امر به معروف یا امر به سبک زندگی
هادی حکیمشفاهی
امر به معروف و نهی از منکر در کشور ما بار دیگر مسالهآفرین شد و اذهان جستجوگر را باز به اندیشه واداشت که بهراستی دین در جامعه ما به چه مبتلا گشته است. ماجرا از آن جا آغاز شد که یک مسافر زن در توئیتی ضمن انتشار مشخصات یک رانندهی اسنپ، خبر داد که این راننده او را به دلیل «بدحجابی» پیاده کرده است. او تصویر و مشخصات این راننده را نیز منتشر کرد و نوشت که شرکت اسنپ از او عذرخواهی کرده است. در واکنش به این توئیت، شرکت اسنپ در اطلاعیهای اعلام کرد که از کاربر راننده، بابت انتشار اطلاعات شخصیاش دلجویی به عمل آوردهاست اما رعایت اصل «مشتریمداری» اقتضا میکرده که پس از ذکر شرایط و قوانین اسنپ، از مسافر نیز به دلیل ناتمام ماندن سفرشان دلجویی شود.
اما نوشته ی این مسافر زن، واکنش برخی از رسانههای اصولگرا را به دنبال داشت و آنان شدیدا از اسنپ انتقاد کردند و در مقابل، گروهی از کاربران شبکههای اجتماعی، ضمن اعتراض به اقدام این راننده و اطلاعیه اسنپ، خواستار تحریم این شرکت تاکسی اینترنتی شدند.
در پی بالاگرفتن ماجرا و اعلام موضع نهادهای امنیتی، شرکت اسنپ نقلقول اولیه ی مسافر مبنی بر عذرخواهی از او را «خلاف واقع» عنوان و اعلام کرد که این شرکت قصد داشته از او شکایت کند اما به علت ابراز پشیمانی مسافر، این شرکت از حق شکایت خود صرفنظر میکند!
https://tinyurl.com/y64hlomb
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64180
هادی حکیمشفاهی
امر به معروف و نهی از منکر در کشور ما بار دیگر مسالهآفرین شد و اذهان جستجوگر را باز به اندیشه واداشت که بهراستی دین در جامعه ما به چه مبتلا گشته است. ماجرا از آن جا آغاز شد که یک مسافر زن در توئیتی ضمن انتشار مشخصات یک رانندهی اسنپ، خبر داد که این راننده او را به دلیل «بدحجابی» پیاده کرده است. او تصویر و مشخصات این راننده را نیز منتشر کرد و نوشت که شرکت اسنپ از او عذرخواهی کرده است. در واکنش به این توئیت، شرکت اسنپ در اطلاعیهای اعلام کرد که از کاربر راننده، بابت انتشار اطلاعات شخصیاش دلجویی به عمل آوردهاست اما رعایت اصل «مشتریمداری» اقتضا میکرده که پس از ذکر شرایط و قوانین اسنپ، از مسافر نیز به دلیل ناتمام ماندن سفرشان دلجویی شود.
اما نوشته ی این مسافر زن، واکنش برخی از رسانههای اصولگرا را به دنبال داشت و آنان شدیدا از اسنپ انتقاد کردند و در مقابل، گروهی از کاربران شبکههای اجتماعی، ضمن اعتراض به اقدام این راننده و اطلاعیه اسنپ، خواستار تحریم این شرکت تاکسی اینترنتی شدند.
در پی بالاگرفتن ماجرا و اعلام موضع نهادهای امنیتی، شرکت اسنپ نقلقول اولیه ی مسافر مبنی بر عذرخواهی از او را «خلاف واقع» عنوان و اعلام کرد که این شرکت قصد داشته از او شکایت کند اما به علت ابراز پشیمانی مسافر، این شرکت از حق شکایت خود صرفنظر میکند!
https://tinyurl.com/y64hlomb
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64180
گفتگوی خامنهای-آبه؛ «ناموس انقلاب» در برابر صلح
علی کشتگر
چند روز پس از آنکه ۲۲۵تن از کنشگران سیاسی و مدنی داخل و خارج ایران با انتشار فراخوان «مذاکره، تسلیم نیست» خواستار مذاکره بیقید و شرط میان ایران و آمریکا شدند، نخستوزیر ژاپن نیز به ایران آمد تا حامل پیامی از رئیسجمهور آمریکا باشد؛ پیامی که با پاسخ منفی رهبر جمهوری اسلامی مواجه شد.
این مقاله در بخش نخست به منطق مذاکره با آمریکا و ضرورت آن میپردازد و در بخش دوم نگاهی دارد به پیامد خطرناک فرصتسوزی خامنهای در دیدارش با شینزو آبه.
ضرورت «مذاکره» و پاسخ به سه پرسش
شعار «مذاکره، تسلیم نیست» و فراخوان صدها کنشگر سیاسی و مدنی داخل و خارج کشور شاید هوشمندانهترین کاری است که دموکراسیخواهان در هنگامه اوجگیری تنش میان ایران و آمریکا، باید بر آن پافشاری کنند. چرا که اگر دو طرف به پای میز مذاکره بروند، خود به خود فضای ملتهب و خطرناک دوقطبی کنونی که میتواند حتی بر خلاف تمایل طرفین به درگیریهای نظامی کشانده شود، آرام میگیرد و تندروهای هر دو سوی کشمکش موقتا به حاشیه میروند.
@zeitoons
در میان ایرانیان دو دسته با مذاکره و بهبود مناسبات ایران و امریکا مخالفاند. در یکسو تندروها به رهبری شخص ولی فقیه و در سوی دیگر ایرانیان طرفدار تحریم و جنگ.
دسته اول همانهایی هستند که تنش میان ایران و آمریکا همواره برایشان منزلت سیاسی و یا منافع اقتصادی به بار آورده است. دسته دوم هم عمدتا جریاناتی هستند که آرزوها و توهمات سیاسیشان را به تحریم و جنگ گره زدهاند. این دو دسته با وجود همه تفاوتهایشان در شعلهور کردن تنور جنگ همیاری دارند. مذاکره میان ایران و آمریکا این دو دسته را خلع سلاح میکند. در این چهل سالی که از عمر جمهوری اسلامی میگذرد، آمریکاستیزی و شعارهای مرگ بر آمریکا و اسرائیل به وجهی از وجوه ایدئولوژیک ولایت مطلقه فقیه تبدیل شده است. ولایت مطلقه بدون زنده نگهداشتن سیاست خارجی دشمنمحور نه توجیه کافی برای سرکوب داخلی پیدا میکند و نه میتواند ناکارآمدیهای جمهوری اسلامی را به حساب دشمنیها و دخالتهای آمریکا بگذارد. اگر روزی مناسبات ایران و آمریکا بهبود پیدا کند که البته کنار گذاشتن شعار نابودی اسرائیل هم از ملزومات آن است، آن وقت ولایت مطلقه فقیه از یک نظر خلع سلاح ایدئولوژیک میشود و همه تندروهایی هم که با ایدئولوژی آمریکاستیزی و نابودی اسرائیل تربیت و بسیج سیاسی پیدا کردهاند سرخورده میشوند و ریزش میکنند. خامنهای با توجه به همین واقعیتهاست که جنگ را بر مصالحه با امریکا ترجیح میدهد.
در آن سوی دعوا نیز با کاهش تنش میان ایران و آمریکا، بازار همه آنانی که به جای مسئوولیت پذیری و استقبال از هزینه مبارزه برای آزادی و دموکراسی به این توهم دچار شدهاند که آمریکا وظیفه «ملی» آنان را برعهده خواهد گرفت، کساد میشود و به این ترتیب فضا برای رشد جنبش درونزای دموکراسی خواه سالمتر و مساعدتر میشود.
به همین دلایل طرح شعار مذاکره علاوه بر آن که یک امر مبرم برای اجتناب از جنگ و دفاع از منافع ملی است، ضرورتی برای برونرفت اپوزیسیون ملی و دموکرات از انفعال و انزوای ناشی از فضای دوقطبی نیز هست.
https://tinyurl.com/y3zbdozz
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64207
علی کشتگر
چند روز پس از آنکه ۲۲۵تن از کنشگران سیاسی و مدنی داخل و خارج ایران با انتشار فراخوان «مذاکره، تسلیم نیست» خواستار مذاکره بیقید و شرط میان ایران و آمریکا شدند، نخستوزیر ژاپن نیز به ایران آمد تا حامل پیامی از رئیسجمهور آمریکا باشد؛ پیامی که با پاسخ منفی رهبر جمهوری اسلامی مواجه شد.
این مقاله در بخش نخست به منطق مذاکره با آمریکا و ضرورت آن میپردازد و در بخش دوم نگاهی دارد به پیامد خطرناک فرصتسوزی خامنهای در دیدارش با شینزو آبه.
ضرورت «مذاکره» و پاسخ به سه پرسش
شعار «مذاکره، تسلیم نیست» و فراخوان صدها کنشگر سیاسی و مدنی داخل و خارج کشور شاید هوشمندانهترین کاری است که دموکراسیخواهان در هنگامه اوجگیری تنش میان ایران و آمریکا، باید بر آن پافشاری کنند. چرا که اگر دو طرف به پای میز مذاکره بروند، خود به خود فضای ملتهب و خطرناک دوقطبی کنونی که میتواند حتی بر خلاف تمایل طرفین به درگیریهای نظامی کشانده شود، آرام میگیرد و تندروهای هر دو سوی کشمکش موقتا به حاشیه میروند.
@zeitoons
در میان ایرانیان دو دسته با مذاکره و بهبود مناسبات ایران و امریکا مخالفاند. در یکسو تندروها به رهبری شخص ولی فقیه و در سوی دیگر ایرانیان طرفدار تحریم و جنگ.
دسته اول همانهایی هستند که تنش میان ایران و آمریکا همواره برایشان منزلت سیاسی و یا منافع اقتصادی به بار آورده است. دسته دوم هم عمدتا جریاناتی هستند که آرزوها و توهمات سیاسیشان را به تحریم و جنگ گره زدهاند. این دو دسته با وجود همه تفاوتهایشان در شعلهور کردن تنور جنگ همیاری دارند. مذاکره میان ایران و آمریکا این دو دسته را خلع سلاح میکند. در این چهل سالی که از عمر جمهوری اسلامی میگذرد، آمریکاستیزی و شعارهای مرگ بر آمریکا و اسرائیل به وجهی از وجوه ایدئولوژیک ولایت مطلقه فقیه تبدیل شده است. ولایت مطلقه بدون زنده نگهداشتن سیاست خارجی دشمنمحور نه توجیه کافی برای سرکوب داخلی پیدا میکند و نه میتواند ناکارآمدیهای جمهوری اسلامی را به حساب دشمنیها و دخالتهای آمریکا بگذارد. اگر روزی مناسبات ایران و آمریکا بهبود پیدا کند که البته کنار گذاشتن شعار نابودی اسرائیل هم از ملزومات آن است، آن وقت ولایت مطلقه فقیه از یک نظر خلع سلاح ایدئولوژیک میشود و همه تندروهایی هم که با ایدئولوژی آمریکاستیزی و نابودی اسرائیل تربیت و بسیج سیاسی پیدا کردهاند سرخورده میشوند و ریزش میکنند. خامنهای با توجه به همین واقعیتهاست که جنگ را بر مصالحه با امریکا ترجیح میدهد.
