روحانی اسم رمز حفظ ایران است
ابراهیم نبوی
روحانی در این دو سال با همه توانایی خودش کوشیده است که تا حد امکان از نقطه تنش پرهیز کند و این شیوه پسندیده او شاید مهمترین چیزی است که موجب شده که دولت او سقوط نکند. در شرایطی که همه حکومت علیه دولت اعتدال رفتار کردهاند روحانی تا همین جا خودش را کشانده و «ما را به سخت جانی او این گمان نبود». تا همین جای کار دولت و اصلاحطلبان کوشیدهاند که وارد حاشیه و بحران درونی نشوند و همه اینها حاصل کوشش بیبدیل هاشمی و رفتار حساب شده خاتمی بوده است.
دولت اعتدال و اصلاحطلبان حامی او میدانند که جریان اصولگرایی و تندروهای موازی با آن، هیچ علاقهای به ایران ندارند و حاضرند برای اعاده قدرت تمام کشور را نابود کنند. آنان هشت سال کشور را تبدیل به زبالهدانی کردند و تحویل دولت روحانی دادند، اما هم روحانی و هم اصلاحطلبان و هم جمعیت عاقل و هوشمندی که میل به حفظ کشور دارد، میداند که تداوم و استمرار دولت روحانی موجب باز شدن درهای پیشرفت، ثبات و توسعه اقتصادی، امنیت سیاسی و اجتماعی، بهبود منزلت و اقتدار ایران در عرصه جهانی و منطقه و دموکراسی و آزادی و فرهنگ میشود.
ما اصلاحطلبان به ایران از چشم مادری نگاه کردیم که نمیخواهد فرزندش در فقر و فلاکت از میان برود و مجبور است دشواریهای اقتدارطلبان و نادانی تندروهایی که حیثیت ایران برایشان مهم نیست، تحمل کند و میداند ایران بیش از هر چیز نیازمند مراقبت است. اگرچه ناجوانمردانه و تلخ است سرنوشتی که جنبش اصلاحطلبی کشور و جریان اعتدالگرا تحمل میکنند، اما فراموش نمیکنیم که موجودات پلیدی را که هنوز هم مایل به بازگشت دوران دلارهای سرگردان و خرتوخر اقتصادی و سیاسی و فرهنگی و جنگ و ناامنی هستند.
جبهه پایداری میداند که اگر چهارسال دیگر دولت روحانی ادامه یابد در شرایط حفظ ثبات و افزایش بنیه اقتصادی و اجتماعی ایران، روز به روز موقعیت خود را بیشتر از دست میدهد.آنان اگر با همه سرمایه سیاسی خودشان در انتخابات حضور یافتهاند برای احساس خطر از دست رفتن کامل موقعیت خودشان بهخصوص از نظر اقتصادی هستند. این اتفاق خواهد افتاد و هوشیاری برای گذراندن ماهی که در پیش روست و حفظ کلید پاستور در دست روحانی اسم رمز حفظ ایران است.
دولت دوم روحانی روزهای بهتری نسبت به دولت اول او خواهد بود. گمان میکنم سی روز آینده روزهای درخشان و پرشوری باشد. بیش از هر چیز هشیاری و تلاش همه جانبه همه آنان که نمیخواهند کشور روند تعادل خودش را از دست بدهد ضروری است. از دو روز دیگر کارزار انتخابات آغاز میشود و روحانی حرفهای زیادی برای گفتن دارد. کارنامه او یعنی آنچه امروز هست، نسبت به آنچه تحویل گرفت، نمره خوبی برای قبولی در امتحان انتخاب مردم دارد.
وقت خوابیدن و استراحت و سکون نیست، فردای انتخاب روحانی وقت برای خوابیدن فراوان داریم. ساعت ها را برای بیدار ماندن کوک کنیم.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/28753
ابراهیم نبوی
روحانی در این دو سال با همه توانایی خودش کوشیده است که تا حد امکان از نقطه تنش پرهیز کند و این شیوه پسندیده او شاید مهمترین چیزی است که موجب شده که دولت او سقوط نکند. در شرایطی که همه حکومت علیه دولت اعتدال رفتار کردهاند روحانی تا همین جا خودش را کشانده و «ما را به سخت جانی او این گمان نبود». تا همین جای کار دولت و اصلاحطلبان کوشیدهاند که وارد حاشیه و بحران درونی نشوند و همه اینها حاصل کوشش بیبدیل هاشمی و رفتار حساب شده خاتمی بوده است.
