نظری گذرا بر کودتای بیست‌و‌هشت مرداد
داود هرمیداس باوند
در گذر تاریخ جوامع بشری فرازهایی پدیدار می‌شوند که به عنوان نقطه عطفی مسیر آینده جامعه مربوطه را مشخص می‌سازند. حال اگر این فراز یا ضعف اجتماعی – سیاسی بعنوان فرآیند جریان دیالکتیکی داخلی به نحوی از انحا در معرض تاثیرات مکانیکی خارجی که خود ناشی از یک روند متکالمه و یا دیالکتیکی بس گسترده‌تر و جهان‌نگرا قرار گیرد، پویایی و دینامیسم ناشی از پتانسییل انقلابی آنها دچار نوعی نارسایی و اختلال مزمن می شود. به‌ویژه اگر بین کانون اثرگذار و جامعه اثرپذیر نوعی رابطه ژئوپلیتیکی وجود داشته باشد نهضت سیاسی اجتماعی جامعه اثرپذیر بعضا نمی تواند جدا از اثرات ناشی از فعل و انفعلات سیاسی آن کانون و مصالح و منافغ نسبی آن راه مترقیانه خود را در پیش گیرد. به خصوص وقتی جامعه اثرپذیر، برای رهای از تنگناها و تحمیلات وارده خارجی بر آن می شود در کانال روند مسلط مترقیانه مورد بحث ورود نموده و فرآیند آن را در جهتی متفاوت از خواست بانیان جنبش در راستای مصالح خود سوق دهد، و بدین ترتیب ضمن حفظ چارچوب و مظاهر جنبش مزبور، هسته محتوایی آن را از لحاظ باروری و شکوفایی دچار عقامت و عنانیت سیاسی مورد نظر نماید. چنانچه در پی صدور فرمان مشروطیت، که حاکی از پیروزی مردم بود انتظار می رفت که خواستها و مطالبات آنها در عرصه های زیر تحقق پیدا نماید:
– حفظ تمامیت سرزمینی، حاکمیت ملی ، استقلال سیاسی و وحدت ملی .
– قطع تحمیلات قدرتهای استعماری و پایان دادن به استبداد فردی و آسیب پذیری های آن ،به دیگر سخن متوقف ساختن اعمال نفوذ و تحمیلات قدرتهای مزبور به استبداد فردی از طریق تهدید، تحمیل، تطمیع، و دیگر شیوه های استعماری برای نیل به مقاصد مورد نظر.
-استقرار نظام پارلمانتاریستم و تنظیم مشارکت مردم در تصمیم گیریهای عمومی کشور از طریق انتخابات آزاد.
– برقرار عدالت خانه مستقل مبتنی بر ارزشهای حقوقی مترقیانه روز
– آزادی احزاب، انجمن ها ، اتحادیه ها، و اصناف و فراتر از آن آزادی مطبوعات و دیگر آزادی های اساسی
دریغا که این مطالبات و انتظارات مردم از نظام مشروطه ، دولت مستعجلی پیش نبود زیرا یک سال بعد مردم ایران با آگاهی از قرارداد تحمیلی ۱۹۰۷ دایر به تقسیم ایران به مناطق نفوذ بدون مشورت و نظرخواهی حکومت مرکزی ایران، به یکباره نه تنها حاکمیت ملی و استقلال سیاسی کشور را مورد خدشه جدی استعمار یافتند، بلکه شرایط سیاسی تحمیلی پیش آمده را مانع اجرای صحیح قانون اساسی نوپا دانستند. فراتر از آن باروری و توسعه مترقیانه آتی مشروطیت را به دو دلیل مورد تردید دانستند : ِ یکی اختلالات سیاسی و اجتماعی در پیش، ناشی از اجرای اصول و مقررات قرارداد تحمیلی مورد بحث ،
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/33858
داود هرمیداس باوند
