🍃 جهانگیری: دستوری برای ایجاد اختلال در تلگرام ندادهام
دفتر معاون اول رییس جمهور انتشار نامهای جعلی در فضای مجازی مبنی بر «دستور ایجاد اختلالات فنی و کند شدن تبادل اخبار و اطلاعات در شبکه اجتماعی تلگرام توسط اسحاق جهانگیری» را تکذیب کرد.
در این نامه تاکید شده است:« در چهارسال گذشته دولت با وجود فشارهای فراوان از فيلتر شدن بسياری از شبكههای اجتماعی نظير «تلگرام» جلوگيری كرده و همواره بر افزايش آگاهی مردم و صيانت از آزادیهای قانونی در جامعه اصرار داشته است. متاسفانه در روزهای گذشته تمام مرزهای قانونی و اخلاقی در تخريب دولت شكسته شده است كه نمونه آن انتشار چنين نامههایی جعلی و كذب است.»/ خبرآنلاین
دفتر معاون اول رییس جمهور انتشار نامهای جعلی در فضای مجازی مبنی بر «دستور ایجاد اختلالات فنی و کند شدن تبادل اخبار و اطلاعات در شبکه اجتماعی تلگرام توسط اسحاق جهانگیری» را تکذیب کرد.
در این نامه تاکید شده است:« در چهارسال گذشته دولت با وجود فشارهای فراوان از فيلتر شدن بسياری از شبكههای اجتماعی نظير «تلگرام» جلوگيری كرده و همواره بر افزايش آگاهی مردم و صيانت از آزادیهای قانونی در جامعه اصرار داشته است. متاسفانه در روزهای گذشته تمام مرزهای قانونی و اخلاقی در تخريب دولت شكسته شده است كه نمونه آن انتشار چنين نامههایی جعلی و كذب است.»/ خبرآنلاین
نواندیشان دینی و انتخابات ریاستجمهوری دوازدهم؛
رای به حسن روحانی، از منظر ارزشهای معرفتی و اخلاقی
زیتون- چهرههای شناخته شده نواندیشی دینی در روزهای اخیر پیامهایی را در حمایت از حسن روحانی ابراز کرده و استدلالهای خود را برای رای دادن به وی بیان کردهاند. اعلامحمایتها هم در قالب نگارش بیانیههای جمعی و هم به صورت موضعگیریهای فردی بوده و روی هم رفته نشان میدهد که جریان نواندیشی دینی تردیدی در تصمیم جمعی برای رای دادن به روحانی ندارد.
در بیانیهای که با عنوان ««نه» به افراط گرایان، «آری» به اعتدالگرایان و اصلاحگرایان» روز ۲۱ اردیبهشت ماه منتشر شد گروهی از فعالان فرهنگی و سیاسی خارج از کشور خواهان رای به روحانی شدند و در میان این افراد نامهای آشنایی از جریان نواندیشی دینی از جمله عبدالعلی بازرگان٬ حسن یوسفی اشکوری٬ مهدی نوربخش و محمدجواد اکبرین دیده میشد. در این بیانیه با اشاره تلویحی به مساله جانشینی آیتآلله خامنهای در آیندهای نه چندان دور آمده بود که «چشم انداز چهار ساله پیش رو و تغییرات احتمالی و ناگزیر در رأس هرم نظام شاید انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۶ آخرین انتخابات انجام شده به این شکل در کشور باشد.»
امضاکنندگان بر همین اساس نوشته بودند که «اکنون شما و ما این فرصت را داریم با رأی مستقیم خود و انتخاب دوباره حسن روحانی ادامه راه دشوار عقلانیت و تدبیر را در میهنمان ممکن کنیم.» توصیه آنان البته معطوف به عملکرد روحانی در ۴ سال گذشته نیز بود و در این بیانیه تصریح شده بود که «با انتخابات سال ۱۳۹۲ و آغاز ریاست جمهوری حسن روحانی، نیروهای اعتدال گرا و اصلاح طلب توانستند با تدبیر و تعامل سازنده کشور را از سقوط در ورطه تحریم های فراگیر، قحطی و احتمالاً جنگ نجات دهند.»
علاوه بر این٬ جمعی از استادان و پژوهشگران فلسفه نیز با امضای نامهای بر خواستی مشابه یعنی رای دادن دوباره به حسن روحانی انگشت تاکید گذاشتند. نامه آنان که به امضای ۲۵۷ نفر رسیده است و در آن نام برخی نواندیشان دینی از جمله مصطفی ملکیان و محمد مجتهد شبستری، محمد مهدی مجاهدی، ابوالقاسم فنایی و مقصود فراستخواه به چشم میخورد و حاوی این پیام است که رای به روحانی بر اساس «ارزشهای معرفتی» و «ارزشهای اخلاقی» است.
برای نمونه آنها در توجیه رای به روحانی از منظر ارزشهای معرفتی به این موضوع اشاره کردهاند که «دولت حسن روحانی کوشید «دولت» را، به مثابهی رکنی بسیار مهم و مؤثر در اجتماع، در قبال آنچه در جامعه میگذرد پاسخگو و مسوول کند، و در درجهی نخست دروغگویی، جعل آمار و ارقام، و فریب فعالانه یا منفعلانهی افکار عمومی را دستکم از بالاترین ارکان تصمیمگیری دولتی بزداید.» از دید آنان «این دولت، همزمان، بهرغم فشارها و محدودیتها، اندیشهی صلحطلبی و تنشزدایی را جانشین پرخاشگری و یکهتازیهای وهمآلودی کرد که نه تنها با گسترش فشارهای اجتماعی و اقتصادی فضای عمومی را به صورت نظاممند به سوی فروپاشی اخلاقی و اجتماعی سوق میداد و «خوب زیستن» را دشوارتر و دشوارتر میکرد، بلکه به شیوههای گوناگون جان آدمیان را در معرض آسیبها و خطرها و درد و رنجهای بسیار قرار میداد.»
