زيتون | Zeitoons@
9.8K subscribers
1.89K photos
310 videos
30 files
5.98K links
وب‌سايت خبری-‌تحليلی زيتون
www.Zeitoons.com

تریبونی «مستقل» با روی‌کردی حرفه‌ای برای بازتاب اخبار، تحلیل و اندیشه.

ایمیل: Sardabir.Zeitoons@Gmail.com

تلگرام: @Zeitoons
@Zeitoons :اینستاگرام
توییتر:@Zeitoons
فیس‌بووک:
Download Telegram
طاهرآقا، آخرین آزاده قلندرِ خراسانی
حسن فرشتیان


اولین بار او را در آغوش مردمانی دیدم که عاشقانه او را در خیابان‌های شهرمان که شریعتی «شهر شهادت» نامیده بود می‌چرخاندند و شعار می‌دادند: «درود هر آزاده! بر طاهر احمدزاده!». تازه از زندان آزاد شده بود و با دسته‌گلی بر گردن، چنان محجوب و سر به‌زیر بود که جز لبخند، نمی‌شد نکته دیگری از سیمایش خواند. مِهرش به دل می‌نشست.

بعد از آزادی‌اش از زندان، در جریان تظاهرات خیابانی سال ۱۳۵۷ او را غالبا همراه با استاد شریعتی می‌دیدم. صحنه‌ای را فراموش نمی‌کنم که بر پنجره ساختمانی نیمه‌تمام در خیابان تهران، آمده بودند و دست در دست یکدیگر، برای تظاهر کنندگان ابراز احساسات می‌کردند. استاد محمد تقی شریعتی (۱۲۸۶-۱۳۶۶) را می‌شناختم و دلیل آن احترام مردم را درک می‌کردم. اما دلیل آن همه احترام و عزت نسبت به طاهر احمدزاده (۱۳۰۰-۱۳۹۶) را متوجه نمی‌شدم. هرچند زندانی سیاسی از بند رسته بود، ولی چه تفاوتی با آن همه از بندرَستگان داشت؟ سنّ و سال من اقتضا نمی‌کرد که حوادث سال های ۱۳۲۰ و سپس ۱۳۳۲ مشهد را شاهد بوده و نقش آن دو را در هدایت جریانات آن زمان بدانم.

* * *

معمای عظمت و بزرگی و احترام آن مرد هم‌چنان برایم ادامه داشت. تا روزی که ایشان به منزل ما آمد و من مامور باز کردن درب خانه شدم، آن‌گاه اندکی بیشتر او را شناختم. آقایان سیدعلی و سیدهادی خامنه‌ای، سید عبدالکریم هاشمی‌نژاد، شیخ عباس واعظ طبسی و… که از رهبران حرکت انقلابی مشهد در سال ۱۳۵۷ بودند، به دلیل مزاحمت‌های ساواک و رژیم شاهنشاهی به زندگی نیمه پنهانی روی آورده بودند، آن روز منزل پدری ما بودند. از جهت رعایت مسائل امنیتی، بنا بود که کسی را راه ندهم و به بهانه‌ای، میهمانان و یا بستگان را دست‌به‌سر کنم که وارد منزل نشوند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/40215
غروب خورشید یک اسطوره
حسن یوسفی‌اشکوری


اصطلاحات و عناوین در زبان رایج و محاوره‌ای فارسی دیری است که دچار دگردیسی و در واقع دست‌کاری شده و غالبا با گزافه‌گویی و یا مجیزگویی همراه شده و در هرحال در مصادیق درستی به کار گرفته نمی‌شوند. به ویژه زبان و ادب شعری و شعاری و ذوقی پارسی، که برآمده از ذهنیت زیبایی‌شناختی قدرت‌مند و توان تخیل بالا و در عین حال والاست، چنین ظرفیتی را دارد.

