اوین ما، اوین آنها!
به بهانه انتشار خبر بازدید 45 سفیر از زندان اوین؛
ناراحت‌ها و شرهای بند را پیچ می‌کنند، تراجنسیتی‌ها را هم. متفاوت‌ها را، آنها که زیادی نشئه‌اند یا زیادی خمار. آنان که از توده یک‌شکل بیرون زده و دیده می‌شوند، در غذا به دنبال گوشت می‌گردند و سر تخت دعوا راه می‌اندازند و نوبتی کف‌خواب نمی‌شوند، در صف دسشویی، حمام و فروشگاه نمی‌ایستند، زبان‌درازها را.
اینکه همه را با هم صدا کنند عجیب است. معمولا برای انفرادی می‌برندشان وقتی که دعوایی راه انداخته باشند، آن هم تک تک. اینکه با هم بروند لابد داستان چیز دیگری است آن هم در یک روز آرام و عادی بند. می‌گویند که بروند بخش فرهنگی زندان. قرنطینه متادون.
افسر نگهبان به وکیل بند میگوید: میخوام بندت برق بزنه، کف‌خواب‌ها رو از وسط جمع کن و همه وسایلشون رو بذارن توی تخت، یه عده توی هواخوری بمونن و یه عده توی بند. بازدید داریم. شاید اینجا هم اومدن. چادراتون دم دست باشه، حجاب کامل تا شب یالاست.
تا شب بند آماده باش است. ناهار کمی چرب‌تر است و به جای سویا، گوشت دارد. کسی نمی‌آید. شام عدسی داریم. بچه های بند ۳ می‌گویند که بازدید کننده‌ها رفتند آنجا، تمام روز در بند بسته بود و فرهنگی هم نرفتیم.
بند ۳ به بند مشاوره معروف است، زیر نظر مستقیم خانم دکتر مشیر، همسر باقر قالیباف اداره می‌شود. در وضعیتی که بندهای دیگر از تراکم جمعیت در حال انفجار است و در جایی که برای ۳۰۰ نفر پیش‌بینی شده تا ۵۰۰ نفر اسکان داه می‌شوند، بند سه بیشتر از ۱۰۰ نفر «مددجو» ندارد، زندان‌بانان هم «مددکار»اند. زندانی قصاصی، سیاسی، رابطه ای و پردرد سر را راه نمی‌دهند . ویترین زندان است. دست‌چین شده و شسته رفته.
***
«معاون امور بین‌الملل دبیر ستاد حقوق بشر امروز صبح گفت که ۴۵ سفیر از کشورهای مختلف از زندان اوین بازدید می‌کنند. [تا ببینند که] تمامی زندانیان (متهمین و محکومین) از حقوق مختلف خود برخوردار هستند.
زمانی که معاون امور بین‌الملل از «حقوق مختلف» «تمامی زندانیان» حرف می‌زند و به برخورداری آنان از این حقوق گواهی می‌دهد و بازدیدکنندگان را نیز به گواهی می‌گیرد، برای اثبات مدعا آنان را به بهترین و مجهزترین زندان پایتخت و کشور می‌برد. به نظر می‌رسد که لااقل این زندان باید با استانداردهای ادعایی منطبق باشد. اما روایت‌هایی از درون اوین و سایر زندان‌های ایران چه در تهران و چه در شهرستان‌ها سندی به نفع این مدعا به دست نمی‌دهد.
حقوق متهم
دختر بیش از ۲۴ یا ۲۵ سال ندارد، چمباتمه زده گوشه هواخوری و سیگاری لای انگشتانش می‌سوزد و بالا می‌رود، بی‌آنکه پکی زده باشد. دندانی به دهانش نمانده و حرف که می‌زند جای خالی دندان‌ها صورت را به درون می‌کشد. اتهامش قتل است. آنقدر در اداره آگاهی کتک خورد که اعتراف کرد. حالا میگوید نکشتم. جای ضربه به سرش را نشانم می‌دهد، میگوید: نمی‌خواستم دیگه برگردم آگاهی شاپور، دیگه نمی‌تونستم کتک بخورم، گفتم کردم. شاید راست می‌گفت، شاید هم نه. بازجویی اش ۳ سال طول کشید.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/31925
به بهانه انتشار خبر بازدید 45 سفیر از زندان اوین؛
ناراحت‌ها و شرهای بند را پیچ می‌کنند، تراجنسیتی‌ها را هم. متفاوت‌ها را، آنها که زیادی نشئه‌اند یا زیادی خمار. آنان که از توده یک‌شکل بیرون زده و دیده می‌شوند، در غذا به دنبال گوشت می‌گردند و سر تخت دعوا راه می‌اندازند و نوبتی کف‌خواب نمی‌شوند، در صف دسشویی، حمام و فروشگاه نمی‌ایستند، زبان‌درازها را.
اینکه همه را با هم صدا کنند عجیب است. معمولا برای انفرادی می‌برندشان وقتی که دعوایی راه انداخته باشند، آن هم تک تک. اینکه با هم بروند لابد داستان چیز دیگری است آن هم در یک روز آرام و عادی بند. می‌گویند که بروند بخش فرهنگی زندان. قرنطینه متادون.
افسر نگهبان به وکیل بند میگوید: میخوام بندت برق بزنه، کف‌خواب‌ها رو از وسط جمع کن و همه وسایلشون رو بذارن توی تخت، یه عده توی هواخوری بمونن و یه عده توی بند. بازدید داریم. شاید اینجا هم اومدن. چادراتون دم دست باشه، حجاب کامل تا شب یالاست.
تا شب بند آماده باش است. ناهار کمی چرب‌تر است و به جای سویا، گوشت دارد. کسی نمی‌آید. شام عدسی داریم. بچه های بند ۳ می‌گویند که بازدید کننده‌ها رفتند آنجا، تمام روز در بند بسته بود و فرهنگی هم نرفتیم.
بند ۳ به بند مشاوره معروف است، زیر نظر مستقیم خانم دکتر مشیر، همسر باقر قالیباف اداره می‌شود. در وضعیتی که بندهای دیگر از تراکم جمعیت در حال انفجار است و در جایی که برای ۳۰۰ نفر پیش‌بینی شده تا ۵۰۰ نفر اسکان داه می‌شوند، بند سه بیشتر از ۱۰۰ نفر «مددجو» ندارد، زندان‌بانان هم «مددکار»اند. زندانی قصاصی، سیاسی، رابطه ای و پردرد سر را راه نمی‌دهند . ویترین زندان است. دست‌چین شده و شسته رفته.
***
«معاون امور بین‌الملل دبیر ستاد حقوق بشر امروز صبح گفت که ۴۵ سفیر از کشورهای مختلف از زندان اوین بازدید می‌کنند. [تا ببینند که] تمامی زندانیان (متهمین و محکومین) از حقوق مختلف خود برخوردار هستند.
زمانی که معاون امور بین‌الملل از «حقوق مختلف» «تمامی زندانیان» حرف می‌زند و به برخورداری آنان از این حقوق گواهی می‌دهد و بازدیدکنندگان را نیز به گواهی می‌گیرد، برای اثبات مدعا آنان را به بهترین و مجهزترین زندان پایتخت و کشور می‌برد. به نظر می‌رسد که لااقل این زندان باید با استانداردهای ادعایی منطبق باشد. اما روایت‌هایی از درون اوین و سایر زندان‌های ایران چه در تهران و چه در شهرستان‌ها سندی به نفع این مدعا به دست نمی‌دهد.
حقوق متهم
دختر بیش از ۲۴ یا ۲۵ سال ندارد، چمباتمه زده گوشه هواخوری و سیگاری لای انگشتانش می‌سوزد و بالا می‌رود، بی‌آنکه پکی زده باشد. دندانی به دهانش نمانده و حرف که می‌زند جای خالی دندان‌ها صورت را به درون می‌کشد. اتهامش قتل است. آنقدر در اداره آگاهی کتک خورد که اعتراف کرد. حالا میگوید نکشتم. جای ضربه به سرش را نشانم می‌دهد، میگوید: نمی‌خواستم دیگه برگردم آگاهی شاپور، دیگه نمی‌تونستم کتک بخورم، گفتم کردم. شاید راست می‌گفت، شاید هم نه. بازجویی اش ۳ سال طول کشید.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/31925
زیتون
اوین ما، اوین آنها!
در پایان بازدید سفرا از زندان اوین، صدا و سیما مصاحبه‌ای با آنان ترتیب داد؛ سفیر کره جنوبی نداشتن لباس متحدالشکل و باز بودن درهای بند را نقطه قوت زندان اوین شمرد و گفت که در کره تراکم بسیار بالاست …
شتاب بحران‌های زیست‌محیطی؛
خوزستان از خشکیدگی تا ناامنی
زیتون ـ مهسا محمدی: گرمای بی‌سابقه، خشکی شدید، کم‌آبی و بی‌آبی، قطع برق، گرد و غبار و ریزگردها، مهاجرت و کلماتی از این دست در طی سالهای اخیر پرتعدادترین کلماتی بودند که درباره خوزستان شنیده شدند. این در حالی است که خوزستان پرآب‌ترین استان ایران است.
رودهای کارون، اروند، کرخه و رودهای کوچکتر دیگر٬ هر کدام مسیری طولانی را در این استان می‌پیمایند . با این وجود در دهه اخیر ترکیبی از عوامل مختلف از تغییر اقلیم و خشک‌سالی گرفته تا مدیریت غلط و تصمیم‌های غیرکارشناسی٬ در حال مبدل کردن این منطقه نفت‌خیز و آب‌خیز به سرزمینی غیرقابل سکونت است که مردمانش در حال رها کردن آن هستند، گویی که مانند ۳۰ سال پیش جنگی درگرفته و باز خوزستان خط مقدم است.
هفته گذشته در وضعیتی سپری شد که در اهواز و شهرهای دیگر خوزستان دما همواره بالای ۵۰ درجه ماند. در این دما ، مصرف و در نتیجه فشار به زیرساخت‌های انرژی بالا رفت و در نتیجه قطعی برق به یکی دیگر از بحران‌های این استان بدل شد. همزمان، کمبود و گاهی نبود آب٬ بحران را افزایش داد.
«برخی از بخش‌ها، روستاها و شهرهای استان خوزستان، یک یا دوماه است که مردم آب ندارند و آب‌های زیرسطحی این استان به اتمام رسیده است. تامین آب مورد نیاز این مردم محروم با تانکر انجام می‌شود این در حالیست که اکثر این روستاها در چند قدمی سدها و رودخانه‌ها قرار دارند». این توصیف نماینده مردم ایذه و باغملک از وضعیت حوزه انتخابیه خود است.
به این بیافزاییم مشکل ریزگردهای این استان را که نه فقط در تابستان که در تمام سال وضعیت آن را در حالت بحرانی نگاه می‌دارد. به گفته غلامرضا گودرزی عضو هیات علمی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، بیشترین میزان گرد و غبار ثبت شده در جهان پنج هزار میکروگرم برمترمکعب بوده اما در خوزستان تا ۲۲ هزار میکروگرم بر مترمکعب ثبت شده است٬ به طوری که میزان دید افقی به ۵۰ متر می‌رسید.
مجموعه این عوامل خوزستان را تبدیل به منطقه‌ای بحران زده کرده است که برای اداره امور روزانه٬ اداره کل امور بحران استان وارد عمل شده و زندگی از روال عادی خود خارج شده است. ستاد بحران این استان در اطلاعیه‌ای کاهش ساعات کاری ادارات را اعلام کرد و ساعت پایان کار ادارات تا ساعت ۱۳ کاهش یافت.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/31963
خوزستان از خشکیدگی تا ناامنی
زیتون ـ مهسا محمدی: گرمای بی‌سابقه، خشکی شدید، کم‌آبی و بی‌آبی، قطع برق، گرد و غبار و ریزگردها، مهاجرت و کلماتی از این دست در طی سالهای اخیر پرتعدادترین کلماتی بودند که درباره خوزستان شنیده شدند. این در حالی است که خوزستان پرآب‌ترین استان ایران است.
رودهای کارون، اروند، کرخه و رودهای کوچکتر دیگر٬ هر کدام مسیری طولانی را در این استان می‌پیمایند . با این وجود در دهه اخیر ترکیبی از عوامل مختلف از تغییر اقلیم و خشک‌سالی گرفته تا مدیریت غلط و تصمیم‌های غیرکارشناسی٬ در حال مبدل کردن این منطقه نفت‌خیز و آب‌خیز به سرزمینی غیرقابل سکونت است که مردمانش در حال رها کردن آن هستند، گویی که مانند ۳۰ سال پیش جنگی درگرفته و باز خوزستان خط مقدم است.
هفته گذشته در وضعیتی سپری شد که در اهواز و شهرهای دیگر خوزستان دما همواره بالای ۵۰ درجه ماند. در این دما ، مصرف و در نتیجه فشار به زیرساخت‌های انرژی بالا رفت و در نتیجه قطعی برق به یکی دیگر از بحران‌های این استان بدل شد. همزمان، کمبود و گاهی نبود آب٬ بحران را افزایش داد.
«برخی از بخش‌ها، روستاها و شهرهای استان خوزستان، یک یا دوماه است که مردم آب ندارند و آب‌های زیرسطحی این استان به اتمام رسیده است. تامین آب مورد نیاز این مردم محروم با تانکر انجام می‌شود این در حالیست که اکثر این روستاها در چند قدمی سدها و رودخانه‌ها قرار دارند». این توصیف نماینده مردم ایذه و باغملک از وضعیت حوزه انتخابیه خود است.
به این بیافزاییم مشکل ریزگردهای این استان را که نه فقط در تابستان که در تمام سال وضعیت آن را در حالت بحرانی نگاه می‌دارد. به گفته غلامرضا گودرزی عضو هیات علمی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، بیشترین میزان گرد و غبار ثبت شده در جهان پنج هزار میکروگرم برمترمکعب بوده اما در خوزستان تا ۲۲ هزار میکروگرم بر مترمکعب ثبت شده است٬ به طوری که میزان دید افقی به ۵۰ متر می‌رسید.
مجموعه این عوامل خوزستان را تبدیل به منطقه‌ای بحران زده کرده است که برای اداره امور روزانه٬ اداره کل امور بحران استان وارد عمل شده و زندگی از روال عادی خود خارج شده است. ستاد بحران این استان در اطلاعیه‌ای کاهش ساعات کاری ادارات را اعلام کرد و ساعت پایان کار ادارات تا ساعت ۱۳ کاهش یافت.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/31963
زیتون
خوزستان از خشکیدگی تا ناامنی
زیتون ـ مهسا محمدی: گرمای بی‌سابقه، خشکی شدید، کم‌آبی و بی‌آبی، قطع برق، گرد و غبار و ریزگردها، مهاجرت و کلماتی از این دست در طی سالهای اخیر پرتعدادترین کلماتی بودند که درباره خوزستان شنیده شدند. …
«ماجرای نیمروز» و نیمه گم‌شده‌اش
محمد رهبر
فیلم «ماجرایِ نیمروز» که این روزها بر یوتیوپ اکران عام دارد، برشی از تاریخ خون‌بار پس از انقلاب ماست و نمایش فورانِ خشونت که کارگردان سر و ته‌اش را زده است و نیم‌نگاهی انداخته از خرداد سال شصت تا بهمن ماه همان سال که موسی خیابانی رهبر نظامی مجاهدین در خانه زعفرانیه کشته شد.
زوایه دید فیلم از نگاه ماموران اطلاعات سپاه است، جوانان شیفته خمینی که این سوی کارزار بودند و جوانان شیدای رجوی و سازمان مجاهدین را که عصیان کرده بودند، سرکوب می‌کردند.
فیلم از سی خرداد سال شصت آغاز می‌شود و راهپیمایی سی خرداد را یکسره نظامی جلوه می‌دهد. بنابر آنچه تا به حال از راویان آن روز شنیده‌ام، در سی‌ام خرداد آن سال نحس، بیشترینه‌ی میلیشیای مجاهدین که هزاران دختر و پسر جوان و نوجوانِ تب کرده از انقلاب بودند، بی‌هیچ اسلحه گرم و سردی به خیابان زده بودند.
در توصیه‌های سازمانی به هواداران گفته شده بود که روز ۳۰ خرداد، نمک و فلفل همراه داشته باشند، بلکه به چشم حزب‌اللهی‌ها بپاشند و بگریزنند. دستگیری‌های گسترده و فروپاشی میلیشیا در یک روز، نشان داد که طرف مقابل بسیار آماده‌تر بود و چنان ضربتی زد که فردای آن روز، مجاهدین یا زندان رفتند و یا به خانه‌های تیمی کوچ کردند.