پیامهای مستقل با مضمون مشابه
برخی از چهرههای نواندیشی دینی هم در موضعگیریهای مستقل و شخصی به بیان دیدگاهها و استدلالهای خود در حمایت از تداوم دولت روحانی و ضرورت رای دادن پرداختهاند.
عبدالکریم سروش از مهمترین چهرههای روشنفکری دینی با تاکید بر «ضرورت رای دادن» و اینکه «از دموکراسی همین برایمان مانده است» در پاسخ به سوالی پیرامون انتخابات ریاست جمهوری گفته که «با آقای خاتمی هم نظرم» او توضیح بیشتری درباره دلایل حمایتاش از روحانی نداده است اما از جمله وی برمیاید که استدلالهایش مشابه استدلالهای محمد خاتمی است.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/29998
رای به حسن روحانی، از منظر ارزشهای معرفتی و اخلاقی
زیتون- چهرههای شناخته شده نواندیشی دینی در روزهای اخیر پیامهایی را در حمایت از حسن روحانی ابراز کرده و استدلالهای خود را برای رای دادن به وی بیان کردهاند. اعلامحمایتها هم در قالب نگارش بیانیههای جمعی و هم به صورت موضعگیریهای فردی بوده و روی هم رفته نشان میدهد که جریان نواندیشی دینی تردیدی در تصمیم جمعی برای رای دادن به روحانی ندارد.
در بیانیهای که با عنوان ««نه» به افراط گرایان، «آری» به اعتدالگرایان و اصلاحگرایان» روز ۲۱ اردیبهشت ماه منتشر شد گروهی از فعالان فرهنگی و سیاسی خارج از کشور خواهان رای به روحانی شدند و در میان این افراد نامهای آشنایی از جریان نواندیشی دینی از جمله عبدالعلی بازرگان٬ حسن یوسفی اشکوری٬ مهدی نوربخش و محمدجواد اکبرین دیده میشد. در این بیانیه با اشاره تلویحی به مساله جانشینی آیتآلله خامنهای در آیندهای نه چندان دور آمده بود که «چشم انداز چهار ساله پیش رو و تغییرات احتمالی و ناگزیر در رأس هرم نظام شاید انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۶ آخرین انتخابات انجام شده به این شکل در کشور باشد.»
امضاکنندگان بر همین اساس نوشته بودند که «اکنون شما و ما این فرصت را داریم با رأی مستقیم خود و انتخاب دوباره حسن روحانی ادامه راه دشوار عقلانیت و تدبیر را در میهنمان ممکن کنیم.» توصیه آنان البته معطوف به عملکرد روحانی در ۴ سال گذشته نیز بود و در این بیانیه تصریح شده بود که «با انتخابات سال ۱۳۹۲ و آغاز ریاست جمهوری حسن روحانی، نیروهای اعتدال گرا و اصلاح طلب توانستند با تدبیر و تعامل سازنده کشور را از سقوط در ورطه تحریم های فراگیر، قحطی و احتمالاً جنگ نجات دهند.»
علاوه بر این٬ جمعی از استادان و پژوهشگران فلسفه نیز با امضای نامهای بر خواستی مشابه یعنی رای دادن دوباره به حسن روحانی انگشت تاکید گذاشتند. نامه آنان که به امضای ۲۵۷ نفر رسیده است و در آن نام برخی نواندیشان دینی از جمله مصطفی ملکیان و محمد مجتهد شبستری، محمد مهدی مجاهدی، ابوالقاسم فنایی و مقصود فراستخواه به چشم میخورد و حاوی این پیام است که رای به روحانی بر اساس «ارزشهای معرفتی» و «ارزشهای اخلاقی» است.
برای نمونه آنها در توجیه رای به روحانی از منظر ارزشهای معرفتی به این موضوع اشاره کردهاند که «دولت حسن روحانی کوشید «دولت» را، به مثابهی رکنی بسیار مهم و مؤثر در اجتماع، در قبال آنچه در جامعه میگذرد پاسخگو و مسوول کند، و در درجهی نخست دروغگویی، جعل آمار و ارقام، و فریب فعالانه یا منفعلانهی افکار عمومی را دستکم از بالاترین ارکان تصمیمگیری دولتی بزداید.» از دید آنان «این دولت، همزمان، بهرغم فشارها و محدودیتها، اندیشهی صلحطلبی و تنشزدایی را جانشین پرخاشگری و یکهتازیهای وهمآلودی کرد که نه تنها با گسترش فشارهای اجتماعی و اقتصادی فضای عمومی را به صورت نظاممند به سوی فروپاشی اخلاقی و اجتماعی سوق میداد و «خوب زیستن» را دشوارتر و دشوارتر میکرد، بلکه به شیوههای گوناگون جان آدمیان را در معرض آسیبها و خطرها و درد و رنجهای بسیار قرار میداد.»
