🍃 از روشنگری و راهگشایی آقای کروبی حمایت می‌کنیم
زیتون– بیش از ۲۰۰ فعال سیاسی و مدنی داخل و خارج از کشور٬ طی بیانیه اعلام کردند که «از روشنگری و راهگشایی آقای کروبی حمایت می‌کنند.»
به گزارش «زیتون» در این بیانیه آمده است: آسیب شناسی و راهگشایی جناب آقای کروبی به خصوص در چارچوب محدود و پاسخگو کردن همه ارکان قدرت می تواند نقطه آغازین برای «تغییر سیاست ها و ساختارها» باشد، نه «تغییر افراد» که هم بی حاصل است و هم استخوان را همچنان لای زخم نگه می دارد.» این بیانیه همچنین گفته است:« امید است که قبل از اینکه ملت در رنج و کشور در خطر ایران دچار هزینه هایی بیش از آنچه تاکنون متحمل گردیده اند، بشوند؛ این سخنان مشقفانه گوش شنوایی پیدا کند. در غیر این صورت سنت های حاکم بر گذشته تاریخ بر جامعه ما نیز جاری خواهد شد.»
مهدی کروبی، یازدهم شریور ماه٬ طی نامه‌ای به اعضای مجلس خبرگان رهبری از آنها خواست تا سیاست‌های او در «سه دهه» اخیر را مورد واکاویی قرار دهند.
در این نامه که توسط سحام نیوز٬ وب سایت نزدیک به کروبی منتشر شده بود٬ آمده است که خبرگان رهبری باید به جای مدح و ستایش از آیت‌الله خامنه‌ای، «درباره سیاست‌های سه دهه کشور از او توضیح بخواهند که چرا کشور را به اینجا رسانده است.»
متن کامل بیانیه همراه با اسامی امضا کنندگان٬ که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به این شرح است:
http://zeitoons.com/55182
سایت خبری تحلیلی زیتون
???? از روشنگری و راهگشایی آقای کروبی حمایت می‌کنیم | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون– بیش از ۲۰۰ فعال سیاسی و مدنی داخل و خارج از کشور٬ طی بیانیه اعلام کردند که «از روشنگری و راهگشایی آقای کروبی حمایت می‌کنند.» به گزارش «زیتون» در این بیانیه آمده است: آسیب شناسی و راهگشایی جناب آقای کروبی به خصوص در چارچوب محدود و پاسخگو کردن همه ارکان…
از نظارت تا صیانت، ابهام در کارکرد یک مجلس نظارتی
«خبرگان اگر خبرگان بود»
زیتون-نیلوفر سعیدی: نامه مهدی کروبی، سیاستمدار اصلاح‌طلب محصور، همزمان با آن که یک بار دیگر، تهوّر و انتقاد شفاف او در برابر مبانی نظام جمهوری اسلامی را نشان می دهد، این واقعیت را نیز بیان می کند که دست کم در شرایط فعلی، بسیاری از فعالان سیاسی داخل ایران، توان آن را ندارند که به اندازه ی کروبی ریسک کرده و فارغ از هزینه های چنین اقدامی، علیه ارکان نظام بنویسند و معلوم نیست اگر نامه ای هم بنویسند آیا به اندازه ی نامه‌های کروبی جدی گرفته می شود یا خیر.
البته این قبیل تصمیم‌ها و رفتارهای مهدی کروبی، فقط مربوط به دوران حصر نیست و او پیش تر و در جریان انتخابات ۸۴ و ۸۸ هم بارها به طور آشکار، در برابر جمهوری اسلامی و نهادهای قدرتمند حاکمیتی، انتقادات روشنی را بیان کرده بود که شاید یکی از مشهورترین اشارات او، همان گلایه ای باشد که با آیت‌الله خامنه ای در میان گذاشته و به او گفته بود: آقازاده ی شما (مجتبی) در همه ی مسائل دخالت می کند. خامنه ای هم در جواب گفته بود: ایشان آقازاده نیست، آقاست.
این بار کروبی در کنار انتقادات همیشگی که از عملکرد رهبر و قوه ی قضائیه داشته، به موضوع دیگری نیز اشاره کرده است که با لحن انتقادی و انقلابی بیان شده اما در همان حال، پشتوانه ی حقوقی روشنی دارد و نفس بیان چنین انتقادی، در ظاهر باید شدنی و خالی از اشکال باشد. اما در چهارچوب فعلی نظام جمهوری اسلامی، سال هاست کسی توان بیان چنین مطالبی ندارد. کروبی این بار نهادی را نشانه رفته که از نظر او، کارکرد خود را از دست داده و دچار بی خاصیتی و بی معنایی شده است.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55164
«خبرگان اگر خبرگان بود»
زیتون-نیلوفر سعیدی: نامه مهدی کروبی، سیاستمدار اصلاح‌طلب محصور، همزمان با آن که یک بار دیگر، تهوّر و انتقاد شفاف او در برابر مبانی نظام جمهوری اسلامی را نشان می دهد، این واقعیت را نیز بیان می کند که دست کم در شرایط فعلی، بسیاری از فعالان سیاسی داخل ایران، توان آن را ندارند که به اندازه ی کروبی ریسک کرده و فارغ از هزینه های چنین اقدامی، علیه ارکان نظام بنویسند و معلوم نیست اگر نامه ای هم بنویسند آیا به اندازه ی نامه‌های کروبی جدی گرفته می شود یا خیر.
البته این قبیل تصمیم‌ها و رفتارهای مهدی کروبی، فقط مربوط به دوران حصر نیست و او پیش تر و در جریان انتخابات ۸۴ و ۸۸ هم بارها به طور آشکار، در برابر جمهوری اسلامی و نهادهای قدرتمند حاکمیتی، انتقادات روشنی را بیان کرده بود که شاید یکی از مشهورترین اشارات او، همان گلایه ای باشد که با آیت‌الله خامنه ای در میان گذاشته و به او گفته بود: آقازاده ی شما (مجتبی) در همه ی مسائل دخالت می کند. خامنه ای هم در جواب گفته بود: ایشان آقازاده نیست، آقاست.
این بار کروبی در کنار انتقادات همیشگی که از عملکرد رهبر و قوه ی قضائیه داشته، به موضوع دیگری نیز اشاره کرده است که با لحن انتقادی و انقلابی بیان شده اما در همان حال، پشتوانه ی حقوقی روشنی دارد و نفس بیان چنین انتقادی، در ظاهر باید شدنی و خالی از اشکال باشد. اما در چهارچوب فعلی نظام جمهوری اسلامی، سال هاست کسی توان بیان چنین مطالبی ندارد. کروبی این بار نهادی را نشانه رفته که از نظر او، کارکرد خود را از دست داده و دچار بی خاصیتی و بی معنایی شده است.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55164
سایت خبری تحلیلی زیتون
«خبرگان اگر خبرگان بود» | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون-نیلوفر سعیدی: نامه مهدی کروبی، سیاستمدار اصلاح‌طلب محصور، همزمان با آن که یک بار دیگر، تهوّر و انتقاد شفاف او در برابر مبانی نظام جمهوری اسلامی را نشان می دهد، این واقعیت را نیز بیان می کند که دست کم در شرایط فعلی، بسیاری از فعالان سیاسی داخل ایران،…
کروبی و «اصلاح اصلاحات»
حسن یوسفی اشکوری
مدتی است که پیشنهاد «اصلاح اصلاحات» در ایران مطرح شده و افراد مختلف از زوایای گوناکون در این باب اظهارنظر کرده و دیدگاه‌های خود را ابراز کرده اند. اما به گمانم نامه اخیر شیخ شجاع جناب کروبی به اعضای مجلس خبرگان رهبری معنا و مضمون واقعی مفهوم اصلاحات و جهت گیری و هدف گذاری فرجامین آن (حداقل تا این لحظه) را مشخص کرده است.
در نظر داشتم آنچه می خواهم در این نوشتار بگویم را پس از انتشار بیانیه پانزده ماده ای جناب خاتمی بگویم ولی (به دلایلی) از آن چشم پوشیدم اما حال که نامه آقای کروبی منتشر شده و در آن پیشنهادهای مطرح شده که از قبل در ذهن و ضمیرم می جوشید، این وجیزه را با شما مخاطبان عزیز هم وطن در میان می گذارم.
اساس سخن من حول دو محور است. نخست، مفروض گرفتن اعتبار راهبرد اصلاح طلبی در ایران کنونی و دوم، بیان اعتبار راهبردی پیشنهاد اصلی کروبی برای تعالی جنبش سبز و گام به پیش نهادن در جهت اصلاحات ساختاری در نظام کنونی.
....
باید جناب خاتمی تکلیف خود را روشن کند. گفتن ندارد که خاتمی هنوز هم بانفوذترین شخصیت سیاسی و ملی ایران است که قدرت اجماع سازی و ائتلاف سازی را دارد و این سرمایه بزرگی است برای تحولات مثبت حال و آینده ایران. اما ایشان هم باید بداند که دیگر دوران مماشات بی بنیاد به امید لطف رهبری و اندک انعطاف از او به سر آمده است. به گمان من در هشت سال اخیر اگر خاتمی اعتباری داشته بخشی مهمی از آن مرهون همراهی هرچند محافظه کارانه ایشان با جنبش سبز و همدلی با رهبران در حصرش بوده است. بی تردید سرمایه بزرگ خاتمی و ظرفیت اثرگذارش می تواند پشتوانه مفیدی برای جنبش نوین سبز برای مهار خودکامگی و تحقق مردم سالاری نسبی باشد. این مدعا برای چهره های دیگر اصلاح طلب نیز صادق است که خوشبختانه شماری از این شخصیت ها با انتشار بیانیه ای از مواضع کروبی حمایت کرده اند. باید بی تعارف گفت از این پس تا اطلاع ثانوی کروبی است که «شیخ اصلاحات» است و دیگران باید خود را با مواضع او تنظیم کنند. اگر آقای خاتمی معتقد است که اگر رژیم اصلاحات را نپذیرد، محکوم به فروپاشی است (آن گونه که اخیرا اعلام کرده اند)، پس باید گامی فراپیش نهد و گرنه کوبیدن بر در بسته بیست ساله گشودنی نیست.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55161
حسن یوسفی اشکوری
مدتی است که پیشنهاد «اصلاح اصلاحات» در ایران مطرح شده و افراد مختلف از زوایای گوناکون در این باب اظهارنظر کرده و دیدگاه‌های خود را ابراز کرده اند. اما به گمانم نامه اخیر شیخ شجاع جناب کروبی به اعضای مجلس خبرگان رهبری معنا و مضمون واقعی مفهوم اصلاحات و جهت گیری و هدف گذاری فرجامین آن (حداقل تا این لحظه) را مشخص کرده است.
در نظر داشتم آنچه می خواهم در این نوشتار بگویم را پس از انتشار بیانیه پانزده ماده ای جناب خاتمی بگویم ولی (به دلایلی) از آن چشم پوشیدم اما حال که نامه آقای کروبی منتشر شده و در آن پیشنهادهای مطرح شده که از قبل در ذهن و ضمیرم می جوشید، این وجیزه را با شما مخاطبان عزیز هم وطن در میان می گذارم.
اساس سخن من حول دو محور است. نخست، مفروض گرفتن اعتبار راهبرد اصلاح طلبی در ایران کنونی و دوم، بیان اعتبار راهبردی پیشنهاد اصلی کروبی برای تعالی جنبش سبز و گام به پیش نهادن در جهت اصلاحات ساختاری در نظام کنونی.
....
باید جناب خاتمی تکلیف خود را روشن کند. گفتن ندارد که خاتمی هنوز هم بانفوذترین شخصیت سیاسی و ملی ایران است که قدرت اجماع سازی و ائتلاف سازی را دارد و این سرمایه بزرگی است برای تحولات مثبت حال و آینده ایران. اما ایشان هم باید بداند که دیگر دوران مماشات بی بنیاد به امید لطف رهبری و اندک انعطاف از او به سر آمده است. به گمان من در هشت سال اخیر اگر خاتمی اعتباری داشته بخشی مهمی از آن مرهون همراهی هرچند محافظه کارانه ایشان با جنبش سبز و همدلی با رهبران در حصرش بوده است. بی تردید سرمایه بزرگ خاتمی و ظرفیت اثرگذارش می تواند پشتوانه مفیدی برای جنبش نوین سبز برای مهار خودکامگی و تحقق مردم سالاری نسبی باشد. این مدعا برای چهره های دیگر اصلاح طلب نیز صادق است که خوشبختانه شماری از این شخصیت ها با انتشار بیانیه ای از مواضع کروبی حمایت کرده اند. باید بی تعارف گفت از این پس تا اطلاع ثانوی کروبی است که «شیخ اصلاحات» است و دیگران باید خود را با مواضع او تنظیم کنند. اگر آقای خاتمی معتقد است که اگر رژیم اصلاحات را نپذیرد، محکوم به فروپاشی است (آن گونه که اخیرا اعلام کرده اند)، پس باید گامی فراپیش نهد و گرنه کوبیدن بر در بسته بیست ساله گشودنی نیست.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55161
Zeitoons
کروبی و «اصلاح اصلاحات»
کروبی و «اصلاح اصلاحات» | سایت مستقل تحلیلی خبری
روشنفکری دینی و مسألۀ سطح شیبدار
عرفان بادکوبه
نقد مقالۀ «روشنفکری دینی و نقش آن در آینده سیاسی ایران»
مقدمه
آرش نراقی در مقالهای که در سایت بیبیسی فارسی با عنوان «روشنفکری دینی و نقش آن در آینده سیاسی ایران» به چاپ رسانده، ابتدا تقریری از نظریات دو تن از روشنفکران دینی معاصر، عبدالکریم سروش و محسن کدیور، دربارۀ شکل مطلوب حکومت در ایران به دست داده است و در پایان نتیجه گرفته که «مشارکت و حضور مستقیم نواندیشان دینی در ساخت قدرت سیاسی تصمیمی پرخطر و خطاست».