یکی از این عناوین «اسطوره» است که گاه گشاده‌دستانه در مصادیق گسترده و در مورد افراد زیادی به کار برده می‌شود. به عبارت دیگر، در محاورات روزمره و حتی در ذهن و زبان روشن‌فکری و روشن‌فکران یعنی فرهیختگان ما نیز از این عنوان برای مصادیقی به کار گرفته می‌شود که گاه به حق و به جا به‌ نظر نمی‌رسند.
اما من اکنون، با عنایت به این دقیقه و با توجه به آگاهی نسبی به عمق معنایی و مفهومی اسطوره، می‌خواهم این عنوان را برای زنده‌یاد طاهر احمد‌زاده به کار ببرم و مرگ او را، به شرحی که خواهم آورد، «غروب خورشید یک اسطوره» بدانم.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/40285
درس‌های ویتنام مصری‌ها در یمن برای تهران
فرزانه روستایی

وقتی کره شمالی و کیم جونگ اون متحد بلافصل ایران و نظام کره شمالی مدل الگوسی توسعه سیاسی* در ایران باشد٬ منطقا یمن نیز در میان ۱۹۶ کشور تبدیل به متحد سیاسی ایران خواهد بود.اما این انتخاب بدین مفهوم نخواهد بود که خطای فاحش در یارگیری منطقه ای با شیعیان حوثی برای ایران بی عواقب خواهد بود.

اگر کره شمالی بدترین نقطه کره زمین است، یمن نیز یکی از بی‌ثبات‌ترین کشورها از نقطه نظر سیاست‌های داخلی است. به عبارتی دیگر اگر به شوخی گفته شود که حتی خدا هم نمی داند در درگیری های داخلی یمن طی ۲۴ ساعت آینده چه کسی دوست و چه کسی دشمن شماست تقریبا اغراق نشده است. شاید یک دلیل عمده این‌که تحولات یمن به پازلی بدون راه حل تبدیل شده است همین باشد که جای بازیگران سیاسی در سیستم قبیله‌ای یمن پیوسته عوض می شود و هیچ کشوری نمی تواند روی اتحاد با هیچ جناحی در یمن حساب دراز مدت باز کند.

تحولات پریروز یمن و جابجا شدن نقش علی عبدالله صالح از متحد حوثی‌ها و رفیق ایران به ضدیت با حوثی‌ها و نزدیک شدن به عربستان جدیدترین سند این ادعاست که کسی نمی تواند فردای یمن و سرزمین رویایی ملکه صبا را پیش بینی کند.

بازی جدید و خطرناک علی عبدالله صالح
نقشی که علی عبدالله صالح از پریروز بر عهده گرفته است و با چراغ سبز سعودی‌ها همه پایگاه‌ها و مراکز رفقای حوثی خود و متحدان ایران را در زیر آتش شدید حمله قرار داد، بازی تکراری جوامع قبیله‌ای است که رئیس ایل یا قبیله به نمایندگی از طرف همه قبیله اعلان جنگ می‌کند و یا بدون مشورت با دیگران، به نمایندگی از طرف همه پیمان صلح امضا می کند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/40390
پیام تسلیت جمعی از فعالان ملی و مذهبی به مناسب درگذشت طاهر احمدزاده

