قاری را تبرئه کردید، تکلیف شاکیان چه می‌شود؟
سالار کرمانی

به همان‌ اندازه که عمل لواط شنیع و کریه است، زدن چنین اتهام شنیع به کسی هم شنیع و کریه و زشت است و مستوجب تعقیب و تنبیه و مجازات. و اگر در متون فقهی برای ایراد چنین اتهامی مجازاتی سنگین‌تر از اصل جرم در نظر گرفته نشده‌باشد، ولی قطعا افکار عمومی از اتهام‌زننده به ناحق تنفر بیشتری دارند.

وظیفه مدعی‌العموم خصوصا و حاکمیت رسمی عموما این است که برای صیانت از آبروی فردی شهروندان از یک‌طرف و ایجاد امنیت روانی و اخلاقی در جامعه، نسبت به شناسایی اتهام‌‌‌زنندگان و مجازات آن‌ها بلافاصه اقدام، و برای تاثیر این اقدامات بر افکار عمومی، اقدامات صورت‌گرفته را اطلاع‌رسانی عمومی هم بکنند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44312

خلا معرفتی فاجعه‌آمیز در زمینه عدالت اجتماعی
فرشاد مومنی

از متن: ما در بررسی‌هایی که راجع به ریشه‌های تداوم توسعه نیافتگی در ایران کرده ایم ارزیابی‌مان به لحاظ تاریخی و با شواهد کافی حکایت‌گر این است که در صورت بندی درک خودمان از اینکه چه چیزهایی را نمی‌خواهیم در مجموع به طور نسبی موفق‌تریم اما زد و خوردها زمانی آغاز می شود که بحث جایگزینی وضع نامطلوب موجود با یک وضع مطلوب مطرح می شود به لحاظ تاریخی ایرانی‌ها به طرز فاجعه آمیزی ضعیف هستند و دقیق‌تراین است بگوییم ضعیفیم و احتمالا شما کار ارزشمند جان فوران ( مقاومت شکنده) را دیدید. در آن کتاب از سلسله صفویه تا دولت دوم مرحوم هاشمی رفسنجانی را بررسی کرده است. کلید بحث او که آن را «مقاومت شکننده» نامیده است همین است می گوید ایرانی‌ها درباره نامطلوب بودن وضع موجود خیلی زود به جمع بندی می‌رسند و همه اختلاف نظرها، اختلاف منافع و سلیقه‌ها را کنار می‌گذارند و دست به دست هم می‌دهند و مناسبات نامطلوب موجود را واژگون می‌کنند اما زمانی که وقت جایگزینی نظم مطلوب می‌رسد نمی‌توانند تفاهم کنند و هر کسی به یک سمتی می‌کشد و نتیجه این شقاق این می‌شود که دوباره همان مناسبات قبلی به یک وضعیت بدتری برمی‌گردد. اگر از ما بپرسند که برای تغییر این وضعیت و رسیدن به نقطه ای که ما بتونیم سنگی را روی سنگی بگذاریم و یک ارتقا اعتلابخش در این جامعه پدید بیاوریم مناسب ترین نقطه عزیمت چیست پاسخ این است:
«خلا معرفتی فاجعه‌آمیز در زمینه عدالت اجتماعی»

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44275

«سوریه ای شدن ایران» در نامه‌‌نگاری محسن و مصطفی

زیتون-سینا پاکزاد: هر دو روزگاری می‌خواستند حکومت را با اسلحه سرنگون کنند. پس از حکومت مطلوب‌شان هم تا سال‌ها در کار ترویج فرهنگ مطلوب حکومت اسلامی بودند. یکی در حوزه هنری و دیگری در وزارت ارشاد؛ با این حال همیشه سیاست دغدغه اصلی هر دوشان بود.

یکی‌شان سال‌هاست که ایران کنونی را جایی حتی برای ساخت آزادانه فیلم نمی‌داند، دیگری اما هم‌چنان به مبارزه سیاسی در ایران امیدوار است. سال ۸۸ اما با یکدیگر برای پیروزی یک نامزد متحد شدند و محسن خطاب به مصطفی نوشت که «من اگر جای خدا بودم از آن‌چه جنتی به نام من انجام داده ست، خدایی‌ام را پس می‌دادم».

