مشکلات هم‌پیمانی ایران با روسیه
مهدی نوربخش

آیا روسیه با اقتصادی کم‌جان و‌کوچک و در حالی‌که در عرصه انرژی رقیب ایران است، می‌تواند هم‌پیمان خوبی برای دوران تحریم نفت باشد؟ مهدی نوربخش در این یادداشت می‌کوشد به این سوال جواب دهد.

http://zeitoons.com/53100

در اصلاح کابینه قرعه فال به نام کدام وزرا می‌افتد؟
دیرهنگام و بی‌تاثیر

محمود واعظی رییس دفتر حسن روحانی خبر داده که قرار است در دولت تغییراتی انجام شود. این تغییر چه کسانی را در بر می‌گیرد؟ نوبخت، شریعتمداری، سیف،حجتی و شاید هم جهانگیری...

در زیتون بخوانید:
http://zeitoons.com/53089

افشای باج‌های ثامن الحجج

زیتون- مجید ضابطی: افشای رسوایی مالی موسسه مالی، اعتباری «ثامن الحجج» در روزهای اخیر بار دیگر نگاه ها را به سمت خاستگاه آن، خراسان برده است؛ جایی که در سال های اخیر تخلفات مالی و فرارهای مالیاتی بسیاری از آن گزارش شده است.
علاوه بر حلقه خراسانی‌های نزدیک به مدیر عامل این موسسه، مجریان صدا و سیما نیز در مظان اتهام دریافت وام های کلان هستند؛ یعنی نهاد دیگری که آن هم از نظارت دولت خارج است.

تخلفی که به موسسه مالی و اعتباری ورشکسته «ثامن الحجج» نسبت داده شده، حدود ۱۲ هزار میلیارد تومان است. پرونده این موسسه، بنابر اعلام قوه قضائیه، حدود ۳۷۰ شاکی دارد، که در سال های اخیر ناآرامی ها و نارضایتی های بسیاری را برانگیخته اند و علیه مقام های دولت، از جمله رییس بانک مرکزی شعار مرگ سردادند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53123

تئوری کوه یخ و فساد بانکی در ایران

آمار و ارقام مرتبط با موسسه‌ی مالی ثامن‌الحجج و گزارش روزنامه‌ی شرق، نشان می‌دهد که گستردگی دامنه‌ی آلودگی و فساد، گذشته از برخی خانواده‌های نظامی و متنفذین حکومتی، حتی دو گوینده ی سوپر استار تلویزیونی را نیز شامل شده است. البته این فقط بخشی از ماجرا و فقط یکی از ده‌ها موسسه‌ی مالی و اعتباری بدون مجوز در ایران است که با اتصال به کانون‌های قدرت، تمام قوانین را دور زده و پس از مدتی خوش‌درخشیدن، دولت مستعجل شده و هزاران میلیارد تومان به اقتصاد ایران و اموال مردم، آسیب زده‌است.

این نکته یادآور تئوری مروبط به کوه یخ است. می دانیم که بر اساس قانون شناوری ارشمیدس، معمولاً یک دهم حجم کوه یخی، بر روی آب، پیدا و هویداست. در سال ۱۹۹۷ میلادی و پس از اکران جهانی فیلم مشهور تایتانیک به کارگردانی جیمز کامرون، در مورد این موضوع بحث شد که احتمالا ناخدای آن کشتی، تصور کرده از کنار یک تپه‌ی یخی کوچک می‌گذرد، غافل از آن‌که آن تپه‌ی کوچک، در واقع کوه بزرگی است که نود درصد آن در زیر آب پنهان است. حالا در مورد اقتصاد ایران و فساد مالی گسترده‌ای که بسیاری از بانک‌ها، موسسات مالی، نهادها، وزارت‌خانه ها و چهره‌های مشهور و غیرمشهور را در بر گرفته، می‌توان همین وصف را به کار برد. با این تفاوت که در مورد فساد مالی در ایران، احتمالا با به کارگیری قوانین ارشمیدسی هم نمی‌توان به تمام ابعاد مستور آن، پی برد.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53131

تغییر محدود در تیم اقتصادی دولت پس از درخواست‌های گسترده
تعویض کاغذ دیواری تایتانیک

زیتون-سینا پاکزاد: «تغییر اعضای تیم اقتصادی دولت چیزی شبیه به تعویض کاغذ دیواری سالن غذاخوری کشتی تایتانیک است، درست زمانی که کشتی تا کمر در عمق دریاست، لابد سالن تایتانیک زیباتر می شود، اگر غرق نشود». این توصیف آرش حسن نیا، روزنامه نگار اقتصادی از تغییر رئیس کل بانک مرکزی است تا یادآوری کند که «معجزه‌ای در کار نیست».

او و دیگر فعالان اقتصادی سوابق ناصر همتی را یادآوری می کنند تا بگویند نه همتی از سیف بانک‌دارتر است و نه رئیس کل جدید، معجونی یا عصایی معجزه‌گر دارد که بتواند این اقتصاد رو به احتضار را نجات دهد.