زیتون– جمعی از فعالان ملی و مذهبی در پیامی٬ درگذشت طاهر احمدزاده را تسلیت گفتند.
امضا کنندگان این پیام طاهر احمدزاده را نمادی از نسل مبارز و عدالت‌خواه و استوار و درعین‌حال رنج‌کشیده و آزاردیده از حاکمان دو نظام سلطنتی و جمهوری اسلامی دانسته و تاکید کردند که او با وجود فراز و فرودهای بسیار در زندگی فکری و سیاسی‌اش، همواره به آرمان‌های ملی و دینی و انسانی‌اش وفادار ماند.
طاهر احمدزاده فعال ملی-مذهبی پنجشنبه نهم آذرماه ۱۳۹۶ در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
احمدزاده اولین استاندار خراسان پس از انقلاب ۱۳۵۷ است که نه تنها در دوران حکومت پهلوی بلکه بعد از انقلاب هم چندین بار بازداشت شد.
احمدزاده از دهه ۱۳۲۰ در «کانون نشر حقایق اسلامی» مشهد در کنار محمد تقی شریعتی فعالیت خود را آغاز کرد. او از فعالان نهضت ملی شدن نفت و از هواداران نهضت مقاومت ملی بود.
این فعال ملی-مذهبی بین سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۳۵۷ بارها بازداشت و زندانی شد. او یکی از ۱۱۲۶ زندانی سیاسی بود که در آبان ۵۷ از زندان آزاد شدند.
بعد از انقلاب نیز ابتدا در سمت استاندار خراسان در دولت موقت منصوب شد که از این سمت مدتی بعد از استعفای بازرگان کناره گیری کرد. بعد از استعفای دولت موقت احمدزاده همواره از منتقدین سیاست های جمهوری اسلامی بوده است که به خاطر انتقادهای خود چندین بار زندانی شد. وی آخرین بار در سال ۱۳۸۰ در سن هشتاد سالگی از زندان آزاد شد.

متن کامل این پیام به همراه نام امضا کنندگان آن که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفت٬ به شرح زیر است:
به‌نام خدا
هر موجود زنده‌ای روزی در آغوش مرگ خواهد خفت
خبر گرچه چندان غیرمنتظره نبود ولی دردناک شد: طاهر احمدزاده از این سرای به سرای باقی شتافت. با وجود این‌که نزدیک به یک قرن زیست ولی فقدان او بسی غم‌انگیز بود، چرا که او نمادی از نسل مبارز و عدالت‌خواه و استوار و درعین‌حال رنج‌کشیده و آزاردیده از حاکمان دو نظام سلطنتی و جمهوری اسلامی محسوب می‌شد. زندگی طاهر احمدزاده خود در عین شکوه و جمال انسانی و آرمانی‌اش، یکی از زندگی‌های تراژیک قهرمانان پس از مشروطیت و ایران معاصر است.
او از جوانی در مبارزات ضداستعماری و ضداستبدادی مردم خراسان و بعدتر در سراسر ایران حضور فعال و اثرگذار داشت. زنده‌یاد احمدزاده از حامیان پرشور و استوار نماد ملی‌گرایی ایران یعنی دکتر محمد مصدق بود و بعد از کودتا علیه دولت ملی، او از پیشگامان نهضت مقاومت ملی در خراسان شد؛ رویکردی که تا پایان عمر پربارش به راه مصدق وفادارانه و مسئولانه ادامه یافت.
استاد احمدزاده افزون بر رنج‌هایی که خود تحمل کرد، شاهد جان‌باختن سه فرزند آرمان‌خواه خویش بود. مسعود و مجید در رژیم سلطنتی، و مجتبی در جمهوری اسلامی قربانی مبارزه با استبداد و خودکامگی شدند.
مرحوم احمدزاده با وجود فراز و فرودهای بسیار در زندگی فکری و سیاسی‌اش، همواره به آرمان‌های ملی و دینی و انسانی‌اش وفادار ماند. از همکاری با استاد محمدتقی شریعتی در کانون نشر حقایق اسلامی مشهد گرفته تا جنبش ملی شدن صنعت نفت و نهضت مقاومت ملی، از مبارزه با استبداد گرفته تا کوشش‌هایش پس از انقلاب در مقام استانداری خراسان و همکاری در نهاد ضداستبداد دینی «اقامه» در صدر انقلاب، و سپس دوران سخت و همراه با شکنجه‌های دهشتناک زندان جمهوری اسلامی، و بعدتر همدلی با جنبش جامعه مدنی ایران، و درنهایت در دوران دشوار خانه‌نشینی اجباری.
در چند دهه اخیر، زنده‌یاد احمد‌زاده یکی از چهره‌های شاخص و محبوب طیف نیروهای «ملی ـ مذهبی» ایران به‌شمار می‌آمد. ساده‌زیستی و عدالت‌طلبی و آزادی‌خواهی و پاکدستی و زیست اخلاقی و دین‌ورزی و مدارا و فروتنی از ویژگی‌های بارز این انسان فرزانه بود. سلام خداوند و درود تمام پاکان بر او باد.
ضایعه درگذشت این اسطوره مبارزه و استواری و رنجدیدگی را به یکایک اعضای خانواده‌اش (به‌ویژه سرکار خانم دکتر مستوره احمدزاده) و به تمام یاران و همفکران و دوستانش در ایران ـ به‌ویژه در مشهد ـ تسلیت و تعزیت می‌گوییم، و برای آن بزرگ‌مرد شادی روان و برای بازماندگان شکیبایی و پاداش نیکو از خداوند مسئلت داریم.