پس از هشت سال محسن بار دیگر نامه‌نگاری به مصطفی را کلید زده است. یکی از مهم‌ترین موضوعات جدل طرفین هم سوریه‌ای شدن یا به تعبیر مصطفی تاج‌زاده«سوریزاسیون» ایران است.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44325

دو سعید؛ یک قوه قضاییه
احسان ابراهیمی

به تعبیر عبدالکریم سروش قوه قضاییه با «مدیریت معکوس» اش و به‌جای ایجاد رضایت در میان مردم، همه را ناراضی کرده است و همین نارضایتی عمومی را نشانه بی‌طرفی و درستی اقدامات و احکام و اعمالش گرفته و این‌که فریاد همه از دستش به آسمان بلند است، مدال افتخار خود می‌داند.

در این فضا، افشای قصه‌ی پر غصه‌‌ی اعمال و کردار سعید طوسی، قاری درباری با جوانان و نوجوانان و تعلل عمدی دستگاه قضا در پی‌گیری و به سرانجام رساندن این پرونده و رسانه‌ای شدن ماجرا در فضای افکار عمومی و رسانه‌های خارجی، تشت رسوایی منسوبان و منصوبان به فقیه حاکم را بار دیگر از آسمان به زمین انداخت و داغ دل‌های مردم بی‌پناه را تازه کرد.

تبرئه وی در همین دستگاه مخروبه قضایی که به احتمال قوی به دلیل انتساب وی و لابی و فشار دفتر فقیه حاکم بوده، هرچند دور از انتظار نبود اما در افکار عمومی تعجب و عصبانیت مضاعف به‌ بار آورد.

از بد روزگار همین قوه قضاییه فاسد و ویرانه (به اعتراف رییس پیشین‌اش) وقتی پای افراد نخبه و غیروابسته به حاکمیت و سرکوب و ایجاد جو رعب و‌ وحشت پیش می‌آید، گشاده‌دستانه و بی‌حد و اندازه به اسم دفاع از ناموس و شرف و عفت عمومی و ‌مقدسات، احکام شدید و غلیظ و حتی اعدام صادر می‌کند. نمونه غم‌انگیزش سعید ملک‌پور جوان طراح نرم‌افزارست که سال‌ها زیر تیغ حکم اعدام بود و حال به اسم حبس ابد در زندان اسیر شده. جرم وی این است که سایتی غیراخلاقی، نرم‌افزار طراحی شده وی را به‌نحو آنلاین خریده و استفاده کرده است.

داستان این دو «سعید» در تاریخ بیدادگاه‌های نظام جمهوری اسلامی ماندگار خواهد ماند و مثالی دیگر خواهد بود از دورانی که مردم ایران جز گرفتاری و اسارت در همه عرصه‌ها و سطوح زندگی فردی و اجتماعی، با چه نظام قضایی و دادرسی‌ای سروکار داشته‌اند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44387

تاریخ چه مبارزات علیه حجاب اجباری
از «یا روسری یا توسری» تا #دختران_خیابان_انقلاب

زیتون-سحر نصیری: روز ۹ بهمن را می‌توان روز «دوشنبه‌ای برای نه به حجاب اجباری» نام‌گذاری کرد. سه روز مانده به آغاز جشن‌های رسمی پیروزی انقلاب اسلامی و نزدیک به چهل سال پس از حجاب اجباری و شعارهایی چون «یا روسری یا توسری» چندین زن به صورت علنی به حجاب اجباری اعتراض کردند.

حجاب اجباری در نظام جمهوری اسلامی یک روز قبل از تظاهرات روز زن در ۱۷ اسفند سال ۵۷ که مصادف باروز جهانی زن، ۸ مارس، آغاز شد.

