تغییر اساسنامه حماس چرا؟
حسین علیزاده

اختلاف دو جریان فلسطینی یکی به نام «فتح» به رهبری محمود عباس و دیگری به نام «حماس» بر کسی پوشیده نیست. اختلاف این دو تا بدانجا بالا گرفت که در سال ۲۰۰۷ میلادی، وارد درگیری و نبردهای خونین با یکدیگر شده‌ و پس از برجا گذاشتن ده‌ها کشته عملا اداره مناطق تحت کنترل فلسطینی ها را به دو بخش باریکه غزه در کنترل حماس و کرانه باختری در کنترل تشکیلات خوگردان تقسیم شد. این درگیری های خونین نشان داد که دو گروه فلسطینی زمینه مشترکی برای همکاری با یکدیگر ندارند.

به رغم این وضعیت، اخیرا گروه حماس اعلام کرده‌ حاضر است با گروه فتح وارد مذاکره برای تشکیل دولت متحد و پایان دادن به اختلافات شود. چنین آمادگی نشان از کوتاه آمدن یکی از دو گروه دارد؟ آن گروه کدام است و چه تغییری صورت گرفته است؟

تغییر اساسنامه حماس
سازمان حرکت مقاومت اسلامی (حماس) در اقدامی شگرف در می ۲۰۱۷ دست به تغییر اساسنامه خود مصوب ۱۹۸۸ زد. بنا به این اساسنامه جدید، حماس از آرمان تشکیل کشور فلسطین تاریخی موسوم به کشوری از بحر تا نهر (از مدیترانه تا رود اردن) عدول کرده و مرزهای کشور فلسطین را مرزهای سال ۶۷ به بعد دانست. چنین موضعی عینا موضع گروه فتح و دولت خودگردان است که به تصریح محمود عباس فقط ۲۲ درصد از فلسطین تاریخی را شامل می شود.

این همان موضوع مناقشه انگیزی بود که حماس پیشتر آن را خیانت به آرمان فلسطین می دانست و اصرار بر بازپس گیری سرتا سر خاک فلسطین تاریخی داشت. عدول حماس از اساس نامه مصوب ۱۹۸۸ تا آنجا شگفت انگیز بود که دیگر گروه فلسطینی موسوم به «جهاد اسلامی» چنین اقدامی را به منزله شناسایی عملی اسرائیل از سوی حماس توصیف کرد. جهاد اسلامی در انتقاد از حماس گفت چنین امتیازی از سوی حماس به اسرائیل در حالی داده شده که اسرائیل حتی زحمت به پشت میز آمدن را نکشید ولی امتیازی به این بزرگی دریافت کرد.

به این ترتیب، روندی عادی سازی و شناسایی اسرائیل را که پیشتر مصر، اردن و فتح سال ها پیشتر طی کرده و اسرائیل را به رسمیت شناخته بودند اینک توسط یکی از تندروترین جریانات فلسطینی یعنی حماس نیز شاهدیم.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/35094

در آستانه نخستین دیدار ظریف و تیلرسون؛
جام برجام در وضعیت کج‌دار و مریز

زیتون-‌سینا پاکزاد: وزیران امورخارجه ایران و آمریکا روز چهارشنبه به همراه سایر همتایان خود در گروه ۵ به علاوه یک بار دیگر دور یک میز خواهند نشست و دیدار آنها در شرایطی اتفاق می‌افتد که سایه نگرانی درباره آینده برجام بیش از همیشه سنگین شده است.

جلسه روز چهارشنبه که در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد اتفاق خواهد افتاد اولین دیدار محمدجواد ظریف و رکس تیلرسون نیز خواهد بود و رسانه‌ها و محافل دیپلماتیک درباره نحوه مواجهه آن دو با یکدیگر بسیار کنجکاو و حساس هستند.

روح مرئی برجام

دیدارها و تماس‌های وزیران امورخارجه ایران و آمریکا در جریان مذاکرات اتمی و پس از آن باعث از بین رفتن یک تابوی چند دهه‌ای شده بود اما روی کار آمدن دولت ترامپ بار دیگر رویکرد ایالات متحده را در قبال تهران تغییر داد و سیاست‌های کاخ سفید را وارد فازی تهاجمی کرد.