پیامهای مستقل با مضمون مشابه
برخی از چهرههای نواندیشی دینی هم در موضعگیریهای مستقل و شخصی به بیان دیدگاهها و استدلالهای خود در حمایت از تداوم دولت روحانی و ضرورت رای دادن پرداختهاند.
عبدالکریم سروش از مهمترین چهرههای روشنفکری دینی با تاکید بر «ضرورت رای دادن» و اینکه «از دموکراسی همین برایمان مانده است» در پاسخ به سوالی پیرامون انتخابات ریاست جمهوری گفته که «با آقای خاتمی هم نظرم» او توضیح بیشتری درباره دلایل حمایتاش از روحانی نداده است اما از جمله وی برمیاید که استدلالهایش مشابه استدلالهای محمد خاتمی است.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/29998
Zeitoons
رای به حسن روحانی، از منظر ارزشهای معرفتی و اخلاقی
رای به حسن روحانی، از منظر ارزشهای معرفتی و اخلاقی | سایت مستقل تحلیلی خبری
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍃هاشمی طبا: از همه هم وطنان عزيز می خواهم برای حفظ ايران، كرامت و آينده و امنيت كشور به آقاي دكتر حسن روحاني رای دهند.
🍃روحانی در مشهد: گفتند لبه بعدي گازانبر ارديبهشت در ايران
روحانی در جمع هوادارانش در مشهد گفت:« وقتي در آمريكا اين آقاي جديد سر كار آمد در اتاق فكر گفتند اين گاز انبر جديد است. گفتند يك لبه گازانبر درست شد لبه بعدي گاز انبر ارديبهشت در ايران. اشتباه كرديد ما در ايران گاز انبر نداريم ما گاز انبر خارجي را هم كند خواهيم كرد، ما نخواهيم گذاشت تحريم به كشور برگرد.»
روحانی در جمع هوادارانش در مشهد گفت:« وقتي در آمريكا اين آقاي جديد سر كار آمد در اتاق فكر گفتند اين گاز انبر جديد است. گفتند يك لبه گازانبر درست شد لبه بعدي گاز انبر ارديبهشت در ايران. اشتباه كرديد ما در ايران گاز انبر نداريم ما گاز انبر خارجي را هم كند خواهيم كرد، ما نخواهيم گذاشت تحريم به كشور برگرد.»
🍃 روحانی در مشهد: در هر شهر رهبر نميخواهيم
روحانی در مشهد گفت:«يك رهبر داريم، يك قانون اساسي داريم در هر شهر رهبر نميخواهيم، شما اين همه منابع مالي داريد، همه مشهد را در اختيار گرفتيد، براي حاشيهنشينها چه كرديد.»
وی سپس خطاب به هوادارنش گفت:« خواهش میكنم راجع به فردی و امام جمعه محترم چيزي نگوييد، ما با مخالفين هم میخواهيم زندگی كنيم، اقليت هم سرجای خودش بايد محترم باشد، میگوييم اقليت جای اكثريت ننشيند همين.»
روحانی در مشهد گفت:«يك رهبر داريم، يك قانون اساسي داريم در هر شهر رهبر نميخواهيم، شما اين همه منابع مالي داريد، همه مشهد را در اختيار گرفتيد، براي حاشيهنشينها چه كرديد.»
وی سپس خطاب به هوادارنش گفت:« خواهش میكنم راجع به فردی و امام جمعه محترم چيزي نگوييد، ما با مخالفين هم میخواهيم زندگی كنيم، اقليت هم سرجای خودش بايد محترم باشد، میگوييم اقليت جای اكثريت ننشيند همين.»
🍃 رییسی در مشهد: ما دیپلماسی را بلد هستیم
رییسی در مشهد گفت:«بنده افتخارم این است که 37 سال مدافع حقوق مردم بودم. آقای روحانی، شما نگران آزادی اجتماعی زنان و جوانان نباشید، ما تمامی این آزادیهای خدادادی و براساس قانون اساسی را برای تمام اقشار و بهویژه جوانان، هنرمندان و دانشجویان فراهم میکنیم.»
وی در ادامه افزود:« شما نگران مناسبات دیپلماسی ما نباشید، ما دیپلماسی را بلد هستیم.»
رییسی در مشهد گفت:«بنده افتخارم این است که 37 سال مدافع حقوق مردم بودم. آقای روحانی، شما نگران آزادی اجتماعی زنان و جوانان نباشید، ما تمامی این آزادیهای خدادادی و براساس قانون اساسی را برای تمام اقشار و بهویژه جوانان، هنرمندان و دانشجویان فراهم میکنیم.»
وی در ادامه افزود:« شما نگران مناسبات دیپلماسی ما نباشید، ما دیپلماسی را بلد هستیم.»
video_2017-05-17_20-10-33.mov
3.2 MB
تجمع خیابانی حامیان روحانی در آخرین ساعتهای تبلیغات
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍃فیلم دیدار رییسی با امیر تتلو
هموطن! تردید را کنار بگذار
سروش دباغ
صبح «امید» که بد معتکف پردۀ غیب
گو برون آی که کار شب تار آخر شد
ساقیا لطف نمودی قدحت پرمی باد
که به «تدبیر» تو تشویش خمار آخر شد
.
