روحالله خمینی و لوله تفنگ
زیتون-محمدرضا سرداری: «امام راه حل هیچ مشکلی را از لوله تفنگ نمیدانست»؛ این جمله از سید حسن خمینی نوه روح الله خمینی است که در آستانه سالگرد پدربزرگش طی یک سخنرانی در جمع فعالان حوزه فلسطین بیان کرد.
این البته نخستین بار نیست که یاران و نزدیکان روح الله خمینی می کوشند تا چهره ای خشونتپرهیز و صلحجو از وی ترسیم کنند.
اما تلاش ها با مستندات تاریخی همخوانی ندارد. کافی است فقط سری به انتشارات موسسه ای بزنیم که تمامی سخنرانی ها و آثار بنیانگذار جمهوری اسلامی را ثبت و ضبط می کند و مسئول آن نیز خود سید حسن خمینی است.
البته برخی از مواضع روح الله خمینی نیاز به اثبات هم ندارد، بلکه هر کس که دوره رهبری را درک کرده باشد، می تواند به آن پی ببرد. حتی نسل جدید نیز به لطف فضای مجازی با بسیاری از مواضع وی در دوره رهبری او آشنا هستند. اما به نظر می رسد هنوز موضوعاتی در دل تاریخ نهفته است که حتی نوه روح الله نیز بدان اشرافی ندارد. برای روشن تر شدن موضوع مواضع روح الله خمینی را می توان در سه دوره تاریخی مرور کرد تا داوری صحیحی از اعتبار سخن سید حسن خمینی بدست آید.
دوره پیش از مرجعیت:
روایتها و اسناد بسیاری وجود دارد که نشان می دهد روح الله خمینی دل در گروی فدائیان اسلام و شخص نواب صفوی داشت. گروهی که جز لوله تفنگ راه دیگری را برای حل مشکلات دوران خویش نمی دیدند. گروهی که با به قتل رساندن احمد کسروی مورخ سکولار و استاد حقوق و دو نخستوزیر و همچنین تداوم عملیات مسلحانه علیه حکومت شاه در عمل نشان دادند که نخستین گروهی هستند که مسلحانه برای تاسیس یک حکومت اسلامی قیام کرده اند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/101502
زیتون-محمدرضا سرداری: «امام راه حل هیچ مشکلی را از لوله تفنگ نمیدانست»؛ این جمله از سید حسن خمینی نوه روح الله خمینی است که در آستانه سالگرد پدربزرگش طی یک سخنرانی در جمع فعالان حوزه فلسطین بیان کرد.
این البته نخستین بار نیست که یاران و نزدیکان روح الله خمینی می کوشند تا چهره ای خشونتپرهیز و صلحجو از وی ترسیم کنند.
اما تلاش ها با مستندات تاریخی همخوانی ندارد. کافی است فقط سری به انتشارات موسسه ای بزنیم که تمامی سخنرانی ها و آثار بنیانگذار جمهوری اسلامی را ثبت و ضبط می کند و مسئول آن نیز خود سید حسن خمینی است.
البته برخی از مواضع روح الله خمینی نیاز به اثبات هم ندارد، بلکه هر کس که دوره رهبری را درک کرده باشد، می تواند به آن پی ببرد. حتی نسل جدید نیز به لطف فضای مجازی با بسیاری از مواضع وی در دوره رهبری او آشنا هستند. اما به نظر می رسد هنوز موضوعاتی در دل تاریخ نهفته است که حتی نوه روح الله نیز بدان اشرافی ندارد. برای روشن تر شدن موضوع مواضع روح الله خمینی را می توان در سه دوره تاریخی مرور کرد تا داوری صحیحی از اعتبار سخن سید حسن خمینی بدست آید.
دوره پیش از مرجعیت:
روایتها و اسناد بسیاری وجود دارد که نشان می دهد روح الله خمینی دل در گروی فدائیان اسلام و شخص نواب صفوی داشت. گروهی که جز لوله تفنگ راه دیگری را برای حل مشکلات دوران خویش نمی دیدند. گروهی که با به قتل رساندن احمد کسروی مورخ سکولار و استاد حقوق و دو نخستوزیر و همچنین تداوم عملیات مسلحانه علیه حکومت شاه در عمل نشان دادند که نخستین گروهی هستند که مسلحانه برای تاسیس یک حکومت اسلامی قیام کرده اند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/101502
سایت خبری تحلیلی زیتون
روحالله خمینی و لوله تفنگ | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون-محمدرضا سرداری: «امام راه حل هیچ مشکلی را از لوله تفنگ نمیدانست»؛ این جمله از سید حسن خمینی نوه روح الله خمینی است که در آستانه سالگرد پدربزرگش طی یک سخنرانی در جمع فعالان حوزه فلسطین بیان کرد. این البته نخستین بار نیست که یاران و نزدیکان روح الله…
👍12
دو خاطره از سیدمحمود دعایی؛ به او گفتم «روزنامهچی»
حسن یوسفی اشکوری
خبر درگذشت غیر منتظره زندهیاد سیدمحمود دعایی موجب تأسف شد. این درگذشت را به خانوادهاش و دوستانش تسلیت میگویم.
دعایی را از اواسط دهه پنجاه از دور میشناختم. از طریق صدایش در «رادیو صدای روحانیت مبارز» که از عراق پخش میشد؛ با هیجان تمام سخن میگفت و متنها را با هیجان و صدایی رسا میخواند. در جریان انقلاب و پس از آمدن آیتالله خمینی به ایران نیز تصویر او را در رسانهها دیدم و با او آشنایی بیشتری حاصل شد، اما اولین بار دعایی را در مجلس اول دیدم. او از تهران به مجلس راه یافته بود و من از شهسوار (تنکابن بعدی) و رامسر. چهار سال همکار بودیم و از این دوران خاطراتی دارم که بازگویی آنها از یک سو فضای آن زمان را عیان میکند و از سوی دیگر روحیات و گرایشات مرحوم دعایی و البته من را در آن دوران تا حدودی آشکار میسازد. در این میان به نقل دو خاطره به کوتاهی بسنده میکنم؛ یکی از مجلس اول و دومی از دهه هفتاد.
در مورد نخست. فکر میکنم در پاییز ۱۳۶۰ بود که لایحه جدید مطبوعات در مجلس مطرح شده بود. طبق معمول هر لایحهای یا طرحی پس از ارائه در صحن علنی در باره کلیات آن بحث میشود و بعد در صورت تصویب کلیات برای بررسی به کمیسیون مربوطه میرود. در این فاصله نمایندگانی که نظری اصلاحی یا تکمیلی و یا جانشین و یا حذفی دارند، پیشنهادهای خود را به کمیسیون میدهند. کمیسیون نیز آنها را بررسی میکند و در باره یکایک آنها تصمیم میگیرد. پس از طرح مجدد در مجلس برای بررسی جزئیات، اگر پیشنهادهای ارائه شده در کمیسیون مورد توجه نگرفته و اعمال نشده باشد، پیشنهاددهنده میتواند آنها را در جای خود مطرح کند و پیشنهاد اعمال آنها را در صحن علنی بدهد. پس از آن طی یک روندی، در نهایت با رأیگیری، تکلیف مشخص میشود.
پس از بحث در باره کلیات لایحه مطبوعات و ارجاع آن به کمیسیون، چند پیشنهاد دادم اما پیشنهادهای من در آنجا غالبا تصویب نشد و اصولا مورد توجه قرار نگرفت (البته به زودی روشن شد، چرا؟). بههمین خاطر در مقطع بررسی جزئیات از نخستین کسانی بودم که در بند دوم لایحه اظهارنظر کردم و مخالفتم را با برخی از بندهای آن ابراز کردم. در بند دوم عمدتا از نبایدها یعنی ممنوعیتهای مطبوعات یاد شده بود و از جمله گفته شده بود که انتشار مطالب التقاطی ممنوع است. من در مخالفت سخنانی با این مضمون گفتم که: در اینجا قانون نوشته میشود و نه انشا و یا قطعنامه. قانون باید روشن و جامع و مانع باشد تا هر کس نتواند تفسیری دلبخواه از آن بکند. بعد افزودم: التقاط یعنی چه؟ چه چیز التقاط و چه کسی التقاطی است؟ گفتم: همین قید در دادگاه مطبوعات میتواند یک قاضی را وادارد که آیتالله منتظری و حتی مطهری را التقاطی بداند و از انتشار گفتهها و نوشتههایشان جلوگیری کند! (بگذارید اعتراف کنم که در آن زمان برای من سانسور افکار و آرای کسانی چون منتظری و مطهری ممتنع و غیر قابل تصور مینمود). این را هم بگویم استفاده از نام این دو شخصیت، که در آن زمان محبوبالقلوب مقامات بودند، برای تحکیم دیدگاهم بود و در واقع میخواستم مدعا را ملموستر و در نتیجه مقبولتر کنم. میخواستم از شریعتی هم مثال بزنم که ترسیدم بیش از حد ایجاد حساسیت کند.
با آغاز سخنان من فضای مجلس متشنج شد. سرو صدا از هر سو شنیده میشد. در حدی که صدای من به خوبی شنیده نمیشد. در واقع نمایندگان غالبا با حرفهای من مخالف بودند. یکی از دوستان میگفت کنار آقای امامی کاشانی نشسته بودم و در حال صحبت بودیم. وقتی سرو صدا بلند شد، آقای امامی گفت صبر کن ببینیم این شیخ چه میگوید. سکوت کردیم. پس از لحظاتی وقتی که روشن شد شما چه میگویید، امامی کاشانی البته با لحنی دلسوزانه گفت: ببیین! این شیخ بیچاره را هم فریب دادهاند! افراد خوشقلب مجلس و مخالف دیدگاه من، چنین میپنداشتند.
به هر تقدیر سخنان من پایان یافت. وقتی تنفس اعلام شد، هنوز در جای خود نشسته بودم که آقایان دعایی و خاتمی خود را به من رساندند و جلو من ایستادند. هر دو در مقام همدلی صریحا گفتند حق با شماست، این لایحه خیلی ایراد دارد. من که برآشفته بودم، گفتم: پس چرا حرفی نمیزنید؟! …
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/101618
حسن یوسفی اشکوری
خبر درگذشت غیر منتظره زندهیاد سیدمحمود دعایی موجب تأسف شد. این درگذشت را به خانوادهاش و دوستانش تسلیت میگویم.
دعایی را از اواسط دهه پنجاه از دور میشناختم. از طریق صدایش در «رادیو صدای روحانیت مبارز» که از عراق پخش میشد؛ با هیجان تمام سخن میگفت و متنها را با هیجان و صدایی رسا میخواند. در جریان انقلاب و پس از آمدن آیتالله خمینی به ایران نیز تصویر او را در رسانهها دیدم و با او آشنایی بیشتری حاصل شد، اما اولین بار دعایی را در مجلس اول دیدم. او از تهران به مجلس راه یافته بود و من از شهسوار (تنکابن بعدی) و رامسر. چهار سال همکار بودیم و از این دوران خاطراتی دارم که بازگویی آنها از یک سو فضای آن زمان را عیان میکند و از سوی دیگر روحیات و گرایشات مرحوم دعایی و البته من را در آن دوران تا حدودی آشکار میسازد. در این میان به نقل دو خاطره به کوتاهی بسنده میکنم؛ یکی از مجلس اول و دومی از دهه هفتاد.
در مورد نخست. فکر میکنم در پاییز ۱۳۶۰ بود که لایحه جدید مطبوعات در مجلس مطرح شده بود. طبق معمول هر لایحهای یا طرحی پس از ارائه در صحن علنی در باره کلیات آن بحث میشود و بعد در صورت تصویب کلیات برای بررسی به کمیسیون مربوطه میرود. در این فاصله نمایندگانی که نظری اصلاحی یا تکمیلی و یا جانشین و یا حذفی دارند، پیشنهادهای خود را به کمیسیون میدهند. کمیسیون نیز آنها را بررسی میکند و در باره یکایک آنها تصمیم میگیرد. پس از طرح مجدد در مجلس برای بررسی جزئیات، اگر پیشنهادهای ارائه شده در کمیسیون مورد توجه نگرفته و اعمال نشده باشد، پیشنهاددهنده میتواند آنها را در جای خود مطرح کند و پیشنهاد اعمال آنها را در صحن علنی بدهد. پس از آن طی یک روندی، در نهایت با رأیگیری، تکلیف مشخص میشود.
پس از بحث در باره کلیات لایحه مطبوعات و ارجاع آن به کمیسیون، چند پیشنهاد دادم اما پیشنهادهای من در آنجا غالبا تصویب نشد و اصولا مورد توجه قرار نگرفت (البته به زودی روشن شد، چرا؟). بههمین خاطر در مقطع بررسی جزئیات از نخستین کسانی بودم که در بند دوم لایحه اظهارنظر کردم و مخالفتم را با برخی از بندهای آن ابراز کردم. در بند دوم عمدتا از نبایدها یعنی ممنوعیتهای مطبوعات یاد شده بود و از جمله گفته شده بود که انتشار مطالب التقاطی ممنوع است. من در مخالفت سخنانی با این مضمون گفتم که: در اینجا قانون نوشته میشود و نه انشا و یا قطعنامه. قانون باید روشن و جامع و مانع باشد تا هر کس نتواند تفسیری دلبخواه از آن بکند. بعد افزودم: التقاط یعنی چه؟ چه چیز التقاط و چه کسی التقاطی است؟ گفتم: همین قید در دادگاه مطبوعات میتواند یک قاضی را وادارد که آیتالله منتظری و حتی مطهری را التقاطی بداند و از انتشار گفتهها و نوشتههایشان جلوگیری کند! (بگذارید اعتراف کنم که در آن زمان برای من سانسور افکار و آرای کسانی چون منتظری و مطهری ممتنع و غیر قابل تصور مینمود). این را هم بگویم استفاده از نام این دو شخصیت، که در آن زمان محبوبالقلوب مقامات بودند، برای تحکیم دیدگاهم بود و در واقع میخواستم مدعا را ملموستر و در نتیجه مقبولتر کنم. میخواستم از شریعتی هم مثال بزنم که ترسیدم بیش از حد ایجاد حساسیت کند.
با آغاز سخنان من فضای مجلس متشنج شد. سرو صدا از هر سو شنیده میشد. در حدی که صدای من به خوبی شنیده نمیشد. در واقع نمایندگان غالبا با حرفهای من مخالف بودند. یکی از دوستان میگفت کنار آقای امامی کاشانی نشسته بودم و در حال صحبت بودیم. وقتی سرو صدا بلند شد، آقای امامی گفت صبر کن ببینیم این شیخ چه میگوید. سکوت کردیم. پس از لحظاتی وقتی که روشن شد شما چه میگویید، امامی کاشانی البته با لحنی دلسوزانه گفت: ببیین! این شیخ بیچاره را هم فریب دادهاند! افراد خوشقلب مجلس و مخالف دیدگاه من، چنین میپنداشتند.
به هر تقدیر سخنان من پایان یافت. وقتی تنفس اعلام شد، هنوز در جای خود نشسته بودم که آقایان دعایی و خاتمی خود را به من رساندند و جلو من ایستادند. هر دو در مقام همدلی صریحا گفتند حق با شماست، این لایحه خیلی ایراد دارد. من که برآشفته بودم، گفتم: پس چرا حرفی نمیزنید؟! …
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/101618
سایت خبری تحلیلی زیتون
دو خاطره از سیدمحمود دعایی؛ به او گفتم «روزنامهچی» | سایت خبری تحلیلی زیتون
دعایی را از اواسط دهه پنجاه از دور میشناختم. از طریق صدایش در «رادیو صدای روحانیت مبارز» که از عراق پخش میشد؛ با هیجان تمام سخن میگفت و متنها را با صدایی رسا میخواند. در جریان انقلاب و پس از آمدن آیتالله خمینی به ایران نیز تصویر او را در رسانهها دیدم…
👍14👎3😱3🔥1
«این آخوندها»؛
به بهانهی واکنشها به درگذشت محمود دعایی
زیتون-فرید بهمنش: درگذشت محمود دعایی، سرپرست روزنامه اطلاعات، عملکرد و شخصیتِ «استثنایی» او با واکنشهای متفاوت و متضادی همراه بود.
هادی خانیکی در وصف او نوشت: دعایی در دگرگونیهای ایام، همیشه «پل» بود نه «دیوار»؛ «حلقه وصل» بود نه «ابزار فصل». و علی افشاری او از «تحکیمکنندگان استبداد دینی» دانست و «خادم بیچون و چرای مستبدان و ظالمان» که «بر دستشان بوسه میزد».
روزنامهنگاران هم از سبک مدیریتی او در «بیخاصیت کردن روزنامه اطلاعات» انتقاد کردند.
با درگذشت دعایی اما بهانهی فراهم شد که باز هم لفظ «آخوند» مورد نوازش ناراضیانِ حکومت دینی قرار گیرد.