دولت اعتدال و اصلاحطلبان حامی او میدانند که جریان اصولگرایی و تندروهای موازی با آن، هیچ علاقهای به ایران ندارند و حاضرند برای اعاده قدرت تمام کشور را نابود کنند. آنان هشت سال کشور را تبدیل به زبالهدانی کردند و تحویل دولت روحانی دادند، اما هم روحانی و هم اصلاحطلبان و هم جمعیت عاقل و هوشمندی که میل به حفظ کشور دارد، میداند که تداوم و استمرار دولت روحانی موجب باز شدن درهای پیشرفت، ثبات و توسعه اقتصادی، امنیت سیاسی و اجتماعی، بهبود منزلت و اقتدار ایران در عرصه جهانی و منطقه و دموکراسی و آزادی و فرهنگ میشود.
ما اصلاحطلبان به ایران از چشم مادری نگاه کردیم که نمیخواهد فرزندش در فقر و فلاکت از میان برود و مجبور است دشواریهای اقتدارطلبان و نادانی تندروهایی که حیثیت ایران برایشان مهم نیست، تحمل کند و میداند ایران بیش از هر چیز نیازمند مراقبت است. اگرچه ناجوانمردانه و تلخ است سرنوشتی که جنبش اصلاحطلبی کشور و جریان اعتدالگرا تحمل میکنند، اما فراموش نمیکنیم که موجودات پلیدی را که هنوز هم مایل به بازگشت دوران دلارهای سرگردان و خرتوخر اقتصادی و سیاسی و فرهنگی و جنگ و ناامنی هستند.
جبهه پایداری میداند که اگر چهارسال دیگر دولت روحانی ادامه یابد در شرایط حفظ ثبات و افزایش بنیه اقتصادی و اجتماعی ایران، روز به روز موقعیت خود را بیشتر از دست میدهد.آنان اگر با همه سرمایه سیاسی خودشان در انتخابات حضور یافتهاند برای احساس خطر از دست رفتن کامل موقعیت خودشان بهخصوص از نظر اقتصادی هستند. این اتفاق خواهد افتاد و هوشیاری برای گذراندن ماهی که در پیش روست و حفظ کلید پاستور در دست روحانی اسم رمز حفظ ایران است.
دولت دوم روحانی روزهای بهتری نسبت به دولت اول او خواهد بود. گمان میکنم سی روز آینده روزهای درخشان و پرشوری باشد. بیش از هر چیز هشیاری و تلاش همه جانبه همه آنان که نمیخواهند کشور روند تعادل خودش را از دست بدهد ضروری است. از دو روز دیگر کارزار انتخابات آغاز میشود و روحانی حرفهای زیادی برای گفتن دارد. کارنامه او یعنی آنچه امروز هست، نسبت به آنچه تحویل گرفت، نمره خوبی برای قبولی در امتحان انتخاب مردم دارد.
وقت خوابیدن و استراحت و سکون نیست، فردای انتخاب روحانی وقت برای خوابیدن فراوان داریم. ساعت ها را برای بیدار ماندن کوک کنیم.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/28753
Zeitoons
روحانی اسم رمز حفظ ایران است
روحانی اسم رمز حفظ ایران است | سایت مستقل تحلیلی خبری
اعظم طالقانی؛ مطالبهگری در انتخابات
مرتضی کاظمیان
در حاشیهی ثبتنام بیش از ۱۶۰۰ داوطلب برای انتخابات ریاست جمهوری آتی (ازجمله اعلام نامزدی غیرمترقبه محمود احمدینژاد و نیز ورود قابل تأمل ابراهیم رییسی و نامزدی مجدد محمدباقر قالیباف)، اعلام کاندیداتوری یک نفر اهمیت ویژهای دارد: اعظم طالقانی.
اعظم طالقانی (متولد ۱۳۳۲)، دبیرکل جامعه زنان انقلاب اسلامی، عضو شورای فعالان ملی ـ مذهبی، مدیرمسئول هفتهنامه توقیفشدهی «پیام هاجر»و نشریه «پیام ابراهیم»، نماینده دور اول مجلس و نیز دختر زندهیاد آیتالله طالقانی است.
این، نخستین بار نیست که اعظم طالقانی برای نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری داوطلب میشود؛ اما در هنگامهای که انتخابات در جمهوری اسلامی زیر سایهی حضور داوطلبان مرد و جنجال نامزدهای متعلق به جناحهای اصلی قدرت در نظام سیاسی در حال تکوین است، حضور اعظم طالقانی اهمیتی ویژه و منحصربهفرد دارد.
بانوی وطندوست و سیاستپیشه، در ۶۴ سالگی و با وجود بیماری، از طرح مطالبات خود و نیمی از شهروندان ایران درباره نامزدی زنان در انتخابات کناره نمیگیرد.
این اتفاق مهم درحالی رخ میدهد که متاسفانه به علل و دلایل گوناگون، هیچکدام از جمعیتها و جناحهای سیاسی فعال در انتخابات، «زن»ی را نامزد انتخابات نکردهاند.