در آن سوی دعوا نیز با کاهش تنش میان ایران و آمریکا، بازار همه آنانی که به جای مسئوولیت پذیری و استقبال از هزینه مبارزه برای آزادی و دموکراسی به این توهم دچار شدهاند که آمریکا وظیفه «ملی» آنان را برعهده خواهد گرفت، کساد میشود و به این ترتیب فضا برای رشد جنبش درونزای دموکراسی خواه سالمتر و مساعدتر میشود.
به همین دلایل طرح شعار مذاکره علاوه بر آن که یک امر مبرم برای اجتناب از جنگ و دفاع از منافع ملی است، ضرورتی برای برونرفت اپوزیسیون ملی و دموکرات از انفعال و انزوای ناشی از فضای دوقطبی نیز هست.
https://tinyurl.com/y3zbdozz
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64207
حمله به نفتکشها و افزایش تنشها در خلیج فارس
شلیک به میانجی
زیتون ـ یلدا امیری: هنوز نخستوزیر ژاپن تهران را ترک نکرده بود که رسانهها از حمله به دو نفتکش حامل محمولههای مرتبط با ژاپن در نزدیکی آبهای ایران در دریای عمان خبر دادند. اتفاقی که ساعاتی پس از دیدار شینزو آبه با آیتالله خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی به وقوع پیوست. خبری که در کنار اخبار یک ماه اخیر در خلیج فارس و دریای عمان، یادآور ماجرای جنگ نفتکشها در زمان جنگ میان ایران و عراق است.
جنگ نفتکشها مجموعه عملیات نظامی بود که در طول جنگ ایران و عراق، دو طرف علیه کشتیهای تجاری و نظامی یکدیگر انجام می دادند، حمله به نفتکش ها را عراق آغاز کرد و هدفش جلوگیری از صادرات نفت ایران بود، اما در این کار شکست خورد.
البته این بار ماجرا متفاوت است تا کنون به کشتیهای ایرانی صدمهای وارد نشده است و کسی مسئولیت حمله به کشتیهای غیرایرانی را به عهده نمیگیرد، آمریکا و کشورهای عربی ایران را مقصر میدانند و مقامات وزارت خارجه ایران این اتهامات را توطئه مینامند و این اقدامات را مشکوک میخوانند.
حمله روز پنجشنبه ۲۳ خرداد، دومین حادثه طی یک ماه گذشته در نزدیکی تنگه هرمز است. تنگه هرمز یکی از استراتژیکترین آبراههای جهان است که خلیج فارس را به آبهای آزاد وصل میکند و حجم قابل توجهی از نفت تولید شده توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس از این تنگه عبور میکنند.
پیش از این علیاکبر ولایتی مشاور رهبر جمهوری اسلامی در سفر به روسیه گفته بود: «با وجود تحریمها، ایران هیچ مانع برطرفنشدنی برای فروش نفت خود نمیبیند. ما حتی تحت تحریم نیز به صادرات نفت خود ادامه میدهیم. اگر ایران نتواند نفت خود را از خلیجفارس صادر کند، هیچ کسی دیگر هم نمیتواند این کار را انجام دهد.»
اظهاراتی از این سنخ حالا به افزایش اتهامات علیه ایران دامن زده است، اظهاراتی که غالبا از سوی مقامات حکومتی و نظامیان وابسته به سپاه پاسداران مطرح شدهاند.
https://tinyurl.com/yymmh4at
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64216
شلیک به میانجی
زیتون ـ یلدا امیری: هنوز نخستوزیر ژاپن تهران را ترک نکرده بود که رسانهها از حمله به دو نفتکش حامل محمولههای مرتبط با ژاپن در نزدیکی آبهای ایران در دریای عمان خبر دادند. اتفاقی که ساعاتی پس از دیدار شینزو آبه با آیتالله خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی به وقوع پیوست. خبری که در کنار اخبار یک ماه اخیر در خلیج فارس و دریای عمان، یادآور ماجرای جنگ نفتکشها در زمان جنگ میان ایران و عراق است.
جنگ نفتکشها مجموعه عملیات نظامی بود که در طول جنگ ایران و عراق، دو طرف علیه کشتیهای تجاری و نظامی یکدیگر انجام می دادند، حمله به نفتکش ها را عراق آغاز کرد و هدفش جلوگیری از صادرات نفت ایران بود، اما در این کار شکست خورد.
البته این بار ماجرا متفاوت است تا کنون به کشتیهای ایرانی صدمهای وارد نشده است و کسی مسئولیت حمله به کشتیهای غیرایرانی را به عهده نمیگیرد، آمریکا و کشورهای عربی ایران را مقصر میدانند و مقامات وزارت خارجه ایران این اتهامات را توطئه مینامند و این اقدامات را مشکوک میخوانند.
حمله روز پنجشنبه ۲۳ خرداد، دومین حادثه طی یک ماه گذشته در نزدیکی تنگه هرمز است. تنگه هرمز یکی از استراتژیکترین آبراههای جهان است که خلیج فارس را به آبهای آزاد وصل میکند و حجم قابل توجهی از نفت تولید شده توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس از این تنگه عبور میکنند.
پیش از این علیاکبر ولایتی مشاور رهبر جمهوری اسلامی در سفر به روسیه گفته بود: «با وجود تحریمها، ایران هیچ مانع برطرفنشدنی برای فروش نفت خود نمیبیند. ما حتی تحت تحریم نیز به صادرات نفت خود ادامه میدهیم. اگر ایران نتواند نفت خود را از خلیجفارس صادر کند، هیچ کسی دیگر هم نمیتواند این کار را انجام دهد.»
اظهاراتی از این سنخ حالا به افزایش اتهامات علیه ایران دامن زده است، اظهاراتی که غالبا از سوی مقامات حکومتی و نظامیان وابسته به سپاه پاسداران مطرح شدهاند.
https://tinyurl.com/yymmh4at
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64216
انفجارِ نفتکشها؛ تنش امریکایی به نیابت از ایران
فرض کنیم انفجار نفتکشها در دریای عمان ربطی به ایران نداشته باشد. آیا این چیزی از فشارهایی که بر ایران خواهد آمد، میکاهد؟ بهگمان من خیر.
تهدید به بستن تنگهی هرمز، اگر دام نبوده نباشد (که من در این مورد مطمئن نیستم) بازی سادهاندیشانهای است که نظام در دورهی قبلی تحریمها هم انجام داده بود و بیثمری آن را دیده بود. اما این بار، یعنی در طول ماههای گذشته، حسن روحانی هم به دلیلی که برای من معلوم نیست (از اشتباه شخصی گرفته تا بهدستآوردن دل تندروان) در آن افتاد. در دور قبلی تحریمها، شانسی وجود داشت و آن اینکه برای دولت اوباما، جنگ گزینهی چندان پررنگی نبود، اما اکنون که کسانی مثل پومپئو و بولتون به کاخ سفید راه یافتهاند، خطرات این تهدید سادهاندیشانه دوچندان میشود.
اگر کارکرد اصلی تهدید، ترساندن طرف مقابل باشد، بستن تنگهی هرمز یا ناامنشدنِ صادرات نفت از طریق آن، پیشاپیش سخنی بیهوده بهنظر میرسد و نمیتواند «تهدید» محسوب شود، چرا که طرف مقابل آگاه است که «توان» عملیکردنِ آن، یا پرداختِ هزینههای عملیشدنِ آن، وجود ندارد، و لذا از ابتدا بلوفبودنِ آن مشخص است.
اما از این مهمتر، دستِ نظام را بیش از پیش میبندد و چاقویِ تهدیدات طرف مقابل را تیز میکند، چرا که وقتی «توان» عملیکردن تهدید را نداشته باشی، این فرصت حیاتی را بهطرف مقابل (که بسیار قویتر است) میدهی که هرگاه اراده کند، بهنیابت از تو آتشی را روشن کند و بهحساب تو بنویسد. خصوصاً اگر بنای طرف مقابل بر بالابردنِ سطح تنشها باشد، آنگاه پیشاپیش چکِ تضمینِ «بهانه» را گرفته و هرگاه اراده کند آن را نقد میکند.
برای شروع تنشهایی مثل جنگ حتماً زمینهسازی در افکار عمومی لازم است، و اگر بوقهای کرکنندهی تبلیغاتی بهراه بیفتند، دیگر مجالی برای شنیدن صدای تکذیب نخواهد ماند.
https://tinyurl.com/y28yhub4
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64231
فرض کنیم انفجار نفتکشها در دریای عمان ربطی به ایران نداشته باشد. آیا این چیزی از فشارهایی که بر ایران خواهد آمد، میکاهد؟ بهگمان من خیر.
تهدید به بستن تنگهی هرمز، اگر دام نبوده نباشد (که من در این مورد مطمئن نیستم) بازی سادهاندیشانهای است که نظام در دورهی قبلی تحریمها هم انجام داده بود و بیثمری آن را دیده بود. اما این بار، یعنی در طول ماههای گذشته، حسن روحانی هم به دلیلی که برای من معلوم نیست (از اشتباه شخصی گرفته تا بهدستآوردن دل تندروان) در آن افتاد. در دور قبلی تحریمها، شانسی وجود داشت و آن اینکه برای دولت اوباما، جنگ گزینهی چندان پررنگی نبود، اما اکنون که کسانی مثل پومپئو و بولتون به کاخ سفید راه یافتهاند، خطرات این تهدید سادهاندیشانه دوچندان میشود.
اگر کارکرد اصلی تهدید، ترساندن طرف مقابل باشد، بستن تنگهی هرمز یا ناامنشدنِ صادرات نفت از طریق آن، پیشاپیش سخنی بیهوده بهنظر میرسد و نمیتواند «تهدید» محسوب شود، چرا که طرف مقابل آگاه است که «توان» عملیکردنِ آن، یا پرداختِ هزینههای عملیشدنِ آن، وجود ندارد، و لذا از ابتدا بلوفبودنِ آن مشخص است.
اما از این مهمتر، دستِ نظام را بیش از پیش میبندد و چاقویِ تهدیدات طرف مقابل را تیز میکند، چرا که وقتی «توان» عملیکردن تهدید را نداشته باشی، این فرصت حیاتی را بهطرف مقابل (که بسیار قویتر است) میدهی که هرگاه اراده کند، بهنیابت از تو آتشی را روشن کند و بهحساب تو بنویسد. خصوصاً اگر بنای طرف مقابل بر بالابردنِ سطح تنشها باشد، آنگاه پیشاپیش چکِ تضمینِ «بهانه» را گرفته و هرگاه اراده کند آن را نقد میکند.
برای شروع تنشهایی مثل جنگ حتماً زمینهسازی در افکار عمومی لازم است، و اگر بوقهای کرکنندهی تبلیغاتی بهراه بیفتند، دیگر مجالی برای شنیدن صدای تکذیب نخواهد ماند.
https://tinyurl.com/y28yhub4
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64231
چرا عاقل نیندیشد هم از آغاز پایان را
حسن یوسفیاشکوری
هم اکنون نوشته دوست قدیم و همکارمان در مجلس اول جناب مهاجرانی را در زیتون [بهنقل از کانال ایشان] خواندم که نقدی است بر بیانیه اخیر ۲۲۵ نفر فعالان مدنی و سیاسی داخل و خارج ایران که در آن از حاکمیت جمهوری اسلامی ایران خواسته شده بود که برای احتراز از جنگ بدون هیچ قید و شرطی با دولت آمریکا وارد مذاکره بشود.
ایشان در مقام نقد به نکات زیادی اشاره کرده و کوشیدهاند بگویند الان زمان مذاکره با آمریکا و آن هم با عنصر نامطلوبی چون دونالد ترامپ و گروه او نیست. ایشان برای تحکیم موضع خود از گزارههایی چون غیرقابل اعتماد بودن ترامپ و مانند آن استفاده کردهاند.