«در کج اقبالی و بداحوالی این بندگان خدا همین بس که کسی در سوگ حجتالسلام دعایی، مدیر روزنامه اطلاعات، نوشت: او نشان داد که هم میتوان آخوند بود و هم آدم خوبی بود».
این کامنتِ فیسبووکی از بهمن احمدیعمویی، روزنامهنگار و زندانی سیاسی سابق، است و البته یکی از «محترمانهترین» کامنتهایی که این روزها نه تنها در شبکههای اجتماعی بلکه از مردم کوچه و بازار میتوان در بارهی «آخوندها» شنید.
شواهدی وجود دارد که کار از سخن و کامنت گذشته است و خشم مردم از حکومت و قدرت روحانیانِ درباری به اعمال خشونت کشیده شده.
حمله به امام جمعهی اصفهان که همزمان عضو مجلس خبرگان رهبری است، تنها یکی از نمونههایی است که عمق خشم از روحانیون قدرتمند جمهوری اسلامی را جلوهگر میسازد.
در جریان این حمله، گردن یوسف طباطبایینژاد که از او با لفظ «آیت الله» نام برده میشود، چند خراش سطحی برداشته است.
آن سوتر در شمال ایران، رحیم توکل، نماینده مازندران در مجلس خبرگان نیز، از حمله جان سالم به در برد اما سه روحانی دیگری که در مشهد مورد حمله قرار گرفتند، به این اندازه خوششانس نبودند و یکی از آنان جان خود را از دست داد.
اینها نمونههای معدود و البته بیسابقهای از شکل گرفتن یک رویهی خشن و عصبانی است که ظاهرا، شباهتی به جریانی هدایتشده ندارد و صرفا مبیّن عصبانیت شهروندانیست که از شدت فقر و گرانی بر سر خشم آمده و روحانیون را عامل فساد و تباهی و مقصر اصلی آسیبهایی میدانند که در حکمرانی جمهوری اسلامی، بیش از هر وقت و دوران دیگری، نمایان شده است.
[…]
یکی از طبقات بالایی که در حاکمیت جمهوری اسلامی و در اغلب نهادهای دولتی، صاحب قدرت و ثروت شدهاند، روحانیون هستند. یعنی همان قشری که در دهههای پیشین قبل از انقلاب ۱۳۵۷، با مبالغ اندکی موسوم به «شهریه»، در کار تعلیم دین و کمک به تقویت فضای معنوی جامعه بودند. اما حالا ورق برگشته و آنها به نمادی از دینداران و هادیان دینی تبدیل شدهاند که «حفظ نظام» را از اوجب واجبات میدانند و بر عکس شهروندان عادی، معتقدند که ایران در مسیر درستی پیش میرود.
این گروه، در سایه و موهبت بیعتی به نام سرپا نگه داشتن حاکمیت و «ولایت» به مثابهی رسالت و ماموریتی مقدس، غالبا از ثروت و رفاه برخوردارند. در نتیجه، مردم به این باور جمعی رسیدهاند که اولا همهی تقصیرات و نواقص، به ناکارآمدی و نابلدی روحانیون ربط دارد و دوم این که کل بودجه و اعتبارات ایران، توسط این گروه، بلعیده میشود.
به همین خاطر است که حالا، به مراتب بیشتر از سابق، از زبان مردم عادی و در کوی و برزن، این عبارت توام با عصبانیت را میشنویم: «این آخوندها!»
بدون شک، در میان روحانیون و مبلغین دینی و طلاب هم افراد تنگدست و فقیر وجود دارند و هم روحانیون وارستهای که خود را در کنار مردم نگه داشته و منتقد وضعیت موجود هستند. اما مرور مواضع روحانیون، این حقیقت زنده را به نمایش میگذارد که روحانیون منتقد، پاکدست، حقطلب و نگرانِ مردم، در اقلیت قرار دارند؛ اقلیتی که گاه نادیدنی و «چشمپوشیدنی» میشود.
نکتهی مهمتر اینکه برای عامهی مردم امکان تفکیک «نهاد» از «فرد» وجود ندارد، مخصوصا اکنون که نهادِ روحانیت در قدرت است.
لذا عجیب نیست وقتی که میبینیم در جامعهی امروز ایران، خشک و تر با هم میسوزد و بخش غالب مردم، خشم و انتقاد خود را معطوف به «روحانی» و «سپاهی» کردهاند و آنان را مقصر میپندارند.
پیشتر، نهاد مهم و قدرتمند «مرجعیت»، در کنار مردم بود. اما حالا بسیاری از مراجع و روحانیون مشهور، یا به قدرت آلودهاند یا از نعمات آن برخوردارند و یا حفظ «نظام شیعی» را اولویت اول خود میدانند، به همین خاطر مردم را به تحمل گرسنگی و مبارزه با نفس و یا خوردن «اشکنه» دعوت میکنند یا همچون جوادی آملی، خیلی دیر و خیلی کوتاه، در مورد خطرات سپردن اقتصاد به «کارگزاران ابله»، جملهی کوتاهی و کنایهآمیز میگویند و میگذرند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/101740
به بهانهی واکنشها به درگذشت محمود دعایی
زیتون-فرید بهمنش: درگذشت محمود دعایی، سرپرست روزنامه اطلاعات، عملکرد و شخصیتِ «استثنایی» او با واکنشهای متفاوت و متضادی همراه بود.
هادی خانیکی در وصف او نوشت: دعایی در دگرگونیهای ایام، همیشه «پل» بود نه «دیوار»؛ «حلقه وصل» بود نه «ابزار فصل». و علی افشاری او از «تحکیمکنندگان استبداد دینی» دانست و «خادم بیچون و چرای مستبدان و ظالمان» که «بر دستشان بوسه میزد».
روزنامهنگاران هم از سبک مدیریتی او در «بیخاصیت کردن روزنامه اطلاعات» انتقاد کردند.
با درگذشت دعایی اما بهانهی فراهم شد که باز هم لفظ «آخوند» مورد نوازش ناراضیانِ حکومت دینی قرار گیرد.
«در کج اقبالی و بداحوالی این بندگان خدا همین بس که کسی در سوگ حجتالسلام دعایی، مدیر روزنامه اطلاعات، نوشت: او نشان داد که هم میتوان آخوند بود و هم آدم خوبی بود».
این کامنتِ فیسبووکی از بهمن احمدیعمویی، روزنامهنگار و زندانی سیاسی سابق، است و البته یکی از «محترمانهترین» کامنتهایی که این روزها نه تنها در شبکههای اجتماعی بلکه از مردم کوچه و بازار میتوان در بارهی «آخوندها» شنید.
شواهدی وجود دارد که کار از سخن و کامنت گذشته است و خشم مردم از حکومت و قدرت روحانیانِ درباری به اعمال خشونت کشیده شده.
حمله به امام جمعهی اصفهان که همزمان عضو مجلس خبرگان رهبری است، تنها یکی از نمونههایی است که عمق خشم از روحانیون قدرتمند جمهوری اسلامی را جلوهگر میسازد.
در جریان این حمله، گردن یوسف طباطبایینژاد که از او با لفظ «آیت الله» نام برده میشود، چند خراش سطحی برداشته است.
آن سوتر در شمال ایران، رحیم توکل، نماینده مازندران در مجلس خبرگان نیز، از حمله جان سالم به در برد اما سه روحانی دیگری که در مشهد مورد حمله قرار گرفتند، به این اندازه خوششانس نبودند و یکی از آنان جان خود را از دست داد.
اینها نمونههای معدود و البته بیسابقهای از شکل گرفتن یک رویهی خشن و عصبانی است که ظاهرا، شباهتی به جریانی هدایتشده ندارد و صرفا مبیّن عصبانیت شهروندانیست که از شدت فقر و گرانی بر سر خشم آمده و روحانیون را عامل فساد و تباهی و مقصر اصلی آسیبهایی میدانند که در حکمرانی جمهوری اسلامی، بیش از هر وقت و دوران دیگری، نمایان شده است.
[…]
یکی از طبقات بالایی که در حاکمیت جمهوری اسلامی و در اغلب نهادهای دولتی، صاحب قدرت و ثروت شدهاند، روحانیون هستند. یعنی همان قشری که در دهههای پیشین قبل از انقلاب ۱۳۵۷، با مبالغ اندکی موسوم به «شهریه»، در کار تعلیم دین و کمک به تقویت فضای معنوی جامعه بودند. اما حالا ورق برگشته و آنها به نمادی از دینداران و هادیان دینی تبدیل شدهاند که «حفظ نظام» را از اوجب واجبات میدانند و بر عکس شهروندان عادی، معتقدند که ایران در مسیر درستی پیش میرود.
این گروه، در سایه و موهبت بیعتی به نام سرپا نگه داشتن حاکمیت و «ولایت» به مثابهی رسالت و ماموریتی مقدس، غالبا از ثروت و رفاه برخوردارند. در نتیجه، مردم به این باور جمعی رسیدهاند که اولا همهی تقصیرات و نواقص، به ناکارآمدی و نابلدی روحانیون ربط دارد و دوم این که کل بودجه و اعتبارات ایران، توسط این گروه، بلعیده میشود.
به همین خاطر است که حالا، به مراتب بیشتر از سابق، از زبان مردم عادی و در کوی و برزن، این عبارت توام با عصبانیت را میشنویم: «این آخوندها!»
بدون شک، در میان روحانیون و مبلغین دینی و طلاب هم افراد تنگدست و فقیر وجود دارند و هم روحانیون وارستهای که خود را در کنار مردم نگه داشته و منتقد وضعیت موجود هستند. اما مرور مواضع روحانیون، این حقیقت زنده را به نمایش میگذارد که روحانیون منتقد، پاکدست، حقطلب و نگرانِ مردم، در اقلیت قرار دارند؛ اقلیتی که گاه نادیدنی و «چشمپوشیدنی» میشود.
نکتهی مهمتر اینکه برای عامهی مردم امکان تفکیک «نهاد» از «فرد» وجود ندارد، مخصوصا اکنون که نهادِ روحانیت در قدرت است.
لذا عجیب نیست وقتی که میبینیم در جامعهی امروز ایران، خشک و تر با هم میسوزد و بخش غالب مردم، خشم و انتقاد خود را معطوف به «روحانی» و «سپاهی» کردهاند و آنان را مقصر میپندارند.
پیشتر، نهاد مهم و قدرتمند «مرجعیت»، در کنار مردم بود. اما حالا بسیاری از مراجع و روحانیون مشهور، یا به قدرت آلودهاند یا از نعمات آن برخوردارند و یا حفظ «نظام شیعی» را اولویت اول خود میدانند، به همین خاطر مردم را به تحمل گرسنگی و مبارزه با نفس و یا خوردن «اشکنه» دعوت میکنند یا همچون جوادی آملی، خیلی دیر و خیلی کوتاه، در مورد خطرات سپردن اقتصاد به «کارگزاران ابله»، جملهی کوتاهی و کنایهآمیز میگویند و میگذرند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/101740
👍25😱1
فلسفۀ تحلیلی و زندگی روزمره
بخش دوم: معنای ابتذال فلسفه در ایران
https://www.zeitoons.com/101561
با حضور:
• دکتر حسین شیخرضایی، گروه مطالعات علم مؤسسۀ پژوهشی حکمت و فلسفه ایران
• دکتر ابراهیم آزادگان، رئیس دانشکده فلسفه علم دانشگاه شریف
• دکتر بابک عباسی، مدیر گروه فلسفه دانشگاه آزاد واحد علوم-تحقیقات تهران
• دکتر محمدرضا واعظ شهرستانی، دکترای فلسفه و پژوهشگر فلسفه علم در دانشگاه بُن (آلمان)
***
زیتون– در بخش نخست این میزگرد که پیشتر در زیتون منتشر شد، دو دیدگاه مختلف دربارهی نقش و اثر فلسفه در زندگی روزمره مطرح شد. در ادامهی این میزگرد هر کدام از طرفین از مدعای خود دفاع کرده و آن را بیشتر شرح میدهد و پای مفهوم «فلسفه عمومی» هم بهمیان میآید.
متنکامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/101561
بخش دوم: معنای ابتذال فلسفه در ایران
https://www.zeitoons.com/101561
با حضور:
• دکتر حسین شیخرضایی، گروه مطالعات علم مؤسسۀ پژوهشی حکمت و فلسفه ایران
• دکتر ابراهیم آزادگان، رئیس دانشکده فلسفه علم دانشگاه شریف
• دکتر بابک عباسی، مدیر گروه فلسفه دانشگاه آزاد واحد علوم-تحقیقات تهران
• دکتر محمدرضا واعظ شهرستانی، دکترای فلسفه و پژوهشگر فلسفه علم در دانشگاه بُن (آلمان)
***
زیتون– در بخش نخست این میزگرد که پیشتر در زیتون منتشر شد، دو دیدگاه مختلف دربارهی نقش و اثر فلسفه در زندگی روزمره مطرح شد. در ادامهی این میزگرد هر کدام از طرفین از مدعای خود دفاع کرده و آن را بیشتر شرح میدهد و پای مفهوم «فلسفه عمومی» هم بهمیان میآید.
متنکامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/101561
سایت خبری تحلیلی زیتون
فلسفه در ایران چگونه مبتذل میشود؟ | سایت خبری تحلیلی زیتون
ما باید نگران ابتذال باشیم، یعنی هر کسی نمیتواند حرفهای بدیهی بزند و اسم آن را هم فلسفه بگذارد. اما یک معنای دیگر ابتذال فلسفه در ایران این است که بگوید دغدغه زندگی روزمره را ندارد و در یک سطح بالاتری دارد فکر میکند و سوالاتش جهانی است
👍7
شبانهروز هستهای؛
کار شورای حکام و جمهوری اسلامی به «انتقاد» و «تهدید» رسید
زیتون– در نشست غروب چهارشنبه شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی که در پشت درهای بسته برگزار شد، اعضای این شورا با اکثریت قاطع قطعنامهای را علیه ایران تصویب کردند که در آن از جمهوری اسلامی به دلیل عدم همکاری با این نهاد انتقاد شد.
در این قطعنامه آمده است که ایران نتوانسته دلیل وجود آثار اورانیوم در سه مکان هستهای اعلامنشده را توضیح دهد. همچنین از همکاری نکردن ایران با آژانس عمیقا ابراز نگرانی شده است.
شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی هستهای ۳۵ عضو دارد. در این نشست ۳۰ کشور به این قطعنامه رای مثبت دادند، چین و روسیه با آن مخالفت کردند و رأی کشورهای هند، پاکستان و لیبی نیز ممتنع بود.
پیشنویس این قطعنامه را آمریکا و سه کشور اروپایی فعال در مذاکرات برجام یعنی بریتانیا، فرانسه و آلمان به این شورا ارائه کردند و در آن خواستار پاسخگویی ایران درباره آثار مواد رادیو اکتیو در پارچین، تورقوزآباد و مریوان شدند.
جمهوری اسلامی اسفند پارسال توافق کرده بود که در یک بازه زمانی سهماهه به سوالات آژانس درباره منشاء اورانیوم در سایتهای اعلام نشده خود پاسخ شفاف بدهد، ولی گزارش جدید آژانس نشان میدهد که ایران به تعهد خود عمل نکرده است.
تهدید مقامات جمهوری اسلامی
به گزارش خبرگزاری دولتی ایرنا، وزارت خارجه جمهوری اسلامی در بیانیهای نوشت که این قطعنامه را «به عنوان اقدامی سیاسی، نادرست و غیرسازنده تقبیح میکند.»
در این بیانیه که تعابیر و متن آن چندان از ادبیات دیپلماتیک و رسمی برخوردار نیست، آمده است: «جمهوری اسلامی ایران بر اساس بیانیه مشترک مورخ ۵ مارس ۲۰۲۲ ، حسن نیت خود را در تعامل با آژانس با ارائه اطلاعات فنی دقیق نشان داد و انتظار این بود که آژانس نیز با رویکردی مستقل، بیطرفانه و حرفهای، اقدامی سازنده و واقعبینانه در جهت عادیسازی موضوعات پادمانی که به اذعان خود آژانس به هیچوجه نگرانی عدم اشاعهای نداشته، صورت دهد. ظاهرا برخی یادشان رفته که تمام موضوعات گذشته یکبار و برای همیشه در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۵ توسط شورای حکام بسته شد.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/101909
کار شورای حکام و جمهوری اسلامی به «انتقاد» و «تهدید» رسید
زیتون– در نشست غروب چهارشنبه شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی که در پشت درهای بسته برگزار شد، اعضای این شورا با اکثریت قاطع قطعنامهای را علیه ایران تصویب کردند که در آن از جمهوری اسلامی به دلیل عدم همکاری با این نهاد انتقاد شد.
در این قطعنامه آمده است که ایران نتوانسته دلیل وجود آثار اورانیوم در سه مکان هستهای اعلامنشده را توضیح دهد. همچنین از همکاری نکردن ایران با آژانس عمیقا ابراز نگرانی شده است.
شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی هستهای ۳۵ عضو دارد. در این نشست ۳۰ کشور به این قطعنامه رای مثبت دادند، چین و روسیه با آن مخالفت کردند و رأی کشورهای هند، پاکستان و لیبی نیز ممتنع بود.
پیشنویس این قطعنامه را آمریکا و سه کشور اروپایی فعال در مذاکرات برجام یعنی بریتانیا، فرانسه و آلمان به این شورا ارائه کردند و در آن خواستار پاسخگویی ایران درباره آثار مواد رادیو اکتیو در پارچین، تورقوزآباد و مریوان شدند.
جمهوری اسلامی اسفند پارسال توافق کرده بود که در یک بازه زمانی سهماهه به سوالات آژانس درباره منشاء اورانیوم در سایتهای اعلام نشده خود پاسخ شفاف بدهد، ولی گزارش جدید آژانس نشان میدهد که ایران به تعهد خود عمل نکرده است.
تهدید مقامات جمهوری اسلامی
به گزارش خبرگزاری دولتی ایرنا، وزارت خارجه جمهوری اسلامی در بیانیهای نوشت که این قطعنامه را «به عنوان اقدامی سیاسی، نادرست و غیرسازنده تقبیح میکند.»
در این بیانیه که تعابیر و متن آن چندان از ادبیات دیپلماتیک و رسمی برخوردار نیست، آمده است: «جمهوری اسلامی ایران بر اساس بیانیه مشترک مورخ ۵ مارس ۲۰۲۲ ، حسن نیت خود را در تعامل با آژانس با ارائه اطلاعات فنی دقیق نشان داد و انتظار این بود که آژانس نیز با رویکردی مستقل، بیطرفانه و حرفهای، اقدامی سازنده و واقعبینانه در جهت عادیسازی موضوعات پادمانی که به اذعان خود آژانس به هیچوجه نگرانی عدم اشاعهای نداشته، صورت دهد. ظاهرا برخی یادشان رفته که تمام موضوعات گذشته یکبار و برای همیشه در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۵ توسط شورای حکام بسته شد.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/101909
👍12😱1😢1
ابوالفضل قدیانی احضار شد؛ به زندان میآیم اما به دادگاه نه!
زیتون– ابوالفضل قدیانی از احضار مجدد خود به دادگاه انقلاب خبر داد و اعلام کرد در «دادسرا و دادگاههای غیر قانونی و تحت امر نیروهای امنیتی» حاضر نخواهد شد.
ابوالفضل قدیانی عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و از منتقدین صریحاللهجه علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، است.
قدیانی پس از اعتراضات ۸۸، به اتهام «توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام» به سه سال زندانمحکوم شد. او پیش از انقلاب ۵۷ هم به مدت چهار سال زندانی سیاسی بوده است.
این زندانی سیاسی سابق در نوشته کوتاهی که در اختیار «زیتون» قرار گرفته، نوشته است که ۲۱ دیماه ۱۴۰۰ به شعبه ۲ دادسرای عمومی و انقلاب شهید مقدس و روز ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۱ به شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب احضار شده است.
وی همچنین از احضاریهای «جهت ابلاغ رای در شعبه» ا در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۴۰۱ خبر میدهد که بهنظر میرسد مربوط به رأی دادگاه سال گذشته باشد.
پیشتر فرزند، مرتضی قدیانی، از صدور حکم و احضار مجدد پدرش به دادسرا خبر داده بود.
ابوالفضل قدیانی علت عدمِ حضور خود را غیرقانونی بودن دادگاه انقلاب میداند:« با استناد به اصل ۱۶۸ قانون اساسی و تبصرهٔ ذیل ماده ۲۰ تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب ۷۳ و اصلاحی سال ۸۱ رسیدگی به جرائم سیاسی و مطبوعاتی انحصارا و اختصاصا در دادگاههای دادگستری با حضور هیئت منصفه واقعی (نه حکومتی) و به صورت علنی می باشد. لذا محاکمه ،صدور رای و اجرای آن [از سوی دادگاه انقلاب] عملی مجرمانه و فاقد وجاهت قانونی و قابل تعقیب و مجازات است»
این زندانی سیاسی سابق می افزاید:«اما اجرای حکم حاضر خواهم چرا که علیرغم تمام بیماریهایی که دارم از زندان استقبال میکنم و مشتاقم که در زندان کنار و همراه دوستان و برادران عزیزم باشم. ثانیا مبارزان سیاسی در زندان را سند محکومیت نظام استبداد دینی و خودکامه امروز ایران، علی خامنهای، میدانم».
متن کامل این نوشته که برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته، در پی میآید:
https://www.zeitoons.com/102007
زیتون– ابوالفضل قدیانی از احضار مجدد خود به دادگاه انقلاب خبر داد و اعلام کرد در «دادسرا و دادگاههای غیر قانونی و تحت امر نیروهای امنیتی» حاضر نخواهد شد.
ابوالفضل قدیانی عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و از منتقدین صریحاللهجه علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، است.
قدیانی پس از اعتراضات ۸۸، به اتهام «توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام» به سه سال زندانمحکوم شد. او پیش از انقلاب ۵۷ هم به مدت چهار سال زندانی سیاسی بوده است.
این زندانی سیاسی سابق در نوشته کوتاهی که در اختیار «زیتون» قرار گرفته، نوشته است که ۲۱ دیماه ۱۴۰۰ به شعبه ۲ دادسرای عمومی و انقلاب شهید مقدس و روز ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۱ به شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب احضار شده است.
وی همچنین از احضاریهای «جهت ابلاغ رای در شعبه» ا در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۴۰۱ خبر میدهد که بهنظر میرسد مربوط به رأی دادگاه سال گذشته باشد.
پیشتر فرزند، مرتضی قدیانی، از صدور حکم و احضار مجدد پدرش به دادسرا خبر داده بود.
ابوالفضل قدیانی علت عدمِ حضور خود را غیرقانونی بودن دادگاه انقلاب میداند:« با استناد به اصل ۱۶۸ قانون اساسی و تبصرهٔ ذیل ماده ۲۰ تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب ۷۳ و اصلاحی سال ۸۱ رسیدگی به جرائم سیاسی و مطبوعاتی انحصارا و اختصاصا در دادگاههای دادگستری با حضور هیئت منصفه واقعی (نه حکومتی) و به صورت علنی می باشد. لذا محاکمه ،صدور رای و اجرای آن [از سوی دادگاه انقلاب] عملی مجرمانه و فاقد وجاهت قانونی و قابل تعقیب و مجازات است»
این زندانی سیاسی سابق می افزاید:«اما اجرای حکم حاضر خواهم چرا که علیرغم تمام بیماریهایی که دارم از زندان استقبال میکنم و مشتاقم که در زندان کنار و همراه دوستان و برادران عزیزم باشم. ثانیا مبارزان سیاسی در زندان را سند محکومیت نظام استبداد دینی و خودکامه امروز ایران، علی خامنهای، میدانم».
متن کامل این نوشته که برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته، در پی میآید:
https://www.zeitoons.com/102007
👍25👏2🤬2😢1
سه خبر با یک تیتر
زیتون– سازمان مجاهدین خلق روز پنجشنبه، ۱۲ خرداد اعلام کرد که دوربینهای کنترلی شهرداری تهران را هک و از دسترس خارج کردهاست.
روز ۱۳ خرداد صندوقهای امانات بانک ملی شعبه دانشگاه تهران هدف سرقت قرار گرفت.
مسافران فرودگاه امام خمینی تهران نیز بامداد شنبه، ۱۴ خرداد، از اختلال در یکی از سامانههای خدمات فرودگاهی و معطلی چندساعته در این فرودگاه خبر دادند.
عدم شفافسازی مسئولان و رسانههای دولتی و حکومتی در خصوص این حوادث باعث شده گمانه زنیهای متفاوتی مطرح شود. برخی از تحلیلگران و کاربران شبکههای اجتماعی، اتفاقاتی را که در سه روز پیاپی ۱۲، ۱۳ و ۱۴ خرداد به وقوع پیوست را به هم مربوط میدانند؛ کار «کار موساد است» یا «کار خودشان» یا «بحران مدیریت»؟ و شاید هم هر سه؟
چرا این خبرها «با هم» مهماند؟
توالی و همپوشانی اخبار و تحلیلها خود نیز یک خبر مهم است که نمیشود نادیده گرفت.
«خبر اول»، ادعای سازمان مجاهدین خلق روز ۱۲ خرداد بود و اعلام کرد که افراد این سازمان، در قالب گروهی موسوم به «قیام تا سرنگونی»، با نزدیک شدن تاریخ سالمرگ روحالله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، «۵۱۳۸ دوربین کنترلی» در شهرداری تهران را هک و از دسترس خارج کردهان
مهدی چمران، رئیس شورای اسلامی شهر تهران روز سهشنبه ۱۷ خرداد نسبت به هک شدن سیستمهای شهرداری واکنش نشان داده و گفت که این اقدام برنامهریزی مفصل از موساد، منافقین و همهی ضدانقلابها بوده است. او در جریان شصت و هشتمین جلسه شورای شهر تهران گفت: «برنامهریزی مفصلی از سوی موساد و منافقین و همه ضد انقلاب ها و همه کسانی که علیه جمهوری اسلامی و استقلال ما قد علم کردند، در راستای این هک انجام شده است.»
با وجود گذشت یک هفته از این ماجرا شهرداری تهران هنوز با تبعات این ماجرا درگیر است و کامپیوترها به دستور شهردار «تا اطلاع ثانوی» خاموشاند و در آخرین اطلاعیه شهرداری وعده راهاندازی سیستمها از ابتدای این هفته داده شده است.
«خبر دوم»، خیلی زود از راه رسید.
روز دوشنبه ۱۶ خرداد کاربران شبکه های اجتماعی از سرقت صندوقهای امانت در شعبه دانشگاه بانک ملی ایران خبر دادند؛ سرقتی بزرگ که گویا سه روز پیش از این تاریخ اتفاق افتاده بود بدون آنکه پلیس، مراجع ذیربط یا رسانهها در مورد آن اطلاعرسانی کنند.
خبرگزاری مهر و باشگاه خبرنگاران جوان در گزارشهای اولیه از قول «برخی از کاربران فضای مجازی» خبر دادند که «طی تعطیلات ۱۴ و ۱۵ خرداد، سارقان با ورود به شعبه بانک ملی رو به روی دانشگاه تهران، حدود هزار صندوق امانت و بخشی از تجهیزات اتاق سرور و مرکز مانیتورینگ این شعبه را به سرقت بردهاند.»
پس از آن بود که اخبار رسمی منتشر شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102044
زیتون– سازمان مجاهدین خلق روز پنجشنبه، ۱۲ خرداد اعلام کرد که دوربینهای کنترلی شهرداری تهران را هک و از دسترس خارج کردهاست.
روز ۱۳ خرداد صندوقهای امانات بانک ملی شعبه دانشگاه تهران هدف سرقت قرار گرفت.
مسافران فرودگاه امام خمینی تهران نیز بامداد شنبه، ۱۴ خرداد، از اختلال در یکی از سامانههای خدمات فرودگاهی و معطلی چندساعته در این فرودگاه خبر دادند.
عدم شفافسازی مسئولان و رسانههای دولتی و حکومتی در خصوص این حوادث باعث شده گمانه زنیهای متفاوتی مطرح شود. برخی از تحلیلگران و کاربران شبکههای اجتماعی، اتفاقاتی را که در سه روز پیاپی ۱۲، ۱۳ و ۱۴ خرداد به وقوع پیوست را به هم مربوط میدانند؛ کار «کار موساد است» یا «کار خودشان» یا «بحران مدیریت»؟ و شاید هم هر سه؟
چرا این خبرها «با هم» مهماند؟
توالی و همپوشانی اخبار و تحلیلها خود نیز یک خبر مهم است که نمیشود نادیده گرفت.
«خبر اول»، ادعای سازمان مجاهدین خلق روز ۱۲ خرداد بود و اعلام کرد که افراد این سازمان، در قالب گروهی موسوم به «قیام تا سرنگونی»، با نزدیک شدن تاریخ سالمرگ روحالله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، «۵۱۳۸ دوربین کنترلی» در شهرداری تهران را هک و از دسترس خارج کردهان
مهدی چمران، رئیس شورای اسلامی شهر تهران روز سهشنبه ۱۷ خرداد نسبت به هک شدن سیستمهای شهرداری واکنش نشان داده و گفت که این اقدام برنامهریزی مفصل از موساد، منافقین و همهی ضدانقلابها بوده است. او در جریان شصت و هشتمین جلسه شورای شهر تهران گفت: «برنامهریزی مفصلی از سوی موساد و منافقین و همه ضد انقلاب ها و همه کسانی که علیه جمهوری اسلامی و استقلال ما قد علم کردند، در راستای این هک انجام شده است.»
با وجود گذشت یک هفته از این ماجرا شهرداری تهران هنوز با تبعات این ماجرا درگیر است و کامپیوترها به دستور شهردار «تا اطلاع ثانوی» خاموشاند و در آخرین اطلاعیه شهرداری وعده راهاندازی سیستمها از ابتدای این هفته داده شده است.
«خبر دوم»، خیلی زود از راه رسید.
روز دوشنبه ۱۶ خرداد کاربران شبکه های اجتماعی از سرقت صندوقهای امانت در شعبه دانشگاه بانک ملی ایران خبر دادند؛ سرقتی بزرگ که گویا سه روز پیش از این تاریخ اتفاق افتاده بود بدون آنکه پلیس، مراجع ذیربط یا رسانهها در مورد آن اطلاعرسانی کنند.
خبرگزاری مهر و باشگاه خبرنگاران جوان در گزارشهای اولیه از قول «برخی از کاربران فضای مجازی» خبر دادند که «طی تعطیلات ۱۴ و ۱۵ خرداد، سارقان با ورود به شعبه بانک ملی رو به روی دانشگاه تهران، حدود هزار صندوق امانت و بخشی از تجهیزات اتاق سرور و مرکز مانیتورینگ این شعبه را به سرقت بردهاند.»
پس از آن بود که اخبار رسمی منتشر شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102044
👍17👏1🤬1
قرآن و اسلام رحمانی
عبدالعلی بازرگان
سخن از سیطره رحمت و محبت، بر سیاست و قدرت در اسلام، در نوشتههای صاحب نظران دینیِ پیش و پس از انقلاب فراوان به چشم میخورد، اما عنوان «اسلام رحمانی» حداقل از دو دهه پیش، گویا توسط دکتر محسن کدیور، در واکنشی به اسلام دولتیِ متکی بر زر و زور و تزویر مطرح گردید که اینک بیش از چهار دهه است با تداوم و تقدسِ چپ گرایانه انقلاب و تداوم خشم و خشونت و تنگ نظری، برسیاست خارجی و داخلی کشورمان حاکم است.
عملکرد گروههای القاعده، طالبان، داعش و امثال آنان در سایر کشورهای اسلامی نیز که ظاهراً از اسلام انتقام محورِانقلاب ایران الگو گرفتند، ضرورت رویکرد جدیتر به اسلام رحمانی و تبیین تئوریک آن را از ابعاد مختلف نشان میدهد. نوشته مختصر زیر پژوهشی است در صفت «رحمن» در متن شریعت و کاربرد «رحمانیت » درارتباط با مخالفان، غیر مسلمانان و دشمنان.
[…]
شراب و قمار و قرعهکشی کیفر دنیایی ندارد!
