حسن روحانی، پیروز یک انتخابات نفس‌گیر؛
افزایش آرا، افزایش پشتوانه اجتماعی، افزایش مطالبات

زیتون- مهدی تاجیک: حالا حسن روحانی با قدم‌هایی مطمئن‌تر از چهار سال گذشته پا به ساختمان ریاست جمهوری در خیابان پاستور تهران خواهد گذاشت و از اعتماد دوباره حامیان‌اش خرسند و راضی است. بر اساس آخرین نتایج اعلام شده او توانسته است نزدیک به ۵۷ درصد آرا را از آن خود کند تا با خیالی آسوده باری دیگر بر کرسی ریاست قوه مجریه تکیه بزند. ابراهیم رییسی علیرغم همه هیاهویی که اصول‌گرایان در حمایت از وی به راه انداختند قادر نبود بیش از ۳۸ درصد آراء را به سود خود جلب کند و در نتیجه سومین شکست پیاپی انتخاباتی به نام این جریان ثبت شد. شکستی سهمگین که اعتبار اصول‌گرایان را بیش از گذشته در معرض تهدید قرار داده است.

شکست چند وجهی اصول‌گرایان

از میان نامزدهای اصول‌گرایان در انتخابات٬ تاکنون تنها مصطفی میرسلیم پیام تبریک به حسن روحانی ارسال کرده است. برخی گمانه‌ها حاکی از این است که ابراهیم رییسی هم پس از قطعی شدن نتایج انتخابات برای روحانی پیام تبریک ارسال خواهد کرد. رسانه‌های جریان اصول‌گرا هم هنوز در شوک به سر می‌برند و تحلیل‌های محدودی درباره نتایج این انتخابات را منتشر کرده‌اند.

مهدی محمدی در یادداشتی برای خبرگزاری فارس نوشته است که «روحانی انتخابات را برد اماخیلی چیزهای دیگرراباخت» او همچنین گفته که «نتیجه را واگذارکردیم اما بسیاری چیزها بدست آوردیم که داشتنش همیشه آرزوی انقلابیون بود.»

حالا رییس جمهور مستقر در معرض پاسخگویی به وعده‌هایی قرار دارد که در طول کمپین‌ انتخاباتی‌اش داد. وعده‌هایی از جمله رفع حصر از میرحسین موسوی٬ زهرا رهنورد و مهدی کروبی٬ برداشتن تمام تحریم‌ها و آزادی‌های بیشتر اجتماعی و فرهنگی

در عین حال توییت پیام فضلی‌نژاد پس از انتشار نتایج اولیه انتخابات نشانه‌ای از خوش‌بینی نداشت. او با انتشار عکسی از امیرتتلو نوشته بود. «دور از انتظار نبود: راى قالیباف جذب نشد، ابتذال تتلو فاجعه آفرید و انرژى جنبش ٢روز آخر هدر رفت، #میرسلیم کنار نرفت و…یک اوج و فرود سریع!» او به این ترتیب کل تاکتیک‌های انتخاباتی اصول‌گرایان در هفته پایانی انتخابات را زیر سوال برده و آن را عامل شکست معرفی کرده است.

تحلیل او از شکست بیشتر معطوف به کمپین انتخاباتی ابراهیم رییسی و محمدباقر قالیباف است و گویی که اگر این اتفاق‌ها در هفته پایانی به وقوع نمی‌پیوست٬ رییسی شانس پیروزی داشت. شکست اصول‌گرایان در این انتخابات دلایل چند وجهی دارد که نداشتن برنامه‌ای درست برای کارزار انتخاباتی تنها یکی از آن دلایل است. شعارهای تکراری و بهره‌گیری از ادبیاتی پوپولیسی مشابه ادبیات احمدی‌نژاد و همانند سازی وعده‌هایی مانند افزایش یارانه‌ها و دفاع از محرومان از جمله عواملی بود که باعث شد آنها در ادعای خود برای ایجاد تغییر نتوانند اعتماد اکثریت جامعه ایران را به دست بیاورند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30133

تأملی در اخلاق و منطق انتخاباتی اصلاح‌طلبان
با پایان گرفتن رقابت‌های انتخاباتی؛

دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد؟!

ابتدا قرار بود این متن پیش از انتخابات منتشر شود؛ اما از آن‌جا که ممکن بود انتشار این مطلب پیش از روز رأی‌گیری شائبه‌ای برای اتحاد اصلاح‌طلبان ایجاد کند، به بعد از انتخابات موکول شد. اکنون دیگر، به‌خصوص با قطعی شدن پیروزی روحانی، فرصت مناسبی است که اصلاح‌طلبان با دقت و صبر، نگاهی به عقب بیاندازند و با رویکردی انتقادی عملکرد تبلیغاتی خود را مورد موشکافی قرار دهند.

۱.جنبش اصلاحات در خردادماه ۷۶ به رهبری سید محمد خاتمی در حالی شکل گرفت که اخلاق‌مداری، متانت و ادب در گفتار و کردار از یک‌سو و سخن از آزادی، توسعه سیاسی و ایجاد جامعه مدنی در قالب قانون اساسی از سوی دیگر، از مهم‌ترین خصوصیات سید محمد خاتمی و متعاقبا جنبش اصلاحات بود. هم‌چنین ویژگی‌های دیگری که می‌توان برای این جنبش و رهبر معنوی آن برشمرد(که شرح و بسط آن در این مجال نمی گنجد)، از جمله نحوه تعامل منطقی و در درون آن طرح ایده «گفت‌و گو» است.(پیش‌فرض)

۲. درست بعد از اتمام دوره دوم ریاست‌جمهوری سید محمد خاتمی، محمود احمدی‌نژاد با شعارهایی عوام‌فریبانه و پوپولیستی به عنوان رئیس‌جمهور و نماینده طبقه ضعیف جامعه انتخاب شد. در مقابل، اخلاق‌ستیزی، وقاحت در گفتار ، توانایی بالا در بازی با کلمات، سفسطه‌کردن، عوام‌فریبی و سرانجام طرح اتهامات بی‌اساس به هنگام بحث و مجادله از مهم‌ترین خصوصیات ایشان بود.(پیش‌فرض)

۳. از اوایل اردیبهشت‌ماه، تبلیغات انتخاباتی کاندیداهای دورۀ جدید ریاست جمهوری، به نحوی شکل گرفت که شاهد رویکرد جدید اصلاح‌طلبان به انتخابات بودیم؛ چه در نحوه رفتار و گفتار آن‌ها در مناظره‌ها، میتینگ‌های انتخاباتی و تبلیغات کاربران شبکه‌های اجتماعی و چه در به‌کارگیری روش‌ها و تاکتیک‌های انتخاباتی برای دست‌یابی به پیروزی به هر قیمت! در این یادداشت می‌خواهم با ذکر برخی نمونه‌ها به این تغییرات از دو منظر اخلاقی و منطقی بپردازم.