مهرداد احمدزاده، مهدی امینی‌زاده، عبدالعلی بازرگان، ایرج باقرزاده، بیژن بهادری، محمدباقر تلغری‌زاده، رضا حاجی، محمد حیدری، تقی رحمانی، فرزانه روستایی، حمید شمس، معصومه شاپوری، رضا علیجانی، نورالدین غروی، فرشید فاریابی، حسن فرشتیان، مصطفی قهرمانی، مرتضی کاظمیان، هادی کحال‌زاده، محسن کدیور، علی کلایی، پروین کهزادی، مسعود لدنی، رضا مسموعی، فهیمه ملتی، مهدی ممکن، مهدی نوربخش، حسن یوسفی اشکوری
http://zeitoons.com/40457
نقد مواضع «زیتون» در بحران اقلیم کردستان عراق
حسن فرشتیان

پیشگفتار:

سایت «زیتون» در مرامنامه خویش، به وفاداری اش به اسلامیت و ایرانیت اشاراتی دارد. در نتیجه، خوانندگان انتظار دارند که سایت، پاسدار هر دوی این ویژگی ها باشد. رفراندوم استقلال اقلیم کردستان عراق در پنجم مهر ۱۳۹۶، موضوعی قابل تامل و نگران کننده بود زیرا آن رفراندوم با منافع ملی و امنیت ایران نیز سر و کار داشت.

بررسی محتوایی و ورود به اصل بحث رفراندوم استقلال اقلیم کردستان، موضوع این نوشتار نیست. هدف این نوشتار، بررسی مواضع سایت زیتون در این مورد است. به هنگام بحران فوق، آیا سایت زیتون برای خویش رسالت و وظیفه آگاهی رسانیدن به مخاطبین در حمایت از منافع ملی و امنیت ایران را داشته است؟ یا خیر، فقط در نظر داشته است مواضع طرفین را به اطلاع مخاطبین برساند؟ اگر سایت برای خویش، وظیفه آگاهی بخشی، یا حداقل فقط وظیفه ابلاغ نظرات طرفین را قائل بوده است، در انجام این وظایف، چقدر موفق بوده است؟

شیوه این نوشتار، بررسی مواضع سایت زیتون از لابلای یادداشت های منتشره در این سایت است. ما شاهد تفاوتی ماهوی در منتشرات سایت، در زمان بحران، و در زمان پسارفراندوم هستیم. لذا این دو برهه را تفکیک کرده و یادداشت های منتشره را در دو بخش مورد بررسی قرار می دهیم: «در هنگام بحران رفراندوم» و «در زمان پسارفراندوم».

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/40526
در انتخابات اصلاح‌طلب، در حکومت مصلحت‌گرا
سینا پاکزاد

از بلایای طبیعی اگر بگذریم، هر روز صبح که از خواب بیدار می‌شویم با انبوهی از دعواها و اختلافات مسوولان کشور در حوزه‌های مختلف مواجهیم که در غالب طعنه‌ها و کنایه‌های مستقیم و غیرمستقیم‌شان به یکدیگر از طریق رسانه‌های دیداری، شنیداری و خواندنی در جامعه پخش می‌شود.