ماجرای نیمروز، همانطور که از اسمش بر می‌آید، روایت نیم‌بند و نصفه و نیمه‌ای است از فاجعه‌ای که می‌توانست پیش نیاید و یا آن‌چنان خون‌بار نشود.
در فیلم، اسدالله لاجوردی، خودی نشان می‌دهد و می‌رود و در همین یک دم حضور هم بوی خون می‌دهد و آنقدر تند مزاج که مامور اطلاعاتی سپاه اذعان دارد که لاجوردی در اسرع وقت زندانی را تبدیل به اعدامی میکند.
در پلانی آیت‌الله بهشتی را می‌بینیم که توصیه به مدارا با زندانیان میکند اما کجاست نیمه دیگر روز و اینکه همین جناب بهشتی، لاجوردی را با آن بیماری‌های عفونی روحی که همان موقع هم به چشم می‌آمد، به دادستانی انقلاب گمارده بود. گذشته از اینکه دستگاه قضا که جناب بهشتی از اوان انقلاب صاحبش شد، یک‌باره به شاخه قضایی، حزبی سیاسی تنزل یافت و مگر بهشتی بنیان‌گذار حزب جمهوری نبود و در عین حزبی بودن و سیاست‌ورزی، ریاست شورای عالی قضایی را بر عهده نداشت.
بازداشت شدگان روز سی‌ام خرداد باورشان نمی‌شد، در نظامی که ادعای علوی بودن داشت و بر آمده از انقلابی ضد استبداد و شکنجه، شلاق و اعدام به این زودی رجعت کنند. از همان تیر ماه سال ۶۰ شکنجه‌های هولناک در اوین آغاز شد. حتی قبل از اینکه مجاهدینِ بیرون از زندان دست به ترور بزنند، لاجوردی و همکارانش دار و شلاق را بر پا کردند.
در این وهله‌ی بی‌عاطفگی، حتی دختران و پسران نوجوان بی‌گزند نماندند و به جرم همراه داشتن نمک و فلفل و اعلامیه، چنان شلاق می‌خوردند که تا پای مرگ می‌رفتند.
مجاهدین ایمانی داشتند و اتوپیایی در سر و جوانی در تن و رو در روی ایشان هم جوانانی بودند مومن به خدایی و اسلامی دیگر. آیت‌الله خمینی از پیش از انقلاب، مجاهدین را نمی‌پسندید و آن‌گاه که در نجف بود حاضر نشد که از مجاهدین زندانی شاه که در یک قدمی اعدام بودند، حمایتی کند. شاید که خمینی، مجاهدین را رقیبان روحانیان می‌دانست که از قضا مفسرینِ حجره نرفته و حوزه ندیده قرآن و حدیث بودند.
رجوی و خیابانی را انقلاب آزاد کرد و پس از هفت سال زندان پا به خیابان‌های انقلاب‌زده گذاشتند و از همان روز هم شروع به یارگیری کردند. اختلاف بین حواریون امام و هواداران رجوی از مراسم استقبال از خمینی آغاز شد که یاران خمینی، کسی از مجاهدین را به گعده محافظان امام راه ندادند و حتی نگذاشتند، مادر رضایی‌ها – از شهدای مجاهدین – چند کلمه‌ای حرف بزند.
مجاهدین از ۲۳ بهمن ۵۷ جریانی موازی بودند که هر چه می‌کردند راهی به حکومت پیدا نمی‌کردند، در فضایی که یک کرشمه خمینی می‌توانست بنی‌صدر را رییس‌جمهور کند، رویگردانی امام از مجاهدین کاری کرد که حتی یک نفر از لیست اختصاصی مجاهدین در مجلس شورای ملی رای نیاورد و عملا سازمان نماینده‌ای در مجلس نداشت.
مجاهدین به قانون اساسی رای نداده بودند اما گفته بودند که به قانون ملتزم‌اند با این‌حال بارها میتینگ و جلساتشان برهم خورد و با آن قوه قضاییه که ذکر خیرش رفت، هیچ‌گاه با برهم زنندگان برخوردی نشد. هر چند تمامی این محدودیت‌ها را نمی‌توان دلیلی بر حقانیت ورود مجاهدین به فاز نظامی دانست و نمی‌توان از کیش شخصیت رجوی و غرور و خودخواهی‌اش صرف نظر کرد اما اگر رهبر انقلاب که همه قدرت به دست او بود، کسی مثل خمینی نبود و پروای خشونت و خونریزی می‌داشت، البته کار به آن فاجعه ختم نمی‌شد. در بی‌عدالتی که بر مجاهدین رفت همین بس که بسیاری از بازداشت شدگان روز سی‌ام خرداد که نقشی در ترور و خشونت‌های بعدی نداشتند، تا سال بعد زنده نماندند و اعدام شدند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/31997
محمد رهبر
فیلم «ماجرایِ نیمروز» که این روزها بر یوتیوپ اکران عام دارد، برشی از تاریخ خون‌بار پس از انقلاب ماست و نمایش فورانِ خشونت که کارگردان سر و ته‌اش را زده است و نیم‌نگاهی انداخته از خرداد سال شصت تا بهمن ماه همان سال که موسی خیابانی رهبر نظامی مجاهدین در خانه زعفرانیه کشته شد.
زوایه دید فیلم از نگاه ماموران اطلاعات سپاه است، جوانان شیفته خمینی که این سوی کارزار بودند و جوانان شیدای رجوی و سازمان مجاهدین را که عصیان کرده بودند، سرکوب می‌کردند.
فیلم از سی خرداد سال شصت آغاز می‌شود و راهپیمایی سی خرداد را یکسره نظامی جلوه می‌دهد. بنابر آنچه تا به حال از راویان آن روز شنیده‌ام، در سی‌ام خرداد آن سال نحس، بیشترینه‌ی میلیشیای مجاهدین که هزاران دختر و پسر جوان و نوجوانِ تب کرده از انقلاب بودند، بی‌هیچ اسلحه گرم و سردی به خیابان زده بودند.
در توصیه‌های سازمانی به هواداران گفته شده بود که روز ۳۰ خرداد، نمک و فلفل همراه داشته باشند، بلکه به چشم حزب‌اللهی‌ها بپاشند و بگریزنند. دستگیری‌های گسترده و فروپاشی میلیشیا در یک روز، نشان داد که طرف مقابل بسیار آماده‌تر بود و چنان ضربتی زد که فردای آن روز، مجاهدین یا زندان رفتند و یا به خانه‌های تیمی کوچ کردند.
ماجرای نیمروز، همانطور که از اسمش بر می‌آید، روایت نیم‌بند و نصفه و نیمه‌ای است از فاجعه‌ای که می‌توانست پیش نیاید و یا آن‌چنان خون‌بار نشود.
در فیلم، اسدالله لاجوردی، خودی نشان می‌دهد و می‌رود و در همین یک دم حضور هم بوی خون می‌دهد و آنقدر تند مزاج که مامور اطلاعاتی سپاه اذعان دارد که لاجوردی در اسرع وقت زندانی را تبدیل به اعدامی میکند.
در پلانی آیت‌الله بهشتی را می‌بینیم که توصیه به مدارا با زندانیان میکند اما کجاست نیمه دیگر روز و اینکه همین جناب بهشتی، لاجوردی را با آن بیماری‌های عفونی روحی که همان موقع هم به چشم می‌آمد، به دادستانی انقلاب گمارده بود. گذشته از اینکه دستگاه قضا که جناب بهشتی از اوان انقلاب صاحبش شد، یک‌باره به شاخه قضایی، حزبی سیاسی تنزل یافت و مگر بهشتی بنیان‌گذار حزب جمهوری نبود و در عین حزبی بودن و سیاست‌ورزی، ریاست شورای عالی قضایی را بر عهده نداشت.
بازداشت شدگان روز سی‌ام خرداد باورشان نمی‌شد، در نظامی که ادعای علوی بودن داشت و بر آمده از انقلابی ضد استبداد و شکنجه، شلاق و اعدام به این زودی رجعت کنند. از همان تیر ماه سال ۶۰ شکنجه‌های هولناک در اوین آغاز شد. حتی قبل از اینکه مجاهدینِ بیرون از زندان دست به ترور بزنند، لاجوردی و همکارانش دار و شلاق را بر پا کردند.
در این وهله‌ی بی‌عاطفگی، حتی دختران و پسران نوجوان بی‌گزند نماندند و به جرم همراه داشتن نمک و فلفل و اعلامیه، چنان شلاق می‌خوردند که تا پای مرگ می‌رفتند.
مجاهدین ایمانی داشتند و اتوپیایی در سر و جوانی در تن و رو در روی ایشان هم جوانانی بودند مومن به خدایی و اسلامی دیگر. آیت‌الله خمینی از پیش از انقلاب، مجاهدین را نمی‌پسندید و آن‌گاه که در نجف بود حاضر نشد که از مجاهدین زندانی شاه که در یک قدمی اعدام بودند، حمایتی کند. شاید که خمینی، مجاهدین را رقیبان روحانیان می‌دانست که از قضا مفسرینِ حجره نرفته و حوزه ندیده قرآن و حدیث بودند.
رجوی و خیابانی را انقلاب آزاد کرد و پس از هفت سال زندان پا به خیابان‌های انقلاب‌زده گذاشتند و از همان روز هم شروع به یارگیری کردند. اختلاف بین حواریون امام و هواداران رجوی از مراسم استقبال از خمینی آغاز شد که یاران خمینی، کسی از مجاهدین را به گعده محافظان امام راه ندادند و حتی نگذاشتند، مادر رضایی‌ها – از شهدای مجاهدین – چند کلمه‌ای حرف بزند.
مجاهدین از ۲۳ بهمن ۵۷ جریانی موازی بودند که هر چه می‌کردند راهی به حکومت پیدا نمی‌کردند، در فضایی که یک کرشمه خمینی می‌توانست بنی‌صدر را رییس‌جمهور کند، رویگردانی امام از مجاهدین کاری کرد که حتی یک نفر از لیست اختصاصی مجاهدین در مجلس شورای ملی رای نیاورد و عملا سازمان نماینده‌ای در مجلس نداشت.
مجاهدین به قانون اساسی رای نداده بودند اما گفته بودند که به قانون ملتزم‌اند با این‌حال بارها میتینگ و جلساتشان برهم خورد و با آن قوه قضاییه که ذکر خیرش رفت، هیچ‌گاه با برهم زنندگان برخوردی نشد. هر چند تمامی این محدودیت‌ها را نمی‌توان دلیلی بر حقانیت ورود مجاهدین به فاز نظامی دانست و نمی‌توان از کیش شخصیت رجوی و غرور و خودخواهی‌اش صرف نظر کرد اما اگر رهبر انقلاب که همه قدرت به دست او بود، کسی مثل خمینی نبود و پروای خشونت و خونریزی می‌داشت، البته کار به آن فاجعه ختم نمی‌شد. در بی‌عدالتی که بر مجاهدین رفت همین بس که بسیاری از بازداشت شدگان روز سی‌ام خرداد که نقشی در ترور و خشونت‌های بعدی نداشتند، تا سال بعد زنده نماندند و اعدام شدند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/31997
سایت خبری تحلیلی زیتون
«ماجرای نیمروز» و نیمه گم‌شده‌اش | سایت خبری تحلیلی زیتون
فیلم «ماجرایِ نیمروز» که این روزها بر یوتیوپ اکران عام دارد، برشی از تاریخ خون‌بار پس از انقلاب ماست و نمایش فورانِ خشونت که کارگردان سر و ته‌اش را زده است و نیم‌نگاهی انداخته از خرداد سال شصت تا بهمن ماه همان سال که موسی خیابانی رهبر نظامی مجاهدین در خانه…
پرهیز از فرافکنی و برخورد منصفانه‌تر با شریعتی
رضا علیجانی
گفت‌وگوی دکتر سروش دباغ با سایت زیتون با عنوان «شریعتی، کویریات و دوران پسا-ارشاد» و مکاتبات بعدی ایشان با نگارنده در این خصوص، من را بر آن داشت که تاملات و اشاراتی کوتاهی در خصوص این گفتوگو داشته باشم.
۱. پیش از هر چیز باید بابت «انصاف و دوری از کینه توزی و فرافکنی خطاهای خویش بر گردن شریعتی» آقای دکتر دباغ و تلقی مثبت ایشان از جریان ملی- مذهبی سپاس‌گزاری کرد.
۲. در رابطه با مقاله معبد به طور خاص و کویریات شریعتی به طور عام با این تلقی آقای دباغ کاملا همداستان بوده و هستم که به تعبیر ایشان نوعی «گریزپایی امر غایی» و «حس تعلیق» در کویریات و در سراسر زندگی اصیل وی موج می زند؛ از اقدام ناتمام به خودکشی در کنار استخرکوهسنگی مشهد در اوان جوانی تا آخرین روزهای عمر.
۳.در رابطه با نگارش متنی در نقد مارکسیسم نیز موید نظر ایشانم. در سلسله مباحث شریعتی شناسی در سال ۷۸ جلساتی چند به بازخوانی و تفسیر مجموعه سه جلدی ساواک در باره شریعتی پرداختم و ضمن تحلیل پروسه ای که ساواک و شریعتی طی کرده اند در باره این نوشته نظرم را گفته ام که این نوشته برای ساواک نوشته شده و از هوشمندی شریعتی در فرار از مصاحبه تلویزیونی (همچون جناب براهنی) حکایت می کند. ساواک ایشان را مدتی در سلول شریعتی قرار داد تا شاید وی نیز برای انجام مصاحبه نرم و راضی شود. تفصیل مطلب را در کتاب شریعتی و ساواک که روی سایتم قابل دسترس است آورده ام.
۴. با تحلیل دکتر دباغ از دوران ارشاد و اینکه در مرحله بعدی شریعتی گرایش اگزیستانسیالیستی را به افکار خویش «افزود» موافق نیستم. شریعتی در این دوران بنا به علل و دلایلی که در کتاب «بدفهمی یک توجیه ناموفق» آورده‌ام، پروژه نواندیشی دینی اش را از اصلاح دینی (مترادف با اسلام) وارد اصلاح دینی مترادف با تشیع نمود. در این دوران شریعتی بنا به شرایط زمانه و تحت تاثیر آن ادبیات، رمانتیک تر و رادیکال ترشد. اما وی در همان هنگام و در درسهای اسلام شناسی تهران نیز کلاس در باره «اگزیستانسیالیسم» (منتشره در اسلام شناسی تهران جلد اول یعنی مجموعه آثار شماره ۱۶) دارد و یا در جلد دوم اسلام شناسی (م آ ۱۷) باز هم در باره اگزیستانسیالیسم بحث می کند و هم در نقد مارکسیسم جا به جا با اگزیستانسیالیسم مقایسه می کند. شریعتی در مجموعه آثار بعدی (جلد سوم اسلام شناسی) نیز بارها در باره اگزیستانسیالیسم بحث میکند و در تفسیر داستان خلقت آدم در کل اسلام شناسی ها بارها به اگزیستانسیالیسم بر میگردد.
۵. در همین مقطع (ارشاد) مطالبی به اصطلاح غیرانقلابی! دارد مانند: حج؛ نیایش؛ الیناسیون؛ انسان بی خود؛ زیباترین روح پرسیتنده(در باره امام سجاد)؛ هنر در انتظار موعود؛ قرن ما در جستجوی علی(با تاکید بر شخصیت و رفتار انسانی و چند وجهی علی)؛ ماشین در اسارت ماشینیسم؛ چرا اساطیر روح همه تمدنهای دنیاست؟؛ اقبال (با تاکید بر وجوده انسانی و همه جانبه اقبال)؛ علم و اسکولاستیک جدید و… . براین اساس ضمن عنایت به رادیکالتر شدن شریعتی در این مقطع اما با تلخیص و تقلیل شریعتی به چهره کلیشه ای شریعتی اسلام گرا و ایدئولوژیک که دین را از وجوه معنوی و عرفانی اش فروکاست و یا در حوزه فکری (مباحث دینی و غیر دینی اش) فقط به انقلابی گری می اندیشد موافق نیستم. در همین درسهای اسلام شناسی ارشاد(درس یک و دو که با هم در یک درسگفتار منتشر شده)، شریعتی تصریح کرد که امروزه دین را باید در «مثلث اسلام و سوسیالیسم و اگزیستانسیالیسم» شناخت. هر چند شاید «بخشی» از متاثرین شریعتی که من کلا معتقدم «برخوردی سلف سرویسی» با شریعتی داشته اند به وجوه دیگر او در همین دوران بی توجه بوده و آنها را در ظرف غذای اندیشه خویش نکشیده باشند. همانطور که برخی نیز به درویش مسلکی افتادند! من خودم با بعضی از آنها آشنا بوده ام. البته این قسمت در اقلیت قرار داشتند. خود آقای امیر رضایی که یکی از اعضای اصلی دفتر تدوین مجموعه آثارهای شریعتی (به همراه مجید شریف) بوده اند تاکید زیادی بر عرفان داشته و دارند. و البته مجید شریف بنا به آثارش که در مقطع انقلاب و همان سالهای اول انقلاب نوشته است خود نشانه ای از ترکیب هر دو دغدغه اجتماعی و انسانی شریعتی با هم است.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32001
رضا علیجانی
گفت‌وگوی دکتر سروش دباغ با سایت زیتون با عنوان «شریعتی، کویریات و دوران پسا-ارشاد» و مکاتبات بعدی ایشان با نگارنده در این خصوص، من را بر آن داشت که تاملات و اشاراتی کوتاهی در خصوص این گفتوگو داشته باشم.