متن کامل در زیتون:

http://zeitoons.com/30145

اعلام نتایج نهایی انتخابات و پیروزی حسن روحانی

🍃 مشروح سخنان روحانی با مردم در شبکه خبر
من رییس‌جمهور همه ملت ایران هستم

سخنی با دو مقام عالی نظام جمهوری اسلامی
حسن یوسفی‌اشکوری

بالاخره این انتخابات نیز گذشت. البته به خیر و خوشی. بر مردمی که با آگاهی و مسئولیت‌پذیری تشخیص دادند که، با توجه به تجارب تاریخی و شرایط خاص جهان و منطقه و میهن، از مسالمت‌جویانه‌ترین ابزار حل منازعات اجتماعی و سیاسی برای مدیریت خرد و کلان کشور یعنی صندوق رأی استفاده کنند، تبریک و در عین حال سپاس و درود. دست مریزاد.

طبق تجربه زیسته‌ام در طول عمر جمهوری اسلامی، جز انتخابات مجلس اول (که خود نامزد بودم و البته انتخاب شدم)، در دیگر انتخابات‌های مجلس و شوراها و ریاست جمهوری یا اصلا رأی ندادم و یا به انداختن یک رأی بسنده کردم ولی در سه انتخابات ریاست جمهوری فعالانه شرکت کرده و افزون بر رأی دادن به کاندیدای مورد نظرم در تشویق دیگران به رأی دادن نیز مشارکتی فعال داشتم: انتخابات ۷۶، ۸۸ و ۹۶. اما همان اندازه که انتخابات اول و سوم کامم را شیرین کرد دومی چنان شرنگی در کامم ریخت که هنوز تلخی و زهرآکینی‌اش را از یا نبرده‌ام و فکر می‌کنم تا زمانی که جبران نشود (و حداقل تا وقتی که رهبران استوار و دلیرشان از حصر غیر قانونی رها نشوند) از یادم نخواهد رفت.

در این احوال (روز شنبه ۳۰ اردیبهشت ۹۶)، سخنی دارم با دو مقام عالی جمهوری اسلامی آقایان خامنه‌ای و روحانی. سخنی که انگیزه تحریر این نوشتار است.
در سال ۷۶ پس از انتخابات شدن آقای خاتمی نامه‌ای به ایشان نوشته و در آنجا با عطف به دوستی و آشنایی فیمابین و نیز با عنایت به حسن ظن ایشان به من، از باب خیرخواهی برای میهن و خود ایشان، نکاتی را یادآوری کردم و از جمله (البته اکنون نقل به مضمون) نوشتم به نظر می‌رسد بار دیگر شانس به جمهوری اسلامی روی آورده چرا که این حضور پر رنگ مردم و رأی بیست میلیونی به شما نشان داد که هنوز مردم به ناامیدی کامل نرسیده و هنوز اندک امیدی به تغییر اوضاع و انجام اصلاحات (هرچند در چهارچوب همین قانون اساسی و همین نظام) باقی است، حال بر شماست که از این فرصت تاریخی استفاده کنید و گامی به جلو بردارید و با اصلاحاتی کشور و نظام را از این بن بست تاریخی برهانید. سپس برای تحقق آن تذکر دادم روشن است که در چهارچوب مناسبات موجود شما به عنوان رئیس جمهور منتخب مردم بدون همراهی و همکاری رهبر نظام نمی‌توانید در امور مهمه و تغییرات اساسی کامیاب باشید. در ادامه افزودم اما نکته اساسی این است که به حکم تجربه و منطق امور لازم است که دو کار را همزمان به پیش ببرید. از یک سو بر خواسته‌های مردمی و قانونی‌تان در چهارچوب همان دو اصل اعلام شده، یعنی قانون‌گرایی و تقویت جامعه مدنی استوار بمانید و در سوی دیگر با رهبر نظام هم‌فکری و رایزنی داشته باشید ولی توصیه می‌کنم هرگز اختلافات داخلی و پشت پرده را به کوچه و خیابان نکشانید چرا که در عمل نه تنها کاری از پیش نمی‌رود بلکه در نهایت این شما هستید که در مصاف نهایی و رویارو‌یی شکست خواهید خورد. در این مورد به تجربه جدال شکست‌خورده رئیس‌جمهور اول و رهبری و دیگر نهادهای نظام سیاسی اشاره و استناد کردم.

حال دقیقا بیست سال از آن زمان گذشته است. آنچه در این سال‌ها بر نظام و مردم و «ما» گذشته است روشن است و نیازی به بازگویی آنها نیست. در عین حال به اجمال می‌توان گفت جنبش اصلاحاتی بیست‌ساله کامیابی‌هایی داشته و البته ناکامیابی نیز کم نبوده است ولی هرچه بوده اکنون انبانی از تجربه بیست ساله داریم که اگر درست از آن استفاده کنیم هم برای نظام حاکم مفید است و هم برای مردم و کشورمان در وضعیت نامطلوب جهانی و به ویژه در وضعیت آشفته و نامطمئن خاورمیانه. اکنون نیز همان مدعیات بیست سال قبل را تکرار می‌کنم. چرا که این مدعا منطق اصلاح‌طلبی و اصلاح‌گری است و من اصلاح‌طلبم.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30166

🍃ابراهیم رئیسی: رأی قریب به ۱۶ میلیون ایرانی خواهان تغییر را نمی‌توان نادید گرفت
ابراهیم رئیسی تولیت آستان قدس رضوی و نامزد انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم در بیانیه ای به مناسبت انتخابات تاکید کرد که رأی قریب به ۱۶ میلیون ایرانی خواهان تغییر، سرمایه ای مهم و پشتوانه عظیم است که به هیچ وجه نمی توان آن را در عرصه سیاسی و تصمیم گیری کلان کشور نادیده گرفت.