قطار انتخابات ریاستِ جمهوری دوازدهم به ایستگاه انتهایی و مقصد خود نزدیک می شود. با انصراف محمد باقر قالیباف و اسحاق جهانگیری، آرایش نیروهای سیاسی در فضای کنونی روشن تر شده و عملا دو قطبی حسن روحانی / ابراهیم رئیسی شکل گرفته است. طی دو هفته اخیر، تحلیل ها و سخنان زیادی دربارۀ وضعیت سیاسی کشور و چرایی حضور در انتخابات منتشر شده است؛ بنای تذکار و تکرار آنها را ندارم.
شخصا بر آنم ، بدین سبب که سفارتخانه و دفتر کنسولی ایران در کانادا وجود ندارد، به یکی از مرز های کانادا و آمریکا بروم و در مکان مشخص شده توسط وزارت خارجۀ ایران، به حسن روحانی رای دهم؛ به دولت « تدبیر و امید» آری بگویم تا به رغم کارشکنیهای بسیاری که میشود و بادهای ناموافقِ فراوانی که میوزد، راه طی شده درعرصۀ بین المللی را پیش برد و افزون بر سامان بخشیدن به امر اقتصاد و وضعیتِ معیشتی مردم، وعدههای نقد نشده از دورۀ نخست ریاستجمهوری چون رفع حصرِ میر حسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی و همچنین تبدیل وضعیت امنیتیِ دانشگاه ها به وضعیت سیاسی را پی بگیرد و بدانها تحقق بخشد؛ تا فضای فرهنگی- سیاسی نیمه باز و نیم بندی که شکل گرفته، بسته نشود و به عقب برنگردیم و روزگار اسفناک گذشته را تجربه نکنیم.
میتوان سخنان فوق را با مدد گرفتن از مکتب اخلاقیِ «فایدهگرایی قاعدهمحور» هم توضیح داد. مطابق با آموزه های این نحلۀ اخلاقی، کنشی به لحاظ اخلاقی موجه است که بیشینه شدن فایده و کمینه شدن درد و رنج برای بیشترین شهروندان را به همراه داشته باشد، کنشی که بتوان آنرا به صورت یک قاعدۀ کلی در آورد. چنانکه در مییابم، در وضعیت کنونی، رای دادن به روحانی با عنایت به کارنامۀ چهار ساله گذشته و همچنین برنامه های کنونیِ دولت « تدبیر و امید» در عرصه های فرهنگ، اقتصاد، سیاست داخلی و سیاست خارجی، در قیاس با کاندیداهای دیگر، مخصوصا ابراهیم رئیسی و مصطفی میرسلیم، متضمن تولید درد و رنج کمتر برای عموم شهروندان است ؛ افزون بر این میتواند در میان مدت فایدۀ بیشتری را نیز رقم زند. لازمۀ این سخن این است که مشارکت در انتخابات و رای دادن به حسن روحانی، کنشی اخلاقی و موجه است.
در این نوشتار، روی سخنم با کسانی است که هنوز مردد اند و در تردید بسر میبرند، افرادی که به سبب تلخیهای ناشی از وعده های محقق نشدۀ روحانی و اصناف ناکارآمدی ها و کاستی های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعیِ کشور، دل خوشی ندارند و با سیاست قهر کرده و عطای کنش سیاسی را به لقای آن بخشیده اند. به روایت ایشان، مشارکت و یا عدم مشارکت سیاسی، در سرنوشت سیاسی نقشی ایفا نمیکند و در بهترین حالت، به مشروعیت نظام کمک میکند، بدون اینکه از رای دادن طرفی ببندیم و در این میان نصیبی بریم؛ تحلیلی که به نظرم ناموجه و گمراه کننده است و راهی به جایی نمی برد.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30032
سروش دباغ
صبح «امید» که بد معتکف پردۀ غیب
گو برون آی که کار شب تار آخر شد
ساقیا لطف نمودی قدحت پرمی باد
که به «تدبیر» تو تشویش خمار آخر شد
.
قطار انتخابات ریاستِ جمهوری دوازدهم به ایستگاه انتهایی و مقصد خود نزدیک می شود. با انصراف محمد باقر قالیباف و اسحاق جهانگیری، آرایش نیروهای سیاسی در فضای کنونی روشن تر شده و عملا دو قطبی حسن روحانی / ابراهیم رئیسی شکل گرفته است. طی دو هفته اخیر، تحلیل ها و سخنان زیادی دربارۀ وضعیت سیاسی کشور و چرایی حضور در انتخابات منتشر شده است؛ بنای تذکار و تکرار آنها را ندارم.
شخصا بر آنم ، بدین سبب که سفارتخانه و دفتر کنسولی ایران در کانادا وجود ندارد، به یکی از مرز های کانادا و آمریکا بروم و در مکان مشخص شده توسط وزارت خارجۀ ایران، به حسن روحانی رای دهم؛ به دولت « تدبیر و امید» آری بگویم تا به رغم کارشکنیهای بسیاری که میشود و بادهای ناموافقِ فراوانی که میوزد، راه طی شده درعرصۀ بین المللی را پیش برد و افزون بر سامان بخشیدن به امر اقتصاد و وضعیتِ معیشتی مردم، وعدههای نقد نشده از دورۀ نخست ریاستجمهوری چون رفع حصرِ میر حسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی و همچنین تبدیل وضعیت امنیتیِ دانشگاه ها به وضعیت سیاسی را پی بگیرد و بدانها تحقق بخشد؛ تا فضای فرهنگی- سیاسی نیمه باز و نیم بندی که شکل گرفته، بسته نشود و به عقب برنگردیم و روزگار اسفناک گذشته را تجربه نکنیم.