آخرین آیه قرآن، که در آخرین سال رسالت نازل شده، عناوین فوق را کارهایی شیطانی شمرده که به دلیل مستی و بُرد و باخت موجب دشمنی و سلب دوستی میان مردم میشود. این آیه که در اوج اقتدار اسلام نازل شده، میتوانست از موضع قدرت حکم جریمه و تعزیز شرعی برای شرابخواری و قمار و امثالهم صادر کند، اما نه تنها چنین نکرده، بلکه در انتها به صراحت اعلام کرده که اگر به این توصیه پشت کردید، این را بدانید که تنها وظیفه رسول ما ابلاغ آشکار بود! یعنی هیچ کیفر دنیایی برای این امور در کتاب خدا وجود ندارد، هرچه هست مربوط به خدا و بندگان در قیامت است:
مائده ۹۰ تا ۹۲ – «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ… وَأَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّیْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِینُ»
آیا جای این سئوال نیست که مگر کتاب راهنمای عمل قرآن ناقص بوده، یا پیامبر آنرا ناقص ابلاغ فرموده که فقیهان حکومتی از دوران بنیامیه، بنیمروان و بنیعباس تا صفویه و قاجار و امروز، فقیهان دهها حکم تعزیز شرعی به دین خدا افزودهاند؟ پاسخ کسانی را که به جرم شرابخواری، روزه خواری، بی حجابی یا بدحجابی شلاق خورده، جریمه شده یا جان باختهاند را فقیهان حکومتی چگونه میدهند؟
مجازاتهای وضع شده تماماً جنبه مصلحت اندیشی بشری برای مراقبت از شریعت و حفظ ظاهر، از قبیل رعایت حجاب، داشته است که در عمل کار را به پستو و پنهان کشانده و نفاق و نادرستی و ضدیتی با شریعت را موجب شده است که آسیب آن برای جامعه به مراتب بیش از ارتکاب آن امور میباشد. اصلا در قرآن به غیر از چهار کیفر دنیایی برای: سرقت، قصاص، زنای علنی و سلب امنیت مردم (محاربه و افساد)، که تماما در ارتباط با مناسبات میان خود مردم میباشد، هیچ مجازاتی در دنیا در ارتباط میان فرد با خالق خود مقرر نشده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102062
عبدالعلی بازرگان
سخن از سیطره رحمت و محبت، بر سیاست و قدرت در اسلام، در نوشتههای صاحب نظران دینیِ پیش و پس از انقلاب فراوان به چشم میخورد، اما عنوان «اسلام رحمانی» حداقل از دو دهه پیش، گویا توسط دکتر محسن کدیور، در واکنشی به اسلام دولتیِ متکی بر زر و زور و تزویر مطرح گردید که اینک بیش از چهار دهه است با تداوم و تقدسِ چپ گرایانه انقلاب و تداوم خشم و خشونت و تنگ نظری، برسیاست خارجی و داخلی کشورمان حاکم است.
عملکرد گروههای القاعده، طالبان، داعش و امثال آنان در سایر کشورهای اسلامی نیز که ظاهراً از اسلام انتقام محورِانقلاب ایران الگو گرفتند، ضرورت رویکرد جدیتر به اسلام رحمانی و تبیین تئوریک آن را از ابعاد مختلف نشان میدهد. نوشته مختصر زیر پژوهشی است در صفت «رحمن» در متن شریعت و کاربرد «رحمانیت » درارتباط با مخالفان، غیر مسلمانان و دشمنان.
[…]
شراب و قمار و قرعهکشی کیفر دنیایی ندارد!
آخرین آیه قرآن، که در آخرین سال رسالت نازل شده، عناوین فوق را کارهایی شیطانی شمرده که به دلیل مستی و بُرد و باخت موجب دشمنی و سلب دوستی میان مردم میشود. این آیه که در اوج اقتدار اسلام نازل شده، میتوانست از موضع قدرت حکم جریمه و تعزیز شرعی برای شرابخواری و قمار و امثالهم صادر کند، اما نه تنها چنین نکرده، بلکه در انتها به صراحت اعلام کرده که اگر به این توصیه پشت کردید، این را بدانید که تنها وظیفه رسول ما ابلاغ آشکار بود! یعنی هیچ کیفر دنیایی برای این امور در کتاب خدا وجود ندارد، هرچه هست مربوط به خدا و بندگان در قیامت است:
مائده ۹۰ تا ۹۲ – «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ… وَأَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّیْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِینُ»
آیا جای این سئوال نیست که مگر کتاب راهنمای عمل قرآن ناقص بوده، یا پیامبر آنرا ناقص ابلاغ فرموده که فقیهان حکومتی از دوران بنیامیه، بنیمروان و بنیعباس تا صفویه و قاجار و امروز، فقیهان دهها حکم تعزیز شرعی به دین خدا افزودهاند؟ پاسخ کسانی را که به جرم شرابخواری، روزه خواری، بی حجابی یا بدحجابی شلاق خورده، جریمه شده یا جان باختهاند را فقیهان حکومتی چگونه میدهند؟
مجازاتهای وضع شده تماماً جنبه مصلحت اندیشی بشری برای مراقبت از شریعت و حفظ ظاهر، از قبیل رعایت حجاب، داشته است که در عمل کار را به پستو و پنهان کشانده و نفاق و نادرستی و ضدیتی با شریعت را موجب شده است که آسیب آن برای جامعه به مراتب بیش از ارتکاب آن امور میباشد. اصلا در قرآن به غیر از چهار کیفر دنیایی برای: سرقت، قصاص، زنای علنی و سلب امنیت مردم (محاربه و افساد)، که تماما در ارتباط با مناسبات میان خود مردم میباشد، هیچ مجازاتی در دنیا در ارتباط میان فرد با خالق خود مقرر نشده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102062
سایت خبری تحلیلی زیتون
قرآن و اسلام رحمانی | سایت خبری تحلیلی زیتون
عبدالعلی بازرگان
👍14❤6
مادورو در «سرای بیکسی»؛ از توافق ۲۰ ساله ایران و ونزوئلا چه میدانیم؟
زیتون- فرید بهمنش: نیکولاس مادورو رئیس جمهور ونزوئلا، به دعوت رئیسی به تهران سفر کرد؛ آن هم در حالی که تنش میان ایران و آژانس بینالمللی انرژی اتمی بالا گرفته؛ شورای حکام علیه ایران قطعنامه صادر کرده؛ ایران بخشی از دوربینهای ناظر فعالیتهای هستهای را برداشته و نبض برجام به شماره افتاده است.
دردهای مشترک دو کشور را از دو سوی این کره خاکی به یکدیگر محتاج ساخته است. جمهوری اسلامی در تلاش است تا سیگنال «ما تنها و منزوی نیستیم» مخابره شود و ونزوئلا هم از سر انزواء به «سرای بیکسی» آمده است.
مرور سفرهای دیپلماتیک مقامات جهان به تهران، به ما میگوید که روابط خارجی جمهوری اسلامی آن قدر محدود شده که بالاترین زور و توان دستگاه دیپلماسی رئیسی، دعوت از رئیس جمهور کشور منزوی ونزوئلا است.
قفل شدن برجام، ناتوانی سیاست خارجی دولت رئیسی و بلاتکلیفی ممتد او و امیرعبداللهیان، شرایطی را رقم زده که حالا سران و مقامات کشورهای مهم و قدرتمند شرق و غرب، از سفر به ایران پرهیز میکنند. حتی رجب طیب اردوغان رئیس جمهور تمامیتخواه ترکیه که شدیدا با بحران اقتصادی و تورم ۷۰ درصدی و کاهش محبوبیت روبرو شده، سفر به تهران را لغو کرد. و رئیسی نهایتا توانسته میزبان امامعلی رحمان رئیس جمهور تاجیکستان باشد که چندی پیش به بهانه خط تولید مشترک کارخانه پهپادسازی ابابیل۲ به تهران سفر کرد.
مهمان دیگر، عثمان الغانمی، وزیر کشور عراق بود و چهرههای برجستهی جهانِ دیپلماسی، کاری با تهران ندارند؛ یادآور همان شعر مشهور سایه: «در این سرای بیکسی، کسی به در نمیزند».
در این فضای تلخ، مادورو، راننده سابق اتوبوس و رئیس جمهور فعلی یک کشور بحرانزده و تحریمشده، به تهران آمده و در ایستگاه نخست؛ مهمان شبکهی اسپانیولی زبان «هیسپان تی.وی» صدا و سیما شده تا حرفهای همیشگی خود را در مورد استکبارستیزی و شکست آمریکا، تکرار کند.
مادورو از سال ۲۰۱۳ میلادی و پس از مرگ هوگو چاوز، قدرت را در دست گرفت و اگرچه بارها مشروعیت قدرت او توسط مردم و مخالفین زیر سوال رفته اما هنوز هم عهدهدار پست ریاست است و احتمالا مانند سلف خود چاوز، تا زمانی که زنده بماند، رئیس خواهد بود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102078
زیتون- فرید بهمنش: نیکولاس مادورو رئیس جمهور ونزوئلا، به دعوت رئیسی به تهران سفر کرد؛ آن هم در حالی که تنش میان ایران و آژانس بینالمللی انرژی اتمی بالا گرفته؛ شورای حکام علیه ایران قطعنامه صادر کرده؛ ایران بخشی از دوربینهای ناظر فعالیتهای هستهای را برداشته و نبض برجام به شماره افتاده است.
دردهای مشترک دو کشور را از دو سوی این کره خاکی به یکدیگر محتاج ساخته است. جمهوری اسلامی در تلاش است تا سیگنال «ما تنها و منزوی نیستیم» مخابره شود و ونزوئلا هم از سر انزواء به «سرای بیکسی» آمده است.
مرور سفرهای دیپلماتیک مقامات جهان به تهران، به ما میگوید که روابط خارجی جمهوری اسلامی آن قدر محدود شده که بالاترین زور و توان دستگاه دیپلماسی رئیسی، دعوت از رئیس جمهور کشور منزوی ونزوئلا است.
قفل شدن برجام، ناتوانی سیاست خارجی دولت رئیسی و بلاتکلیفی ممتد او و امیرعبداللهیان، شرایطی را رقم زده که حالا سران و مقامات کشورهای مهم و قدرتمند شرق و غرب، از سفر به ایران پرهیز میکنند. حتی رجب طیب اردوغان رئیس جمهور تمامیتخواه ترکیه که شدیدا با بحران اقتصادی و تورم ۷۰ درصدی و کاهش محبوبیت روبرو شده، سفر به تهران را لغو کرد. و رئیسی نهایتا توانسته میزبان امامعلی رحمان رئیس جمهور تاجیکستان باشد که چندی پیش به بهانه خط تولید مشترک کارخانه پهپادسازی ابابیل۲ به تهران سفر کرد.
مهمان دیگر، عثمان الغانمی، وزیر کشور عراق بود و چهرههای برجستهی جهانِ دیپلماسی، کاری با تهران ندارند؛ یادآور همان شعر مشهور سایه: «در این سرای بیکسی، کسی به در نمیزند».
در این فضای تلخ، مادورو، راننده سابق اتوبوس و رئیس جمهور فعلی یک کشور بحرانزده و تحریمشده، به تهران آمده و در ایستگاه نخست؛ مهمان شبکهی اسپانیولی زبان «هیسپان تی.وی» صدا و سیما شده تا حرفهای همیشگی خود را در مورد استکبارستیزی و شکست آمریکا، تکرار کند.
مادورو از سال ۲۰۱۳ میلادی و پس از مرگ هوگو چاوز، قدرت را در دست گرفت و اگرچه بارها مشروعیت قدرت او توسط مردم و مخالفین زیر سوال رفته اما هنوز هم عهدهدار پست ریاست است و احتمالا مانند سلف خود چاوز، تا زمانی که زنده بماند، رئیس خواهد بود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102078
👍10
Forwarded from سمت معانی
🔺۲۵ خرداد ۸۸ به روایت شاهدان عینی
چهارشنبه ۲۵ خرداد ساعت ۲۲ به وقت ایران
کلاب «سمت معانی»
لینک اتاق:
https://www.clubhouse.com/join/%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D9%86%DB%8C/cTmJgS6X/maGW8oOo?utm_medium=ch_invite&utm_campaign=4bCU0p5VJeXyZcmLc0Spbg-236233
@towardsthemeaningfulness
چهارشنبه ۲۵ خرداد ساعت ۲۲ به وقت ایران
کلاب «سمت معانی»
لینک اتاق:
https://www.clubhouse.com/join/%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D9%86%DB%8C/cTmJgS6X/maGW8oOo?utm_medium=ch_invite&utm_campaign=4bCU0p5VJeXyZcmLc0Spbg-236233
@towardsthemeaningfulness
👍2
کیوان صمیمی نماد مبارزه، مقاومت، آزادگی و عدالتطلبی است؛
بیانیه جمعی از فعالان سیاسی و مدنی
زیتون– بیش از دویست تن از فعالان سیاسی و مدنی در بیانیهای پروندهسازی جدید «دربند نگه داشتن کیوان صمیمی بهبهانی» را محکوم کرده و آن را «نوعی اقدام به قتل تدریجی این روزنامهنگار و کنشگر مدنی منصف و مبارز شریف» خواندند.
کیوان صمیمی، روزنامهنگار و عضو شورای فعالان ملی-مذهبی، چهارشنبه ۲۸ اردیبهشت ماه، پس از احضار و مراجعه به اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و راهی زندان سمنان شد.
سردبیر نشریه ایران فردا روز سه شنبه ۱۲ بهمنماه ۱۴۰۰، با توقف اجرای حکم آزاد شده بود.
مصطفی نیلی، وکیل مدافع او، گفته بود که توقف اجرای حکم حبس و آزادی وی به صورت موقت و با توجه به گزارش پزشکی قانونی در مورد وضعیت جسمانی او و با دستور دادستان با استناد به ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی کیفری صورت گرفته است
در بیانیهی فعالان سیاسی و مدنی آمده است «کیوان صمیمی رئیس تشکل مستقل انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، به عنوان مسنترین زندانی سیاسی ایران، پس از شش دهه فعالیت سیاسی و مدنی، و با وجود اینکه خشونت سیستماتیک در حکومت پیشین و کنونی دو برادر را از وی گرفته است، همچنان بر کنش خشونتپرهیز و مدنی تاکید میکند».
کیوان صمیمی ۲۸ مرداد ۱۳۵۴ به همراه برادرش به اتهام «عضویت در گروههای مخالف نظام شاهنشاهی» بازداشت و به ۱۱ سال حبس محکوم شد. برادرش، ساسان، به اعدام محکوم شد.
برادر دیگر او ،کامران، در سال ۱۳۶۱ اعدام شد.
بنا به این بیانیه «تنها به دلیل نشر عقاید و نظرات خود در کانال تلگرامی شخصیشان، پرونده تازهای را به اتهام تبلیغ علیه نظام» برای این زندانی سیاسی پرسابقه تشکیل دادهاند.
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرارگرفته، در ادامه میآید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102217
بیانیه جمعی از فعالان سیاسی و مدنی
زیتون– بیش از دویست تن از فعالان سیاسی و مدنی در بیانیهای پروندهسازی جدید «دربند نگه داشتن کیوان صمیمی بهبهانی» را محکوم کرده و آن را «نوعی اقدام به قتل تدریجی این روزنامهنگار و کنشگر مدنی منصف و مبارز شریف» خواندند.
کیوان صمیمی، روزنامهنگار و عضو شورای فعالان ملی-مذهبی، چهارشنبه ۲۸ اردیبهشت ماه، پس از احضار و مراجعه به اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و راهی زندان سمنان شد.
سردبیر نشریه ایران فردا روز سه شنبه ۱۲ بهمنماه ۱۴۰۰، با توقف اجرای حکم آزاد شده بود.
مصطفی نیلی، وکیل مدافع او، گفته بود که توقف اجرای حکم حبس و آزادی وی به صورت موقت و با توجه به گزارش پزشکی قانونی در مورد وضعیت جسمانی او و با دستور دادستان با استناد به ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی کیفری صورت گرفته است
در بیانیهی فعالان سیاسی و مدنی آمده است «کیوان صمیمی رئیس تشکل مستقل انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، به عنوان مسنترین زندانی سیاسی ایران، پس از شش دهه فعالیت سیاسی و مدنی، و با وجود اینکه خشونت سیستماتیک در حکومت پیشین و کنونی دو برادر را از وی گرفته است، همچنان بر کنش خشونتپرهیز و مدنی تاکید میکند».
کیوان صمیمی ۲۸ مرداد ۱۳۵۴ به همراه برادرش به اتهام «عضویت در گروههای مخالف نظام شاهنشاهی» بازداشت و به ۱۱ سال حبس محکوم شد. برادرش، ساسان، به اعدام محکوم شد.
برادر دیگر او ،کامران، در سال ۱۳۶۱ اعدام شد.
بنا به این بیانیه «تنها به دلیل نشر عقاید و نظرات خود در کانال تلگرامی شخصیشان، پرونده تازهای را به اتهام تبلیغ علیه نظام» برای این زندانی سیاسی پرسابقه تشکیل دادهاند.
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرارگرفته، در ادامه میآید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102217
👍8
مرگ نظامیان ایرانی؛ سانحه یا ترور سریالی
زیتون-چند ساعت پس از آنکه روابط عمومی سپاه روحالله استان مرکزی، اطلاعیه کشته شدن علی کمانی را منتشر کرد، خبرگزاری فارس وابسته به سپاه، در ساعات اولیه بامداد دوشنبه ۲۳ خرداد، از کشته شدن محمد عبدوس خبر داد.
علی کمانی از یگان هوافضای سپاه پاسداران انقلاب در خمین (استان مرکزی) و محمد عبدوس، از کارکنان هوافضای سمنان بود.
در حالی که خبرگزاری فارس، عبدوس را «از کارکنان هوافضای سپاه در سمنان» معرفی کرده بود، اما وزارت دفاع جمهوری اسلامی، در اطلاعیهای نوشت که او از «کارکنان وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح» بوده که «حین انجام ماموریت» کشته شده است.