در این مقاله ابتدا میکوشم به اختصار مدعیات نراقی را صورتبندی کنم و سپس به نقد آنها بپردازم.
تقریر بحث
طبق تلقی نراقی دموکراسیِ مورد نظر سروش و کدیور لیبرال دموکراسی نیست و در آن ارادۀ ناشی از رأی اکثریت مردم به حقوق اقلیت‌ها محدود نشده است و از این رو کاربست نظریات آنان در حکومتداری به ظلم در حق اقلیت‌ها میانجامد. به باور او درست است که دین و سیاست در اندیشۀ سروش و کدیور به لحاظ حقوقی از هم گسسته می‌شوند، اما به لحاظ حقیقی نه و این مقدار تفکیک از نظر نراقی وافی به مقصود نیست. رسمیت «حق ناحق بودن» برای شهروندان، که هستۀ سخت حکومت دموکراتیک در اندیشۀ نراقی است، در حکومت مطلوب روشنفکران دینی علاوه بر تقید به «عقل عرفی و مصالح عمومی» مرسوم در نظامات لیبرال دموکراسی به «قیودی دینی در شعاع احکام دینی» هم مقید خواهد شد. اینجاست که نراقی آنچه را من مسألۀ سطح شیبدار نامیدهام مطرح میکند:
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55169
عرفان بادکوبه
نقد مقالۀ «روشنفکری دینی و نقش آن در آینده سیاسی ایران»
مقدمه
آرش نراقی در مقالهای که در سایت بیبیسی فارسی با عنوان «روشنفکری دینی و نقش آن در آینده سیاسی ایران» به چاپ رسانده، ابتدا تقریری از نظریات دو تن از روشنفکران دینی معاصر، عبدالکریم سروش و محسن کدیور، دربارۀ شکل مطلوب حکومت در ایران به دست داده است و در پایان نتیجه گرفته که «مشارکت و حضور مستقیم نواندیشان دینی در ساخت قدرت سیاسی تصمیمی پرخطر و خطاست».
در این مقاله ابتدا میکوشم به اختصار مدعیات نراقی را صورتبندی کنم و سپس به نقد آنها بپردازم.
تقریر بحث
طبق تلقی نراقی دموکراسیِ مورد نظر سروش و کدیور لیبرال دموکراسی نیست و در آن ارادۀ ناشی از رأی اکثریت مردم به حقوق اقلیت‌ها محدود نشده است و از این رو کاربست نظریات آنان در حکومتداری به ظلم در حق اقلیت‌ها میانجامد. به باور او درست است که دین و سیاست در اندیشۀ سروش و کدیور به لحاظ حقوقی از هم گسسته می‌شوند، اما به لحاظ حقیقی نه و این مقدار تفکیک از نظر نراقی وافی به مقصود نیست. رسمیت «حق ناحق بودن» برای شهروندان، که هستۀ سخت حکومت دموکراتیک در اندیشۀ نراقی است، در حکومت مطلوب روشنفکران دینی علاوه بر تقید به «عقل عرفی و مصالح عمومی» مرسوم در نظامات لیبرال دموکراسی به «قیودی دینی در شعاع احکام دینی» هم مقید خواهد شد. اینجاست که نراقی آنچه را من مسألۀ سطح شیبدار نامیدهام مطرح میکند:
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55169
Zeitoons
روشنفکری دینی و مسألۀ سطح شیبدار
روشنفکری دینی و مسألۀ سطح شیبدار | سایت مستقل تحلیلی خبری
جسارت عمل یا تنزه‌طلبی
محمد برقعی
اوایل دهه پنجاه، شاه برآن شد با یک سری اصلاحات، نظام را تقویت کند؛ از جمله مبارزه با گران‌فروشی و طرح نظارت و پرسش از کجا آورده ای.
در آن ایام تازه در وزارت تعاون و روستاها مشغول به کار شده بودم. برای تهیه گزارشی از بازسازی زلزله‌ی لار، به قیر و کارزین رفتم .آقای ولیان که وزیر بود گزارش را دیده و پسندیده بود. مرا خواست و گفت این گزارش را توسعه بده تا من نسخه‌ای از آن را تقدیم اعلیحضرت کنم. گزارشی سخت انتقادی بود با نثری به شیوه آل احمد با جملات کوتاه و اعتراضی و کوبنده.
با شگفتی پرسیدم: جناب وزیر! این گزارش و خدمت شاهنشاه؟
گفت: بله. ایشان تاکید کرده اند که در هر زمینه ای گزارش واقعی، هر چه قدر تلخ و منفی به خود ایشان داده شود.
او افزود: می دانم نگران آن هستی که با سوابقت در دردسر دیگری بیفتی، اما خود اعلیحضرت در این زمینه امنیت کامل داده اند. ایشان در غم اصلاح امورند، تا تعارف و چرب زبانی.
با تمام این توضیحات و تامین ها هنوز از تهیه گزارش خودداری می کردم . دو روز بعد مرا خواست و گفت: من هم از پائین شهر آمده ام و امثال تو را می شناسم. نگرانی تو از احساس خطر نیست، از این است که یک کار نظام را تایید کنید. امثال شما به همان قهرمانی های هایتان دل خوشید. یک لحظه فکر کن ، اگر تغییری باید بشود به دست کسانی می شود که زبانشان در حکم است، نه منزه طلبان منفی باف همیشگی. همه کس می داند اصلاحات ارضی گامی مثبت بود، اما شماها آن را رد کردید، چون از سوی شاه آمده بود. من می دانم صدها اشکال داشت و احتمالا نیت مسئولین چندان پاک نبود. اما کار مثبتی بود. اگر شما پژوهشگران آشنا به روستاها کمک کرده بودید، این همه قنات خشک نمی شد و این همه دهقان از زمین کنده نمی شد تا حاشیه نشین مفلوک شهری شوند. اعلیحضرت را هرچه می خواهید بدانید، اما حال که به هر نیتی می خواهد حقیقت را بداند و اصلاحات کند، با او همراهی کنید.
دیدم درست می گوید. ما، سپاه دانش را نفی کردیم، در حالی که خدمت وسیعی به آموزش کشور کرد. با آل احمد در محکومیت خانلری هم صدا شدیم، در حالی که این طرح او به تنهایی، بیش از همه مبارزات اپوزیسیون، به بالابردن سطح آگاهی روستاییان کمک کرد.
گزارش را که تکمیل کردم، با ناامیدی و بیم به ایشان دادم.
فردا گفت: آن را به دکتر خطیبی، رئیس بخش تحقیقات بده تا آماده اش کند.
دکتر خطیبی که خواند تشویقم کرد و گفت: تنها خواهشم آن است که بخش مربوط به شرکت های تعاون روستایی آن را ملایم کن. چون مدیر کلش، انسان بسیار شریف وکارآیی است.
گفتم: قربان می دانید از منِ سرکش این هنرها بر نمی آید .
گفت: پس اگر موافق باشی، خودم درستش می کنم.
پذیرفتم. دوهفته بعد شنیدم به خواسته مقام دیگری، بخش مربوط به شرکت های سهامی زراعی هم تلطیف شده است!
دوماه بعد آقای ولیان مرا خواست. جزوه بسیار زیبایی را به دستم داد و گفت: این هم گزارشت.
باشوق ورقش زدم، و با تعجب گفتم: قربان جزوه من نه فهرست داشت و نه این همه نمودارهای زیبا.
گفت: بله همان بچه دهاتی است که آرایشش کرده اند، تا مناسبِ تقدیم شود و فهمش نیز آسان تر گردد.
گفتم: ولی قربان این نثر فخیم و مودبانه از من نیست، و نشانی از آن انتقادات تند در آن نمی بینم. این دیگر بچه دهاتی حمام رفته نیست، آقازاده با اتیکتی است.
سخن بدانجا ختم شد که از ایشان خواستم به پاس قولی که به من داده بودند اعتمادی که کرده بودم، نام مرا از روی آن بردارند، که اوهم با همان لوطی گری معروفش پذیرفت.
از این تجربه متوجه شدم که فساد تا مرحله خاصی قابل اصلاح است. مثل بدنی که اسیر و دچار سرطان می شود. واین بلایی است که دیکتاتورها در طول تاریخ بر سر خود آورده اند. زمانی بیدار می شوند که دیگر شرافت و صداقت از میان دست اندر کاران رخت بر بسته ،و هرچه بکوشد کسی به او راست نمی گوید.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55189
محمد برقعی
اوایل دهه پنجاه، شاه برآن شد با یک سری اصلاحات، نظام را تقویت کند؛ از جمله مبارزه با گران‌فروشی و طرح نظارت و پرسش از کجا آورده ای.
در آن ایام تازه در وزارت تعاون و روستاها مشغول به کار شده بودم. برای تهیه گزارشی از بازسازی زلزله‌ی لار، به قیر و کارزین رفتم .آقای ولیان که وزیر بود گزارش را دیده و پسندیده بود. مرا خواست و گفت این گزارش را توسعه بده تا من نسخه‌ای از آن را تقدیم اعلیحضرت کنم. گزارشی سخت انتقادی بود با نثری به شیوه آل احمد با جملات کوتاه و اعتراضی و کوبنده.
با شگفتی پرسیدم: جناب وزیر! این گزارش و خدمت شاهنشاه؟
گفت: بله. ایشان تاکید کرده اند که در هر زمینه ای گزارش واقعی، هر چه قدر تلخ و منفی به خود ایشان داده شود.
او افزود: می دانم نگران آن هستی که با سوابقت در دردسر دیگری بیفتی، اما خود اعلیحضرت در این زمینه امنیت کامل داده اند. ایشان در غم اصلاح امورند، تا تعارف و چرب زبانی.
با تمام این توضیحات و تامین ها هنوز از تهیه گزارش خودداری می کردم . دو روز بعد مرا خواست و گفت: من هم از پائین شهر آمده ام و امثال تو را می شناسم. نگرانی تو از احساس خطر نیست، از این است که یک کار نظام را تایید کنید. امثال شما به همان قهرمانی های هایتان دل خوشید. یک لحظه فکر کن ، اگر تغییری باید بشود به دست کسانی می شود که زبانشان در حکم است، نه منزه طلبان منفی باف همیشگی. همه کس می داند اصلاحات ارضی گامی مثبت بود، اما شماها آن را رد کردید، چون از سوی شاه آمده بود. من می دانم صدها اشکال داشت و احتمالا نیت مسئولین چندان پاک نبود. اما کار مثبتی بود. اگر شما پژوهشگران آشنا به روستاها کمک کرده بودید، این همه قنات خشک نمی شد و این همه دهقان از زمین کنده نمی شد تا حاشیه نشین مفلوک شهری شوند. اعلیحضرت را هرچه می خواهید بدانید، اما حال که به هر نیتی می خواهد حقیقت را بداند و اصلاحات کند، با او همراهی کنید.
دیدم درست می گوید. ما، سپاه دانش را نفی کردیم، در حالی که خدمت وسیعی به آموزش کشور کرد. با آل احمد در محکومیت خانلری هم صدا شدیم، در حالی که این طرح او به تنهایی، بیش از همه مبارزات اپوزیسیون، به بالابردن سطح آگاهی روستاییان کمک کرد.
گزارش را که تکمیل کردم، با ناامیدی و بیم به ایشان دادم.
فردا گفت: آن را به دکتر خطیبی، رئیس بخش تحقیقات بده تا آماده اش کند.
دکتر خطیبی که خواند تشویقم کرد و گفت: تنها خواهشم آن است که بخش مربوط به شرکت های تعاون روستایی آن را ملایم کن. چون مدیر کلش، انسان بسیار شریف وکارآیی است.
گفتم: قربان می دانید از منِ سرکش این هنرها بر نمی آید .
گفت: پس اگر موافق باشی، خودم درستش می کنم.
پذیرفتم. دوهفته بعد شنیدم به خواسته مقام دیگری، بخش مربوط به شرکت های سهامی زراعی هم تلطیف شده است!
دوماه بعد آقای ولیان مرا خواست. جزوه بسیار زیبایی را به دستم داد و گفت: این هم گزارشت.
باشوق ورقش زدم، و با تعجب گفتم: قربان جزوه من نه فهرست داشت و نه این همه نمودارهای زیبا.
گفت: بله همان بچه دهاتی است که آرایشش کرده اند، تا مناسبِ تقدیم شود و فهمش نیز آسان تر گردد.
گفتم: ولی قربان این نثر فخیم و مودبانه از من نیست، و نشانی از آن انتقادات تند در آن نمی بینم. این دیگر بچه دهاتی حمام رفته نیست، آقازاده با اتیکتی است.
سخن بدانجا ختم شد که از ایشان خواستم به پاس قولی که به من داده بودند اعتمادی که کرده بودم، نام مرا از روی آن بردارند، که اوهم با همان لوطی گری معروفش پذیرفت.
از این تجربه متوجه شدم که فساد تا مرحله خاصی قابل اصلاح است. مثل بدنی که اسیر و دچار سرطان می شود. واین بلایی است که دیکتاتورها در طول تاریخ بر سر خود آورده اند. زمانی بیدار می شوند که دیگر شرافت و صداقت از میان دست اندر کاران رخت بر بسته ،و هرچه بکوشد کسی به او راست نمی گوید.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55189
Zeitoons
جسارت عمل یا تنزه‌طلبی
جسارت عمل یا تنزه‌طلبی | سایت مستقل تحلیلی خبری
پشت و روی سه اعدام
کمال حسینی
...