ترامپ در طول کارزار انتخاباتی‌اش بارها از توافق اتمی تهران به عنوان بدترین توافق طول تاریخ آمریکا نام برد و وعده داد که در صورت رسیدن به ریاست جمهوری٬ این توافق را لغو خواهد کرد.

به رغم گذشت نزدیک به ۹ ماه از زمان آغاز ریاست جمهوری ترامپ٬ هنوز توافق اتمی به قوت خود پا برجاست و آمریکا در گزارش‌های فصلی خود پایبندی جمهوری اسلامی به برجام را تایید کرده است. با این حال تحولات روزها و هفته‌های آتی می‌تواند تعیین کننده باشد و وضعیت این توافق را پیچیده‌تر سازد.
ترامپ پنجشنبه هفته گذشته با متهم کردن ایران به نقض «‌روح برجام» گفت که به زودی در ماه اکتبر همه شاهد اقدام دولت او در قبال برجام خواهند بود.

لحن هشدارگونه ترامپ درباره اقدام‌های بعدی آمریکا در قبال برجام احتمالا نشانه آن است که کاخ سفید در گزارش ماه اکتبر خود مدعی نقض روح برجام توسط جمهوری اسلامی خواهد شد. چنین ادعایی می‌تواند به مجموعه‌ای از تصمیم‌ها در ایالات متحده علیه تهران منجر شود.

متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/35021

زاگزبسکی، الگو گرایی و نظریه «ارجاع مستقیم»
احسان ابراهیمی

۱) در اخلاق فضیلت گرا، فضایل و رذایل اخلاقی اموری هستند که از رهگذر توجه به کنش شخص آشکار می شوند. از میان شش اصل کلی اخلاق فضیلت دو اصل آن مستقیماً درباره نقش شخص است در تعیین فضیلت و رذیلت اخلاقی:

-عملی درست است اگر تنها و تنها اگر عملی باشد که شخص فضیلتمدار در شرایط مختلف انجام دهد.
-برخی خیرات ذاتی، وابسته به فاعل هستند، به عبارت دیگر فاعل محورند.

این گزاره کلی در اخلاق فضیلت، نام گرایی (Nominalism) و ضد ذات گرایی (Essentialism) است و نیکوست بدان بیشتر پرداخته شود.

۲) یکی از ایرادات لیندا زاگزبسکی به اخلاق مدرن، – آنچنان که در کتابش «نظریه انگیزش الهی» نمایان شده است- فقدان الگوست. نویسنده اهمیتی تام به الگوهای خیر می دهد. بنا به نظر زگزبسگی، اخلاق علاوه بر داشتن ساختار نظری و منظم و منطقی باید توانایی ارائه الگوها و مصادیق عینی خوب نیز داشته باشد. لذاست که بنا به اقرار خود او «تلاش خواهم کرد ایده شخص نمونه وار خوب را در خلال مابعدالطبیعه اخلاق جانمایی کنم. این نظریه بیان می دارد که سیمای اخلاقی جهان در همان راهی است که یک انسان از آن طریق، جهان را درک می نماید. گونه ایی از درک که موثر و در مفاهیم فربه بیان شده است. و فهم تأثیرگذار از جهان، چیزی است که به باور من، عاطفه را می سازد. آنچه در پی خواهد آمد، نظریه ایست اخلاقی بر پایه عواطف یک موجود کامل»[۱]

ازینرو در نظریه اش تلاش کرده جایگاهی خاص به الگوهای اخلاقی دهد. الگوهایی که به واسطه سرشت فضیلت مدارانه نظریه انگیزش الهی، مدخلیتی تام در شناخت ما از ارزشها دارند. حتی بنا به نظر او «ما پیش از شناسایی الگوهای خوب بودگی، معیاری برای خوب بودن نداریم. همین نکته برای بد بودن نیز وجود دارد، هرچند من توجه کمتری نسبت به الگوهای بد بودگی نسبت به الگوهای خوب نشان خواهم داد.»