پس از اعلام وزارت دفاع، فارس خبر خود را اصلاح کرد.
بنابر اطلاعیه سپاه روحالله، کمانی «بر اثر سانحه رانندگی» و «حین ماموریت» جانش را از دست داده، اما در اطلاعیه وزارت دفاع، به جزئیات و محل دقیق کشته شدن عبدوس اشارهای نشده است.
خمین محل کشته شدن کمانی در استان مرکزی واقع شده است جایی که محل استقرار رآکتور آب سنگین اراک است که سایتی حساس و کلیدی برای برنامه هستهای ایران بهشمار میرود و به همین خاطر اطراف این سایت، دفاع هوایی تعبیه شده است.
پایگاه فضایی «امام خمینی» نیز یکی از تاسیسات وزارت دفاع در استان سمنان است که در برگیرنده تاسیسات مهم پرتاب ماهوارههای فضایی ایران است، که به نظر می رسد عبدوس در این پایگاه مشغول به کار بوده است.
در خبری که خبرگزاری فارس منتشر کرد، آمده است: «محمد عبدوس از کارکنان هوافضای سمنان پس از مدتها مجاهدت و تلاش مخلصانه در مسیر خدمت به نظام در حین انجام ماموریت به خیل عظیم شهیدان پیوست.»
علاوه بر این استفاده از عباراتی چون «جانفشانی» و «از خون خود گذشتن» در مورد عبدوس در اطلاعیه وزارت دفاع، احتمال کشته شدن او بهدلیل سانحه یا تصادف عادی را کمرنگ میکند.
رسانهها و مقامات ایرانی هیچ توضیح شفافی درباره علت و نحوه مرگ این دو نفر ارائه نکردهاند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102190
زیتون-چند ساعت پس از آنکه روابط عمومی سپاه روحالله استان مرکزی، اطلاعیه کشته شدن علی کمانی را منتشر کرد، خبرگزاری فارس وابسته به سپاه، در ساعات اولیه بامداد دوشنبه ۲۳ خرداد، از کشته شدن محمد عبدوس خبر داد.
علی کمانی از یگان هوافضای سپاه پاسداران انقلاب در خمین (استان مرکزی) و محمد عبدوس، از کارکنان هوافضای سمنان بود.
در حالی که خبرگزاری فارس، عبدوس را «از کارکنان هوافضای سپاه در سمنان» معرفی کرده بود، اما وزارت دفاع جمهوری اسلامی، در اطلاعیهای نوشت که او از «کارکنان وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح» بوده که «حین انجام ماموریت» کشته شده است.
پس از اعلام وزارت دفاع، فارس خبر خود را اصلاح کرد.
بنابر اطلاعیه سپاه روحالله، کمانی «بر اثر سانحه رانندگی» و «حین ماموریت» جانش را از دست داده، اما در اطلاعیه وزارت دفاع، به جزئیات و محل دقیق کشته شدن عبدوس اشارهای نشده است.
خمین محل کشته شدن کمانی در استان مرکزی واقع شده است جایی که محل استقرار رآکتور آب سنگین اراک است که سایتی حساس و کلیدی برای برنامه هستهای ایران بهشمار میرود و به همین خاطر اطراف این سایت، دفاع هوایی تعبیه شده است.
پایگاه فضایی «امام خمینی» نیز یکی از تاسیسات وزارت دفاع در استان سمنان است که در برگیرنده تاسیسات مهم پرتاب ماهوارههای فضایی ایران است، که به نظر می رسد عبدوس در این پایگاه مشغول به کار بوده است.
در خبری که خبرگزاری فارس منتشر کرد، آمده است: «محمد عبدوس از کارکنان هوافضای سمنان پس از مدتها مجاهدت و تلاش مخلصانه در مسیر خدمت به نظام در حین انجام ماموریت به خیل عظیم شهیدان پیوست.»
علاوه بر این استفاده از عباراتی چون «جانفشانی» و «از خون خود گذشتن» در مورد عبدوس در اطلاعیه وزارت دفاع، احتمال کشته شدن او بهدلیل سانحه یا تصادف عادی را کمرنگ میکند.
رسانهها و مقامات ایرانی هیچ توضیح شفافی درباره علت و نحوه مرگ این دو نفر ارائه نکردهاند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102190
👍6🤬2🔥1
پاسخ تهران به آژانس درباره مکانهای آلوده به اورانیوم: کار اسرائیل است
زیتون-سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی روز سهشنبه، ۲۴ خرداد، متن کامل پاسخ خود را به آژانس بینالمللی انرژی اتمی در خصوص سه سایت مخفی و آلوده به ذرات اورانیوم، منتشر کرد.
بر اساس متن منتشر شده، سازمان انرژی اتمی در توضیح خود گفته است که احتمالا اسرائیل به عمد برخی از مکانها در ایران را به اورانیوم آلوده کرده است.
آژانس در گزارش اخیر خود اعلام کرده بود که ایران میزان قابل توجه و غیرقابل کنترلی اورانیوم غنیسازی کرده و در مورد سه سایت مخفی خود اطلاعات کافی ارائه نمیدهد و خواستار پاسخگویی ایران درباره آثار مواد رادیواکتیو در پارچین، تورقوزآباد و مریوان شده بود.
جمهوری اسلامی، عناصر خارجی را در خرابکاری و ایجاد آلودگی برخی مکانها به ذرات اورانیوم دخیل دانسته و مدعی شده است که در ایران هیچ تاسیسات اظهارنشدهای که طبق پادمان باید به آژانس اعلام شود، وجود ندارد و گزارش آژانس صرفا براساس اطلاعات نادرست و ساختگی اسرائیل نوشته شده است.
در پاسخ جمهوری اسلامی به آژانس بینالمللی انرژی اتمی آمده است: «ایران تمام تلاش خود را برای کشف منشا چنین ذراتی به صورت تماموکمال انجام داده است. با توجه به این واقعیت که ایران هنوز نتوانسته است هیچ دلیل فنی برای وجود چنین ذرات اورانیومی پیدا کند، به طور منطقی بیان میکند که احتمالا عناصر خارجی (خرابکاری) در آلودگی آن مکانها دخیل بودهاند.»
سازمان انرژی اتمی ایران، در پاسخ خود گفته است: «مکانهای اشاره شده در گزارش فعلی مدیرکل مبتنی بر ادعاهای مطرح شده توسط طرف ثالث بدنیت -یعنی رژیم صهیونیستی- است که هیچ مبنای حقوقی ندارد.» و افزوده که «لازم به ذکر است که براساس اصول حقوق بینالملل pacta tertiis nec nocent nec prosunt، به معنای “معاهدات، حق و تکلیف برای طرف ثالث پدید نمیآورد…»
در این نامه گفته شده که موضوعات مطرح شده توسط مدیرکل آژانس مربوط به مراکزی است که پرونده آنها پیش از این بسته شده بود اما با اطلاعاتی که اسرائیل به آژانس داد، مدیرکل دوباره آن را گشوده است.
اسرائیل پیش از این انبار اسناد و بایگانی اتمی ایران را سرقت و از کشور خارج کرد. مقامهای اسرائیلی براساس اسنادی که از ایران خارج کردهاند، تهران را به «سندسازی و دروغ گویی» درباره اهداف اتمی خود متهم میکنند.
ایران در پاسخ خود به گزارش مدیرکل آژانس که به شورای حکام ارائه شده، گفته است «صرف یافتن ذرات اورانیوم طبیعی در نمونههای محیطی جمعآوری شده نمیتواند به عنوان نشانهای از وجود مقادیری از مواد هستهای تلقی شود، در حالی که آژانس بدون در نظر گرفتن دلایل احتمالی دیگر به اشتباه به این نتیجه رسید که مواد هستهای در این مکان وجود داشته است.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102224
زیتون-سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی روز سهشنبه، ۲۴ خرداد، متن کامل پاسخ خود را به آژانس بینالمللی انرژی اتمی در خصوص سه سایت مخفی و آلوده به ذرات اورانیوم، منتشر کرد.
بر اساس متن منتشر شده، سازمان انرژی اتمی در توضیح خود گفته است که احتمالا اسرائیل به عمد برخی از مکانها در ایران را به اورانیوم آلوده کرده است.
آژانس در گزارش اخیر خود اعلام کرده بود که ایران میزان قابل توجه و غیرقابل کنترلی اورانیوم غنیسازی کرده و در مورد سه سایت مخفی خود اطلاعات کافی ارائه نمیدهد و خواستار پاسخگویی ایران درباره آثار مواد رادیواکتیو در پارچین، تورقوزآباد و مریوان شده بود.
جمهوری اسلامی، عناصر خارجی را در خرابکاری و ایجاد آلودگی برخی مکانها به ذرات اورانیوم دخیل دانسته و مدعی شده است که در ایران هیچ تاسیسات اظهارنشدهای که طبق پادمان باید به آژانس اعلام شود، وجود ندارد و گزارش آژانس صرفا براساس اطلاعات نادرست و ساختگی اسرائیل نوشته شده است.
در پاسخ جمهوری اسلامی به آژانس بینالمللی انرژی اتمی آمده است: «ایران تمام تلاش خود را برای کشف منشا چنین ذراتی به صورت تماموکمال انجام داده است. با توجه به این واقعیت که ایران هنوز نتوانسته است هیچ دلیل فنی برای وجود چنین ذرات اورانیومی پیدا کند، به طور منطقی بیان میکند که احتمالا عناصر خارجی (خرابکاری) در آلودگی آن مکانها دخیل بودهاند.»
سازمان انرژی اتمی ایران، در پاسخ خود گفته است: «مکانهای اشاره شده در گزارش فعلی مدیرکل مبتنی بر ادعاهای مطرح شده توسط طرف ثالث بدنیت -یعنی رژیم صهیونیستی- است که هیچ مبنای حقوقی ندارد.» و افزوده که «لازم به ذکر است که براساس اصول حقوق بینالملل pacta tertiis nec nocent nec prosunt، به معنای “معاهدات، حق و تکلیف برای طرف ثالث پدید نمیآورد…»
در این نامه گفته شده که موضوعات مطرح شده توسط مدیرکل آژانس مربوط به مراکزی است که پرونده آنها پیش از این بسته شده بود اما با اطلاعاتی که اسرائیل به آژانس داد، مدیرکل دوباره آن را گشوده است.
اسرائیل پیش از این انبار اسناد و بایگانی اتمی ایران را سرقت و از کشور خارج کرد. مقامهای اسرائیلی براساس اسنادی که از ایران خارج کردهاند، تهران را به «سندسازی و دروغ گویی» درباره اهداف اتمی خود متهم میکنند.
ایران در پاسخ خود به گزارش مدیرکل آژانس که به شورای حکام ارائه شده، گفته است «صرف یافتن ذرات اورانیوم طبیعی در نمونههای محیطی جمعآوری شده نمیتواند به عنوان نشانهای از وجود مقادیری از مواد هستهای تلقی شود، در حالی که آژانس بدون در نظر گرفتن دلایل احتمالی دیگر به اشتباه به این نتیجه رسید که مواد هستهای در این مکان وجود داشته است.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102224
سایت خبری تحلیلی زیتون
پاسخ تهران به آژانس درباره مکانهای آلوده به اورانیوم: کار اسرائیل است | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون-سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی روز سهشنبه، ۲۴ خرداد، متن کامل پاسخ خود را به آژانس بینالمللی انرژی اتمی در خصوص سه سایت مخفی و آلوده به ذرات اورانیوم، منتشر کرد. بر اساس متن منتشر شده، سازمان انرژی اتمی در توضیح خود گفته است که احتمالا اسرائیل به…
👍10
سرقت خُرد در ایران؛ وقتی آب از سر میگذرد
https://www.zeitoons.com/102175
زیتون-داریوش محمدی: «بخشی از میوههای نوبرانهای که در کنار جادهها و اطراف شهر فروخته میشود میوههای سرقت شده از باغدارها هستند که زیر قیمت فروخته میشوند».
علیرضا جعفری، عضو اتحادیه بارفروشان تهران با اعلام این خبر به «بازار» میگوید: «امسال سرقت میوه از باغات بیشتر از سالهای گذشته شده. […] علت این مساله افزایش فقر و کاهش قدرت خرید است. اکنون میوه نسبت به سالهای گذشته به کالای ارزشمندی تبدیل شده و این روزها هر قشری نمیتواند میوه بخرد».
سیدمرتضی فاطمی، تهیهکننده سریال هوش سیاه و مجری برنامهی اختیاریه، تجربهی نفسگیری را از یک «خفتگیری» در صفحهی توییتر خود روایت کرده است.
بر اساس این روایت، دو موتور سوار، حوالی ساعت ۷ عصر، «در هوای روشن» و «در دیدرس ماشینهای عبوری» جایی حوالی وسط پایتخت امالقرای جهان اسلام، «آرام و خونسرد»، «خندهکنان»، «پاکباخته!»، «گویی آمدهاند طلبشان را وصول کنند»، قمههایشان را از جیبشان بیروم آورده و میخواهند اقدام به «خفتگیری» نویسنده کنند و کوله و موبایلش را بربایند.
سردبیر نشریه پنجره، با صاحبامتیازی زاکانی شهردار تهران، در آغاز این روایت نوشته است«بزرگواران! آقایان! حضرات! به هر که میپرستید قسم، در زیر پوست شهر آتی زیر خاکستر است» و در انتهای آن از خود پرسیده است «چرا آنقدر جسور بودند؟ این همه آرامش از کجا میآمد، چرا در روز روشن اقدام به خفتگیری و چاقوکشی میکنند؟ گویی میدانند که کسی مانعشان نمیشود..»
صدها کامنت و روایتهایی کموبیش مشابه ذیل این روایت در توییتر آمده است. و البته گفتهاند و به کارگردان اصولگرا طعنهها زدهاند که «این مملکتی است که خودتان خواستید»، «زنگ میزدی اطلاعات سپاه میگفتی دوتا موتورسوار آهنگ سلام فرمانده را مسخره کردن! با هلیکوپتر میومدن برای دستگیریشون»، «وجود نعمت ولایت رو قدر بدونید» و «از وقتی سلیمانی رفته امنیت هم رفته» و ….
چرا این خبر مهم است؟
«سرقت» اگرچه یک پدیده اقتصادی است اما از حدی که بیشتر شود یک مسئله و آسیب اجتماعی مهم بهحساب میرود؛ آسیبی که بلندمدت ایجاد میشود و در کوتاه مدت از میان نخواهد رفت.
قائممقام معاونت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضائیه، در گفتوگویی با تسنیم اعلام کرده: «سال ۱۳۸۸ تعداد ۲۰۰ هزار سرقت بهثبت رسیده بود که متأسفانه آمار یک میلیون و ۴۰۰ هزار سرقت در سال ۱۴۰۰ به ثبت رسیده است. در طول ۱۲ سال آمار سرقت در کل کشور۷ برابر شده است»
تیرماه ۹۹ هم رئیس پلیس آگاهی تهران گفته بود: «طی سه ماه گذشته، بیش از ۵۰ درصد از دستگیرشدگان برای بار اول مرتکب جرم شده بودند.»
یک پژوهشگر آسیبهای اجتماعی میگوید سن سرقت به «۶ تا ٧سال» رسیده و «بسیاری از این کودکان به خانوادههایی تعلق دارند که ازنظر مالی شرایط مناسبی ندارند، بنابراین، این کودکان روانه خیابان میشوند برای سرقت.»
[…]
کمی عمیقتر؛ آبی که از سر گذشته است
مسائل و آسیبهای اجتماعی اگرچه ریشه در جامعه و رفتار مردم دارند اما تا سیاستمداران برای حل آنها سیاستگذاری نکنند و امکانات دولتی را برای مبارزه با آن بهکار نگیرند، اوضاع بهتر نخواهد شد.
افزون بر این، بیاعتمادی به سیاستگذاران و سیاستها، فرد را به سمت کنشها و رفتارهای عمیقا خودمحورانه هدایت میکند و در نتیجهی این وضعیت، نظام اخلاقی به سرعت فرو ریخته و جامعه دچار بحران اخلاقی نیز خواهد شد.
آسیبشناسان در سالیان اخیر بارها در خصوص فروپاشی اخلاقی جامعه ایران هشدار دادهاند که «در شرایطی که جامعه دچار هراس از آیندهباشد مهمترین پیامد، ناکارآمد شدن هنجارها و ارزش هایی است که فرد را به جامعه و رعایت اخلاق و قوانین ترغیب می کند. به عبارت دیگروقتی فردی از جامعه اش ناامید شده و نظام مدیریت جامعه را نه تنها ناکارآمد بلکه بدکارکرد بداند، اولین پیامد آن است که جامعه به مثابهمجموعه بهم پیوسته ای از افراد که در تعامل با یکدیگر بستر زندگی فردی و جمعی را فراهم می کنند، دچار بحران مشروعیت اعتبار و اقتدار میشود. لذا فرد دیگر تعلقی به جامعه نخواهد داشت و هر آنچه که ذیل اخلاق و ارزشها او را به جامعه پیوند می دادند، به تعلیق درمی آیند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102175
https://www.zeitoons.com/102175
زیتون-داریوش محمدی: «بخشی از میوههای نوبرانهای که در کنار جادهها و اطراف شهر فروخته میشود میوههای سرقت شده از باغدارها هستند که زیر قیمت فروخته میشوند».