سخنرانی آیت‌الله خمینی در مدرسه رفاه که در آن از حضور بی‌حجاب زنان در وزارت‌خانه‌های اسلامی شکایت داشت و خواهان حضور کارمندان زن با رعایت حجاب شرعی می‌شد.

پس از انتشار این سخنان، تظاهرات زنان در روز زن تبدیل به بزرگ‌ترین تظاهرات علیه حجاب اجباری شد؛ حدود ۱۵ هزار زن در دانشگاه فنی دانشگاه تهران به همراهی برخی از مردان به طرف دفتر نخست‌وزیری حرکت کردند و علیه استبداد و حجاب اجباری شعار سردادند.

این تظاهرات که البته از سوی موافقین حجاب اجباری نیز بی‌پاسخ نماند، در روزهای بعد با پیوستن زنانی از طیف‌های مختلف اجتماعی هم‌چون معلم‌ها، کارمندان بیمارستان‌ها و سازمان هواپیمایی، بازیگران و با همراهی برخی از شهرهای بزرگ ادامه یافت و باعث شد پروژه حجاب اجباری تا مدتی مسکوت بماند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44389

#دختران_خیابان_انقلاب را دریابیم
سروش دباغ

در دی ماه سال جاری، ویدا موحد، زن جوانی که به «دختر خیابان انقلاب» معروف شد، در تقاطع خیابان وصال و خیابان انقلاب، به نشانۀ اعتراض به «حجاب اجباری»، روسری سفیدرنگی را بر سر چوب کرد و آن‌را پیش چشم عابران تکان داد و به گردش در آورد. در بهمن ماه، چند دختر و پسر جوان دیگر، از پی ویدا موحد روان گشتند و با برداشتن روسری خود، به حجاب اجباری اعتراض کردند. طنز روزگار است که تمام این معترضان، پس از انقلاب بهمن ۵۷ متولد شده و در زمرۀ فرزندان نسل انقلاب به حساب می‌آیند.

پس از تحولات و تلاطم‌های سالیان اول انقلاب و راه‌پیمایی زنان در اعتراض به حجاب اجباری، نهایتا در سال ۶۲ شمسی، حجاب اجباری قانونی گشت و در قانون مجازات اسلامی گنجانده شد. از آن زمان تا روزگار کنونی، شهروندان ایرانی، خصوصا نسل جوان با مقولاتی چون «گشت ارشاد»، «مبارزه با بدحجابی» و «امر به معروف و نهی از منکر» مواجه شده و دست و پنجه نرم کرده‌اند.

تجربۀ زیستۀ جهل سالۀ اخیر بر ناکارآمدی اجرای اجباری احکام شریعت گواهی می‌دهد. امروزه، افزون بر هم وطنان غیر دیندار، بخش قابل توجهی از زنان و مردان دیندار نیز معتقدند اصرار بر تحقق احکام فقهی توسط حکومت، راهی به جایی نمی برد، کما اینکه تا کنون نبرده است و فی‌المثل «بدحجابی» و «بی حجابی»، نه تنها ریشه‌کن نگشته، که بیش‌تر شده است.

از ابتدای انقلاب تا روزگار کنونی، نواندیشان دینی، بر خلاف روحانیون حکومتی، به نقد حجاب اجباری همت گمارده‌اند. مرحوم محمود طالقانی، با ژرف‌بینی و شجاعتی مثال‌زدنی، صراحتا مخالفت خود با قانونی و اجباری شدنِ حجاب را ابراز کرد. در ادامه، اواخر دهۀ هفتاد شمسی، حسن یوسفی اشکوری در کنفرانس برلین، با اشاره به شعار «روسری یا توسری» و نقد آن، زبان به نقد حجاب اجباری گشود و البته تاوان آن‌را هم پرداخت و رنج «ارتداد» و سال‌ها زندان را بر خود هموار نمود.

