در انتخابات اصلاح‌طلب، در حکومت مصلحت‌گرا
سینا پاکزاد

از بلایای طبیعی اگر بگذریم، هر روز صبح که از خواب بیدار می‌شویم با انبوهی از دعواها و اختلافات مسوولان کشور در حوزه‌های مختلف مواجهیم که در غالب طعنه‌ها و کنایه‌های مستقیم و غیرمستقیم‌شان به یکدیگر از طریق رسانه‌های دیداری، شنیداری و خواندنی در جامعه پخش می‌شود.

هرچقدر هم که برای یافتن اخباری مبنی بر وقوع اتفاقی مبارک و شیرین جست‌وجو می‌کنیم٬ شانس زیادی برای پیدا کردنش نداریم.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/40341

گفتگو با علی افشاری؛
۱۶ آذر هنوز محل تلاقی دانشگاه با سیاست است

زیتون: فضای دانشگاه‌ها پس از سرکوب‌های سال ۱۳۸۸ به شکلی روزافزون امنیتی شد و حتی بعد از روی کار آمدن دولت حسن روحانی نیز تشکل‌های دانشجویی امکان حیات مستقل را پیدا نکردند.

بنابراین شکلی از فعالیت که تحت عنوان جنبش دانشجویی در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ شمسی در ایران وجود داشت در دهه ۹۰ دیگر به آن شکل دیده نشد و دانشگاه‌ به عنوان رکن پیشرو و مدافع تغییر به اندازه‌ای قوی نبوده که صدای مستقل خود را برساند.

در آستانه روز دانشجو، درباره وجوه افتراق فعالیت دانشجویی در سالهای اخیر و چشم‌انداز پیش‌روی دانشگاه‌ها با علی افشاری از رهبران جنبش دانشجویی در دهه ۸۰ گفتگو کردیم.
متن کامل در زیتون:

http://zeitoons.com/40592

پیام تسلیت جمعی از فعالان سیاسی و مدنی به مناسب درگذشت طاهر احمدزاده
🍃زندگیش حماسه بود طاهر آقا!
زیتون-جمعی از فعالان سیاسی و مدنی در پیامی٬ درگذشت طاهر احمدزاده را تسلیت گفتند.
امضا کنندگان این پیام تاکید کردند که در تاریخ معاصر ایران انگشت شمارند کسانی که همچون احمد زاده تحسین و احترام همه جریانات چپ، جنبش ملی و دموکراسی خواهی را به خود جلب کنند. عموم این گرایش ها، از چپ و نیروهای جبهه ملی گرفته تا گروههای طیف نواندیشی دینی، طاهر احمدزاده را به خود نزدیک و از خود می دانستند و می دانند. او فضایل این جریانات را در خود داشت و حلقه وصل آنان بود.
این فعالان سیاسی و مدنی در پیامی که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ درگذشت این رادمرد جنبش ملی را، که نماد پایداری، نیک خواهی و مدارا بود، به همرزمان، دوستان و خویشاوندان احمد زاده بویژه به فرزند وفادار و همرزمش دکتر مستوره احمد زاده تسلیت می گویند.

متن کامل این پیام به همراه نام امضا کنندگان آن که برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته٬ به شرح زیر است:
بزرگمرد جنبش ملی ایران، طاهر احمد زاده پس از هفتاد سال پیکار و تلاش پیگیر و خستگی ناپذیر، در نود و شش سالگی، چشم از جهان فرو بست.
طاهر احمد زاده، همراه با نهضت ملی دکتر مصدق زندگی سیاسی پرفراز و نشیب خود را آغاز کرد و در طول بیش از هفتاد سال فعالیت سیاسی در هر دو نظام پادشاهی و جمهوری اسلامی، رنج زندان، شکنجه و اعدام فرزندان را به عشق اهداف والایی که برگزیده بود تحمل کرد.
نه مشقت زندان های طولانی و نه مصیبت اعدام سه فرزند دلبندش، مسعود، مجید و مجتبی، هیچ کدام دراراده خارایی این انسان بزرگ که زندگیش حماسه بود تاثیری بازدارنده بر جای نگذاشت.
در تاریخ معاصر ایران انگشت شمارند کسانی که همچون احمد زاده تحسین و احترام همه جریانات چپ، جنبش ملی و دموکراسی خواهی را به خود جلب کنند. عموم این گرایش ها، از چپ و نیروهای جبهه ملی گرفته تا گروههای طیف نواندیشی دینی، طاهر احمدزاده را به خود نزدیک و از خود می دانستند و می دانند. او فضایل این جریانات را در خود داشت و حلقه وصل آنان بود.
درگذشت این رادمرد جنبش ملی را، که نماد پایداری، نیک خواهی و مدارا بود، به همرزمان، دوستان و خویشاوندان احمد زاده بویژه به فرزند وفادار و همرزمش دکتر مستوره احمد زاده تسلیت می گوئیم.