هرچند مدتهاست که از این نوع سخنان جناب مهاجرانی تعجب نمیکنم. بهویژه به نظر میرسد که ایشان، برخلاف چند سال پیش که رهبر جمهوری اسلامی را مصداق «ولی جائر» دانسته بود، در توجیه مواضع و سیاستهای آیتالله خامنهای تا جایی پیش رفته که گویی «هرچه آن خسرو کند شیرین بود».
به هر تقدیر، من به عنوان یکی از امضاکنندگان بیانیه مورد بحث، لازم دیدم که چند نکته ای را با ایشان و مخاطبان در میان بگذارم.
یکم. از جناب مهاجرانی میپرسم که شرایط و شروط مذاکره با آمریکا کدام است و ما کی میتوانیم با آمریکا وارد مذاکره بشویم و بالاخره مسائل اختلافی چهل ساله را حل و فصل کنیم؟ روشن است که شما مخالف مذاکره نیستنید اما میفرمایید الان وقتش نیست. من هم تا حدودی با شما موافقم چرا که یک قلدر قداره بند و آن هم در سطح رهبری دولت آمریکا، موضعی اتخاذ کرده که معنایش یا تسلیم مطلق و یا نابودی مطلق است (و به همین دلیل من بیانیه سال قبل را امضا نکردم) ولی در عالم نظر و تحلیل بفرمایید در چه شرایطی ممکن است رهبری ایران با آمریکا مذاکره کند؟
هرچند ایران نیز چند بارها در نهان و آشکار تن به مذاکره داده و متأسفانه حکومتهای وقت آمریکا تن زده و از این رو دیوار بی اعتمادی بالاتر و بالاتر رفته است، اما میپرسم که آیا در مقابل جمهوری اسلامی واقعا خواهان مذاکره بوده و به تعهدات خود پایبند بوده است؟ واقعیت این است که مشکل دو طرفه بوده و البته بیشترین مشکل از سوی ایران بوده است. چنین میاندیشم که اگر سیاستهای داخلی و خارجی جمهوری اسلامی درست و تأمین کننده رفاه و امنیت و رضایت مردم بود، دلیلی وجود نداشت کار به جایی برسد که امروز مسئله بود و نبود کشور و ملت در میان باشد.
https://tinyurl.com/y4qagxc5
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64264
حسن یوسفیاشکوری
هم اکنون نوشته دوست قدیم و همکارمان در مجلس اول جناب مهاجرانی را در زیتون [بهنقل از کانال ایشان] خواندم که نقدی است بر بیانیه اخیر ۲۲۵ نفر فعالان مدنی و سیاسی داخل و خارج ایران که در آن از حاکمیت جمهوری اسلامی ایران خواسته شده بود که برای احتراز از جنگ بدون هیچ قید و شرطی با دولت آمریکا وارد مذاکره بشود.
ایشان در مقام نقد به نکات زیادی اشاره کرده و کوشیدهاند بگویند الان زمان مذاکره با آمریکا و آن هم با عنصر نامطلوبی چون دونالد ترامپ و گروه او نیست. ایشان برای تحکیم موضع خود از گزارههایی چون غیرقابل اعتماد بودن ترامپ و مانند آن استفاده کردهاند.
هرچند مدتهاست که از این نوع سخنان جناب مهاجرانی تعجب نمیکنم. بهویژه به نظر میرسد که ایشان، برخلاف چند سال پیش که رهبر جمهوری اسلامی را مصداق «ولی جائر» دانسته بود، در توجیه مواضع و سیاستهای آیتالله خامنهای تا جایی پیش رفته که گویی «هرچه آن خسرو کند شیرین بود».
به هر تقدیر، من به عنوان یکی از امضاکنندگان بیانیه مورد بحث، لازم دیدم که چند نکته ای را با ایشان و مخاطبان در میان بگذارم.
یکم. از جناب مهاجرانی میپرسم که شرایط و شروط مذاکره با آمریکا کدام است و ما کی میتوانیم با آمریکا وارد مذاکره بشویم و بالاخره مسائل اختلافی چهل ساله را حل و فصل کنیم؟ روشن است که شما مخالف مذاکره نیستنید اما میفرمایید الان وقتش نیست. من هم تا حدودی با شما موافقم چرا که یک قلدر قداره بند و آن هم در سطح رهبری دولت آمریکا، موضعی اتخاذ کرده که معنایش یا تسلیم مطلق و یا نابودی مطلق است (و به همین دلیل من بیانیه سال قبل را امضا نکردم) ولی در عالم نظر و تحلیل بفرمایید در چه شرایطی ممکن است رهبری ایران با آمریکا مذاکره کند؟
هرچند ایران نیز چند بارها در نهان و آشکار تن به مذاکره داده و متأسفانه حکومتهای وقت آمریکا تن زده و از این رو دیوار بی اعتمادی بالاتر و بالاتر رفته است، اما میپرسم که آیا در مقابل جمهوری اسلامی واقعا خواهان مذاکره بوده و به تعهدات خود پایبند بوده است؟ واقعیت این است که مشکل دو طرفه بوده و البته بیشترین مشکل از سوی ایران بوده است. چنین میاندیشم که اگر سیاستهای داخلی و خارجی جمهوری اسلامی درست و تأمین کننده رفاه و امنیت و رضایت مردم بود، دلیلی وجود نداشت کار به جایی برسد که امروز مسئله بود و نبود کشور و ملت در میان باشد.
https://tinyurl.com/y4qagxc5
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64264
تلاش دولت و مجلس برای دستیابی به اقتصاد بدون نفت
نظام بدون نفت چه میکند
زیتون ـ جلیل فقیهی: در روزهای گذشته، صنایع پتروشیمی ایران نیز به سیاهه بلندبالای تحریمهای آمریکا اضافه شد. تحریمی که البته به نظر میرسد بیشتر از آنکه اثر عینی بر اقتصاد ایران داشته باشد، حاوی پیامی از جانب آمریکا برای سیاستمداران مبنی بر ادامه راهبرد فشار حداکثری بر ایران است. رفت و آمدهای دیپلوماتیک روزهای گذشته نیز نتوانسته از نگرانی نسبت به تنگتر شدن حلقه تحریمها بکاهد. در این میان، به نظر میرسد کاهش درآمدهای نفتی کشور مهمترین نگرانی مقامات در ایران باشد.
هرچند طی دهه گذشته و مشخصا پس از تحریمهای همه جانبه علیه ایران از اوایل دهه ۹۰ خورشیدی، وابستگی اقتصاد ایران به نفت کاهش چشمگیری یافته است، با این حال هنوز هم دلارهای نفتی مهمترین اهرم دولت به منظور رفع کسری بودجه، تراز پرداختهای خارجی، تنظیم بازار ارز و جلوگیری از کاهش ارزش پول ملی است. به دلیل همین نقش بیبدیل نفت در اقتصاد کشور، کاهش فروش نفت در ماههای گذشته بسیاری از دستگاههای حکومتی را به صرافت انداخته است تا راهی برای رهایی اقتصاد کشور از این موهبت خدادادی پیدا کنند. موهبتی که این روزها به پاشنه آشیل اقتصاد ایران نیز تبدیل شده است.
به گفته محمد باقر نوبخت، رئیس سازمان برنامه و بودجه، امسال «از ۱۴۸ هزار میلیارد تومان میزان وابستگی نفت، حدود ۵۵ هزار میلیارد تومان را تقلیل دادیم، یعنی تلاش کردیم که تنها یک سوم از منابع نفتی را در بودجه قرار دهیم و دو سوم را خارج کردیم». در همین راستا، در طی روزهای گذشته، سازمان برنامه و مرکز پژوهشهای مجلس هر کدام در گزارشهای جداگانهای به بیان پیشنهاداتی برای قطع وابستگی مستقیم بودجه کشور از نفت پرداختهاند.
طرح اصلاحات بودجهای سازمان برنامه و بودجه شامل سه محور اصلی است. محور اول، بیشتر حول اصلاح ساختاری نهاد بودجه شکل گرفته است. محور دوم به کاهش هزینهها و افزاش درآمدهای دولت میپردازد، و بررسی راهکارهایی در راستای «افزایش ثبات در اقتصاد کلان و توسعه پایدار» محور سوم طرح پیشنهادی سازمان برنامه و بودجه است.
https://tinyurl.com/y5hno3wy
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64254
نظام بدون نفت چه میکند
زیتون ـ جلیل فقیهی: در روزهای گذشته، صنایع پتروشیمی ایران نیز به سیاهه بلندبالای تحریمهای آمریکا اضافه شد. تحریمی که البته به نظر میرسد بیشتر از آنکه اثر عینی بر اقتصاد ایران داشته باشد، حاوی پیامی از جانب آمریکا برای سیاستمداران مبنی بر ادامه راهبرد فشار حداکثری بر ایران است. رفت و آمدهای دیپلوماتیک روزهای گذشته نیز نتوانسته از نگرانی نسبت به تنگتر شدن حلقه تحریمها بکاهد. در این میان، به نظر میرسد کاهش درآمدهای نفتی کشور مهمترین نگرانی مقامات در ایران باشد.
هرچند طی دهه گذشته و مشخصا پس از تحریمهای همه جانبه علیه ایران از اوایل دهه ۹۰ خورشیدی، وابستگی اقتصاد ایران به نفت کاهش چشمگیری یافته است، با این حال هنوز هم دلارهای نفتی مهمترین اهرم دولت به منظور رفع کسری بودجه، تراز پرداختهای خارجی، تنظیم بازار ارز و جلوگیری از کاهش ارزش پول ملی است. به دلیل همین نقش بیبدیل نفت در اقتصاد کشور، کاهش فروش نفت در ماههای گذشته بسیاری از دستگاههای حکومتی را به صرافت انداخته است تا راهی برای رهایی اقتصاد کشور از این موهبت خدادادی پیدا کنند. موهبتی که این روزها به پاشنه آشیل اقتصاد ایران نیز تبدیل شده است.
به گفته محمد باقر نوبخت، رئیس سازمان برنامه و بودجه، امسال «از ۱۴۸ هزار میلیارد تومان میزان وابستگی نفت، حدود ۵۵ هزار میلیارد تومان را تقلیل دادیم، یعنی تلاش کردیم که تنها یک سوم از منابع نفتی را در بودجه قرار دهیم و دو سوم را خارج کردیم». در همین راستا، در طی روزهای گذشته، سازمان برنامه و مرکز پژوهشهای مجلس هر کدام در گزارشهای جداگانهای به بیان پیشنهاداتی برای قطع وابستگی مستقیم بودجه کشور از نفت پرداختهاند.