او در ادامه نوشت: «اینجانب با اتکاء به همین پشتوانه مردمی، همه ظرفیت ها را برای پیگیری مطالبات مردم در مبارزه با فساد و تبعیض و تحکیم ارزش های انقلاب اسلامی به کار خواهم بست و هر اراده و تلاشی در دولت آینده با این جهت گیری را مورد حمایت قرار خواهم داد و همواره زبان گویای محرومان خواهم بود.»/فارس

🍃همراهان گرامی سایت زیتون؛
به دلیل حمله‌ای که از یک منبع ناشناس در ۴۸ ساعت گذشته به سایت زیتون شده است، دسترسی به سایت برای بسیاری از کاربران ایرانی سخت و یا غیرممکن شده است.
تیم فنی تلاش خود را برای رفع این مشکل خواهد کرد.
از همه‌ی همراهانی که مشکلات خود را گزارش کرده‌اند سپاس‌گزاریم

🍃 ایران ۱۴۰۰؛ پستچی سه بار زنگ نمی‌زند
طاها پارسا

۱.
شاید در این روزهای سرشار از پیروزی و شادی، ساز مخالف‌ شنیدنی نیست اما زودتر از آن‌چه که فکرش را بشود کرد، ریاست‌جمهوری «سیزدهم» فرا می‌رسد. ۱۳ در نزد ایرانیان عدد نحسی است. ابراهیم رئیسی ۱۶ میلیون رای دارد. رقیب او در ۱۴۰۰، دیگر رئیس‌جمهور مستقر نیست. مهندسی کاندیداها سهم شورای نگهبان است و معلوم نیست هیچ‌ نام آشنایی در میان آن‌ها قرار گیرد. پیش‌بینی نتیجه کار سختی نیست؛ خطر در همین نزدیکی است!

۲.
حسن روحانی پیروز شد. ما یک رئیس‌جمهور انتخاب کرده‌ایم نه یک قهرمان. محمد خاتمی همین را در توییتر خود یادآوری کرد. زمانی برای عادی ‌سازی فضای سیاسی ایران در اختیار است (تعبیر «عادی‌سازان» از محمدعلی مجاهدی است). در این فضای سیاسی، اصلاح‌طلبان دست کم ۴ سال فرصت دارند که به بازسازی گفتمان اصلاح‌طلبی و تقویت احزاب و کادرسازی سیاسی بپردازند.

۳.
حسن روحانی پیروز شد، با خیل‌ی از مطالبات و سیل‌ی از بیکاران. افزون بر این‌ها، او در روزهای پایانی رقابت، به درستی و شاید به ناچار، تغییر تاکتیک داد و باز هم «جنبش سبز» را به یاری خواست. در نوبت پیشین، او به وعده‌ی خود برای «رفع حصر» عمل نکرد و همراهان جنبش سبز، نجیبانه، این بدعهدی را در فصل رقابت به او یادآوری نکردند و رهبران جنبش هم آشکارتر و بامعرفت‌تر از گذشته او را حمایت کردند. تداوم حصر رهبران جنبش تا ۱۴۰۰، می‌تواند جنبش سبز را از اجرای این وعده توسط رئیس‌جمهور بعدی نیز «ناامید» کند. پست‌چی ۳ بار زنگ نمی‌زند.

۴.
حسن روحانی پیروز شد. دست کم شوراهای شهرهای تهران و اصفهان و مشهد هم به‌تمامی در اختیار اصلاح‌طلبان است. مجلس هم، چنان ناهم‌سو نیست که نگران کننده باشد. اما قوه قضائیه کماکان در دست رقیب است و می‌تواند ترمز توسعه شود. همراه‌سازی این قوه در کوتاه مدت غیرممکن می‌نماید. در این وضعیت تنها راه تاثیرگذاری ، همراه‌سازی بدنه‌ی آن با همان جنبش اجتماعی است که روحانی و شوراها را همراه و پیروز ساخت. اصلاح این قو‌ه‌ی انتصابی، خلاف دیگر قوا، از پایین باید آغاز شود و نه از بالا. باید مردم را با حقوق شهروندی خود آشنا کرد و از آنان خواست بدون وکیل در هیچ‌محکمه‌ای حاضر نشوند. باید بیمه‌ی وکالت را راه‌اندازی و فراگیر و تقویت کرد. وکلا را باید حمایت و قضات را مراقبت کرد تا پرونده‌های قضایی عادلانه به پایان برسند تا اجرای قانون در قوه قضاییه نهادینه شود.

۵.
با انتخاب حسن روحانی، شیب توسعه‌ی ایران مثبت خواهد شد اما سال۱۴۰۰ می‌تواند نقطه‌ی عطف آن باشد؛ شیب را منفی کند و یا شتاب ببخشد. آن‌روز تنها راه نجات، گفتمانی است که فراگیر و نافذ باشد. حزبی که واقعی و سراسری و سرشار از نیروهای آماده به خدمت باشد. شبکه‌‌ای که گره‌های آن محکم و پیام‌های آن خواسته‌ی مردم باشد. جامعه‌ای مدنی که نهادهای آن به آسانی فرو نپاشد. ۴ سال تا ۱۴۰۰ فرصت است که جامعه‌ای مبتنی بر نهادهای مدنی بسازیم و به یاری آن نحسی «سیزده» را بدر کنیم.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30224

فرار رو به جلو برای التیام شکست؛
بازی اصول‌گرایان با برگ تخلف انتخاباتی

زیتون- نازنین نامدار: با تورق روزنامه‌ها و مطالعه صفحات خبرگزاری‌ها و تارنماهای مجازی متعلق به اصول‌گرایان به زحمت می‌توان متوجه شد پیروز انتخابات ریاست‌جمهوری دوازدهم چه کسی بوده است. هرچقدر حامیان دولت مشی اعتدالی در پیش گرفته‌اند٬ رسانه‌های مخالفان و جریانی که خود را جبهه انقلابی می‌داند طلبکارانه و از موضع منت گذاشتن برخورد می‌کند، چنانکه معتقدند در این انتخابات تخلفات گسترده صورت گرفته اما آنان تحفط به خرج داده و خیابان‌ها را ناآرام نمی‌کنند.