از چند ماه پیش، شنیدهها و شایعاتی درباره نامزدی محتمل مرضیه وحید دستجردی، از زنان شاخص اردوگاه اصولگرایی و از موسسان «جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی» مطرح شد. اما درنهایت، نه وی داوطلب شد و نه جمعیت سیاسی تازه تأسیس، تمایلی به معرفی و نامزدی وی نشان داد. گویی برای اصولگرایان مفروض بود و هست که زنان حق نشستن بر صدر قوه مجریه ندارند.
اما معنادار آنکه در حوزه گفتمانی اصلاحطلبان و اعتدالگرایان نیز هیچ زنی نامزد ریاست جمهوری نشد. حتی معصومه ابتکار، معاون رییس جمهور و رییس سازمان محیط زیست و از اعضای موسس جبهه مشارکت نیز نخواست ردصلاحیت نامزدهای زن توسط شورای نگهبان را به چالش کشد.
شهیندخت مولاوردی، معاون رییس جمهور در امور زنان نیز که ابراز امیدواری کرده بود: «اعلام داوطلبی زنان در حدی باشد تا این پیام را به جامعه زنان بدهد که میتوانند خودشان را در معرض انتخاب عمومی در این سطح بگذارند»، نخواست تفسیر شورای نگهبان از اصل ۱۱۵ قانون اساسی* را به پرسش کشد.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/28749
مرتضی کاظمیان
در حاشیهی ثبتنام بیش از ۱۶۰۰ داوطلب برای انتخابات ریاست جمهوری آتی (ازجمله اعلام نامزدی غیرمترقبه محمود احمدینژاد و نیز ورود قابل تأمل ابراهیم رییسی و نامزدی مجدد محمدباقر قالیباف)، اعلام کاندیداتوری یک نفر اهمیت ویژهای دارد: اعظم طالقانی.
اعظم طالقانی (متولد ۱۳۳۲)، دبیرکل جامعه زنان انقلاب اسلامی، عضو شورای فعالان ملی ـ مذهبی، مدیرمسئول هفتهنامه توقیفشدهی «پیام هاجر»و نشریه «پیام ابراهیم»، نماینده دور اول مجلس و نیز دختر زندهیاد آیتالله طالقانی است.
این، نخستین بار نیست که اعظم طالقانی برای نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری داوطلب میشود؛ اما در هنگامهای که انتخابات در جمهوری اسلامی زیر سایهی حضور داوطلبان مرد و جنجال نامزدهای متعلق به جناحهای اصلی قدرت در نظام سیاسی در حال تکوین است، حضور اعظم طالقانی اهمیتی ویژه و منحصربهفرد دارد.
بانوی وطندوست و سیاستپیشه، در ۶۴ سالگی و با وجود بیماری، از طرح مطالبات خود و نیمی از شهروندان ایران درباره نامزدی زنان در انتخابات کناره نمیگیرد.
این اتفاق مهم درحالی رخ میدهد که متاسفانه به علل و دلایل گوناگون، هیچکدام از جمعیتها و جناحهای سیاسی فعال در انتخابات، «زن»ی را نامزد انتخابات نکردهاند.
از چند ماه پیش، شنیدهها و شایعاتی درباره نامزدی محتمل مرضیه وحید دستجردی، از زنان شاخص اردوگاه اصولگرایی و از موسسان «جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی» مطرح شد. اما درنهایت، نه وی داوطلب شد و نه جمعیت سیاسی تازه تأسیس، تمایلی به معرفی و نامزدی وی نشان داد. گویی برای اصولگرایان مفروض بود و هست که زنان حق نشستن بر صدر قوه مجریه ندارند.
اما معنادار آنکه در حوزه گفتمانی اصلاحطلبان و اعتدالگرایان نیز هیچ زنی نامزد ریاست جمهوری نشد. حتی معصومه ابتکار، معاون رییس جمهور و رییس سازمان محیط زیست و از اعضای موسس جبهه مشارکت نیز نخواست ردصلاحیت نامزدهای زن توسط شورای نگهبان را به چالش کشد.
شهیندخت مولاوردی، معاون رییس جمهور در امور زنان نیز که ابراز امیدواری کرده بود: «اعلام داوطلبی زنان در حدی باشد تا این پیام را به جامعه زنان بدهد که میتوانند خودشان را در معرض انتخاب عمومی در این سطح بگذارند»، نخواست تفسیر شورای نگهبان از اصل ۱۱۵ قانون اساسی* را به پرسش کشد.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/28749
زیتون
اعظم طالقانی؛ مطالبهگری در انتخابات
نامزدی بانویی شناختهشده چون خانم طالقانی، وجه مهمی از ناعادلانه و غیرآزاد بودن انتخابات در جمهوری اسلامی را آشکار میکند؛ وضعی که متأثر از اعمال «نظارت استصوابی» شورای نگهبان است. مقولهای که نه ف…
پیامد نامههای رییسی به روحانی و صدا و سیما؛
عدالت تبلیغاتی یا تبلیغات زودهنگام؟
http://zeitoons.com/28755
زیتون ـ مهسا محمدی: در حالی که هنوز ۹ روز به آغاز مهلت قانونی نامزدها برای تبلیغات ریاستجمهوری باقی مانده است از ماهها قبل موج گستردهای از فعالیتهای «شبه تبلیغاتی» در همه کمپها در جریان است.