۱. پیش از هر چیز باید بابت «انصاف و دوری از کینه توزی و فرافکنی خطاهای خویش بر گردن شریعتی» آقای دکتر دباغ و تلقی مثبت ایشان از جریان ملی- مذهبی سپاس‌گزاری کرد.
۲. در رابطه با مقاله معبد به طور خاص و کویریات شریعتی به طور عام با این تلقی آقای دباغ کاملا همداستان بوده و هستم که به تعبیر ایشان نوعی «گریزپایی امر غایی» و «حس تعلیق» در کویریات و در سراسر زندگی اصیل وی موج می زند؛ از اقدام ناتمام به خودکشی در کنار استخرکوهسنگی مشهد در اوان جوانی تا آخرین روزهای عمر.
۳.در رابطه با نگارش متنی در نقد مارکسیسم نیز موید نظر ایشانم. در سلسله مباحث شریعتی شناسی در سال ۷۸ جلساتی چند به بازخوانی و تفسیر مجموعه سه جلدی ساواک در باره شریعتی پرداختم و ضمن تحلیل پروسه ای که ساواک و شریعتی طی کرده اند در باره این نوشته نظرم را گفته ام که این نوشته برای ساواک نوشته شده و از هوشمندی شریعتی در فرار از مصاحبه تلویزیونی (همچون جناب براهنی) حکایت می کند. ساواک ایشان را مدتی در سلول شریعتی قرار داد تا شاید وی نیز برای انجام مصاحبه نرم و راضی شود. تفصیل مطلب را در کتاب شریعتی و ساواک که روی سایتم قابل دسترس است آورده ام.
۴. با تحلیل دکتر دباغ از دوران ارشاد و اینکه در مرحله بعدی شریعتی گرایش اگزیستانسیالیستی را به افکار خویش «افزود» موافق نیستم. شریعتی در این دوران بنا به علل و دلایلی که در کتاب «بدفهمی یک توجیه ناموفق» آورده‌ام، پروژه نواندیشی دینی اش را از اصلاح دینی (مترادف با اسلام) وارد اصلاح دینی مترادف با تشیع نمود. در این دوران شریعتی بنا به شرایط زمانه و تحت تاثیر آن ادبیات، رمانتیک تر و رادیکال ترشد. اما وی در همان هنگام و در درسهای اسلام شناسی تهران نیز کلاس در باره «اگزیستانسیالیسم» (منتشره در اسلام شناسی تهران جلد اول یعنی مجموعه آثار شماره ۱۶) دارد و یا در جلد دوم اسلام شناسی (م آ ۱۷) باز هم در باره اگزیستانسیالیسم بحث می کند و هم در نقد مارکسیسم جا به جا با اگزیستانسیالیسم مقایسه می کند. شریعتی در مجموعه آثار بعدی (جلد سوم اسلام شناسی) نیز بارها در باره اگزیستانسیالیسم بحث میکند و در تفسیر داستان خلقت آدم در کل اسلام شناسی ها بارها به اگزیستانسیالیسم بر میگردد.
۵. در همین مقطع (ارشاد) مطالبی به اصطلاح غیرانقلابی! دارد مانند: حج؛ نیایش؛ الیناسیون؛ انسان بی خود؛ زیباترین روح پرسیتنده(در باره امام سجاد)؛ هنر در انتظار موعود؛ قرن ما در جستجوی علی(با تاکید بر شخصیت و رفتار انسانی و چند وجهی علی)؛ ماشین در اسارت ماشینیسم؛ چرا اساطیر روح همه تمدنهای دنیاست؟؛ اقبال (با تاکید بر وجوده انسانی و همه جانبه اقبال)؛ علم و اسکولاستیک جدید و… . براین اساس ضمن عنایت به رادیکالتر شدن شریعتی در این مقطع اما با تلخیص و تقلیل شریعتی به چهره کلیشه ای شریعتی اسلام گرا و ایدئولوژیک که دین را از وجوه معنوی و عرفانی اش فروکاست و یا در حوزه فکری (مباحث دینی و غیر دینی اش) فقط به انقلابی گری می اندیشد موافق نیستم. در همین درسهای اسلام شناسی ارشاد(درس یک و دو که با هم در یک درسگفتار منتشر شده)، شریعتی تصریح کرد که امروزه دین را باید در «مثلث اسلام و سوسیالیسم و اگزیستانسیالیسم» شناخت. هر چند شاید «بخشی» از متاثرین شریعتی که من کلا معتقدم «برخوردی سلف سرویسی» با شریعتی داشته اند به وجوه دیگر او در همین دوران بی توجه بوده و آنها را در ظرف غذای اندیشه خویش نکشیده باشند. همانطور که برخی نیز به درویش مسلکی افتادند! من خودم با بعضی از آنها آشنا بوده ام. البته این قسمت در اقلیت قرار داشتند. خود آقای امیر رضایی که یکی از اعضای اصلی دفتر تدوین مجموعه آثارهای شریعتی (به همراه مجید شریف) بوده اند تاکید زیادی بر عرفان داشته و دارند. و البته مجید شریف بنا به آثارش که در مقطع انقلاب و همان سالهای اول انقلاب نوشته است خود نشانه ای از ترکیب هر دو دغدغه اجتماعی و انسانی شریعتی با هم است.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32001
سایت خبری تحلیلی زیتون
پرهیز از فرافکنی و برخورد منصفانه‌تر با شریعتی | سایت خبری تحلیلی زیتون
گفتوگو دکتر سروش دباغ با سایت زیتون با عنوان «شریعتی، کویریات و دوران پسا-ارشاد» و مکاتبات بعدی ایشان با نگارنده در این خصوص، من را بر آن داشت که تاملات و اشاراتی کوتاهی در خصوص این گفتوگو داشته باشم. ۱. پیش از هر چیز باید بابت «انصاف و دوری از کینه…
یادمان چهلمین سال درگذشت «معلم آزادی، برابری و عرفان» در پاریس
شریعتی؛ راه ناتمام و طولانی عدالت
زیتون ـ در هوای گرم و دم‌کرده‌ی تابستان داغ‌شده‌ی پاریس، چهلمین سالگرد درگذشت دکتر علی شریعتی با حضور شماری از علاقمندان و نیز با تمرکز بر مفهوم عدالت اجتماعی گرامی داشته شد. مراسمی که سخنران افتتاحیه آن، دوست و همراه قدیمی شریعتی بود: مهدی ممکن. محمدجواد اکبرین، تقی رحمانی و مرتضی کاظمیان، دیگر سخنرانان برنامه بودند.
مهدی ممکن در همان سالی متولد شده که علی شریعتی: ۱۳۱۲؛ هر دو در فعالیت اجتماعی خود را در نوجوانی در مشهد و در کانون نشر حقایق اسلامی و زیر سایه آموزه‌های استاد محمدتقی شریعتی پی گرفتند. رشته تحصیلی متفاوت، میان آنها فاصله انداخت. شریعتی جامعه‌شناسی خواند و ممکن داروسازی. شریعتی، آنکه «معلم انقلاب» خوانده شد، نماند و پیروزی انقلاب و تغییر نظام سیاسی را ندید؛ اما ممکن در دولت موقت مهندس بازرگان، معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد شد.
روند تحولات سیاسی در انتهای دهه ۵۰ و ابتدای دهه ۶۰ چنان پیش رفت که ممکن کوله‌بار مهاجرت بست و در کشور و شهری مستقر شد که دو دهه پیش‌تر، شریعتی برای ادامه تحصیل در آن سکونتی چندساله داشت؛ فرانسه، پاریس. و حالا، چهل سال پس از درگذشت شریعتی، در یادمان وی، ممکن سخن می‌گفت.
این فعال دیرپای ملی ـ مذهبی در افتتاحیه برنامه با یادکرد از شنیدن و خواندن خبر تلخ درگذشت دکتر شریعتی در روزنامه و زمانی که در زندان دوران محکومیت خود را سپری می‌کرد، به نقش استاد محمدتقی شریعتی در برآمدن نسلی متعهد به ارزش‌های دینی (ازجمله علی شریعتی و خود) پرداخت.
ممکن با اشاره به فضای فرهنگی و اجتماعی دهه ۱۳۲۰ به تاکید محمدتقی شریعتی به قرآن و نهج‌البلاغه در کلاس‌های درس دبیرستان اشاره و آن را در آن زمانه و در مشهد و زیر سایه حضور روحانیان سنتی، و بی‌اعتنایی غالب به تفسیر قرآن و تأمل در نهج‌البلاغه، بسیار مهم و باارزش توصیف کرد.
وی تاکید کرد که متاسفانه این وضع، همچنان ادامه دارد و همچنان «مفاتیح» پرفروش‌تر از قرآن و نهج‌البلاغه است.
همراه دور و یار دیرین شریعتی از همین زاویه، بر اهمیت نواندیشی دینی و کار فرهنگی مورد توجه دکتر شریعتی، تاکید کرد.
پس از سخنان افتتاحیه دکتر ممکن، شهاب عموپور مجری برنامه، به تشریح فعالیت‌های «کمیته یادمان چهلمین سالگرد درگذشت دکتر شریعتی» پرداخت. وی به انتشار کتاب «شریعتی، امروز و آینده ما» (شامل مجموعه مقالات)، تهیه و انتشار شش کلیپ درباره زندگی و دیدگاه‌های شریعتی (منتشرشده در کانال تلگرام کمیته) و نیز برگزاری سه نشست در آلمان، آمریکا و فرانسه اشاره کرد.
شریعتی و تجربه‌ی ابوذر
محمدجواد اکبرین، روزنامه‌نگار و دین‌پژوه سخنران نخست جلسه بود. او با اشاره به تاکید شریعتی بر ابوذر، اظهار داشت: «تاریخ و میراث به‌جا مانده از ابوذر نشان می‌دهد که شریعتی ابوذر را انتخاب نکرده بلکه به تدریج او را کشف کرده است.»
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32070
شریعتی؛ راه ناتمام و طولانی عدالت
زیتون ـ در هوای گرم و دم‌کرده‌ی تابستان داغ‌شده‌ی پاریس، چهلمین سالگرد درگذشت دکتر علی شریعتی با حضور شماری از علاقمندان و نیز با تمرکز بر مفهوم عدالت اجتماعی گرامی داشته شد. مراسمی که سخنران افتتاحیه آن، دوست و همراه قدیمی شریعتی بود: مهدی ممکن. محمدجواد اکبرین، تقی رحمانی و مرتضی کاظمیان، دیگر سخنرانان برنامه بودند.
مهدی ممکن در همان سالی متولد شده که علی شریعتی: ۱۳۱۲؛ هر دو در فعالیت اجتماعی خود را در نوجوانی در مشهد و در کانون نشر حقایق اسلامی و زیر سایه آموزه‌های استاد محمدتقی شریعتی پی گرفتند. رشته تحصیلی متفاوت، میان آنها فاصله انداخت. شریعتی جامعه‌شناسی خواند و ممکن داروسازی. شریعتی، آنکه «معلم انقلاب» خوانده شد، نماند و پیروزی انقلاب و تغییر نظام سیاسی را ندید؛ اما ممکن در دولت موقت مهندس بازرگان، معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد شد.
روند تحولات سیاسی در انتهای دهه ۵۰ و ابتدای دهه ۶۰ چنان پیش رفت که ممکن کوله‌بار مهاجرت بست و در کشور و شهری مستقر شد که دو دهه پیش‌تر، شریعتی برای ادامه تحصیل در آن سکونتی چندساله داشت؛ فرانسه، پاریس. و حالا، چهل سال پس از درگذشت شریعتی، در یادمان وی، ممکن سخن می‌گفت.
این فعال دیرپای ملی ـ مذهبی در افتتاحیه برنامه با یادکرد از شنیدن و خواندن خبر تلخ درگذشت دکتر شریعتی در روزنامه و زمانی که در زندان دوران محکومیت خود را سپری می‌کرد، به نقش استاد محمدتقی شریعتی در برآمدن نسلی متعهد به ارزش‌های دینی (ازجمله علی شریعتی و خود) پرداخت.
ممکن با اشاره به فضای فرهنگی و اجتماعی دهه ۱۳۲۰ به تاکید محمدتقی شریعتی به قرآن و نهج‌البلاغه در کلاس‌های درس دبیرستان اشاره و آن را در آن زمانه و در مشهد و زیر سایه حضور روحانیان سنتی، و بی‌اعتنایی غالب به تفسیر قرآن و تأمل در نهج‌البلاغه، بسیار مهم و باارزش توصیف کرد.
وی تاکید کرد که متاسفانه این وضع، همچنان ادامه دارد و همچنان «مفاتیح» پرفروش‌تر از قرآن و نهج‌البلاغه است.
همراه دور و یار دیرین شریعتی از همین زاویه، بر اهمیت نواندیشی دینی و کار فرهنگی مورد توجه دکتر شریعتی، تاکید کرد.
پس از سخنان افتتاحیه دکتر ممکن، شهاب عموپور مجری برنامه، به تشریح فعالیت‌های «کمیته یادمان چهلمین سالگرد درگذشت دکتر شریعتی» پرداخت. وی به انتشار کتاب «شریعتی، امروز و آینده ما» (شامل مجموعه مقالات)، تهیه و انتشار شش کلیپ درباره زندگی و دیدگاه‌های شریعتی (منتشرشده در کانال تلگرام کمیته) و نیز برگزاری سه نشست در آلمان، آمریکا و فرانسه اشاره کرد.
شریعتی و تجربه‌ی ابوذر
محمدجواد اکبرین، روزنامه‌نگار و دین‌پژوه سخنران نخست جلسه بود. او با اشاره به تاکید شریعتی بر ابوذر، اظهار داشت: «تاریخ و میراث به‌جا مانده از ابوذر نشان می‌دهد که شریعتی ابوذر را انتخاب نکرده بلکه به تدریج او را کشف کرده است.»
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32070
زیتون
شریعتی؛ راه ناتمام و طولانی عدالت
زیتون ـ در هوای گرم و دم‌کرده‌ی تابستان داغ‌شده‌ی پاریس، چهلمین سالگرد درگذشت دکتر علی شریعتی با حضور شماری از علاقمندان و نیز با تمرکز بر مفهوم عدالت اجتماعی گرامی داشته شد. مراسمی که سخنران افتتا…
چرا امام علی کوفه را مرکز خلافت اسلامی قرار داد؟
حسن یوسفی‌اشکوری
جستارهایی در تاریخ هفتاد سال نخست اسلام – قسمت بیست و سوم
درآمد
یکی از پرسش های مهم در تاریخ اسلام آغازین، انتقال مرکز خلافت اسلامی از مدینه به عراق و شهر کوفه و علل و عوامل آن است. این جابجایی در اوایل خلافت علی و به طور خاص در جریان رخداد جمل روی داد. می دانیم که پس از احراز مقام خلافت مسلمانان به وسیله علی بن ابی طالب در سال ۳۶ هجری، نخستین حادثه مهم رخداد جمل است که در حوالی بصره در عراق روی داد و منتهی به پیکاری خونین شد و در فرجام کار با شکست قاطع اصحاب جمل و پیروزی خلیفه مسلمانان خاتمه یافت. از پیامدهای مهم این جنگ، این بود که علی شهر کوفه را مرکز خلافت اسلامی قرار داد و دیگر به مدینه، که تا آن زمان قلب جهان اسلام بود و از قداست معنوی و نفوذ دینی یگانه ای برخوردار بود، بازنگشت. هرچند کوفه هرگز تنها پایتخت خلافت اسلامی نبود ولی تا پایان خلافت امام حسن بن علی در سال ۴۱، مهم ترین مرکز خلافت شمرده می شد و پس از انعقاد قرار صلح امام حسن با معاویه، دمشق مرکز انحصاری خلافت شد که تا پایان اقتدار امویان در سال ۱۳۲، چنین بود و از آن پس مرکز خلافت در آغاز به واسط و بعد برای چند قرن به بغداد منتقل شد.