طرفه آنکه محمدباقر قالیباف یکی از شکست‌خوردگان انتخابات اخیر در بیانیه‌ا‌ش خود را به‌عنوانِ نماینده مردم برای پیگیری تحقق وعده‌های حسن روحانی جا می‌زند حال آنکه نتایج انتخابات مجلس دهم، ریاست‌جمهوری دوازدهم و شورای شهر پنجم نشان می‌دهد که شهروندان به چه کسانی برای پیگیری مطالباتشان وکالت داده‌اند.
در حالی که هنوز یک پیام تبریکِ به معنای واقعی از سوی کاندیداهای رقیب و از جانب اردوگاه منتقدان و مخالفان حسن روحانی برای وی ارسال نشده٬ قالیباف بیانیه داده که «ما متعهد می‌شویم تا وعده‌های مطرح شده دولت در جریان انتخابات را تا زمان عملی شدن این وعده‌ها پیگیری کنیم و همچنین وظیفه خود می‌دانیم که از هر اقدامی برای تحقق اهداف ملی و پیگیری مطالبات ۹۶ درصدی‌ها، با اولویتِ رسیدگی به مستضعفین و محرومین و اقشار کم درآمد، با تمام توان حمایت کنیم.»
از سوی دیگر ابراهیم رئیسی نیز به دبیر شورای نگهبان نامه نوشته و مدعی شده که تخلفات گسترده‌ای از سوی دولت در این انتخابات به وقوع پیوسته است. وضعیت در انتخابات شورای شهر نیز به همین منوال است. کاندیداهای اصولگرای شورای شهر تهران که در قالب لیست «خدمت» تهیه شده بود و نتوانست آرای مردمی را کسب کنند٬ به عملکرد وزارت کشور در شمارش آرا معترض‌اند.

رایِ حرام و تدلیس برای نگفتنِ تقلب
جریانی که با برخورداری از امکانات وسیع هنوز نتوانسته ابهامات مردم نسبت به انتخابات سال ۸۸ را برطرف کند این روزها در کار ایرادِ شک و شبهه نسبت به صحت انتخابات ۹۶ به‌سر می‌برد. جالب اینکه آنها برای جلوگیری از شباهتشان با نیروهای تحول‌خواه و معترضان به نتیجه انتخابات دور دهم ریاست‌جمهوری سعی می‌کنند از واژه «تقلب» استفاده نکنند اما ادعا و منظورشان وقوع همین پدیده در انتخابات است.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30255

نخستین کنفرانس خبری روحانی پس از پیروزی در انتخابات؛
سوال‌های اساسی پرسیده نشد

زیتون- نخستین کنفرانس خبری حسن روحانی پس از پیروزی در دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری به اندازه‌ای که انتظار می‌رفت پرحاشیه نبود و سوال‌های پرسیده شده در این کنفرانس اغلب سوال‌های کلی و در مواردی کاملا تکراری بود. او در این کنفرانس البته رئوس برنامه‌های دولت خود را تشریح کرد ولی پرسش‌هایی که رییس‌جمهور را به چالش بکشد بسیار کم بود.

منطقه بلاخیر سیاست‌خارجی

تقریبا تمام خبرنگاران رسانه‌های خارجی که در کنفرانس خبری روحانی حضور داشتند از او درباره نحوه مواجهه‌اش با دولت دونالد ترامپ پرسیدند و سفر اخیر رییس‌جمهوری آمریکا به عربستان و عقد قرارداد تسلیحاتی ۱۰۰ میلیارد دلاری و توافق‌ این دو کشور برای منزوی کردن ایران در مرکز سوالات قرار داشت. روحانی در ترسیم خط مشی سیاست خارجی دولت برای ۴ سال آینده به رای مردم به عنوان تکیه‌گاه مشروعیت اشاره کرد و دولت عربستان را بابت داشتن یک نظام موروثی مورد طعنه قرار داد و آمریکایی‌ها را هم متهم کرد که چون منطقه خاورمیانه را نمی‌شناسند هر بار اشتباه می‌کنند. او درباره مذاکرات مستقیم با دولت ایالات متحده هم پاسخی محتاطانه داد و گفت که دستگاه دیپلماسی ایران منتظر خواهند ماند که کاخ سفید به ثبات فکری برسد و سپس درباره انجام مذاکرات احتمالی تصمیم‌گیری خواهد شد.

نکته حائز اهمیت در کنفرانس خبری روحانی پیرامون مسائل سیاست خارجی را اما می‌توان در تاکید او برای تداوم حمایت از حزب‌الله لبنان٬ پشتیانی از رژیم سوریه و شورشیان یمن دانست. او همچنین از آزمایش‌های موشکی که همواره با نگرانی و عصبانیت قدرت‌های منطقه‌ای و غربی روبروست نیز دفاع کرد و گفت که ایران هر زمان لازم باشد این آزمایش‌ها را انجام خواهد داد. روی هم رفته پاسخ‌های رییس‌جمهور به سوالات در ارتباط با سیاست‌خارجی نشان می‌دهد که روحانی و دستگاه دیپلماسی اگرچه قصد دارند مشی تعامل را ادامه بدهند اما حاد شدن شرایط در منطقه و روی‌کار آمدن ترامپ در آمریکا بر دشواری‌های یک سیاست خارجی مداراگرایانه‌ افزوده است.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30279

آغاز مرگ سیاسی سه گروه از اصولگرایان
هادی حکیم شفایی

انتخابات ریاست جمهوری ۹۶ نیز با تمام حواشی و پدیده ها و مناقشات و چالش‌ها به پایان رسید و بار دیگر، موفقیتی بزرگ برای جریان فکری اصلاح طلب، رقم خورد و ناکامی دوباره‌ای برای جریان اصولگرا حاصل شد. اما پرسشی که می‌توان طرح کرد این است که اصولگرایان را چه شده است؟ چگونه است که جریان اصولگرا با وجود سلطه دایمی و تمام عیاری که بر نهادهای قدرتمند مانند شورای نگهبان، قوه قضاییه، سپاه، نهادهای امنیتی و نهادهای زیرمجموعه رهبری دارند اینچنین از عرصه سیاسی، بطور دموکراتیک حذف می گردند و هر دفعه هم توانِ جمع کردنِ لشکرِ شکست خورده ی خود و بر سر پا ماندن را ندارند؟ در حالی که جریان اصلاح طلب به هیچ نهاد قدرت مسلط نیست و برای کسب اندکی قدرت، تنها سلاحش اندیشه است و صندوق رای. در انتخابات سال ۹۲، اصولگرایان با تمام شوالیه های خود و با تمام ساز و برگ خود، به میدان آمدند و در برابر یک نامزد اصلیِ جریان اعتدال و اصلاحات، نه تنها نتوانستند بر سر یک نامزد نهایی به توافق برسند بلکه با «اقتدار» تمام شکست خوردند! و اما دلایل ناکامی های اصولگرایان را می توان اینگونه برشمرد:

الف.جریان اصولگرایی به دلایلی، از درون دچار فروپاشی شده است. فروپاشی اخلاقی/ و فروپاشی و زوال فکری/ فروپاشی انسانی- عاطفی
۱.برخی نامزد های اصولگرا سالهاست که برای کسب قدرت، دست به دامن «بی اخلاقی» شده اند و با دروغ پردازی، اتهامات ناموجه و وعده های عوامفریبانه تلاش می کنند آراء مردم را برای خود بخرند. این روش، شاید برای توده ناآگاه مردم موثر و حتی هیجان آور باشد اما قطعا برای اکثریت طبقات اجتماعیِ متوسط به بالا و عمدتا تحصیلکرده و دنیا دیده، مشمئز کننده است و دافع. «اصولگرایان اخلاق گریز»، به این دسته تعلق دارند که البته ممکن است رادیکال و ایدئولوژیک نباشند. محمد باقر قالی باف، نمونه بارز این نوع از اصولگرایی است.