متن کامل در زیتون:

http://zeitoons.com/53366

شکست آداب دارد
محمد رهبر

در جمهوری اسلامی لمپنیسم مزمنی حاکم است که از خاستگاه‌های اجتماعی برخی از نسل انقلاب بر می‌آید.
از همان پیش از انقلاب ربط وثیقی میان لات‌ها و اوباش با روحانیت برقرار بود. شعبان جعفری در خاطراتش گفته است که رفیقِ عبد خدایی بوده و با فداییان اسلام و نواب صفوی دمخور بوده است و بعدتر از هواداران آیت‌الله کاشانی شده است.

طیب حاج رضایی هم که رقیب شعبان بی مخ بود، در شورش ۱۵ خرداد سال ۴۲ از طرفدارن آیت الله خمینی بود و اعدام شد و پس از انقلاب در حرم عبدالعظیم مقبره این

لاتِ ولایی، زیارت‌گاه نخبگان نظام اسلامی شد و امثال حداد عادل با این امامزاده سلفی گرفتند.

روحانیت که خود از نمایندگان سنت محسوب می شد از لات و اوباش که به هر حال عُلقه مذهبی داشتند و با این نزدیکی به روحانیان، حیثیتی پیدا می کردند، استفاده ابزاری می کرد اما همراهی اوباش و اراذل پس از انقلاب برای سرکوب معاندان نظام و ولایت فقیه به مرور اخلاق لمپنی را به حکومت سرایت داد و ای بسا همان لمپن ها جامه عوض کردند و با همان آداب به قدرت رسیدند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53358

دستی از «غرب» برون آید و کاری بکند؟
عبدالکریم سروش

آن‌چنان سوخته این خاک بلاکش که دگر / ​​انتظار مددی از کرَم باران نیست

انقلاب چهل‌ساله ایران به التهاب افتاده است. ایران چون انباری انباشته از ناروایی‌ها و نارسایی‌ها، سقف خود را می‌شکافد تا هوایی تازه را تجربه کند. طبیعت و رعیّت با چشمان خشک می‌گریند و مظلومیّت خود را فریاد می‌کنند. روزگار بر ما سخت گرفته است. ز منجنیق فلک سنگ فتنه می‌بارد. راهزنان آزمند، هم از سفره طبیعت دزدیده‌اند و هم از ثروت رعیّت! بارانی هم نمانده است تا بر مصائب ما بگرید. به دشت پرملال ما پرنده پر نمی‌‌زند.

حکّام مستبد و بی‌تدبیرمان را که نه از پشتیبانی ملّت برخوردارند و نه از کاردانی و کفایت، نمی‌دانم چه افتاده است که با جهان درافتاده‌اند. گویا هوس برافتادن کرده‌اند. خانه از پای‌بست ویران است، ولی خواجه در بند نقش ایوان است! خانه ناآباد وطن و دل‌های ناشاد مرد و زن را دیگر نه توان جنگی مانده است، نه سودای انقلابی. سرها در گریبان است اما نه به‌امید آنکه دستی از «غرب» برون آید و کاری بکند.

اینک در این روزگار بی‌فریاد، پیمان‌شکنانی به نیکخواهی ما برخاسته‌اند و وعده خوان پرنان می‌دهند که خود با تحریم‌هاشان، نان را از خانمان‌ها ربوده‌اند. روزنه‌های نفت و نَفَس را بر ما بسته‌اند و مژده حیات و نجات می‌دهند. دست در دست جماعتی نهاده‌اند که در پیشانی و پیشینه‌‌شان جز داغ خیانت و خباثت نیست و به‌جای بدیل اصیل می‌فروشند!

برجامی بود که می‌رفت تا مگر نیک‌فرجام شود، دل خَلقی بدان گرم بود و سردی‌های زمانه را تحمّل می‌کرد. کاخ سفید در چشم محرومان، گویی سپیدتر شده بود و کدخدا خدایی می‌کرد. تندروان به حاشیه می‌رفتند و مداراگرایان، برتر می‌نشستند. اعتدال و مذاکره، رونقی و حرمتی تازه می‌یافت. ناگهان، از دل کاخ سفید، ظلمتی نامبارک رو نمود و خلل در روندی افکند که نقبی به نوربود. ماکیاولی از دل تاریخ دست‌افشانی و پایکوبی ‌کرد و اهریمن نیرنگ و بد عهدی دندان‌های سیاهش را نمود و خنده ‌های مستانه‌اش، دندانه‌های کاخ و کنگره سیاست را لرزاند. دل خلقی شکست و حافظ دوباره در گوش‌شان خواند:
پیر پیمانه‌کش ما که روانش خوش باد/ ​گفت پرهیز کن از صحبت پیمان‌شکنان


متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53388

دموکراسی، لیبرالیسم و نواندیشی دینی
علی‌رضا علوی‌تبار

دوست گرامی و اندیشمند دکتر آرش نراقی، در گفتار و نوشتاری تحت عنوان «روشنفکری دینی و نقش آن در آینده سیاسی ایران» کوشیده‌اند، صورت‌بندی روشنی از دیدگاه‌های دو تن از نواندیشان دینی برجسته و معاصر ایران (آقایان دکتر عبدالکریم سروش و دکتر محسن کدیور) در مورد حکومت مطلوب ارائه کنند. پس از آن تلاش کرده‌اند نسبت این حکومت مطلوب را با نگاه دین‌شناختی این دو متفکر مشخص کرده و از زاویه رعایت حقوق اقلیت‌ها به نقد آن بپردازند. اگر چه نظم فکری، انصاف و دانش بسیار ایشان در تلاش‌شان آشکار است اما به‌گمانم ابهام‌های مهمی در نوشتار مذکور وجود دارد که نقد و بررسی آن را ضرورت می‌بخشد. ایشان البته با انگیزه‌های معرفتی و الهیاتی به این نقد و بررسی پرداخته‌اند اما اجازه خواهند داد، من هم به‌عنوان فردی با دل‌مشغولی‌های سیاسی به مباحث ایشان نگاهی بیاندازم. باید تصریح کنم در این نوشته اصطلاحات دموکراسی و لیبرالیسم را در حوزه اندیشه و نظام‌های سیاسی به‌کار می‌برم و کاربردهای این دو در سایر حوزه‌ها را به کناری می‌نهیم.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53409

پیام تسلیت جمعی از فعالین سیاسی و اجتماعی به اردشیر امیرارجمند

زیتون– جمعی از فعالان سیاسی و اجتماعی و روزنامه نگاران ضمن صدوری پیامی در گذشت خواهر اردشیر امیرارجمند را تسلیت گفتند.

متن کامل این پیام که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به شرح زیر است:

به‌نام خدا

وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَهٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعونَ
برادر عزیز، جناب آقای دکتر اردشیر امیرارجمند
تسلیت صمیمانه و مراتب همدلی عمیق ما را به‌‌خاطر درگذشت خواهر گرامی‌تان بپذیرید.
غم این فقدان، به‌‌ویژه با توجه به عدم‌‌امکان حضور شما در آیین خاک‌سپاری و گرامی‌داشت آن مرحومه، رنج مضاعفی است که صبر و بردباری مضاعف طلب می‌کند.
برای آن فقیده سعیده غفران و رحمت الهی، و برای جنابعالی و سایر بازماندگان و خانواده محترم صبر و اجر و بردباری آرزو می‌کنیم.
امید آن‌که در آینده‌، و با تغییر فضای سیاسی ایران، و در صدر آن با آزادی رهبران جنبش سبز (آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد)، تبعید ایران‌‌دوستانی چون جنابعالی به سر رسد.

با تسلیت مجدد
محمدجواد اکبرین، عبدالعلی بازرگان، محمد برقعی، سروش دباغ، تقی رحمانی، فرزانه روستایی، احمد سلامتیان، رضا علیجانی، حسن فرشتیان، مرتضی کاظمیان، محسن کدیور، علی مزروعی، مهدی ممکن، مهدی نوربخش و حسن یوسفی اشکوری

http://zeitoons.com/53491

اوزیل، مطهری و روند جهانی شدن

در حالی‌که رشد نسبی راست‌گرایی در آمریکا و اروپا روند جهانی‌سازی را دجار تردیدهای جدی کرده است، جام جهانی فوتبال امسال نیز با حاشیه‌های هویتی در جهان و حتی ایران همراه بود. در این میان کناره گیری مسعود اوزیل از ستاره های مهم فوتبال آلمان از تیم ملی این کشور، غوغا به پا کرد. این واقعه، بازتاب گسترده ای در رسانه های آلمان، اروپا و جهان پیدا کرد و صدراعظم آلمان آنگلا مرکل نیز در مورد تصمیم این فوتبالیست مهاجرزاده، توضیحاتی ارائه داد.


عکس دردسرساز با اردوغان
انتشار عکس سه فوتبالیست ترکیه ای در لندن با اردوغان، کار دست یکی از مشهورترینِ آنها داد. رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه که خود، زمانی فوتبالیست بوده، علاقه ی خاصی به ارتباط با فوتبالیست های ترکیه و جهان دارد. زمانی که اردوغان برای دیدار با ترزا می نخست وزیر انگلیس به لندن سفر کرد، در هتل چهار فصل این شهر، سه فوتبالیست مشهور لیگ دسته ی اول انگلیس را به حضور پذیرفت: جنگ توسون، ایلکای گوندوغان و مسعود اوزیل. هر سه ترکیه ای و مشهور. کار به جایی رسید که مسعود اوزیل به خاطر پیامدها و واکنش هایی که بعد ازانتشار این عکس شکل گرفت، ناچار به جدایی از تیم ملی فوتبال آلمان شد. طرفداران آلمانی، بر این باورند که اوزیل به عنوان یک فوتبالیست آلمانی، نباید مبلّغ رئیس جمهور کشوری دیگر باشد.

سیاسی یا ورزشی؟
اگر چه خیلی وقت ها فوتبال و سیاست به هم تنه می زنند اما چنین به نظر می رسد که کناره گیری اوزیل از تیم ملی فوتبال آلمان، پیش از آن که یک رویداد ورزشی باشد، یک اتفاق به شدت سیاسی، فرهنگی و هویتی است. به ویژه در شرایطی که اردوغان، در چشم بسیاری از سیاست‌مداران و مردم عادی آلمان، چهره ی محبوبی نیست. البته این را هم باید گفت؛ ظاهرا علاوه بر بحث مهاجرت، موضوع قدیمی رویکردهای نژادی و ناسیونالیستی نیز، همچنان در خاورمیانه و اروپا و آمریکا، ذهن خیلی ها را مشغول کرده است و جدا شدن ستاره ی مشهور تیم ملی آلمان را هم باید از همین منظر تحلیل کرد.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53455

رویارویی‌های دریایی جمهوری اسلامی در 40 سال گذشته
تغییر جبهه ایران از هرمز به باب المندب

زیتون ـ مهسا محمدی: پس از اظهارات اخیر رییس‌جمهور ایران درباره بستن «تنگه‌ها»، بنظر می رسد که یک دعوای قدیمی دوباره بالاگرفته است. اقدام عربستان سعودی در راستای بسته شدن تنگه باب‌المندب و توقف موقت انتقال نفت خام از دریای سرخ از سوی عربستان که دیروز صورت گرفت، واکنشی به این مواضع ایران بود.