طرح اصلاحات بودجهای سازمان برنامه و بودجه شامل سه محور اصلی است. محور اول، بیشتر حول اصلاح ساختاری نهاد بودجه شکل گرفته است. محور دوم به کاهش هزینهها و افزاش درآمدهای دولت میپردازد، و بررسی راهکارهایی در راستای «افزایش ثبات در اقتصاد کلان و توسعه پایدار» محور سوم طرح پیشنهادی سازمان برنامه و بودجه است.
https://tinyurl.com/y5hno3wy
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64254
هنوز دیر نشده است
سیدعلیرضا بهشتیشیرازی
وقتی خبر سفر آیتالله خامنهای به جمکران قبل از مذاکره روز پنج شنبه با آقای آبه را شنیدم با خود گفتم او چقدر تنهاست، و دستگاه عریض و طویلی که به عنوان دفترش عمل میکند چقدر بیصلاحیت و بیکیفیت است. در شرایطی که کشور چشم در چشم کینه توزترین دشمنان دوخته است آیا این خبری است که منتشر شود؟ آیا حریف آن را حمل بر ضعف نمیکند؟ یا دوست دلش از این اطلاع نگران نمیشود؟ مگر در تهران خدا نیست؟
حالا کاری است که شده. خودمان هم اگر مشکلی برایمان پیش بیاید به مکانهای مقدس سر میزنیم و آنجا دو ساعت و نیم، بلکه بیشتر وقت ملکوت را میگیریم و هیچ نمیپرسیم که مگر در شهرمان خدا وجود ندارد. انگاری سائقهای فطری ما را به این کار وا میدارد. آنجا که رسیدیم اگر همچنان غرق در بیجکها و حساب و کتاب دفتر دست و پا بزنیم انگاری به آنجا نرفتهایم. انگاری خودمان هم میدانیم که مشکل از مکان نیست، بلکه از حالی است که در آن به سر میبریم، که اگر به وضعیتی پاکتر منتقل نشود مشکل هرگز تسکین نمییابد. اگر میخواهیم بحران فروکش کند باید آن حال مسئلهآفرین را دریابیم.
دوستی را تصور کنید که روزی ده بار به شما زنگ میزند و میگوید اگر پول دستی احتیاج داشتی روی من حساب کن. آیا او ممکن است از نیازتان آگاه شود و کمک نکند؟ چه رسد به خداوند که بر ما واجب کرده است روزی ده بار به او زنگ بزنیم و بگوئیم دستی میخواهیم – دستی راهنما.
پس چرا امروز راهنماییمان نمیکند. اگر بگوییم دارد راهنمایی میکند و همه چیز مثل همیشه رو به راه است دروغ گفتهایم. به کشور که نگاه میکنی همه جا بهت و سردرگمی میبینی. یک باره بیست میلیارد دلار پول بیزبان را برای واردات هر تیر و تختهای به بازار میریزند. بار دیگر تامین ارز کالاهای اساسی هم فیه تامل. یک باره ۶۰ تن طلا را پیشفروش میکنند، بار دیگر کسانی که طلا خریدهاند به سیخ و صلابه کشیده میشوند. یکباره تمامی صرافیها را میبندند. چند ماه بعد همه را باز میکنند. یک بار از مردم میخواهند به مسئولان اعتماد داشته باشند. بار دیگر همان مسئولان را بازجویی، ممنوعالخروج و دستگیر میکنند. حالا کار دولت علنی است و خبرهایش را داریم و خود این نظارت حداقلی از نظم و نسق را اجباری میکند. احتمال بدهید آنچه خبرش را نداریم از این هم آشفتهتر باشد. به رغم تمامی رهنمودهایی که گفته و نوشته میشود انگاری هیچکس نمیداند چه باید کرد. پس چرا خداوند راه نشانمان نمیدهد؟
https://tinyurl.com/y6btkm6b
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64292
سیدعلیرضا بهشتیشیرازی
وقتی خبر سفر آیتالله خامنهای به جمکران قبل از مذاکره روز پنج شنبه با آقای آبه را شنیدم با خود گفتم او چقدر تنهاست، و دستگاه عریض و طویلی که به عنوان دفترش عمل میکند چقدر بیصلاحیت و بیکیفیت است. در شرایطی که کشور چشم در چشم کینه توزترین دشمنان دوخته است آیا این خبری است که منتشر شود؟ آیا حریف آن را حمل بر ضعف نمیکند؟ یا دوست دلش از این اطلاع نگران نمیشود؟ مگر در تهران خدا نیست؟
حالا کاری است که شده. خودمان هم اگر مشکلی برایمان پیش بیاید به مکانهای مقدس سر میزنیم و آنجا دو ساعت و نیم، بلکه بیشتر وقت ملکوت را میگیریم و هیچ نمیپرسیم که مگر در شهرمان خدا وجود ندارد. انگاری سائقهای فطری ما را به این کار وا میدارد. آنجا که رسیدیم اگر همچنان غرق در بیجکها و حساب و کتاب دفتر دست و پا بزنیم انگاری به آنجا نرفتهایم. انگاری خودمان هم میدانیم که مشکل از مکان نیست، بلکه از حالی است که در آن به سر میبریم، که اگر به وضعیتی پاکتر منتقل نشود مشکل هرگز تسکین نمییابد. اگر میخواهیم بحران فروکش کند باید آن حال مسئلهآفرین را دریابیم.
دوستی را تصور کنید که روزی ده بار به شما زنگ میزند و میگوید اگر پول دستی احتیاج داشتی روی من حساب کن. آیا او ممکن است از نیازتان آگاه شود و کمک نکند؟ چه رسد به خداوند که بر ما واجب کرده است روزی ده بار به او زنگ بزنیم و بگوئیم دستی میخواهیم – دستی راهنما.
پس چرا امروز راهنماییمان نمیکند. اگر بگوییم دارد راهنمایی میکند و همه چیز مثل همیشه رو به راه است دروغ گفتهایم. به کشور که نگاه میکنی همه جا بهت و سردرگمی میبینی. یک باره بیست میلیارد دلار پول بیزبان را برای واردات هر تیر و تختهای به بازار میریزند. بار دیگر تامین ارز کالاهای اساسی هم فیه تامل. یک باره ۶۰ تن طلا را پیشفروش میکنند، بار دیگر کسانی که طلا خریدهاند به سیخ و صلابه کشیده میشوند. یکباره تمامی صرافیها را میبندند. چند ماه بعد همه را باز میکنند. یک بار از مردم میخواهند به مسئولان اعتماد داشته باشند. بار دیگر همان مسئولان را بازجویی، ممنوعالخروج و دستگیر میکنند. حالا کار دولت علنی است و خبرهایش را داریم و خود این نظارت حداقلی از نظم و نسق را اجباری میکند. احتمال بدهید آنچه خبرش را نداریم از این هم آشفتهتر باشد. به رغم تمامی رهنمودهایی که گفته و نوشته میشود انگاری هیچکس نمیداند چه باید کرد. پس چرا خداوند راه نشانمان نمیدهد؟
https://tinyurl.com/y6btkm6b
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64292
کج نشدن گردنِ خان یا خم نشدن کمر رعیت
رضا علیجانی
در پی میزگرد تلویزیونی صفحه ۲ بیبیسی درباره بیانیه ۲۲۵ امضایی اخیر آقای مهاجرانی نقدشان بر بیانیه را مفصلتر نوشتهاند و به آنچه در آن برنامه گفتم نیز پرداختهاند؛ تلاش کردم پاسخم به مکتوب ایشان را در این ۱۰ بند خلاصه کنم:
یکم: آقای مهاجرانی مدعی شده اند بیانیه یک کار فردی بود و «اشکالات جدی یک کار فردی پرورده نشده را داراست». جهت اطلاع ایشان باید گفت بیانیه محصول یک جمع بیش از ده نفر از طیفهای مختلف فکری- سیاسی است. پیشنهادش از میان همان جمع برآمده، محورهایش با بحث تفصیلی مورد توافق قرار گرفته، متن بیانیه در دو نسخه متفاوت ( فشرده و اجمالی و بسیط تر و تفصیلی) تهیه شده، همان جمع نسخه فشرده را ترجیح داده و بعد همان نسخه نیز چند بار اصلاح و بازنویسی شده و با نظرخواهی از افراد دیگری خارج از جمع نهایی شده است. متن مورد بحث از ابتدا تا انتها ۵ بار بازنویسی و ویرایش شده است. پختگی و کمال متن که مورد اذعان بسیاری از افراد از طیفهای مختلف بوده و همین امر باعث امضای آن در طیف متنوعی از فعالان سیاسی و مدنی و جنبش زنان شده ناشی از همین جامعیت است. آیا بهتر نبود آقای مهاجرانی به جای تاکید بر تصورات غیر واقعی شان در باره نحوه تهیه بیانیه به طیف وسیع امضا کننده بیانیه توجه می کردند و این که وقتی پای منافع ملت ایران به میان می آید داخل و خارج و مرد و و زن و شیعه و سنی و روحانی و غیر روحانی و کرد و ترک و فارس و سلیقه و گرایش سیاسی تحت الشعاع مصلحت مردم و سرزمین ایران قرار میگیرد و طیف وسیع و رنگین کمانی پای یک بیانیه را امضا می کنند.
ناگفته نماند که علت عدم مشاهده امضای برخی از امضا کنندگان بیانیه قبلی این است که نیروهای امنیتی(به خصوص اطلاعات سپاه) قبل از انتشار بیانیه به جوسازی علیه بیانیه به عنوان کار ضدانقلاب خارج و افراطی های داخل که می خواهند جمهوری اسلامی را برای سازش زیر فشار بگذارند، پرداخت (خبرگزاری های فارس و تسنیم و رجانیوز) و تهیه کنندگان بیانیه را به این نتیجه رساند که از اخذ دهها امضا صرف نظر بکنند. در هر حال امیدست که همه قضاوت های آقای مهاجرانی در باره مسائلی که باب طبعشان نیست همانند تصوراتشان در باره نحوه تهه بیانیه و اسامی امضاکنندگان نباشد.
https://tinyurl.com/y36uok5h
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64266
رضا علیجانی
در پی میزگرد تلویزیونی صفحه ۲ بیبیسی درباره بیانیه ۲۲۵ امضایی اخیر آقای مهاجرانی نقدشان بر بیانیه را مفصلتر نوشتهاند و به آنچه در آن برنامه گفتم نیز پرداختهاند؛ تلاش کردم پاسخم به مکتوب ایشان را در این ۱۰ بند خلاصه کنم:
یکم: آقای مهاجرانی مدعی شده اند بیانیه یک کار فردی بود و «اشکالات جدی یک کار فردی پرورده نشده را داراست». جهت اطلاع ایشان باید گفت بیانیه محصول یک جمع بیش از ده نفر از طیفهای مختلف فکری- سیاسی است. پیشنهادش از میان همان جمع برآمده، محورهایش با بحث تفصیلی مورد توافق قرار گرفته، متن بیانیه در دو نسخه متفاوت ( فشرده و اجمالی و بسیط تر و تفصیلی) تهیه شده، همان جمع نسخه فشرده را ترجیح داده و بعد همان نسخه نیز چند بار اصلاح و بازنویسی شده و با نظرخواهی از افراد دیگری خارج از جمع نهایی شده است. متن مورد بحث از ابتدا تا انتها ۵ بار بازنویسی و ویرایش شده است. پختگی و کمال متن که مورد اذعان بسیاری از افراد از طیفهای مختلف بوده و همین امر باعث امضای آن در طیف متنوعی از فعالان سیاسی و مدنی و جنبش زنان شده ناشی از همین جامعیت است. آیا بهتر نبود آقای مهاجرانی به جای تاکید بر تصورات غیر واقعی شان در باره نحوه تهیه بیانیه به طیف وسیع امضا کننده بیانیه توجه می کردند و این که وقتی پای منافع ملت ایران به میان می آید داخل و خارج و مرد و و زن و شیعه و سنی و روحانی و غیر روحانی و کرد و ترک و فارس و سلیقه و گرایش سیاسی تحت الشعاع مصلحت مردم و سرزمین ایران قرار میگیرد و طیف وسیع و رنگین کمانی پای یک بیانیه را امضا می کنند.