۲. دسته دوم اصولگرایان کسانی هستند که شاید چندان بی اخلاقی نکنند اما به شدت ایدئولوژیک و انقلابی مسلک هستند و در واقع، با ابتلاء به نوعی ذهنیت گرایی متوهمانه، از واقعیات و عینیات ایران و جهان به دور می باشند. این گروه از اصولگرایان، از آنجایی که در سیاره ای بسیار دورتر از سیاره محل زندگیِ مردم متوسطه به بالای جامعه زندگی می کنند و سخنانی می گویند و نظریاتی طرح می کنند که برای طبقه مدرن جامعه ما، بیشتر به داستان های علمی- تخیلی شبیه است نمی توانند نظر طبقات مدرن و آگاه جامعه ایران را جلب کنند. سعید جلیلی نمونه مشخص این نوع از اصولگرایی است.

۳.و اما دسته سوم اصولگرایان که می شود گفت هولناک‌ترین گروه اصولگرایان هستند، افرادی هستند که سال‌هاست در درون و یا در ارتباط با دستگاه های امنیتی و قضایی فعالیت داشته و از این باب، در جای جای امورات کشور اعمال نفوذ کرده و اتهام بزرگ آنها نقض گسترده حقوق بشر است. این گروه، در واقع، مبتلا به نوعی از فروپاشی انسانی- عاطفی است و برای نیل به اهداف اقتصادی یا سیاسی و یا ایدئولوژیک خود، از هیچ نوعی عملی فروگذار نمی کند. ابراهیم رئیسی را می توان به عنوان مصداق خوبی از این نوع اصولگرایی نام برد.

ب.دلیل دیگر ناکامی های این سه دسته از اصولگرایان، متصلب شدن و انجماد اندیشه دینی و اندیشه سیاسی آنها است.

۱.انجماد اندیشه دینی: غالب اصولگرایان، مبتلا به نوعی درک قشری و فقاهتی از دین هستند؛ تفسیری از دین که در آن، احکام و سختگیری های فقیهانه و گاه خشونت گرایانه و مناسک پرحجم، هسته غالب دینداری تلقی می شود و بدین ترتیب، راه بر هرگونه تکثرگرایی دینی و دینورزی های متنوع، بسته می گردد. این در حالی است که طبقات متوسط به بالا تر ایران، به لحاظ گرایش به دین، به دو دسته عمده تقسیم می گردند: دین ناباوران (منظور خداناباوران نیست) و دین باوران نوین که قرائتی متفاوت از دین دارند؛ قرائتی که با سبک و برساخته های زندگی مدرن سازگار باشد نه اینکه زندگی را بر فرد دینمدار، دشوارتر سازد.

متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/30310

مطالبه رای دهندگان به لیست شورای شهر تهران؛
انتظار شفافیت از شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان

زیتون-سینا پاکزاد: بخشی از بدنه رای دهندگان در انتخابات شورای شهر تهران علیرغم ان که به ۲۱ نفر کاندیدای تعیین شده در لیست اصلاح‌طلبان رای دادند اما نسبت به نحوه گزینش افراد در این لیست هم اعتراض داشتند.

در زمان انتخابات این معترضان اغلب دعوت به سکوت مصلحت آمیز می‌شدند ولی حالا با مشخص شدن نتیجه٬ دیگر جایی برای تداوم مصلحت‌سنجی‌های قبلی نمانده و صداهایی رسا برای پرسش‌گری نسبت به عملکرد شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان و نحوه انتخاب کاندیداهای نهایی شورای شهر تهران شنیده می‌شود.

توقع شفاف‌سازی

اعتراض‌ها درباره عملکرد شورای سیاست‌گذاری اصلاحات عمدتا حول دو موضوع است. نخست این که سازوکار این شورا غیرشفاف بوده و اعضای آن حاضر نشده‌اند توضیح بدهند که کاندیداهای نهایی را بر اساس چه ملاک‌هایی انتخاب کرده‌اند.

اعتراض دوم به حضور برخی‌ چهره‌ها با سابقه بحث‌برانگیز و در کنار آن عدم حضور برخی فعالان مدنی است. برخی از کسانی که نام‌شان در میان کاندیداهای نهایی لیست شورای سیاست‌گذاری قرار نداشت در لیستی تحت عنوان « شهر دیگر» با هم ائتلاف کردند به امید این که بتوانند رای پایتخت‌‌نشین‌ها را به دست بیاورند اما این بار هم بخت با اصلاح‌طلبان یار بود و حمایت صریح محمد خاتمی از لیست شورای شهر تهران باعث شد که بدنه رای دهندگان تهران به همه اعضای لیست رای دهند. در چشم منتقدان اکنون دیگر زمانی برای تعلل نیست و فرصت پاسخ‌گویی شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان است.

متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/30310

رویاروی «رویا»
گفت‌و‌گو ‌با عبدالکریم سروش درباره رویاهای رسولانه؛

زیتون–افسانه فرامرزی: سال گذشته، در حالی که سه سال از انتشار سلسله مقالات «محمد(ص) روای رویاهای رسولانه» در سایت «جرس» گذشته بود، گفت‌و‌گوی تلویزیونی عبدالکریم سروش با عبدالعلی بازرگان در برنامه‌ی «پرگار»، فرضیه «رویاهای رسولانه» را به تمامی به عرصه‌ی عمومی کشاند. این فرضیه که در زمان انتشار نیز با واکنش‌های محدودتری روبرو شده بود، این بار معرکه‌ی آرا شد، تا تعدادی از اندیشمندان آن را موجه دانسته و از آن دفاع کنند و در مقابل بسیاری از صاحب‌نظران به نقد و رد آن بپرداختند.