در این نوشتار کوتاه، در آغاز گزارشی از چرایی این انتقال و آرای مختلف در این باب، خواهد آمد و بعد اشارتی کوتاه خواهد شد در باب پیامدهای این انتقال برای علی و خلافتش و در نهایت تحلیلی کوتاه در باره اهمیت این جابجایی در تاریخ ایران پس از اسلام و لاجرم برای ما ایرانیان ارائه خواهد شد.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32081
حسن یوسفی‌اشکوری
جستارهایی در تاریخ هفتاد سال نخست اسلام – قسمت بیست و سوم
درآمد
یکی از پرسش های مهم در تاریخ اسلام آغازین، انتقال مرکز خلافت اسلامی از مدینه به عراق و شهر کوفه و علل و عوامل آن است. این جابجایی در اوایل خلافت علی و به طور خاص در جریان رخداد جمل روی داد. می دانیم که پس از احراز مقام خلافت مسلمانان به وسیله علی بن ابی طالب در سال ۳۶ هجری، نخستین حادثه مهم رخداد جمل است که در حوالی بصره در عراق روی داد و منتهی به پیکاری خونین شد و در فرجام کار با شکست قاطع اصحاب جمل و پیروزی خلیفه مسلمانان خاتمه یافت. از پیامدهای مهم این جنگ، این بود که علی شهر کوفه را مرکز خلافت اسلامی قرار داد و دیگر به مدینه، که تا آن زمان قلب جهان اسلام بود و از قداست معنوی و نفوذ دینی یگانه ای برخوردار بود، بازنگشت. هرچند کوفه هرگز تنها پایتخت خلافت اسلامی نبود ولی تا پایان خلافت امام حسن بن علی در سال ۴۱، مهم ترین مرکز خلافت شمرده می شد و پس از انعقاد قرار صلح امام حسن با معاویه، دمشق مرکز انحصاری خلافت شد که تا پایان اقتدار امویان در سال ۱۳۲، چنین بود و از آن پس مرکز خلافت در آغاز به واسط و بعد برای چند قرن به بغداد منتقل شد.
در این نوشتار کوتاه، در آغاز گزارشی از چرایی این انتقال و آرای مختلف در این باب، خواهد آمد و بعد اشارتی کوتاه خواهد شد در باب پیامدهای این انتقال برای علی و خلافتش و در نهایت تحلیلی کوتاه در باره اهمیت این جابجایی در تاریخ ایران پس از اسلام و لاجرم برای ما ایرانیان ارائه خواهد شد.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32081
سایت خبری تحلیلی زیتون
چرا امام علی کوفه را مرکز خلافت اسلامی قرار داد؟ | سایت خبری تحلیلی زیتون
در این نوشتار کوتاه، در آغاز گزارشی از چرایی این انتقال و آرای مختلف در این باب، خواهد آمد و بعد اشارتی کوتاه خواهد شد در باب پیامدهای این انتقال برای علی و خلافتش و در نهایت تحلیلی کوتاه در باره اهمیت این جابجایی در تاریخ ایران پس از اسلام و لاجرم برای ما…
روند بازداشت صلاح‌الدین خدیو غیرقانونی است
نامه سرگشاده جمعی از نویسندگان و فعالان مدنی کردستان؛
زیتون- دهها تن از فعالان سیاسی و مدنی کردستان در نامه‌ای به مسولان قضایی روند بازداشت صلاح‌الدین خدیو، نویسنده و فعال مدنی، را غیرقانونی خوانده و خواهان پایان دادن به آن شدند.
به گزارش «زیتون» در این نامه که به امضای ۹۵ نفر از نویسندگان، روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی و مدنی کردستان رسیده، از استاندار و رئیس کل دادگستری آذربایجان‌غربی خواسته شده «در اسرع وقت دلایل بازداشت و اتهامات انتسابی را به خانواده و اطرافیان آقای دکتر خدیو» را اعلام نموده و «ترتیبی اتخاذ نمایند که از حقوق اولیه و قانونی خود از جمله تماس با خانواده، داشتنِ وکیل و تفهیم اتهام‌های وارده برخوردار شوند».
صلاح‌الدین خدیو، فعال مدنی و نویسنده کرد و مدیر کانال تلگرامی شارنامه، روز سه‌شنبه ۱۳ تیر، در شهر مهاباد بازداشت شد. یک منبع آگاه، ضمن تایید این خبر به زیتون گفت که نزدیکان خدیو نتوانسته‌اند از نهاد بازداشت‌کننده و محل نگهداری او اطلاعی به‌دست بیاورند.
نسخه‌ای از نامه‌ی سرکشاده فعالان مدنی کردستان به زیتون ارسال شده که در ادامه متن متن کامل و اسامی امضاکنندکان آن می آید:
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32087
نامه سرگشاده جمعی از نویسندگان و فعالان مدنی کردستان؛
زیتون- دهها تن از فعالان سیاسی و مدنی کردستان در نامه‌ای به مسولان قضایی روند بازداشت صلاح‌الدین خدیو، نویسنده و فعال مدنی، را غیرقانونی خوانده و خواهان پایان دادن به آن شدند.
به گزارش «زیتون» در این نامه که به امضای ۹۵ نفر از نویسندگان، روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی و مدنی کردستان رسیده، از استاندار و رئیس کل دادگستری آذربایجان‌غربی خواسته شده «در اسرع وقت دلایل بازداشت و اتهامات انتسابی را به خانواده و اطرافیان آقای دکتر خدیو» را اعلام نموده و «ترتیبی اتخاذ نمایند که از حقوق اولیه و قانونی خود از جمله تماس با خانواده، داشتنِ وکیل و تفهیم اتهام‌های وارده برخوردار شوند».
صلاح‌الدین خدیو، فعال مدنی و نویسنده کرد و مدیر کانال تلگرامی شارنامه، روز سه‌شنبه ۱۳ تیر، در شهر مهاباد بازداشت شد. یک منبع آگاه، ضمن تایید این خبر به زیتون گفت که نزدیکان خدیو نتوانسته‌اند از نهاد بازداشت‌کننده و محل نگهداری او اطلاعی به‌دست بیاورند.
نسخه‌ای از نامه‌ی سرکشاده فعالان مدنی کردستان به زیتون ارسال شده که در ادامه متن متن کامل و اسامی امضاکنندکان آن می آید:
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32087
سایت خبری تحلیلی زیتون
???? روند بازداشت صلاح‌الدین خدیو غیرقانونی است | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون- دهها تن از فعالان سیاسی و مدنی کردستان در نامه‌ای به مسولان قضایی روند بازداشت صلاح‌الدین خدیو، نویسنده و فعال مدنی، را غیرقانونی خوانده و خواهان پایان دادن به آن شدند. به گزارش «زیتون» در این نامه که به امضای ۹۵ نفر از نویسندگان، روزنامه‌نگاران و…
روحانی، بنی صدر، کفایت سیاسی
ابراهیم نبوی
آیا بنی صدر سازی پروژه رهبری است؟ / قسمت سوم
مرور زندگی و احوال بنی صدر در همین حدی که گفته آمد، نشان می‌دهد که هیچ شباهت خاصی میان شخصیت و احوال او و روحانی موجود نیست. بنی صدر مسلمانی ایدئولوژیک بود، اما روحانی یک سیاستمدار مسلمان پراگماتیست است، بنی صدر از نظر اقتصادی قائل به کنترل اقتصادی بود، ولی روحانی لیبرال است، بنی صدر در سیاست خارجی تضادگرا بود، ولی روحانی سازشگر و مصالحه جوست، بنی صدر در رفتار سیاسی کاملا حزبی رفتار می‌کرد و فقط وفاداران خود را به کار می‌گماشت، ولی روحانی حزبی نیست و مدیریت فونکسیونل را در نظر دارد. بنی صدر هیچ تجربه مدیریت نداشت و در دوران ریاست‌جمهوری‌اش در واقع نقش رئیس جمهور انقلابی را بازی می‌کرد، در حالی که روحانی کاملا مدیر است و دولتش تکنوکرات است و در پایان اینکه بنی صدر بیش از هر چیز سخنران بود و در همه حال مشغول سخنوری و برشمردن خصایص دوازده گانه یا هجده‌گانه یا هشتگانه بود، در حالی که روحانی اصولا آدم سخنرانی نیست و به همین دلیل هم فقط سخنان کاربردی یا در حد انجام وظیفه میگوید. از همین روست که وقتی روحانی در انتخابات ۹۶ سخنوری کرد، حتی حامیانش هم متعجب شدند. وی مانند روسای جمهور آمریکایی یا اروپایی از سخنرانی برای معرفی دولتش استفاده می‌کرد و نه اهداف عالیه و ایدئولوژیک. به گمان من هیچ تشابهی به لحاظ شخصیت سیاسی و نظری و اداری و فردی این دو وجود ندارد.
اما دو موضوع شباهت‌های ناگریز این دو می‌توانند باشند. نه اینکه الزاما هستند. نخست موضوع طرفداران روحانی که در جریان انتخابات ۱۳۹۶ شکل گرفت و یک جریان وسیع و گسترده از نیروهای اجتماعی و فرهنگی به عنوان حامیان روحانی شکل گرفتند. و دیگر موضوع «عدم کفایت سیاسی» که به گمان من کلید اصلی پروژه « بنی صدر سازی» است.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/31995
ابراهیم نبوی
آیا بنی صدر سازی پروژه رهبری است؟ / قسمت سوم
مرور زندگی و احوال بنی صدر در همین حدی که گفته آمد، نشان می‌دهد که هیچ شباهت خاصی میان شخصیت و احوال او و روحانی موجود نیست. بنی صدر مسلمانی ایدئولوژیک بود، اما روحانی یک سیاستمدار مسلمان پراگماتیست است، بنی صدر از نظر اقتصادی قائل به کنترل اقتصادی بود، ولی روحانی لیبرال است، بنی صدر در سیاست خارجی تضادگرا بود، ولی روحانی سازشگر و مصالحه جوست، بنی صدر در رفتار سیاسی کاملا حزبی رفتار می‌کرد و فقط وفاداران خود را به کار می‌گماشت، ولی روحانی حزبی نیست و مدیریت فونکسیونل را در نظر دارد. بنی صدر هیچ تجربه مدیریت نداشت و در دوران ریاست‌جمهوری‌اش در واقع نقش رئیس جمهور انقلابی را بازی می‌کرد، در حالی که روحانی کاملا مدیر است و دولتش تکنوکرات است و در پایان اینکه بنی صدر بیش از هر چیز سخنران بود و در همه حال مشغول سخنوری و برشمردن خصایص دوازده گانه یا هجده‌گانه یا هشتگانه بود، در حالی که روحانی اصولا آدم سخنرانی نیست و به همین دلیل هم فقط سخنان کاربردی یا در حد انجام وظیفه میگوید. از همین روست که وقتی روحانی در انتخابات ۹۶ سخنوری کرد، حتی حامیانش هم متعجب شدند. وی مانند روسای جمهور آمریکایی یا اروپایی از سخنرانی برای معرفی دولتش استفاده می‌کرد و نه اهداف عالیه و ایدئولوژیک. به گمان من هیچ تشابهی به لحاظ شخصیت سیاسی و نظری و اداری و فردی این دو وجود ندارد.
اما دو موضوع شباهت‌های ناگریز این دو می‌توانند باشند. نه اینکه الزاما هستند. نخست موضوع طرفداران روحانی که در جریان انتخابات ۱۳۹۶ شکل گرفت و یک جریان وسیع و گسترده از نیروهای اجتماعی و فرهنگی به عنوان حامیان روحانی شکل گرفتند. و دیگر موضوع «عدم کفایت سیاسی» که به گمان من کلید اصلی پروژه « بنی صدر سازی» است.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/31995
زیتون
روحانی، بنی صدر، کفایت سیاسی
رهبری و افرادی که پروژه بنی صدر سازی را مطرح کرده‌اند در واقع قصد دارند با مشابه‌سازی در این مورد به سوی جداسازی بدنه اجتماعی حامی روحانی بروند یا مقدمات بدنام کردن آنها را فراهم کنند. اتفاقا اشتبا…
«ماجرای نیمروز» یا تحریف تاریخ برای امروز!
علی کلائی
نام فیلم ماجرای نیمروز است. فیلم از همان ابتدا مدعای روایت تاریخ را دارد و البته میگوید که برخی نام‌ها را تغییر داده است. اما واقعیت اینجاست که این فیلم در سه محور تاریخ، تحلیل و تصویر تحریف‌های آشکاری دارد و هدف فیلم، سوژه‌ای برای امروز است و در واقع فیلمی است به بهانه دیروز اما برای امروز.
دو موضوع
یکی از موضوعات هدف در این فیلم، مسئله اعدام‌های ۶۷ است. اینکه بگویند اینها جماعتی بی‌منطق بوده اند که باید حذف می‌شدند. کما اینکه احمد خمینی در توجیه خط برخورد با مجاهدین خلق، اعدام‌های ۶۷ و برخورد با مرحوم ایت الله منتظری در رنج‌نامه خود خطاب به مرحوم آیت الله منتظری همین مسئله «منطق» را عمده میکند و با استناد به سخن مرحوم آقای منتظری مبنی بر اینکه مجاهدین خلق یک نحو منطق است (البته غلط)، به شدت به ایشان می تازد. (۱) این فیلم بالاخص در شرایط پس از انتشار نوار صوتی مربوط به مرحوم آقای منتظری در خصوص بحث کشتار ۶۷ می تواند تلاشی برای توجیه کردن آن کشتارها از سوی دستگاه امنیتی جمهوری باشد. کشتارهایی که به حق «هولوکاست ایرانی» نام گرفت و خون‌هایی که هیچ گاه دست از سر نظام جمهوری اسلامی برنخواهد داشت.
یک سوژه و موضوع دیگر مسئله «نفوذ» است. به نظر می آید که فیلم را می توان در سپهر مسئله نفوذ هم دید. نفوذی که چند سالی است ورد زبان رهبر نظام شده است. فیلم می گوید که در تمام سیستم، ضد انقلاب آن روز، به تعبیرشان منافقین یا همان سازمان مجاهدین خلق نفوذ دارند. از عباس در شنود نیروهای عملیاتی (که بعد مشخص شد اشاره به عباس زریباف دارد. بنا بر روایت ها او نفوذی سازمان مجاهدین خلق در اطلاعات سپاه بود که در سال ۶۰ مخفی و در سال ۶۱ از کشور خارج شد و به سازمان پیوست. سرانجام وی در آستانه عملیات فروغ جاویدان/مرصاد در سال ۶۷ به عراق آمد و در این عملیات و در درگیری کشته شد. (۲)) تا کشمیری و تا نفوذی هایی که به روایت فیلم زمینه خروج ابوالحسن بنی صدر و مسعود رجوی را فراهم می کنند. در جایی (بحث خروج رجوی و بنی صدر) رحیم می گوید که اینها در همه جا «آدم» دارند. این همان تبیین نفوذ است.
اما نفوذی از دیدگاه فیلم مختصات مشخصی دارد. از همه حزب‌اللهی تر خود را نشان می دهد. در اولین تصویر، عباس تنها کسی که یقه آخوندی یا همان یقه بسته پوشیده اوست. کشمیری هم به روایت فیلم و هم به روایت تاریخ ریش بسیار پرپشتی دارد و وقت نماز، ترک جلسه می کند و الله اکبر می گوید. این نفوذی ها اتفاقا خود را از همه تند تر و حزب اللهی تر و دلسوزتر نشان می دهند. عباس همان ۴ تیر ۶۰ (به روایت فیلم) می گوید بزنیم و ببندیم و بگیریم. کشمیری می گوید به او خیلی سخت می گذرد. بغض می کند و نگران حفاظت محمدعلی رجایی است. در واقع نفوذی به روایت فیلم هم تند است. هم خیلی اهل ظواهر است. هم سعی میکند خود را از همه دلسوزتر نشان بدهد. انصافا در داخل نظام کدام جریان بیشتر این خصوصیت ها را دارند؟
مسئله نفوذ هم در اینجا مصرف این زمانی دارد. چند سالی است که بحث نفوذ توسط رهبر نظام برای درگیری های داخلی حاکمیت و زدن جریان‌های اصلاح طلب و اعتدال گرا مطرح می شود. می‌توان این را در آن راستا هم تحلیل و تبیین کرد.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32123
علی کلائی
نام فیلم ماجرای نیمروز است. فیلم از همان ابتدا مدعای روایت تاریخ را دارد و البته میگوید که برخی نام‌ها را تغییر داده است. اما واقعیت اینجاست که این فیلم در سه محور تاریخ، تحلیل و تصویر تحریف‌های آشکاری دارد و هدف فیلم، سوژه‌ای برای امروز است و در واقع فیلمی است به بهانه دیروز اما برای امروز.