هرچقدر هم که برای یافتن اخباری مبنی بر وقوع اتفاقی مبارک و شیرین جست‌وجو می‌کنیم٬ شانس زیادی برای پیدا کردنش نداریم.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/40341
گفتگو با علی افشاری؛
۱۶ آذر هنوز محل تلاقی دانشگاه با سیاست است


زیتون: فضای دانشگاه‌ها پس از سرکوب‌های سال ۱۳۸۸ به شکلی روزافزون امنیتی شد و حتی بعد از روی کار آمدن دولت حسن روحانی نیز تشکل‌های دانشجویی امکان حیات مستقل را پیدا نکردند.

بنابراین شکلی از فعالیت که تحت عنوان جنبش دانشجویی در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ شمسی در ایران وجود داشت در دهه ۹۰ دیگر به آن شکل دیده نشد و دانشگاه‌ به عنوان رکن پیشرو و مدافع تغییر به اندازه‌ای قوی نبوده که صدای مستقل خود را برساند.

در آستانه روز دانشجو، درباره وجوه افتراق فعالیت دانشجویی در سالهای اخیر و چشم‌انداز پیش‌روی دانشگاه‌ها با علی افشاری از رهبران جنبش دانشجویی در دهه ۸۰ گفتگو کردیم.
متن کامل در زیتون:

http://zeitoons.com/40592
پیام تسلیت جمعی از فعالان سیاسی و مدنی به مناسب درگذشت طاهر احمدزاده
🍃زندگیش حماسه بود طاهر آقا!
زیتون-جمعی از فعالان سیاسی و مدنی در پیامی٬ درگذشت طاهر احمدزاده را تسلیت گفتند.
امضا کنندگان این پیام تاکید کردند که در تاریخ معاصر ایران انگشت شمارند کسانی که همچون احمد زاده تحسین و احترام همه جریانات چپ، جنبش ملی و دموکراسی خواهی را به خود جلب کنند. عموم این گرایش ها، از چپ و نیروهای جبهه ملی گرفته تا گروههای طیف نواندیشی دینی، طاهر احمدزاده را به خود نزدیک و از خود می دانستند و می دانند. او فضایل این جریانات را در خود داشت و حلقه وصل آنان بود.
این فعالان سیاسی و مدنی در پیامی که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ درگذشت این رادمرد جنبش ملی را، که نماد پایداری، نیک خواهی و مدارا بود، به همرزمان، دوستان و خویشاوندان احمد زاده بویژه به فرزند وفادار و همرزمش دکتر مستوره احمد زاده تسلیت می گویند.

متن کامل این پیام به همراه نام امضا کنندگان آن که برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته٬ به شرح زیر است:
بزرگمرد جنبش ملی ایران، طاهر احمد زاده پس از هفتاد سال پیکار و تلاش پیگیر و خستگی ناپذیر، در نود و شش سالگی، چشم از جهان فرو بست.
طاهر احمد زاده، همراه با نهضت ملی دکتر مصدق زندگی سیاسی پرفراز و نشیب خود را آغاز کرد و در طول بیش از هفتاد سال فعالیت سیاسی در هر دو نظام پادشاهی و جمهوری اسلامی، رنج زندان، شکنجه و اعدام فرزندان را به عشق اهداف والایی که برگزیده بود تحمل کرد.
نه مشقت زندان های طولانی و نه مصیبت اعدام سه فرزند دلبندش، مسعود، مجید و مجتبی، هیچ کدام دراراده خارایی این انسان بزرگ که زندگیش حماسه بود تاثیری بازدارنده بر جای نگذاشت.
در تاریخ معاصر ایران انگشت شمارند کسانی که همچون احمد زاده تحسین و احترام همه جریانات چپ، جنبش ملی و دموکراسی خواهی را به خود جلب کنند. عموم این گرایش ها، از چپ و نیروهای جبهه ملی گرفته تا گروههای طیف نواندیشی دینی، طاهر احمدزاده را به خود نزدیک و از خود می دانستند و می دانند. او فضایل این جریانات را در خود داشت و حلقه وصل آنان بود.
درگذشت این رادمرد جنبش ملی را، که نماد پایداری، نیک خواهی و مدارا بود، به همرزمان، دوستان و خویشاوندان احمد زاده بویژه به فرزند وفادار و همرزمش دکتر مستوره احمد زاده تسلیت می گوئیم.