این تصمیم عربستان در پی حمله شبه‌نظامیان حوثی به دو نفتکش متعلق به آن کشور در روز پنجشنبه، ۴ مرداد (۲۶ ژوئیه) صورت گرفت. در بیانیه خالد الفالح، وزیر انرژی عربستان سعودی آمده است که نفتکش‌های سعودی هدف موشک پرانی «حوثی‌های وابسته به ایران» قرار گرفتند که به یکی از آنها خسارت جزیی وارد شد اما آسیب جانی در پی نداشت.

وزارت انرژی عربستان هم گفت که نفتکش‌هایی که هدف قرار گرفتند هرکدام دو میلیون بشکه نفت حمل می‌کردند و آسیب به آن‌ها می‌توانست به یک فاجعه زیست محیطی منجر شود.

چند هفته پیش، حسن روحانی در سفرخود به سوئیس، در پاسخ به تلاش‌‌ها و رایزنی‌های آمریکا برای گسترش تحریم و متوقف کردن صدور نفت جمهوری اسلامی، گفت که اگر ایران نتواند نفت خود را صادر کند «معنی ندارد که دیگران بتوانند».

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53416

ترامپ تنگه را بسته می‌خواهد
بهزاد احمدی‌نیا

پرسش اصلی این است که چرا ترامپ باوجود این‌که به‌خوبی از توان ایران برای اخلال در تردد نفتکش‌ها در خلیج‌فارس آگاه است و اثر چنین اخلالی در قیمت نفت به‌آسانی قابل پیش‌بینی‌ست، همزمان هم از تحریم نفتی تهران سخن می‌گوید و هم جنگ لفظی-رسانه‌ای را به‌سویی سوق می‌دهد که تهدید علیه هرمز تشدید شود.

آثار جهانی تحریم نفتی
تحریم نفتی ایران در حدود ۱ میلیون بشکه از نفت مورد نیاز بازار را حذف می‌کند؛ این میزان نفت به‌آسانی و بلافاصله از سوی چندکشور از جمله عربستان و روسیه و امارات قابل جبران است، به‌ویژه اینکه در صورت چنین اتفاقی، قطعا قیمت نفت افزایش خواهد داشت و فروش بیشتر نیز برای این کشورها مطلوب است پس، با اشتیاق از آن استقبال خواهند کرد. نزدیک به یک میلیون بشکه دیگر از صادرات ایران نیز که به چین، هند و روسیه می‌رود با تحریم‌های ترامپ نیازمند تخفیف ویژه خواهد بود اما بدون مشکل دیگری تبادل و در مقابل آن احتمالا کالاهای مختلفی دریافت خواهد شد. پس تا اینجا هم عربستان و روسیه و هم چین و هند از این تحریم خوشنود خواهند بود و هم واشنگتن کم‌وبیش به خواسته‌اش خواهد رسید.
این نخستین گام است اما مشکل ایالات متحده در حوزه نفت بیش از این‌هاست، چه اینکه بی‌ثباتی در تقاضای امروز، موجب نگرانی‌هایی شده است.

مشکل آمریکا چیست؟
برای شرح این مشکل، آمار و ارقام ساده‌ای از وضعیت تولید و مصرف نفت در ایالات متحده را بررسی می‌کنیم.
بنابر گزارش آژانس نظارت بر انرژی آمریکا، این کشور در سال ۲۰۱۷ به‌طور میانگین روزانه ۱۹/۸۸ میلیون بشکه نفت مصرف کرده است. از سوی دیگر آخرین آمار تولید مربوط به رکوردشکنی ایالات متحده حاکی از این است که تولید شیل و غیرشیل در ماه گذشته به ۱۱ میلیون بشکه در روز رسید. در این بین حدود ۹ میلیون بشکه باقیمانده باید از محل واردات تأمین شود.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53523

اعترافی دیگر به شکست سیاست «ون و سرباز»
حجابی که از شرعی به عرفی رسید

زیتون- مریم تاوار:مرکز پژوهش‌های مجلس ایران گزارشی درباره وضعیت حجاب منتشر کرده که در آن به شکست سیاست‌های جمهوری اسلامی دراین‌باره اذعان شده است. این گزارش از آن‌جا اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند که در ماه‌های اخیر، اعتراضات به حجاب اجباری دامنه گسترده‌ای یافت و برخی از معترضان به حجاب اجباری به زندان محکوم شدند.

در گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی با عنوان «عوامل مؤثر بر اجرایی شدن سیاست‌های حجاب و راهکارهای پیش‌رو» روند سیاست‌گذاری درباره حجاب را از نظرگاه «نگرش مردم نسبت به موضوع» و «رفتار پوششی» آنها و هم‌چنین، علل ناکامی سیاست‌های برخورد با «بی‌حجابی یا بدحجابی» ارزیابی شده است.

براساس این گزارش حجاب شرعی برای ۳۵ درصد از افراد جامعه ارزشمند است و تقریباً ۵۵ درصد از زنان حجاب عرفی را ارزشمند دانسته‌اند.

براساس این گزارش حجاب شرعی برای ۳۵ درصد از افراد جامعه ارزشمند است و تقریباً ۵۵ درصد از زنان حجاب عرفی را ارزشمند دانسته‌اند.

حجاب عرفی اما عملا به این معنا است که حجاب برخلاف شکل رسمی اعلام شده از طرف حکومت و روحانیون شکل ثابتی ندارد و مقدار آن را عرف هر جامعه تعیین می‌کند. به این ترتیب این عرف حتی می‌تواند حجاب را مانند کشورهای غربی تعریف کند.

این مرکز با اشاره به آمارهای نهادهای دولتی و نظرسنجی‌ها اعلام کرده که «تحول رفتاری و هنجاری در جامعه به سمت بدحجابی یا حجاب عرفی است».

متن کامل در زیتون:

http://zeitoons.com/53504

خامنه‌ای، مستبد امروز ایران، مسئول جان زندانیان سیاسی است
ابوالفضل قدیانی

هو الحکیم

بیش از دو سال است که نرگس محمدی در زندان، هدف کینه‌توزی‌های استبداد دینی است. مقاومت و پایداری وی در دفاع از حقوق بشر و رهایی انسان‌ها از یوغ خودکامگی، انتقام‌جویی خودکامگان را شدت بخشیده است.

نرگس محمدی هنگامی که به زندان بازگردانده شد، از بیماری‌های شدیدی رنج می‌برد و اساسا همین بیماری‌ها سبب شده بود که به مرخصی استعلاجی برود، چرا که استرس‌هایی که به طور طبیعی در زندان برای زندانیان ایجاد می‌شود، بیماری‌ها را تشدید می‌کند. تعلل و موانعی که از طرف نیروهای سرکوبگر، اعم از امنیتی و قضایی، جهت مداوا صورت می‌گیرد، مشکلات زندانیان بیمار را افزون‌تر می‌کند.

اخیرا با شدت گرفتن بیماری‌های نرگس محمدی، او ناچار به بیمارستان منتقل شد و به طور اضطراری مورد عمل جراحی قرار گرفت؛ این کار البته با ایجاد تنش از طرف مأموران برای بیمار همراه بود، که معلوم است چه اثرات سوئی روی بیمار خواهد گذاشت.

نهایتا علی‌رغم اصرار پزشک معالج جهت مراقبت‌های بعد از عمل و گذراندن دوره نقاهت در بیمارستان، نرگس محمدی را با تعجیل به زندان منتقل کردند. همان‌طور که وکیل او بعد از ملاقاتش تصریح کرده است، نرگس محمدی نیاز به مرخصی استعلاجی دارد، اما مسؤولان همچنان از اجرای قانون خودداری می‌کنند.

البته دستگیری و زندانی کردن نرگس محمدی، عبدالفتاح سلطانی و نسرین ستوده، این مدافعان راستین و سرسخت حقوق بشر، و نیز سایر زندانیان سیاسی از اساس خلاف قانون است. البته در نزد استبداد و مستبد امروز ایران و اعوان و انصار وی دفاع از حقوق بشر جرمی نابخشودنی محسوب می‌شود؛ به همین سبب است که عبدالفتاح سلطانی که باید سال‌ها پیش از زندان آزاد می‌شد، هنوز در بند است و در زندان به سر می‌برد و حتی از دادن مرخصی قانونی هم به او و دیگر زندانیان دریغ می‌ورزند. تمام زندانیان سیاسی باید بدون قید و شرط و فورا آزاد می‌شدند و حصر ظالمانه رهبران سرافراز جنبش سبز آقایان میرحسین موسوی، مهدی کروبی و خانم زهرا رهنورد باید شکسته شود که امیدواریم به زودی شاهد آن باشیم.

در هر صورت، مسؤول حفظ جان و سلامت نرگس محمدی، دیگر زندانیان سیاسی و محصوران بر عهده دستگاه قضایی، نیروهای امنیتی و در رأس آنان بر عهده مستبد امروز ایران آقای خامنه‌ای است.

متن کامل در زیتون:

http://zeitoons.com/53535

دین دولتی و دیو دادگستری
عبدالعلي بازرگان

این روزها عکس تکان دهنده جوانی که به جرم شراب‌خواری با طناب به تنه درختی بسته‌ شده و مأموری سر و صورت پوشیده در ملأ عام جلادوار بر او تازیانه می‌زند، درشبکه‌های مجازی منتشر می‌گردد. برحسب گزارش خبرگزاری ایسنا این جوان ۱۱ سال پیش هنگامی که ۱۶ سال بیش نداشته، دریک مراسم عروسی مرتکب این جرم شده است! شگفتا از خواب غفلت و جهالت و قساوت قاضیانی که ارزنی را می‌بینند و از دیدن کوه چپاول‌ کورند و بی‌توجه به بحران‌ها و ضرورت‌ها حکمی را اجرا می‌کنند که خود از شرم یا ترس مجبورند روی خود را بپوشانند!