هومن آذرکلاه- نعمت آزرم- ابراهیم آوخ- باقر ابراهیم زاده- مهدی ابراهیم زاده- داوود ابراهیمی- رضا ابراهیمی- یوسف اردلان- حمید احمد زاده- مهرداد احمدزاده- فریدون احمدی- مهدی اخوان- قادر اسکندانی- بانو اسکندانی- فرید اشکان- مهدی اسلامی- محمد اعظمی- علی افشاری- گودرز اقتداری- رضا اکرمی- فرج الیاری- بهمن امینی- حسام امام- صادق امیدی- نوشابه امیری- شاهین انزلی- منصور انصاری- رضا انصاری- محمد انصاری- وهاب انصاری- ایراندخت انصاری- محمد اولیافرد- مهرداد بابا علی- عبدالعلی بازرگان- حسین باقرزاده- منیره براداران- محمد برقعی- امیر حسین بهاری- تورج بهار- فرامرز بهار- امیرحسین بهبودی- سهراب بهداد- یداله بلدی- – بهروز بیات- – زری تاثریان- منیژه تام- تقی تام- ایرج تقی زاده- نیره توحیدی- محمد علی توفیقی- مهناز پراکند- حبیب پرزین- ژینوس پزشکی- فلور پزشکی- محمد پزشکی- مهدی پرویز- حسین پورجانکی- احمد پورمندی- علی پورنقوی- فریبا ثابت- مهدی جامی- سیروس جاویدی- میهن جزنی- ناهید جعفرپور- حسن جعفری، عاطفه جعفری- فردوس جمشیدی رودباری- بهروز جهانزاد- فرنگیس حبیبی- محسن حسام- بهرام خراسانی – بهروز خسروی- حمید حمیدی- نقی حمیدیان- ایرج حیدری- محسن حیدریان- نسیم خاکسار- اسماعیل ختائی- اصغر خرسند- بهروز خسروی- بهروز خلیق- رقیه دانشگری (فران)- مجید دارابیگی- بهروز داوودی- مهرداد درویش پور- رضا درخشان – رضا دقتی- فرشته دوانلو- اکبر دوستدار- محمد رحمان زاده هروی – ناصر رحمانی نژاد- رحمت رنجبر- فروزنده رکنی- فرهمند رکنی (اخوی)- مهر انگیز رمضانی- سعید رهنما- فریده زبرجد- مجید زربخش- فخری زرشگه- فتحیه زرکش یزدی- سیامک زندی- ملیحه زهتاب- رحمان ساکی- افسر ستاری- علی ستاری- جلال سرافراز- فرج سرکوهی- حسین سازور- مریم سطوت- بیژن سعیدپور- علی سلامت- هدایت سلطانزاده- سیامک سلطانی- – علی اصغر سلیمی- اکبر سوری- محمد تقی سید احمدی- اکبر سیف- معصومه شاپوری- منصوره شجاعی- حسن شریعتمداری- فاطی شمس کهن- حماد شیبانی- مرتضی صادقی- شهلا صالحپور- اسفندیار صادق زاده- زهره صدیق تنکابنی- مهناز صدیق تنکابنی- محمد صدیق یزدچی- جمشید طاهری پور- علی طلوع- رحمان عبدی- حسن عزیزاده حجازی- حسن عزیزی- نادر عصاره- مه دی علوی – حمید عمرانی- رضا علیجانی- ثریا علیمحمدی- سرور علیمحمدی- فرزانه عظیمی- احمد علوی- انو عیسی بیگلو- هبت غفاری- طاهره غروی- محمد فارسی- مهدی فتاپور- اصغر فتاحی- مسعود فتحی- حسن فخاری- فرهاد فرجاد- عبدالعلی فرزام- حسن فرشیان- مسع