در گذر تاریخ جوامع بشری فرازهایی پدیدار می‌شوند که به عنوان نقطه عطفی مسیر آینده جامعه مربوطه را مشخص می‌سازند. حال اگر این فراز یا ضعف اجتماعی – سیاسی بعنوان فرآیند جریان دیالکتیکی داخلی به نحوی از انحا در معرض تاثیرات مکانیکی خارجی که خود ناشی از یک روند متکالمه و یا دیالکتیکی بس گسترده‌تر و جهان‌نگرا قرار گیرد، پویایی و دینامیسم ناشی از پتانسییل انقلابی آنها دچار نوعی نارسایی و اختلال مزمن می شود. به‌ویژه اگر بین کانون اثرگذار و جامعه اثرپذیر نوعی رابطه ژئوپلیتیکی وجود داشته باشد نهضت سیاسی اجتماعی جامعه اثرپذیر بعضا نمی تواند جدا از اثرات ناشی از فعل و انفعلات سیاسی آن کانون و مصالح و منافغ نسبی آن راه مترقیانه خود را در پیش گیرد. به خصوص وقتی جامعه اثرپذیر، برای رهای از تنگناها و تحمیلات وارده خارجی بر آن می شود در کانال روند مسلط مترقیانه مورد بحث ورود نموده و فرآیند آن را در جهتی متفاوت از خواست بانیان جنبش در راستای مصالح خود سوق دهد، و بدین ترتیب ضمن حفظ چارچوب و مظاهر جنبش مزبور، هسته محتوایی آن را از لحاظ باروری و شکوفایی دچار عقامت و عنانیت سیاسی مورد نظر نماید. چنانچه در پی صدور فرمان مشروطیت، که حاکی از پیروزی مردم بود انتظار می رفت که خواستها و مطالبات آنها در عرصه های زیر تحقق پیدا نماید:
– حفظ تمامیت سرزمینی، حاکمیت ملی ، استقلال سیاسی و وحدت ملی .
– قطع تحمیلات قدرتهای استعماری و پایان دادن به استبداد فردی و آسیب پذیری های آن ،به دیگر سخن متوقف ساختن اعمال نفوذ و تحمیلات قدرتهای مزبور به استبداد فردی از طریق تهدید، تحمیل، تطمیع، و دیگر شیوه های استعماری برای نیل به مقاصد مورد نظر.
-استقرار نظام پارلمانتاریستم و تنظیم مشارکت مردم در تصمیم گیریهای عمومی کشور از طریق انتخابات آزاد.
– برقرار عدالت خانه مستقل مبتنی بر ارزشهای حقوقی مترقیانه روز
– آزادی احزاب، انجمن ها ، اتحادیه ها، و اصناف و فراتر از آن آزادی مطبوعات و دیگر آزادی های اساسی
دریغا که این مطالبات و انتظارات مردم از نظام مشروطه ، دولت مستعجلی پیش نبود زیرا یک سال بعد مردم ایران با آگاهی از قرارداد تحمیلی ۱۹۰۷ دایر به تقسیم ایران به مناطق نفوذ بدون مشورت و نظرخواهی حکومت مرکزی ایران، به یکباره نه تنها حاکمیت ملی و استقلال سیاسی کشور را مورد خدشه جدی استعمار یافتند، بلکه شرایط سیاسی تحمیلی پیش آمده را مانع اجرای صحیح قانون اساسی نوپا دانستند. فراتر از آن باروری و توسعه مترقیانه آتی مشروطیت را به دو دلیل مورد تردید دانستند : ِ یکی اختلالات سیاسی و اجتماعی در پیش، ناشی از اجرای اصول و مقررات قرارداد تحمیلی مورد بحث ،
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/33858
سایت خبری تحلیلی زیتون
نظری گذرا بر کودتای بیست‌و‌هشت مرداد | سایت خبری تحلیلی زیتون
در گذر تاریخ جوامع بشری فرازهایی پدیدار می‌شوند که به عنوان نقطه عطفی مسیر آینده جامعه مربوطه را مشخص می‌سازند. حال اگر این فراز یا ضعف اجتماعی – سیاسی بعنوان فرآیند جریان دیالکتیکی داخلی به نحوی از انحا در معرض تاثیرات مکانیکی خارجی که خود ناشی از یک روند…
مرور زندگی سیاسی ابراهیم یزدی؛
از قلندری خمینی تا حبس در اوین
زیتون- احسان مهرابی: نقل است که آیت الله خمینی قرآنی به او هدیه کرده و در دست نوشته‌ای بر روی آن آرزو کرده بود در «قلندری» موفق باشد. عده‌ای به شوخی همین قرآن را دلیلی می‌دانستند که بازداشت نمی‌شود. گروهی نیز به شوخی می‌گفتند، اگر او به جای مهندس مهدی بازرگان نخست وزیر دولت موقت و دبیرکل نهضت آزادی بود، این گروه از حکومت استعفا نمی‌داد و همچنان در قدرت حضور داشت.