در دهۀ هشتاد و نیمۀ اول دهۀ نود شمسی، فارغ از مقولۀ «حجاب اجباری»، نواندیشان دینی در آثار خویش، قصۀ «حجاب شرعی» را از مناظر مختلف به بحث گذاشتند. مرحوم احمد قابل، از شاگردان مبرّز آیت‌الله منتظری، از منظر فقهی بدان پرداخت و فتوایی در این باب صادر کرد. مطابق با فتوای ایشان، نپوشاندن موی سر و گردن زنان و دختران در روزگار کنونی مجاز است و حرمت شرعی ندارد. قابل بر سویۀ هویتی حجاب شرعی تاکید کرد و تمایز میان «زنان حرّه» از «زنان غیر حرّه» را قوام بخش اجرای این حکم دانست، امری که قویا تخته‌بندِ زمان و مکان بوده است. برخی از روشنفکران و نواندیشان مسلمان عرب ِ معاصر نظیر محمد عابد الجابری و نصر حامد ابوزید نیز بر سویۀ هویتی حکم حجاب در عصر پیامبر تاکید کرده‌اند. امیر ترکاشوند، با انتشارِ اثر «حجاب شرعی در عصر پیامبر»، به نحوۀ پوشش زنان در دوران پیامبر از منظر تاریخی پرداخت. به نزد ایشان، پوشش زنان در دوران پیامبر و صدر اسلام، از جنس دستار بوده (نه مقنعه و چادر)، دستاری شبیه به عماّمه که ساتر و پوشانندۀ تمام موی سر و گردن نیست. بر این مبنا، ایشان قرائت بدیل و نامتعارفی از مقولۀ حجاب در سنت اسلامی به‌دست داد.
http://zeitoons.com/44481

بازخوانی ۱۵ نامه مهدی کروبی به آیت‌الله خامنه‌ای
نامه‌هایی از «عسرت» و «حصر»

زیتون- احسان مهرابی: در میان مقامات و چهره‌های سیاسی درون حکومت جمهوری اسلامی، می‌توان او را نویسنده بیش‌ترین نامه‌های سرگشاده اعتراضی خواند. اکثر این نامه‌ها البته در دوران خروج از قدرت و یا به تعبیر خودش«دوران عسرت» نوشته شده است.

در این میان نامه‌های انتقادی به رهبر جمهوری اسلامی به جز نامه جدید و هم‌چنین نامه مشهور او در سال ۸۴ کمتر در زمان ارسال خود علنی شده‌اند.

بر اساس نامه‌های منتشر شده در کتاب«نامه‌ها» نامه‌نگاری اعتراضی مهدی کروبی با آیت‌الله خامنه‌ای از سال ۷۱ آغاز شده و او پیش از حصر ۱۴ نامه و پس از حصر یک نامه به رهبر جمهوری اسلامی نوشته است.

اولین نامه کروبی مربوط به زمانی است که رهبر جمهوری اسلامی و نزدیکانش با اعمال نظارت استصوابی تعداد زیادی از نامزدهای جریان مشهور به چپ اسلامی را از انتخابات حذف کردند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44469

چرا ایران سوریه نمی‌شود؟ (با نگاهی به عوامل داخلی)
مهدی نوربخش

در میان عوامل مختلف برای «سوریه‌ای شدن» کشور سوریه، می‌توان به دو دلیل عمده پرداخت. اول بافت قدرت در سوریه و تفاوت ان با کشور ما، و دوم نقش عمده ایران و کشورهای همسایه.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44577

سکوت هم‌زمان اصول‌گرایان و اصلاح‌طلبان
پس‌لرزه‌های یک نامه به رهبری

زیتون-سینا پاکزاد: یک روز پس ازنامه مهدی کروبی به رهبر جمهوری اسلامی نزدیکان آیت‌الله خامنه‌ای و حتی رسانه‌های اصلی وابسته به او سکوت کرده‌اند. آیت‌الله خامنه‌ای نیز روز چهارشنبه در حضور خود در آرام‌گاه آیت‌الله خمینی حتی به صورت تلویحی دراین‌باره سخن نگفت. این سکوت البته روش معمول جمهوری اسلامی است و آنان پس از مدتی تلویحا و صریحا به کروبی حمله خواهند کرد.