ود فراز- بهروز فراهانی- شکر فلاح- ویدا فرهودی- محسن فومنی- وجی قاسمی- ناصر قاضی زاده- فیروز قریشی- قدرت قلی زاده- باقر قلیائی- شهرام قنبری- هایده قهرمانی- ناصر کاخساز- مهرانگیز کار- مهدی کاظمی- فرشین کاظمی نیا- جمیله کدیور- محسن کدیور- کاظم کردوانی- اسفندیار کریمی- بهزاد کریمی- زریون کشاورز صدر- علی کشتگر- رئوف کعبی- علی کلائی- پروین کهزادی- منوچهر گلشن- حسن گلشاهی- سهیلا گلشاهی- علی لاریمی- مسعود لدنی- عفت ماهباز- میهن ماوئی- مهناز متین- علیرضا محسنی- شهین محسنی- عطا محسنی- ملیحه محمدی- احمد محمدی- احمد محمدی- ضرغام محمودی- پرویز مختاری- علی مختاری- سیروس مددی- مصطفی مدنی- بنفشه مسعودی- مهران مصطفوی- بهروز مطلب زاده- خاطره معینی- هایده مغیثی- علی ملک زاده- سیروس ملکوتی- میر شجاع ملکوتیان- حسین مولودی صفا- باقر مومنی- ذبیح موسوی- امیر ممبینی- مهدی ممکن- محمد منتظری- مسعود مولازاده- ناصر مهاجر- محمدرضا مهجوریان- اشرف میرهاشمی- ناهید ناظمی- شیدا نبوی- فرهاد نعمانی- حمید نعمیی- زهره نعیمی- مسعود نقره کار- فرخ نگهدار- داوود نوائیان- حمید نوذری- مهدی نوربخش- منوچهر نوروزیان- پرویز نویدی- ایرج نیری- احد واحدی- پروین واحدی پور- شمسی ورزنده- صدیقه هادی- علیرضا هادی طلب- منیر هاشمی- احمد هاشمی- توران همتی- عطا هودشیان- فاطمه یوری- داریوش یوسفی- حسن یوسفی اشکوری- محسن یلفانی.

http://zeitoons.com/40625

فیلم فرمایشی «قائم مقام»؛ پایان وقاحت و ادامه شرف و صداقت
رضا علیجانی

شکنجه تاریخ
همانگونه که «عاملان» قتل های زنجیره ای زیر شکنجه قرارگرفتند تا «به فرموده» اسرائیلی بودن شان را «بالا بیاورند»؛ تاریخ نیز در به اصطلاح «مستند قائم مقام» مورد شکنجه قرار گرفته تا «بیرون بریزد» که آیت الله منتظری همان گونه که «فرموده شده» فردی «ساده لوح» است که به گفته رهبربنیانگذار «طعم تلخ خیانت برادران» را به ایشان چشانده است!
تهیه کننده این فیلم محمدمهدی صفارهرندی مسئول سابق بسیج دانشجویی دانشگاه تهران (پسر صفارهرندی از مسئولین پرسابقه کیهان) و کارگردان آن سیدمحمدعلی صدری‌نیا کارگردان سلسله برنامه طنز«دکتر سلام» (که لحنی تند و تخریبی علیه دولت روحانی داشت و علیرغم بودجه زیادی که اردوگاه نظامی- امنیتی برای بخش تبلیغی اش صرف کرد نتوانست این دولت «غربزده» را «تک دوره ای» کند) و پژوهشگر آن محمدامین فرج‌اللهی مسئول سابق بسیج دانشکده حقوق دانشگاه تهران است.
این فیلم مدتها به صورت وسیع توسط خبرگزاری های نزدیک به ارگان های نظامی و امنیتی تبلیغ می شد. ماهیت مجموعه سازندگان و مبلغان این فیلم کفایت می کند که حدس بزنیم این به اصطلاح مستند به دنبال چیست؟