علیرضا جعفری، عضو اتحادیه بارفروشان تهران با اعلام این خبر به «بازار» میگوید: «امسال سرقت میوه از باغات بیشتر از سالهای گذشته شده. […] علت این مساله افزایش فقر و کاهش قدرت خرید است. اکنون میوه نسبت به سالهای گذشته به کالای ارزشمندی تبدیل شده و این روزها هر قشری نمیتواند میوه بخرد».
سیدمرتضی فاطمی، تهیهکننده سریال هوش سیاه و مجری برنامهی اختیاریه، تجربهی نفسگیری را از یک «خفتگیری» در صفحهی توییتر خود روایت کرده است.
بر اساس این روایت، دو موتور سوار، حوالی ساعت ۷ عصر، «در هوای روشن» و «در دیدرس ماشینهای عبوری» جایی حوالی وسط پایتخت امالقرای جهان اسلام، «آرام و خونسرد»، «خندهکنان»، «پاکباخته!»، «گویی آمدهاند طلبشان را وصول کنند»، قمههایشان را از جیبشان بیروم آورده و میخواهند اقدام به «خفتگیری» نویسنده کنند و کوله و موبایلش را بربایند.
سردبیر نشریه پنجره، با صاحبامتیازی زاکانی شهردار تهران، در آغاز این روایت نوشته است«بزرگواران! آقایان! حضرات! به هر که میپرستید قسم، در زیر پوست شهر آتی زیر خاکستر است» و در انتهای آن از خود پرسیده است «چرا آنقدر جسور بودند؟ این همه آرامش از کجا میآمد، چرا در روز روشن اقدام به خفتگیری و چاقوکشی میکنند؟ گویی میدانند که کسی مانعشان نمیشود..»
صدها کامنت و روایتهایی کموبیش مشابه ذیل این روایت در توییتر آمده است. و البته گفتهاند و به کارگردان اصولگرا طعنهها زدهاند که «این مملکتی است که خودتان خواستید»، «زنگ میزدی اطلاعات سپاه میگفتی دوتا موتورسوار آهنگ سلام فرمانده را مسخره کردن! با هلیکوپتر میومدن برای دستگیریشون»، «وجود نعمت ولایت رو قدر بدونید» و «از وقتی سلیمانی رفته امنیت هم رفته» و ….
چرا این خبر مهم است؟
«سرقت» اگرچه یک پدیده اقتصادی است اما از حدی که بیشتر شود یک مسئله و آسیب اجتماعی مهم بهحساب میرود؛ آسیبی که بلندمدت ایجاد میشود و در کوتاه مدت از میان نخواهد رفت.
قائممقام معاونت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضائیه، در گفتوگویی با تسنیم اعلام کرده: «سال ۱۳۸۸ تعداد ۲۰۰ هزار سرقت بهثبت رسیده بود که متأسفانه آمار یک میلیون و ۴۰۰ هزار سرقت در سال ۱۴۰۰ به ثبت رسیده است. در طول ۱۲ سال آمار سرقت در کل کشور۷ برابر شده است»
تیرماه ۹۹ هم رئیس پلیس آگاهی تهران گفته بود: «طی سه ماه گذشته، بیش از ۵۰ درصد از دستگیرشدگان برای بار اول مرتکب جرم شده بودند.»
یک پژوهشگر آسیبهای اجتماعی میگوید سن سرقت به «۶ تا ٧سال» رسیده و «بسیاری از این کودکان به خانوادههایی تعلق دارند که ازنظر مالی شرایط مناسبی ندارند، بنابراین، این کودکان روانه خیابان میشوند برای سرقت.»
[…]
کمی عمیقتر؛ آبی که از سر گذشته است
مسائل و آسیبهای اجتماعی اگرچه ریشه در جامعه و رفتار مردم دارند اما تا سیاستمداران برای حل آنها سیاستگذاری نکنند و امکانات دولتی را برای مبارزه با آن بهکار نگیرند، اوضاع بهتر نخواهد شد.
افزون بر این، بیاعتمادی به سیاستگذاران و سیاستها، فرد را به سمت کنشها و رفتارهای عمیقا خودمحورانه هدایت میکند و در نتیجهی این وضعیت، نظام اخلاقی به سرعت فرو ریخته و جامعه دچار بحران اخلاقی نیز خواهد شد.
آسیبشناسان در سالیان اخیر بارها در خصوص فروپاشی اخلاقی جامعه ایران هشدار دادهاند که «در شرایطی که جامعه دچار هراس از آیندهباشد مهمترین پیامد، ناکارآمد شدن هنجارها و ارزش هایی است که فرد را به جامعه و رعایت اخلاق و قوانین ترغیب می کند. به عبارت دیگروقتی فردی از جامعه اش ناامید شده و نظام مدیریت جامعه را نه تنها ناکارآمد بلکه بدکارکرد بداند، اولین پیامد آن است که جامعه به مثابهمجموعه بهم پیوسته ای از افراد که در تعامل با یکدیگر بستر زندگی فردی و جمعی را فراهم می کنند، دچار بحران مشروعیت اعتبار و اقتدار میشود. لذا فرد دیگر تعلقی به جامعه نخواهد داشت و هر آنچه که ذیل اخلاق و ارزشها او را به جامعه پیوند می دادند، به تعلیق درمی آیند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102175
👍11
پیام تسلیت جمعی از زندانیان و فعالان سیاسی-مدنی،
به مناسبت فقدان مهندس محسن محققی
از شمار دو چشم یک تن کم
و ز شمار خرد، هزاران بیش
اخبار ناگوار یکی پس از دیگری سر میرسند:
▪️ مهندس محسن محققی از مدیران شایسته و مخلص اولیهٔ انقلاب روی در نقاب خاک کشید و روحش آسمانی شد.
▪️ مدیری که لجوجانه به بندش کشیدند تا تجربههای سیاسی او را در بند ۳۵۰ زندان اوین محصور کنند. محققی یکی از مسنترین زندانیان بند بود که به دلیل انتسابش با زندهیاد مرحوم مهندس بازرگان، با لجاجت بدخواهان رنج مضاعف کشید. او با آگاهی از این امر سعی و همت خود را در زندان بهکار گرفت تا زندانیان جوانتر دچار یأس و نا امیدی نشوند. محققی نقش پدر را برای جوانترها داشت و در حد توان تلاش کرد تا مشکلات بندیان را حل کند و فضای زندان برای همبندیها آسانتر شود.
▪️شیوع پر هزینه و پرتلفات کرونا در کشورمان، ما را از اطلاع نزدیک از احوال روزهای سخت پایانی مهندس محققی محروم کرد و اکنون با فقدان اندوهبار آن مرد بزرگ و نازنین مواجه شدهایم.
▪️ا ین ضایعه تأسف بار را به خانواده محترمشان و به همهٔ نزدیکان، دوستان و همبندیهای او تسلیت میگوییم.
▪️ روانش شاد و یادش گرامی باد!
24 خرداد 1401
▪️ اسامی کامل :
,محمدصادق آخوندی,مرضیه آذرافزا,محمد آزادي,حمید آصفی,زهره آقاجری ,مسعود آقایی,پروانه آلبویه,سید یعقوب آل شفیعی فومنی,مهرداد آهنخواه,محمّدرضا آهنی,باقرفتحعلیبیگی ,غلامحیدر ابراهیمبایسلامی ,سیدمحمد ابراهیمی,حمید احراری,احمدرضا احمدپور,زینب احمدی,مهران ارژنگ, آرش نجبایی,حسين ارغوان,حسن اسدیزیدآبادی,صفر اسلامى, اسماعیل خوشمحمدی,احسان اشفاق,علی اصغر غروی ,مهدی اصلزعیم,رضا افضل زاده,عباس اقبال,مهدی اقبال ,جلال اقتداری,علیرضا اکبرزادگان,اعظم اکبرزاده,جواد امام,شهربانو امانى, امیرحسین اسدی, امیرحسین جهانی,بابک امیری, امین احمدی, امین هادوی ,محسن امینزاده,کاکحسن امینی,اکبر امینیارمکی,کمیا انصاری,لیلا ایپکچی,حسن ایزدی,مصطفی ایزدی,مصطفی بادکوبهایهزاوه,هاشم بارونی,ابوالفضل بازرگان,مسعود باستانی ,مريم باقى,میثم بایرامی,اکبر بدیعزادگان,سیّدحمیدرضا برهانی,اشرف بروجردى ,علی بریتانیایی,رویا بلوری,محمدحسین بنیاسدی,سیدرضا بنیطبا,عماد بهاور,جلال بهرامی, بهروز شاهرخنیا,امید بهروزی,قربان بهزادیاننژاد,حمید بهشتی,علیرضا بهشتیشیرازی, بهمن حافظی,امیر بهمنی, بهناز نصر,بهنام بیات, بیوک سعیدی ,محسن پاينده,مسعود پدرام,فاطمه پزشك,حسن پويا,مصطفی تاجزاده,محمد تبریزی,مهدی تحققی,عزتالله تقواييان,مجتبی تهرانی,محمد توسلی,مهدی توفیقحق,حسین ثاقب,روزبه جامهشورانی,ابوالفضل جعفرپور,جلال جلالیزاده ,حمیدرضا جلاییپور,محمدرضا جلاییپور,على جمالى,مهرداد جهانگیری,فرانک چالاک,امین چالاکی,محمدعلی چاووشی,بهنام چگینی,سیاوش حاتم,یونس حاجیزاده,محمّدعلی حسننژاد,یوسف حسنیتبار, حسین روشن,محمد حسینینیا ,بهزاد حقپناه,جمشید حقگو,ابوالفضل حکیمی,زهرا حیدرزاده,حمیدرضا خادم,شبنم خان مصدق,هادی خانیکی,علیرضا خداوردی,حسین خرسندی ,امیر خرّم,منصوره خسروشاهی,مجتبی خندان,امید خوارزمیان,محمدحسین خوربک,علیرضا خوشبخت,ابراهیم خوشسیرت,محمد خون چمن,اکبر دانشسرارودی,مصطفی دانشگر ,محمد داوری,امیرحسین داوودآبادیفراهانی,رضا دبیر,مصطفی درایتی ,معصومه دهقان,علیکرمی راد,رسول راست گفتار,محمدصادق ربانیاملشی,حسین رجایی,علیرضا رجایی,رضا رجبی,علیرضا رجبیان,جواد رحیمپور,روحالله رحیمپور ,على رحيمى,زهرا رحیمی,مجتبی رحیمی ,علیرضا رحیمیبروجردی,علی رستمی,یونس رستمی,محمدصادق رسولی, رضا حاجی,بهمن رضاخانی,امیر رضایی,محمّد رضایی,احد رضایی,حسین رفیعی,مریم رنگیطهرانی,صادق رهبری,محمدحسین روشن ,دیدار رئوفی,رقیه زارع پورحیدری,مجيد زرگرنژاد,محسن زمانی,مهدی زمانی,احمد زیدآبادی,افسانه ساداتمدبر,علیرضا ساریخانی,رضا سپهری ,فریدون سحابی,نشاط سحابی,عیسی سحرخیز,حسین سربندی,مهرداد سرجویی,علی سلطانیاصفهانی,مرتضی سلطانیه ,احمد سلطانیه ,طیبه سلمانی,رضا سیدزاده, سیدمحمد ابراهیمی,تقی شامخی,حسین شاه ویسی,حامد شجاعی,زهرا شجاعی,سجاد شجاعی,احسان شریعتی,احسان شریفثانوی,مهدی شعبانیخلج,روحالله شفیعی,صديقه شكورى راد,رفعت شهابی,پرویز شهپر ,یاوش شهریور,شایسته شهیدی,علی شیخالاسلامی,فیروزه صابر,فاطمه صادقی,مسعود صادقی,تیمور صالحی,هاشم صباغیان ,وحید صباغیان ,سعید صحبتی,رضا صدر,سعید صدقیانی,نادر صدیقی , صفا بیطرف,سيدمعروف صمدى,کیوان صمیمی .....
https://bit.ly/39oU95c
اسامی کامل :
https://t.me/DaghdagheIran
به مناسبت فقدان مهندس محسن محققی
از شمار دو چشم یک تن کم
و ز شمار خرد، هزاران بیش
اخبار ناگوار یکی پس از دیگری سر میرسند:
▪️ مهندس محسن محققی از مدیران شایسته و مخلص اولیهٔ انقلاب روی در نقاب خاک کشید و روحش آسمانی شد.
▪️ مدیری که لجوجانه به بندش کشیدند تا تجربههای سیاسی او را در بند ۳۵۰ زندان اوین محصور کنند. محققی یکی از مسنترین زندانیان بند بود که به دلیل انتسابش با زندهیاد مرحوم مهندس بازرگان، با لجاجت بدخواهان رنج مضاعف کشید. او با آگاهی از این امر سعی و همت خود را در زندان بهکار گرفت تا زندانیان جوانتر دچار یأس و نا امیدی نشوند. محققی نقش پدر را برای جوانترها داشت و در حد توان تلاش کرد تا مشکلات بندیان را حل کند و فضای زندان برای همبندیها آسانتر شود.
▪️شیوع پر هزینه و پرتلفات کرونا در کشورمان، ما را از اطلاع نزدیک از احوال روزهای سخت پایانی مهندس محققی محروم کرد و اکنون با فقدان اندوهبار آن مرد بزرگ و نازنین مواجه شدهایم.
▪️ا ین ضایعه تأسف بار را به خانواده محترمشان و به همهٔ نزدیکان، دوستان و همبندیهای او تسلیت میگوییم.
▪️ روانش شاد و یادش گرامی باد!
24 خرداد 1401
▪️ اسامی کامل :
,محمدصادق آخوندی,مرضیه آذرافزا,محمد آزادي,حمید آصفی,زهره آقاجری ,مسعود آقایی,پروانه آلبویه,سید یعقوب آل شفیعی فومنی,مهرداد آهنخواه,محمّدرضا آهنی,باقرفتحعلیبیگی ,غلامحیدر ابراهیمبایسلامی ,سیدمحمد ابراهیمی,حمید احراری,احمدرضا احمدپور,زینب احمدی,مهران ارژنگ, آرش نجبایی,حسين ارغوان,حسن اسدیزیدآبادی,صفر اسلامى, اسماعیل خوشمحمدی,احسان اشفاق,علی اصغر غروی ,مهدی اصلزعیم,رضا افضل زاده,عباس اقبال,مهدی اقبال ,جلال اقتداری,علیرضا اکبرزادگان,اعظم اکبرزاده,جواد امام,شهربانو امانى, امیرحسین اسدی, امیرحسین جهانی,بابک امیری, امین احمدی, امین هادوی ,محسن امینزاده,کاکحسن امینی,اکبر امینیارمکی,کمیا انصاری,لیلا ایپکچی,حسن ایزدی,مصطفی ایزدی,مصطفی بادکوبهایهزاوه,هاشم بارونی,ابوالفضل بازرگان,مسعود باستانی ,مريم باقى,میثم بایرامی,اکبر بدیعزادگان,سیّدحمیدرضا برهانی,اشرف بروجردى ,علی بریتانیایی,رویا بلوری,محمدحسین بنیاسدی,سیدرضا بنیطبا,عماد بهاور,جلال بهرامی, بهروز شاهرخنیا,امید بهروزی,قربان بهزادیاننژاد,حمید بهشتی,علیرضا بهشتیشیرازی, بهمن حافظی,امیر بهمنی, بهناز نصر,بهنام بیات, بیوک سعیدی ,محسن پاينده,مسعود پدرام,فاطمه پزشك,حسن پويا,مصطفی تاجزاده,محمد تبریزی,مهدی تحققی,عزتالله تقواييان,مجتبی تهرانی,محمد توسلی,مهدی توفیقحق,حسین ثاقب,روزبه جامهشورانی,ابوالفضل جعفرپور,جلال جلالیزاده ,حمیدرضا جلاییپور,محمدرضا جلاییپور,على جمالى,مهرداد جهانگیری,فرانک چالاک,امین چالاکی,محمدعلی چاووشی,بهنام چگینی,سیاوش حاتم,یونس حاجیزاده,محمّدعلی حسننژاد,یوسف حسنیتبار, حسین روشن,محمد حسینینیا ,بهزاد حقپناه,جمشید حقگو,ابوالفضل حکیمی,زهرا حیدرزاده,حمیدرضا خادم,شبنم خان مصدق,هادی خانیکی,علیرضا خداوردی,حسین خرسندی ,امیر خرّم,منصوره خسروشاهی,مجتبی خندان,امید خوارزمیان,محمدحسین خوربک,علیرضا خوشبخت,ابراهیم خوشسیرت,محمد خون چمن,اکبر دانشسرارودی,مصطفی دانشگر ,محمد داوری,امیرحسین داوودآبادیفراهانی,رضا دبیر,مصطفی درایتی ,معصومه دهقان,علیکرمی راد,رسول راست گفتار,محمدصادق ربانیاملشی,حسین رجایی,علیرضا رجایی,رضا رجبی,علیرضا رجبیان,جواد رحیمپور,روحالله رحیمپور ,على رحيمى,زهرا رحیمی,مجتبی رحیمی ,علیرضا رحیمیبروجردی,علی رستمی,یونس رستمی,محمدصادق رسولی, رضا حاجی,بهمن رضاخانی,امیر رضایی,محمّد رضایی,احد رضایی,حسین رفیعی,مریم رنگیطهرانی,صادق رهبری,محمدحسین روشن ,دیدار رئوفی,رقیه زارع پورحیدری,مجيد زرگرنژاد,محسن زمانی,مهدی زمانی,احمد زیدآبادی,افسانه ساداتمدبر,علیرضا ساریخانی,رضا سپهری ,فریدون سحابی,نشاط سحابی,عیسی سحرخیز,حسین سربندی,مهرداد سرجویی,علی سلطانیاصفهانی,مرتضی سلطانیه ,احمد سلطانیه ,طیبه سلمانی,رضا سیدزاده, سیدمحمد ابراهیمی,تقی شامخی,حسین شاه ویسی,حامد شجاعی,زهرا شجاعی,سجاد شجاعی,احسان شریعتی,احسان شریفثانوی,مهدی شعبانیخلج,روحالله شفیعی,صديقه شكورى راد,رفعت شهابی,پرویز شهپر ,یاوش شهریور,شایسته شهیدی,علی شیخالاسلامی,فیروزه صابر,فاطمه صادقی,مسعود صادقی,تیمور صالحی,هاشم صباغیان ,وحید صباغیان ,سعید صحبتی,رضا صدر,سعید صدقیانی,نادر صدیقی , صفا بیطرف,سيدمعروف صمدى,کیوان صمیمی .....