رسانه‌های ایران نیز البته از انتشار این نامه منع شده‌اند و برخی مدیران رسانه‌ها روز سه‌شنبه پیامک‌هایی دریافت کردند که درباره عواقب انتشار نامه مهدی کروبی به آنان هشدار می‌داد.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44554

آیا مهدی کروبی به «اصلاح‌ِ نظام» باور دارد؟
طاها پارسا

مهدی کروبی در فرازی از نامه‌ی اخیر خود به آیت‌الله خامنه‌ای (۹ بهمن ۹۶) می‌نویسد:

«من به اصلاح نظام در چارچوب آرمان‌های انقلاب از طریق صندوق رأی باور دارم منوط بر آنکه تمامی ارکان نظام با اراده و رأی مستقیم و یا غیر مستقیم مردم، بدون نظارت استصوابی و دخالت‌های قیم‌مآبانه اعمال شود و همه از صدر تا ذیل نظام خود را در مقابل مردم، اصحاب رسانه‌ها و نهادهای حقوقی کشور مسئول و پاسخگو بدانند. احدی هم حق نداشته باشد نهادهای قانونی را با اهرم قدرت بی‌خاصیت کند چراکه هیچکس فراتر از قانون نیست و ملاک باید برای همه قانون باشد.»

این عبارات می‌توانند دو‌ پیام متفاوت و چه بسا متضاد را به مخاطب خود القا کنند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44580

نگاهی دیگر به پرونده سعید طوسی
محمد برقعی

حکم تبرئه آقای سعید طوسی بیش‌تر از اتهاماتی چون، جاسوسی دختر آقای صادق لاریجانی یا رشواره خواری و غضب زمین توسط برادرانش، به اعتبار قوه قضائیه صدمه می‌زند. مردم باور می‌کنند که سیستم قضایی ایران دادگاه بلخ است، که در آن همه چیز هست جز دادرسی. جامعه همیشه با مسایل ساده و ملموس رابطه برقرار می‌کند. معلوم نیست چند نفر دزدی‌ها و فساد دولت احمدی‌نژاد را به یاد می‌آورند، از بستن سازمان برنامه و بودجه، یا گم شدن دکل‌های نفتی که پولش داده شد ولی جنسی تحویل نشد و یا آمارهای سراپا دروغ ایشان در موارد اقتصادی و غیره؛ اما عموما جریان هاله نور ایشان را به یاد دارند، یا جریان دروغ‌گویی کردان در مورد مدرک دکترایش را نشان فساد مسلم آن دولت دیدند.

با آن‌که این روزها در مورد این حکم تبرئه غیرقابل تصور بسیار نوشته شده، ولی به‌نظر می‌رسد همه با ملاحظه قدرت قوه قضایی و یا محدودیت‌های داخلی به نوعی از داوری صریح پرهیز می‌کنند.

به نظر من، به دلایلی چند، مسلما اقای طوسی در این مورد مقصراست.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44633

کمک‌هایی برای کانکس یا «دهکده امید»
سونامی «سارینا» علیه سلبریتی‌ها

زیتون- پریا منظرزاده: برودت هوا در روزهای اخیر بار دیگر زلزله‌زدگان کرمانشاه را در صدر اخبار قرار داد. این‌بار، پس از اعلام اخباری مبنی بر فوت چند نفر که هنوز در چادر زندگی می‌کنند، به‌دلایلی از جمله آتش‌گرفتن بخاری و یا سرمازدگی، وضعیت مناطق زلزله‌زده زیر ذره‌بین قرار گرفت. اما بیش از آن‌که دولت در این میان مقصر شناخته شود، سلبریتی‌هایی که به جمع‌آوری کمک‌های مردمی پرداخته بودند مورد پرسش قرار گرفتند.
http://zeitoons.com/44638