ناگفته نماند که علت عدم مشاهده امضای برخی از امضا کنندگان بیانیه قبلی این است که نیروهای امنیتی(به خصوص اطلاعات سپاه) قبل از انتشار بیانیه به جوسازی علیه بیانیه به عنوان کار ضدانقلاب خارج و افراطی های داخل که می خواهند جمهوری اسلامی را برای سازش زیر فشار بگذارند، پرداخت (خبرگزاری های فارس و تسنیم و رجانیوز) و تهیه کنندگان بیانیه را به این نتیجه رساند که از اخذ دهها امضا صرف نظر بکنند. در هر حال امیدست که همه قضاوت های آقای مهاجرانی در باره مسائلی که باب طبعشان نیست همانند تصوراتشان در باره نحوه تهه بیانیه و اسامی امضاکنندگان نباشد.
https://tinyurl.com/y36uok5h
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64266
اصلاحات از درون؛ گفتوگو با بهمن احمدیامویی
فریب فضای مجازی را خوردهایم
زیتون ـ احسان مهرابی ، احسان عابدی: سال ۱۳۹۸؛ ایران با یک بحران اقتصادی دست و پنجه نرم میکند، کشوری که تحریمهای ایالات متحده بنیهاش را تحلیل برده است. آشفتگی در صحنه سیاست اوج گرفته، جایی که بهنظر میرسد نیروهای منتقد و مخالف درماندهاند از ایجاد تغییر. اصلاحطلبی برای دو دهه گفتمان مسلط در میان منتقدان و مخالفان جمهوری اسلامی بود، اما از دی ماه ۱۳۹۶ و اعتراضاتی که ابتدا بر سر معیشت شکل گرفت، چیزی این میان فروریخته. انگار دیگر هیچ صدای مسلطی وجود ندارد. اصلاحطلبان بیشتر از همیشه زیر ضرب افکار عمومی قرار گرفتهاند که نتیجه دو دهه اعتماد به آنان چه شد. فساد چرا اوج گرفته؟ نیروهای نظامی چگونه بیشتر از همیشه کشور را تحت سیطره خود درآوردهاند؟ محیط زیست چرا رو به تخریب بیشتر میرود؟ و کجاست آن آزادیهای اجتماعی و سیاسی که نوید داده میشد؟
این میان حتی خطکشیهای جدیدی میان طیفهای مختلف اصلاحطلبی به وجود آمده مثل «اصلاحطلبان حکومتی»، «اصلاحطلبان پیشرو»، و سبزهایی که حتی معتقد به عبور از جمهوری اسلامی هستند؛ خطکشیهایی که به کلاف پیچیدهای میماند که سخت بتوان بازش کرد و به آن نظم داد.
تلاش کردیم در گفتوگو با یکی از فعالان سیاسی، اجتماعی و رسانهای که با جریان اصلاحات پیوندهایی دارند یا روزگاری داشتهاند، تصویر واضحتری از این موقعیت مبهم ارائه دهیم. بهمن احمدی امویی، روزنامهنگار کهنهکار اقتصادی، شرایط را توضیح میدهد، چهرهای که خود معتقد به تغییرات ساختاریست. این گفت و گو در پایان سال گذشته انجام شده بود اما به دلیل سیل ترجیح دادیم در زمان مناسب تری منتشر شود.
https://tinyurl.com/y4becpy6
متن کامل این گفتگو از پی میآید:
https://zeitoons.com/64219
فریب فضای مجازی را خوردهایم
زیتون ـ احسان مهرابی ، احسان عابدی: سال ۱۳۹۸؛ ایران با یک بحران اقتصادی دست و پنجه نرم میکند، کشوری که تحریمهای ایالات متحده بنیهاش را تحلیل برده است. آشفتگی در صحنه سیاست اوج گرفته، جایی که بهنظر میرسد نیروهای منتقد و مخالف درماندهاند از ایجاد تغییر. اصلاحطلبی برای دو دهه گفتمان مسلط در میان منتقدان و مخالفان جمهوری اسلامی بود، اما از دی ماه ۱۳۹۶ و اعتراضاتی که ابتدا بر سر معیشت شکل گرفت، چیزی این میان فروریخته. انگار دیگر هیچ صدای مسلطی وجود ندارد. اصلاحطلبان بیشتر از همیشه زیر ضرب افکار عمومی قرار گرفتهاند که نتیجه دو دهه اعتماد به آنان چه شد. فساد چرا اوج گرفته؟ نیروهای نظامی چگونه بیشتر از همیشه کشور را تحت سیطره خود درآوردهاند؟ محیط زیست چرا رو به تخریب بیشتر میرود؟ و کجاست آن آزادیهای اجتماعی و سیاسی که نوید داده میشد؟
این میان حتی خطکشیهای جدیدی میان طیفهای مختلف اصلاحطلبی به وجود آمده مثل «اصلاحطلبان حکومتی»، «اصلاحطلبان پیشرو»، و سبزهایی که حتی معتقد به عبور از جمهوری اسلامی هستند؛ خطکشیهایی که به کلاف پیچیدهای میماند که سخت بتوان بازش کرد و به آن نظم داد.
تلاش کردیم در گفتوگو با یکی از فعالان سیاسی، اجتماعی و رسانهای که با جریان اصلاحات پیوندهایی دارند یا روزگاری داشتهاند، تصویر واضحتری از این موقعیت مبهم ارائه دهیم. بهمن احمدی امویی، روزنامهنگار کهنهکار اقتصادی، شرایط را توضیح میدهد، چهرهای که خود معتقد به تغییرات ساختاریست. این گفت و گو در پایان سال گذشته انجام شده بود اما به دلیل سیل ترجیح دادیم در زمان مناسب تری منتشر شود.
https://tinyurl.com/y4becpy6
متن کامل این گفتگو از پی میآید:
https://zeitoons.com/64219
امانوئل کانت؛ فیلسوفی ایدهآلیست یا رئالیست؟
محمدرضا واعظ شهرستانی
امانوئل کانت(۱۷۲۴-۱۸۰۴) همواره در مورد نوسانی که به طور دائم میان جزم اندیشی لایبنیتسی[۲] و شکگرایی هیومی[۳] تا آن زمان وجود داشت، ابراز نگرانی میکرد. از نظر کانت، متافیزیک تا آن زمان در تاریکی در پی یافتن پاسخ بوده است و از این وضعیت بدتر اینکه در این تاریکی در میان مفاهیمی صرف غوطه ور بوده است.[۴] به عبارت دیگر، کانت در شرایطی قرار داشت که از یک طرف رد متافیزیک برای او به هیچ عنوان قابل قبول نبود و از طرف دیگر تلاشهای متافیزیک تا به آن روز را بیثمر میدانست. بنابراین او تلاش کرد تا ابتدا به این سؤال مهم و اساسی پاسخ دهدکه آیا اصلا چیزی که “متافیزیک” نامیده می شود، امکان پذیر است؟[۵] به همین دلیل اگر دوران زندگی فلسفی کانت را به سه دورۀ پیشانقاد(۱۷۴۷-۱۷۸۰)، نقاد(۱۷۸۱-۱۷۹۰) و پسانقاد(۱۷۹۶-۱۸۰۳) دستهبندی نماییم[۶]، میتوان گفت که تمامی تلاش کانت در سرتاسر دورۀ پیشانتقاد به این منظور بود که بتواند به تعریف مجدد ماهیت و روش متافیزیک در پرتو آخرین پیشرفتهای نفسگیر ریاضیات و فیزیک دست یابد.
او به منظور پاسخ به سؤال مذکور، تلقیاش از متافیزیک را در کتاب نقد عقل محض[۷] بیان می کند: “[…]پروژه اصلی من، آن چیزی است که صرفاً مربوط است به منابع شناخت ترکیبی پیشینی[…]”[۸] . در واقع، پرسش اصلی کانت را میتوان به این صورت بیان کرد: چگونه احکام ترکیبی پیشینی[۹] امکانپذیر هستند؟ دیدگاه کانت با عنوان ایدهآلیسم استعلایی به این سؤال پاسخ میدهد.
https://tinyurl.com/y3jyt8hs
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64314
محمدرضا واعظ شهرستانی
امانوئل کانت(۱۷۲۴-۱۸۰۴) همواره در مورد نوسانی که به طور دائم میان جزم اندیشی لایبنیتسی[۲] و شکگرایی هیومی[۳] تا آن زمان وجود داشت، ابراز نگرانی میکرد. از نظر کانت، متافیزیک تا آن زمان در تاریکی در پی یافتن پاسخ بوده است و از این وضعیت بدتر اینکه در این تاریکی در میان مفاهیمی صرف غوطه ور بوده است.[۴] به عبارت دیگر، کانت در شرایطی قرار داشت که از یک طرف رد متافیزیک برای او به هیچ عنوان قابل قبول نبود و از طرف دیگر تلاشهای متافیزیک تا به آن روز را بیثمر میدانست. بنابراین او تلاش کرد تا ابتدا به این سؤال مهم و اساسی پاسخ دهدکه آیا اصلا چیزی که “متافیزیک” نامیده می شود، امکان پذیر است؟[۵] به همین دلیل اگر دوران زندگی فلسفی کانت را به سه دورۀ پیشانقاد(۱۷۴۷-۱۷۸۰)، نقاد(۱۷۸۱-۱۷۹۰) و پسانقاد(۱۷۹۶-۱۸۰۳) دستهبندی نماییم[۶]، میتوان گفت که تمامی تلاش کانت در سرتاسر دورۀ پیشانتقاد به این منظور بود که بتواند به تعریف مجدد ماهیت و روش متافیزیک در پرتو آخرین پیشرفتهای نفسگیر ریاضیات و فیزیک دست یابد.
او به منظور پاسخ به سؤال مذکور، تلقیاش از متافیزیک را در کتاب نقد عقل محض[۷] بیان می کند: “[…]پروژه اصلی من، آن چیزی است که صرفاً مربوط است به منابع شناخت ترکیبی پیشینی[…]”[۸] . در واقع، پرسش اصلی کانت را میتوان به این صورت بیان کرد: چگونه احکام ترکیبی پیشینی[۹] امکانپذیر هستند؟ دیدگاه کانت با عنوان ایدهآلیسم استعلایی به این سؤال پاسخ میدهد.
https://tinyurl.com/y3jyt8hs
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64314
فرایند تعیین رهبر در جمهوری اسلامی
از رهبر «نقل قولی» تا رهبر «مکشوف»
زیتون ـ سولماز ایکدر: چندیست از مجلس خبرگان «بدون صدا» اظهاراتی بعضا ضد و نقیض در مورد «نحوهی انتخاب جانشین آیتالله خامنهای» به گوش میرسد.
چند روز پس از آنکه یک عضو مجلس خبرگان رهبری از «فهرستی صد درصد محرمانه» در یکی از کمیسیونهای این مجلس خبر داد، یک عضو دیگر مجلس خبرگان با اشاره به اینکه طرح چنین موضوعی «به صلاح نیست» گفت چنین لیستی در دوران آیتالله خمینی هم وجود داشت.
با توجه به اینکه رهبر فعلی در قید حیات است و به رغم ۸۰ سال سن، خبر موثفی نیز در مورد بیماری احتمالی او منتشر نشده٬ این تب و تاب برای «نحوی انتخاب جانشین او» چندان معمول به نظر نمیرسد.
مجلس خبرگان که طبق قانون تنها دو وظیفه برعهده دارد٬ در طول مدت رهبری آیتالله خامنهای٬ به مرور از وظیفه «نظارت بر رهبری» عدول کرد. در نتیجه تنها وظیفه باقی مانده برای این مجلس «انتخاب رهبر بعدی» است؛ وظیفهای که گویا اخیرا بیشتر از پیش جدی گرفته شده.