در این سلسه گفت‌و‌گو‌ها با عبدالکریم سروش، ضمن «صورت‌بندی» و «طرح» بعضی از انتقادات، کوشیده‌ایم مجالی فراهم شود که صاحب فرضیه بتواند منظور خود را در مواردی با تفضیل و روشنی بیشتری بیان کند و به انتقادات وارده شده به فرضیه‌ی خویش بپردازد.

در بخش اول، ضمن بازخوانی برخی از نظریات پیشین عبدالکریم سروش، تلاش شده است کوشش فکری این روشنفکر دینی تباریابی شده و به این بهانه به انتقاداتی پرداخته شود که نظریات او را دارای اصالت کافی ندانسته و یا فرضیه‌ی «رویاهای رسولانه» را با نظریه‌های «قبض و بسط» و «تجربه نبوی» در تضاد دانسته و نویسنده را به عبور از آن‌ها نقد می‌کنند.

هم‌چنین در این بخش خوانش «حسین واله» از این فرضیه به سنجش صاحب فرضیه گذاشته شده است.

در بخش‌های بعدی این سلسله گفت‌وگو ها به تعدادی دیگر از نقدها و منتقدان پرداخته خواهد شد.
***
از متن :
عبدالکریم سروش: چیزهایی در قبض و بسط آورده ام که اکنون باید از آنها عبور کنم ، بله، چیزهایی هست. من در قبض و بسط پیشفرض جامعه مومنان را لحاظ کرده ام و آن این است که قرآن کلام خداست. بارها در قبض و بسط عبارت «در نگاه مومنان » را آورده ام. و البته تا آن موقع خودم هم قائل به همین پیشفرض بودم. مثلا آن جا گفته ام چون خدای قرآن خدای طبیعت هم هست نمی تواند در قرآن چیزی بگوید که در تعارض با فهم عالمانه از طبیعت باشد. یا مثلا کلمه خورشید در قرآن، چون خداوند آن را گفته پس همه مدلولاتش که در علم الهی هست در معنای آنهم لحاظ می شود، مثل این که کره ای است از گازها و …. خب الان من دیگر به این مطالب قائل نیستم. اینک می گویم خورشید در قرآن ، خورشید رویای محمد (ص) است و اصلا ممکن است معنایش خورشید بیرونی نباشد و ….پس برخی پیشفرض هایی که در قبض و بسط آگاهانه یا ناآگاهانه به کار برده ام و با کلام خدا بودن قرآن ارتباط پیدا می کند اکنون فرو می ریزد

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30350

ممد خوب شد نبودی ببینی!
فرزانه روستایی

نوحه حزینی که کویتی‌پور به یاد محمد جهان‌آرا،فرمانده شهید سپاه خرمشهر، خواند یکی از ماندگارترین ریتم‌های رزمی انقلابی است که از زمان جنگ باقی مانده و بعید است تا کسانی ازنسل دوران جنگ زنده هستند خاطره این نوحه از پس ذهن ایرانیان پاک شود. کویتی‌پور به یاد دلاوران جنگ٬ افسوس می‌خورد از اینکه محمد جهان‌آرا نبوده است تا آزاد شدن خرمشهر را ببیند و شاهد باشد که خون یارانش بی‌ثمر نبوده است.

هنوز که هنوز است آهنگ این نوحه در اصطلاح عام٬ خون بسیاری را به جوش می‌آورد و روزهایی را تداعی می‌کند که پاکترین جوانان کشور به تنها معادله ای که فکر نمی‌کردند همان حفظ جان بود و تاخیر در جانفشانی .

اما روایت امروز عطاالله مهاجرانی از دیدار با مادر جهان‌آراها، از پشت پرده این خانواده قهرمان پیرو انقلاب چهار جوان خود را از کف دادند، پرده‌های دیگری را آشکار می کند از اینکه ثمره خون و جانفشانی صدها هزار جهان آراها ی ایرانی به کجا ختم شد.

در واقع محمد جهان‌آرا و همه همقطاران او در جریان آزاد سازی خرمشهر و پس از آن ٬ رفتند و ندیدند که چند هزار نفر همانند حسن جهان‌آرا در زندان‌های جمهوری اسلامی بی‌دلیل اعدام شدند٬ در حالی که دیگر نه از هیچ جریان سیاسی هواداری می کردند ٬ ‌و اگر هم هوادار تشکیلات یا گروهی بودند اعدام حدود چهار هزار نفر از جوانان یک کشور طی دو سه ماه در هیچ مکتب و آئینی قابل توجیه است.

مسئولان کشور در آن زمان به درخواست‌ها و پیگیری‌های پدر سه شهید جهان‌آراها که خواستار آزادی تنها پسرش از زندان بود جواب منفی دادند. حتی هاشمی رفسنجانی قدر قدرت نیز خود را درگیر این مساله نکرد تا یکی از چهار جوان یک خانواده با سه شهید را به آنان باز گردانده شود.

اینجاست که می‌توان گفت همان بهتر محمد جهان‌آرا نماند تا ببیند آنانی که وارث خون او شدند٬ هم دست رد به سینه پدرش زدند که پدر سه شهید بود و هم دست رد به سینه ملتی که امید داشت خون جوانانشان حداقل زمینه ساز اخلاقی و انسانی شدن روابط اجتماعی شود.

همان بهتر که محمد جهان‌آرا و محمد ابراهیم همت و محمد باکری نبودند تا ببینند بسیاری از برادرانی که حاضر نشدند از خیر اعدام آن یک پسر جهان‌آرا بگذرند٬ پس از پایان جنگ مقاطعه کار شدند و درگیر خرید و فروش و واردات و صادرات هر آنچه که تصور کنید. از شکر و و لاستیک و سانتریفوژ و نفت و گاز گرفته تا ترانزیت مواد مخدر٬ فقط به شرط اینکه سود آن میلیاردی باشد ٬ در جایی حسابرسی نشود٬ برایش مالیات پرداخت نشود ٬ و صد البته در دفاتر دولتی نیز ثبت نشود..

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30420

تماشای کارتون‌ها، ترامپ در سرزمین عرب‌ها
رامی خوری/ مترجم: محمود صدری

مقدمه مترجم: سال‌هاست که «رامی‌ خوری»، روزنامه‌نگار و روشنفکر مسیحی لبنانی را می‌شناسم و می‌دانم که قلمش (بر خلاف بسیاری از همکارانش در جهان عرب) در معرض اجاره و فروش نیست. خوری در چندین دهه اخیر با مو‌شکافی هوش‌مندانه و شجاعت ذاتی خویش روابط میان جهان غرب، اسرائیل و کشور‌های عربی را مورد تحلیل و نقادی قرار داده است. آخرین ستون او را که به فارسی برگردانده‌ام به نمایش غریب سفر ترامپ به عربستان و اسرائیل اختصاص دارد.