آدرس منزل تنها شاهد اتفاق ۱۴ تیرماه ۸۸ را یافتم که ماموستا به استناد سخنان او (بهزاد) ادعا می‌کرد زانیار و لقمان قاتلان «سعدی» (پسر امام‌جمعه) بودند.
به اتفاق همراهانم با حوصله پای سخنان خانواده شاهد نشستیم. ماجرا از این قرار بوده که شب حادثه بهزاد و همسرش با ماشین از خیابان محل سکونت ماموستا شیرزادی عبور می‌کنند، عملیات عوامل شهرداری موجب شده رفت‌وآمد اتومبیل‌ها به کندی انجام گیرد. و چون سمت مقابل خیابان هم مسدود بوده، عملا در آنشب خیابان یک‌طرفه شده بود. بهزاد و همسرش در این شرایط شاهد عبور موتورسیکلتی بودند که به شکل خلاف و غیرقانونی مسیر خیابان را طی میکند. بهزاد به حرکت خلاف آنها اعتراض میکند. اما همسرش چون ترسیده بوده، بهزاد را به آرامش دعوت میکند. ترک آن موتور دو نفر بودند که بهزاد و همسرش چهره و قیافه آنها را به خاطر داشتند. آن دو برای رسیدن به محل عبور پسر امام‌جمعه ناگزیر قسمتی از مسیر خیابان را خلاف طی می‌کنند تا خود را به جنب منزل ماموستا شیرزادی برسانند. آنها هنوز از محل زیاد دور نشده‌اند که صدای تیراندازی را می‌شنوند. این صحنه را بهزاد و همسرش با جزئیات به‌یاد داشتند.
پس از انجام عملیات عاملان متواری می‌شوند و خبر ترور فرزند امام‌جمعه مریوان به سرعت در شهر می‌پیچد، بهزاد چون با سعدی آشنایی داشته به مراسم ختم او می‌رود و داستان آنشب را برای ماموستا شیرزادی بازگو میکند. او می‌گوید: پس از شنیدن خبر دستگیری قاتلان سعدی بسیار خوشحال شدم، چون احساس می‌کردم خون دوستم نباید هدر رود.
بهزاد گفت: مدت‌ها گذشت، تصاویر زانیار و لقمان از رسانه‌ها به عنوان متهمین ترور سعدی منتشر شد. من و همسرم مطمئن بودیم که اشتباهی صورت گرفته است چون عکس دستگیرشده‌ها هیچ شباهتی به تصویری که من و همسرم از آنها در ذهن داشتیم، نداشت. این ماجرا برای ما که آنشب شوم را دیده بودیم، باورنکردنی بود و برای اینکه پدر رفیقم در این دام نیفتد به سراغش رفتم و او را نسبت به واقعیت ماجرا آگاه کردم و به او گفتم برای اینکه روح سعدی در آرامش باشد نگذارد سر دو‌جوان بیگناه بالای دار برود.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55219
کمال حسینی
...
آدرس منزل تنها شاهد اتفاق ۱۴ تیرماه ۸۸ را یافتم که ماموستا به استناد سخنان او (بهزاد) ادعا می‌کرد زانیار و لقمان قاتلان «سعدی» (پسر امام‌جمعه) بودند.
به اتفاق همراهانم با حوصله پای سخنان خانواده شاهد نشستیم. ماجرا از این قرار بوده که شب حادثه بهزاد و همسرش با ماشین از خیابان محل سکونت ماموستا شیرزادی عبور می‌کنند، عملیات عوامل شهرداری موجب شده رفت‌وآمد اتومبیل‌ها به کندی انجام گیرد. و چون سمت مقابل خیابان هم مسدود بوده، عملا در آنشب خیابان یک‌طرفه شده بود. بهزاد و همسرش در این شرایط شاهد عبور موتورسیکلتی بودند که به شکل خلاف و غیرقانونی مسیر خیابان را طی میکند. بهزاد به حرکت خلاف آنها اعتراض میکند. اما همسرش چون ترسیده بوده، بهزاد را به آرامش دعوت میکند. ترک آن موتور دو نفر بودند که بهزاد و همسرش چهره و قیافه آنها را به خاطر داشتند. آن دو برای رسیدن به محل عبور پسر امام‌جمعه ناگزیر قسمتی از مسیر خیابان را خلاف طی می‌کنند تا خود را به جنب منزل ماموستا شیرزادی برسانند. آنها هنوز از محل زیاد دور نشده‌اند که صدای تیراندازی را می‌شنوند. این صحنه را بهزاد و همسرش با جزئیات به‌یاد داشتند.
پس از انجام عملیات عاملان متواری می‌شوند و خبر ترور فرزند امام‌جمعه مریوان به سرعت در شهر می‌پیچد، بهزاد چون با سعدی آشنایی داشته به مراسم ختم او می‌رود و داستان آنشب را برای ماموستا شیرزادی بازگو میکند. او می‌گوید: پس از شنیدن خبر دستگیری قاتلان سعدی بسیار خوشحال شدم، چون احساس می‌کردم خون دوستم نباید هدر رود.
بهزاد گفت: مدت‌ها گذشت، تصاویر زانیار و لقمان از رسانه‌ها به عنوان متهمین ترور سعدی منتشر شد. من و همسرم مطمئن بودیم که اشتباهی صورت گرفته است چون عکس دستگیرشده‌ها هیچ شباهتی به تصویری که من و همسرم از آنها در ذهن داشتیم، نداشت. این ماجرا برای ما که آنشب شوم را دیده بودیم، باورنکردنی بود و برای اینکه پدر رفیقم در این دام نیفتد به سراغش رفتم و او را نسبت به واقعیت ماجرا آگاه کردم و به او گفتم برای اینکه روح سعدی در آرامش باشد نگذارد سر دو‌جوان بیگناه بالای دار برود.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55219
سایت خبری تحلیلی زیتون
پشت و روی سه اعدام | سایت خبری تحلیلی زیتون
پشت پرده بارها با امام‌جمعه مریوان (ماموستا شیرزادی) در خصوص پرونده زانیار و لقمان مرادی حرف زدم. استدلال اصلی ایشان برای رضایت ندادن به این دو جوان این‌بودکه حتی اگر وی به عنوان شاکی خصوصی رضایت هم بدهد، حکم اعدام این دو جوان به دلیل اتهام «محاربه با خدا»…
اعدام، رفع ابهام به شیوه جمهوری اسلامی
زیتون ـ مهسا محمدی: صبح امروز خبرگزاری فارس در خبری اختصاصی از اعدام سه زندانی کرد در ایران خبر داد.
رامین حسین‌پناهی یکی از این زندانیان محکوم به اعدام بود که برادرش امجد حسین‌پناهی هم خبر اعدام او را در صفحه توئیتر خود تایید کرد. اما تا به‌حال هیچ تاییدی از سوی خانواده زانیار و لقمان مرادی دو زندانی دیگر منتشر نشده است و خانواده می‌گویند که علیرغم مراجعه به زندان و منابع قضایی تابحال توضیحی درباره اعدام احتمالی آنان داده نشده است.
فارس اتهام این سه زندانی را «عضویت در گروه تروریستی، درگیری مسلحانه و مشارکت در اقدام تروریستی» عنوان کرد. اما این سه زندانی و خانواده‌های آنان همواره این اتهامات را رد کرده‌اند.
بعد از مدتی اما خبرگزاری تسنیم خبر داد که دادسرای عمومی و انقلاب تهران اعدام زانیار مرادی و لقمان مرادی و رامین حسین‌پناهی را تایید کرد.
در طی ماههای اخیر کمپین‌های فراوانی برای شکستن حکم اعدام این افراد در شبکه‌های مجازی به راه افتاد و سازمان های حقوق بشری مانند عفو بین‌الملل بارها از جمهوری اسلامی خواستند که از اعدام این افراد صرف‌نظر کرده و به برگزاری دادگاهی منصفانه و علنی برای آنان اقدام کند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55222
زیتون ـ مهسا محمدی: صبح امروز خبرگزاری فارس در خبری اختصاصی از اعدام سه زندانی کرد در ایران خبر داد.
رامین حسین‌پناهی یکی از این زندانیان محکوم به اعدام بود که برادرش امجد حسین‌پناهی هم خبر اعدام او را در صفحه توئیتر خود تایید کرد. اما تا به‌حال هیچ تاییدی از سوی خانواده زانیار و لقمان مرادی دو زندانی دیگر منتشر نشده است و خانواده می‌گویند که علیرغم مراجعه به زندان و منابع قضایی تابحال توضیحی درباره اعدام احتمالی آنان داده نشده است.
فارس اتهام این سه زندانی را «عضویت در گروه تروریستی، درگیری مسلحانه و مشارکت در اقدام تروریستی» عنوان کرد. اما این سه زندانی و خانواده‌های آنان همواره این اتهامات را رد کرده‌اند.
بعد از مدتی اما خبرگزاری تسنیم خبر داد که دادسرای عمومی و انقلاب تهران اعدام زانیار مرادی و لقمان مرادی و رامین حسین‌پناهی را تایید کرد.
در طی ماههای اخیر کمپین‌های فراوانی برای شکستن حکم اعدام این افراد در شبکه‌های مجازی به راه افتاد و سازمان های حقوق بشری مانند عفو بین‌الملل بارها از جمهوری اسلامی خواستند که از اعدام این افراد صرف‌نظر کرده و به برگزاری دادگاهی منصفانه و علنی برای آنان اقدام کند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55222
Zeitoons
اعدام، رفع ابهام به شیوه جمهوری اسلامی
اعدام، رفع ابهام به شیوه جمهوری اسلامی | سایت مستقل تحلیلی خبری
کردهای زندانی، قربانی قدوم اردوغان
احسان ابراهیمی
در اوج جنبش سبز و اعتراض مردم به کودتای انتخاباتی در خیابان‌های ملتهب پایتخت، در شرایطی که حکومت و رئیس رسوای دولت کودتا نیاز به کاستن فشار خارجی و ایجاد شکاف در بین متحدین اروپایی و آمریکایی داشتند، با دعوت از رئیس‌جمهور برزیل و نخست‌وزیر ترکیه، قرارداد خروج ذخیره اورانیوم ایران را امضا کردند.
آن‌روز، همزمان با ورود اردوغان به خاک ایران، ۵ زندانی کرد که سال‌ها بی‌دلیل و بر اساس اتهامات واهی و تحت شکنجه و دادرسی مضحک و ظالمانه در زندان و زیر تیغ بودند، اعدام شدند تا دل اردوغان گرم و نرم شود و حکومت نشان دهد آئین قربانی کردن را خوب بلد است. فرزاد کمانگر و شیرین علم هولی و سه نفر دیگر، خونشان، فرش قرمز ورود اردوغان شد.
اگر مهیب رهبران جنبش سبز و بی‌اعتنایی آمریکای اوباما و تروپیکای اروپایی نبود، چه بسا دست خالی حکومت، با آن قرارداد مضحک خالی‌تر می‌شد، اما نشد آنچه در سر می‌پروراندند.
در دورانی که ورود ساکن فعلی کاخ سفید و بازگشت دوباره تحریم‌ها از یک‌سو و از سوی دیگر، حضور نظامی اسرائیل در سوریه‌ی ویران‌شده و ترس حکومت از هم‌دستی امریکا، اسرائیل و عربستان، و همچنین درگیری هر سه کشور ایران، روسیه و ترکیه در جنگ سوریه و تحریم‌های آمریکا، جبهه‌های جدیدی از رویارویی و یارکشی و فرار از تحریم‌ها گشوده، به اسم مذاکره برای پایان جنگ در سوریه، اردوغان به ایران آمد، این‌بار در کسوت رئیس‌جمهور ترکیه، بار دیگر سه کرد زندانی و سال‌ها گروگان و بیگناه و متهم به جرم ناکرده، قربانی قدوم وی شدند تا رفاقت و مرام مشترک در آدم‌کشی با خون‌های داغ، رنگی‌تر شود.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55234
احسان ابراهیمی
در اوج جنبش سبز و اعتراض مردم به کودتای انتخاباتی در خیابان‌های ملتهب پایتخت، در شرایطی که حکومت و رئیس رسوای دولت کودتا نیاز به کاستن فشار خارجی و ایجاد شکاف در بین متحدین اروپایی و آمریکایی داشتند، با دعوت از رئیس‌جمهور برزیل و نخست‌وزیر ترکیه، قرارداد خروج ذخیره اورانیوم ایران را امضا کردند.
آن‌روز، همزمان با ورود اردوغان به خاک ایران، ۵ زندانی کرد که سال‌ها بی‌دلیل و بر اساس اتهامات واهی و تحت شکنجه و دادرسی مضحک و ظالمانه در زندان و زیر تیغ بودند، اعدام شدند تا دل اردوغان گرم و نرم شود و حکومت نشان دهد آئین قربانی کردن را خوب بلد است. فرزاد کمانگر و شیرین علم هولی و سه نفر دیگر، خونشان، فرش قرمز ورود اردوغان شد.
اگر مهیب رهبران جنبش سبز و بی‌اعتنایی آمریکای اوباما و تروپیکای اروپایی نبود، چه بسا دست خالی حکومت، با آن قرارداد مضحک خالی‌تر می‌شد، اما نشد آنچه در سر می‌پروراندند.