۳) او برای تبیین این ادعا و شیوه به نظریه ارجاع مستقیم (Direct Reference) توماس کوهن دست می آویزد.‌ این نظریه، انقلابی در معناشناسی (semantic) بپا کرده است. ارجاع مستقیم مبتنی است بر فرض استقلالِ ارجاع و شناخت نمونه های یک نوع، از شناختِ سرشت آن نمونه ها. او از آب و طلا مثال می زند. مردمان پیش از شناخت ماهیت طلا، آنرا طلا می نامیدند و به این نام می خواندند و از هزار سال پیش که ماهیت شیمیایی و عنصری طلا بر مردمان مکشوف شد، باز هم به آن طلا می گویند. لذا ارجاع ما به طلا، هیچ ارتباطی با دانش ما از ماهیت طلا ندارد. طلا خواندن طلا از رهگذر رؤیت نمونه ها و مصادیق طلا میسور و مرسوم شده است. آب نیز اینگونه است. ما در گفتن آب، آب، توجهی به فرمول شیمیایی H۲O نداریم. آب را با عنایت به نمونه های فراوانی که از آب دیده ایم، می شناسیم و نامش را بکار می بریم. لذا معنای توصیفی در نامگذاری های ما دخالتی ندارد. کاری که زاگزابسکی می کند در واقع وارد کردن این نظریه که در فلسفه علم فیزیک بیان شده است به فرااخلاق است. زاگزبسکی ادعا می کند ارسطو نیزز چنین شیوه ایی پیروی کرده است، البته نه به تمامیت و دقتی که در نظریه ارجاع مستقیم دیده می شود. «ارسطو مفروض می دارد که ما می توانیم نمونه های مرسومِ افرادِ خوب را پیش از نظریه پردازیمان، انتخاب و جدا کنیم. ارسطو حتی به این هم فکر نکرده است که ضروریست هر یونانی زبان خبره ایی به شناسایی فضیلت های فرونسیس محور به طور قابل اعتمادی، بیش از چیزی که بتوسط جامعه دریافتنی است، توانا باشد.» اینجاست که الگوها در اخلاق معنا
و اهمیت میآبند. الگوها دروازه ورود ما به منزل گاه نظریه پردازی اخلاقی است، نیز وجود الگو در تربیت اخلاقی بسیار حائز اهمیت است. تالی دیگری که الگوگرایی دارد این است که اخلاق تماماً یک امر ازپیشی نیست.

متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/35117

در آستانه رفراندوم استقلال اقلیم کردستان؛
هشدار هم‌زمان تهران و آنکارا و بغداد

زیتون- نازنین نامدار: هم‌زمان با نزدیک شدن به زمان برگزاری رفراندوم استقلال اقلیم کردستان عراق٬ کشورهای همسایه از جمله ایران و ترکیه در حال هشدار توام با تهدید نسبت به پیامدهای استقلال کردستان عراق هستند. دولت مرکزی عراق هم هم راستا با تهران و آنکارا اعلام کرده که برای مداخله نظامی در صورت به خشونت کشیده شدن رفراندوم آمادگی دارد.

مرزها بسته می‌شود
رفراندوم اقلیم کردستان عراق قرار است روز سه شنبه ( دوم مهر) انجام شود و از هم‌اکنون انتظار می‌رود که نتیجه این رفراندوم هر چه باشد بر معادلات منطقه‌ای تاثیری جدی و درازمدت بگذرد. ایران و ترکیه بیش از هر چیز نگران تبعات امنیتی هستند که رای آوردن رفراندوم کردستان به همراه خواهد داشت.

مقام‌های امنیتی تهران و آمریکا در ماه‌های اخیر دیدارهای متعددی داشته‌اند و قرار است که رجب‌طیب اردوغان رییس‌جمهوری ترکیه نیز روز ۱۲ مهرماه به تهران سفر کند تا درباره تحولات منطقه‌ای با مقام‌های جمهوری اسلامی گفتگو کند. دیدگاه ایران درباره رفراندوم روشن است و حکایت از مخالفت سرسختانه با هرگونه اقدام در جهت استقلال کردستان دارد.

متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/35082

خیزش بنیاد گرایان
محمد برقعی

مسیحیان دست راستی و پیروزی ترامپ(۵)

خیزش بزرگ و ناگهانی اوانجلیکن های جنوب در ۱۹۷۹ همه دست اندرکاران خبر و سیاست را غافلگیر کرد . موج بزرگی از جلسات ده ها هزار نفری، که از صدها تلویزیون و رادیو پخش می شد. جری فاول بزرگترین خطیب اوانجلیکن ها اعلام تشکیل سازمان «اخلاق اکثریت» را با میلیون ها طرفدار کرد. سازمانی که در ۱۹۸۰ در ۴۷ ایالت آمریکا شعبه داشت و نقش چشمگیری در انتخاب شدن ریگان ایفا کرد. مجله تایمز تصویر او را روی جلدش چاپ کرد و بر مبنای نظر سنجی او را چهاردهمین شخصیت موثر در آمریکا اعلام کرد. کمتر از یک سال بعد پت رابرتسون، خطیب بزرگ دیگر این جمع، نیم میلیون جمعیت را، تقریبا همه سفید پوست، از سراسر کشور به واشنگتن دی سی آورد تا علیه قانون سقط جنین اعتراض کنند.

سه گروه بدنه اصلی این خیزش را تشکیل می دادند: پنتا کوستال ها و دنباله اشان کاریزماتیک ها، باپتیست های جنوب و هسته فعال و سیاسی آنان بنیادگرایان. آنان برپا خواسته بودند تا قدرت از دست رفته محافظه کاران را باز پس بگیرند، و امریکای سنتی را از چنگال مدرنیته نجات دهند. یا به گفته خودشان، آمریکا را از چنگال فرهنگ «انسان محور سکولار» نجات داده، و دوباره فرهنگ مسیحی خدامدار را حاکم کنند.

متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/35176

خروج احتمالی آمریکا از برجام و پیامدهای آن
علی کشتگر

سخنان ترامپ در تهدید ایران و ننگین خواندن معاهده برجام محافل صلح دوست جهان به ویژه مردم ایران را نگران کرده است. تردیدی نیست که رفتار و گفتار رئیس جمهور آمریکا بوی جنگ می دهد. وقتی او برجام را مایه شرم می خواند و به رغم گزارشات مکرر آژانس هسته ای، ایران را ناقض روح برجام معرفی می کند می توان حدس زد که او دولت آمریکا و افکار عمومی این کشور را برای خروج از این معاهده آماده می کند.

راهی که دونالد ترامپ برگزیده اگر ادامه یابد به افزایش بی سابقه تنش در خاورمیانه و جهان می انجامد و نهایتا نیز می تواند به مداخله نظامی آمریکا علیه ایران و جنگی ویرانگر و به شدت خطرناک میان ایران و آمریکا بیانجامد که عواقب آن از مداخلات نظامی گذشته آمریکا در عراق و افغانستان بسیار گسترده تر است.

نتیجه مداخله نظامی آمریکا در عراق و افغانستان که قرار بود صلح و دموکراسی را برای این کشورها و کل منطقه به ارمغان آورد، در برابر چشمان ما است. اگر تا پیش از مداخله نظامی آمریکا و متحدان آن در عراق، افغانستان و لیبی نتایج شوم این حملات نظامی که همواره با گفتمان مبارزه علیه دیکتاتوری، بنیاد گرائی و دفاع از حقوق بشر همراه بوده اند معلوم نبود، امروز کمتر کسی است که از عواقب شوم این جنگها که ثمره ای مگر «ویرانی»، مرگ، بی خانمانی، دربدری و به موازات آن رشد بنیادگرایی، ناسیونالیسم و جنگ های منطقه ای نداشته اند، بی خبر باشد.

آیا می توان گفت که دونالد ترامپ و مشاورانی که او را احاطه کرده اند از عواقب راهی که در پیش گرفته اند، بی خبراند؟ اگر پاسخ منفی است به ناچار باید پرسید کدام انگیزه ای دونالد ترامپ را تا به این حد به ادامه دشمنی با برجام و تهدید ایران ترغیب می کند؟

متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/35295

گفتگو با خالد توکلی درباره رفراندوم استقلال اقلیم کردستان؛
جنگ اصلی بر سر کرکوک است

زیتون- ریبوار کوهستانی: چند هفته‌ای است که مساله برگزاری رفراندوم استقلال در اقلیم کردستان عراق و احتمال استقلال کردستان توجه محافل بین‌المللی که خاورمیانه را زیر نظر دارند به خود جلب کرده است و علاوه بر داخل عراق به بحث‌های بسیاری هم در منطقه و به خصوص دو کشور همسایه عراق یعنی ایران و ترکیه دامن زده است.