دو موضوع
یکی از موضوعات هدف در این فیلم، مسئله اعدام‌های ۶۷ است. اینکه بگویند اینها جماعتی بی‌منطق بوده اند که باید حذف می‌شدند. کما اینکه احمد خمینی در توجیه خط برخورد با مجاهدین خلق، اعدام‌های ۶۷ و برخورد با مرحوم ایت الله منتظری در رنج‌نامه خود خطاب به مرحوم آیت الله منتظری همین مسئله «منطق» را عمده میکند و با استناد به سخن مرحوم آقای منتظری مبنی بر اینکه مجاهدین خلق یک نحو منطق است (البته غلط)، به شدت به ایشان می تازد. (۱) این فیلم بالاخص در شرایط پس از انتشار نوار صوتی مربوط به مرحوم آقای منتظری در خصوص بحث کشتار ۶۷ می تواند تلاشی برای توجیه کردن آن کشتارها از سوی دستگاه امنیتی جمهوری باشد. کشتارهایی که به حق «هولوکاست ایرانی» نام گرفت و خون‌هایی که هیچ گاه دست از سر نظام جمهوری اسلامی برنخواهد داشت.
یک سوژه و موضوع دیگر مسئله «نفوذ» است. به نظر می آید که فیلم را می توان در سپهر مسئله نفوذ هم دید. نفوذی که چند سالی است ورد زبان رهبر نظام شده است. فیلم می گوید که در تمام سیستم، ضد انقلاب آن روز، به تعبیرشان منافقین یا همان سازمان مجاهدین خلق نفوذ دارند. از عباس در شنود نیروهای عملیاتی (که بعد مشخص شد اشاره به عباس زریباف دارد. بنا بر روایت ها او نفوذی سازمان مجاهدین خلق در اطلاعات سپاه بود که در سال ۶۰ مخفی و در سال ۶۱ از کشور خارج شد و به سازمان پیوست. سرانجام وی در آستانه عملیات فروغ جاویدان/مرصاد در سال ۶۷ به عراق آمد و در این عملیات و در درگیری کشته شد. (۲)) تا کشمیری و تا نفوذی هایی که به روایت فیلم زمینه خروج ابوالحسن بنی صدر و مسعود رجوی را فراهم می کنند. در جایی (بحث خروج رجوی و بنی صدر) رحیم می گوید که اینها در همه جا «آدم» دارند. این همان تبیین نفوذ است.
اما نفوذی از دیدگاه فیلم مختصات مشخصی دارد. از همه حزب‌اللهی تر خود را نشان می دهد. در اولین تصویر، عباس تنها کسی که یقه آخوندی یا همان یقه بسته پوشیده اوست. کشمیری هم به روایت فیلم و هم به روایت تاریخ ریش بسیار پرپشتی دارد و وقت نماز، ترک جلسه می کند و الله اکبر می گوید. این نفوذی ها اتفاقا خود را از همه تند تر و حزب اللهی تر و دلسوزتر نشان می دهند. عباس همان ۴ تیر ۶۰ (به روایت فیلم) می گوید بزنیم و ببندیم و بگیریم. کشمیری می گوید به او خیلی سخت می گذرد. بغض می کند و نگران حفاظت محمدعلی رجایی است. در واقع نفوذی به روایت فیلم هم تند است. هم خیلی اهل ظواهر است. هم سعی میکند خود را از همه دلسوزتر نشان بدهد. انصافا در داخل نظام کدام جریان بیشتر این خصوصیت ها را دارند؟
مسئله نفوذ هم در اینجا مصرف این زمانی دارد. چند سالی است که بحث نفوذ توسط رهبر نظام برای درگیری های داخلی حاکمیت و زدن جریان‌های اصلاح طلب و اعتدال گرا مطرح می شود. می‌توان این را در آن راستا هم تحلیل و تبیین کرد.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32123
سایت خبری تحلیلی زیتون
«ماجرای نیمروز» یا تحریف تاریخ برای امروز! | سایت خبری تحلیلی زیتون
نام فیلم ماجرای نیمروز است. فیلم از همان ابتدا مدعای روایت تاریخ را دارد و البته میگوید که برخی نام‌ها را تغییر داده است. اما واقعیت اینجاست که این فیلم در سه محور تاریخ، تحلیل و تصویر تحریف‌های آشکاری دارد و هدف فیلم، سوژه‌ای برای امروز است و در واقع فیلمی…
گفتگو با مهرانگیز کار؛
تعریف قوه قضاییه از استقلال، پاسخگو نبودن این قوه است
زیتون- ریبوار کوهستانی: درگیری کلامی و کشمکش بین دولت و قوه قضاییه در ماه‌ها و هفته‌های اخیر در ایران بالا گرفته است. حسن روحانی، رییس جمهور، بارها و از جمله در همایش گرامی‌داشت هفته قوه قضاییه بر اهمیت استقلال قوه قضاییه تاکید کرد و گفت که نباید بدون ادله و مدرک کسی را احضار یا بازداشت کرد.
در مقابل، صادق لاریجانی رییس قوه قضاییه میگوید انتقادها از این قوه «نشان فتنه» و به معنی زیر سوال بردن استقلال دستگاه قضایی است. او به صورت تلویحی گفت که دولت آقای روحانی با فرستادن پیغام از کانال‌های مختلف در کار قوه قضاییه دخالت میکند. در تازه‌ترین اظهار نظر نیز آقای لاریجانی تشکیل «نهاد حقوق شهروندی» را خلاف شرع و قانون خواند.
در گفتگو با خانم مهرانگیز کار٬ حقوق‌دان و فعال حقوق بشر از او پرسیدیم که هشدارهای دولت درباره حقوق شهروندی آیا می‌تواند فشاری روی قوه قضاییه بگذارد و در صورتی که این فشارها موثر نباشد دولت روحانی در مقابل آنچه منتقدان «دست‌اندازی‌های سیاسی قوه قضاییه» می‌نامند چه ابزاری برای دفاع از حقوق شهروندان در اختیار دارد؟
متن کامل گفتگو را بخوانید
خانم کار٬ آیا هشدارهای دولت درباره حقوق شهروندی می‌تواند باعث وارد کردن فشار واقعی به قوه قضاییه و تغییر مثبت رویه و رفتار این قوه شود؟
ابتدا بگویم که دادن این هشدارها صرفنظر از نتیجه‌ای که برای آن متصوریم، لازم است. مقام ریاست جمهوری بر پایه قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران دارای اختیارات محدودی است و در عمل اختیارات‌اش محدودتر هم شده است.
علت هم در تضادی است که مدیریت آقای خامنه‌ای در سطوح سیاسی کشور ایجاد کرده است. ایشان در تمام سخنرانی‌ها، بیانیهها و انتصابات خود، به گونه‌ای عمل کرده و میکند که پرچمدار جریان تندرو به نظر می‌آید.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/31950
تعریف قوه قضاییه از استقلال، پاسخگو نبودن این قوه است
زیتون- ریبوار کوهستانی: درگیری کلامی و کشمکش بین دولت و قوه قضاییه در ماه‌ها و هفته‌های اخیر در ایران بالا گرفته است. حسن روحانی، رییس جمهور، بارها و از جمله در همایش گرامی‌داشت هفته قوه قضاییه بر اهمیت استقلال قوه قضاییه تاکید کرد و گفت که نباید بدون ادله و مدرک کسی را احضار یا بازداشت کرد.
در مقابل، صادق لاریجانی رییس قوه قضاییه میگوید انتقادها از این قوه «نشان فتنه» و به معنی زیر سوال بردن استقلال دستگاه قضایی است. او به صورت تلویحی گفت که دولت آقای روحانی با فرستادن پیغام از کانال‌های مختلف در کار قوه قضاییه دخالت میکند. در تازه‌ترین اظهار نظر نیز آقای لاریجانی تشکیل «نهاد حقوق شهروندی» را خلاف شرع و قانون خواند.
در گفتگو با خانم مهرانگیز کار٬ حقوق‌دان و فعال حقوق بشر از او پرسیدیم که هشدارهای دولت درباره حقوق شهروندی آیا می‌تواند فشاری روی قوه قضاییه بگذارد و در صورتی که این فشارها موثر نباشد دولت روحانی در مقابل آنچه منتقدان «دست‌اندازی‌های سیاسی قوه قضاییه» می‌نامند چه ابزاری برای دفاع از حقوق شهروندان در اختیار دارد؟
متن کامل گفتگو را بخوانید
خانم کار٬ آیا هشدارهای دولت درباره حقوق شهروندی می‌تواند باعث وارد کردن فشار واقعی به قوه قضاییه و تغییر مثبت رویه و رفتار این قوه شود؟
ابتدا بگویم که دادن این هشدارها صرفنظر از نتیجه‌ای که برای آن متصوریم، لازم است. مقام ریاست جمهوری بر پایه قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران دارای اختیارات محدودی است و در عمل اختیارات‌اش محدودتر هم شده است.
علت هم در تضادی است که مدیریت آقای خامنه‌ای در سطوح سیاسی کشور ایجاد کرده است. ایشان در تمام سخنرانی‌ها، بیانیهها و انتصابات خود، به گونه‌ای عمل کرده و میکند که پرچمدار جریان تندرو به نظر می‌آید.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/31950
زیتون
تعریف قوه قضاییه از استقلال، پاسخگو نبودن این قوه است
زیتون- ریبوار کوهستانی: درگیری کلامی و کشمکش بین دولت و قوه قضاییه در ماه‌ها و هفته‌های اخیر در ایران بالا گرفته است. حسن روحانی، رییس جمهور، بارها و از جمله در همایش گرامی‌داشت هفته قوه قضاییه بر …
🍃فرزاد پورمرادی از اتهامات امنیتی و کیفری تبرئه شد
زیتون– فرزاد پورمرادی٬ روزنامه نگار کرمانشاهی٬ از اتهامات امنیتی و کیفری تبرئه شد.
به گزارش «زیتون»فرزاد پورمرادی روزنامه نگار و فعال سیاسی کرمانشاه٬ از اتهام‌های اجتماع و تبانی برای انجام اعمالی بر ضد امنیت داخلی و خارجی کشور٬ فعالیت تبلیغی بر ضد نظام جمهوری اسلامی ایران و توهین به مسئولین نظام در حال انجام وظیفه تبرئـــه شده است.
او همچنین در خصوص اتهام نشر اکاذیب به قصد تشویش ادهان عمومی با استفاده از سامانه های رایانه‌ای٬ با رأی شعبه ۱ دادگاه تجدیدنظر استان بشماره دادنامه ۹۶۰۹۹۷۸۳۲۴۱۰۰۰۴۴ ؛ یک و نیم میلیون جریمه شده که با احتساب دوران بازداشت عملا پرداخت نشده است.
این روزنامه نگار و فعال سیاسی در ۱۳ دیماه ۱۳۹۴ توسط اطلاعات سپاه کرمانشاه بازداشت و پس از ۴۸ روز انفرادی با وثیقه ۹۰ میلیون تومانی آزاد شد.
در زمان بازداشت خبرهای زیادی در خصوص فشارهای فراوان به این متهم و عدم توجه به وضعیت درمانی اش منتشر شد. همچنین پس از آزادی در بیمارستان بستری و مورد عمل جراحی کیسه صفرا قرار گرفت. در جریان بازداشت حکم استخدامی وی نیز با نظر وزارت اطلاعات لغو شد.
http://zeitoons.com/32178
زیتون– فرزاد پورمرادی٬ روزنامه نگار کرمانشاهی٬ از اتهامات امنیتی و کیفری تبرئه شد.
به گزارش «زیتون»فرزاد پورمرادی روزنامه نگار و فعال سیاسی کرمانشاه٬ از اتهام‌های اجتماع و تبانی برای انجام اعمالی بر ضد امنیت داخلی و خارجی کشور٬ فعالیت تبلیغی بر ضد نظام جمهوری اسلامی ایران و توهین به مسئولین نظام در حال انجام وظیفه تبرئـــه شده است.
او همچنین در خصوص اتهام نشر اکاذیب به قصد تشویش ادهان عمومی با استفاده از سامانه های رایانه‌ای٬ با رأی شعبه ۱ دادگاه تجدیدنظر استان بشماره دادنامه ۹۶۰۹۹۷۸۳۲۴۱۰۰۰۴۴ ؛ یک و نیم میلیون جریمه شده که با احتساب دوران بازداشت عملا پرداخت نشده است.
این روزنامه نگار و فعال سیاسی در ۱۳ دیماه ۱۳۹۴ توسط اطلاعات سپاه کرمانشاه بازداشت و پس از ۴۸ روز انفرادی با وثیقه ۹۰ میلیون تومانی آزاد شد.
در زمان بازداشت خبرهای زیادی در خصوص فشارهای فراوان به این متهم و عدم توجه به وضعیت درمانی اش منتشر شد. همچنین پس از آزادی در بیمارستان بستری و مورد عمل جراحی کیسه صفرا قرار گرفت. در جریان بازداشت حکم استخدامی وی نیز با نظر وزارت اطلاعات لغو شد.
http://zeitoons.com/32178
زیتون
🍃فرزاد پورمرادی از اتهامات امنیتی و کیفری تبرئه شد
زیتون- فرزاد پورمرادی٬ روزنامه نگار کرمانشاهی٬ از اتهامات امنیتی و کیفری تبرئه شد. به گزارش «زیتون»فرزاد پورمرادی روزنامه نگار و فعال سیاسی کرمانشاه٬ از اتهام‌های اجتماع و تبانی برای انجام اعمالی ب…
گفتگو با رضا معینی؛
روزنامه‌نگاران همچنان قربانی جنگ قدرت هستند
زیتون-ریبوار کوهستانی: سازمان گزارش‌گران بدون مرز در آخرین بیانیه خود٬ آنچه را «تشدید سانسور بر روی اینترنت و سرکوب شهروند-خبرنگاران» در ایران می‌خواند محکوم کرده است. به گفته این سازمان از آغاز سال میلادی ۲۰۱۷ ، بیش از ۹۴ مورد بازداشت وب‌نگاران در ایران رخ داده است و روزنامه نگاران همچنان قربانی جنگ قدرت جناح‌های مختلف نظام هستند. گزارش این سازمان در شرایطی منتشر شده است که رضا صالحی امیر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به تازگی گفته است «مطبوعات در بهترین وضعیت بعد از انقلاب قرار دارند. هم آزادی بیان و هم امنیت شغلی مطبوعات تامین است.»
رضا معینی مسوول بخش ایران سازمان گزارش‌گران بدون مرز در گفتگو با زیتون اما بر صحت اطلاعات ارایه شده توسط این سازمان انگشت تاکید می‌گذارد و میگوید که گزارش آنها در نهایت تاکیدی است بر تداوم و چگونگی کارکرد انواع سانسور جریان آزاد اطلاعات و نشان دادن شکل‌های مختلف و متفاوت آن در ایران.
متن کامل گفتگو را بخوانید:
http://zeitoons.com/31903
روزنامه‌نگاران همچنان قربانی جنگ قدرت هستند
زیتون-ریبوار کوهستانی: سازمان گزارش‌گران بدون مرز در آخرین بیانیه خود٬ آنچه را «تشدید سانسور بر روی اینترنت و سرکوب شهروند-خبرنگاران» در ایران می‌خواند محکوم کرده است. به گفته این سازمان از آغاز سال میلادی ۲۰۱۷ ، بیش از ۹۴ مورد بازداشت وب‌نگاران در ایران رخ داده است و روزنامه نگاران همچنان قربانی جنگ قدرت جناح‌های مختلف نظام هستند. گزارش این سازمان در شرایطی منتشر شده است که رضا صالحی امیر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به تازگی گفته است «مطبوعات در بهترین وضعیت بعد از انقلاب قرار دارند. هم آزادی بیان و هم امنیت شغلی مطبوعات تامین است.»
رضا معینی مسوول بخش ایران سازمان گزارش‌گران بدون مرز در گفتگو با زیتون اما بر صحت اطلاعات ارایه شده توسط این سازمان انگشت تاکید می‌گذارد و میگوید که گزارش آنها در نهایت تاکیدی است بر تداوم و چگونگی کارکرد انواع سانسور جریان آزاد اطلاعات و نشان دادن شکل‌های مختلف و متفاوت آن در ایران.