***

تماشای کارتون‌ها، ترامپ در سرزمین عرب‌ها

شنبه و یکشنبه گذشته در نیویورک سفر دونالد ترامپ به عربستان سعودی را دنبال می‌کردم در حالی که کارتون‌های تلویزیونی را نیز نگاه می کردم – و گاه تمیز این دو دشوار بنظر می آمد. علاقه رئیس جمهور آمریکا برای زندگی در جهانی خیالی که در آن خیر و شر مطلق در برابر هم صف کشیده اند در این سفر به اوج تازه ای رسید. شوربختانه، صحنه آرائی هائی که این روزها شاهد آن هستیم روزهای دشواری برای مردم خاور میانه رقم خواهد زد.

بنظر می آید ترامپ همه داستان‌های عربستان سعودی (و اسرائیل) در مورد خطر اساسی ایران برای منطقه و لزوم مقابله با آنرا باور کرده است. واقعیت این است که سعودی ها تلاش کرده اند که با ایران در چندین میدان منطقه ای مبارزه کنند و در همه آنها قافیه را باخته اند. متحدان ایران متحدان عربستان را در لبنان، سوریه، عراق، فلسطین، یمن و مناطق دیگر به لحاظ سیاسی یا به طریق نظامی شکست داده اند. جای شگفتی نیست که عربستان سعودی – با توجه ضعف سیاسی آشکار خویش – از هیچ ترفندی برای اغوای دولت ترامپ جهت نجاتش از سرنوشتی که برای خویش رقم زده رویگردان نیست.

و اما مبارزه سیاسی ترامپ بر علیه ایران ایالات متحده را در رویاروئی با دشمنی تقریبا خیالی قرار می دهد. مبالغه در مورد تهدید ناشی از ایران در منطقه به اتخاذ تاکتیک‌ها و استراتژی‌هایی می‌انجامد که ورشکسته بودن آنها در گذشته اثبات شده. در تاریخ آمریکا کمتر رئیس‌جمهوری دیده شده است که به این سرعت برای اثبات بی کفایتی خویش در درک واقعیت های خاور میانه و پاسخ به آنها پا به میدان نهاده باشد؛ پاسخی که ماهیت و ابعاد آن بقدری ناشیانه است که بدون شک ایالات متحده را به مضحکه حهانیان تبدیل خواهد کرد.

سود اقتصادی آمریکا از این معامله با عربستان سعودی — اگر همچنانکه توافق شده در دهه آینده اجرا شود — کلان خواهد بود. بنظر می رسد انگیزه اصلی طرف آمریکایی در نزدیکی به عربستان همین معامله بوده است. با این‌حال فشارهای سیاسی و اشکال تازه ای از تنش های فرقه ای که این حرکت آمریکا در اکثر نقاط خاور میانه پدید خواهد آورد تشدید کننده عواقب سیاست های شکست خورده سابق آمریکا-عربستان خواهد بود که حال با صورت‌بندی تازه ای کلید خورده اند. نیل به ثبات سیاسی از طریق میلیتاریسم تهاجمی آمریکا با پشتوانه اسلحه و پول اعراب خیالی باطلی بیش نیست.

بی گمان تبانی آمریکا و دول محافظه کار عرب برای مبارزه با ایران و تهدید داعش ناکام خواهد ماند، هم‌چنان‌که در گذشته نیز ناکام بوده است. نمونه های یمن، سوریه و داعش ورشکستگی این پروژه را اثبات می کنند. بعنوان مثال، بعید است بتوان مقابله ای نابرابر تر و معادله قدرتی یک سویه تر از آنچه در یمن می گذرد تصور کرد: سرزمینی که در آن امارت، عربستان، آمریکا و انگلیس دو سال آزگار است که از غلبه بر نیروهای بسیار ضعیف تر یمنی عاجز مانده اند. مثال سوریه نشان می دهد که عزم سیاسی – حتی از سوی دیکتاتور های بی رحم و متحدانشان – می تواند بر علیه سالها تهاجم چریکی مورد حمایت آمریکا، عربستان سعودی و سایر کشور ها ایستادگی کند. اما عاقبت این حملات در سوریه که آنرا به کشوری منهدم شده و جولانگاه جهادی ها تبدیل کرده اکنون همه کشور های منطقه را تهدید می کند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30430

گفتگو با منصور فرهنگ
تغییر سیاست منطقه‌ای ایران اجتناب‌ناپذیر است

زیتون-ریبوار کوهستانی: در فردای اعلام نتیاج انتخابات ریاست جمهوری، مساله‌ای که ایرانیان و ناظران خارجی را شاید به یک اندازه به خود مشغول می‌کند، پرسش از جهت‌گیری سیاست خارجی ایران در دور دوم ریاست جمهوری حسن روحانی است.

فارغ از این‌که گفته می‌شود رهبر جمهوری اسلامی تعیین کننده اصلی سمت و سوی سیاست خارجی ایران است، بسیاری از صاحب‌نظران معتقدند باورها و برنامه‌های رییس جمهور منتخب هم در نهایت بر سیاست خارجی ایران و نحوه عملیاتی کردن آن تاثیر می‌گذارد و نمی‌توان رییس جمهور و تیم سیاست خارجی او را در این حوزه به کل بی‌اختیار تلقی کرد.
آیا تغییر دولت در واشنگتن و همسویی بیشتر دولت جدید امریکا با عربستان و همچنین اسراییل از سویی و تغییر و رفع الزاماتی که ایران را وادار یا مشتاق به توافق هسته‌ای کرد از سوی دیگر می‌تواند منجر به تغییر سیاست خارجی در دوره دوم ریاست جمهوری حسن روحانی شود؟

با دکتر منصور فرهنگ، سفیر پیشین ایران در سازمان درباره جهت گیری سیاست خارجی دولت حسن روحان در چهار سال پیش‌رو و توانایی او برای پیش‌ بردن سیاست‌هایش در این حوزه گفتگو کرده‌ایم.
آقای فرهنگ، با انتخاب دوباره حسن روحانی به عنوان رئیس‌جمهوری ایران، و با ملاحظه این گزاره که «رهبر ایران تعیین کننده اصلی جهت‌گیری سیاست خارجی این کشور است» و در نظر گرفتن این‌ واقعیت که تغییر سمت و سو و محتوای سیاست خارجی ایران در دوره اول ریاست جمهوری حسن روحانی بازتاب واکنش فوری نظام سیاسی به بحران اقتصادی ناشی از تحریم‌های فرگیر مرتبط با برنامه هسته‌ای ایران بود، به نظر شما ممکن است متاثر از اراده رهبری ایران و تغییر الزامات سال ۹۲، سیاست خارجی ایران در رابطه با غرب و امریکا در دوره دوم ریاست جمهوری آقای روحانی تغییر خاصی کند؟