هم دادستان کاشمر، که افتخار می‌کند ما در اجرای «احکام اسلام» با کسی تعارف نداریم! هم سازمان عفو بین‌الملل، که با صدور بیانیه‌ای قانونی شدن قساوت در دستگاه و نظام قضایی ایران را محکوم کرده است، و هم اکثریت قریب به اتفاق مردم گمان می‌کنند چنین کیفرهایی از احکام اسلامی است!… بلی چنین است، اما همان‌قدر اسلامی است که احکام شداد و غلاظ دستگاه‌های کلیسایی در قرون وسطی منطبق با تعالیم عیسی مسیح و انجیل بشارت‌بخش ضد خشونت بود!

جوامع مسیحی امروز سالیان درازی است خود را از اسارت قیود قهر و قساوت‌ دکانداران دین دولتی و متولیان حفظ هویت تعصّب‌آمیز قرون وسطایی آزاد کرده‌اند که پیش رفته‌اند، ولی فقیهان سنتّی ما هم‌چنان اسیر قیودی هستند که برساخته قرون گذشته و محصول مصلحت اندیشی‌های اسلاف آنان برای حفظ ظواهر شرعی جامعه بوده است. احکامی که بخش عمده آن هیچ پایه‌ای در قرآن، که اصلی‌ترین سند شریعت اسلام محسوب می‌شود، نداشته و ندارد، بلکه بسیاری از آنها مصوّب دین دولتی خلفای ستمگر بنی‌امیه و بنی‌عباس و شاهان سفّاک صفوی و قاجار بوده است که با تحریف فریضه امر به معروف و نهی از منکر و تشکیل سازمان‌های مراقبت از دینداری مردم از طریق مفتّش و محتسب ‌کوشیدند مشروعیتی برای سلطه ستمگرانه خود بتراشند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53620

واکنش منفی به پیشنهاد ترامپ برای دیدار با روحانی
توپی که سپاه و دولت به اوت زدند

زیتون- سینا پاکزاد: گویا مقامات جمهوری اسلامی تنها در رد درخواست آمریکا برای مذاکره سرعت عمل دارد. پس از پیشنهاد دولت ترامپ برای دیدار با حسن روحانی عملا توپ در زمین ایران بود و به گفته محمد صدر، معاون وزیر خارجه ایران در دولت محمد خاتمی، هدف دونالد ترامپ از این پیشنهاد این بوده که بگوید «من آمادگی مذاکره داشتم، اما طرف ایرانی نپذیرفت».

وی پیشنهاد کرد که برای «خنثی شدن توطئه او» جمهوری اسلامی این پیشنهاد را رد نکند و اعلام کند، آقای ترامپ باید ابتدا «اعلام کند که اشتباه کرده از برجام خارج شده و برجام را بپذیرد».

با این حال حکومت جمهوری اسلامی بلافاصله این توپ را به اوت زد. سخنگوی وزارت خارجه ایران این پیشنهاد را رد کرد و فرمانده سپاه پاسداران نیز شدیدا به آن حمله کرد. حسن روحانی اما هنوز به این پیشنهاد واکنش نشان نداده است.

عبدالله رمضان‌زاده سخنگوی دولت محمد خاتمی در واکنش به نامه محمد علی جعفری نوشت: «قانون اساسی نظامیان را تابع فرمان شورای عالی امنیت ملی قرار داده است، آنان حق تعیین خط مشی سیاسی برای کشور ندارند».

دونالد ترامپ، رییس جمهور امریکا، روز دوشنبه در کنفرانس مطبوعاتی با «جوزپه کونته» نخست وزیر ایتالیا اظهارداشت: «اگر ایرانی ها تمایل داشته باشند، با آنها دیدار می کنم. اطمینان ندارم که آنها هنوز آمادگی آن را داشته باشند اما معتقدم که عاقبت آنها مایل به ملاقات خواهند بود.» او تاکید کرد که این پیشنهاد را از روی ضعف یا قدرت ارایه نداده، بلکه فکر می کند که کار درستی است.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53597

به نام جعفری و سلیمانی، به دستور حضرت آقا

این روزها که در صحنه سیاست و اقتصاد ایران، گونه ای از بحران به وجود آمده، سپاهی ها همچنان میکروفون به دست گرفته اند و از هر فرصتی برای تاثیرگذاری بر روندهای موجود، استفاده می کنند. انتشار متن نامه هشدارآمیز و نصیحت گونه سرلشکر جعفری فرمانده سپاه پاسداران خطاب به حسن روحانی رئیس جمهور، آن هم با عنوان عجیب و تعارف آمیز «دلنوشته»، یک بار دیگر نشان داد که تحلیل نوع رابطه و تعامل، یا تنش بین دولتی ها و نظامی ها، از مهم ترین و سخت ترین ابعاد تحلیل تابلوی سیاسی ایران است. او نامه ای هم به دونالد ترامپ نوشت و شواهد نشان داد که از سوی «بیت»، مجوزهای جدیدی برای اعمال فشار دارد.