متن کامل گفتگو را بخوانید:
http://zeitoons.com/31903
زیتون
روزنامه‌نگاران همچنان قربانی جنگ قدرت هستند
زیتون-ریبوار کوهستانی: سازمان گزارش‌گران بدون مرز در آخرین بیانیه خود٬ آنچه را «تشدید سانسور بر روی اینترنت و سرکوب شهروند-خبرنگاران» در ایران می‌خواند محکوم کرده است. به گفته این سازمان از آغاز س…
وقتی ریزش‌ها از رویش‌ها بیشتر می‌شوند؛
بحران جانشینی در نهادهای انتصابی
زیتون-احسان مهرابی: تمدید سه ساله حکم فرمانده سپاه پاسداران و معرفی نشدن رییس و اعضای جدید مجمع تشخیص مصلحت نظام٬ نشان از یک بحران جانشینی در نهادهای زیر نظر رهبر جمهوری اسلامی دارد که پیش از این سابقه نداشته است.
تمدید حکم محمد علی جعفری برای سه سال، برخلاف روال معمول رهبر جمهوری اسلامی است که به منصوبانش دو حکم پنج ساله می‌دهد.
آیت الله خامنه‌ای درباره تمدید حکم اسماعیل احمدی مقدم، فرمانده سابق نیروی انتظامی، نیز برخلاف روال معمول خود عمل کرد و حکم او یک بار سه سال و یک بار یک سال تمدید شد. حوادث سال ۸۸ و همچنین شایعات درباره فساد اقتصادی احمدی مقدم می‌توانست از جمله دلایل این اقدام غیر متعارف باشد.
اینک پس از انتخاب دوباره حسن روحانی به ریاست جمهوری و درگیری‌های سپاه پاسداران و دولت، شاید آیت الله خامنه‌ای نخواسته آرایش فضای سیاسی کشور را تغییر دهد.
شرایط منطقه نیز می‌تواند تا حدودی در این تمدید حکم نقش داشته باشد اما معمولا در این‌گونه موارد شرایط داخلی تاثیر بیشتری دارد. از سوی دیگر نیروی قدس سپاه پاسداران عملا به یک واحد مستقل تبدیل شده که تغییرات سپاه چندان در آن تاثیری ندارد.
سپاه پاسداران اینک با بحران جانشینی نیز مواجه است. برخی از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران، در دوره جنگ با عراق یا سالهای پس از آن کشته شده‌اند، برخی از آنها از جمله مرتضی قربانی و علی فضلی نیز با انتصاب به سمت‌های رده دوم تحقیر شده‌اند.
مرتضی قربانی پس از حمایت از محمد خاتمی درسال ۷۶ دیگر سمت درخور اعتنایی در سپاه پاسداران نگرفت. علی فضلی نیز با وجود حمایت تمام قد از آیت الله خامنه‌ای جانشین فرمانده بسیج است. نهادی که سوابق محمدرضا نقدی و غلامحسین غیب پرور فرماندهان سابق و فعلی آن، بسیار کمتر از فضلی است.
از سوی دیگر بعید است که آیت الله خامنه‌ای بخواهد فرمانده بعدی سپاه پاسداران را از میان سرلشگرهای باقی مانده در این نهاد یعنی غلامعلی رشید، قاسم سلیمانی و مصطفی ایزدی انتخاب کند.
ممکن است، فرمانده بعدی سپاه پاسداران سرلشگر نباشد، مگر اینکه آیت الله خامنه‌ای بخواهد در سه سال آینده از میان فرماندهان موجود فردی را ارتقا داده و به فرماندهی این نهاد منصوب کند.
قبایی تنها در قامت هاشمی رفسنجانی
به تقلید از جمله مشهور مهندس مهدی بازرگان مبنی بر اینکه ولایت فقیه تنها «قبایی است که فقط به قامت آیت الله خمینی دوخته شده است»، گویا قبای ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز تنها به قامت اکبر هاشمی رفسنجانی دوخته شده بود.
با گذشت بیش از چهار ماه از پایان دوره مسئولیت رییس و اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام٬ هنوز اعضای جدید تعیین نشده‌اند.
شاید رهبر جمهوری اسلامی انتصاب اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام را به بعد از استقرار کامل دولت دوم حسن روحانی موکول کرده است.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32161
بحران جانشینی در نهادهای انتصابی
زیتون-احسان مهرابی: تمدید سه ساله حکم فرمانده سپاه پاسداران و معرفی نشدن رییس و اعضای جدید مجمع تشخیص مصلحت نظام٬ نشان از یک بحران جانشینی در نهادهای زیر نظر رهبر جمهوری اسلامی دارد که پیش از این سابقه نداشته است.
تمدید حکم محمد علی جعفری برای سه سال، برخلاف روال معمول رهبر جمهوری اسلامی است که به منصوبانش دو حکم پنج ساله می‌دهد.
آیت الله خامنه‌ای درباره تمدید حکم اسماعیل احمدی مقدم، فرمانده سابق نیروی انتظامی، نیز برخلاف روال معمول خود عمل کرد و حکم او یک بار سه سال و یک بار یک سال تمدید شد. حوادث سال ۸۸ و همچنین شایعات درباره فساد اقتصادی احمدی مقدم می‌توانست از جمله دلایل این اقدام غیر متعارف باشد.
اینک پس از انتخاب دوباره حسن روحانی به ریاست جمهوری و درگیری‌های سپاه پاسداران و دولت، شاید آیت الله خامنه‌ای نخواسته آرایش فضای سیاسی کشور را تغییر دهد.
شرایط منطقه نیز می‌تواند تا حدودی در این تمدید حکم نقش داشته باشد اما معمولا در این‌گونه موارد شرایط داخلی تاثیر بیشتری دارد. از سوی دیگر نیروی قدس سپاه پاسداران عملا به یک واحد مستقل تبدیل شده که تغییرات سپاه چندان در آن تاثیری ندارد.
سپاه پاسداران اینک با بحران جانشینی نیز مواجه است. برخی از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران، در دوره جنگ با عراق یا سالهای پس از آن کشته شده‌اند، برخی از آنها از جمله مرتضی قربانی و علی فضلی نیز با انتصاب به سمت‌های رده دوم تحقیر شده‌اند.
مرتضی قربانی پس از حمایت از محمد خاتمی درسال ۷۶ دیگر سمت درخور اعتنایی در سپاه پاسداران نگرفت. علی فضلی نیز با وجود حمایت تمام قد از آیت الله خامنه‌ای جانشین فرمانده بسیج است. نهادی که سوابق محمدرضا نقدی و غلامحسین غیب پرور فرماندهان سابق و فعلی آن، بسیار کمتر از فضلی است.
از سوی دیگر بعید است که آیت الله خامنه‌ای بخواهد فرمانده بعدی سپاه پاسداران را از میان سرلشگرهای باقی مانده در این نهاد یعنی غلامعلی رشید، قاسم سلیمانی و مصطفی ایزدی انتخاب کند.
ممکن است، فرمانده بعدی سپاه پاسداران سرلشگر نباشد، مگر اینکه آیت الله خامنه‌ای بخواهد در سه سال آینده از میان فرماندهان موجود فردی را ارتقا داده و به فرماندهی این نهاد منصوب کند.
قبایی تنها در قامت هاشمی رفسنجانی
به تقلید از جمله مشهور مهندس مهدی بازرگان مبنی بر اینکه ولایت فقیه تنها «قبایی است که فقط به قامت آیت الله خمینی دوخته شده است»، گویا قبای ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز تنها به قامت اکبر هاشمی رفسنجانی دوخته شده بود.
با گذشت بیش از چهار ماه از پایان دوره مسئولیت رییس و اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام٬ هنوز اعضای جدید تعیین نشده‌اند.
شاید رهبر جمهوری اسلامی انتصاب اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام را به بعد از استقرار کامل دولت دوم حسن روحانی موکول کرده است.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32161
Zeitoons
بحران جانشینی در نهادهای انتصابی
بحران جانشینی در نهادهای انتصابی | سایت مستقل تحلیلی خبری
مسیحیان دست راستی و نقش آنان در پیروزی ترامپ (۲)
محمد برقعی
برای درک برنامه ها و سیاست دولت ترامپ لازم است شناختی از مسیحیان دست راستی داشت و برای شناخت آنان باید اوانجلیکن‌ها، که بخش اصلی آنان هستند، شناخته شوند. از این رو، در این بخش به اختصار تاریخچه اوانجلیکن‌ها را در آمریکا مرور می‌کنیم و چون هدف فقط شناخت اثرات آنان بر این دولت است، از بسیاری از موارد غیرلازم در می‌گذریم و علاقمندان را به منابع وسیع‌تر ارجاع می‌دهیم. (۱)
تاریخچه
این فرقه، نخست در انگلستان در اواخر قرن شانزدهم با الهام از سه گروه پراسپتارین‌ها پرسبیترین، پیورتنیست‌ها یا پاک‌دینان پوریتنیسم، و پیتیست‌ها شکل گرفت .گروه اول شعبه اصلی پروتستان‌ها در انگلیس را شکل می‌دادند. گروه دوم مومنان بسیار معتقدی بودند که به فهم فرد از کتاب مقدس تا روایت کلیسا ازآن تکیه می‌کردند. دسته سوم ایمان را امری قلبی، حاصل از اشراق و اتصال مستقیم به منبع قدسی می‌دانستند که بیشتر همانند عرفای ما بودند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32235
محمد برقعی
برای درک برنامه ها و سیاست دولت ترامپ لازم است شناختی از مسیحیان دست راستی داشت و برای شناخت آنان باید اوانجلیکن‌ها، که بخش اصلی آنان هستند، شناخته شوند. از این رو، در این بخش به اختصار تاریخچه اوانجلیکن‌ها را در آمریکا مرور می‌کنیم و چون هدف فقط شناخت اثرات آنان بر این دولت است، از بسیاری از موارد غیرلازم در می‌گذریم و علاقمندان را به منابع وسیع‌تر ارجاع می‌دهیم. (۱)
تاریخچه
این فرقه، نخست در انگلستان در اواخر قرن شانزدهم با الهام از سه گروه پراسپتارین‌ها پرسبیترین، پیورتنیست‌ها یا پاک‌دینان پوریتنیسم، و پیتیست‌ها شکل گرفت .گروه اول شعبه اصلی پروتستان‌ها در انگلیس را شکل می‌دادند. گروه دوم مومنان بسیار معتقدی بودند که به فهم فرد از کتاب مقدس تا روایت کلیسا ازآن تکیه می‌کردند. دسته سوم ایمان را امری قلبی، حاصل از اشراق و اتصال مستقیم به منبع قدسی می‌دانستند که بیشتر همانند عرفای ما بودند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32235
زیتون
مسیحیان دست راستی و نقش آنان در پیروزی ترامپ (۲)
برای درک برنامه ها و سیاست دولت ترامپ لازم است شناختی از مسیحیان دست راستی داشت و برای شناخت آنان باید اوانجلیکن‌ها، که بخش اصلی آنان هستند، شناخته شوند. از این رو، در این بخش به اختصار تاریخچه او…
قرارداد توتال، قراردادهای سپاه
مرتضی کاظمیان
قرارداد اخیر وزارت نفت دولت روحانی با شرکت فرانسوی “توتال”، همچنان هدف حمله مخالفان دولت و به‌ویژه راست افراطی است. به‌عنوان نمونه، تنها در دو هفته اخیر، بیش از نیمی از تیترهای نخست روزنامه «کیهان»، به قرارداد مزبور اختصاص داشته و آن‌را هدف انتقادهای تند قرار داده است. مضمون یکی از انتقادها، «پنهان» بودن متن قرارداد با توتال است.
یکشنبه‌ی پیش، «کیهان» در تیتر نخست خود نوشت: «چرا متن قرارداد را پنهان می‌کنید؟!» در گزارش این روزنامه خطاب به مسئولان وزارت نفت و دولت روحانی تاکید شده بود: «اجازه بدهید مردم از متن قرارداد مطلع شوند تا خودشان قضاوت کنند که چه کسی راست میگوید. از چه می‌ترسید؟! این همه واهمه از چیست؟! آیا نشنیدید که گفتند: «آن را که حساب پاک است، از محاسبه چه باک است؟» چرا با عدم انتشار متن قرارداد و پنهان شدن پشت واژه «محرمانه» اجازه می‌دهید هر ادعایی در جامعه شکل بگیرد؟! یک‌بار جرات کنید و سند مورد ادعایتان را در منظر و مرآی مردم قرار دهید … تا سیه‌روی شود هرکه در او غش باشد…»
مشابه این انتقاد و ادعا، کم مطرح نشده است؛ تریبون‌های مختلف مخالف دولت، هریک از منظری و با نقطه‌عزیمتی نسبت به عدم‌انتشار متن قرارداد انتقاد کرده‌اند.
زنگنه، وزیر نفت هفته گذشته در مجلس در این خصوص توضیحاتی ارائه داد*؛ اما مستقل از آنچه به استدلال وزیر مربوط است، نکته قابل طرح، سکوت بازوهای رسانه‌ای مخالفان دولت نسبت به قراردادهای عجیب و غریب سپاه پاسداران (به‌ویژه و به‌طور مشخص قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء) در سالهای گذشته است.
درحالی‌که اگر بر انتشار متن قرارداد توتال اصرار هست، چرا درباره قراردادهای سپاه این حساسیت وجود ندارد؟ چرا «کیهان» و خبرگزاری‌های امنیتی همسو با سپاه (ازجمله و به‌خصوص «فارس» و «تسنیم») به ضرورت انتشار علنی قراردادهای قرارگاه خاتم با وزارت نفت ـ در دولت احمدی‌نژاد ـ اشاره‌ای ندارند؟
چرا قرارگاه خاتم‌الانبیاء متن قراردادهای چند میلیارد دلاری خود با وزارت نفت دولت احمدی‌نژاد را برای داوری افکار عمومی منتشر نمی‌کند؟
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32231
مرتضی کاظمیان
قرارداد اخیر وزارت نفت دولت روحانی با شرکت فرانسوی “توتال”، همچنان هدف حمله مخالفان دولت و به‌ویژه راست افراطی است. به‌عنوان نمونه، تنها در دو هفته اخیر، بیش از نیمی از تیترهای نخست روزنامه «کیهان»، به قرارداد مزبور اختصاص داشته و آن‌را هدف انتقادهای تند قرار داده است. مضمون یکی از انتقادها، «پنهان» بودن متن قرارداد با توتال است.
یکشنبه‌ی پیش، «کیهان» در تیتر نخست خود نوشت: «چرا متن قرارداد را پنهان می‌کنید؟!» در گزارش این روزنامه خطاب به مسئولان وزارت نفت و دولت روحانی تاکید شده بود: «اجازه بدهید مردم از متن قرارداد مطلع شوند تا خودشان قضاوت کنند که چه کسی راست میگوید. از چه می‌ترسید؟! این همه واهمه از چیست؟! آیا نشنیدید که گفتند: «آن را که حساب پاک است، از محاسبه چه باک است؟» چرا با عدم انتشار متن قرارداد و پنهان شدن پشت واژه «محرمانه» اجازه می‌دهید هر ادعایی در جامعه شکل بگیرد؟! یک‌بار جرات کنید و سند مورد ادعایتان را در منظر و مرآی مردم قرار دهید … تا سیه‌روی شود هرکه در او غش باشد…»
مشابه این انتقاد و ادعا، کم مطرح نشده است؛ تریبون‌های مختلف مخالف دولت، هریک از منظری و با نقطه‌عزیمتی نسبت به عدم‌انتشار متن قرارداد انتقاد کرده‌اند.
زنگنه، وزیر نفت هفته گذشته در مجلس در این خصوص توضیحاتی ارائه داد*؛ اما مستقل از آنچه به استدلال وزیر مربوط است، نکته قابل طرح، سکوت بازوهای رسانه‌ای مخالفان دولت نسبت به قراردادهای عجیب و غریب سپاه پاسداران (به‌ویژه و به‌طور مشخص قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء) در سالهای گذشته است.