رهبر فعلی جمهوری اسلامی٬ طی نزدیک به ۳۰ سال رهبری٬ به مرور دامنه نفوذش را تا ریزترین امور گسترش داده است٬ به همین دلیل غیر منطقی نیست اگر گمانهزنیهایی مبنی بر اعمال نظر احتمالی وی در جریان تعیین جانشینش هم به گوش برسد.
خاصه آنکه در دوران رهبر پیشین نیز قائم مقام تعیین شده بود٬ همچنین در نهایت یک «نقل قول» از آیتالله خمینی بود که سرنوشت جانشین او را مشخص کرد.
از سوی دیگر رهبر فعلی جمهوری اسلامی که سر پرسودا برای «احیای تمدن اسلامی» دارد و در بیانیه گام دوم به روشنی به تبیین آن پرداخته٬ عجیب است اگر رویایش را پیش از رفتن به دست فردی امین نسپارد.
https://tinyurl.com/y4uz63vd
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64344
از رهبر «نقل قولی» تا رهبر «مکشوف»
زیتون ـ سولماز ایکدر: چندیست از مجلس خبرگان «بدون صدا» اظهاراتی بعضا ضد و نقیض در مورد «نحوهی انتخاب جانشین آیتالله خامنهای» به گوش میرسد.
چند روز پس از آنکه یک عضو مجلس خبرگان رهبری از «فهرستی صد درصد محرمانه» در یکی از کمیسیونهای این مجلس خبر داد، یک عضو دیگر مجلس خبرگان با اشاره به اینکه طرح چنین موضوعی «به صلاح نیست» گفت چنین لیستی در دوران آیتالله خمینی هم وجود داشت.
با توجه به اینکه رهبر فعلی در قید حیات است و به رغم ۸۰ سال سن، خبر موثفی نیز در مورد بیماری احتمالی او منتشر نشده٬ این تب و تاب برای «نحوی انتخاب جانشین او» چندان معمول به نظر نمیرسد.
مجلس خبرگان که طبق قانون تنها دو وظیفه برعهده دارد٬ در طول مدت رهبری آیتالله خامنهای٬ به مرور از وظیفه «نظارت بر رهبری» عدول کرد. در نتیجه تنها وظیفه باقی مانده برای این مجلس «انتخاب رهبر بعدی» است؛ وظیفهای که گویا اخیرا بیشتر از پیش جدی گرفته شده.
رهبر فعلی جمهوری اسلامی٬ طی نزدیک به ۳۰ سال رهبری٬ به مرور دامنه نفوذش را تا ریزترین امور گسترش داده است٬ به همین دلیل غیر منطقی نیست اگر گمانهزنیهایی مبنی بر اعمال نظر احتمالی وی در جریان تعیین جانشینش هم به گوش برسد.
خاصه آنکه در دوران رهبر پیشین نیز قائم مقام تعیین شده بود٬ همچنین در نهایت یک «نقل قول» از آیتالله خمینی بود که سرنوشت جانشین او را مشخص کرد.
از سوی دیگر رهبر فعلی جمهوری اسلامی که سر پرسودا برای «احیای تمدن اسلامی» دارد و در بیانیه گام دوم به روشنی به تبیین آن پرداخته٬ عجیب است اگر رویایش را پیش از رفتن به دست فردی امین نسپارد.
https://tinyurl.com/y4uz63vd
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64344
پنهانکاری در «خانه پدری»
زیتون– آوا مشرقی:
بر اساس گزارش سازمان ملل، سالانه بیش از پنج هزار قتل ناموسی در سراسر جهان اتفاق میافتد. در تعریف این نوع جنایت میتوان گفت : مردان خونی و خویشاوند، یکی از افراد مونث خانواده خود را به دلایل مختلفی مانند شک داشتن رابطه نامشروع، انتشار شایعه در خصوص آن و یا هر دلیل دیگری به قتل برسانند تا به زعم خویش ننگ و رسوایی به وجود آمده را از دامان خانواده و جامعه پاک کنند. از این رو، قتل ناموسی، جرمی علیه زنان است که در یک جامعه بدوی و عقبمانده که از ساختار یک جامعه سالم به دور مانده، به راحتی قابل تمییز و تشخیص است. چرا که تمامی مفاهیم مربوط به جامعه مدرن از قبیل احترام به فردیت انسانی و انتخاب آزادانه او و نیز حقوق شهروندی و آزادی رسانه مسائلی است که در یک نظام خویشاوندی و قبیلهای محلی از اعراب ندارند و همین میشود که به گزارش رئیس پلیس آگاهی کشور، قتل ناموسی در صدر جنایات انجام شده در ایران است.
متهمان گاهی به علت بیاعتمادی به سیستم قضایی و عدالت کیفری، خودشان دست به کار مجازات میشوند، مجازاتی که میتواند در مواردی سرنوشت تمامی اعضای خانواده را به تباهی بکشد. در همین راستا و بر اساس پژوهشهای انجام شده، قتلهای ناموسی در استانهای جنوبی کشور از فراوانی بالاتری برخوردارند. طی سالهای گذشته، بالاترین آمار قتلهای ناموسی متعلق به استان خوزستان بوده که جرائم، اغلب با هم فکری و همراهی سایر اعضای خانواده یا طایفه انجام گرفته است.
فیلم «خانه پدری» ساخته تحسین برانگیز کیانوش عیاری که در نهمین سال توقیف خود به سر میبرد، با شروعی غافلگیرکننده روایتگر قتل دختری جوان توسط پدر و برادر ۱۵ ساله خود در سال ۱۳۰۸ شمسی است. قتلی که سرنوشت تمامی اعضای خانه را تا هفت دهه پس از آن واقعهی دلخراش، دستخوش تغییر و دگرگونی میکند. محتشم ۱۵ ساله، به تحریک و دستور پدر، جان خواهر خود را به دلیل مساله ای ناموسی میگیرد و جسد او را در زیرزمین خانه پدری دفن میکند. خانه پدری، همان جایی که قرار بود محیطی امن و راحت برای دختر جوان باشد، حالا با تعصبی کورکورانه تبدیل به قبرستان پدری میشود.
https://tinyurl.com/yyvj8gvv
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64384
زیتون– آوا مشرقی:
بر اساس گزارش سازمان ملل، سالانه بیش از پنج هزار قتل ناموسی در سراسر جهان اتفاق میافتد. در تعریف این نوع جنایت میتوان گفت : مردان خونی و خویشاوند، یکی از افراد مونث خانواده خود را به دلایل مختلفی مانند شک داشتن رابطه نامشروع، انتشار شایعه در خصوص آن و یا هر دلیل دیگری به قتل برسانند تا به زعم خویش ننگ و رسوایی به وجود آمده را از دامان خانواده و جامعه پاک کنند. از این رو، قتل ناموسی، جرمی علیه زنان است که در یک جامعه بدوی و عقبمانده که از ساختار یک جامعه سالم به دور مانده، به راحتی قابل تمییز و تشخیص است. چرا که تمامی مفاهیم مربوط به جامعه مدرن از قبیل احترام به فردیت انسانی و انتخاب آزادانه او و نیز حقوق شهروندی و آزادی رسانه مسائلی است که در یک نظام خویشاوندی و قبیلهای محلی از اعراب ندارند و همین میشود که به گزارش رئیس پلیس آگاهی کشور، قتل ناموسی در صدر جنایات انجام شده در ایران است.
متهمان گاهی به علت بیاعتمادی به سیستم قضایی و عدالت کیفری، خودشان دست به کار مجازات میشوند، مجازاتی که میتواند در مواردی سرنوشت تمامی اعضای خانواده را به تباهی بکشد. در همین راستا و بر اساس پژوهشهای انجام شده، قتلهای ناموسی در استانهای جنوبی کشور از فراوانی بالاتری برخوردارند. طی سالهای گذشته، بالاترین آمار قتلهای ناموسی متعلق به استان خوزستان بوده که جرائم، اغلب با هم فکری و همراهی سایر اعضای خانواده یا طایفه انجام گرفته است.
فیلم «خانه پدری» ساخته تحسین برانگیز کیانوش عیاری که در نهمین سال توقیف خود به سر میبرد، با شروعی غافلگیرکننده روایتگر قتل دختری جوان توسط پدر و برادر ۱۵ ساله خود در سال ۱۳۰۸ شمسی است. قتلی که سرنوشت تمامی اعضای خانه را تا هفت دهه پس از آن واقعهی دلخراش، دستخوش تغییر و دگرگونی میکند. محتشم ۱۵ ساله، به تحریک و دستور پدر، جان خواهر خود را به دلیل مساله ای ناموسی میگیرد و جسد او را در زیرزمین خانه پدری دفن میکند. خانه پدری، همان جایی که قرار بود محیطی امن و راحت برای دختر جوان باشد، حالا با تعصبی کورکورانه تبدیل به قبرستان پدری میشود.
https://tinyurl.com/yyvj8gvv
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64384
چهارمین دادگاه رسیدگی به اتهامات محمدرضا خاتمی برگزار شد
تقلب در «فتنه»
زیتون ـ محمدرضا سرداری:
آخرین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهام محمدرضا خاتمی در زمینه تقلب در انتخابات سال ۸۸ روز سه شنبه برگزار شد. دادگاهی که قرار بود روز ۲۲ خرداد، یعنی سالگرد آن انتخابات پر از مناقشه برگزار شود.
در این دادگاه نیز همچون دادگاههای پیشین خبرنگاران و همراهان خاتمی با محدودیت حضور در دادگاه روبرو شدند و آن چه که گذشت از نظر مردم نامحرم ایران پنهان ماند، اما محمدرضا خاتمی خارج از دادگاه کوشید تا گوشهای از مستندات و دفاعیات مطرح شده خویش را که پیشتر بازگو نکرده بود علنی کند. خاتمی در پایان دادگاه خواستار احضار احمد جنتی عضو فقها و دبیر شورای نگهبان، عباسعلی کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان، صادق محصولی وزیر کشور، کامران دانشجو رئیس ستاد انتخابات کشور، محمدعلی جعفری فرمانده وقت سپاه، علی سعیدی نماینده ولی فقیه در سپاه و مشفق فرمانده وقت قرارگاه ثارالله به دادگاه شد و همچنین از رهبر جمهوری اسلامی خواست تا مستندات وی را به دقت بخواند.
حرف تازه خاتمی چه بود؟
مستندات محمدرضا خاتمی سه محور مشخص دارد. خاتمی به صورت کلی توضیح داده که چگونه میخواهد رقم ۸ میلیون رأی تقلب شده را اثبات کند. وی نخست اختلاف آمار شمارش آرا و چاپ تعرفه میان وزارت کشور و شورای نگهبان اشاره و با استناد به پیوست ۴۹ گزارش تفصیلی شورای نگهبان گفت که جمع و تفریق آرا نشان میدهد ۲ میلیون رأی گم شده است.
https://tinyurl.com/y3mxycbo
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64376
تقلب در «فتنه»
زیتون ـ محمدرضا سرداری:
آخرین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهام محمدرضا خاتمی در زمینه تقلب در انتخابات سال ۸۸ روز سه شنبه برگزار شد. دادگاهی که قرار بود روز ۲۲ خرداد، یعنی سالگرد آن انتخابات پر از مناقشه برگزار شود.