این سخنان البته نه یک تحلیل سیاسی بلکه تمثیلی برای سیاستمدار و زیرک خواندن ابراهیم یزدی است. حتی سربازجوی نهضت آزادی با نام فامیلی مستعار مهدوی نیز در بازجویی از اعضای این نهضت و دیگر زندانیان٬ او را خیلی زیرک می‌خواند.
نقل است که از گزینه‌های آیت الله خمینی برای نخست وزیری دولت موقت بود، اما این سمت را به احترام مهندس بازرگان قبول نکرد. آیت الله خمینی همچنین او را به عنوان نماینده خود در روزنامه کیهان منصوب کرد. سمتی که بعدا به محمد خاتمی واگذار شد.
یزدی از نزدیکان آیت الله خمینی در پاریس بود و مخالفان، او و صادق قطب‌زاده را متهم می‌کنند که سخنان رهبر انقلاب را به گونه‌ای ترجمه می‌کرده که برای خبرنگاران و سیاستمداران غربی پسندیده‌تر باشد٬ او اما این اتهام‌ها را رد می‌کرد.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/33304
از قلندری خمینی تا حبس در اوین
زیتون- احسان مهرابی: نقل است که آیت الله خمینی قرآنی به او هدیه کرده و در دست نوشته‌ای بر روی آن آرزو کرده بود در «قلندری» موفق باشد. عده‌ای به شوخی همین قرآن را دلیلی می‌دانستند که بازداشت نمی‌شود. گروهی نیز به شوخی می‌گفتند، اگر او به جای مهندس مهدی بازرگان نخست وزیر دولت موقت و دبیرکل نهضت آزادی بود، این گروه از حکومت استعفا نمی‌داد و همچنان در قدرت حضور داشت.
این سخنان البته نه یک تحلیل سیاسی بلکه تمثیلی برای سیاستمدار و زیرک خواندن ابراهیم یزدی است. حتی سربازجوی نهضت آزادی با نام فامیلی مستعار مهدوی نیز در بازجویی از اعضای این نهضت و دیگر زندانیان٬ او را خیلی زیرک می‌خواند.
نقل است که از گزینه‌های آیت الله خمینی برای نخست وزیری دولت موقت بود، اما این سمت را به احترام مهندس بازرگان قبول نکرد. آیت الله خمینی همچنین او را به عنوان نماینده خود در روزنامه کیهان منصوب کرد. سمتی که بعدا به محمد خاتمی واگذار شد.
یزدی از نزدیکان آیت الله خمینی در پاریس بود و مخالفان، او و صادق قطب‌زاده را متهم می‌کنند که سخنان رهبر انقلاب را به گونه‌ای ترجمه می‌کرده که برای خبرنگاران و سیاستمداران غربی پسندیده‌تر باشد٬ او اما این اتهام‌ها را رد می‌کرد.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/33304
Zeitoons
از «قلندری» خمینی تا وزارت و زندان
از «قلندری» خمینی تا وزارت و زندان | سایت مستقل تحلیلی خبری
علی‌رضا علوی‌تبار در گفت‌وگو با زیتون:
ابراهیم یزدی مردمسالاری را همان حکومت ملی می‌دانست
زیتون– درگذشت دکتر ابراهیم یزدی در هشتاد و شش سالگی برای آنها که صحنه سیاست ایران را در طی این دهه‌ها دنبال کرده‌اند یک مرگ نمادین است.او در فراز و فرودهای سیاسی ایران طی دهه منتهی به انقلاب نقشی موثر داشت و پس از استقرار جمهوری اسلامی هم خود را در مقام دولت‌مردی دید که باید سکان یکی از سخت‌ترین مناصب یعنی وزارت امورخارجه دولتی پسا انقلابی را به دست بگیرد.در دریای مواج و طوفانی سالهای تثبیت جمهوری اسلامی برای او و همراهانش که شیوه‌های انقلابی در دولت‌داری را نمی‌پسندیدند راهی نماند جز آن که پس از دولتی ۸ ماهه به حاشیه سیاست بروند.حاشینه‌نشینی اجباری که به حذف و سرکوب و زندان برای یزدی و محرومیت هم‌حزبی‌هایش از مناصب سیاسی برای دهه‌ها منتهی شد.