در دورانی که ورود ساکن فعلی کاخ سفید و بازگشت دوباره تحریم‌ها از یک‌سو و از سوی دیگر، حضور نظامی اسرائیل در سوریه‌ی ویران‌شده و ترس حکومت از هم‌دستی امریکا، اسرائیل و عربستان، و همچنین درگیری هر سه کشور ایران، روسیه و ترکیه در جنگ سوریه و تحریم‌های آمریکا، جبهه‌های جدیدی از رویارویی و یارکشی و فرار از تحریم‌ها گشوده، به اسم مذاکره برای پایان جنگ در سوریه، اردوغان به ایران آمد، این‌بار در کسوت رئیس‌جمهور ترکیه، بار دیگر سه کرد زندانی و سال‌ها گروگان و بیگناه و متهم به جرم ناکرده، قربانی قدوم وی شدند تا رفاقت و مرام مشترک در آدم‌کشی با خون‌های داغ، رنگی‌تر شود.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55234
Zeitoons
کردهای زندانی، قربانی قدوم اردوغان
کردهای زندانی، قربانی قدوم اردوغان | سایت مستقل تحلیلی خبری
پشتیبانی بیش از دویست فعال سیاسی و کنشگر اجتماعی از سخنان پروانه سلحشوری و غلامرضا حیدری
زیتون– بیش از دویست فعال سیاسی و مدنی از گرایشات مختلف فکری در داخل و خارج از کشور از نطق پیش از دستور پروانه سلحشوری و غلامرضا حیدری پشتیبانی کردند.
به گزارش «زیتون» در این بیانیه آمده است: ما فعالان سیاسی و کنشگران اجتماعی که دل به آزادی، استقلال، دموکراسی و انتخابات آزاد بسته ایم و «نظارت استصوابی» شورای نگهبان را سد مستحکمی در برابر احقاق حقوق ملت می بینیم، پشتیبانی قاطع و همه جانبه خود را از خانم پروانه سلحشوری و آقای غلامرضا حیدری اعلام می کنیم.
امضا کنندگان این بیانیه با تاکید بر «انتخابات آزاد»، «رقابتی و منصفانه و لغو نظارت استصوابی» افزوده‌اند: «ما امیدواریم با حذف ” نظارت استصوابی ” مجلس خانه ملت شود، و نمایندگان بازگوکننده خواسته ها و مطالبات موجود در درون جامعه باشند، و تنوع و تکثر شهروندان را در سطح حاکمیت بازتاب دهند، و امکان پاسگوئی حقوقی و کم هزینه مطالبات درونی جامعه را فراهم آورند.»
متن کامل بیانیه و اسامی امضاکنندگان که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به این شرح است:
http://zeitoons.com/55243
زیتون– بیش از دویست فعال سیاسی و مدنی از گرایشات مختلف فکری در داخل و خارج از کشور از نطق پیش از دستور پروانه سلحشوری و غلامرضا حیدری پشتیبانی کردند.
به گزارش «زیتون» در این بیانیه آمده است: ما فعالان سیاسی و کنشگران اجتماعی که دل به آزادی، استقلال، دموکراسی و انتخابات آزاد بسته ایم و «نظارت استصوابی» شورای نگهبان را سد مستحکمی در برابر احقاق حقوق ملت می بینیم، پشتیبانی قاطع و همه جانبه خود را از خانم پروانه سلحشوری و آقای غلامرضا حیدری اعلام می کنیم.
امضا کنندگان این بیانیه با تاکید بر «انتخابات آزاد»، «رقابتی و منصفانه و لغو نظارت استصوابی» افزوده‌اند: «ما امیدواریم با حذف ” نظارت استصوابی ” مجلس خانه ملت شود، و نمایندگان بازگوکننده خواسته ها و مطالبات موجود در درون جامعه باشند، و تنوع و تکثر شهروندان را در سطح حاکمیت بازتاب دهند، و امکان پاسگوئی حقوقی و کم هزینه مطالبات درونی جامعه را فراهم آورند.»
متن کامل بیانیه و اسامی امضاکنندگان که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به این شرح است:
http://zeitoons.com/55243
سایت خبری تحلیلی زیتون
????پشتیبانی بیش از دویست فعال سياسي و كنشگر اجتماعي از سخنان پروانه سلحشوری و غلامرضا حیدری | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون– بیش از دویست فعال سیاسی و مدنی از گرایشات مختلف فکری در داخل و خارج از کشور از نطق پیش از دستور پروانه سلحشوری و غلامرضا حیدری پشتیبانی کردند. به گزارش «زیتون» در این بیانیه آمده است: ما فعالان سیاسی و کنشگران اجتماعی که دل به آزادی، استقلال، دموکراسی…
سوریه و کنفرانس تهران
مهدی نوربخش
کنفرانس سه کشور ایران، ترکیه و روسیه در تهران بر سربحران سوریه حالی پایان یافت که دولت روحانی نشان داد که ایران در مورد سوریه، مواضع مشترکی با روسیه دارد. دولت ترکیه در مورد بحران ادلب به‌دنبال آتش‌بس و یک راه حل مسالمت‌امیز بود اما پوتین و روحانی بر راه حل نظامی تکیه کردند. هر سه کشور گروه‌هایی را نظیر جبهه النصره و داعش تروریست دانشته و بین گروه‌های معارض و مخالف اسد که یا در گذشته به آتش‌بس پیوسته و یا خواهند پیوست، فرق قائل می‌شدند. اما ایران و روسیه با پیشنهاد ترکیه برای حل مسالمت‌امیز بحران ادلب و مذاکره با گروه‌های مسلح موافق نبودند. هر سه کشور تصریح داشتند که راه حل پایان دادن به بحران سوریه نظامی نیست و تنها از طریق مذاکره و در یک فرایند سیاسی، مشکل این کشور قابل حل خواهد بود. اما ایران و روسیه حاضر نبودند که مذاکره سیاسی را از ادلب و با مخالفین اسد شروع کنند.
تاکنون کاملا مشخص شده است که روسیه در سوریه منافع دیگری را دنبال میکند و این منافع لزوما با منافع ایران هم‌سویی ندارد. روسیه با ریاست‌جمهوری سادات در مصر، با حمله نظامی غرب و امریکا به لیبی و با شروع بهار عربی در سوریه و دخالت کشورهای همسایه و غرب در این کشور، سه کشور مصر، لیبی و سوریه را از حیطه نفوذ خود از دست داده بود. دخالت نظامی روسیه با دعوت و حمایت کامل ایران در سوریه، فرصت و گام بزرگی برای پوتین شد تا نفوذ سیاسی خود را مجددا در خاورمیانه و افریقای شمالی احیا کند. پوتین در سوریه با سیاست خارجی امریکا و عدم رغبت اوباما به حمایت کامل از مخالفین اسد و عدم هماهنگی و ناتوانی دولت‌های مخالف اسد در این منطقه مواجه شده بود. ایران همراه با اسد، علی رغم بسیج منطقه ای از لبنان، عراق و پاکستان و گسیل افغانستانی‌های مقیم ایران، در سال ۱۳۹۴ جنگ داخلی سوریه را به بست کشیده و راه را برای دخالت نظامی روسیه به این کشور باز کرد. روس‌ها با چچنی کردن سوریه و استراتژی بمباران هوایی و بدون تبعیض بخش‌های مختلف این کشور، موفق شدند که مخالفین اسد و گروه‌های جهادی را شکست دهند. روسیه به‌جز دخالت نظامی در سوریه، با کشورهایی نظیر اسرائیل و عربستان سعودی در ایجاد همکاری‌های منطقه‌ای توفیق حاصل نموده و اکنون به یک قدرت منطقه ای در خاورمیانه و ایجاد کنترل کامل در سوریه تبدیل شده و در عین حال با همه کشورهای منطقه روابط خود را حفظ کرده است اما برای اسرائیل در سیاست خارجی خود جایگاه خاصی قائل است. پوتین نهایتا می‌خواهد روابط خودرا با غرب و خصوصا با امریکا ترمیم کند و در این رابطه، روابط تنگاتنگ پوتین و ناتانیاهو بسیار کلیدی‌ست. علیرغم تمایل اسرائیل، پوتین هنوز حاضر نشده است از ایران بخواهد تا بطور کامل از سوریه خارج شود، به‌خاطر اینکه او می‌خواهد از ایران به‌عنوان یک برگ برنده در روابط احتمالی اینده خود با امریکا استفاده کند. هیچ بعید نیست که پوتین نهایتا بر سر ایران برای رسمیت دادن به تصاحب کریمه و سامان دادن به اوضاع در و روابط با اوکراین و برداشتن تحریم‌های غربی معامله کند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55273
مهدی نوربخش
کنفرانس سه کشور ایران، ترکیه و روسیه در تهران بر سربحران سوریه حالی پایان یافت که دولت روحانی نشان داد که ایران در مورد سوریه، مواضع مشترکی با روسیه دارد. دولت ترکیه در مورد بحران ادلب به‌دنبال آتش‌بس و یک راه حل مسالمت‌امیز بود اما پوتین و روحانی بر راه حل نظامی تکیه کردند. هر سه کشور گروه‌هایی را نظیر جبهه النصره و داعش تروریست دانشته و بین گروه‌های معارض و مخالف اسد که یا در گذشته به آتش‌بس پیوسته و یا خواهند پیوست، فرق قائل می‌شدند. اما ایران و روسیه با پیشنهاد ترکیه برای حل مسالمت‌امیز بحران ادلب و مذاکره با گروه‌های مسلح موافق نبودند. هر سه کشور تصریح داشتند که راه حل پایان دادن به بحران سوریه نظامی نیست و تنها از طریق مذاکره و در یک فرایند سیاسی، مشکل این کشور قابل حل خواهد بود. اما ایران و روسیه حاضر نبودند که مذاکره سیاسی را از ادلب و با مخالفین اسد شروع کنند.
تاکنون کاملا مشخص شده است که روسیه در سوریه منافع دیگری را دنبال میکند و این منافع لزوما با منافع ایران هم‌سویی ندارد. روسیه با ریاست‌جمهوری سادات در مصر، با حمله نظامی غرب و امریکا به لیبی و با شروع بهار عربی در سوریه و دخالت کشورهای همسایه و غرب در این کشور، سه کشور مصر، لیبی و سوریه را از حیطه نفوذ خود از دست داده بود. دخالت نظامی روسیه با دعوت و حمایت کامل ایران در سوریه، فرصت و گام بزرگی برای پوتین شد تا نفوذ سیاسی خود را مجددا در خاورمیانه و افریقای شمالی احیا کند. پوتین در سوریه با سیاست خارجی امریکا و عدم رغبت اوباما به حمایت کامل از مخالفین اسد و عدم هماهنگی و ناتوانی دولت‌های مخالف اسد در این منطقه مواجه شده بود. ایران همراه با اسد، علی رغم بسیج منطقه ای از لبنان، عراق و پاکستان و گسیل افغانستانی‌های مقیم ایران، در سال ۱۳۹۴ جنگ داخلی سوریه را به بست کشیده و راه را برای دخالت نظامی روسیه به این کشور باز کرد. روس‌ها با چچنی کردن سوریه و استراتژی بمباران هوایی و بدون تبعیض بخش‌های مختلف این کشور، موفق شدند که مخالفین اسد و گروه‌های جهادی را شکست دهند. روسیه به‌جز دخالت نظامی در سوریه، با کشورهایی نظیر اسرائیل و عربستان سعودی در ایجاد همکاری‌های منطقه‌ای توفیق حاصل نموده و اکنون به یک قدرت منطقه ای در خاورمیانه و ایجاد کنترل کامل در سوریه تبدیل شده و در عین حال با همه کشورهای منطقه روابط خود را حفظ کرده است اما برای اسرائیل در سیاست خارجی خود جایگاه خاصی قائل است. پوتین نهایتا می‌خواهد روابط خودرا با غرب و خصوصا با امریکا ترمیم کند و در این رابطه، روابط تنگاتنگ پوتین و ناتانیاهو بسیار کلیدی‌ست. علیرغم تمایل اسرائیل، پوتین هنوز حاضر نشده است از ایران بخواهد تا بطور کامل از سوریه خارج شود، به‌خاطر اینکه او می‌خواهد از ایران به‌عنوان یک برگ برنده در روابط احتمالی اینده خود با امریکا استفاده کند. هیچ بعید نیست که پوتین نهایتا بر سر ایران برای رسمیت دادن به تصاحب کریمه و سامان دادن به اوضاع در و روابط با اوکراین و برداشتن تحریم‌های غربی معامله کند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55273
Zeitoons
سوریه و کنفرانس تهران
سوریه و کنفرانس تهران | سایت مستقل تحلیلی خبری
حمله به کنسولگری ایران در بصره، تحریک دشمنان یا خشم مردم
زیتون-نیلوفر سعیدی: تداوم ناآرامی در عراق، ارتباط مستقیمی با نقش دولت مرکزی بغداد، ریشه دواندن فساد در ساختار حکومت و تنش‌ها و اختلافات داخلی بین احزاب کوچک و بزرگ عراق دارد. کشوری که پس از سقوط حکومت بعثی صدام در سال ۲۰۰۳ تاکنون رویدادهای مهمی را پشت سر گذاشته، هنوز هم به ثبات و آرامش نزدیک نشده است و علاوه بر بغداد، بصره و چندین شهر بزرگ دیگر نیز در دو سال اخیر، همواره صحنه‌ی تظاهرات و اعتراض مردمی بوده است.