میتوان سخنان فوق را با مدد گرفتن از مکتب اخلاقیِ «فایدهگرایی قاعدهمحور» هم توضیح داد. مطابق با آموزه های این نحلۀ اخلاقی، کنشی به لحاظ اخلاقی موجه است که بیشینه شدن فایده و کمینه شدن درد و رنج برای بیشترین شهروندان را به همراه داشته باشد، کنشی که بتوان آنرا به صورت یک قاعدۀ کلی در آورد. چنانکه در مییابم، در وضعیت کنونی، رای دادن به روحانی با عنایت به کارنامۀ چهار ساله گذشته و همچنین برنامه های کنونیِ دولت « تدبیر و امید» در عرصه های فرهنگ، اقتصاد، سیاست داخلی و سیاست خارجی، در قیاس با کاندیداهای دیگر، مخصوصا ابراهیم رئیسی و مصطفی میرسلیم، متضمن تولید درد و رنج کمتر برای عموم شهروندان است ؛ افزون بر این میتواند در میان مدت فایدۀ بیشتری را نیز رقم زند. لازمۀ این سخن این است که مشارکت در انتخابات و رای دادن به حسن روحانی، کنشی اخلاقی و موجه است.
در این نوشتار، روی سخنم با کسانی است که هنوز مردد اند و در تردید بسر میبرند، افرادی که به سبب تلخیهای ناشی از وعده های محقق نشدۀ روحانی و اصناف ناکارآمدی ها و کاستی های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعیِ کشور، دل خوشی ندارند و با سیاست قهر کرده و عطای کنش سیاسی را به لقای آن بخشیده اند. به روایت ایشان، مشارکت و یا عدم مشارکت سیاسی، در سرنوشت سیاسی نقشی ایفا نمیکند و در بهترین حالت، به مشروعیت نظام کمک میکند، بدون اینکه از رای دادن طرفی ببندیم و در این میان نصیبی بریم؛ تحلیلی که به نظرم ناموجه و گمراه کننده است و راهی به جایی نمی برد.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30032
Zeitoons
هموطن! تردید را کنار بگذار
هموطن! تردید را کنار بگذار | سایت مستقل تحلیلی خبری
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حامیان روحانی و شعار «آخر هفته / رییسی رفته»
برکشیدهشدن شقاوت
عبدالعلی بازرگان
در اسطورههای قرآنی طغیان قوم ثمود را، که به انقراض آن قوم منتهی شد، ناشی از برانگیخته شدن و به قدرت رسیدن شقیترین شهروندان شمرده است.(۱) شقاوت که مقابل سعادت است، دلالت بر شدت عمل بهجای مساعدت و قساوت بهجای رحمت میکند.
اینک ملت ما در آستانه برانگیخته و بر کشیده شدن فردی به ریاست جمهوری هستند که از عنفوان جوانی در ۲۰ سالگی از مدرسه حقانی قم به مقام دادستانی انقلاب کرج و همدان بر نردبان قدرت قضایی گام گذاشته و ( به شهادت مرحوم منتظری) در پُست معاونت و دادستانی انقلاب تهران در دهه ۶۴ تا ۷۳ کارنامه درخشانی مزیّن به خون چندین هزار زندانی سیاسی، از جمله در سال ۶۷ به گردن دارد که با مُهر دادستانی ویژه روحانیت در سال ۹۳ مزیّن گشته است.
چنین خوشخدمتیهایی بوده است که او را در دهه ۷۳ تا ۸۳ به ریاست سازمان بازرسی کل کشور و در دهه ۸۳ تا ۹۳ به معاونت اول رئیس قوه قضائیه رسانده و اینک برای گام گذاشتن به پله آخر آمادگی اجرایی برای رهبری!، پس از غسل تطهیر در آبروی آستان قدس رضوی، برآناند تا غسل دیگری برای شستشوی آثار خونهای ریخته شده، با انتخاباتی نمایشی برگزار کنند تا مُهر تأییدی از ملت بر آن جنایات و شقاوتهای بیش از سه دهه زده شود.
این مقدمهچینی داخلی با دیدار نماینده ویژه پوتین، سفیر روسیه، مفتی اعظم تاتارستان و هیئتی در قالب «سرمایهگذاری مشترک و تبادل دانش فنی!» آن هم با تولیّت آستان قدس رضوی! حمایت همسایه مهربان شمالی را که هنرهایی در هَک کردن انتخابات آمریکا و فرانسه از او نقل شده، و گویا شعار «سفارت روسیه لانه جاسوسیه» در مراسم تشییع جنازه هاشمی رفسنجانی نیز موجبات نگرانیاش را فراهم ساخته، از کاندیدای جناح تندرو نشان میدهد.
از طرفی مناظره تلویزیونی گلهای سرسبد شورای نگهبان و افشاگریهای دو جناح علیه یکدیگر، ورشکستگی کامل و عمق فساد فراگیر نظام ولایت مطلقه فقیه را از زبان برگزیدگانش بیش از پیش آشکار کرد و نشان داد فساد سیستماتیک در عالیترین سطوح حکومتی، نتیجه طبیعی استبداد سیستماتیک در نظام ولایت فقیه و ساز و کارهای وابسته به آن است، و اینک در فرصت کوتاه انتخابات و به لطف حضور مردم در صحنه است که پرده از گوشهای از این مفاسد و اسرار پشت پرده نظام ولایی کنار میرود.