زیتون به مناسب درگذشت این چهره کهنه‌کار سیاست ایران با علی‌رضا علوی‌تبار فعال سیاسی اصلاح‌طلب درباره سرنوشت نهضت آزادی پس از درگذشت ابراهیم یزدی گفتگو کرده است. به باور علوی‌تبار درگذشت یزدی را نمی‌توان به معنای پایان یک جریان فکری – سیاسی تلقی کرد و گرایش‌های فکری این جریان کماکان و البته با توجه به مقتضیات زمان به حیات خود ادامه خواهد داد.
متن کامل گفتگو را بخوانید:
آقای علوی‌تبار٬درگذشت ابراهیم یزدی در دورانی اتفاق افتاد که تاثیرگذاری جریان ملی‌مذهبی در فضای سیاسی کشور، در قیاس با حتی دهه‌های قبل، پایین آمده است. آیا مرگ دکتر یزدی را می‌توان مهر خاتمت و نمادی از مرگ این جریان سیاسی دانست؟
جریان ملی‌مذهبی از سال ۷۶ به بعد در تعاملی عمیق با جریان اصلاحات آغازشده قرار گرفت. در فرایند این تعامل پیش‌داوری‌ها و فاصله‌های شکل‌گرفته از پیش از آن، به تدریج رنگ باخت. همسویی عملی پدیدآمده در آغاز به تدریج به همدلی و همفکری و گفت‌وگو انجامید؛ به‌گونه‌ای که امروز می‌توان جریان ملی‌مذهبی را به عنوان گرایشی در درون جریان ملی اصلاح‌طلبی و بهبودخواهی تعریف کرد.
به ویژه وقوع جنبش سبز بخش‌های رادیکال‌تر جریان ملی‌مذهبی را نیز با پیوستار بسیار گستردۀ اصلاح‌طلبی پیوند داد. دلیل کمتر دیده شدن جریان ملی‌مذهبی در سالهای اخیر فعالیت آنها در کنار پیوستار بزرگ اصلاح‌طلبی است. پیوستار اصلاح‌طلبی با پذیرش چندگونگی و تنوع در درون خویش همه را به سوی یک محور اصلی سوق داده و متمرکز کرده است:«تلاش متکی بر شهروندان ایرانی برای گذار مسالمت‌آمیز به مردمسالاری.»
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/34013
ابراهیم یزدی مردمسالاری را همان حکومت ملی می‌دانست
زیتون– درگذشت دکتر ابراهیم یزدی در هشتاد و شش سالگی برای آنها که صحنه سیاست ایران را در طی این دهه‌ها دنبال کرده‌اند یک مرگ نمادین است.او در فراز و فرودهای سیاسی ایران طی دهه منتهی به انقلاب نقشی موثر داشت و پس از استقرار جمهوری اسلامی هم خود را در مقام دولت‌مردی دید که باید سکان یکی از سخت‌ترین مناصب یعنی وزارت امورخارجه دولتی پسا انقلابی را به دست بگیرد.در دریای مواج و طوفانی سالهای تثبیت جمهوری اسلامی برای او و همراهانش که شیوه‌های انقلابی در دولت‌داری را نمی‌پسندیدند راهی نماند جز آن که پس از دولتی ۸ ماهه به حاشیه سیاست بروند.حاشینه‌نشینی اجباری که به حذف و سرکوب و زندان برای یزدی و محرومیت هم‌حزبی‌هایش از مناصب سیاسی برای دهه‌ها منتهی شد.
زیتون به مناسب درگذشت این چهره کهنه‌کار سیاست ایران با علی‌رضا علوی‌تبار فعال سیاسی اصلاح‌طلب درباره سرنوشت نهضت آزادی پس از درگذشت ابراهیم یزدی گفتگو کرده است. به باور علوی‌تبار درگذشت یزدی را نمی‌توان به معنای پایان یک جریان فکری – سیاسی تلقی کرد و گرایش‌های فکری این جریان کماکان و البته با توجه به مقتضیات زمان به حیات خود ادامه خواهد داد.