در این میان، در برخی از اعتراضات شهروندان عراقی، پای ایران هم به میان آمده و بخشی از معترضین، جمهوری اسلامی را یکی از عوامل مشکلات خود می‌دانند. اما واقعیت قضیه چیست؟ آیا آن‌گونه که برخی از مسئولین و تحلیل‌گران جمهوری اسلامی و بعضی از سران احزاب شیعه می‌گویند؛ دشمنان نفوذی هستند که مردم عراق را تحریک می کنند؟ یا این مساله ابعاد دیگری دارد؟
نارضایتی از دولت ناکارآمد
قبلا تصور می‌شد پس از سقوط صدام، اختلافات مذهبی و قومی، عراق را به میدان بزرگترین درگیری‌ها و منازعات طائفی تبدیل کند. اما تحلیل اوضاع و احوال سیاسی، امنیتی و اجتماعی عراق نشان می‌دهد که اتفاقا مردم و شهروندان عادی عراق، در دام اختلافات قومی و دینی نمی‌افتند و این احزاب سیاسی و گروه‌های پنهان و غیرقانونی هستند که برای رسیدن به قدرت، از این ابزار استفاده می‌کنند. ظاهرا آنچه که بیش از هر چیز دیگری برای مردم عادی اهمیت دارد، رفاه و حقوق شهروندی است. در حال حاضر، مردم عراق و به‌ویژه بسیاری از شهروندان بغداد و بصره، معتقدند دولت به فکر آنها نیست و حتی نیازهای اولیه و زیرساخت‌های زندگی در شهرهای بزرگ را فراهم نمی‌کند. به ویژه در فصل گرما، ناتوانی دولت در تامین برق و حالا به وجود آمدن معضل جدی در تامین آب آشامیدنی، بسیاری از مردم بصره را خشمگین کرده است.
چرا بصره مهم است؟
بصره پس از بغداد، بزرگترین شهر عراق است. اگر چه از سال ۲۰۰۳ میلادی در استان و شهر بصره سرشماری انجام داده نشده، اما گفته می‌شود جمعیت این استان که در سال ۲۰۰۳ میلادی، دو میلیون و سیصد هزار نفر بوده، حالا به مرز سه و نیم میلیون نفر رسیده و دست کم سه میلیون نفر از این جمعیت در شهر بندری بصره زندگی می‌کنند؛ شهری که با ایران و کویت مرز آبی دارد و از لحاظ اقتصادی و جغرافیایی برای عراق، اهمیت ویژه‌ای دارد.
اگر چه در ده‌سال گذشته، گه‌گاه ایده‌ی ضرورت تاسیس یک ساختار حکومتی جدید در استان بصره مطرح شده و برخی از فعالان سیاسی و مردم بصره، خواهان آن شده‌اند که بصره نیز مانند اقلیم کردستان از عراق مستقل شود، اما دست کم در فضای سیاسی و اجتماعی فعلی، کسی از اقتصاد حرف نمی‌زند و مردم این شهر بزرگ، مطالباتی همچون ضرورت تامین برق، آب آشامیدنی و توجه به نیازهای اقتصادی‌شان دارند.
حمله به کنسولگری ایران، دلایل و انگیزه‌ها
روز جمعه، شانزدهم شهریور ماه امسال، در حالی‌که تظاهرات اعتراض‌آمیز مردم بصره و به آتش کشیدن ساختمان‌های دولتی ادامه داشت، سپاه قدس، آخرین نفرات مامور در کنسولگری ایران در بصره را خارج و آنان را به سوی بغداد روانه کرد. با تاریک شدن هوا، معترضین در مقابل کنسولگری ایران گرد هم آمدند و با بالا رفتن میزان جمعیت معترض، دیوار و دروازه آهنین ورودی شکسته شد و نوجوانان و جوانان خشمگین بصروای، وارد کنسولگری شدند.
تصاویری که از حمله‌ی مردم معترض بصره به ساختمان بزرگ کنسولگری ایران منتشر شده، نشان دهنده‌ی این است که مهاجمینی که ساختمان کنسولگری را تسخیر کرده و اغلب اتاق‌ها را به آتش می‌کشند، تلاشی برای پنهان کردن چهره‌ی خود ندارند و با خونسردی و آگاهی و در برابر دوربین روشن موبایل‌ها، همه جای کنسولگری را به آتش می‌کشند، وسایل موجود را تخریب می‌کنند، پرچم ایران را پایین می‌کشند و پس از لگد مال کردن و آتش زدن پرچم سه رنگ ایران، پرچم کشور خودشان یعنی عراق را بالا می برند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55261
زیتون-نیلوفر سعیدی: تداوم ناآرامی در عراق، ارتباط مستقیمی با نقش دولت مرکزی بغداد، ریشه دواندن فساد در ساختار حکومت و تنش‌ها و اختلافات داخلی بین احزاب کوچک و بزرگ عراق دارد. کشوری که پس از سقوط حکومت بعثی صدام در سال ۲۰۰۳ تاکنون رویدادهای مهمی را پشت سر گذاشته، هنوز هم به ثبات و آرامش نزدیک نشده است و علاوه بر بغداد، بصره و چندین شهر بزرگ دیگر نیز در دو سال اخیر، همواره صحنه‌ی تظاهرات و اعتراض مردمی بوده است.
در این میان، در برخی از اعتراضات شهروندان عراقی، پای ایران هم به میان آمده و بخشی از معترضین، جمهوری اسلامی را یکی از عوامل مشکلات خود می‌دانند. اما واقعیت قضیه چیست؟ آیا آن‌گونه که برخی از مسئولین و تحلیل‌گران جمهوری اسلامی و بعضی از سران احزاب شیعه می‌گویند؛ دشمنان نفوذی هستند که مردم عراق را تحریک می کنند؟ یا این مساله ابعاد دیگری دارد؟
نارضایتی از دولت ناکارآمد
قبلا تصور می‌شد پس از سقوط صدام، اختلافات مذهبی و قومی، عراق را به میدان بزرگترین درگیری‌ها و منازعات طائفی تبدیل کند. اما تحلیل اوضاع و احوال سیاسی، امنیتی و اجتماعی عراق نشان می‌دهد که اتفاقا مردم و شهروندان عادی عراق، در دام اختلافات قومی و دینی نمی‌افتند و این احزاب سیاسی و گروه‌های پنهان و غیرقانونی هستند که برای رسیدن به قدرت، از این ابزار استفاده می‌کنند. ظاهرا آنچه که بیش از هر چیز دیگری برای مردم عادی اهمیت دارد، رفاه و حقوق شهروندی است. در حال حاضر، مردم عراق و به‌ویژه بسیاری از شهروندان بغداد و بصره، معتقدند دولت به فکر آنها نیست و حتی نیازهای اولیه و زیرساخت‌های زندگی در شهرهای بزرگ را فراهم نمی‌کند. به ویژه در فصل گرما، ناتوانی دولت در تامین برق و حالا به وجود آمدن معضل جدی در تامین آب آشامیدنی، بسیاری از مردم بصره را خشمگین کرده است.
چرا بصره مهم است؟
بصره پس از بغداد، بزرگترین شهر عراق است. اگر چه از سال ۲۰۰۳ میلادی در استان و شهر بصره سرشماری انجام داده نشده، اما گفته می‌شود جمعیت این استان که در سال ۲۰۰۳ میلادی، دو میلیون و سیصد هزار نفر بوده، حالا به مرز سه و نیم میلیون نفر رسیده و دست کم سه میلیون نفر از این جمعیت در شهر بندری بصره زندگی می‌کنند؛ شهری که با ایران و کویت مرز آبی دارد و از لحاظ اقتصادی و جغرافیایی برای عراق، اهمیت ویژه‌ای دارد.
اگر چه در ده‌سال گذشته، گه‌گاه ایده‌ی ضرورت تاسیس یک ساختار حکومتی جدید در استان بصره مطرح شده و برخی از فعالان سیاسی و مردم بصره، خواهان آن شده‌اند که بصره نیز مانند اقلیم کردستان از عراق مستقل شود، اما دست کم در فضای سیاسی و اجتماعی فعلی، کسی از اقتصاد حرف نمی‌زند و مردم این شهر بزرگ، مطالباتی همچون ضرورت تامین برق، آب آشامیدنی و توجه به نیازهای اقتصادی‌شان دارند.
حمله به کنسولگری ایران، دلایل و انگیزه‌ها
روز جمعه، شانزدهم شهریور ماه امسال، در حالی‌که تظاهرات اعتراض‌آمیز مردم بصره و به آتش کشیدن ساختمان‌های دولتی ادامه داشت، سپاه قدس، آخرین نفرات مامور در کنسولگری ایران در بصره را خارج و آنان را به سوی بغداد روانه کرد. با تاریک شدن هوا، معترضین در مقابل کنسولگری ایران گرد هم آمدند و با بالا رفتن میزان جمعیت معترض، دیوار و دروازه آهنین ورودی شکسته شد و نوجوانان و جوانان خشمگین بصروای، وارد کنسولگری شدند.
تصاویری که از حمله‌ی مردم معترض بصره به ساختمان بزرگ کنسولگری ایران منتشر شده، نشان دهنده‌ی این است که مهاجمینی که ساختمان کنسولگری را تسخیر کرده و اغلب اتاق‌ها را به آتش می‌کشند، تلاشی برای پنهان کردن چهره‌ی خود ندارند و با خونسردی و آگاهی و در برابر دوربین روشن موبایل‌ها، همه جای کنسولگری را به آتش می‌کشند، وسایل موجود را تخریب می‌کنند، پرچم ایران را پایین می‌کشند و پس از لگد مال کردن و آتش زدن پرچم سه رنگ ایران، پرچم کشور خودشان یعنی عراق را بالا می برند.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55261
Zeitoons
حمله به کنسولگری ایران در بصره، تحریک دشمنان یا خشم مردم
حمله به کنسولگری ایران در بصره، تحریک دشمنان یا خشم مردم | سایت مستقل تحلیلی خبری
بحران فروپاشی اقتصادی
ابراهیم نبوی
سقوط ۹۷
قسمت دوم
آیا گفته‌های رهبر ایران مبنی بر اینکه مشکلات اقتصادی ربطی به تحریم و مسائل خارجی ندارد، درست است، یا هم‌چنان‌که همواره و اغلب دولت‌های اصول‌گرا گفته‌اند همه مشکلات اقتصادی ما ناشی از استکبار و موفقیت ما ناشی از نبوغ خودمان است؟ رهبر ایران همیشه وقتی دولت طرفدار خودش، مشکل اقتصادی فراهم میکند استکبار را عامل مشکلات می‌داند و وقتی که دولت حدی سویه اصلاح‌طلبی دارد، عامل مشکلات را دولت می‌داند. در دوران دولت احمدی نژاد در فاصله یک سال ارزش پول ایران سه برابر سقوط کرد و در شش ماه گذشته نیز همین اتفاق افتاده است. بار پیشین رهبری عامل بحران را آمریکا و تحریم‌های بی‌رحمانه دانست و حالا آن را مستقل از استکبار می‌داند.
....
شعار «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگه تمومه ماجرا» که در جنبش دی ماه سال گذشته سرداده شد، از یک دید، شعاری کاملا درست و منطقی بود. تقسیم گروه‌های سیاسی به اصلاح‌طلب و اصول‌گرا مبنایی سیاسی دارد، در حالی که مسئله کشور سیاسی نیست. ممکن است تغییر رژیم برای تغییر شکل اقتصاد و رفتار اجتماعی راه حلی از سوی برخی باشد، اما بحرانی که جامعه را با تنش مواجه کرده حالا دیگر بحرانی سیاسی نیست. در واقع اصلاح‌طلبی منتفی شده است. چون سیاست منتفی شده است.
متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/55286
ابراهیم نبوی
سقوط ۹۷
قسمت دوم
آیا گفته‌های رهبر ایران مبنی بر اینکه مشکلات اقتصادی ربطی به تحریم و مسائل خارجی ندارد، درست است، یا هم‌چنان‌که همواره و اغلب دولت‌های اصول‌گرا گفته‌اند همه مشکلات اقتصادی ما ناشی از استکبار و موفقیت ما ناشی از نبوغ خودمان است؟ رهبر ایران همیشه وقتی دولت طرفدار خودش، مشکل اقتصادی فراهم میکند استکبار را عامل مشکلات می‌داند و وقتی که دولت حدی سویه اصلاح‌طلبی دارد، عامل مشکلات را دولت می‌داند. در دوران دولت احمدی نژاد در فاصله یک سال ارزش پول ایران سه برابر سقوط کرد و در شش ماه گذشته نیز همین اتفاق افتاده است. بار پیشین رهبری عامل بحران را آمریکا و تحریم‌های بی‌رحمانه دانست و حالا آن را مستقل از استکبار می‌داند.
....
شعار «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگه تمومه ماجرا» که در جنبش دی ماه سال گذشته سرداده شد، از یک دید، شعاری کاملا درست و منطقی بود. تقسیم گروه‌های سیاسی به اصلاح‌طلب و اصول‌گرا مبنایی سیاسی دارد، در حالی که مسئله کشور سیاسی نیست. ممکن است تغییر رژیم برای تغییر شکل اقتصاد و رفتار اجتماعی راه حلی از سوی برخی باشد، اما بحرانی که جامعه را با تنش مواجه کرده حالا دیگر بحرانی سیاسی نیست. در واقع اصلاح‌طلبی منتفی شده است. چون سیاست منتفی شده است.
متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/55286
Zeitoons
بحران فروپاشی اقتصادی (سقوط ۹۷)
بحران فروپاشی اقتصادی (سقوط ۹۷) | سایت مستقل تحلیلی خبری
گردش به راست سوئد و آلمان پس از اتریش و ایتالیا
پناهندگی، بحران بین قاره‌ای از آسیا تا آفریقا و اروپا
زیتون ـمهسا محمدی: براساس گزارش سال ۲۰۱۷ سازمان ملل، تعداد کسانی که تا پایان این سال مجبور به ترک خانه‌های‌شان شدند، به ۶۸.۵ میلیون نفر رسیده است.
این گزارش نشان می‌دهد ۵۲ درصد از آوارگان جهان کودکان زیر ۱۸ سال هستند.