در این دادگاه نیز همچون دادگاههای پیشین خبرنگاران و همراهان خاتمی با محدودیت حضور در دادگاه روبرو شدند و آن چه که گذشت از نظر مردم نامحرم ایران پنهان ماند، اما محمدرضا خاتمی خارج از دادگاه کوشید تا گوشهای از مستندات و دفاعیات مطرح شده خویش را که پیشتر بازگو نکرده بود علنی کند. خاتمی در پایان دادگاه خواستار احضار احمد جنتی عضو فقها و دبیر شورای نگهبان، عباسعلی کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان، صادق محصولی وزیر کشور، کامران دانشجو رئیس ستاد انتخابات کشور، محمدعلی جعفری فرمانده وقت سپاه، علی سعیدی نماینده ولی فقیه در سپاه و مشفق فرمانده وقت قرارگاه ثارالله به دادگاه شد و همچنین از رهبر جمهوری اسلامی خواست تا مستندات وی را به دقت بخواند.
حرف تازه خاتمی چه بود؟
مستندات محمدرضا خاتمی سه محور مشخص دارد. خاتمی به صورت کلی توضیح داده که چگونه میخواهد رقم ۸ میلیون رأی تقلب شده را اثبات کند. وی نخست اختلاف آمار شمارش آرا و چاپ تعرفه میان وزارت کشور و شورای نگهبان اشاره و با استناد به پیوست ۴۹ گزارش تفصیلی شورای نگهبان گفت که جمع و تفریق آرا نشان میدهد ۲ میلیون رأی گم شده است.
https://tinyurl.com/y3mxycbo
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64376
روشنفکرانِ ایدئولوژی ستیز و ایدئولوژیک کردنِ شریعتی
هادی حکیمشفاهی
در سالروز درگذشت اندیشمند تاثیرگذار و پرنفوذ ایرانی، علی شریعتی، قرار داریم و برای یک اندیشمندِ جریانساز، هیچ بزرگداشتی، بزرگتر و ارزنده تر از نگاشتن درباره او و بازخوانی اندیشه او نیست چرا که نگاشتن های روشمند و نقادانه، هم بزرگی هر اندیشه ای را به تصویر می کشد و هم خطاهای آن را، و در هر دو حال، راه شناخت، هموارتر می گردد.
و اما در باب مرحوم دکتر شریعتی می توان گفت که عمق اندیشه او، چند لایه بودنِ کلام او و حرکتِ ظریف او در مرز میان اندیشه ها و انعطاف پذیری او در برابرِ طیف گسترده ای از عقاید و مکاتب، چنان است که به جرات می توان بیان داشت که کمتر کسی توانسته است روایتی روشمند، سیاق شناسانه و چند وجهی از اندیشه او ارائه کند. در عوض، بسیاری از روشنفکران، اندیشه ی او را با مجموعه ای از گزاره های کلیشه ای و جزم اندیشانه و سطحی، بسته بندی کرده اند و این بسته های فکری را گاه، به حکم شهرت خود و گاه، به حکمِ ضعف فکریِ مخاطبان، به آنان قبولانده اند. یکی از همین گزاره های رایج که از سوی بسیاری از روشنفکران از سالیان گذشته مطرح بوده است، مدعای ایدئولوژیک کردن دین توسط علی شریعتی است بدین معنا که به باور این دسته از منتقدان، قرائت شریعتی از اسلام، آن را به یک حزب سیاسی تقلیل داد تا از طریق آن، سرنگونی قدرت حاکم، انجام شود. اما یک چنین مدعای رایج و شایع شده ای هرگز بطور مستدل و با ارائه شواهد کافی بر اساس متن شریعتی، مطرح نشده است بلکه به طرز شگفت آوری، ویژگی یک شایعه را دارد؛ شایعه ای در حکم وحی مُنزَل!
نگارنده بدنبال این است که نشان دهد یک چنین شایعه ی شبه روشنفکرانه ای، خود، از جنس «ایدئولوژی» به مثابه «آگاهی کاذب» می باشد. بدین منظور، ابتدا معناهای گوناگون و رایج ایدئولوژی را بررسی کرده، سپس با استناد به متن شریعتی، مراد او از واژه ایدئولوژی را نشان خواهیم داد و سرانجام، اعتبار گزاره ی رایج درباره او را خواهیم سنجید.
https://tinyurl.com/y4cjhumy
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64396
هادی حکیمشفاهی
در سالروز درگذشت اندیشمند تاثیرگذار و پرنفوذ ایرانی، علی شریعتی، قرار داریم و برای یک اندیشمندِ جریانساز، هیچ بزرگداشتی، بزرگتر و ارزنده تر از نگاشتن درباره او و بازخوانی اندیشه او نیست چرا که نگاشتن های روشمند و نقادانه، هم بزرگی هر اندیشه ای را به تصویر می کشد و هم خطاهای آن را، و در هر دو حال، راه شناخت، هموارتر می گردد.
و اما در باب مرحوم دکتر شریعتی می توان گفت که عمق اندیشه او، چند لایه بودنِ کلام او و حرکتِ ظریف او در مرز میان اندیشه ها و انعطاف پذیری او در برابرِ طیف گسترده ای از عقاید و مکاتب، چنان است که به جرات می توان بیان داشت که کمتر کسی توانسته است روایتی روشمند، سیاق شناسانه و چند وجهی از اندیشه او ارائه کند. در عوض، بسیاری از روشنفکران، اندیشه ی او را با مجموعه ای از گزاره های کلیشه ای و جزم اندیشانه و سطحی، بسته بندی کرده اند و این بسته های فکری را گاه، به حکم شهرت خود و گاه، به حکمِ ضعف فکریِ مخاطبان، به آنان قبولانده اند. یکی از همین گزاره های رایج که از سوی بسیاری از روشنفکران از سالیان گذشته مطرح بوده است، مدعای ایدئولوژیک کردن دین توسط علی شریعتی است بدین معنا که به باور این دسته از منتقدان، قرائت شریعتی از اسلام، آن را به یک حزب سیاسی تقلیل داد تا از طریق آن، سرنگونی قدرت حاکم، انجام شود. اما یک چنین مدعای رایج و شایع شده ای هرگز بطور مستدل و با ارائه شواهد کافی بر اساس متن شریعتی، مطرح نشده است بلکه به طرز شگفت آوری، ویژگی یک شایعه را دارد؛ شایعه ای در حکم وحی مُنزَل!
نگارنده بدنبال این است که نشان دهد یک چنین شایعه ی شبه روشنفکرانه ای، خود، از جنس «ایدئولوژی» به مثابه «آگاهی کاذب» می باشد. بدین منظور، ابتدا معناهای گوناگون و رایج ایدئولوژی را بررسی کرده، سپس با استناد به متن شریعتی، مراد او از واژه ایدئولوژی را نشان خواهیم داد و سرانجام، اعتبار گزاره ی رایج درباره او را خواهیم سنجید.
https://tinyurl.com/y4cjhumy
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64396
ایران در پی راههای جایگزین فروش نفت
زیتون ـ نیلوفر سعیدی: روز گذشته علی شمخانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی در سفر به روسیه اعلام کرد که «ایران در چارچوب بندهای ۲۶ و ۳۶ برجام بهصورت گام به گام کاهش تعهدات خود را برای مقابله با رفتار غیرقابل قبول طرفهای مقابل که صرفاً تأمینکننده نفع یکجانبه است ادامه خواهد داد.»
بهروز کمالوندی، سخنگوی سازمان انرژی اتمی ایران هم در مجتمع آب سنگین اراک اعلام کرد که جمهوری اسلامی ۶ تیرماه (۸ روز دیگر) از سقف تعیین شده ۳۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده در برجام عبور خواهد کرد و افزود «تولید اورانیوم ۴ برابر شده» است.
به نظر میرسد که این سیاستها پاسخها ایران باشد در قبال تلاش بیثمرش برای فروش نفت.
نمیتوانیم به اسم ایران نفت صادر کنیم
روز گذشته بیژن نامدار زنگنه ،وزیر نفت ایران، رسما اعلام کرد که «اکنون نمیتوانیم به اسم ایران نفت صادر کنیم».
به گفته وزیر نفت:« شرایط امروز از دوران جنگ سختتر است، زیرا زمان جنگ مشکلی در صادرات نفت نداشتیم و تنها صدام واحدهای ما را هدف قرار میداد، ضمن آنکه پول نفت را میگرفتیم، اما الان این فرایند به سختی انجام میشود و اکنون نمیتوانیم به اسم ایران نفت صادر کنیم. مشکل تنها نفت خام نیست بلکه در رابطه با فراوردهها و محصولات پتروشیمی نیز دچار مشکلیم.»
وزیر نفت پیش از این هم علاوه بر تاکید بر مشکلات ایران در فروش نفت در توضیح دشواریهای جانبی به وجود آمده در این مسیر برای ایران گفته بود: «کسانی که به ما مراجعه میکنند به اسم خرید نفت به قصد اینکه اطلاعاتی از چگونگی فروش نفتمان پیدا کنند به سمت ما میآیند و ما این را میدانیم.».
احتمالا اشاره وزیر نفت به تلاشهای غیرمستقیم ایالات متحده برای بستن راههای فروش نفت ایران و به اصطلاح «دور زدن تحریمها» است.
https://tinyurl.com/y2uwv4dp
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64410
زیتون ـ نیلوفر سعیدی: روز گذشته علی شمخانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی در سفر به روسیه اعلام کرد که «ایران در چارچوب بندهای ۲۶ و ۳۶ برجام بهصورت گام به گام کاهش تعهدات خود را برای مقابله با رفتار غیرقابل قبول طرفهای مقابل که صرفاً تأمینکننده نفع یکجانبه است ادامه خواهد داد.»
بهروز کمالوندی، سخنگوی سازمان انرژی اتمی ایران هم در مجتمع آب سنگین اراک اعلام کرد که جمهوری اسلامی ۶ تیرماه (۸ روز دیگر) از سقف تعیین شده ۳۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده در برجام عبور خواهد کرد و افزود «تولید اورانیوم ۴ برابر شده» است.
به نظر میرسد که این سیاستها پاسخها ایران باشد در قبال تلاش بیثمرش برای فروش نفت.
نمیتوانیم به اسم ایران نفت صادر کنیم
روز گذشته بیژن نامدار زنگنه ،وزیر نفت ایران، رسما اعلام کرد که «اکنون نمیتوانیم به اسم ایران نفت صادر کنیم».
به گفته وزیر نفت:« شرایط امروز از دوران جنگ سختتر است، زیرا زمان جنگ مشکلی در صادرات نفت نداشتیم و تنها صدام واحدهای ما را هدف قرار میداد، ضمن آنکه پول نفت را میگرفتیم، اما الان این فرایند به سختی انجام میشود و اکنون نمیتوانیم به اسم ایران نفت صادر کنیم. مشکل تنها نفت خام نیست بلکه در رابطه با فراوردهها و محصولات پتروشیمی نیز دچار مشکلیم.»
وزیر نفت پیش از این هم علاوه بر تاکید بر مشکلات ایران در فروش نفت در توضیح دشواریهای جانبی به وجود آمده در این مسیر برای ایران گفته بود: «کسانی که به ما مراجعه میکنند به اسم خرید نفت به قصد اینکه اطلاعاتی از چگونگی فروش نفتمان پیدا کنند به سمت ما میآیند و ما این را میدانیم.».