کاپیتولاسیون در پرونده سعید طوسی
فرزانه روستایی

هیچ اقدامی همانند تبرئه سعید طوسی در پرونده کودک آزاری عمق فساد نظام قضایی و روابط لایه های حکومتی ایران را برملا نکرد. هیچ طرحی نیز مانند آنچه توکا نیستانی کشید زشتی تاریخی چنین معامله هایی را به تصویر نکشید. طرحی که در آن مقام ولایت حلقه زیپ شلوار قاری خاطی را پایین می کشد و سیل خفاش است که از درون به بیرون پرواز می کند.

http://zeitoons.com/44707

نامه‌ی مهدی کروبی در گفت‌وگو با اردشیر امیرارجمند
کروبی مشکلات دهه ۶۰ را نفی نکرده است

زیتون-مازیار بهرامی: نامه مفصل مهدی کروبی به رهبر جمهوری اسلامی با موجی از واکنش‌ها روبه‌رو شد. برخی اصلاح‌طلبان انتشار این نامه را کاری شجاعانه ارزیابی کردند و طیفی دیگر در همین جناح سیاسی نیز آن را اقدامی «بی‌موقع» تلقی کردند.

از سوی دیگر نیز اقتدارگرایان که چند وقتی بود در مورد موضوع «حصر» سکوت کرده بودند دوباره زبان به سخن گشودند.احمد خاتمی در نماز جمعه دیروز تهران، خواستار اعدام محصوران شد و غلام‌حسین محسنی اژه‌ای،سخن‌گوی قوه قضائیه، با تکیه بر آن‌چه مصوبه شورای عالی امنیت ملی خواند از تداوم حصر تا تصمیم جدید این نهاد خبرداد.

نامه انتقادی مهدی کروبی به خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی از سوی مخالفان نظام جمهوری اسلامی نیز با انتقادهایی همراه شد. این طیف معتقد بودند اگر چه رئیس محصور مجلس ششم به بیشتر عوامل حاکمیت استبداد در دوران رهبر فعلی اشاره کرده امّا از اهمیت و تاثیر رویدادهای دهه ۶۰ یعنی اعدام گسترده مخالفان و حذف آنان از عرصه قدرت در دوره بنیان‌گذار جمهوری اسلامی غافل شده است.

تقی کروبی، فرزند مهدی کروبی وعده داده که در پاسخ به این انتقادها مطلبی خواهد نوشت. او اما این سئوال را مطرح کرده که «آیا از میان رهبران محصور پیش و پس از انقلاب کسى را سراغ دارید که در دوران حصر مکاتبه اى با هرم اصلى قدرت، نه از باب تخفیف یا گله، بلکه از جایگاه نقد و پرسشگرى داشته باشد».

عده‌ای اشاره نکردن صریح کروبی به تحولات حیاتی دهه ۶۰ را ناشی از علاقه او به آیت‌الله خمینی و دسته‌ای دیگر نیز دلیل آن را اصلاح‌طلب بودن و اصلاح‌طلب ماندن رئیس بنیاد شهید دوران آیت الله خمینی می‌دانند.

در این مورد نظر اردشیر امیر ارجمند، فعال سیاسی و مشاور میرحسین موسوی دیگر رهبر محصور جنبش سبز را پرسیدیم.

http://zeitoons.com/44685

معنای حجاب؛ رهایی زنانه و شورش بر گفتمانی مردمحور
محسن زال

از متن: رهایی زنانه رهایی درون گفتمانی نیست، نوعی شورش بر گفتمانی مردمحور است. این شورش بر آن است تا گفتمانی جدید خلق کند. گفتمانی که در آن مناسبات سلطه چنین حاد و یک‌سویه نیست.