درحالی‌که اگر بر انتشار متن قرارداد توتال اصرار هست، چرا درباره قراردادهای سپاه این حساسیت وجود ندارد؟ چرا «کیهان» و خبرگزاری‌های امنیتی همسو با سپاه (ازجمله و به‌خصوص «فارس» و «تسنیم») به ضرورت انتشار علنی قراردادهای قرارگاه خاتم با وزارت نفت ـ در دولت احمدی‌نژاد ـ اشاره‌ای ندارند؟
چرا قرارگاه خاتم‌الانبیاء متن قراردادهای چند میلیارد دلاری خود با وزارت نفت دولت احمدی‌نژاد را برای داوری افکار عمومی منتشر نمی‌کند؟
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32231
Zeitoons
قرارداد توتال، قراردادهای سپاه
قرارداد توتال، قراردادهای سپاه | سایت مستقل تحلیلی خبری
واکنش‌های عمومی درباره مجازات عامل تجاوز؛
معمای حکم اعدام
زیتون ـ مهسا محمدی: از ۲۹ خرداد تا ۱۹ تیر، یعنی دقیقا یک ماه طول کشید تا ماجرای مفقود شدن آتنا اصلانی دختر ۷ ساله اردبیلی تبدیل به یکی از تاثیرگذارترین قتل‌های سالهای اخیر در ایران شود. این کودک هفت ساله اهل پارس‌آباد مغان توسط مرد میان‌سال و آشنا در همسایگی محل کسب و کار پدرش ربوده شده و بعد از آزار و اذیت جنسی و جسمی کشته شد.
قاتل ۴۵ ساله به واسطه بررسی دوربین‌های مدار بسته مورد ظن و بازجویی قرار گرفت و در نهایت به قتل این کودک و یک قتل دیگر اعتراف کرده و برای اعتراف به قتل سوم هنوز تحت بازجویی است .
قتل، آن هم قتل کودکان به همراه تجاوز و آزار جنسی یکی از مواردی است که همیشه افکار عمومی حساسیت بالایی نسبت به آن داشته است و از این رهگذر اخبار مربوط به آن به شدت دیده شده و مورد توجه قرار می‌گیرد. یکی دیگر از موارد این‌چنینی که زمان زیادی هم از آن نمی‌گذرد قتل ستایش قریشی کودک ۶ ساله اهل افغانستان در فروردین ماه سال ۱۳۹۵، در خیرآباد ورامین است که از سوی پسر ۱۷سالهٔ همسایه ربوده شد و به قتل رسید و پیکرش با اسید سوزانده شد. این قتل نیز بازتاب بسیار گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی داشت و حساسیت عمومی درباره آن بالا رفت٬ با این تفاوت که در پرونده ستایش، قاتل نیز کودک و زیر سن قانونی به حساب می‌آید.
اعدام، بازدارنده یا پاسخ به افکار عمومی؟
در جریان قتل آتنا خبرها حاکی از خشم عمومی بالا نسبت به قاتل این کودک است. مردم پارس‌آباد به مغازه قاتل آتنا در حمله کردند و بعد از ورود به مغازه رنگرزی جعفرزاده( قاتل) واقع در خیابان پزشکان پارس آباد آنجا را آتش زده و وسایل داخل مغازه را به خیابان ریختند طوری که تمامی خیابان‌های منتهی به محل بسته شد و نهایتا بعد از ورود نیروی انتظامی، دادستان و فرماندار٬ مردم به مصلی شهر فرا خوانده شدند و با سخنرانی فرماندار و دادستان پارس آباد و وعده رسیدگی سریع و اشد مجازات از سوی دادستان اردبیل٬ نا‌آرامی‌ها متوقف شد .
واکنش‌ها اما در این سطح باقی نماند و به شبکه‌های مجازی و واکنش هنرمندان و سیاسیون و مقامات نیز کشیده شد. علی لاریجانی ضمن تسلیت به خانواده این کودک از قوه قضاییه خواست که «در اسرع وقت و با دقت به پرونده این جنایت رسیدگی کند» هنرمندان زیادی نیز به بیان تاسف و اعجاب خود از این اتفاق تلخ پرداختند.
در شبکه‌های اجتماعی اما از منظر دیگری نیز به این واقعه پرداخته شد. در توئیتر با هشتگ قربانیان خاموش با تمرکز بر کودک‌آزاری و خلاهای قانونی برای دفاع از کودکان دربرابر آزارهای جنسی آشکار و پنهان و آموزش به کودکان به مساله ورود کردند و کاربران از مشاهدات و تجربیات کمابیش مشابه خود به لحاظ مورد آزار و اذیت جنسی بودن، نوشتند. همچنین به بازخوانی پرونده‍‌‌‌های تجاوز در ایران از قاتل زنجیره‌ای پاکدشتی مشهور به «بیجه» که به پسران نوجوان تجاوز می‌کرد و بعد آنان را به قتل می‌رساند گرفته تا پرونده سعید طوسی قاری نزدیک به حاکمیت پرداختند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32217
معمای حکم اعدام
زیتون ـ مهسا محمدی: از ۲۹ خرداد تا ۱۹ تیر، یعنی دقیقا یک ماه طول کشید تا ماجرای مفقود شدن آتنا اصلانی دختر ۷ ساله اردبیلی تبدیل به یکی از تاثیرگذارترین قتل‌های سالهای اخیر در ایران شود. این کودک هفت ساله اهل پارس‌آباد مغان توسط مرد میان‌سال و آشنا در همسایگی محل کسب و کار پدرش ربوده شده و بعد از آزار و اذیت جنسی و جسمی کشته شد.
قاتل ۴۵ ساله به واسطه بررسی دوربین‌های مدار بسته مورد ظن و بازجویی قرار گرفت و در نهایت به قتل این کودک و یک قتل دیگر اعتراف کرده و برای اعتراف به قتل سوم هنوز تحت بازجویی است .
قتل، آن هم قتل کودکان به همراه تجاوز و آزار جنسی یکی از مواردی است که همیشه افکار عمومی حساسیت بالایی نسبت به آن داشته است و از این رهگذر اخبار مربوط به آن به شدت دیده شده و مورد توجه قرار می‌گیرد. یکی دیگر از موارد این‌چنینی که زمان زیادی هم از آن نمی‌گذرد قتل ستایش قریشی کودک ۶ ساله اهل افغانستان در فروردین ماه سال ۱۳۹۵، در خیرآباد ورامین است که از سوی پسر ۱۷سالهٔ همسایه ربوده شد و به قتل رسید و پیکرش با اسید سوزانده شد. این قتل نیز بازتاب بسیار گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی داشت و حساسیت عمومی درباره آن بالا رفت٬ با این تفاوت که در پرونده ستایش، قاتل نیز کودک و زیر سن قانونی به حساب می‌آید.
اعدام، بازدارنده یا پاسخ به افکار عمومی؟
در جریان قتل آتنا خبرها حاکی از خشم عمومی بالا نسبت به قاتل این کودک است. مردم پارس‌آباد به مغازه قاتل آتنا در حمله کردند و بعد از ورود به مغازه رنگرزی جعفرزاده( قاتل) واقع در خیابان پزشکان پارس آباد آنجا را آتش زده و وسایل داخل مغازه را به خیابان ریختند طوری که تمامی خیابان‌های منتهی به محل بسته شد و نهایتا بعد از ورود نیروی انتظامی، دادستان و فرماندار٬ مردم به مصلی شهر فرا خوانده شدند و با سخنرانی فرماندار و دادستان پارس آباد و وعده رسیدگی سریع و اشد مجازات از سوی دادستان اردبیل٬ نا‌آرامی‌ها متوقف شد .
واکنش‌ها اما در این سطح باقی نماند و به شبکه‌های مجازی و واکنش هنرمندان و سیاسیون و مقامات نیز کشیده شد. علی لاریجانی ضمن تسلیت به خانواده این کودک از قوه قضاییه خواست که «در اسرع وقت و با دقت به پرونده این جنایت رسیدگی کند» هنرمندان زیادی نیز به بیان تاسف و اعجاب خود از این اتفاق تلخ پرداختند.
در شبکه‌های اجتماعی اما از منظر دیگری نیز به این واقعه پرداخته شد. در توئیتر با هشتگ قربانیان خاموش با تمرکز بر کودک‌آزاری و خلاهای قانونی برای دفاع از کودکان دربرابر آزارهای جنسی آشکار و پنهان و آموزش به کودکان به مساله ورود کردند و کاربران از مشاهدات و تجربیات کمابیش مشابه خود به لحاظ مورد آزار و اذیت جنسی بودن، نوشتند. همچنین به بازخوانی پرونده‍‌‌‌های تجاوز در ایران از قاتل زنجیره‌ای پاکدشتی مشهور به «بیجه» که به پسران نوجوان تجاوز می‌کرد و بعد آنان را به قتل می‌رساند گرفته تا پرونده سعید طوسی قاری نزدیک به حاکمیت پرداختند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32217
زیتون
معمای حکم اعدام
زیتون ـ مهسا محمدی: از 29 خرداد تا 19 تیر، یعنی دقیقا یک ماه طول کشید تا ماجرای مفقود شدن آتنا اصلانی دختر 7 ساله اردبیلی تبدیل به یکی از تاثیرگذارترین قتل‌های سالهای اخیر در ایران شود. این کودک ه…
«رفتار عفیفانه» هم شامل مردان می‌شود هم شامل زنان
گزارشی از یک نشست
زیتون-: شهروز رضوی: نشست نقد و بررسی کتاب «حجاب در ترازو»، با حضور ویکتوریا طهماسبی، استاد مطالعات زنانِ دانشگاه تورنتو، فروغ جهانبخش، استاد مطالعات ادیانِ دانشگاه کویینز و سروش دباغ، صاحب اثر و محقق و پژوهشگر دپارتمان «مطالعات ادیانِ» دانشگاه تورنتو، به همت «بنیاد سهروردی» در شهر تورنتو برگزار شد.
ویکتوریا طهماسبی سخنران اول این نشست بود. وی با تمجید از ورود سروش دباغ به این مسئله مهم و بحث انگیز در ایران معاصر، تفکیک میان «حجاب» و « عفت» و نگاه به مسئلۀ حجاب از منظر اخلاقی را از نکات رهگشای کتاب انگاشت؛ اینکه باید حجاب را ذیل عفت قرار دهیم و نه عفت را ذیل حجاب و آنچه اهمیت و محوریت دارد، رفتار عفیفانه است، نه لزوما بی حجاب بودن. افزون بر این، طهماسبی تمایز میان «نگاه جنسی» و «نگاه انسانی» به زنان و بررسیدن نسبت میان فمینیسم و نواندیشی دینی و دفاع از برابریِ حقوقی میان زنان و مردان را از فقرات مهم « حجاب در ترازو» قلمداد کرد.
طهماسبی سخنان خود را با طرح چند سؤال خاتمه بخشید. وی از سروش دباغ پرسید: مخاطب اصلی این کتاب چه کسانی اند؟ فقط دختران و زنان مسلمان؟ و یا دیگر بخش های جامعه ایرانی نیز می توانند مخاطب این کتاب باشند؟ افزون بر این، پرسید چرا به آثار فمینیست هایی چون امینه ودود و لیلا احمد در مقالات متعدد «حجاب در ترازو» ارجاع داده نشده است؟ ربط و نسبت میان فقه و حقوق و اخلاق و عرف از دیگر سؤالات طهماسبی بود. نهایتا، طهماسبی از رابطۀ میان قدرت و جنسیت سخن گفت، رابطه ای که در آثار فیلسوفان فمینیست کاویده شده؛ اما در این کتاب به بحث گذاشته نشده است.
فروغ جهانبخش، سخنرانی بعدیِ این نشست بود. وی با طرح این مسئله که پیش از انتشار مقالات سروش دباغ دربارۀ حجاب، مرحوم احمد قابل در فتوای فقهیِ شجاعانۀ خود، تصریح کرده بودکه پوشاندن موی سر و گردنِ دختران و زنان وجوب فقهی ندارد، افزود: دباغ از منظر اخلاقی، و نه فقهی به این مسئله پرداخته و با تفکیک میانِ عفت و حجاب، استدلال کرده که نپوشاندنِ موی سر و گردن در روزگار کنونی، کاری غیر عفیفانه و غیر اخلاقی نیست. جهانبخش افزود که در ادبیات بحث از حجاب در زبان فارسی، جای بررسی این موضوع از منظر اخلاقی خالی بود و «حجاب در ترازو» از این حیث، نوآوری داشته و به غنای این مبحث در ادبیات نواندیشی دینیِ معاصر افزوده است. وی، طرح مسئله از منظر قرآنی و ارجاع به تمامی آیات مربوطه در یکی از مقالات کتاب را از دیگر نقاط قوت کتاب معرفی کرد، چرا که با خواندن مقالۀ «حجاب در ترازوی قرآن»، می توان چند و چون مسئله حجاب در قرآن، متن مقدس مسلمانان را دریافت.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32242
گزارشی از یک نشست
زیتون-: شهروز رضوی: نشست نقد و بررسی کتاب «حجاب در ترازو»، با حضور ویکتوریا طهماسبی، استاد مطالعات زنانِ دانشگاه تورنتو، فروغ جهانبخش، استاد مطالعات ادیانِ دانشگاه کویینز و سروش دباغ، صاحب اثر و محقق و پژوهشگر دپارتمان «مطالعات ادیانِ» دانشگاه تورنتو، به همت «بنیاد سهروردی» در شهر تورنتو برگزار شد.
ویکتوریا طهماسبی سخنران اول این نشست بود. وی با تمجید از ورود سروش دباغ به این مسئله مهم و بحث انگیز در ایران معاصر، تفکیک میان «حجاب» و « عفت» و نگاه به مسئلۀ حجاب از منظر اخلاقی را از نکات رهگشای کتاب انگاشت؛ اینکه باید حجاب را ذیل عفت قرار دهیم و نه عفت را ذیل حجاب و آنچه اهمیت و محوریت دارد، رفتار عفیفانه است، نه لزوما بی حجاب بودن. افزون بر این، طهماسبی تمایز میان «نگاه جنسی» و «نگاه انسانی» به زنان و بررسیدن نسبت میان فمینیسم و نواندیشی دینی و دفاع از برابریِ حقوقی میان زنان و مردان را از فقرات مهم « حجاب در ترازو» قلمداد کرد.
طهماسبی سخنان خود را با طرح چند سؤال خاتمه بخشید. وی از سروش دباغ پرسید: مخاطب اصلی این کتاب چه کسانی اند؟ فقط دختران و زنان مسلمان؟ و یا دیگر بخش های جامعه ایرانی نیز می توانند مخاطب این کتاب باشند؟ افزون بر این، پرسید چرا به آثار فمینیست هایی چون امینه ودود و لیلا احمد در مقالات متعدد «حجاب در ترازو» ارجاع داده نشده است؟ ربط و نسبت میان فقه و حقوق و اخلاق و عرف از دیگر سؤالات طهماسبی بود. نهایتا، طهماسبی از رابطۀ میان قدرت و جنسیت سخن گفت، رابطه ای که در آثار فیلسوفان فمینیست کاویده شده؛ اما در این کتاب به بحث گذاشته نشده است.
فروغ جهانبخش، سخنرانی بعدیِ این نشست بود. وی با طرح این مسئله که پیش از انتشار مقالات سروش دباغ دربارۀ حجاب، مرحوم احمد قابل در فتوای فقهیِ شجاعانۀ خود، تصریح کرده بودکه پوشاندن موی سر و گردنِ دختران و زنان وجوب فقهی ندارد، افزود: دباغ از منظر اخلاقی، و نه فقهی به این مسئله پرداخته و با تفکیک میانِ عفت و حجاب، استدلال کرده که نپوشاندنِ موی سر و گردن در روزگار کنونی، کاری غیر عفیفانه و غیر اخلاقی نیست. جهانبخش افزود که در ادبیات بحث از حجاب در زبان فارسی، جای بررسی این موضوع از منظر اخلاقی خالی بود و «حجاب در ترازو» از این حیث، نوآوری داشته و به غنای این مبحث در ادبیات نواندیشی دینیِ معاصر افزوده است. وی، طرح مسئله از منظر قرآنی و ارجاع به تمامی آیات مربوطه در یکی از مقالات کتاب را از دیگر نقاط قوت کتاب معرفی کرد، چرا که با خواندن مقالۀ «حجاب در ترازوی قرآن»، می توان چند و چون مسئله حجاب در قرآن، متن مقدس مسلمانان را دریافت.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32242
سایت خبری تحلیلی زیتون
«رفتار عفیفانه» هم شامل مردان می‌شود هم شامل زنان | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون-: شهروز رضوی: نشست نقد و بررسی کتاب «حجاب در ترازو»، با حضور ویکتوریا طهماسبی، استاد مطالعات زنانِ دانشگاه تورنتو، فروغ جهانبخش، استاد مطالعات ادیانِ دانشگاه کویینز و سروش دباغ، صاحب اثر و محقق و پژوهشگر دپارتمان «مطالعات ادیانِ» دانشگاه تورنتو، به…
ریاضیات گذرنامه نمی‌خواهد؛ برای مریم میرزاخانی
طاها پارسا
در میان علوم و مخلوقات بشر، هیچ پدیده‌ای جز «ریاضیات» کاملا بی‌طرف نیست. تنها ریاضیات است که «زبان» فراگیر و مستقل خودش را دارد و مرز نمی‌شناسد از آن هیچ فرهنگ و جغرافیایی نیست و «ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است». ( زبان هنر و حتی موسیقی هم چنین خاصیتی را ندارند).