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/40658

یک‌ونیم میلیون مهاجر؛ زنگ خطر اصلاحات
طاها پارسا

۱. شب امتحان گروهی از دانشجویان قصد مطالعه دارند. هر دانشجو برای مطالعه به ۱۰۰ واحد نور نیاز دارد اما فقط یک لامپ در اختیار دارد و این لامپ هم تنها ۶۰ واحد نور تولید می‌کند. یک دانشجوی خلاق‌، پیشنهاد می‌دهد که اعضاء گروه در یک دایره دور هم بنشینند تا هر فرد با استفاده از ۶۰ واحد نور از لامپ خود و ۲۰ واحد نور از لامپ نفر سمت راست و ۲۰ واحد نور از لامپ نفر سمت چپ، بتواند ۱۰۰ واحد نور مورد نیاز خود را تامین کند و مطالعه‌کردن ممکن شود. پیشنهاد عملی می‌شود و «سامانه‌ی مطالعه‌کردن» شکل می‌گیرد .

پس از مدتی یکی از دانشجویان از مطالعه‌کردن خسته شده و یا به هر دلیلی لامپ خود را خاموش می‌کند. در این حالت دو نفری هم که در سمت راست و چپ این فرد نشسته‌اند، نور کافی را برای مطالعه از دست می‌دهند، پس لامپ خود را خاموش کرده و دست از مطالعه می‌کشند. این اتفاق برای بقیه‌ی اعضا گروه تکرار شده و سامانه‌ی «مطالعه‌کردن» از کار می‌افتد .
یعنی: تغییر رفتار یک عضو، به‌راحتی و به سرعت یک سامانه‌ی همکاری را از کار می‌اندازد.

۲. گروه دانشجویی، لحظاتی را در خاموشی به‌سر می‌برد. این‌بار، نفر اول لامپ ۶۰ واحدی خود را به قصد مطالعه روشن می‌کند، اما او نه می‌تواند مطالعه کند و نه قادر است «انگیزه‌ی» کافی را برای روشن کردن لامپ، در دو نفر کناری خود ایجاد کند، زیرا این دو نفر هم می‌دانند که با روشن کردن لامپ خود قادر به مطالعه نخواهند شد، چون آن‌ها هم برای مطالعه، نیاز به ایجاد انگیزه در دو نفر دیگر دارند. این سلسله تا ایجاد انگیزه در تمام اعضا ادامه دارد، لذا این‌بار وضعیت سامانه‌ی مطالعه به آسانی «برگشت‌پذیر» نیست. به عبارتی دیگر، در حالی‌که «تغییر رفتار» یک عضو توانست به سرعت منجر به تغییر رفتار کلان سامانه شود، این‌بار فعال‌سازی سامانه به کندی و با «ایجاد انگیزه در کل اعضاء» ممکن می‌شود؛ انگیزه‌ای که تنها با «اعتماد» همه به چپ و راست خود ایجاد می‌شود .
و مادامی‌که خاطره‌ی تغییر رفتار قبلی وجود داشته باشد، راه افتادن سامانه‌ی همکاری عملی و نسبتا غیر ممکن است.

۳. بسیاری از رفتارهای جمعی و حرکت‌های جنبشی، نمونه‌هایی از همین مدل سامانه‌های همکاری‌‌اند و با تغییر رفتار یک عضو و ماندن او در سامانه، از کار می‌افتند. جنبش دوم خرداد و رای‌آوری محمد خاتمی، یک سامانه‌ی همکاری بود اما عمل‌کرد جبهه‌ی اصلاحات، این سامانه را از کار انداخت و چنان مردم را از اصلاحات ناامید و نسبت به آن‌ها بی‌اعتماد کرد که راه‌اندازی مجدد آن در سال ۸۴ ناممکن شد. مردم بعدها هم به لیست‌هایی با عکس و حمایت خاتمی رای ندادند و آثار این بی‌اعتمادی چنان بود که در سال ۸۷ هم رای‌آوری خاتمی برای انتخابات ۸۸ با تردیدهای جدی روبرو بود.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/40931