هومن آذرکلاه- نعمت آزرم- ابراهیم آوخ- باقر ابراهیم زاده- مهدی ابراهیم زاده- داوود ابراهیمی- رضا ابراهیمی- یوسف اردلان- حمید احمد زاده- مهرداد احمدزاده- فریدون احمدی- مهدی اخوان- قادر اسکندانی- بانو اسکندانی- فرید اشکان- مهدی اسلامی- محمد اعظمی- علی افشاری- گودرز اقتداری- رضا اکرمی- فرج الیاری- بهمن امینی- حسام امام- صادق امیدی- نوشابه امیری- شاهین انزلی- منصور انصاری- رضا انصاری- محمد انصاری- وهاب انصاری- ایراندخت انصاری- محمد اولیافرد- مهرداد بابا علی- عبدالعلی بازرگان- حسین باقرزاده- منیره براداران- محمد برقعی- امیر حسین بهاری- تورج بهار- فرامرز بهار- امیرحسین بهبودی- سهراب بهداد- یداله بلدی- – بهروز بیات- – زری تاثریان- منیژه تام- تقی تام- ایرج تقی زاده- نیره توحیدی- محمد علی توفیقی- مهناز پراکند- حبیب پرزین- ژینوس پزشکی- فلور پزشکی- محمد پزشکی- مهدی پرویز- حسین پورجانکی- احمد پورمندی- علی پورنقوی- فریبا ثابت- مهدی جامی- سیروس جاویدی- میهن جزنی- ناهید جعفرپور- حسن جعفری، عاطفه جعفری- فردوس جمشیدی رودباری- بهروز جهانزاد- فرنگیس حبیبی- محسن حسام- بهرام خراسانی – بهروز خسروی- حمید حمیدی- نقی حمیدیان- ایرج حیدری- محسن حیدریان- نسیم خاکسار- اسماعیل ختائی- اصغر خرسند- بهروز خسروی- بهروز خلیق- رقیه دانشگری (فران)- مجید دارابیگی- بهروز داوودی- مهرداد درویش پور- رضا درخشان – رضا دقتی- فرشته دوانلو- اکبر دوستدار- محمد رحمان زاده هروی – ناصر رحمانی نژاد- رحمت رنجبر- فروزنده رکنی- فرهمند رکنی (اخوی)- مهر انگیز رمضانی- سعید رهنما- فریده زبرجد- مجید زربخش- فخری زرشگه- فتحیه زرکش یزدی- سیامک زندی- ملیحه زهتاب- رحمان ساکی- افسر ستاری- علی ستاری- جلال سرافراز- فرج سرکوهی- حسین سازور- مریم سطوت- بیژن سعیدپور- علی سلامت- هدایت سلطانزاده- سیامک سلطانی- – علی اصغر سلیمی- اکبر سوری- محمد تقی سید احمدی- اکبر سیف- معصومه شاپوری- منصوره شجاعی- حسن شریعتمداری- فاطی شمس کهن- حماد شیبانی- مرتضی صادقی- شهلا صالحپور- اسفندیار صادق زاده- زهره صدیق تنکابنی- مهناز صدیق تنکابنی- محمد صدیق یزدچی- جمشید طاهری پور- علی طلوع- رحمان عبدی- حسن عزیزاده حجازی- حسن عزیزی- نادر عصاره- مه دی علوی – حمید عمرانی- رضا علیجانی- ثریا علیمحمدی- سرور علیمحمدی- فرزانه عظیمی- احمد علوی- انو عیسی بیگلو- هبت غفاری- طاهره غروی- محمد فارسی- مهدی فتاپور- اصغر فتاحی- مسعود فتحی- حسن فخاری- فرهاد فرجاد- عبدالعلی فرزام- حسن فرشیان- مسع
ود فراز- بهروز فراهانی- شکر فلاح- ویدا فرهودی- محسن فومنی- وجی قاسمی- ناصر قاضی زاده- فیروز قریشی- قدرت قلی زاده- باقر قلیائی- شهرام قنبری- هایده قهرمانی- ناصر کاخساز- مهرانگیز کار- مهدی کاظمی- فرشین کاظمی نیا- جمیله کدیور- محسن کدیور- کاظم کردوانی- اسفندیار کریمی- بهزاد کریمی- زریون کشاورز صدر- علی کشتگر- رئوف کعبی- علی کلائی- پروین کهزادی- منوچهر گلشن- حسن گلشاهی- سهیلا گلشاهی- علی لاریمی- مسعود لدنی- عفت ماهباز- میهن ماوئی- مهناز متین- علیرضا محسنی- شهین محسنی- عطا محسنی- ملیحه محمدی- احمد محمدی- احمد محمدی- ضرغام محمودی- پرویز مختاری- علی مختاری- سیروس مددی- مصطفی مدنی- بنفشه مسعودی- مهران مصطفوی- بهروز مطلب زاده- خاطره معینی- هایده مغیثی- علی ملک زاده- سیروس ملکوتی- میر شجاع ملکوتیان- حسین مولودی صفا- باقر مومنی- ذبیح موسوی- امیر ممبینی- مهدی ممکن- محمد منتظری- مسعود مولازاده- ناصر مهاجر- محمدرضا مهجوریان- اشرف میرهاشمی- ناهید ناظمی- شیدا نبوی- فرهاد نعمانی- حمید نعمیی- زهره نعیمی- مسعود نقره کار- فرخ نگهدار- داوود نوائیان- حمید نوذری- مهدی نوربخش- منوچهر نوروزیان- پرویز نویدی- ایرج نیری- احد واحدی- پروین واحدی پور- شمسی ورزنده- صدیقه هادی- علیرضا هادی طلب- منیر هاشمی- احمد هاشمی- توران همتی- عطا هودشیان- فاطمه یوری- داریوش یوسفی- حسن یوسفی اشکوری- محسن یلفانی.