این فعالیتها که طبق روال معمول برای قانونمند جلو کردن٬ تحت عناوینی مانند پویشهای مردمی و یا انجام وظایف معمول کاندیداها در سمتهای فعلیشان انجام میشود با نامه ابراهیم رییسی کاندیدای جبهه اصولگرا به رییسجمهور و سازمان صدا و سیما وارد فاز جدیدی شد.
با توجه به متن نامههای ابراهیم رییسی به نظر میرسد که نگرانی وی عدم «رعایت عدالت تبلیغاتی» است که نتیجه پوشش «پی در پی و پرحجم» برنامههای جاری رییسجمهور در صدا و سیما است و از نگاه وی این مساله، «شائبه نمایشهای تبلیغاتی» بودن این برنامهها را تقویت میکند
متن کامل در زیتون:
عدالت تبلیغاتی یا تبلیغات زودهنگام؟
http://zeitoons.com/28755
زیتون ـ مهسا محمدی: در حالی که هنوز ۹ روز به آغاز مهلت قانونی نامزدها برای تبلیغات ریاستجمهوری باقی مانده است از ماهها قبل موج گستردهای از فعالیتهای «شبه تبلیغاتی» در همه کمپها در جریان است.
این فعالیتها که طبق روال معمول برای قانونمند جلو کردن٬ تحت عناوینی مانند پویشهای مردمی و یا انجام وظایف معمول کاندیداها در سمتهای فعلیشان انجام میشود با نامه ابراهیم رییسی کاندیدای جبهه اصولگرا به رییسجمهور و سازمان صدا و سیما وارد فاز جدیدی شد.
با توجه به متن نامههای ابراهیم رییسی به نظر میرسد که نگرانی وی عدم «رعایت عدالت تبلیغاتی» است که نتیجه پوشش «پی در پی و پرحجم» برنامههای جاری رییسجمهور در صدا و سیما است و از نگاه وی این مساله، «شائبه نمایشهای تبلیغاتی» بودن این برنامهها را تقویت میکند
متن کامل در زیتون:
زیتون
عدالت تبلیغاتی یا تبلیغات زودهنگام؟
زیتون ـ مهسا محمدی: در حالی که هنوز 9 روز به آغاز مهلت قانونی نامزدها برای تبلیغات ریاستجمهوری باقی مانده است از ماهها قبل موج گستردهای از فعالیتهای «شبه تبلیغاتی» در همه کمپها در جریان است. ا…
🔴عدم پخش زنده مناظرات انتخاباتی ریاست جمهوری
گفته می شود کمیسیون بررسی تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری که در وزارت کشور تشکیل میشود با پیشنهاد صدا و سیما مبنی بر زنده بودن مناظرات انتخاباتی ریاست جمهوری مخالفت کرده است./فارس
گفته می شود کمیسیون بررسی تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری که در وزارت کشور تشکیل میشود با پیشنهاد صدا و سیما مبنی بر زنده بودن مناظرات انتخاباتی ریاست جمهوری مخالفت کرده است./فارس
اعظم طالقانی:
🔴طرح واژه رجال برای خاتمه اختلافات بود!
🔴مرحوم آقای گلپایگانی گفته بودند که اگر شیخ فضل ا... نوری بشوم اجازه نمی دهم که زن ها رییس جمهور شوند.
🔴تا عمر دارم به حل مساله اصل 115 خواهم پرداخت
🔴در پیشنویس قانون اساسی اشاره ای به جنسیت رییس جمهور نمیشود./ قانون
🔴طرح واژه رجال برای خاتمه اختلافات بود!
🔴مرحوم آقای گلپایگانی گفته بودند که اگر شیخ فضل ا... نوری بشوم اجازه نمی دهم که زن ها رییس جمهور شوند.