از این تعداد ۴۰ میلیون نفر کشورشان را ترک نکرده اند بلکه داخل سرزمین خود سرگردانند و ۱۸ و نیم میلیون نفر مرزهای کشور خود را برای یافتن خانه‌ای امن‌تر و شاید راحت‌تر پشت سر نهادند.
روزنامه بوسنیایی «سارایوو تایمز» هم در طی روزهای اخیر خبر داده است که آمار درخواست پناهندگی ایرانیان به این کشور نسبت به سال گذشته ۱۰۰ برابر شده است
اخباری که از ایرانیان خواهان پناهندگی به سایر کشورها به دست می‌آید هم جالب توجه است. دویچه وله خبر از درخواست پناهندگی حدود شش هزار ایرانی به صربستان در سال جاری می‌دهد که در پی لغو ویزای این کشور با ایران اتفاق افتاده است.روزنامه بوسنیایی «سارایوو تایمز» هم در طی روزهای اخیر خبر داده است که آمار درخواست پناهندگی ایرانیان به این کشور نسبت به سال گذشته ۱۰۰ برابر شده است
موج به قدرت رسیدن راستگرایان معتدل و افراطی در کشورهای اروپایی و پیش از آن ریاست جمهوری دونالد ترامپ در ایالات متحده و سیاست‌های ضد مهاجر اعلام شده و تا حدی اجرا شده در این کشورها از عوامل موثر بر این کاهش ۵۰ درصدی بود.
اختلافات وزرا با آنگلا مرکل ، صدر اعظم آلمان و قهرمان مدیریت بحران پذیرش و اسکان پناهجویان در اروپا بالا گرفت و کابینه را در معرض خطر سقوط قرار داد.تشکیل دولتی یکدست و منسجم را بسیار دشوار کرد.
متن کامل در زیتون : http://zeitoons.com/55311
پناهندگی، بحران بین قاره‌ای از آسیا تا آفریقا و اروپا
زیتون ـمهسا محمدی: براساس گزارش سال ۲۰۱۷ سازمان ملل، تعداد کسانی که تا پایان این سال مجبور به ترک خانه‌های‌شان شدند، به ۶۸.۵ میلیون نفر رسیده است.
این گزارش نشان می‌دهد ۵۲ درصد از آوارگان جهان کودکان زیر ۱۸ سال هستند.
از این تعداد ۴۰ میلیون نفر کشورشان را ترک نکرده اند بلکه داخل سرزمین خود سرگردانند و ۱۸ و نیم میلیون نفر مرزهای کشور خود را برای یافتن خانه‌ای امن‌تر و شاید راحت‌تر پشت سر نهادند.
روزنامه بوسنیایی «سارایوو تایمز» هم در طی روزهای اخیر خبر داده است که آمار درخواست پناهندگی ایرانیان به این کشور نسبت به سال گذشته ۱۰۰ برابر شده است
اخباری که از ایرانیان خواهان پناهندگی به سایر کشورها به دست می‌آید هم جالب توجه است. دویچه وله خبر از درخواست پناهندگی حدود شش هزار ایرانی به صربستان در سال جاری می‌دهد که در پی لغو ویزای این کشور با ایران اتفاق افتاده است.روزنامه بوسنیایی «سارایوو تایمز» هم در طی روزهای اخیر خبر داده است که آمار درخواست پناهندگی ایرانیان به این کشور نسبت به سال گذشته ۱۰۰ برابر شده است
موج به قدرت رسیدن راستگرایان معتدل و افراطی در کشورهای اروپایی و پیش از آن ریاست جمهوری دونالد ترامپ در ایالات متحده و سیاست‌های ضد مهاجر اعلام شده و تا حدی اجرا شده در این کشورها از عوامل موثر بر این کاهش ۵۰ درصدی بود.
اختلافات وزرا با آنگلا مرکل ، صدر اعظم آلمان و قهرمان مدیریت بحران پذیرش و اسکان پناهجویان در اروپا بالا گرفت و کابینه را در معرض خطر سقوط قرار داد.تشکیل دولتی یکدست و منسجم را بسیار دشوار کرد.
متن کامل در زیتون : http://zeitoons.com/55311
Zeitoons
پناهندگی، بحران بین قاره‌ای از آسیا تا آفریقا و اروپا
پناهندگی، بحران بین قاره‌ای از آسیا تا آفریقا و اروپا | سایت مستقل تحلیلی خبری
مشروعیت‌زدایی از خشونت
کمال حسینی
روایت اول
چند روز پیش در جایی و به دنبال کشته‌شدن ۱۱ نفر از نیروهای نظامی در منطقه مریوان و متعاقب آن ۴ تن در نقده، به یکی از هواداران پروپاقرص احزاب کردی که تحرکات پیش‌مرگ‌ها را در ماههای اخیر توجیه و به‌نوعی مشروعیت می‌بخشید، گفتم : از اول استراتژی مشی مسلحانه به بهانه دفاع مشروع به نفع هیچ‌کسی نبود و در حال‌حاضر هم مشروعیت‌دهی به مبارزه مسلحانه به‌ویژه در شرایط نابسامان اجتماعی و اقتصادی امروز مردم و حتی نابرابر نظامی شما، منطقی و هوشمندانه نیست. به همین سبب با گذشت چهار دهه از این سرشاخ شدن، هزینه‌ها با فایده‌‌ی کارتان هم‌سنگ نیست. یادآور شدم مجموعه‌ی این اقدامات ریشه‌ی درخت کین و دشمنی را در این سال‌ها میان شما و مرکز محکم‌تر و پرشاخ و برگ‌تر کرده و عواقب زیانبار و خانمان‌سوز آن تا قرن‌ها بر روان همه و نسل‌های بعدی می‌ماند و همچنان خشونتِ کور می‌آفریند. چونکه ضرر و زیان آن محاسبه نمی‌شود و غیرقابل جبران است.
روایت دوم
امروز هم باید به سپاه پاسداران و زعمای آنها بگویم، زانیار و لقمان و رامین را اعدام کردید، مقر احزاب کردی را بمباران کردید، به خواست این مردم وقعی ننهادید و به فاصله‌ی طلوع آفتاب تا اذان ظهر، از «رجایی‌شهر» تا «کوی سنجاق» خانواده‌های زیادی را داغدار کردید، آیا مسئله کُرد حل شد؟ آیا طومار مخالفانتان پیچیده شد؟ آیا بر بحران‌های داخل و خارج فایق آمدید؟ نه! آتش خشم و نفرت را شعله‌ور کردید، کوره‌راه خشونت‌ورزی و انتقام را هموار کردید! هر آینه برای وضع ملک و ملت عرق شرم باید ریخت. به‌درستی اقتدار یک حکومت، به زانو درآوردن ضعفا و اقلیت‌ها نیست، به صدر نشاندن آنهاست. این چه اتاق فکری است که جز شکنجه و سرکوب و فرار و جدایی و مرگ، نسخه‌ای برای دردمندان این سرزمین نمی‌پیچد؟ چه باید کرد؟
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55326
کمال حسینی
روایت اول
چند روز پیش در جایی و به دنبال کشته‌شدن ۱۱ نفر از نیروهای نظامی در منطقه مریوان و متعاقب آن ۴ تن در نقده، به یکی از هواداران پروپاقرص احزاب کردی که تحرکات پیش‌مرگ‌ها را در ماههای اخیر توجیه و به‌نوعی مشروعیت می‌بخشید، گفتم : از اول استراتژی مشی مسلحانه به بهانه دفاع مشروع به نفع هیچ‌کسی نبود و در حال‌حاضر هم مشروعیت‌دهی به مبارزه مسلحانه به‌ویژه در شرایط نابسامان اجتماعی و اقتصادی امروز مردم و حتی نابرابر نظامی شما، منطقی و هوشمندانه نیست. به همین سبب با گذشت چهار دهه از این سرشاخ شدن، هزینه‌ها با فایده‌‌ی کارتان هم‌سنگ نیست. یادآور شدم مجموعه‌ی این اقدامات ریشه‌ی درخت کین و دشمنی را در این سال‌ها میان شما و مرکز محکم‌تر و پرشاخ و برگ‌تر کرده و عواقب زیانبار و خانمان‌سوز آن تا قرن‌ها بر روان همه و نسل‌های بعدی می‌ماند و همچنان خشونتِ کور می‌آفریند. چونکه ضرر و زیان آن محاسبه نمی‌شود و غیرقابل جبران است.
روایت دوم
امروز هم باید به سپاه پاسداران و زعمای آنها بگویم، زانیار و لقمان و رامین را اعدام کردید، مقر احزاب کردی را بمباران کردید، به خواست این مردم وقعی ننهادید و به فاصله‌ی طلوع آفتاب تا اذان ظهر، از «رجایی‌شهر» تا «کوی سنجاق» خانواده‌های زیادی را داغدار کردید، آیا مسئله کُرد حل شد؟ آیا طومار مخالفانتان پیچیده شد؟ آیا بر بحران‌های داخل و خارج فایق آمدید؟ نه! آتش خشم و نفرت را شعله‌ور کردید، کوره‌راه خشونت‌ورزی و انتقام را هموار کردید! هر آینه برای وضع ملک و ملت عرق شرم باید ریخت. به‌درستی اقتدار یک حکومت، به زانو درآوردن ضعفا و اقلیت‌ها نیست، به صدر نشاندن آنهاست. این چه اتاق فکری است که جز شکنجه و سرکوب و فرار و جدایی و مرگ، نسخه‌ای برای دردمندان این سرزمین نمی‌پیچد؟ چه باید کرد؟
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55326
Zeitoons
مشروعیت‌زدایی از خشونت
مشروعیت‌زدایی از خشونت | سایت مستقل تحلیلی خبری
آثار وارونه‌ی کاهش ارزش ریال
وقتی گردش‌گری و فروش رونق اقتصادی نمی‌آورد
زیتون- سولماز ایکدر: روز به میانه نرسیده اما بازار نیمه‌تعطیل است؛ نه از نبود مشتری که از اتمام کالای قابل فروش. گوشت٬ مرغ٬ برنج٬ ماهی٬ روغن و شکر.
پیرمرد گفت: «دیگر نه زورمان می‌رسد چای و سیگارشان را بخریم و نه حتی ماهی و شکر و روغن خودمان را. می‌آیند و بازار را جارو می‌کنند. کوچکترین ماشینشان وانت است٬ باز می‌زنند و می‌روند.»
افزایش تقاضا از سوی مشتری با قدرت خرید بالا٬ قیمت‌ها را دچار چنان جهشی کرده است که حتی اگر کالایی باقی بماند هم ساکنان محلی امکان خرید ندارد. قیمت گوشت٬ برنج٬ شکر و روغن چند برابر شده، اما با توجه به ارزش پایین ریال٬ باز هم قیمتشان از قیمت کالای مشابه در آن سوی مرز پایین‌تر است.
در این رابطه مصطفی فتح‌الله‌زاده٬ مسئول یکی از دفاتر مسافرتی در عراق و ایران٬ به خبرگزاری ایلنا گفته بود که در حال حاضر «روزی ۱۵۰ هزار نفر از عراق تنها برای خرید مایحتاج روزانه به منطقه آزاد اروند وارد می‌شوند، بازارها را خالی می‌کنند و شب مجددا از مرز به کشور خود بازمی‌گردند.»
فتح‌الله‌زاده افزوده که این افراد «تنها با انگیزه خرید ارزان مایحتاج روزانه، از بصره و جنوب عراق بدون ویزا حق دارند وارد منطقه آزاد اروند، خرمشهر، آبادان و… شوند و به‌این‌صورت به بازارهای این شهرها رفته و در آنجا گوشت، مرغ و حتی نان و نمک روزانه خود را تهیه کنند.»
او علت افزایش ورود شهروندان عراق به ایران برای خرید را «بی‌ارزش شدن پول ایران» نامیده و گفته در شرایط فعلی، «خرید عراقیان [در ایران] به دینار مفت درمی‌آید.»
آن‌طور که او توضیح داده قیمت «یک مرغ در عراق ۶ دینار است که به پول ما ۶۰ هزار تومان می‌شود. در صورتی که آنها در آبادان می‌توانند این مرغ را کیلویی ۱۰ تا ۱۲ هزار تومان خریداری کنند.»
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55348
وقتی گردش‌گری و فروش رونق اقتصادی نمی‌آورد
زیتون- سولماز ایکدر: روز به میانه نرسیده اما بازار نیمه‌تعطیل است؛ نه از نبود مشتری که از اتمام کالای قابل فروش. گوشت٬ مرغ٬ برنج٬ ماهی٬ روغن و شکر.
پیرمرد گفت: «دیگر نه زورمان می‌رسد چای و سیگارشان را بخریم و نه حتی ماهی و شکر و روغن خودمان را. می‌آیند و بازار را جارو می‌کنند. کوچکترین ماشینشان وانت است٬ باز می‌زنند و می‌روند.»
افزایش تقاضا از سوی مشتری با قدرت خرید بالا٬ قیمت‌ها را دچار چنان جهشی کرده است که حتی اگر کالایی باقی بماند هم ساکنان محلی امکان خرید ندارد. قیمت گوشت٬ برنج٬ شکر و روغن چند برابر شده، اما با توجه به ارزش پایین ریال٬ باز هم قیمتشان از قیمت کالای مشابه در آن سوی مرز پایین‌تر است.
در این رابطه مصطفی فتح‌الله‌زاده٬ مسئول یکی از دفاتر مسافرتی در عراق و ایران٬ به خبرگزاری ایلنا گفته بود که در حال حاضر «روزی ۱۵۰ هزار نفر از عراق تنها برای خرید مایحتاج روزانه به منطقه آزاد اروند وارد می‌شوند، بازارها را خالی می‌کنند و شب مجددا از مرز به کشور خود بازمی‌گردند.»