پاسخی بر نقد نوشته جناب کوشا درباره کتاب «شهید جاوید»
حسن یوسفی اشکوری

درآمد
چندی پیش مقاله ای تقریبا مبسوط از اینجانب در باره کتاب «شهید جاوید» اثر زنده یاد نعمت الله صالحی نجف آبادی در سایت زیتون انتشار یافت. در پی آن جناب حجت الاسلام آقای محمدعلی کوشا از فضلای خوش فکر و از شاگردان نویسنده کتاب شهید جاوید، نوشتاری با عنوان «نقدی بر نقد یوسفی اشکوری از شهید جاوید» ارائه کرد که آن نیز در همین سایت منتشر شد. پیش از هر چیز به جد از این دوست عزیز و عالم خردگرا سپاسگزارم که با احساس مسئولیت تمام، نقدی بر وجیزه اینجانب نوشته و آن را با مخاطبان زیتون به اشتراک گذاشتند. گفته اند «حیاه العلم بالنقد والرد». ایشان نیز، هم در مقام دفاع از حقیقت و علم و هم برای ادای دین به استادشان زحمت تدوین و نگارش مقاله بلندی را بر خود هموار کرده و در نهایت بر غنای نوشتارم افزوده اند. سپاس فراوان.

اما گفتنی است من هم از روزگار جوانی (دهه چهل) از خوانندگان و می توان گفت از شیفتگان افکار و آثار مرحوم آیت الله صالحی نجف آبادی بوده ام و در دهه پنجاه به حلقه چند نفره شاگردان استاد راه یافتم. در ماجرای شهید جاوید نیز از حامیان و مدافعان آن در جمع طلاب حوزه قم بوده ام. پس از انقلاب نیز همچنان پیوند فکری و عاطفی بین ما برقرار بود و ایشان در اواخر عمر (البته پیش از دوران زندانی شدنم در سال ۷۹) برای دیدارم به منزل ما آمد. در این دوران تقریبا طولانی یکی از موضوعات مطرح فیمابین، دیدگاه کتاب «شهید جاوید» به ویژه در ارتباط با تحلیل زنده یاد دکتر شریعتی در این باب بوده است. اکنون مجالی برای بازگویی این خاطرات نیست و این اشاره نیز برای آن بوده است که بگویم من نه با کتاب مورد بحث بیگانه ام و نه با نویسنده گرامی آن.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/40889

دیدار پیروزمندانه پوتین از سوریه؛ تحقیر مترسکی به نام اسد
حسین علیزاده

اسد در قدرت باقی مانده است. او گرفتار سرنوشت معمر قذافی نشده ، اما کشورش دست کمی از وضعیت پاره‌پاره لیبی ندارد. اسد چند صباحی دیگر در قدرت خواهد بود، اما هم‌چون مترسکی برای پوتین و هرگاه پوتین اراده کند او باید برود؛ بدون اما و اگر. این مترسک بودن را آشکارا از دیدار پوتین از سوریه در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۷ می توان در گوشه‌گوشه فیلم‌ها و تصاویر ارسالی دید، دیداری عجیب و شگفت‌انگیز. دیدار پیروزمندانه پوتین از سوریه و دعوت از مترسکی به نام اسد.

در طول تاریخ روابط روسیه و سوریه، این نخستین سفر یک رهبر مسکو ( چه شوروی و چه روسیه) به سوریه بوده است. اما، این نخستین سفر، در واقع قدرت‌نمایی تمام عیار پوتین بود. نمونه‌هایی از قدرت‌نمایی پوتین را در این دیدار به شرح آنچه از تصاویر ارسالی می توان یافت چنین می توان خلاصه کرد.

-هواپیمای اختصاصی او وقتی وارد فضای سوریه شد، توسط جنگنده‌های روسی (نه آنچنان که متعارف است جنگنده های دولت میزبان) اسکورت شد.

-این سفر نه در دمشق (مقر بشار اسد) بلکه در شهر لاذقیه و مشخصا پایگاه هوایی حمیمیم صورت گرفت. در ژانویه ۲۰۱۷، سوریه طی قراردادی به مدت ۴۹ سال حق استفاده از این پایگاه را به روسیه داد.

-دیدار پوتین از پایگاه هوایی حمیمیم سرزده بود. چنین نبود که اسد از این سفر خبر داشته باشد. پس ناگزیر چنین نبود که این سفر به دعوت اسد انجام شده باشد بلکه پوتین به میل خود به خاک سوریه پا گذاشت تا از نیروهای خود سرکشی کند. او از بشار اسد خواست تا از دمشق به دیدارش در لاذقیه بیاید آنهم تنها.