🔴تا عمر دارم به حل مساله اصل 115 خواهم پرداخت
🔴در پیشنویس قانون اساسی اشاره ای به جنسیت رییس جمهور نمیشود./ قانون
سخنگوی وزارت کشور در مورد لغو پخش زنده مناظره ها:
🔹 مصوبه کمیسیون تبلیغات نتیجه آرا یک جمع است
🔹دولت تنها دو نماینده در کمیسیون دارد و سه عضو دیگر از نهادهای دیگر هستند./انتخاب
🔹 مصوبه کمیسیون تبلیغات نتیجه آرا یک جمع است
🔹دولت تنها دو نماینده در کمیسیون دارد و سه عضو دیگر از نهادهای دیگر هستند./انتخاب
حسن روحانی:
🔵 حامی آزادترین شیوه در مناظرات هستم که مردم، بهتر انتخاب کنند. امیدوارم ستاد تبلیغات انتخابات، تجربه ها را باز مرور کند
🔵 حامی آزادترین شیوه در مناظرات هستم که مردم، بهتر انتخاب کنند. امیدوارم ستاد تبلیغات انتخابات، تجربه ها را باز مرور کند
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حضور پلیس در محل سکونت احمدینژاد
ویدیو / (کلمه)
ویدیو / (کلمه)
کابوس شبانه
شیرین عبادی
زیتون– متن پیش رو، داستان کوتاهی است که به تناسب شرایط سیاسی و اجتماعی این روزها و دغدغه نویسنده، برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته است.
*
سرآسیمه، کودکی یکساله را در آغوش گرفته و در خیابان میدوم ـ در گوشه و کنار آتش است و دود، صدای گلوله، فریاد مردم و آژیر پلیس و آمبولانس، در فضا طنین انداز است. به مردم نگاه میکنم که هیچکدام چهره ندارند. همه میگریزند، مثل این که میخواهند پناهگاهی بیابند، از چه میترسند؟ به کجا میگریزند؟ چرا من در خیابان وسط این شلوغی با کودکی در آغوش ایستادهام، چیزی نمیدانم و به خاطر نمیآورم. سرم به دوران افتاده.
جمعیت متراکم است. نمیتوانم راحت حرکت کنم. زنی خشمگین عکس رهبر را پاره میکند و فریاد زنان میگوید: «اینم عاقبت تو… فقط می خواستی ایران را ویران کنی..» هنوز حرفش تمام نشده بود که جوانی با قنداق تفنگش به سر زن میکوبد و فریاد میزند: «خفه شو زنیکه، همش تقصیر شما زنها بود، بس که فمینیسم، فمینیسم کردین اینطوری شد». مردی که آن نزدیکی ها ایستاده بود، لبخند تمسخر آمیزی زد و زیر لب گفت: «ای بابا خودش که نمرده، اون رو هم مثل رفسنجانی سرش رو زیر آب کردن».صدای دیگری به گوش میرسد: «کاش ده سال زودتر میمرد»…
چی؟ رهبر مرده؟ کی؟ کجا؟ صدائی از لبهایم بیرون نمیآید، اما جوانی که دوربین به دوش انداخته متوجه سوال من میشود و پاسخ میدهد: «همان موقع که شما در کافههای پاریس اسپرسو میخوردی»ـ میخواهم بگویم من همیشه اینجا با شما بودم، پهلوی شما، هم درد با شما، اما لبهایم به هم چسبیده، کلامی بیرون نمیآید. دختر جوانی متوجه میشود و جواب پسر را میدهد. «تو خودت کجا بودی؟ خبرت را از واشنگتن دارم، تازه همه میدونن خانم عبادی اسپرسو دوست ندارد». از استدلالش خندهام میگیرد اما جو خیابان ملتهبتر از آن است که بتوان خندید، تازه چرا همه میتوانند افکارم را بخوانند؟ صدائی که از دهانم بیرون نیامده بود، این دیگر چه اوضاعی است؟
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/28820
شیرین عبادی
زیتون– متن پیش رو، داستان کوتاهی است که به تناسب شرایط سیاسی و اجتماعی این روزها و دغدغه نویسنده، برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته است.
*
سرآسیمه، کودکی یکساله را در آغوش گرفته و در خیابان میدوم ـ در گوشه و کنار آتش است و دود، صدای گلوله، فریاد مردم و آژیر پلیس و آمبولانس، در فضا طنین انداز است. به مردم نگاه میکنم که هیچکدام چهره ندارند. همه میگریزند، مثل این که میخواهند پناهگاهی بیابند، از چه میترسند؟ به کجا میگریزند؟ چرا من در خیابان وسط این شلوغی با کودکی در آغوش ایستادهام، چیزی نمیدانم و به خاطر نمیآورم. سرم به دوران افتاده.