http://zeitoons.com/40625
فیلم فرمایشی «قائم مقام»؛ پایان وقاحت و ادامه شرف و صداقت
رضا علیجانی


شکنجه تاریخ
همانگونه که «عاملان» قتل های زنجیره ای زیر شکنجه قرارگرفتند تا «به فرموده» اسرائیلی بودن شان را «بالا بیاورند»؛ تاریخ نیز در به اصطلاح «مستند قائم مقام» مورد شکنجه قرار گرفته تا «بیرون بریزد» که آیت الله منتظری همان گونه که «فرموده شده» فردی «ساده لوح» است که به گفته رهبربنیانگذار «طعم تلخ خیانت برادران» را به ایشان چشانده است!
تهیه کننده این فیلم محمدمهدی صفارهرندی مسئول سابق بسیج دانشجویی دانشگاه تهران (پسر صفارهرندی از مسئولین پرسابقه کیهان) و کارگردان آن سیدمحمدعلی صدری‌نیا کارگردان سلسله برنامه طنز«دکتر سلام» (که لحنی تند و تخریبی علیه دولت روحانی داشت و علیرغم بودجه زیادی که اردوگاه نظامی- امنیتی برای بخش تبلیغی اش صرف کرد نتوانست این دولت «غربزده» را «تک دوره ای» کند) و پژوهشگر آن محمدامین فرج‌اللهی مسئول سابق بسیج دانشکده حقوق دانشگاه تهران است.
این فیلم مدتها به صورت وسیع توسط خبرگزاری های نزدیک به ارگان های نظامی و امنیتی تبلیغ می شد. ماهیت مجموعه سازندگان و مبلغان این فیلم کفایت می کند که حدس بزنیم این به اصطلاح مستند به دنبال چیست؟

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/40658
یک‌ونیم میلیون مهاجر؛ زنگ خطر اصلاحات
طاها پارسا