متن کامل گفتگو را بخوانید:
آقای علوی‌تبار٬درگذشت ابراهیم یزدی در دورانی اتفاق افتاد که تاثیرگذاری جریان ملی‌مذهبی در فضای سیاسی کشور، در قیاس با حتی دهه‌های قبل، پایین آمده است. آیا مرگ دکتر یزدی را می‌توان مهر خاتمت و نمادی از مرگ این جریان سیاسی دانست؟
جریان ملی‌مذهبی از سال ۷۶ به بعد در تعاملی عمیق با جریان اصلاحات آغازشده قرار گرفت. در فرایند این تعامل پیش‌داوری‌ها و فاصله‌های شکل‌گرفته از پیش از آن، به تدریج رنگ باخت. همسویی عملی پدیدآمده در آغاز به تدریج به همدلی و همفکری و گفت‌وگو انجامید؛ به‌گونه‌ای که امروز می‌توان جریان ملی‌مذهبی را به عنوان گرایشی در درون جریان ملی اصلاح‌طلبی و بهبودخواهی تعریف کرد.
به ویژه وقوع جنبش سبز بخش‌های رادیکال‌تر جریان ملی‌مذهبی را نیز با پیوستار بسیار گستردۀ اصلاح‌طلبی پیوند داد. دلیل کمتر دیده شدن جریان ملی‌مذهبی در سالهای اخیر فعالیت آنها در کنار پیوستار بزرگ اصلاح‌طلبی است. پیوستار اصلاح‌طلبی با پذیرش چندگونگی و تنوع در درون خویش همه را به سوی یک محور اصلی سوق داده و متمرکز کرده است:«تلاش متکی بر شهروندان ایرانی برای گذار مسالمت‌آمیز به مردمسالاری.»
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/34013
Zeitoons
ابراهیم یزدی مردمسالاری را همان حکومت ملی می‌دانست
ابراهیم یزدی مردمسالاری را همان حکومت ملی می‌دانست | سایت مستقل تحلیلی خبری
ابراهیم یزدی؛ شنیدن کی بود مانند دیدن
سولماز ایکدر
از ابراهیم یزدی خوشم نمی‌آمد. صاف و ساده؛ حتی بدون اینکه بدانم چرا. بزرگ شدن در خانواده‌ای با خمیرمایه چپ یادم داده بود که نه فقط از ابراهیم یزدی بدم بیاید که حتی او را مسئول «بد معرفی شدن آیت‌الله خمینی در پاریس» بدانم.
سال‌ها بعد٬در کسوت خبرنگاری هم ترجیح می‌دادم به سراغش نروم؛ ممنوعیت‌ها و محدودیت‌ها او هم مزید بر علت بود تا به عنوان خبرنگار مقابلش ننشینم و با او صحبت نکنم. گاهی در مراسمی٬ اگر ناچار می‌شدم٬ از دور سلامی می‌کردم و اغلب هم جوابی نمی‌شنیدم.
اولین برخورد شخصی‌ام با او زمانی که بود همراه دوستی مشترک به منزلش رفتم تا برای همکارم در روزنامه بهار از او وقت مصاحبه بگیرم. آن روز دکتر از منی که نه در مورد سیاست خارجی چیزی می‌دانستم و نه از روابط بین‌الملل، چند سوال پرسید و بعد از شنیدن جواب‌های بی‌ربط من که حتی برای مصاحبه در حوزه‌ی خودم هم آماده نبودم٬ پیشنهاد مصاحبه را رد کرد. بعد هم از طریق همان دوست مشترک پیغام فرستاد که چرا خبرنگاران این‌قدر بی‌سواد شده‌اند.
آنچه آن‌روز گذشت موید حس‌های ناخوش‌آیندم بود در مورد پیرمرد مغروری که از پایه‌گذاران جمهوری اسلامی بود. او بود که از زبان بنیان‌گذار نظامی که منتقدش بودم جمهوری اسلامی را «مانند همین جمهوری فرانسه» معرفی کرده بود.
گردش روزگار و پیروزی حسن روحانی در انتخابات سال ۹۲، حمایت «دبیر کل نهضت آزادی» از حسن روحانی در آن انتخابات و اجبار سردبیر٬ موجب شد تا این بار برای مصاحبه‌ای در مورد سیاست داخلی مقابلش بنشینم. مصاحبه‌ای که تنها دوساعت برای آن وقت گذاشته بود اما تبدیل شد به گفت‌وگویی چند ساعته در مورد همه سوال‌هایی که داشتم و هر آنچه در مورد نقش او در انقلاب «فکر می‌کردم می‌دانم.»