جمعیت متراکم است. نمیتوانم راحت حرکت کنم. زنی خشمگین عکس رهبر را پاره میکند و فریاد زنان میگوید: «اینم عاقبت تو… فقط می خواستی ایران را ویران کنی..» هنوز حرفش تمام نشده بود که جوانی با قنداق تفنگش به سر زن میکوبد و فریاد میزند: «خفه شو زنیکه، همش تقصیر شما زنها بود، بس که فمینیسم، فمینیسم کردین اینطوری شد». مردی که آن نزدیکی ها ایستاده بود، لبخند تمسخر آمیزی زد و زیر لب گفت: «ای بابا خودش که نمرده، اون رو هم مثل رفسنجانی سرش رو زیر آب کردن».صدای دیگری به گوش میرسد: «کاش ده سال زودتر میمرد»…
چی؟ رهبر مرده؟ کی؟ کجا؟ صدائی از لبهایم بیرون نمیآید، اما جوانی که دوربین به دوش انداخته متوجه سوال من میشود و پاسخ میدهد: «همان موقع که شما در کافههای پاریس اسپرسو میخوردی»ـ میخواهم بگویم من همیشه اینجا با شما بودم، پهلوی شما، هم درد با شما، اما لبهایم به هم چسبیده، کلامی بیرون نمیآید. دختر جوانی متوجه میشود و جواب پسر را میدهد. «تو خودت کجا بودی؟ خبرت را از واشنگتن دارم، تازه همه میدونن خانم عبادی اسپرسو دوست ندارد». از استدلالش خندهام میگیرد اما جو خیابان ملتهبتر از آن است که بتوان خندید، تازه چرا همه میتوانند افکارم را بخوانند؟ صدائی که از دهانم بیرون نیامده بود، این دیگر چه اوضاعی است؟
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/28820
سایت خبری تحلیلی زیتون
کابوس شبانه | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون– متن پیش رو، داستان کوتاهی است که به تناسب شرایط سیاسی و اجتماعی این روزها و دغدغه نویسنده، برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته است. * سرآسیمه، کودکی یکساله را در آغوش گرفته و در خیابان میدوم ـ در گوشه و کنار آتش است و دود، صدای گلوله، فریاد…
گفتوگو با تقی کروبی؛
تا وقتی که رایمان شمرده میشود، باید مشارکت کرد
زیتون-آناهیتار بختیار: با نزدیک شدن به انتخابات٬ بحث بر سر مشارکت یا عدم مشارکت شهروندان شدت گرفته است. از سوی دیگر، بسیاری طبقات مختلف مردم از وضعیت اقتصادی یا سیاسی و اجتماعی همچنان ناراضی هستند و معتقدند که رییسجمهور نتوانسته است به وعدههای خود عمل کند.
در این دوره از انتخابات گمان میرود حسن روحانی، ابراهیم رییسی را به عنوان رقیب جدی در مقابل خود داشته باشد که کمتر شناخته شده است و لزوما همگان از سابقه سیاسی او مطلع نیستند. از همینروی، پیشبینی میشود علیرغم هشدارهای رهبر جمهوری اسلامی، در این دوره از انتخابات٬ دو قطبی روحانی – رییسی پیش خواهد آمد.
یکی از پررنگترین وعدههای حسن روحانی، گشایش فضای سیاسی بود که پس از ۴ سال هنوز عملی نشده است. با وجود این، تقی کروبی، حقوقدان و پسر مهدی کروبی میگوید که انتقاد او بیشتر متوجه احزاب و گروههای سیاسی است که تنها در عرصه انتخابات عرض اندام میکنند و از طرف دیگر، حتی اصلاحطلبان نیز مقابل «پرسشگری» از روحانی هم ایستادهاند و رویکردی سرکوبگرایانه دارند.
به باور او مطالباتی مانند رفع حصر اولویت حسن روحانی نیست ولی اگر احزاب و گروههای سیاسی به شکل سیستماتیک مساله رفع حصر را دنبال کنند، زمینههای این امر از سوی رهبر جمهوری اسلامی مهیا است.
آیا در این انتخابات هم باید میان «بد و بدتر» انتخاب کرد؟ تکلیف وعدههای عملی نشده حسن روحانی چیست؟ آیا رییسی کاندیدای همپای روحانی خواهد بود؟ تقی کروبی در شرایطی که پدرش هنوز در حصر قرار دارد چه تصمیمی درباره مشارکت در انتخابات گرفته است؟
در ادامه متن کامل این گفتوگو را میخوانید:
http://zeitoons.com/28823
تا وقتی که رایمان شمرده میشود، باید مشارکت کرد
زیتون-آناهیتار بختیار: با نزدیک شدن به انتخابات٬ بحث بر سر مشارکت یا عدم مشارکت شهروندان شدت گرفته است. از سوی دیگر، بسیاری طبقات مختلف مردم از وضعیت اقتصادی یا سیاسی و اجتماعی همچنان ناراضی هستند و معتقدند که رییسجمهور نتوانسته است به وعدههای خود عمل کند.