زن سنتی که جنس آگاهی‌اش از میدان سلطه است، از همین سرکوب نیز برای ایجاد وزنی هر چند درون گفتمانی استفاده می‌کند. او از حجاب به عنوان یک ابزار ارزشمند استفاده می‌کند تا «منیت» تحت سلطه‌ای برای خودش دست‌و‌پا کند. زنی که جز بدن چیزی ندارد و خودش نیز پذیرفته که یک ابزار جنسی است و جسمش همه دارایی‌اش است حجاب را به عنوان غلافی در نظر می‌گیرد که قرار است از این دارایی (بدنش )حفاظت کند. بنابراین حجاب را به عنوان عاملی جنسی به کار می‌برد، یعنی پوششی که قرار است کالایی را بپوشاند تا بیهوده هدر نرود و در مناسبات اجتماعی بتواند به خوبی وارد شده و وزن او را بالاتر ببرد.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44769

سرنوشت نویسندگان نامه‌های سرگشاده به آیت‌الله خامنه‌ای
رقص با مرگ

زیتون- مهسا محمدی: «آدمیزاده ام، آزاده‌ام، و دلیلش همین نامه، که در حکم فرمان آتش است و نوشیدن جام شوکران. بگذارید آیندگان بدانند که در سرزمین بلاخیز ایران هم بودند مردمی که دلیرانه از جان خود گذشتند و مردانه به استقبال مرگ رفتند.»

این سطور واپسین جملات آخرین نامه سرگشاده‌ای است که علی اکبر سعیدی سیرجانی نویسنده و پژوهشگر خطاب به «جناب آقای خامنه ای» نوشت.

او در همین نامه پیش‌بینی کرده بود که « حساب»اش را خواهند رسید.

به اقرار یکی از همکاران سعید امامی، سعیدی سیرجانی کمتر از یک سال بعد ، در زندان توسط سعید امامی و با استعمال شیاف حاوی پتاسیم که منجر به سکته می‎شود، به قتل رسید.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44751

۱۲ سال برخورد با دراویش گنابادی
از قم تا گلستان هفتم

زیتون-سینا پاکزاد:حدود ۱۲ سال است که دراویش گنابادی تبدیل به «کیس امنیتی» و وارد اخبار سیاسی شده‌اند. پیش از آن بسیاری از مردم و حتی خبرنگاران کمتر درباره دراویش شنیده بودند و تصویری کلی از آنان در ذهن داشتند. از اولین ماه‌های دولت محمود احمدی‌نژاد اما تخریب حسینیه‌هایشان آغاز شد و باورمندان به این آئین بازداشت شدند.

سه‌شنبه ۲۵ بهمن ۸۴ دراویش گنابادی در قم متوجه شدند که حسینیه‌شان و دو خانه مجاور آن که به دو تن از دراویش و خویشاوندان متولی حسینیه تعلق داشته، به صورت شبانه به آتش کشیده و تخریب شده است.

یک روز قبل تعدادی از نیروهای لباس شخصی قصد داشتند این حسینیه را تعطیل کنند که بین آنان و نیروهای امنیتی حامی‌شان و دراویش درگیری رخ داد که۱۲۰۰ تن از دراویش گنابادی و ۲۰۰ نفر مجروح شدند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44834

شیوه‌های استبدادی ترویج دین، «حجاب» سنتی را بی‌آبرو کرده است
🍃 بیانیه تحلیلی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی

زیتون– جمعی از نواندیشان دینی با صدور بیانیه‌ای تحلیلی، «شیوه‌های غیراخلاقی و استبدادی ترویج دین» را اسباب بی‌آبرو شدن «حجاب» سنتی دانستند.

به گزارش «زیتون»، امضا کنندگان این بیانیه با اشاره به این‌که سیاست‌های جمهوری اسلامی ایران در «تاریخ تقریبا چهل ساله خود» با انواع اعتراض‌ها رو در رو بوده است، «خیزش اعتراضی گسترده دی‌‌ ماه سال ۹۶»، علیه «حجاب» اجباری را از «آخرین نمونه‌های این اعتراضات» خوانده‌اند.

در ادامه با اشاره به این‌که «قانون تحمیلی حجاب اجباری نتیجه‌ای جز هزینه‌های گزاف مالی، بی‌اعتباری دینی و معنوی، ناکارآمدی سیاسی و سرمایه‌سوزی اجتماعی» نداشته، دو نکته اصلی مورد تأکید امضاکنندگان این بیانیه قرار گرفته است.