فتح‌الله‌زاده افزوده که این افراد «تنها با انگیزه خرید ارزان مایحتاج روزانه، از بصره و جنوب عراق بدون ویزا حق دارند وارد منطقه آزاد اروند، خرمشهر، آبادان و… شوند و به‌این‌صورت به بازارهای این شهرها رفته و در آنجا گوشت، مرغ و حتی نان و نمک روزانه خود را تهیه کنند.»
او علت افزایش ورود شهروندان عراق به ایران برای خرید را «بی‌ارزش شدن پول ایران» نامیده و گفته در شرایط فعلی، «خرید عراقیان [در ایران] به دینار مفت درمی‌آید.»
آن‌طور که او توضیح داده قیمت «یک مرغ در عراق ۶ دینار است که به پول ما ۶۰ هزار تومان می‌شود. در صورتی که آنها در آبادان می‌توانند این مرغ را کیلویی ۱۰ تا ۱۲ هزار تومان خریداری کنند.»
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55348
Zeitoons
وقتی گردش‌گری و فروش رونق اقتصادی نمی‌آورد
وقتی گردش‌گری و فروش رونق اقتصادی نمی‌آورد | سایت مستقل تحلیلی خبری
نقدی بر نقد مصطفی تاجزاده بر دهه اول انقلاب
«بی نقد خمینی نتوان رهرو آزادی شد» جایگزین «بی عشق خمینی نتوان عاشق مهدی شد»
زیتون-رضا علیجانی: آقای تاجزاده یکی از خوش فکرترین، شجاع ترین و دغدغه دارترین افراد در میان اصلاح طلبان است که جرات نقد گذشته را به خود می دهد و این قدر باز برخورد می کند که بتوان با او گفتگوی انتقادی کرد.
ویدئوی اخیر وی در نقد دهه اول انقلاب اما من را واداشت که ضمن استقبال و تقدیر از رویکرد انتقادی وی نسبت به دهه اول انقلاب که بی سابقه هم نیست؛ در این نقد خود نسبت به اکثر اصلاح طلبان مصمم تر شوم که علت اصلی «هنوز فعال ماندن» ویروس برخورد انحصارجویانه و برتری طلبانه و نگاه «میزبان- میهمان»ی برخی اصلاح طلبان به دیگران؛ عدم نقد اساسی و منصفانه و واقع بینانه دهه اول انقلاب (هم از منظر نظری و فرهنگی و هم از زاویه سیاسی) و شیفتگی آنان به آقای خمینی است که اجازه این تعمیق را نمی دهد. هر کدام از اصلاح طلبان که از دایره و مغناطیس این شیفتگی فاصله گرفته توانسته نقد کامل تر و موثرتری به گذشته داشته و آن ویروس سرطانی را کاملا مهار کند.
آقای تاجزاده نقد دهه اول انقلاب را با مقدمه ای شروع میکند که دورخیزی است که خودآگاه یا ناخودآگاه قصد موجه سازی استبداد دینی و خشم و خشونت و حذف در آن دوران نسبت به همه جریانات غیرولایی(خارج از خط امام) را دارد. اما مهم ترین نقیصه نقد تاجزاده ناقص و نصفه گفتن حقیقت است. نیمه گفتن حقیقت خود تحریف حقیقت است.
خیز انحصار و حذف پنهان ماندنی نیست
خیز انحصار طلبانه بخش غالب و حاکم روحانیون سیاسی به زعامت شخص رهبر انقلاب و برنامه حساب شده حزب جمهوری اسلامی برای حذف غیرخودی ها (حتی روحانیون همراه انقلاب اما مخالف حزب) و روند «انحصار و حذف» که از نحوه تشکیل شورای انقلاب بدون دعوت اولیه حتی از آیت الله طالقانی و حذف ملیون و مجاهدین و چپ ها که همگی از نیروهای موثر در انقلاب بودند شروع شد و با نقشه کشی برای سرکوب تدریجی مخالفان از صحنه جامعه (بدون انکار اشتباهات خود آنها) و حذف رقبا از صحنه مدیریت کشور (حتی در سطح نیروهای همراه و میانه رویی همچون نهضت آزادی) گام به گام ادامه پیدا کرد تا نوبت به حذف آیت الله منتظری رسید، چیزی نیست که اگر از چشمان تاجزاده جوان ذوب در ولایت آن روز پنهان مانده باشد امروزه نیز از تاجزاده چوب خورده همان روند و مشی و منش، دور بماند.
تاجزاده در طول این ویدئو همه جا خود (یعنی تاجزاده جوان آن هنگام) را جای همه «جامعه» میگذارد و تصورات و بیم و هراس های آن زمانی اش را تصور همه مردم فرض می کند. او هنوز دقت ندارد که بخش دیگری از مردم و افراد و نیروهای سیاسی بودند که این گونه فکر نمی کردند و دغدغه ها و ترس و هراس ها و نگرانی های شان چیزهای دیگری بود. به آقای خمینی به گونه دیگری نگاه می کردند و همه آنها نیز «تجزیه طلب» و «تروریست» نبودند! تاریخ را می توان طور دیگری هم دید. اینگونه واقعی تر و منصفانه تر است.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55345
سایت خبری تحلیلی زیتون
بی نقد خمینی نتوان رهرو آزادی شد | سایت خبری تحلیلی زیتون
آقای تاجزاده یک خطای جا افتاده‌تان این است: ما قبلا شیفته افکار و شخصیت آقای خمینی بودیم. این شیفتگی مانع ادارک این مسنله بود که تفکر وی علاوه بر تصورات ما، بسیار جزمی و بسته و شخصیت وی علاوه بر برساخت‌های ما بسیار با تبختر و قساوت قلب هم بوده است. قبلا فکر…
راه‌حل در اقتصاد است یا سیاست؟
علی‌حسین قاضی‌زاده
روز دوشنبه (۱۹ شهریور)، بانک مرکزی ایران در گزارشی از افزایش بیست درصدی نقدینگی ظرف یک سال منتهی به تیر ماه ۹۷ خبر داد؛ افزایشی که نقدینگی ایران را به ۱۶۰۰ هزار میلیارد تومان رسانده است.
بیش از ۵ سال از روزهای انتخابات سال ۹۲ می گذرد. روزهایی که حسن روحانی با عدد و رقم به مردم نشان می‌داد که دولت محمود احمدی‌نژاد با افزایش بی‌رویه نقدینگی چه بر سر اقتصاد ایران آورده است. روزهایی که حسن روحانی از حمایت بخش وسیعی از اقتصاددانان ایران نیز بهره‌مند بود و همان‌ها مکرر به تمام نهادهای تصمیم‌گیر ایران هشدار می‌دادند که به راه افتادن این نقدینگی در چرخه اقتصاد ایران، تورمی افسارگسیخته را می‌سازد.
حالا پس از گذشت ۵ سال از آن روزها، دولت حسن روحانی نقدینگی کشور را از کمتر از ۵۰۰ هزار میلیارد تومان به ۱۶۰۰ هزار میلیارد تومان رسانده است. دیگر کسی از محمود و سیاست‌های ویرانگرش سخن نمی‌گوید. حالا همه پذیرفته‌اند که افزایش بی‌رویه نقدینگی، بخشی از چرخه معیوب اقتصاد ایران گشته است. چرخه‌ای که افزایش نقدینگی می‌سازد و به تبع آن کاهش ارزش پول و تورم را سبب می‌گردد و در گام بعدی سبب بالا نگاه داشتن نرخ بهره می‌شود؛ نرخ بهره‌ای که نسبتی با بازار سرمایه و تولید ایران ندارد و خود بحران ورشکستگی بانک‌ها را سبب گشته. اینها را بگذاریم کنار فشار خردکننده خارجی که در قالب تحریم بانکی و تحریم‌های سیاسی، دست بر گلوی اقتصاد ایران می‌فشارند و جامعه‌ای ناامید و کاملا بی‌اعتماد به حکومت که تنها به حفظ ارزش دارایی‌های خود می‌اندیشد.
در بلبشوی این روزهای ایران، نخستین سوالی که پیش روی همه قرار می‌گیرد، این است که ریشه اصلی این مشکل در کجاست؟ از کجای این کلاف سردرگم اقتصاد ایران آغاز کنیم، که در روزهای دشوار پیش رو، مردمان ایران فقیر و فقیرتر نگردند. برخی راه را در فسادزدایی می‌دانند، برخی مشکل را در سوء مدیریت اقتصادی و به کارگیری روش‌های غلط و مدیران ناکاربلد می‌بینند. برخی دیگر که بی‌پرواترند، راه حل را در گشادن بن‌بستی می‌بینند که در سیاست خارجی ایران حاصل شده. این راه‌حل چیزی نیست جز مذاکره با آمریکا و رسیدن به راه حلی برای برطرف کردن دائمی تحریم‌ها، راه حلی که کمترین هزینه آن دگرگون کردن شالوده سیاست خارجی ایران است.
https://tinyurl.com/ydfhtvgz
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55367
علی‌حسین قاضی‌زاده
روز دوشنبه (۱۹ شهریور)، بانک مرکزی ایران در گزارشی از افزایش بیست درصدی نقدینگی ظرف یک سال منتهی به تیر ماه ۹۷ خبر داد؛ افزایشی که نقدینگی ایران را به ۱۶۰۰ هزار میلیارد تومان رسانده است.
بیش از ۵ سال از روزهای انتخابات سال ۹۲ می گذرد. روزهایی که حسن روحانی با عدد و رقم به مردم نشان می‌داد که دولت محمود احمدی‌نژاد با افزایش بی‌رویه نقدینگی چه بر سر اقتصاد ایران آورده است. روزهایی که حسن روحانی از حمایت بخش وسیعی از اقتصاددانان ایران نیز بهره‌مند بود و همان‌ها مکرر به تمام نهادهای تصمیم‌گیر ایران هشدار می‌دادند که به راه افتادن این نقدینگی در چرخه اقتصاد ایران، تورمی افسارگسیخته را می‌سازد.
حالا پس از گذشت ۵ سال از آن روزها، دولت حسن روحانی نقدینگی کشور را از کمتر از ۵۰۰ هزار میلیارد تومان به ۱۶۰۰ هزار میلیارد تومان رسانده است. دیگر کسی از محمود و سیاست‌های ویرانگرش سخن نمی‌گوید. حالا همه پذیرفته‌اند که افزایش بی‌رویه نقدینگی، بخشی از چرخه معیوب اقتصاد ایران گشته است. چرخه‌ای که افزایش نقدینگی می‌سازد و به تبع آن کاهش ارزش پول و تورم را سبب می‌گردد و در گام بعدی سبب بالا نگاه داشتن نرخ بهره می‌شود؛ نرخ بهره‌ای که نسبتی با بازار سرمایه و تولید ایران ندارد و خود بحران ورشکستگی بانک‌ها را سبب گشته. اینها را بگذاریم کنار فشار خردکننده خارجی که در قالب تحریم بانکی و تحریم‌های سیاسی، دست بر گلوی اقتصاد ایران می‌فشارند و جامعه‌ای ناامید و کاملا بی‌اعتماد به حکومت که تنها به حفظ ارزش دارایی‌های خود می‌اندیشد.
در بلبشوی این روزهای ایران، نخستین سوالی که پیش روی همه قرار می‌گیرد، این است که ریشه اصلی این مشکل در کجاست؟ از کجای این کلاف سردرگم اقتصاد ایران آغاز کنیم، که در روزهای دشوار پیش رو، مردمان ایران فقیر و فقیرتر نگردند. برخی راه را در فسادزدایی می‌دانند، برخی مشکل را در سوء مدیریت اقتصادی و به کارگیری روش‌های غلط و مدیران ناکاربلد می‌بینند. برخی دیگر که بی‌پرواترند، راه حل را در گشادن بن‌بستی می‌بینند که در سیاست خارجی ایران حاصل شده. این راه‌حل چیزی نیست جز مذاکره با آمریکا و رسیدن به راه حلی برای برطرف کردن دائمی تحریم‌ها، راه حلی که کمترین هزینه آن دگرگون کردن شالوده سیاست خارجی ایران است.
https://tinyurl.com/ydfhtvgz
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55367
واکنش مدنی کُردها به خشونت‌طلبی دولتی
اعتصاب شهرهای کُردنشین علیه اعدام و ارهاب
زیتون ـ نیلوفر سعیدی: بازاریان و صاحبان مشاغل خدماتی در بسیاری از شهرهای کردنشین ایران در اعتراض به اعدام سه زندانی سیاسی کرد اعتصاب کردند.
به گزارش زیتون، صبح امروز در بسیاری از شهرهای کردنشین ایران همچون مهاباد، بوکان، مریوان، سنندج، بانه، پیرانشهر، اشنویه و شهرهایی از استان کرمانشاه، کسبه و اصناف و بازاریان، از باز کردن مغازه‌های خود خودداری کردند.
احزاب سیاسی کرد اعلام کرده‌اند که این حرکت اعتراضی اجتماعی در اجابت به فراخوان آنها صورت گرفته است. با این وجود برخی از فعالان مدنی این ادعا را رد می‌کنند و می‌گویند که دلیل اصلی تعطیلی و اعتصاب در شهرهای کردنشین به تاثیر غیرقابل انکار فضای مجازی و موج‌های شکل‌گرفته در آن بعد از این اعدام‌ها بازمی‌گردد.
پیش از این هم در سال ۸۹ و در جریان اعدام فرزاد کمانگر و چهار زندانی سیاسی کرد دیگر در زندان اوین و همچنین در جریان کشته شدن کولبران مرزی و بسته شدن مرز بانه، مغازه‌داران و کاسبان ساکن در این مناطق اعتصاب کرده بودند.