۱. شب امتحان گروهی از دانشجویان قصد مطالعه دارند. هر دانشجو برای مطالعه به ۱۰۰ واحد نور نیاز دارد اما فقط یک لامپ در اختیار دارد و این لامپ هم تنها ۶۰ واحد نور تولید می‌کند. یک دانشجوی خلاق‌، پیشنهاد می‌دهد که اعضاء گروه در یک دایره دور هم بنشینند تا هر فرد با استفاده از ۶۰ واحد نور از لامپ خود و ۲۰ واحد نور از لامپ نفر سمت راست و ۲۰ واحد نور از لامپ نفر سمت چپ، بتواند ۱۰۰ واحد نور مورد نیاز خود را تامین کند و مطالعه‌کردن ممکن شود. پیشنهاد عملی می‌شود و «سامانه‌ی مطالعه‌کردن» شکل می‌گیرد .

پس از مدتی یکی از دانشجویان از مطالعه‌کردن خسته شده و یا به هر دلیلی لامپ خود را خاموش می‌کند. در این حالت دو نفری هم که در سمت راست و چپ این فرد نشسته‌اند، نور کافی را برای مطالعه از دست می‌دهند، پس لامپ خود را خاموش کرده و دست از مطالعه می‌کشند. این اتفاق برای بقیه‌ی اعضا گروه تکرار شده و سامانه‌ی «مطالعه‌کردن» از کار می‌افتد .
یعنی: تغییر رفتار یک عضو، به‌راحتی و به سرعت یک سامانه‌ی همکاری را از کار می‌اندازد.

۲. گروه دانشجویی، لحظاتی را در خاموشی به‌سر می‌برد. این‌بار، نفر اول لامپ ۶۰ واحدی خود را به قصد مطالعه روشن می‌کند، اما او نه می‌تواند مطالعه کند و نه قادر است «انگیزه‌ی» کافی را برای روشن کردن لامپ، در دو نفر کناری خود ایجاد کند، زیرا این دو نفر هم می‌دانند که با روشن کردن لامپ خود قادر به مطالعه نخواهند شد، چون آن‌ها هم برای مطالعه، نیاز به ایجاد انگیزه در دو نفر دیگر دارند. این سلسله تا ایجاد انگیزه در تمام اعضا ادامه دارد، لذا این‌بار وضعیت سامانه‌ی مطالعه به آسانی «برگشت‌پذیر» نیست. به عبارتی دیگر، در حالی‌که «تغییر رفتار» یک عضو توانست به سرعت منجر به تغییر رفتار کلان سامانه شود، این‌بار فعال‌سازی سامانه به کندی و با «ایجاد انگیزه در کل اعضاء» ممکن می‌شود؛ انگیزه‌ای که تنها با «اعتماد» همه به چپ و راست خود ایجاد می‌شود .
و مادامی‌که خاطره‌ی تغییر رفتار قبلی وجود داشته باشد، راه افتادن سامانه‌ی همکاری عملی و نسبتا غیر ممکن است.

۳. بسیاری از رفتارهای جمعی و حرکت‌های جنبشی، نمونه‌هایی از همین مدل سامانه‌های همکاری‌‌اند و با تغییر رفتار یک عضو و ماندن او در سامانه، از کار می‌افتند. جنبش دوم خرداد و رای‌آوری محمد خاتمی، یک سامانه‌ی همکاری بود اما عمل‌کرد جبهه‌ی اصلاحات، این سامانه را از کار انداخت و چنان مردم را از اصلاحات ناامید و نسبت به آن‌ها بی‌اعتماد کرد که راه‌اندازی مجدد آن در سال ۸۴ ناممکن شد. مردم بعدها هم به لیست‌هایی با عکس و حمایت خاتمی رای ندادند و آثار این بی‌اعتمادی چنان بود که در سال ۸۷ هم رای‌آوری خاتمی برای انتخابات ۸۸ با تردیدهای جدی روبرو بود.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/40931