مساله جنگ با داعش و حساسیت مساله کرد در ایران، ترکیه و سوریه و احتمال یک جنگ داخلی تمام عیار بر سر کرکوک و سایر مناطق کردنشین خارج از اقلیم کردستان و در نتیجه تشدید بی‌ثباتی و ناامنی در عراق و منطقه، موجب شده مساله برگزاری رفراندوم در اقلیم کردستان عراق از یک مساله داخلی و حتی منطقه‌ای فراتر رفته و به مساله‌ای جهانی بدل شود.
استقلال کردستان برای بخشی از کردها رویایی تاریخی است و اکنون به نظر می‌رسد زمان زیادی به تحقق این رویای کردی باقی نمانده و مرزهای قراردادی سایکس‌پیکو در خطر فروپاشی و تغییر است. البته رفراندوم هنوز برگزار نشده و حتی ممکن است با توافق در لحظه آخر برای مدتی نامعلوم به تعویق بیفتد، اما به گفته برخی از ناظران، طرح مساله استقلال کردستان در این سطح و ابعاد، کردهای حامی استقلال را در هر حال برای تحقق رویایشان یک گام به پیش برده است.

در گفتگو با دکتر خالد توکلی، جامعه شناس و تحلیلگر مسائل سیاسی در سقز، کردستان ایران، از او پرسیدیم که رفراندوم در اقلیم کردستان عراق چه نتایجی در داخل عراق به دنبال خواهد داشت، واکنش کشورهای منطقه به این رفراندوم چه خواهد بود و احتمال استقلال کردستان چه تاثیری بر ایران و مطالبات کردها در این کشور خواهد گذاشت. دکتر توکلی معتقد است احتمال کردستان عراق در پیامد این رفراندوم دور از انتظار نخواهد بود اما کرکوک نقطه‌ای است که هیچ یک از طرفین به آسانی از آن نخواهند گذشت و در پیوند با ایران هم قاعدتا این رفراندوم و استقلال کردستان٬ بدبینی‌های از پیش موجود به اهداف کردها و جنبش کردی در ایران را نزد مرکز تشدید خواهد کرد.
متن کامل گفتگو را در پی بخوانید.

http://zeitoons.com/35356

رفراندوم کردستان و لزوم رویکرد واقع گرایانه به منافع ملی
طاها پارسا

۱.مسعود بارزانی، رهبر اقلیم کردستان، در کنفرانسی خبری با رسانه ها که ساعاتی پیش برگزار شد، ضمن تائید خبر دیدار امروز خود با قاسم سلیمانی، در حالی که لبخندی بر لب داشت در پاسخ به سوال خبرنگار بی بی سی فارسی گفت آنچه دولت ها در عرصه ی عمومی و رسانه ها اعلام می کنند، لزوما مواضع آن ها نیست و تلویحا اشاره کرد که ممکن است راهبرد عملی سیاست خارجی ایران در خصوص رفراندوم اقلیم کردستان «چیز دیگری» باشد.

۲. هانس مورگنتا، نظریه پرداز روابط بین الملل، که رویکردی واقع گرایانه به منافع ملی دارد، «نفع ملی» را مترادف با «کسب قدرت» می داند و «منافع ملی» را تلاش برای «کسب و بسط قدرت» تعبیر می کند. مورگنتا معتقد است که منافع ملی یک کشور باید متناسب با قدرت و توانایی های آن باشد و می گوید یک دولتمرد و دیپلمات منطقی و معقول باید همواره موازنه ظریفی بین آرمان ها و نیازهای کشور متبوع خویش و منافع دیگران به وجود آورد. به عقیده او همگون سازی منافع و اهداف کشورها یکی از ضرورت های اخلاق سیاسی ( با اخلاق فردی اشتباه نشود)، در دنیای امروز متشکل از نظام های گوناگون دولت های ملی است. مورگنتا اصل «منافع ملی از رهگذر قدرت» را به عنوان هسته اصلی نظریه خود به کار می گیرد و معتقد است سیاست بین الملل، مانند هر سیاست دیگر، مبارزه برای کسب قدرت است .