این اعتصاب‌ها روزهای متوالی و بدون فراخوان یا هماهنگی از سوی هیچ حزب و نهادی و از طریق ارتباطات و اعلان‌های عمومی در تلگرام و توئیتر به وقوع پیوست و برای روزهای متوالی ادامه داشت و معترضین با کارهایی چون پهن کرده سفره خالی در خیابان‌های شهر به اعتراض‌های مسالمت‌آمیز و مبتکرانه برای تعقیب خواسته‌هایشان دست زدند.
همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که همزمان با این اعتصاب‌ها پنج فعال مدنی کرد هم در شهرهای مختلف دستگیر شده‌اند.
شب سه‌شنبه ۲۰ شهریور، خالد حسینی و مظفر صالح‌نیا از فعالان مدنی سنندج و روز چهارشنبه ۲۱ شهریور هم سوران دانشور، آرام فتحی و مسلم بهرامی از فعالان مدنی مریوان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
این فعالان در حالی بازداشت شدند که در حال انتشار فیلم و عکس از اعتصاب‌ها در شبکه های اجتماعی بودند.
https://bit.ly/2x6Q7ao
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55392
چرا حکومت نتوانست کُردها را به خشونت وادارد؟
طاها پارسا
۱.
همزمان با اعدام سه زندانی سیاسی کُرد، مقر دو حزب دموکرات کردستان (حدک) و دموکرات کردستان ایران (حدکا) مورد حمله‌ی موشکی جمهوری اسلامی قرار گرفت.
برخی از تحلیل‌گران هم‌زمانی این اعدام‌ها و حملات را هدیه سفر اخیر اردوغان به ایران دانستند و گروهی نیز دیوار کوتاه شهروندان درجه دوم را ابزار قدرت‌نمایی جمهوری اسلامی خواندند و بهانه‌ای برای شکل‌گیری اعتراض‌های خشونت‌آمیز در کردستان و سرکوب کردن نظامی و امنیتی شدن فضا و پوشش رسانه‌ای برای بحران‌های اقتصادی و سیاسی دولتی فشل و نظامی درمانده.
هر چه بود، توامانی این حوادث و مشخصا مظلومیت زندانیان اعدام شده در عدم برخورداری از حقوق اولیه‌ی قانونی و ابزار شدن جان آنها برای معرکه‌گیری سیاسی، آتش حس حقارتی را به جان هم‌زبانان‌شان زد، اما در دام خشونت‌طلبان نیافتادند و تنها اعتصاب کردند.
اعتصاب امروز (۲۱ شهریور ۱۳۹۷) در اکثر قریب به اتفاق شهرهای کردستان ایران و تعطیلی چشم‌گیر بازار و مشارکت نسبی اغلب اصناف، نشان از شکست نسبی سیاست حکومت برای ترساندن شهروندان درجه دوم خود بود. از طرفی دیگر واکنش مدنی کُردها به رفتار تحریک‌آمیز و خشونت‌آمیز و خشونت‌طلبِ جمهوری اسلامی یادگار و الگویی مدنی برای مقاومت و کنش ممکن در فضای امروز ایران و راهکاری جنبش‌های اعتراضی و عدالت‌خواه ایرانی.
۲.
علاوه بر احزاب کُرد، بسیاری از فعالان مدنی، سیاسی و اجتماعی زمینه‌ساز این اعتصاب فراگیر بودند و در بستر اینترنت و به کمک شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها برای مشارکت در این اعتصاب مردم را فراخوانده بودند.
طبیعی است که هر کدام از این دسته‌های سیاسی و اجتماعی، بکوشد که سهم خود را در این فراخوان مهم‌تر و موثرتر جلوه بدهد و احتمالا کم‌وبیش آن‌را به نفع خود مصادره کند. اما ای‌کاش این گروه‌ها به همین اندازه بسنده نکنند و به سهم خود از مدنیت و عدم خشونت این رفتار شهروندان و فعالان مدنی بیاموزند. مخصوصا این فرصتی است دوباره برای احزاب کُردی که در سیاست‌های مسلحانه سال‌های اخیر خود تجدید‌نظر کنند و باور کنند که در میدان جنگ مسلحانه علیه جمهوری اسلامی نه تنها به لحاظ تسلیحاتی بلکه به لحاظ گفتمانی چیزی جز شکست نخواهند دید و ثمره‌ای جز فاصله و دوری از این مردم نخواهند داشت.
https://tinyurl.com/y86kvx9y
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55397
طاها پارسا
۱.
همزمان با اعدام سه زندانی سیاسی کُرد، مقر دو حزب دموکرات کردستان (حدک) و دموکرات کردستان ایران (حدکا) مورد حمله‌ی موشکی جمهوری اسلامی قرار گرفت.
برخی از تحلیل‌گران هم‌زمانی این اعدام‌ها و حملات را هدیه سفر اخیر اردوغان به ایران دانستند و گروهی نیز دیوار کوتاه شهروندان درجه دوم را ابزار قدرت‌نمایی جمهوری اسلامی خواندند و بهانه‌ای برای شکل‌گیری اعتراض‌های خشونت‌آمیز در کردستان و سرکوب کردن نظامی و امنیتی شدن فضا و پوشش رسانه‌ای برای بحران‌های اقتصادی و سیاسی دولتی فشل و نظامی درمانده.
هر چه بود، توامانی این حوادث و مشخصا مظلومیت زندانیان اعدام شده در عدم برخورداری از حقوق اولیه‌ی قانونی و ابزار شدن جان آنها برای معرکه‌گیری سیاسی، آتش حس حقارتی را به جان هم‌زبانان‌شان زد، اما در دام خشونت‌طلبان نیافتادند و تنها اعتصاب کردند.
اعتصاب امروز (۲۱ شهریور ۱۳۹۷) در اکثر قریب به اتفاق شهرهای کردستان ایران و تعطیلی چشم‌گیر بازار و مشارکت نسبی اغلب اصناف، نشان از شکست نسبی سیاست حکومت برای ترساندن شهروندان درجه دوم خود بود. از طرفی دیگر واکنش مدنی کُردها به رفتار تحریک‌آمیز و خشونت‌آمیز و خشونت‌طلبِ جمهوری اسلامی یادگار و الگویی مدنی برای مقاومت و کنش ممکن در فضای امروز ایران و راهکاری جنبش‌های اعتراضی و عدالت‌خواه ایرانی.
۲.
علاوه بر احزاب کُرد، بسیاری از فعالان مدنی، سیاسی و اجتماعی زمینه‌ساز این اعتصاب فراگیر بودند و در بستر اینترنت و به کمک شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها برای مشارکت در این اعتصاب مردم را فراخوانده بودند.
طبیعی است که هر کدام از این دسته‌های سیاسی و اجتماعی، بکوشد که سهم خود را در این فراخوان مهم‌تر و موثرتر جلوه بدهد و احتمالا کم‌وبیش آن‌را به نفع خود مصادره کند. اما ای‌کاش این گروه‌ها به همین اندازه بسنده نکنند و به سهم خود از مدنیت و عدم خشونت این رفتار شهروندان و فعالان مدنی بیاموزند. مخصوصا این فرصتی است دوباره برای احزاب کُردی که در سیاست‌های مسلحانه سال‌های اخیر خود تجدید‌نظر کنند و باور کنند که در میدان جنگ مسلحانه علیه جمهوری اسلامی نه تنها به لحاظ تسلیحاتی بلکه به لحاظ گفتمانی چیزی جز شکست نخواهند دید و ثمره‌ای جز فاصله و دوری از این مردم نخواهند داشت.
https://tinyurl.com/y86kvx9y
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55397
چرا نباید از دیوار سفارت‌‌خانه‌ها بالا رفت
زیتون ـ مهسا محمدی: چهل سال است که بخش بزرگی از سیاست‌های داخلی و خارجی جمهوری اسلامی ایران در سفارتخانه و کنسولگری‌ها رقم می‌خورد. از زمانی که ایرانیان سرخوش از انقلاب ۵۷ از دیوارهای سفارت آمریکا در تهران بالا رفتند تا به امروز که مخالفان جمهوری اسلامی از بصره تا پاریس هم همان راه را در پیش گرفته و به کنسولگری و سفارت ایران حمله می‌کنند، این شکل نامتعارف سیاست‌ورزی نقاط عطف مهمی را در تاریخ ایران رقم زد.
روی دیوارهای سفارت ایران، از بصره تا پاریس
صبح امروز صدا و سیمای جمهوری اسلامی از حمله به سفارت ایران در پاریس خبر دادند. این گزارش‌ها حاکی از آن است که خساراتی به ساختمان این سفارت وارد شده، شیشه‌های آن شکسته و به پرچم ایران تعرض شده است.
با وجود اینکه تابه‌حال کسی مسئولیت این حمله را به عهده نگرفته است خبرگزاری‌های تسنیم و فارس می‌گویند که عاملان حمله به سفارت ایران اعضای حزب کومله زحمت‌کشان بود.
در صورت صحت این ادعا، این حمله می‌تواند در پاسخ به حمله موشکی هفته گذشته سپاه پاسداران به مواضع حزب دموکرات کردستان و حزب دموکرات کردستان ایران و اعدام همزمان ۳ زندانی کرد در زندان رجایی‌شهر کرج باشد.
بر اساس گزارش‌های موجود قبل از این حمله در نزدیکی محل سفارت یک تجمع اعتراضی در جریان بود که برخی از معترضان پس از پایان آن به سوی سفارت ایران حرکت کردند.
ایران همچنین مدعی شده است که پلیس فرانسه از برنامه حمله به سفارت اطلاع داشته و به کارکنان ایرانی موضوع را اطلاع داده بود اما نیروهای پلیس در زمان حمله، اطراف سفارت را ترک کردند.
با این وجود سخنگوی وزارت خارجه ایران در واکنش به حمله به سفارت ایران در پاریس به سرزنشی ملایم بسنده کرد و گفت که «لازم است فرانسه نسبت به حفاظت از کلیه اماکن دیپلماتیک ایران در آن کشورتمهیدات و اقدامات جدی و لازم به عمل آورد.»
این اتفاق در حالی رخ داد که فقط یک هفته از حمله معترضان عراقی به سفارت ایران در بصره و به آتش کشیدن آن گذشته است.
با افزایش تنش‌های داخلی در عراق در طی ماههای اخیر آتش این اعتراض‌ها دامان ایران، به عنوان همسایه‌ای که برای خود در آن کشور حق آب و گل قائل است، را هم گرفت. در پنجمین روز از دور جدید ناآرامی‌های بصره، معترضان به سوی کنسولگری ایران هجوم بردند و آن را به آتش کشیدند.
https://tinyurl.com/sefarat1
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55440
زیتون ـ مهسا محمدی: چهل سال است که بخش بزرگی از سیاست‌های داخلی و خارجی جمهوری اسلامی ایران در سفارتخانه و کنسولگری‌ها رقم می‌خورد. از زمانی که ایرانیان سرخوش از انقلاب ۵۷ از دیوارهای سفارت آمریکا در تهران بالا رفتند تا به امروز که مخالفان جمهوری اسلامی از بصره تا پاریس هم همان راه را در پیش گرفته و به کنسولگری و سفارت ایران حمله می‌کنند، این شکل نامتعارف سیاست‌ورزی نقاط عطف مهمی را در تاریخ ایران رقم زد.
روی دیوارهای سفارت ایران، از بصره تا پاریس
صبح امروز صدا و سیمای جمهوری اسلامی از حمله به سفارت ایران در پاریس خبر دادند. این گزارش‌ها حاکی از آن است که خساراتی به ساختمان این سفارت وارد شده، شیشه‌های آن شکسته و به پرچم ایران تعرض شده است.
با وجود اینکه تابه‌حال کسی مسئولیت این حمله را به عهده نگرفته است خبرگزاری‌های تسنیم و فارس می‌گویند که عاملان حمله به سفارت ایران اعضای حزب کومله زحمت‌کشان بود.
در صورت صحت این ادعا، این حمله می‌تواند در پاسخ به حمله موشکی هفته گذشته سپاه پاسداران به مواضع حزب دموکرات کردستان و حزب دموکرات کردستان ایران و اعدام همزمان ۳ زندانی کرد در زندان رجایی‌شهر کرج باشد.
بر اساس گزارش‌های موجود قبل از این حمله در نزدیکی محل سفارت یک تجمع اعتراضی در جریان بود که برخی از معترضان پس از پایان آن به سوی سفارت ایران حرکت کردند.
ایران همچنین مدعی شده است که پلیس فرانسه از برنامه حمله به سفارت اطلاع داشته و به کارکنان ایرانی موضوع را اطلاع داده بود اما نیروهای پلیس در زمان حمله، اطراف سفارت را ترک کردند.
با این وجود سخنگوی وزارت خارجه ایران در واکنش به حمله به سفارت ایران در پاریس به سرزنشی ملایم بسنده کرد و گفت که «لازم است فرانسه نسبت به حفاظت از کلیه اماکن دیپلماتیک ایران در آن کشورتمهیدات و اقدامات جدی و لازم به عمل آورد.»
این اتفاق در حالی رخ داد که فقط یک هفته از حمله معترضان عراقی به سفارت ایران در بصره و به آتش کشیدن آن گذشته است.
با افزایش تنش‌های داخلی در عراق در طی ماههای اخیر آتش این اعتراض‌ها دامان ایران، به عنوان همسایه‌ای که برای خود در آن کشور حق آب و گل قائل است، را هم گرفت. در پنجمین روز از دور جدید ناآرامی‌های بصره، معترضان به سوی کنسولگری ایران هجوم بردند و آن را به آتش کشیدند.
https://tinyurl.com/sefarat1
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55440