در اسطوره تاریخی دیگری از همان کتاب، به مردمی که با سکوت و بیتفاوتی خود به مفسدان میدان دادند، ابلاغ کرده است مادام که چنیناند، «همواره کسی بر آنها برانگیخته و مسلط خواهد شد که شکنجه سختی را به آنان بچشاند».(۲) سکوت در برابر این شقاوتها و رأی دادن به عاملان آن در این زمان نیز اخلاقاً مشارکت با آنان در چنان ستمی محسوب میشود.
در این مسیر و برای مقابله با فساد ناشی از استبداد دینی، که به قول روحانی روشنفکر دوران مشروطیت میرزا حسین نائینی، خلاص شدن از آن سختتر از هر نوع استبدادی است، دو راه بیشتر وجود ندارد؛ ۱- براندازی مسلحانه با انقلاب یا اتکاء به بیگانگان، ۲- انتقال تدریجی قدرت به ملت، که این دومی جز با تمرین دموکراسی و تربیت نفوس و تحوّل زیربنایی عملی نمیشود.
انقلاب خودمان و تجربه همسایگان در این سه دهه نشان داده است که هیچ راه میانبری برای ملتها جز اصلاحات تدریجی وجود ندارد و تحریم انتخابات در کشورهای آسیایی، آفریقایی و آمریکای جنوبی هیچ حاصلی برای ملتها، جز تحکیم حاکمان، به بار نیاورده است. به گفته معروف شادروان شریعتی: «هر انقلابی قبل از آگاهی فاجعه است».
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30066
عبدالعلی بازرگان
در اسطورههای قرآنی طغیان قوم ثمود را، که به انقراض آن قوم منتهی شد، ناشی از برانگیخته شدن و به قدرت رسیدن شقیترین شهروندان شمرده است.(۱) شقاوت که مقابل سعادت است، دلالت بر شدت عمل بهجای مساعدت و قساوت بهجای رحمت میکند.
اینک ملت ما در آستانه برانگیخته و بر کشیده شدن فردی به ریاست جمهوری هستند که از عنفوان جوانی در ۲۰ سالگی از مدرسه حقانی قم به مقام دادستانی انقلاب کرج و همدان بر نردبان قدرت قضایی گام گذاشته و ( به شهادت مرحوم منتظری) در پُست معاونت و دادستانی انقلاب تهران در دهه ۶۴ تا ۷۳ کارنامه درخشانی مزیّن به خون چندین هزار زندانی سیاسی، از جمله در سال ۶۷ به گردن دارد که با مُهر دادستانی ویژه روحانیت در سال ۹۳ مزیّن گشته است.
چنین خوشخدمتیهایی بوده است که او را در دهه ۷۳ تا ۸۳ به ریاست سازمان بازرسی کل کشور و در دهه ۸۳ تا ۹۳ به معاونت اول رئیس قوه قضائیه رسانده و اینک برای گام گذاشتن به پله آخر آمادگی اجرایی برای رهبری!، پس از غسل تطهیر در آبروی آستان قدس رضوی، برآناند تا غسل دیگری برای شستشوی آثار خونهای ریخته شده، با انتخاباتی نمایشی برگزار کنند تا مُهر تأییدی از ملت بر آن جنایات و شقاوتهای بیش از سه دهه زده شود.
این مقدمهچینی داخلی با دیدار نماینده ویژه پوتین، سفیر روسیه، مفتی اعظم تاتارستان و هیئتی در قالب «سرمایهگذاری مشترک و تبادل دانش فنی!» آن هم با تولیّت آستان قدس رضوی! حمایت همسایه مهربان شمالی را که هنرهایی در هَک کردن انتخابات آمریکا و فرانسه از او نقل شده، و گویا شعار «سفارت روسیه لانه جاسوسیه» در مراسم تشییع جنازه هاشمی رفسنجانی نیز موجبات نگرانیاش را فراهم ساخته، از کاندیدای جناح تندرو نشان میدهد.
از طرفی مناظره تلویزیونی گلهای سرسبد شورای نگهبان و افشاگریهای دو جناح علیه یکدیگر، ورشکستگی کامل و عمق فساد فراگیر نظام ولایت مطلقه فقیه را از زبان برگزیدگانش بیش از پیش آشکار کرد و نشان داد فساد سیستماتیک در عالیترین سطوح حکومتی، نتیجه طبیعی استبداد سیستماتیک در نظام ولایت فقیه و ساز و کارهای وابسته به آن است، و اینک در فرصت کوتاه انتخابات و به لطف حضور مردم در صحنه است که پرده از گوشهای از این مفاسد و اسرار پشت پرده نظام ولایی کنار میرود.
در اسطوره تاریخی دیگری از همان کتاب، به مردمی که با سکوت و بیتفاوتی خود به مفسدان میدان دادند، ابلاغ کرده است مادام که چنیناند، «همواره کسی بر آنها برانگیخته و مسلط خواهد شد که شکنجه سختی را به آنان بچشاند».(۲) سکوت در برابر این شقاوتها و رأی دادن به عاملان آن در این زمان نیز اخلاقاً مشارکت با آنان در چنان ستمی محسوب میشود.