https://bit.ly/39oU95c
اسامی کامل :
https://t.me/DaghdagheIran
👍9
مأموران وزارت اطلاعات، در نیمههای شب، قصد انتقال کیوان صمیمی را از زندان سمنان داشتند که با مقاومت این زندانی سیاسی رو بهرو شدند. به صمیمی گفته شده که میخواهند او را به تهران منتقل کنند ولی او به دلیل عدم ابلاغ رسمی از همکاری با مسئولان زندان خودداری کرد.
کیوان صمیمی، روزنامهنگار و عضو شورای فعالان ملی-مذهبی، چهارشنبه ۲۸ اردیبهشت ماه، پس از احضار و مراجعه به اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و راهی زندان سمنان شد.
او با اعلام این خبر در کانالش نوشته است « امروز چهارشنبه ۲۵ خرداد، سه چهار ساعت از نیمه شب گذشته بود که بیدارم کردند و گفتند ماشین آمده و باید به تهران بروی. گفتم باید روزهای قبل کتبا ابلاغ میکردند و بدون ابلاغیه رسمی نمی روم . مدتی گذشت و بعد نامه ای را نشانم دادند که روز قبل از دادسرای اوین به دادسرای سمنان نوشته شده بود؛ که کیوان صمیمی را ماموران وزارت اطلاعات به تهران بیاورند. معلوم نبود که مقصد سلولهای ۲۰۹ وزارت اطلاعات است و یا دادسرای اوین، بخصوص اینکه دوست قدیمی ام دکتر سعید مدنی حدود یک ماه است که در بازداشت وزارت اطلاعات است. من گفتم؛ این نامه یک مکاتبه داخلی بین دو بخش از قوه قضاییه است و من تا ابلاغ به خودم را آن هم در زمان مناسب و نه در نیمه شب نبینم ، از اینجا تکان نمیخورم! با رئیس زندان تماس گرفتند و ایشان هم با من صحبت کردند. من ایراد قانونی این انتقال را توضیح دادم، به افسر مربوطه هم گفتم فقط یک راه برای این انتقال در نیمه شب وجود دارد و آن هم اینکه دست و پایم را بگیرید و با زور مرا داخل ماشین بگذارید… هنوز معلوم نیست این انتقال ناگهانی به چه منظور بود و منتظرم تا ببینم چه می شود! ۷:۳۰ بیست وپنج خرداد ۱۴۰۱ زندان سمنان»
https://www.zeitoons.com/102232
کیوان صمیمی، روزنامهنگار و عضو شورای فعالان ملی-مذهبی، چهارشنبه ۲۸ اردیبهشت ماه، پس از احضار و مراجعه به اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و راهی زندان سمنان شد.
او با اعلام این خبر در کانالش نوشته است « امروز چهارشنبه ۲۵ خرداد، سه چهار ساعت از نیمه شب گذشته بود که بیدارم کردند و گفتند ماشین آمده و باید به تهران بروی. گفتم باید روزهای قبل کتبا ابلاغ میکردند و بدون ابلاغیه رسمی نمی روم . مدتی گذشت و بعد نامه ای را نشانم دادند که روز قبل از دادسرای اوین به دادسرای سمنان نوشته شده بود؛ که کیوان صمیمی را ماموران وزارت اطلاعات به تهران بیاورند. معلوم نبود که مقصد سلولهای ۲۰۹ وزارت اطلاعات است و یا دادسرای اوین، بخصوص اینکه دوست قدیمی ام دکتر سعید مدنی حدود یک ماه است که در بازداشت وزارت اطلاعات است. من گفتم؛ این نامه یک مکاتبه داخلی بین دو بخش از قوه قضاییه است و من تا ابلاغ به خودم را آن هم در زمان مناسب و نه در نیمه شب نبینم ، از اینجا تکان نمیخورم! با رئیس زندان تماس گرفتند و ایشان هم با من صحبت کردند. من ایراد قانونی این انتقال را توضیح دادم، به افسر مربوطه هم گفتم فقط یک راه برای این انتقال در نیمه شب وجود دارد و آن هم اینکه دست و پایم را بگیرید و با زور مرا داخل ماشین بگذارید… هنوز معلوم نیست این انتقال ناگهانی به چه منظور بود و منتظرم تا ببینم چه می شود! ۷:۳۰ بیست وپنج خرداد ۱۴۰۱ زندان سمنان»
https://www.zeitoons.com/102232
سایت خبری تحلیلی زیتون
| سایت خبری تحلیلی زیتون
مأموران وزارت اطلاعات، در نیمههای شب، قصد انتقال کیوان صمیمی را از زندان سمنان داشتند که با مقاومت این زندانی سیاسی رو بهرو شدند. به صمیمی گفته شده که میخواهند او را به تهران منتقل کنند ولی او به دلیل عدم ابلاغ رسمی از همکاری با مسئولان زندان خودداری کرد...
👍10❤1
پروندهسازی مجلس برای روحانی و معاونش
زیتون-نمایندگان «مجلس انقلابی» در اوج مشکلات و بحرانهای اقتصادی که مردم با آن دست به گریبان هستند در حال پروندهسازی برای دولت روحانی هستند.
کمیسیون اصل ۹۰ مجلس در جلسه علنی روز چهارشنبه، ۲۵ خردادماه، حسن روحانی، رئیسجمهور پیشین، و علیاکبر صالحی، معاون او ، را متهم کرد که به صورت عامدانه از اجرای قانون راهبردی لغو تحریمها امتناع کردهاند.
تندروهای امنیتی، نظامی و جبهه پایداری که با صحنهآرایی نظام توانستهاند بیشتر صندلیهای مجلس را اشغال کنند حتی در مورد صالحی، رئیس پیشین سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی که از چهرههای نزدیک و مورد اعتماد آیتالله خامنهای است، نیز اغماض نکردند.
این کمیسیون در گزارش خود مدعی شد که استنکاف رئیس سابق سازمان انرژی اتمی و همچنین رئیسجمهور سابق از انجام وظایف مصرح در قانون «اقدام راهبردی برای لغو تحریمها و صیانت از منافع ملت ایران» محرز شده و موضوع برای رسیدگی به مراجع قضایی ارسال میشود.
بر اساس مصوبه «اقدام راهبردی برای لغو تحریمها و صیانت از منافع ملت ایران» که آذر ۱۳۹۹ به تایید شورای نگهبان رسید، دولت روحانی در میانه احیای برجام با غرب به آغاز غنیسازی اورانیوم با غلظت ۲۰ درصد و تعلیق اجرای پروتکل الحاقی مکلف شد.
دولت از تصویب این طرح انتقاد کرد و گروهی از تحلیلگران آن را فروپاشی برجام دانستند و این طرح را در راستای محدود کردن دولت روحانی برای مذاکرات مجدد در خصوص برجام ارزیابی کردند.
روحانی روز ۶ اسفند، در جلسه هیئت دولت بدون اشاره به مجلس گفته بود: «اگر کسی بخواهد توافق بین دولت ایران و آژانس بینالمللی انرژی اتمی را مخدوش کند، در زمین دشمن بازی کرده و معلوم است اینجا اهداف دیگران اجرا و عمل میشود.»
علی خضریان، سخنگوی کمیسیون اصل ۹۰ مجلس و عضو جبهه پایداری، متن گزارش را قرائت کرد. در این گزارش آمده که «مطابق ماده یک قانون، سازمان انرژی اتمی موظف بوده است بلافاصله پس از تصویب این قانون، از یکسو، اقدام به تولید اورانیوم با غنای بیستدرصد کند، و از سوی دیگر، بدون هیچ تاخیری، اقدام به تولید اورانیوم با غنای بالاتر از بیست درصد مورد نیاز کشور –مانند ۶۰درصد برای مصارف پزشکی- نماید.»
کمیسیون اصل ۹۰ در توضیح این اتهام افزوده است: «این قانون در تاریخ ۱۲/۹/۱۳۹۹ تصویب و در مورخ ۵/۱۰/۱۳۹۹ لازمالاجرا شده است.»
در این گزارش با استناد نامه سازمان انرژی اتمی مورخ ۶/۴/۱۴۰۰ آمده که عملا در تاریخ ۱۴/۱۰/۱۳۹۹ تولید محصول آغاز شده است.
کمیسیون اصل ۹۰ نوشته است: «در صورتی که مبدا تاریخ اجرای قانون را زمان لازمالاجراشدن قانون بدانیم، براساس تاریخ اعلامشده از سوی سازمان انرژی اتمی، این سازمان ۹ روز تاخیر در اجرای ماده اول قانون دارد.»
تندروهای انقلابی در مجلس علاوه بر این رئیس جمهور وقت و رئیس پیشین سازمان انرژی اتمی را متهم کردند که در تولید «اورانیوم ۶۰ درصد» «تخلف و تاخیر ۱۱۱ روزه» داشتهاند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102245
زیتون-نمایندگان «مجلس انقلابی» در اوج مشکلات و بحرانهای اقتصادی که مردم با آن دست به گریبان هستند در حال پروندهسازی برای دولت روحانی هستند.
کمیسیون اصل ۹۰ مجلس در جلسه علنی روز چهارشنبه، ۲۵ خردادماه، حسن روحانی، رئیسجمهور پیشین، و علیاکبر صالحی، معاون او ، را متهم کرد که به صورت عامدانه از اجرای قانون راهبردی لغو تحریمها امتناع کردهاند.
تندروهای امنیتی، نظامی و جبهه پایداری که با صحنهآرایی نظام توانستهاند بیشتر صندلیهای مجلس را اشغال کنند حتی در مورد صالحی، رئیس پیشین سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی که از چهرههای نزدیک و مورد اعتماد آیتالله خامنهای است، نیز اغماض نکردند.
این کمیسیون در گزارش خود مدعی شد که استنکاف رئیس سابق سازمان انرژی اتمی و همچنین رئیسجمهور سابق از انجام وظایف مصرح در قانون «اقدام راهبردی برای لغو تحریمها و صیانت از منافع ملت ایران» محرز شده و موضوع برای رسیدگی به مراجع قضایی ارسال میشود.
بر اساس مصوبه «اقدام راهبردی برای لغو تحریمها و صیانت از منافع ملت ایران» که آذر ۱۳۹۹ به تایید شورای نگهبان رسید، دولت روحانی در میانه احیای برجام با غرب به آغاز غنیسازی اورانیوم با غلظت ۲۰ درصد و تعلیق اجرای پروتکل الحاقی مکلف شد.
دولت از تصویب این طرح انتقاد کرد و گروهی از تحلیلگران آن را فروپاشی برجام دانستند و این طرح را در راستای محدود کردن دولت روحانی برای مذاکرات مجدد در خصوص برجام ارزیابی کردند.
روحانی روز ۶ اسفند، در جلسه هیئت دولت بدون اشاره به مجلس گفته بود: «اگر کسی بخواهد توافق بین دولت ایران و آژانس بینالمللی انرژی اتمی را مخدوش کند، در زمین دشمن بازی کرده و معلوم است اینجا اهداف دیگران اجرا و عمل میشود.»
علی خضریان، سخنگوی کمیسیون اصل ۹۰ مجلس و عضو جبهه پایداری، متن گزارش را قرائت کرد. در این گزارش آمده که «مطابق ماده یک قانون، سازمان انرژی اتمی موظف بوده است بلافاصله پس از تصویب این قانون، از یکسو، اقدام به تولید اورانیوم با غنای بیستدرصد کند، و از سوی دیگر، بدون هیچ تاخیری، اقدام به تولید اورانیوم با غنای بالاتر از بیست درصد مورد نیاز کشور –مانند ۶۰درصد برای مصارف پزشکی- نماید.»
کمیسیون اصل ۹۰ در توضیح این اتهام افزوده است: «این قانون در تاریخ ۱۲/۹/۱۳۹۹ تصویب و در مورخ ۵/۱۰/۱۳۹۹ لازمالاجرا شده است.»
در این گزارش با استناد نامه سازمان انرژی اتمی مورخ ۶/۴/۱۴۰۰ آمده که عملا در تاریخ ۱۴/۱۰/۱۳۹۹ تولید محصول آغاز شده است.
کمیسیون اصل ۹۰ نوشته است: «در صورتی که مبدا تاریخ اجرای قانون را زمان لازمالاجراشدن قانون بدانیم، براساس تاریخ اعلامشده از سوی سازمان انرژی اتمی، این سازمان ۹ روز تاخیر در اجرای ماده اول قانون دارد.»
تندروهای انقلابی در مجلس علاوه بر این رئیس جمهور وقت و رئیس پیشین سازمان انرژی اتمی را متهم کردند که در تولید «اورانیوم ۶۰ درصد» «تخلف و تاخیر ۱۱۱ روزه» داشتهاند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102245
سایت خبری تحلیلی زیتون
پروندهسازی مجلس برای روحانی و معاونش | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون-نمایندگان «مجلس انقلابی» در اوج مشکلات و بحرانهای اقتصادی که مردم با آن دست به گریبان هستند در حال پروندهسازی برای دولت روحانی هستند. کمیسیون اصل ۹۰ مجلس در جلسه علنی روز چهارشنبه، ۲۵ خردادماه، حسن روحانی، رئیسجمهور پیشین، و علیاکبر صالحی، معاون…
👍4👏1😱1
درسهایی از سعدی و میرحسین
سپیده جدیری
از متن:
در باب خصائص میرحسین موسوی بسیار گفتهاند و نوشتهاند اما در آستانهی سیزده ساله شدن جنبش سبز و در شرایطی که چنانکه شاهدیم، پوزیسیون و اپوزیسیون، کژراههی تحریف حقایق تاریخی را برای نیل به مقاصدشان در پیش گرفتهاند (حال هر قدر هم که آن مقاصد در نظر آنها مقدس باشد و قربانی کردن صداقت بهمثابه اصلی اخلاقی، به مصلحت)، یادآوری یک خصلت میرحسین، ضروری مینماید؛ اینکه او این جملهی مشهور بیانیهی سیزدهم خود را در عمل نیز زندگی کرده است: «پیروزی ما آن چیزی نیست که در آن کسی شکست بخورد. همه باید با هم کامیاب شویم، اگرچه برخی مژده این کامیابی را دیرتر درک کنند.»