پیش از پاسخ به پرسش شما مایلم در پیوند با انتخاب دوباره آقای روحانی یادآور شوم که ما در ایران انتخابات دمکراتیک نداشتیم و نمی‌شود موفقیت آقای روحانی را واجد ارزش‌های دمکراتیک دانست. به این دلیل که همه می‌دانیم که نظام سیاسی ایران استبدادی است و کاندیداهایی که واجد شرایط مشارکت در انتخابات می‌شوند به وسیله کسانی تعیین می‌شوند که خودشان منتخب مردم نیستند. با این حال اهمیت این انتخابات در رقابت نیروهای درون رژیم ایران است و نتایج ان می‌تواند روی جامعه تاثیرات اقتصادی، سیاسی و امنیتی زیادی داشته باشد. برای همین به شکل بی سابقه‌ای یک انتخابات غیردمکراتیک جناحی در درون رژیم استبدادی می‌تواند اهمیتی پیدا کند که مردم تشویق بشوند در انتخابات مشارکت کنند. برای همین مشارکت ۷۰ درصد مردم در انتخابات اهمیت تاریخی و سیاسی زیادی دارد.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30382

لابی‌ها درباره هیات رییسه آینده مجلس؛
جدال بر سر جایگاه مطهری

زیتون ـ مهسا محمدی: روز چهارشنبه دهم خرداد انتخابات هیات رییسه مجلس برگزار خواهد شد. بعد از فروکش کردن نسبی اخبار مربوط به انتخابات ریاست جمهوری٬ شایعه‌ها و تکذیب‌هایی که حول انتخابات هیات رییسه مجلس و توازن نیروها در آن شکل گرفت تبدیل به بحث داغ این روزهای خبرگزاری‌ها شده است.

در روزهای گذشته کمابیش رای‌زنی‌هایی برای تعیین هیات رییسه مجلس برای دوره یک‌ساله آینده انجام می‌شد و اخباری از ائتلاف احتمالی سه فراکسیون، امید، مستقلین و ولایی برای تعیین هیات رییسه به گوش می‌رسید. با این وجود این، گمانه‌زنی‌ها با خبری که در روز جمعه (پنج خرداد) از جلسه رییس فراکسیون مستقلین ولایی مجلس با طیف اصولگرایان برای حذف علی مطهری از ترکیب هیات رییسه مخابره شد، نقش برآب شد. این خبر٬ فراکسیون امید را به تحرک و واکنش وا داشت به طوری که اعضای این فراکسیون در زمانی کمتر از یک روز بعد از پخش این خبر٬ جلسه‌ای را با حضور علی مطهری برای مقابله با تصمیم‌های احتمالی دو فراکسیون اصول‌گرای مجلس برگزار کردند.

تلاش برای ائتلاف یا لابی برای حذف؟
خبر تشکل جلسه‌ای با هدف حذف مطهری از سوی کاظم جلالی رییس فراکسیون مستقلین تکذیب شد و وی تاکید کرد که جلسه در دفتر علی مطهری و با حضور وی برگزار شد و بنابراین نمی‌تواند موضوع جلسه حذف وی بوده باشد.

جلالی در توضیحات خود به مجموعه جلساتی اشاره کرد که در آن بحث اصلی موضوع ائتلاف فراکسیون مستقلین ولایی و امید بود و گفت که فراکسیون امید از ابتدا از این پیشنهاد استقبال نکرد. جلالی تاکید کرد که «نه آقای لاریجانی و نه نزدیکان ایشان به دنبال حذف مطهری نیستند و به دنبال این هستیم که در یک فرمول هر سه فراکسیون باشند».

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30466

سیر تحوّل سخن با فناوری ارتباطی؛ به مناسبت رمضان و ریاضتِ زبان
عبدالعلی بازرگان

هین بگـــو که ناطقه جُو می‌کَنَد/ ​​تا به قرنی بعد ما آبی رسد
گرچه هر نسلی سخن آری بُوَد/ ​​لیک گفت سالفان یاری بُوَد (۱)

جوی ناطقه که به تدریج در میان جلد کتاب‌ها جاری شده بود، به دنیای مدرن که رسید، جوّ را در نوردید و با امواج رادیویی و تلویزیونی دامنه سخن را سمعی بصری کرد! و تصویر بُعد دیگری را در انتقال زیبایی‌ها و زشتی‌ها نمایان ساخت.
فناوری ارتباطی در دهه‌های اخیر که انفجار اطلاعات یا انقلاب اینفورماتیک نام گرفته، به مدد اینترنت، و دستگاه‌های آیفون، آیپد، اندروید در شبکه‌های اجتماعی چون فیس‌بوک، توییتر، اینستاگرام، تلگرام و… اطلاعات را در آسمان (iCloud) ذخیره و ارسال می‌کند و ماهواره‌ها هر گفتار و نوشتاری را ابدی می‌سازند.

آخرین انتخابات ریاست‌جمهوری در آمریکا و ایران، بستری برای کاربرد ابزار اطلاع‌رسانی مدرن و میدان ابتلا و آزمونی برای داوطلبان و هواداران آن‌ها بود؛ در وعده‌های راست و دروغی که داده شد، در تسلط بر نفس یا تحقیر و توهین‌ به طرف مقابل، در تبلیغات صدق و کذب رسانه‌های صوتی تصویری و مکتوب و هرآن‌چه در خدمت این رقابت قرار گرفت.

اینک رمضانی دیگر فرا رسیده است و مؤمنان برای خودسازی در چنین فضا و فرهنگی آماده می‌شوند. اصلی‌ترین هدف روزه رمضان که از احکام مربوط به آن در قرآن برمی‌آید، (۲) تقویت ترمزِ «تقوا» و مهار خود (Self Control) در سراشیبی هوای نفس، به سوی خشم و شهوت و آز و انواع انحرافات اخلاقی است. این فریضه با تمرین نخوردن و نیاشامیدن که همگانی، همه روزه و همه جایی و برخلاف تصوّر، آسان‌ترین است آغاز می‌شود تا توان روزه‌دار را در مصاف با موانع سخت‌تر رشد و تعالی بخشد.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/30411