-در تمامی تصاویری ارسالی از حضور پوتین در لاذقیه در سوریه حتی یک نفر از همراهان بشار اسد در تصویر دیده نمی شود. بشار اسد در خاک کشور خود در جمع تمام مردان نظامی پوتین تنهای تنها بود. او حتی یک نفر را همراه خود نداشت. در عوض، پوتین پس از پیاده شدن از هواپیمای خود در پایگاه حمیمیم نخست توسط یک افسر روس مورد استقبال قرار گرفت و سپس بشار اسد به جلو آمد تا به او خوش‌آمد بگوید. بشار اسد در سوریه بود، اما تنهای تنها

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/40947

ازدواج عرفی در ترازوی اخلاق(۲)
سروش دباغ

چندی پس از انتشار مقالۀ «ازدواج عرفی در ترازوی اخلاق»، دو مقالۀ انتقادی در سایت «زیتون»منتشر شده و [۱] نوشته ها و ملاحظات بسیاری به دست نگارنده رسید.[۲]

در این جستار، می کوشم به انتقادات طرح شده پاسخ دهم، همچنین به ایضاح بیشترِ مدعیّاتِ مقالۀ نخست همّت خواهم گمارد. اکثرانتقادات، صبغۀ آسیب شناسانه دارد. به نزد منتقدان، به سبب مختصات فرهنگیِ جامعۀ کنونیِ ایران، به رسمیت شناختنِ «ازدواج عرفی» و «هم باشی»، آثار و نتایج سوئی دارد و دست پسران و مردان را برای سوء استفاده از دختران و زنان بازتر می کند، زیرا به لحاظ عرفی و فرهنگی، مردان دست بالا را دارند و دختران و زنان وضعیت شکننده ای دارند.[۳] برخی از منتقدان بر نابرابری رابطۀ میان زنان و مردان در این رابطه انگشت تأکید نهاده اند؛ برخی دیگر، مسئلۀ «صیغه» را پیش کشیده و «ازدواج عرفی» را صورتبندیِ دیگری از آن انگاشته اند؛ برخی گفته اند که «ازدواج عرفی» جای را بر «ازدواج دائم» تنگ می کند، برخی نیز گفته اند جهت اقامۀ راهکار رهگشا و مؤثر برای رفع معضلات پیرامونی، بهتر است از همان ایدۀ «ازدواج موقت» استفاده شود و نیازی به طرح و مدد گرفتن از «نکاح معاطاتی» نیست.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/41150

انتقاد از روحانی برای اصلاح‌طلبان هم تهدید است و هم فرصت
سعید برزین

چهار ماه پس از آغاز کار دولت جدید حسن روحانی، بحث‌هایی جدی در جبهه طرفداران دولت شنیده می‌شود. در این جدله‌های انتقادی که از طرف برخی اصلاح‌طلبان مطرح است گسل‌های عمیق سیاسی، از جمله گسل‌های تشکیلاتی و سنی، فعال شده‌اند.

در بررسی این موضوع و مسائل حاشیه‌ای آن می‌توان به این جمع‌بندی‌ رسید که:
یک – اگر این مباحث به درستی مدیریت نشوند میتوانند تهدیدی برای جبهه طرفداران دولت باشند و آنرا تضعیف کنند.
دو – این مباحث در عین حال فرصتی است برای رهبران اصلاح‌طلب که تعامل خود را با حامیانشان افزایش دهند و انضباط و موقعیت جبهه‌ای خود را تقویت کنند.
سه – برای اصلاح‌طلبان حائز اهمیت است که در این روند، روحانی را در برابر اصولگرایان تضعیف نکنند و در عین حال «بدنه تشکیلاتی» اصلاح‌طلبان را دلسرد نسازند.
چهار – در آینده قابل پیش‌بینی، مباحث مطرح شده نه متوقف می‌شوند و نه به بحران غیرقابل کنترل تبدیل خواهند شد.
پنج – این مباحث‌ میتوانند پیش درآمدی برای آرایش نیروهای اصلاح‌طلب برای انتخابات آینده مجلس شوند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/41157