۳.مخالفت حکومت ایران با رفراندوم استقلال اقلیم کردستان، یا ریشه در منافع ملی دارد و یا آرمان هایی که الزاماً ارتباطی با منافع ملی ندارند و آرمان های همه ی مردم ایران نیستند. (البته در یک رویکرد آرمان گرایانه می شود منافع ملی را نیز بر مبنای آرمان های حاکمان و یا طبقه حاکم معرفی کرد که این یادداشت آگاهانه آن را نادیده می گیرد. مراد آرمان هایی دینی، مذهبی از قبیل صدور انقلاب و یا بسط مذهبی شیعه است). ایران اگر چه در سطح وزارت امورخارجه از دیپلمات های مجرب و متبحری برخوردار است اما مشهور و گاه مشهود است که در موارد عدیده ای سیاست خارجی ایران را آنان تعیین نمی کنند و یا پیش نمی برند و کسانی عهده دار آن می شوند که شناخت درستی نسبت به منافع ملی ایران و معادلات جهانی ندارند و یا در مواردی از ایجاد تنش در مناسبات بین المللی برخوردار و منتفع می شوند.

۴.احتمالا اصلی ترین علتی که می تواند مبنای مخالف ایران با رفراندوم اقلیم کردستان باشد، تنها هراسی نیست که ناامنی را به مرزهای ایران نزدیک می کند بلکه سرباز کردن زخم و وسوسه ای کهنه است که کردهای ایران را هم مشتاق تجربه ای مشابه کند. با هر رویکردی که به منافع ملی بیاندیشیم، جدا شدن بخشی از خاک یک کشور، دغدغه ای ملی است و در قلمرو منافع ملی قرار می گیرد. حتی مورگنتای واقع گرا هم حمایت از هویت فیزیکی را بخشی از منافع ملی می داند و اقلیت های مذهبی و فرهنگی را تهدیدی علیه آن قلمداد می کند.

۵.مخالف و موافق، بر این باورند که نسبت کردهای ایران با ایران متفاوت از نسبت آن ها با ترکیه، عراق و سوریه است. اپوزیسیون جدایی طلب کرد ایرانی، پایگاهی جدی و قابل تامل ندارد اما تهدیدهای هویتی می تواند هویت قومی کردهای ایران را فعال و پررنگ ساخته و هویت ملی را در قیاس با آن تضعیف کند. هر گونه سیاست، اظهار نظر و یا کنش سیاسی ( مثبت یا منفی) که بتواند این هویت را تحریک کند، به منزله ی اقدام علیه امنیت ملی است و در وضعیت فعلی، خطر کنش های منفی ( اقدام های سلبی) بیشتر است، یعنی رویکرد آرمان گرایانه به سیاست خارجی و منافع ملی خود خطر اول برای منافع ملی است!

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/35497

مخالفان و موافقان رفراندوم استقلال کردستان چه گفتند؛
ایران دوم یا اسراییل دوم؟

زیتون ـ مهسا محمدی: خبرهای کردستان عراق٬ اقلیمی که در تلاش برای مبدل شدن به «کشور» است، این روزها چنان بر صدر تحلیل‌ها و اخبار ایران نشسته است که از خلال مخالفت‌ها و موافقت‌ها برای استقلال آن، کشورِ صبح روز استقلال، در ایران صاحب نام هم شده است.

«ایران دوم» و «اسراییل دوم» نام‌هایی است که افراد نشسته بر دو سر طیف این تحلیل‌ها برای کردستان «غیرعراقی» برگزیده اند. در آن میان هم بعضی از تحلیل‌گران شیوه ای مانند آنچه موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، در پیش گرفت را پیشه کرده‌اند و توصیه به صبر و تماشا می‌کنند تا بعد از نشستن غبار٬ دید روشن‌تری به آنچه که ساخته و آنچه که ویران شده‌ است، داشته باشند.

«ایران دوم»ی ها نگاه خوشبینانه و برادرانه به کردهای در پی استقلال دارند و کشوری که در حال نطفه بستن است را به دلایل متعدد تاریخی و سیاسی متحد دیروز و فردای ایران در منطقه ارزیابی می‌کنند. «اسرائیل دوم»‌ی‌ ها اما با نظر به صف بندی‌های فعلی موافقان و مخالفان این استقلال، که در صف خلوت موافقان خود فقط اسرائیلِ مطمئن و تعدادی ناظر خاموش دارد، آن را توطئه اسرائیل برای نفوذ به قلب منطقه ارزیابی کرده و خطر بزرگی می‌دانند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/35709