جعفری خطاب به روحانی نوشته است:« حمایت‌های بی نظیر و گسترده دلسوزان انقلاب در هفته اخیر از جنابعالی، نباید مانع اقدامات انقلابی شما در کنترل قیمت ها و جلوگیری از افزایش سرسام آور قیمت ارز و سکه، در شرایط جنگ اقتصادی با دشمنان بشود.» در ادامه این متن آمده است: «چرا با آن قهر و غضبی که در شما سراغ داریم و در رقابت های انتخاباتی یا با مخالفین خود بعضا به کار می‌بردید، با نارسایی ‌و سوء مدیریت های بخش اقتصادی دولت برخورد نمی‌کنید!؟» فرمانده کل سپاه همچنین می‌افزاید: «اتخاذ تصمیمات مهم در شرایط سخت امروز کشور برای مقابله با فشارهای اقتصادی دشمنان نیاز به عزم و اراده‌ای انقلابی و قاطعیت در برخورد با کم تحرکی و ضعف برخی مدیران دارد تا مردم به مدیریت همراه با تدبیر دولت شما امیدوار شوند.»

جعفری همچنین نامهای به رییس جمهور آمریکا نوشته و در آن گفته است:« شما این آرزو را به گور خواهید برد که مقامات جمهوری اسلامی ایران از شما درخواست ملاقات کنند یا اجازه ملاقات با شما را از ملتشان دریافت نمایند. هرگز چنین روزی را نخواهید دید. همچنان در کاخ سیاهتان بنشینید و در توهم ملاقات با مقامات ایرانی بمانید، و بدانید این یک آرزویی است که تا پایان دوران ریاست جمهوری‌تان با شما همراه خواهد ماند و حتی رؤسای جمهوری بعدی آمریکا هم آن را نخواهند دید.»

همزمانی نامه تند جعفری با ابراز تمایل ترامپ به مذاکره با ایران و سفر وزیر امور خارجه عمان به آمریکا به عنوان واسطه قدیمی ایران، این ظن را تقویت می کند که نگرانی هایی در مورد احتمال مذاکره دولت ایران با آمریکات در میان است و سپاه از این موضوع ناراضی ست.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53625

تقدم ایران‌خواهی بر دموکراسی‌خواهی
پیمان عارف

۱-دموکراسی پیش و بیش از هر چیز یک روش است؛ روشی معلوم با نتایج نامعلوم، روشی برای حکمرانی خوب با مولفه‌هایی چون توانمندسازی شهروندان، مشارکت سیاسی شهروندان، بسط جامعه مدنی، گردش نخبگان سیاسی؛ اما نهایتا با هدف توسعه!
به دیگر سخن دموکراسی خود به تنهایی هدف نیست بلکه وسیله‌ای است برای رسیدن به توسعه، در حالی‌که توسعه نیز خود خادم مفهوم دیگری است بنام قدرت ملی و امنیت دولت-ملت.
به دیگر سخن دموکراسی، توانمندسازی را از فرد شهروندان شروع می‌کند و با وساطت جامعه مدنی و جامعه سیاسی پروژه توانمندسازی را به سطح دولت و کشور می رساند.
به همین لحاظ است که جامعه دموکراتیک با جمع سینرژیک توانمندی های فردی خود اجتماعی است نه تنها با سطح توسعه، رفاه و آزادی بلکه همچنین یک واحد دولت ملی با توان بقا و استمرار سرزمینی، امنیت ملی و بازدارندگی نیز هست.
کشوری که توان دفاع از خود در برابر مخاطرات امنیت ملی را نداشته باشد قطعا امکان تحقق مناسبات دموکراتیک در سلسله مراتب سیاست داخلی خود را نیز نخواهد داشت. کشوری که از امنیت خود اطمینان نداشته و امکان همزیستی و همکاری صلح آمیز با سایر واحدهای ملی در عرصه سیاست خارجی را نداشته باشد در سیاست داخلی نیز در چنبره دموکراسی-امنیت ناگزیر از اتخاذ رویکردهای دموکراسی پرهیزانه خواهد شد.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53677

خودروسازی دولتی ایران؛ غول فساد و مرگ

زیتون- نیلوفر سعیدی: اگر خودرو یا به تعبیر عوام «ماشین»، در هر جای جهان، وسیله‌ نقلیه باشد، در ایران خیلی چیزهای دیگر نیز هست. خودرو در ایران، هم وسیله‌ای برای پُزدادن و نمایش قدرت اقتصادی است، هم معرف جایگاه اقتصادی و میزان ثروت، هم وسیله‌ی کار و مسافرکشی غیرقانونی و هم «سرمایه». این وسیله‌ نقلیه، اما در ایران با نازل‌ترین کیفیت ممکن تولید و با قیمت گزاف فروخته می شود، با این وجود، تولیدکننده‌ی مثلا وطنی در حال ورشکست شدن است! مصرف‌کننده نیز یا در حال اعتراض است یا در حال جان دادن به خاطر کیفیت و ایمنی پایین!