در این دوره از انتخابات گمان میرود حسن روحانی، ابراهیم رییسی را به عنوان رقیب جدی در مقابل خود داشته باشد که کمتر شناخته شده است و لزوما همگان از سابقه سیاسی او مطلع نیستند. از همینروی، پیشبینی میشود علیرغم هشدارهای رهبر جمهوری اسلامی، در این دوره از انتخابات٬ دو قطبی روحانی – رییسی پیش خواهد آمد.
یکی از پررنگترین وعدههای حسن روحانی، گشایش فضای سیاسی بود که پس از ۴ سال هنوز عملی نشده است. با وجود این، تقی کروبی، حقوقدان و پسر مهدی کروبی میگوید که انتقاد او بیشتر متوجه احزاب و گروههای سیاسی است که تنها در عرصه انتخابات عرض اندام میکنند و از طرف دیگر، حتی اصلاحطلبان نیز مقابل «پرسشگری» از روحانی هم ایستادهاند و رویکردی سرکوبگرایانه دارند.
به باور او مطالباتی مانند رفع حصر اولویت حسن روحانی نیست ولی اگر احزاب و گروههای سیاسی به شکل سیستماتیک مساله رفع حصر را دنبال کنند، زمینههای این امر از سوی رهبر جمهوری اسلامی مهیا است.
آیا در این انتخابات هم باید میان «بد و بدتر» انتخاب کرد؟ تکلیف وعدههای عملی نشده حسن روحانی چیست؟ آیا رییسی کاندیدای همپای روحانی خواهد بود؟ تقی کروبی در شرایطی که پدرش هنوز در حصر قرار دارد چه تصمیمی درباره مشارکت در انتخابات گرفته است؟
در ادامه متن کامل این گفتوگو را میخوانید:
http://zeitoons.com/28823
زیتون
تا وقتی که رایمان شمرده میشود، باید مشارکت کرد
زیتون-آناهیتار بختیار: با نزدیک شدن به انتخابات٬ بحث بر سر مشارکت یا عدم مشارکت شهروندان شدت گرفته است. از سوی دیگر، بسیاری طبقات مختلف مردم از وضعیت اقتصادی یا سیاسی و اجتماعی همچنان ناراضی هستند …
چه کسی از رد صلاحیت احمدینژاد سود برد؟
طاها پارسا
روزی که محمود احمدینژاد، به شکلی غیر منتظره در انتخابات ریاستجمهوری دوازدهم ثبت نام کرد، تصویری از احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان، در شبکههای اجتماعی میچرخید در حالیکه زیر آن نوشته شده بود «حالا امید همهتون به منه!»
طنز تلخی بود! اما حقیقت داشت. شاید محمود احمدینژاد تنها کسی بود که خیلیها از هراس انتخاب دوبارهی او، حاضر بودند به شورای نگهبان و شیخ احمد جنتی پناه ببرند. تصویری غمانگیز از وضعیت شکننده و ضعیف نهاد انتخابات و دموکراسی نیمبند ایرانی و عجز و ناامیدی عمومی به تغییرات و اصلاحات!
محمود احمدینژاد رد صلاحیت شد. اتفاقی قابل پیشبینی و ظاهرا مثبت برای فضای سیاسی انتخابات. خیلیها در شبکههای اجتماعی ترجیح دادند به جای آنکه به رد صلاحیت او اعتراض یا اشاره کنند، انتقامشان را از حامیان ۴ یا ۸ سالهی او بگیرند و «بصیرت»شان را به رخ حریف بکشند. بعضی ها زیادهروی هم کردند و در این میان از محصوران و شهدای جنبش سبز هم مایه گذاشتند. کاربری با درج عکسی از سهراب اعرابی، شهید جنبش سبز، نوشته بود رد صلاحیت محمود احمدینژاد نوشداروی پس از مرگ سهراب بوده. توییت این کار مورد استقبال خیلیها قرار گرفت. در سایتها و گروههای متعددی هم باز نشر شد.
جنبش سبز، جنبش «رای من کجاست؟» هم بود. اولین و اصلیترین خواستهی این جنبش، باز پس گیری حق «رای دادن» یا حق «انتخاب کردن» بود. همان حقی که سهرابها برای آن جان دادند و شورای نگهبان و نظارت استصوابی شورای نگهبان، نماد و مظهر گرفتن آناند.
متاسفانه! بههمین سادگی مغلوب شدیم و فریب خوردیم! گویی معلوم نیست این «محمود احمدینژاد» چیست و دقیقا کجاست که حتی رد صلاحیت او نیر میتواند به تقویت نهاد غیرموکراتیک و نامشروع شورای نگهبان بیانجامد؛ بود و نبودش آفت دموکراسی است!