از آنجا که او پیروزی را نه در به قدرت رسیدنِ خود یا جریانِ حامیِ خود، بلکه در کامیابی همگانی میبیند، نیازی به قربانی کردنِ صداقت و حقیقت نیز ندارد، پس زمانیکه دانستههایش را از جنایتی که دو دهه پیشتر رخ داده است شرح میدهد نیز، حاضر نمیشود به بهای قربانی کردنِ حقیقت، دشمن خود را به خاک بکوبد و بهظاهر، پیروز میدان شود**؛ چرا که پیروزی واقعی در درسی است که با منشِ مبارزاتی خود به ما میدهد؛ اینکه در مبارزه نیز باید اصل را بر صداقت بگذاریم، در غیر این صورت، راه به جایی جز تباهی نخواهیم برد و قطعا بازندهایم.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102238
سپیده جدیری
از متن:
در باب خصائص میرحسین موسوی بسیار گفتهاند و نوشتهاند اما در آستانهی سیزده ساله شدن جنبش سبز و در شرایطی که چنانکه شاهدیم، پوزیسیون و اپوزیسیون، کژراههی تحریف حقایق تاریخی را برای نیل به مقاصدشان در پیش گرفتهاند (حال هر قدر هم که آن مقاصد در نظر آنها مقدس باشد و قربانی کردن صداقت بهمثابه اصلی اخلاقی، به مصلحت)، یادآوری یک خصلت میرحسین، ضروری مینماید؛ اینکه او این جملهی مشهور بیانیهی سیزدهم خود را در عمل نیز زندگی کرده است: «پیروزی ما آن چیزی نیست که در آن کسی شکست بخورد. همه باید با هم کامیاب شویم، اگرچه برخی مژده این کامیابی را دیرتر درک کنند.»
از آنجا که او پیروزی را نه در به قدرت رسیدنِ خود یا جریانِ حامیِ خود، بلکه در کامیابی همگانی میبیند، نیازی به قربانی کردنِ صداقت و حقیقت نیز ندارد، پس زمانیکه دانستههایش را از جنایتی که دو دهه پیشتر رخ داده است شرح میدهد نیز، حاضر نمیشود به بهای قربانی کردنِ حقیقت، دشمن خود را به خاک بکوبد و بهظاهر، پیروز میدان شود**؛ چرا که پیروزی واقعی در درسی است که با منشِ مبارزاتی خود به ما میدهد؛ اینکه در مبارزه نیز باید اصل را بر صداقت بگذاریم، در غیر این صورت، راه به جایی جز تباهی نخواهیم برد و قطعا بازندهایم.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102238
سایت خبری تحلیلی زیتون
درسهایی از سعدی و میرحسین | سایت خبری تحلیلی زیتون
در باب خصائص میرحسین موسوی بسیار گفتهاند و نوشتهاند اما در آستانهی سیزده ساله شدن جنبش سبز و در شرایطی که چنانکه شاهدیم، پوزیسیون و اپوزیسیون، کژراههی تحریف حقایق تاریخی را برای نیل به مقاصدشان در پیش گرفتهاند، یادآوری یک خصلت میرحسین، ضروری مینماید؛…
👍13👎2
۲۵ خرداد ۸۸؛
وقتی مهندس موسوی، «میرحسین» شد؛
روزی برای «هویتِ مقاومت»
طاها پارسا
از متن:
هویتها و کنشها تاثیر متقابلی بر یکدیگر دارند. یعنی هویت به رفتار جهت میدهد و رفتار هم هویتساز است. بر این اساس، هویتِ جمعی فرآیندی است که در حین ِ عمل توسط کنشگران اجتماعی برساخته میشود. تکامل عمل جمعی موجبِ تداوم، تقویت، تضعیف و یا باز تعریفِ یک هویت جمعی میشود .از اینرو هنگامی که از هویتِ یک جنبش سخن میگوئیم، نه به یک موضوع مستقل اشاره داریم و نه به یک ویژگیِ بازیگران؛ بلکه منظور فرایندی است که در حین منازعه شکل میگیرد و تابع ِ تعامل میان ِ باورها و رفتارهایِ جمعی است. به عبارتی دیگر هویت یک جنبش، یک هویت ِ مقاومت است که از طریق ِ مرز میان بازیگران درگیر در یک منازعه برساختـه میشود .
یکی از جدیدترین رویکردها به جنبشهای اجتماعی و بهخصوص جنبش های مدرن، رویکرد «هویتمحور» است . در این رویکرد، جنبش اجتماعی منازعهی میان «هویتهای مقاومت» در برابر «هویتهای مشروعیتبخش» است و هویتِ مقاومت برساختهای است که از ابتدا تا انتهای جنبش شکل میگیرد.
[…]
بیستوپنجم خرداد هشتادوهشت ، بیش از سه میلیون نفر از مردم تهران، در حالی از میدان امام حسین تا آزادی به هم رسیدند که یک سوال مشترک ذهن آنها را به خود مشغول کرده بود «رای من کجاست؟» دو روز بعد، این رفتار جمعی و این اعتراض آرام، با نمادهای سبز تکرار شد تا در میدانهای مرکزی شهر تهران، خواستهی مشترک خود را تکرار و اعلام کنند که جمعیت ۲۵ خرداد اتفاقی نبوده است، بر سوال خود اصرار دارند و موضوع منازعه پابرجاست.
راهپیمایی ِسکوت در روز ۲۵ خرداد ۸۸ توسط میلیونها نفر از مردم تهران خبر شکل گیری یک جنبش ِ مسالمتآمیز را در ایران، به سراسر دنیا مخابره کرد. «سکوت» یک رفتار مسالمتآمیز ، مدنی و نافی خشونت بود و راهپیمایان با سکوت خود هویت ِ مسالمت آمیز جنبش را فریاد زدند و تمایز مدنیِ خود را با خشونتطلبان اعلام کردند. «سبز» ، یک شناسه برگرفته از ارزشهای دینی و جزئی از پرچم ملی ایران بود و بهجا مانده از «جنبش سبزِ اصلاحطلب» که در فرصت رقابتهای انتخاباتی شکل گرفته و «میرحسین موسوی» را حمایت کردهبود. معترضان با در دست داشتن پارچهها و نمادهای سبز پیوند خود را با این جنبش و این نماد نشان دادند. «V»، حرف اول Vote (به معنای رأی) ، یک نماد رایج جهانی است که به حق رای انسانها اشاره میکند. راهپیمایان با نشان دادن علامت V به کمک دو انگشت و با درج شعارهایی چون «رای من کو ؟ » موضوع اصلی منازعه را نشان دادند. حضور «میر»حسین موسوی، «شیخ» مهدی کروبی و «سید» محمد خاتمی و بسیاری از فعالان و همراهان جنبش دوم خرداد و جنبش سبز اصلاحطلب، در میان معترضان در روز ۲۵ خرداد، نشان میداد که این جنبش میتواند از رهبران و کنشگران بزرگی برخوردار باشد و میتواند پایههای یک «هویت مقاومت» را بنیان نهد …
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102253
وقتی مهندس موسوی، «میرحسین» شد؛
روزی برای «هویتِ مقاومت»
طاها پارسا
از متن:
هویتها و کنشها تاثیر متقابلی بر یکدیگر دارند. یعنی هویت به رفتار جهت میدهد و رفتار هم هویتساز است. بر این اساس، هویتِ جمعی فرآیندی است که در حین ِ عمل توسط کنشگران اجتماعی برساخته میشود. تکامل عمل جمعی موجبِ تداوم، تقویت، تضعیف و یا باز تعریفِ یک هویت جمعی میشود .از اینرو هنگامی که از هویتِ یک جنبش سخن میگوئیم، نه به یک موضوع مستقل اشاره داریم و نه به یک ویژگیِ بازیگران؛ بلکه منظور فرایندی است که در حین منازعه شکل میگیرد و تابع ِ تعامل میان ِ باورها و رفتارهایِ جمعی است. به عبارتی دیگر هویت یک جنبش، یک هویت ِ مقاومت است که از طریق ِ مرز میان بازیگران درگیر در یک منازعه برساختـه میشود .
یکی از جدیدترین رویکردها به جنبشهای اجتماعی و بهخصوص جنبش های مدرن، رویکرد «هویتمحور» است . در این رویکرد، جنبش اجتماعی منازعهی میان «هویتهای مقاومت» در برابر «هویتهای مشروعیتبخش» است و هویتِ مقاومت برساختهای است که از ابتدا تا انتهای جنبش شکل میگیرد.
[…]
بیستوپنجم خرداد هشتادوهشت ، بیش از سه میلیون نفر از مردم تهران، در حالی از میدان امام حسین تا آزادی به هم رسیدند که یک سوال مشترک ذهن آنها را به خود مشغول کرده بود «رای من کجاست؟» دو روز بعد، این رفتار جمعی و این اعتراض آرام، با نمادهای سبز تکرار شد تا در میدانهای مرکزی شهر تهران، خواستهی مشترک خود را تکرار و اعلام کنند که جمعیت ۲۵ خرداد اتفاقی نبوده است، بر سوال خود اصرار دارند و موضوع منازعه پابرجاست.
راهپیمایی ِسکوت در روز ۲۵ خرداد ۸۸ توسط میلیونها نفر از مردم تهران خبر شکل گیری یک جنبش ِ مسالمتآمیز را در ایران، به سراسر دنیا مخابره کرد. «سکوت» یک رفتار مسالمتآمیز ، مدنی و نافی خشونت بود و راهپیمایان با سکوت خود هویت ِ مسالمت آمیز جنبش را فریاد زدند و تمایز مدنیِ خود را با خشونتطلبان اعلام کردند. «سبز» ، یک شناسه برگرفته از ارزشهای دینی و جزئی از پرچم ملی ایران بود و بهجا مانده از «جنبش سبزِ اصلاحطلب» که در فرصت رقابتهای انتخاباتی شکل گرفته و «میرحسین موسوی» را حمایت کردهبود. معترضان با در دست داشتن پارچهها و نمادهای سبز پیوند خود را با این جنبش و این نماد نشان دادند. «V»، حرف اول Vote (به معنای رأی) ، یک نماد رایج جهانی است که به حق رای انسانها اشاره میکند. راهپیمایان با نشان دادن علامت V به کمک دو انگشت و با درج شعارهایی چون «رای من کو ؟ » موضوع اصلی منازعه را نشان دادند. حضور «میر»حسین موسوی، «شیخ» مهدی کروبی و «سید» محمد خاتمی و بسیاری از فعالان و همراهان جنبش دوم خرداد و جنبش سبز اصلاحطلب، در میان معترضان در روز ۲۵ خرداد، نشان میداد که این جنبش میتواند از رهبران و کنشگران بزرگی برخوردار باشد و میتواند پایههای یک «هویت مقاومت» را بنیان نهد …
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/102253
سایت خبری تحلیلی زیتون
۲۵ خرداد؛ وقتی مهندس موسوی، «میرحسین» شد؛ روزی برای «هویتِ مقاومت» | سایت خبری تحلیلی زیتون
هویتها و کنشها تاثیر متقابلی بر یکدیگر دارند. یعنی هویت به رفتار جهت میدهد و رفتار هم هویتساز است. هویتِ یک جنبش فرایندی است که در حین منازعه شکل میگیرد و تابع ِ تعامل میان ِ باورها و رفتارهایِ جمعی است. یعنی هویت یک جنبش، یک هویت ِ مقاومت است که از…
👍19
۲۵ خرداد ۸۸؛
روزی که شهر رنگ خودش را گرفت
افشین حکیمیان
بیستوپنجم خرداد هشتادوهشت، از فرصتهای نادر تاریخی این سرزمین شد که «اُمید» نشان بارزش را ثبت کرد. مردمی از نامونشان سبزِ امید به هویتی نادر دست یافتند. مردمی رنجور از خشم و خشونتها، صلح و مدارا را فریاد زدند. مردمی از لاک یأس و استیصال بیرون خزیدند و از حس مسؤلیت تاریخی پر شدند. آنچنان که به نیرو گرفتن از چنین حسی، همه از هر کجا که بودند روی به سوی خیابان جاری شدند. روی به یار و یاوری پیامآور سبز امید.
اُمید در این دیار طنینانداز شده و بانک جرساش جان و جهان مردمی را به تحرُک واداشته بود. ترنم این جرس دانشجو را از کلاس درس، کارگر را از کارگاه خود، زن را از کنج خانهی خود، کارمند را از ادارهاش،...همه و همه را به نوای امیدبخشاش از سروکارشان، به شور و شوق راهی خیابان کرد. تا شهر زبان به سخن گفتن و فریاد درآید. تا شهر فدوقامت خود را به نمایش بگذارد. هویت مستقل خود را باور کند. و همهی شهروندان صدای خفتهی خود را به گوش خود بشنوند و به اعتماد و اطمینان برسند که میتوانند شهر و دیار خود را پس بگیرند و به رنگ سبز خواست و ارادهی سبز خویش درآوردند.
ترس و دلهره، اگرچه در جسم و جان شهر، وول میخورد. اگرچه دورواطراف این همه خیابان در کمینِ، بسیج و اوان و انصار لباس شخصی حاکمیت بود تا در صورت امکان به تن و جان شهروندان حمله کنند. ولی شهروندان به باور و اعتمادِ به ندا و جرس سبز امید، دست در دست هم دادند و به زمزمهی «نترسید، نترسید ما همه با هم هستیم» قدم به قدم پیشتر رفتند تا شهری دیگر در فقدان شعارهای حاکمیتی "مرگ بر..." را به تصویر بکشند. شهری در غیاب هر نام و نشانی از شعارهای بنجل حاکمیت.
و این شد که در راهبری و همراهی میرحسین موسوی ، شهر به رنگ خود درآمد. و حاکمیت از این صحنه بیرون شد. و تصویر و چشمانداز شهر به نماونمودی عیاق و ملموس بدل شد. عیاق و ملموس شهروندان. شهر از لکنت التیام یافت و به اثرگذاری فریاد خویش، ایمان پیدا کرد.
و اینچنین شد که صفحهای از تاریخ، نوای اصیل و لحن خودِ شهروندان را مستند کرد. و نشان داد که آنچه از بلندگوهای حاکمیت بلند میشود. آنچه از دمودستگاه بانگ و رنگ حاکمیت، مردم را به تصویر میکشد؛ چیزی کاذب و دروغین و بیربط از خواست و ارادهی ملت است
روزی که شهر رنگ خودش را گرفت
افشین حکیمیان
بیستوپنجم خرداد هشتادوهشت، از فرصتهای نادر تاریخی این سرزمین شد که «اُمید» نشان بارزش را ثبت کرد. مردمی از نامونشان سبزِ امید به هویتی نادر دست یافتند. مردمی رنجور از خشم و خشونتها، صلح و مدارا را فریاد زدند. مردمی از لاک یأس و استیصال بیرون خزیدند و از حس مسؤلیت تاریخی پر شدند. آنچنان که به نیرو گرفتن از چنین حسی، همه از هر کجا که بودند روی به سوی خیابان جاری شدند. روی به یار و یاوری پیامآور سبز امید.
اُمید در این دیار طنینانداز شده و بانک جرساش جان و جهان مردمی را به تحرُک واداشته بود. ترنم این جرس دانشجو را از کلاس درس، کارگر را از کارگاه خود، زن را از کنج خانهی خود، کارمند را از ادارهاش،...همه و همه را به نوای امیدبخشاش از سروکارشان، به شور و شوق راهی خیابان کرد. تا شهر زبان به سخن گفتن و فریاد درآید. تا شهر فدوقامت خود را به نمایش بگذارد. هویت مستقل خود را باور کند. و همهی شهروندان صدای خفتهی خود را به گوش خود بشنوند و به اعتماد و اطمینان برسند که میتوانند شهر و دیار خود را پس بگیرند و به رنگ سبز خواست و ارادهی سبز خویش درآوردند.
ترس و دلهره، اگرچه در جسم و جان شهر، وول میخورد. اگرچه دورواطراف این همه خیابان در کمینِ، بسیج و اوان و انصار لباس شخصی حاکمیت بود تا در صورت امکان به تن و جان شهروندان حمله کنند. ولی شهروندان به باور و اعتمادِ به ندا و جرس سبز امید، دست در دست هم دادند و به زمزمهی «نترسید، نترسید ما همه با هم هستیم» قدم به قدم پیشتر رفتند تا شهری دیگر در فقدان شعارهای حاکمیتی "مرگ بر..." را به تصویر بکشند. شهری در غیاب هر نام و نشانی از شعارهای بنجل حاکمیت.
و این شد که در راهبری و همراهی میرحسین موسوی ، شهر به رنگ خود درآمد. و حاکمیت از این صحنه بیرون شد. و تصویر و چشمانداز شهر به نماونمودی عیاق و ملموس بدل شد. عیاق و ملموس شهروندان. شهر از لکنت التیام یافت و به اثرگذاری فریاد خویش، ایمان پیدا کرد.
و اینچنین شد که صفحهای از تاریخ، نوای اصیل و لحن خودِ شهروندان را مستند کرد. و نشان داد که آنچه از بلندگوهای حاکمیت بلند میشود. آنچه از دمودستگاه بانگ و رنگ حاکمیت، مردم را به تصویر میکشد؛ چیزی کاذب و دروغین و بیربط از خواست و ارادهی ملت است
👍15👎2👏2