در این مسیر و برای مقابله با فساد ناشی از استبداد دینی، که به قول روحانی روشنفکر دوران مشروطیت میرزا حسین نائینی، خلاص شدن از آن سختتر از هر نوع استبدادی است، دو راه بیشتر وجود ندارد؛ ۱- براندازی مسلحانه با انقلاب یا اتکاء به بیگانگان، ۲- انتقال تدریجی قدرت به ملت، که این دومی جز با تمرین دموکراسی و تربیت نفوس و تحوّل زیربنایی عملی نمیشود.
انقلاب خودمان و تجربه همسایگان در این سه دهه نشان داده است که هیچ راه میانبری برای ملتها جز اصلاحات تدریجی وجود ندارد و تحریم انتخابات در کشورهای آسیایی، آفریقایی و آمریکای جنوبی هیچ حاصلی برای ملتها، جز تحکیم حاکمان، به بار نیاورده است. به گفته معروف شادروان شریعتی: «هر انقلابی قبل از آگاهی فاجعه است».
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30066
زیتون
برکشیدهشدن شقاوت
در اسطورههای قرآنی طغیان قوم ثمود را، که به انقراض آن قوم منتهی شد، ناشی از برانگیخته شدن و به قدرت رسیدن شقیترین شهروندان شمرده است.(۱) شقاوت که مقابل سعادت است، دلالت بر شدت عمل بهجای مساعدت و…
به روحانی رای می دهم؛ برای دوام برجام، برای مهار فقر و بیکاری
فرخ نگهدار
اکنون، در پایانه رقابتهای انتخاباتی و از پی میتینگهای پرشور و صلحآمیز، خوشحالم که، علیرغم همه دل نگرانیها، کشورم در سایه صلح و امنیت، و با آرامشی شایسته، فردا، جمعه ۲۹ اردیبهشت با دلی پرامید پای صندوق های رای میرود تا از میان دو نامزد اصلی، روحانی و رئیسی، یکی را به ریاستجمهوری انتخاب کند. رای من به روحانی است. و در نوشته زیر کوشیدهام مشخصههای صحنه سیاسی، دلایل خود برای رای به روحانی، مهمترین تحول ناشی از روند انتخابات، و نیز انتظار خود از آقای روحانی را با هممیهنانم در میان گذارم.
۱. تفاوت حامیان سرشناس رئیسی و روحانی
متاسفم که برخی تحلیلگران، رقابتهای انتخاباتی را دعوای دزدان سر گردنه توصیف کردهاند. این قضاوت بسیار ناعادلانه و بشدت خودغرضانه است. خوی و خصلت حامیان سرشناس آقای روحانی گواه نادرستی این قضاوت است.
به فهرست شخصیتهای حامی آقای روحانی نگاه کنید: چهرههای سیاسی صدیق و پاک، حصرنشینان و زجرکشیدکان از استبداد، اساتید نامدار دانشگاهها، گرانقدرترین هنرمندان ما، افتخارآفرینان میدانهای ورزشی، خبرگان و کاردانان عرصه اقتصاد، سازندگان و کارآفرینان توانمند، همه آزاده و سربلند پشت آقای روحانی ایستادهاند. آیا آنها برای غارت «غنائم» دور ایشان را گرفتهاند؟ یا فریب خوردهاند و خود نمیدانند؟ غلفت و نخوت تا کجا؟ توهین تا کجا؟
در کنار آقای رئیسی اما جای نیکنامان و خادمان سرشناس ملت عمدتا خالیست. در آنجا نایاب است کسی که زندگی و کارنامهاش الگوی نسل جوان سرمشق و راهنمای زندگی باشد. در آنجا خداوندان قساوت در قضاوت، با کمترین شهرت و اعتبار در خارج از دایره قدرت، و بیشتر بیخبران از حال و روز دنیا اسم نوشتهاند.
۲. تفاوت ماهوی اقشار رای دهنده به روحانی و رئیسی
رایدهندگان به روحانی عمدتا از اقشار متجددتر برخاستهاند. آنها از نظر سطح تحصیلات و دسترسی به منابع دست بازترند؛ آنها به جهان متصلترند. آنها بیشتر در شهرهای بزرگتر متمرکزند. لذا در تشخیص مسایل کشور و راهحلهای آن چشمبازتر و ورزیدهتر عمل میکنند.
اجتماعات حامی آقای رئیسی گویای آنست که سهم اقشار فرودست در ترکیب حامیان وی بیش از روحانی است. آنها از اوضاع جهان و از مسایل و مشکلات کشور و راهحل ها، درک و دریافتی سادهدلانه دارند. هم از این روی بیش از حامیان روحانی محتاج و چشم به راه حمایت حکومتاند.
آرایش رای دهندگان در انتخابات اخیر امریکا و فرانسه، و در رفراندوم بریتانیا و ترکیه، با حامیان رئیسی و روحانی تشابهات بسیار دارد. در تمام این کشورها – مثل کشور ما – صفبندی اصلی میان اقشاری است که ترسشان بر امیدشان چیره است در برابر مردمی که امیدشان ترسشان را مهار کرده است.