یک گام به پیش، چند گام به پس! در ۲۴ ساعتی که از رد صلاحیت احمدینژاد می گذرد، کمتر کسی به نهادینهشدن «نظارت استصوابی» در وجود و افکار منتقدانی پرداخت که خود قربانی آناند. حتی کسانی هم که شورای نگهبان و اصولگرایان را بابت حمایت و تاییدیههای پیشن احمدینژاد، سرزنش میکردند، متوجه نبودند که دارند با تشخیص و مبنا و معیار شورای نگهبان و نظارت استصوابی استدلال میکنند و با همین منطق میشود همه ردصلاحیتهای قبلی و بعدی را موجه دانست. تازه بعضیها از اینکه شوراینگهبان وجودشان ۸ یا ۱۲ سال بالغتر بود، شادی میکردند.
روح استدلال طعنهزنندگان به شورای نگهبان یکی بود: تشخیصات درست بود اما یادت باشد ما زودتر تشخیص دادیم.
متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/28853
طاها پارسا
روزی که محمود احمدینژاد، به شکلی غیر منتظره در انتخابات ریاستجمهوری دوازدهم ثبت نام کرد، تصویری از احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان، در شبکههای اجتماعی میچرخید در حالیکه زیر آن نوشته شده بود «حالا امید همهتون به منه!»
طنز تلخی بود! اما حقیقت داشت. شاید محمود احمدینژاد تنها کسی بود که خیلیها از هراس انتخاب دوبارهی او، حاضر بودند به شورای نگهبان و شیخ احمد جنتی پناه ببرند. تصویری غمانگیز از وضعیت شکننده و ضعیف نهاد انتخابات و دموکراسی نیمبند ایرانی و عجز و ناامیدی عمومی به تغییرات و اصلاحات!
محمود احمدینژاد رد صلاحیت شد. اتفاقی قابل پیشبینی و ظاهرا مثبت برای فضای سیاسی انتخابات. خیلیها در شبکههای اجتماعی ترجیح دادند به جای آنکه به رد صلاحیت او اعتراض یا اشاره کنند، انتقامشان را از حامیان ۴ یا ۸ سالهی او بگیرند و «بصیرت»شان را به رخ حریف بکشند. بعضی ها زیادهروی هم کردند و در این میان از محصوران و شهدای جنبش سبز هم مایه گذاشتند. کاربری با درج عکسی از سهراب اعرابی، شهید جنبش سبز، نوشته بود رد صلاحیت محمود احمدینژاد نوشداروی پس از مرگ سهراب بوده. توییت این کار مورد استقبال خیلیها قرار گرفت. در سایتها و گروههای متعددی هم باز نشر شد.
جنبش سبز، جنبش «رای من کجاست؟» هم بود. اولین و اصلیترین خواستهی این جنبش، باز پس گیری حق «رای دادن» یا حق «انتخاب کردن» بود. همان حقی که سهرابها برای آن جان دادند و شورای نگهبان و نظارت استصوابی شورای نگهبان، نماد و مظهر گرفتن آناند.
متاسفانه! بههمین سادگی مغلوب شدیم و فریب خوردیم! گویی معلوم نیست این «محمود احمدینژاد» چیست و دقیقا کجاست که حتی رد صلاحیت او نیر میتواند به تقویت نهاد غیرموکراتیک و نامشروع شورای نگهبان بیانجامد؛ بود و نبودش آفت دموکراسی است!
یک گام به پیش، چند گام به پس! در ۲۴ ساعتی که از رد صلاحیت احمدینژاد می گذرد، کمتر کسی به نهادینهشدن «نظارت استصوابی» در وجود و افکار منتقدانی پرداخت که خود قربانی آناند. حتی کسانی هم که شورای نگهبان و اصولگرایان را بابت حمایت و تاییدیههای پیشن احمدینژاد، سرزنش میکردند، متوجه نبودند که دارند با تشخیص و مبنا و معیار شورای نگهبان و نظارت استصوابی استدلال میکنند و با همین منطق میشود همه ردصلاحیتهای قبلی و بعدی را موجه دانست. تازه بعضیها از اینکه شوراینگهبان وجودشان ۸ یا ۱۲ سال بالغتر بود، شادی میکردند.
روح استدلال طعنهزنندگان به شورای نگهبان یکی بود: تشخیصات درست بود اما یادت باشد ما زودتر تشخیص دادیم.
متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/28853
زیتون
چه کسی از رد صلاحیت احمدینژاد سود برد؟
متاسفانه بههمین سادگی مغلوب شدیم و فریب خوردیم! گویی معلوم نیست این «محمود احمدینژاد» چیست و دقیقا کجاست که حتی رد صلاحیت او نیر میتواند به تقویت نهاد غیرموکراتیک و نامشروع شورای نگهبان بیانجام…