نکته نخست، توجه‌ دادن حاکمان جمهوری اسلامی به «اصل بنیادی و روشنگر تقدم اخلاق بر فقه» است.

به‌باور این نواندیشان دینی «اصل تقدم اخلاق بر فقه» فصل مشترک ادیان است که «تصویری عقل‌پسند و مطابق با مقاصد شریعت از قاعده حاکم بر مناسبات انسانی به دست می‌دهد» و این اصل «پوشش را از صورتی بیرونی به گوهری درونی ارتقاء می‌دهد بی آن‌که لزوما ارزش جنبه نمادین پوشش بیرونی، به مثابه انتخابی اختیاری، را نفی کند.»

نکته دومی که مورد تاکید امضاءکنندگان بیانیه قرار گرفته «قباحت اخلاقی و شرعی استفاده از زور و اجبار در اجرای تکالیف شرعی» است.

این بیانیه هم‌چنین یادآور شده است که «جمهوری اسلامی ایران» به عنوان تنها کشور مسلمان قانون‌گذار در زمینه «حجاب شرعی»، و به عنوان تنها کشور مجازات‌گر قانونی متخلفان از قانون «حجاب» است که «در صف اول در افتادن با اصول خدشه‌ناپذیر انسانی و فطری» قرار دارد.

این بیانیه به امضاء «محمدجواد اکبرین، میثم بادامچی، عبدالعلی بازرگان، رضا بهشتی معز، سروش دباغ، محمود صدری، رضا علیجانی، حسن فرشتیان، جمیله کدیور، مهدی ممکن، یاسر میردامادی و حسن یوسفی اشکوری رسیده است.

متن کامل بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته است به این شرح است:

http://zeitoons.com/44851

مریم کلنگری برای اجرای حکم جلب شد

زیتون– شب گذشته (۲۳ دی ماه) ماموران اجرای احکام مریم کلنگری را جلب کردند.

به گزارش «زیتون» شب گذشته ماموران اجرای احکام این زن ۶۵ ساله را با واکر به زندان مرکزی اراک منتقل کردند.

او پیشتر در دادگاه به اتهام تبلیغ علیه نظام محاکمه و به ۵ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود.

سه عضو دیگر خانواده کلنگری به نام‌های بیژن کلنگری و مجتبی و مقداد فولادی هر یک به تحمل سه سال حبس محکوم شده‌اند. خانواده کلنگری از جمله خانواده های بازماندگان اعدام‌های زندانیان سیاسی در دهه شصت هستند.

مریم کلنگری مبتلا به بیماری های مختلف از جمله قلبی و ریوی , آرتروز و پوکی استخوان شدید است و تحمل شرایط زندان برای او بسیار دشوار است. با وجود صحبت رییس زندان اراک و تاکید وی بر عدم وجود امکانات لازم برای نگهداری وی و همچنین تاکید پزشکی قانونی مبنی بر عدم تحمل شرایط زندان به دلیل مشکلات متعدد جسمی٬ نه‌تنها به آزادی او موافقت شده که حتی حبس جایگزین نیز مورد موافقت قرار نگرفته است.

http://zeitoons.com/44914

گفتاردرمانی بی‌نتیجه روحانی
مرتضی کاظمیان

یک نشست خبری شبه‌تبلیغاتی دیگر برای روحانی؛ جلسه‌ای که باز هم صرف تلاش روحانی برای آرامش‌بخشی به جامعه‌ای شد که نارضایتی‌ها و اعتراض‌ها در آن فزاینده به‌نظر می‌رسد. آرامش‌بخشی بی‌نتیجه متکی بر تبلیغ برنامه‌های دولت و تجلیل محض از کارنامه‌ی آن، و نادیده‌گرفتن موانع و مشکلات جدی در حکومت، جامعه و مناسبات جهانی.
با وجود این، نمی‌توان از کنار برخی موارد در جلسه مزبور بی‌اعتنا گذشت؛ بعضی از آنها در ادامه آمده است.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44906