از این بی‌طرفی و جهان‌گستری می‌توان تعبیری دیگر هم داشت. ریاضی‌دانانی چون «مریم میرزاخانی»، به هیچ جغرافیا و زمان و آیینی تعلق ندارند و در مکان و زمان محصور نمی‌شوند.
در ادبیات دینی تعبیری به اسم «ابدال» وجود دارد. آنجا می‌گویند ابدال (کسی یا) کسانی هستند که خداوند به وسیله‌ی آنان، زمین را بر پا می‌دارد، بلاها را از زمین دور میکند و هرگز زمین از وجودشان خالی نمی‌شود. به این زبان، مریم میرزاخانی از زمره‌ی ابدال بود و از آن‌هایی که هدیه‌ی الهی‌اند برای باقی‌ماندن حیات بر این کره‌ی خاکی و زیباتر ساختن لحظه‌های زندگی برای همه‌ی خاکیان.
«ریاضیات» را با «سیاست» نمی‌توان و نباید تحقیر کرد. مریم میرزاخانی را به داشتن و نداشتن حجاب، به نحوه‌ی انتشار عکس‌هایش در روزنامه‌ها، به داشتن و نداشتن پاسپورت ایرانی فرزندش، به همسر غیر ایرانی‌اش، به بازمانده‌ی اتوبوس مرگ «شریف»، به مهاجری که در غربت جان سپرد،.. تخفیف نباید داد. در این مقام، حتی تاکید بر هویت جنسی او، زن بودن او، او را «نخستین زن» برنده المپیاد و اولین زن برنده‌ی فیلدز خواندن، زمینی کردن مقام آسمانی او و تقلیل جایگاه زمین‌گستر اوست. مریم میرزاخانی اینجا متعلق به همه است، همان‌سان که اعداد.
مریم میرزاخانی را نباید تقسیم کرد. همه باید او را الگوی فرزندان‌شان قرار دهند. بگذاریم حداد عادل هم خودش را با او جمع ببندد و عکسش را با او منتشر کند. مهاجرت علمی او را نباید تحلیل سیاسی کرد. مهاجرت علمی مریم، فرار مغزها نیست، قدرت مغزهاست. برکت مغزهاست. معجزه‌ی مغزهاست. او فقط متعلق به ایران یا آمریکا نیست. ریاضیات گذرنامه نمی‌خواهد، بلکه نمی‌شناسد.
گاوس، ریاضی‌دان بزرگ گفته است: «ریاضی ملکهی علوم است و حساب ملکهی ریاضیات». و چه نیکو مریم میرزاخانی را هم «ملکه ریاضی» خوانده‌اند. او نیز از جنس عدد بود و حساب، اعداد هرگز نمی‌میرند.
http://zeitoons.com/32283
طاها پارسا
در میان علوم و مخلوقات بشر، هیچ پدیده‌ای جز «ریاضیات» کاملا بی‌طرف نیست. تنها ریاضیات است که «زبان» فراگیر و مستقل خودش را دارد و مرز نمی‌شناسد از آن هیچ فرهنگ و جغرافیایی نیست و «ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است». ( زبان هنر و حتی موسیقی هم چنین خاصیتی را ندارند).
از این بی‌طرفی و جهان‌گستری می‌توان تعبیری دیگر هم داشت. ریاضی‌دانانی چون «مریم میرزاخانی»، به هیچ جغرافیا و زمان و آیینی تعلق ندارند و در مکان و زمان محصور نمی‌شوند.
در ادبیات دینی تعبیری به اسم «ابدال» وجود دارد. آنجا می‌گویند ابدال (کسی یا) کسانی هستند که خداوند به وسیله‌ی آنان، زمین را بر پا می‌دارد، بلاها را از زمین دور میکند و هرگز زمین از وجودشان خالی نمی‌شود. به این زبان، مریم میرزاخانی از زمره‌ی ابدال بود و از آن‌هایی که هدیه‌ی الهی‌اند برای باقی‌ماندن حیات بر این کره‌ی خاکی و زیباتر ساختن لحظه‌های زندگی برای همه‌ی خاکیان.
«ریاضیات» را با «سیاست» نمی‌توان و نباید تحقیر کرد. مریم میرزاخانی را به داشتن و نداشتن حجاب، به نحوه‌ی انتشار عکس‌هایش در روزنامه‌ها، به داشتن و نداشتن پاسپورت ایرانی فرزندش، به همسر غیر ایرانی‌اش، به بازمانده‌ی اتوبوس مرگ «شریف»، به مهاجری که در غربت جان سپرد،.. تخفیف نباید داد. در این مقام، حتی تاکید بر هویت جنسی او، زن بودن او، او را «نخستین زن» برنده المپیاد و اولین زن برنده‌ی فیلدز خواندن، زمینی کردن مقام آسمانی او و تقلیل جایگاه زمین‌گستر اوست. مریم میرزاخانی اینجا متعلق به همه است، همان‌سان که اعداد.
مریم میرزاخانی را نباید تقسیم کرد. همه باید او را الگوی فرزندان‌شان قرار دهند. بگذاریم حداد عادل هم خودش را با او جمع ببندد و عکسش را با او منتشر کند. مهاجرت علمی او را نباید تحلیل سیاسی کرد. مهاجرت علمی مریم، فرار مغزها نیست، قدرت مغزهاست. برکت مغزهاست. معجزه‌ی مغزهاست. او فقط متعلق به ایران یا آمریکا نیست. ریاضیات گذرنامه نمی‌خواهد، بلکه نمی‌شناسد.
گاوس، ریاضی‌دان بزرگ گفته است: «ریاضی ملکهی علوم است و حساب ملکهی ریاضیات». و چه نیکو مریم میرزاخانی را هم «ملکه ریاضی» خوانده‌اند. او نیز از جنس عدد بود و حساب، اعداد هرگز نمی‌میرند.
http://zeitoons.com/32283
Zeitoons
ریاضیات گذرنامه نمی‌خواهد؛ برای مریم میرزاخانی
ریاضیات گذرنامه نمی‌خواهد؛ برای مریم میرزاخانی | سایت مستقل تحلیلی خبری
رای‌دهندگان از دولت و شورای‌عالی‌اصلاح‌طلبان جواب می‌خواهند؛
در انتظار شفاف‌سازی
زیتون-سینا پاکزاد: این روزها گمانه‌زنی بر سر انتخاب وزرای کابینه دوازدهم، انتخاب شهردار تهران و عملکرد شورای عالی اصلاح‌طلبان جزو پربحث‌ترین موضوع‌های سیاسی است.
به‌نظر می‌رسد پیرامون این سه موضوع شاهد زنجیره‌ای از انتقادات هستیم. بدنه جریان اصلاحات و حامی دولت همچنان درخصوص عملکرد شورای عالی اصلاح‌طلبان ابهام دارند و از آن انتقاد می‌کنند، محمدرضا عارف نیز از این که ممکن است پس از پیروزی حسن روحانی نقش این شورا نادیده گرفته شود گلایه میکند و از سوی دیگر عده‌ای از اطرافیان وی و حاضران در ترکیب هیات رییسه شورای عالی٬ جانبداریِ عارف را می‌کنند.
عارف علاوه بر ریاست بر این شورا در راس فراکسیون امید مجلس نیز حضور دارد، فراکسیونی که می‌تواند نقش موثری در رای اعتماد به کابینه پیشنهادی روحانی بازی کند. به‌نظر می‌رسد همین امکان بوده که باعث شد عارف به‌طور علنی بگوید:«بعضی‌ها پیروز می‌شوند یادشان می‌رود چه کسانی برایشان زحمت کشیدند و من این گله را دارم. در شورای عالی دو کار مهم پیش رو داشتیم، پیروزی در انتخابات سال ۹۶ و ادامه گفتمان اصلاحات که به اتفاق آرا آقای روحانی رای آورد، نتیجه انتخابات اتفاقی نبود بلکه نتیجه شعار امید، آرامش و رونق اقتصادی بود. اگر ما را دنبال نخود سیاه نفرستند قصد ما کمک کردن و ادامه راه است.»
عارف در شرایطی که بدنه جریان اصلاحات به عملکرد تیم رسانه‌ای دولت و تصمیمات شورای عالی اصلاح‌طلبان معترض هستند٬ ضمن آنکه پیروزی روحانی در انتخابات را مدیون اصلاح‌طلبان دانسته از وی خواسته تا با شورای عالی مشورت کند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32263
در انتظار شفاف‌سازی
زیتون-سینا پاکزاد: این روزها گمانه‌زنی بر سر انتخاب وزرای کابینه دوازدهم، انتخاب شهردار تهران و عملکرد شورای عالی اصلاح‌طلبان جزو پربحث‌ترین موضوع‌های سیاسی است.
به‌نظر می‌رسد پیرامون این سه موضوع شاهد زنجیره‌ای از انتقادات هستیم. بدنه جریان اصلاحات و حامی دولت همچنان درخصوص عملکرد شورای عالی اصلاح‌طلبان ابهام دارند و از آن انتقاد می‌کنند، محمدرضا عارف نیز از این که ممکن است پس از پیروزی حسن روحانی نقش این شورا نادیده گرفته شود گلایه میکند و از سوی دیگر عده‌ای از اطرافیان وی و حاضران در ترکیب هیات رییسه شورای عالی٬ جانبداریِ عارف را می‌کنند.
عارف علاوه بر ریاست بر این شورا در راس فراکسیون امید مجلس نیز حضور دارد، فراکسیونی که می‌تواند نقش موثری در رای اعتماد به کابینه پیشنهادی روحانی بازی کند. به‌نظر می‌رسد همین امکان بوده که باعث شد عارف به‌طور علنی بگوید:«بعضی‌ها پیروز می‌شوند یادشان می‌رود چه کسانی برایشان زحمت کشیدند و من این گله را دارم. در شورای عالی دو کار مهم پیش رو داشتیم، پیروزی در انتخابات سال ۹۶ و ادامه گفتمان اصلاحات که به اتفاق آرا آقای روحانی رای آورد، نتیجه انتخابات اتفاقی نبود بلکه نتیجه شعار امید، آرامش و رونق اقتصادی بود. اگر ما را دنبال نخود سیاه نفرستند قصد ما کمک کردن و ادامه راه است.»
عارف در شرایطی که بدنه جریان اصلاحات به عملکرد تیم رسانه‌ای دولت و تصمیمات شورای عالی اصلاح‌طلبان معترض هستند٬ ضمن آنکه پیروزی روحانی در انتخابات را مدیون اصلاح‌طلبان دانسته از وی خواسته تا با شورای عالی مشورت کند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32263
زیتون
در انتظار شفاف‌سازی
زیتون-سینا پاکزاد: این روزها گمانه‌زنی بر سر انتخاب وزرای کابینه دوازدهم، انتخاب شهردار تهران و عملکرد شورای عالی اصلاح‌طلبان جزو پربحث‌ترین موضوع‌های سیاسی است. به‌نظر می‌رسد پیرامون این سه موضوع …
بازداشت حسین فریدون؛
برادر رییس‌جمهور در اختیار دولت با تفنگ
زیتون ـ مهسا محمدی: بالاخره حسین فریدون بازداشت شد. برادر پرحاشیه رییس‌جمهوری ایران پس از مدت‌ها کشمکش، خبر و تکذیب خبر، حال در آستانه مراسم تحلیف و تنفیذ برادر بزرگتر، به گفته سخنگوی قوه قضاییه، با اتهام «مالی» بازداشت شده است. محسنی اژه‌ای گفته است حسین فریدون به دلیل آنکه نتوانست قرار وثیقه صادر شده را تامین کند به «زندان» معرفی شد.
«حسین فریدون» برادر کوچکتر حسن روحانی در طی ۴ سال گذشته یکی از خبرسازترین نزدیکان رییس‌جمهوری بوده است که علیرغم همه حمله‌هایی که از سوی اصولگرایان علیه وی شکل گرفت جایگاه «ویژه» خود را نزد برادر حفظ کرده‌است. حامیان دولت حملهها را خبرسازی و تلاش رقبا برای ضربه زدن به رییس جمهوری از طریق نزدیکانش قلمداد می‌کنند و منتقدان و مخالفان دولت٬ وجود حسین فریدون را نشانه وجود رانت و فساد در دولت اعتدال می‌دانند.
حال در زمانی که مناسبات رییس‌جمهور با جناح رقیب و نهادهای قدرت به نقطه بحرانی خود رسیده است و در سطح رسانه‌ای نیز تک و پاتک‌هایی میان رییس دولت و ریاست قوه قضاییه رد و بدل شده، به نظر می‌رسد که این قوه تصمیم بر عملی کردن تهدیدها گرفته است.
«چشم و گوش » روحانی یا «چشم اسفندیار» اش؟
«دستیار ویژه رییس جمهوری» عنوانی است که حسن روحانی به برادر خود داده بود و با همین عنوان وی را از هیات دولت گرفته تا مجلس، با خود برده و حتی به مذاکرات حساس هسته‌ای در لوزان فرستاده بود.
رسانه‌ها او را «چشم و گوش » رییس جمهور خواندند که این عنوان با شدت گرفتن حملات به وی با اتهام ارتباط با متهمان بزرگ مالی تبدیل به «چشم اسفندیار» شد. گروهی هم روندی که وی در دولت یازدهم طی کرد و نسبت وی بار رییس جمهور را با نقش اسفندیار رحیم مشایی در دولت‌های نهم و دهم قابل قیاس دانستند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32320
برادر رییس‌جمهور در اختیار دولت با تفنگ
زیتون ـ مهسا محمدی: بالاخره حسین فریدون بازداشت شد. برادر پرحاشیه رییس‌جمهوری ایران پس از مدت‌ها کشمکش، خبر و تکذیب خبر، حال در آستانه مراسم تحلیف و تنفیذ برادر بزرگتر، به گفته سخنگوی قوه قضاییه، با اتهام «مالی» بازداشت شده است. محسنی اژه‌ای گفته است حسین فریدون به دلیل آنکه نتوانست قرار وثیقه صادر شده را تامین کند به «زندان» معرفی شد.
«حسین فریدون» برادر کوچکتر حسن روحانی در طی ۴ سال گذشته یکی از خبرسازترین نزدیکان رییس‌جمهوری بوده است که علیرغم همه حمله‌هایی که از سوی اصولگرایان علیه وی شکل گرفت جایگاه «ویژه» خود را نزد برادر حفظ کرده‌است. حامیان دولت حملهها را خبرسازی و تلاش رقبا برای ضربه زدن به رییس جمهوری از طریق نزدیکانش قلمداد می‌کنند و منتقدان و مخالفان دولت٬ وجود حسین فریدون را نشانه وجود رانت و فساد در دولت اعتدال می‌دانند.
حال در زمانی که مناسبات رییس‌جمهور با جناح رقیب و نهادهای قدرت به نقطه بحرانی خود رسیده است و در سطح رسانه‌ای نیز تک و پاتک‌هایی میان رییس دولت و ریاست قوه قضاییه رد و بدل شده، به نظر می‌رسد که این قوه تصمیم بر عملی کردن تهدیدها گرفته است.
«چشم و گوش » روحانی یا «چشم اسفندیار» اش؟
«دستیار ویژه رییس جمهوری» عنوانی است که حسن روحانی به برادر خود داده بود و با همین عنوان وی را از هیات دولت گرفته تا مجلس، با خود برده و حتی به مذاکرات حساس هسته‌ای در لوزان فرستاده بود.
رسانه‌ها او را «چشم و گوش » رییس جمهور خواندند که این عنوان با شدت گرفتن حملات به وی با اتهام ارتباط با متهمان بزرگ مالی تبدیل به «چشم اسفندیار» شد. گروهی هم روندی که وی در دولت یازدهم طی کرد و نسبت وی بار رییس جمهور را با نقش اسفندیار رحیم مشایی در دولت‌های نهم و دهم قابل قیاس دانستند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32320
زیتون
برادر رییس‌جمهور در اختیار دولت با تفنگ
زیتون ـ مهسا محمدی: بالاخره حسین فریدون بازداشت شد. برادر پرحاشیه رییس‌جمهوری ایران پس از مدت‌ها کشمکش، خبر و تکذیب خبر، حال در آستانه مراسم تحلیف و تنفیذ برادر بزرگتر، به گفته سخنگوی قوه قضاییه، …