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/34018
سولماز ایکدر
از ابراهیم یزدی خوشم نمی‌آمد. صاف و ساده؛ حتی بدون اینکه بدانم چرا. بزرگ شدن در خانواده‌ای با خمیرمایه چپ یادم داده بود که نه فقط از ابراهیم یزدی بدم بیاید که حتی او را مسئول «بد معرفی شدن آیت‌الله خمینی در پاریس» بدانم.
سال‌ها بعد٬در کسوت خبرنگاری هم ترجیح می‌دادم به سراغش نروم؛ ممنوعیت‌ها و محدودیت‌ها او هم مزید بر علت بود تا به عنوان خبرنگار مقابلش ننشینم و با او صحبت نکنم. گاهی در مراسمی٬ اگر ناچار می‌شدم٬ از دور سلامی می‌کردم و اغلب هم جوابی نمی‌شنیدم.
اولین برخورد شخصی‌ام با او زمانی که بود همراه دوستی مشترک به منزلش رفتم تا برای همکارم در روزنامه بهار از او وقت مصاحبه بگیرم. آن روز دکتر از منی که نه در مورد سیاست خارجی چیزی می‌دانستم و نه از روابط بین‌الملل، چند سوال پرسید و بعد از شنیدن جواب‌های بی‌ربط من که حتی برای مصاحبه در حوزه‌ی خودم هم آماده نبودم٬ پیشنهاد مصاحبه را رد کرد. بعد هم از طریق همان دوست مشترک پیغام فرستاد که چرا خبرنگاران این‌قدر بی‌سواد شده‌اند.
آنچه آن‌روز گذشت موید حس‌های ناخوش‌آیندم بود در مورد پیرمرد مغروری که از پایه‌گذاران جمهوری اسلامی بود. او بود که از زبان بنیان‌گذار نظامی که منتقدش بودم جمهوری اسلامی را «مانند همین جمهوری فرانسه» معرفی کرده بود.
گردش روزگار و پیروزی حسن روحانی در انتخابات سال ۹۲، حمایت «دبیر کل نهضت آزادی» از حسن روحانی در آن انتخابات و اجبار سردبیر٬ موجب شد تا این بار برای مصاحبه‌ای در مورد سیاست داخلی مقابلش بنشینم. مصاحبه‌ای که تنها دوساعت برای آن وقت گذاشته بود اما تبدیل شد به گفت‌وگویی چند ساعته در مورد همه سوال‌هایی که داشتم و هر آنچه در مورد نقش او در انقلاب «فکر می‌کردم می‌دانم.»
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/34018
زیتون
ابراهیم یزدی؛ شنیدن کی بود مانند دیدن
از ابراهیم یزدی خوشم نمی‌آمد. صاف و ساده؛ حتی بدون اینکه بدانم چرا. بزرگ شدن در خانواده‌ای با خمیرمایه چپ یادم داده بود که نه فقط از ابراهیم یزدی بدم بیاید که حتی او را مسئول «بد معرفی شدن آیت‌الله…
🍃 جزئیاتی از نحوه درگذشت و محل دفن ابراهیم یزدی
زیتون– پیکر ابرهیم یزدی٬ دبیر کل نهضت آزادی٬ برای انجام مراسم تشیع و تدفین به ایران بازگردانده خواهد شد.
به گزارش «زیتون» دکتر ابراهیم یزدی در مکانی که در بهشت زهرا٬ در جوار پدرش برای خود آماده کرده بود٬ دفن خواهد شد.
مهدی نوربخش٬ داماد ابراهیم یزدی به «زیتون» گفت که دبیر کل نهضت آزادی روزی که درگذشت٬ برخلاف روزهای پیش از آن٬ بسیار شاداب و سر حال بود. اما به ناگهان دچار تنگی نفس شده و در راه انتقال به بیمارستان٬ در آمبولانس کاملا بیهوش می‌شود. در نهایت در اورژانس بیمارستان ازمیر از احیای او ناامید می‌شوند.
دکتر ابراهیم یزدی از اعضای جبهه ملی ایران بود و در سال ۱۳۴۰ در تاسیس نهضت آزادی ایران نقش داشت.
او در جریان انقلاب از مشاوران آیت‌الله خمینی و همراه او در نوفل‌لوشاتو بود و بعد از پیروزی انقلاب به عضویت شورای آن در آمد.