بدهی های چند هزار میلیاردی دو خودروساز نورچشمی
دو خودروساز مثلا وطنی ایران خودرو و سایپا که به شکل انحصاری در ایران خودرو تولید می کنند، این روزها در موقعیتی هستند که ۵۰ درصد از تولید عقب افتاده و توان انجام تعهدات و تحویل خودروهای پیش فروش شده خود را ندارند.
این دو خودروساز در روزهای اخیر، وضعیت فلاکت‌بار خود را با ارائه ی آمار و ارقام، با مردم در میان گذاشته و اعلام کردند: «ایران‌خودرو بیش از ۴۹ هزار میلیارد ریال بدهی بانکی دارد و بیش از ۸۲ هزار میلیارد ریال پیش‌دریافت از مشتریان برای تحویل خودرو داشته، با بدهی جاری ۱۳۱ هزار میلیارد‌ریالی و روند کاهش تولید، امکان تحویل خودرو به مشتریان خود را تا دو سال آینده هم نخواهد داشت. همچنین شرکت سایپا هم بالغ بر ۵۶ هزار میلیارد ریال بدهی بانکی دارد و بیش از ۵۱ هزار میلیارد ریال پیش‌دریافت از مشتریان برای تحویل خودرو داشته است؛ بنابراین مشخص نیست این شرکت چه زمانی بتواند خودروهای پیش‌فروش‌شده خود را تحویل دهد.»

ورشکستگی پنهان
ایران خودرو و سایپا اعلام کرده اند که انبارهای چند هزار متری آنها، پر از خودروهای ناقص است. خودروهایی که به خاطر عدم تامین قطعات کامل و ورشکست شدن اغلب قطعه سازها، بسیاری از قطعات آنها هنوز تولید و نصب شده و بنابراین معلوم نیست در چه زمانی به مشتری تحویل داده خواهد شد. از این گذشته، هر دو کمپانی، به شدت با مشکل نداشتن نقدینگی و بدهی های سنگین روبرو شده اند و تعریف ساده چنین وضعیتی در هر جای دنیا، چیزی نیست جز «ورشکستگی». اما همه می دانند که در ایران، به کار بردن این کلمه به ویژه در اقتصاد دولتی غیرممکن است و تاکنون کسی نشنیده که فلان بانک و موسسه مالی یا بهمان بیمه و موسسه اقتصادی بخش دولتی ایران، با صراحت و شفافیت تمام، ورشکستگی را بپذیرد.
بر اساس آن چه که کارشناسان حوزه خودرو اعلام کرده اند، در ایران به‌طور میانگین ۵۵ درصد قطعات خودرو از طریق منابع داخلی تأمین می‌شود و ۴۵ درصد آن وارداتی است. اما مشکل اینجاست که مطالبات قطعه سازان پرداخت نشده و بسیاری از آنان کرکره واحدهای تولیدی خود را پایین کشیده اند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53715

«حکمرانی مطلوب» و نواندیشی دینی متاخر
سروش دباغ

چهل سال از تاسیس حکومت دینیِ در ایران معاصر می گذرد. نواندیشان دینی با عنایت به تجربه زیسته چهار دهه اخیر، به تفاریق در آثار خود درباره ربط و نسبت میان دیانت و سیاست و حکومت، سخن گفته، آثار و میراث نیکویی از خویش بر جای نهاده اند.[۱] در این جستار، برآنم به عنوان عضو خردی از خانواده نواندیشی دینی متاخر، ربط و نسبت میان امر سیاسی و امر دینی در جامعه ای با مختصات دینی- فرهنگیِ ایران امروز را به روایت خویش صورتبندی کنم.

۱.چنانکه در مقاله « دین، سکولاریسم و پسا سکولاریسم» آورده ام[۲]، به سکولاریسم سیاسی و تفکیک نهاد دیانت از نهاد حکومت باور دارم. مطابق با این تلقی، هر چند رابطه میان سیاست و دیانت امری حقیقی است و برخاسته از دل یک جامعه؛ به همین سبب در کشورهایی مثل ترکیه ومصرو اندونزی و ایران که در آنها مردم به نحو اغلبی مسلمان اند، بر خلاف ممالکی نظیر فرانسه و دانمارک و نروژ، ارتباط وثیقی میان دیانت و سیاست وجود دارد و دینداری در همه شوون زندگی، از جمله امر سیاسی ریزش می کند؛ اما رابطه حقوقی میان دین و حکومت برقرار نیست و مشروعیت سیاسی[۳] از دل دیانت و فقاهت و ولایت برنمی خیزد. لازمه این مدعا این است که هیچ شهروندی از« حق پیشینی» برای حکومت کردن برخوردار نیست؛ چه فیلسوف باشد، چه فقیه و چه طبیب. از اینرو، این شیوه از حکمرانی را می توان عرفی یا سکولار یا « فرا دینی»[۴] نامید؛ چرا که معتقد است مشروعیت سیاسی، مستفاد و مستخرج از دیانت و فقاهت نیست و حکومت باید نسبت به آموزه های تمام ادیان و مذاهب و مکاتب بی طرف باشد. از لوازم این نگرش، برکشیدن و موجه انگاشتنِ فرایند « تقنین سکولار» است. در واقع، در این نوع از حکمرانی، اعضای پارلمان، نظیر نمایندگان پارلمانِ دیگر کشورها، به نحو عقلانی و عقلایی با یکدیگر بحث و گفتگو می کنند و ماحصل این گفتگوهای درازآهنگ، که می توان آنرا اجماع عقلا نامید، به شکل قانون در می آید؛ قوانینی که برای تمام شهروندان لازم الاجرا خواهد بود.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/53718