۳.تفاوت ماهوی میان کارنامه روحانی و رئیسی
انتخابات ۹۶ عرصه رقابت میان بد و بدتر نیست. این انتخابات عرصه رقابت میان ترس و امید است. تلاش رئیسی ترویج ترس و توقع نان از حکومت است. و تلاش روحانی جلب رضایت شهروندان از راه گرهگشایی از مسایل پیچیده کشور. مقایسه کارنامه ۳۰ ساله «روحانی-ظریف» با کارنامه «رئیسی-علم الهدی» تضاد عمیق آنان در مقام ریاستجمهوری را برای رایدهندگان آشکار میکند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30072
فرخ نگهدار
اکنون، در پایانه رقابتهای انتخاباتی و از پی میتینگهای پرشور و صلحآمیز، خوشحالم که، علیرغم همه دل نگرانیها، کشورم در سایه صلح و امنیت، و با آرامشی شایسته، فردا، جمعه ۲۹ اردیبهشت با دلی پرامید پای صندوق های رای میرود تا از میان دو نامزد اصلی، روحانی و رئیسی، یکی را به ریاستجمهوری انتخاب کند. رای من به روحانی است. و در نوشته زیر کوشیدهام مشخصههای صحنه سیاسی، دلایل خود برای رای به روحانی، مهمترین تحول ناشی از روند انتخابات، و نیز انتظار خود از آقای روحانی را با هممیهنانم در میان گذارم.
۱. تفاوت حامیان سرشناس رئیسی و روحانی
متاسفم که برخی تحلیلگران، رقابتهای انتخاباتی را دعوای دزدان سر گردنه توصیف کردهاند. این قضاوت بسیار ناعادلانه و بشدت خودغرضانه است. خوی و خصلت حامیان سرشناس آقای روحانی گواه نادرستی این قضاوت است.
به فهرست شخصیتهای حامی آقای روحانی نگاه کنید: چهرههای سیاسی صدیق و پاک، حصرنشینان و زجرکشیدکان از استبداد، اساتید نامدار دانشگاهها، گرانقدرترین هنرمندان ما، افتخارآفرینان میدانهای ورزشی، خبرگان و کاردانان عرصه اقتصاد، سازندگان و کارآفرینان توانمند، همه آزاده و سربلند پشت آقای روحانی ایستادهاند. آیا آنها برای غارت «غنائم» دور ایشان را گرفتهاند؟ یا فریب خوردهاند و خود نمیدانند؟ غلفت و نخوت تا کجا؟ توهین تا کجا؟
در کنار آقای رئیسی اما جای نیکنامان و خادمان سرشناس ملت عمدتا خالیست. در آنجا نایاب است کسی که زندگی و کارنامهاش الگوی نسل جوان سرمشق و راهنمای زندگی باشد. در آنجا خداوندان قساوت در قضاوت، با کمترین شهرت و اعتبار در خارج از دایره قدرت، و بیشتر بیخبران از حال و روز دنیا اسم نوشتهاند.
۲. تفاوت ماهوی اقشار رای دهنده به روحانی و رئیسی
رایدهندگان به روحانی عمدتا از اقشار متجددتر برخاستهاند. آنها از نظر سطح تحصیلات و دسترسی به منابع دست بازترند؛ آنها به جهان متصلترند. آنها بیشتر در شهرهای بزرگتر متمرکزند. لذا در تشخیص مسایل کشور و راهحلهای آن چشمبازتر و ورزیدهتر عمل میکنند.
اجتماعات حامی آقای رئیسی گویای آنست که سهم اقشار فرودست در ترکیب حامیان وی بیش از روحانی است. آنها از اوضاع جهان و از مسایل و مشکلات کشور و راهحل ها، درک و دریافتی سادهدلانه دارند. هم از این روی بیش از حامیان روحانی محتاج و چشم به راه حمایت حکومتاند.
آرایش رای دهندگان در انتخابات اخیر امریکا و فرانسه، و در رفراندوم بریتانیا و ترکیه، با حامیان رئیسی و روحانی تشابهات بسیار دارد. در تمام این کشورها – مثل کشور ما – صفبندی اصلی میان اقشاری است که ترسشان بر امیدشان چیره است در برابر مردمی که امیدشان ترسشان را مهار کرده است.
۳.تفاوت ماهوی میان کارنامه روحانی و رئیسی
انتخابات ۹۶ عرصه رقابت میان بد و بدتر نیست. این انتخابات عرصه رقابت میان ترس و امید است. تلاش رئیسی ترویج ترس و توقع نان از حکومت است. و تلاش روحانی جلب رضایت شهروندان از راه گرهگشایی از مسایل پیچیده کشور. مقایسه کارنامه ۳۰ ساله «روحانی-ظریف» با کارنامه «رئیسی-علم الهدی» تضاد عمیق آنان در مقام ریاستجمهوری را برای رایدهندگان آشکار میکند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30072
سایت خبری تحلیلی زیتون
به روحانی رای می دهم؛ برای دوام برجام، برای مهار فقر و بیکاری | سایت خبری تحلیلی زیتون
انتخابات 96 عرصه رقابت میان بد و بدتر نیست. این انتخابات عرصه رقابت میان «ترس» و «امید» است. تلاش رئیسی ترویج ترس و توقع نان از حکومت است. و تلاش روحانی جلب رضایت شهروندان از راه گرهگشایی از مسایل پیچیده کشور...
Audio
🍃پیام صوتی مصطفی میرسلیم در پی تکذیب خبر انصراف از نامزدی دوازدهمین دوره ریاست جمهوری