ابراهیم یزدی پس از پیروزی انقلاب مدتی معاون نخست وزیر، وزیر امور خارجه و همین طور نماینده دوره اول مجلس بود.
پس از استعفای دولت موقت در اعتراض به حمله دانشجویان پیرو خط امام به سفارت آمریکا٬ ابراهیم یزدی در کسوت منتقد رویه جمهوی اسلامی بارها بازداشت شد.
http://zeitoons.com/34046
زیتون– پیکر ابرهیم یزدی٬ دبیر کل نهضت آزادی٬ برای انجام مراسم تشیع و تدفین به ایران بازگردانده خواهد شد.
به گزارش «زیتون» دکتر ابراهیم یزدی در مکانی که در بهشت زهرا٬ در جوار پدرش برای خود آماده کرده بود٬ دفن خواهد شد.
مهدی نوربخش٬ داماد ابراهیم یزدی به «زیتون» گفت که دبیر کل نهضت آزادی روزی که درگذشت٬ برخلاف روزهای پیش از آن٬ بسیار شاداب و سر حال بود. اما به ناگهان دچار تنگی نفس شده و در راه انتقال به بیمارستان٬ در آمبولانس کاملا بیهوش می‌شود. در نهایت در اورژانس بیمارستان ازمیر از احیای او ناامید می‌شوند.
دکتر ابراهیم یزدی از اعضای جبهه ملی ایران بود و در سال ۱۳۴۰ در تاسیس نهضت آزادی ایران نقش داشت.
او در جریان انقلاب از مشاوران آیت‌الله خمینی و همراه او در نوفل‌لوشاتو بود و بعد از پیروزی انقلاب به عضویت شورای آن در آمد.
ابراهیم یزدی پس از پیروزی انقلاب مدتی معاون نخست وزیر، وزیر امور خارجه و همین طور نماینده دوره اول مجلس بود.
پس از استعفای دولت موقت در اعتراض به حمله دانشجویان پیرو خط امام به سفارت آمریکا٬ ابراهیم یزدی در کسوت منتقد رویه جمهوی اسلامی بارها بازداشت شد.
http://zeitoons.com/34046
زیتون
🍃 جزئیاتی از نحوه درگذشت و محل دفن ابراهیم یزدی
زیتون- پیکر ابرهیم یزدی٬ دبیر کل نهضت آزادی٬ برای انجام مراسم تشیع و تدفین به ایران بازگردانده خواهد شد. به گزارش «زیتون» دکتر ابراهیم یزدی در مكانی که در بهشت زهرا٬ در جوار پدرش برای خود آماده کرد…
یادنامه ابراهیم یزدی
پرونده ویژه زیتون
زیتون– چهار دهه از «انقلاب نخواستن‌ها و ندانستن‌ها» گذشته است و حالا همه از «شکوری و صبوری» او می‌گویند؛ شاهدی بر اینکه هنوز هم نمی‌دانیم چه می‌خواهیم. درگذشت ابراهیم یزدی، دبیر کل نهضت آزادی ایران، معاون نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه دولت موقت، بهانه‌ای است که کارنامه انقلابی‌گری و اصلاح‌طلبی یکی از پیشتازان و بانیان انقلاب ۵۷ را مرور کنیم. مجموعه‌ی گزارش‌ها، گفت‌وگو‌ها و یادداشت‌های اختصاصی زیتون را در این پرونده بخوانید.
http://zeitoons.com/34097
پرونده ویژه زیتون
زیتون– چهار دهه از «انقلاب نخواستن‌ها و ندانستن‌ها» گذشته است و حالا همه از «شکوری و صبوری» او می‌گویند؛ شاهدی بر اینکه هنوز هم نمی‌دانیم چه می‌خواهیم. درگذشت ابراهیم یزدی، دبیر کل نهضت آزادی ایران، معاون نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه دولت موقت، بهانه‌ای است که کارنامه انقلابی‌گری و اصلاح‌طلبی یکی از پیشتازان و بانیان انقلاب ۵۷ را مرور کنیم. مجموعه‌ی گزارش‌ها، گفت‌وگو‌ها و یادداشت‌های اختصاصی زیتون را در این پرونده بخوانید.
http://zeitoons.com/34097
Zeitoons
یادنامه ابراهیم یزدی
یادنامه ابراهیم یزدی | سایت مستقل تحلیلی خبری