احتمالا اشاره وزیر نفت به تلاشهای غیرمستقیم ایالات متحده برای بستن راههای فروش نفت ایران و به اصطلاح «دور زدن تحریمها» است.
https://tinyurl.com/y2uwv4dp
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64410
تاریخچههای شخصی علیه تاریخ رسمی
روزبه کمالی
مریم روحانی، نویسنده و فرهنگنویس کودکان و نوجوانان، مادرم، همسر لطفالله میثمی درگذشت. در مراسم ختمش اجازه سخنرانی نداند، حتی نگذاشتند آقای میثمی چند کلمهای بگوید. متن و صوتی را هم که برای او آماده کرده بودم- که از حق رفتن به ایران محرومم- پخش نکردند. باری ستمگران بر داغدیدگان سوگواری روا نمیدارند. از شما میخواهم نوشته ام را که از مادرم میگوید و دیگر زنان مستقل این سرزمین، که با فرهنگ مردسالارانه دست و گریباناند، در تارنمای زیتون منتشر کنید. میخواستم همین یادنامه در مراسم یادبودش خوانده شود، که به ستم مانع شدند. این چند خط را که خطاب به شما نوشتهام میتوانید به مثابه مقدمه در پیشانی مطلبم بیاورید.
ور تحمل نکنم جور زمان را چه کنم داوری نیست که از وی بستاند دادم
با سپاس و احترام
روزبه کمالی
https://tinyurl.com/y3cgeu3b
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64450
روزبه کمالی
مریم روحانی، نویسنده و فرهنگنویس کودکان و نوجوانان، مادرم، همسر لطفالله میثمی درگذشت. در مراسم ختمش اجازه سخنرانی نداند، حتی نگذاشتند آقای میثمی چند کلمهای بگوید. متن و صوتی را هم که برای او آماده کرده بودم- که از حق رفتن به ایران محرومم- پخش نکردند. باری ستمگران بر داغدیدگان سوگواری روا نمیدارند. از شما میخواهم نوشته ام را که از مادرم میگوید و دیگر زنان مستقل این سرزمین، که با فرهنگ مردسالارانه دست و گریباناند، در تارنمای زیتون منتشر کنید. میخواستم همین یادنامه در مراسم یادبودش خوانده شود، که به ستم مانع شدند. این چند خط را که خطاب به شما نوشتهام میتوانید به مثابه مقدمه در پیشانی مطلبم بیاورید.
ور تحمل نکنم جور زمان را چه کنم داوری نیست که از وی بستاند دادم
با سپاس و احترام
روزبه کمالی
https://tinyurl.com/y3cgeu3b
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64450
ما و مسئلهی دموکراسیمان
پیمان عارف
۱-تیپولوژی ساختار سیاسی جوامع و گذار به دموکراسی از جمله مهمترین مباحث در حوزه سیاست تطبیقی است که خود سیاست تطبیقی نیز از مهمترین دستاوردهای علم سیاست و روش و فهم علمی پدیدارهای سیاسی محسوب می شود.
علمای سیاست تطبیقی عموما گذار به دموکراسی را ذیل دو الگوی موجی و فرآیندی طبقه بندی میکنند. در الگوی موجی که نظریهپرداز برجسته آن ساموئل هانتینگتون برای خواننده ایرانی عموما شناخته شده است؛ دموکراسی امری است صادر شدنی و گسترش یافتنی ؛ مرکزی مشخص و پیرامونی فابل تشخیص دارد و وظیفه مرکز آن است که با رویکردی رسالت گرایانه به بسط دموکراسی در پیرامون یاری رساند.
ادبیات گذار موجی به دموکراسی در دهه گذشته خورشیدی در هم افزایی با ادبیات جهانی شدن در ایران عصر اصلاحات ، همراه با تصلب و انسداد ساختار سیاسی جمهوری اسلامی کمک شایانی به ناامید شدن نیروی اجتماعی پیشرو و جوان جنبش سیاسی اصلاح طلب در ایران نموده، به ویژه جنبش دانشجویی را در نیمه نخست دهه ۸۰ از جنبش اصلاح طلب جدا نمود تا در سال ۸۴ راه را برای ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد با این استدلال بگشاید که تحقق واقعی ساخت قدرت ولایی به مغلوب شدن آن در برابر موج گذار به دموکراسی یاری رسانده سرنگونی جمهوری اسلامی را تسریع خواهد کرد.
استدلالی که نه تنها اشتباه بودن آن در طول یک دهه گذشته در محک تاریخ به اثبات رسید بلکه زیانبار بودنش هم برای رشد اقتصادی و هم برای سرمایه اجتماعی و توسعه سیاسی ایران نیز امروز دیگر بر کسی پوشیده نیست.
گذار موجی به دموکراسی، گذاری خودانگیخته نیست؛ نتیجه منطقی کنش و واکنش درونی جامعه نیست؛ مدیریت شده است و از بیرون برای جامعه هدف تدارک دیده شده است و میتواند زیرساخت های جامعه هدف را آنچنان به نابودی بکشاند که دیگر دهه ها زمان لازم باشد تا آن جامعه بار دیگر بتواند بدون اتکای خارجی به حیات اجتماعی-اقتصادی عادی خویش بازگردد.
https://tinyurl.com/yxpamxe2
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64461
پیمان عارف
۱-تیپولوژی ساختار سیاسی جوامع و گذار به دموکراسی از جمله مهمترین مباحث در حوزه سیاست تطبیقی است که خود سیاست تطبیقی نیز از مهمترین دستاوردهای علم سیاست و روش و فهم علمی پدیدارهای سیاسی محسوب می شود.
علمای سیاست تطبیقی عموما گذار به دموکراسی را ذیل دو الگوی موجی و فرآیندی طبقه بندی میکنند. در الگوی موجی که نظریهپرداز برجسته آن ساموئل هانتینگتون برای خواننده ایرانی عموما شناخته شده است؛ دموکراسی امری است صادر شدنی و گسترش یافتنی ؛ مرکزی مشخص و پیرامونی فابل تشخیص دارد و وظیفه مرکز آن است که با رویکردی رسالت گرایانه به بسط دموکراسی در پیرامون یاری رساند.
ادبیات گذار موجی به دموکراسی در دهه گذشته خورشیدی در هم افزایی با ادبیات جهانی شدن در ایران عصر اصلاحات ، همراه با تصلب و انسداد ساختار سیاسی جمهوری اسلامی کمک شایانی به ناامید شدن نیروی اجتماعی پیشرو و جوان جنبش سیاسی اصلاح طلب در ایران نموده، به ویژه جنبش دانشجویی را در نیمه نخست دهه ۸۰ از جنبش اصلاح طلب جدا نمود تا در سال ۸۴ راه را برای ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد با این استدلال بگشاید که تحقق واقعی ساخت قدرت ولایی به مغلوب شدن آن در برابر موج گذار به دموکراسی یاری رسانده سرنگونی جمهوری اسلامی را تسریع خواهد کرد.
استدلالی که نه تنها اشتباه بودن آن در طول یک دهه گذشته در محک تاریخ به اثبات رسید بلکه زیانبار بودنش هم برای رشد اقتصادی و هم برای سرمایه اجتماعی و توسعه سیاسی ایران نیز امروز دیگر بر کسی پوشیده نیست.
گذار موجی به دموکراسی، گذاری خودانگیخته نیست؛ نتیجه منطقی کنش و واکنش درونی جامعه نیست؛ مدیریت شده است و از بیرون برای جامعه هدف تدارک دیده شده است و میتواند زیرساخت های جامعه هدف را آنچنان به نابودی بکشاند که دیگر دهه ها زمان لازم باشد تا آن جامعه بار دیگر بتواند بدون اتکای خارجی به حیات اجتماعی-اقتصادی عادی خویش بازگردد.
https://tinyurl.com/yxpamxe2
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64461
آیا دوراهی «جنگ یا مذاکره» واقعی است؟
«این بستگی به آیتالله خامنهای دارد»
زیتون ـ یلدا امیری: تصمیم حمله محدود به مواضع ایران و انصراف در لحظه آخر؛ ژستی سیاسی یا تصمیمی واقعی؟ پاسخ هر چه باشد زنگ خطری برای مقامات جمهوری اسلامی در تهران است. چون این احتمال وجود دارد که اگر ایالات متحده واقعا قصد حمله به ایران را نداشته است تصمیم دارد واکنشهای داخلی و بینالمللی را در مورد حمله به ایران بسنجد و خود را برای حمله احتمالی آماده کند.
توپ در زمین ایران
رئیس جمهوری آمریکا اما پس از اعلام انصراف از حمله نظامی، توپ را به زمین ایران انداخت. روز جمعه ۳۱ خرداد خبرگزاری رویترز در گزارشی اختصاصی از هشدار دونالد ترامپ به مقامات جمهوری اسلامی در مورد حمله قریب الوقوع خبر داد و به نقل از مقاماتی در ایران که به نامشان اشاره نکرد اعلام کرد که پیغام ویژه رئیس جمهور آمریکا از طریق حکومت عمان به تهران رسانده شده است.
@zeitoons
ظاهرا ترامپ پنجشنبه شب به تهران هم در مورد حمله قریبالوقوع هشدار داده و هم بار دیگر پیشنهاد مذاکره را مطرح کرده است. به گفته منابع رویترز ترامپ در پیام خود گفته است که مخالف جنگ با ایران است و مایل است که با ایران درباره مسائل مختلف گفتوگو کند. در این گزارش همچنین آمده است که ترامپ مدتی کوتاه برای دریافت پاسخ از ایران وقت داده است.
رویترز به نقل از یک مقام ایرانی که نامی از او برده نشد، نوشت: «..او [ترامپ] زمانی کوتاه برای پاسخ به ما وقت داد، اما پاسخ فوری ایران این بود که این بستگی به آیت الله خامنه ای دارد که درباره این مسئله تصمیم گیری کند.»
در حالی که یک منبع در شورای عالی امنیت ملی ایران در مصاحبه با خبرگزاری فارس دریافت هرگونه پیام آمریکا از سوی ایران و پذیرش آن از سوی سید علی خامنهای را نادرست خوانده است.
اگر چه محتوای پیام دونالد ترامپ به رهبر جمهوری اسلامی به طور کامل منتشر نشده و مشخص نیست که در این پیام دقیقا ترامپ از چه موضوعاتی سخن گفته، اما اینگونه به نظر می رسد که رئیس جمهور آمریکا، مقامات و در صدر آنها رهبر جمهوری اسلامی را در مقابل دو گزینه قرار داده است؛ جنگ یا مذاکره.
https://tinyurl.com/yxnac88s
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64446
«این بستگی به آیتالله خامنهای دارد»
زیتون ـ یلدا امیری: تصمیم حمله محدود به مواضع ایران و انصراف در لحظه آخر؛ ژستی سیاسی یا تصمیمی واقعی؟ پاسخ هر چه باشد زنگ خطری برای مقامات جمهوری اسلامی در تهران است. چون این احتمال وجود دارد که اگر ایالات متحده واقعا قصد حمله به ایران را نداشته است تصمیم دارد واکنشهای داخلی و بینالمللی را در مورد حمله به ایران بسنجد و خود را برای حمله احتمالی آماده کند.
توپ در زمین ایران
رئیس جمهوری آمریکا اما پس از اعلام انصراف از حمله نظامی، توپ را به زمین ایران انداخت. روز جمعه ۳۱ خرداد خبرگزاری رویترز در گزارشی اختصاصی از هشدار دونالد ترامپ به مقامات جمهوری اسلامی در مورد حمله قریب الوقوع خبر داد و به نقل از مقاماتی در ایران که به نامشان اشاره نکرد اعلام کرد که پیغام ویژه رئیس جمهور آمریکا از طریق حکومت عمان به تهران رسانده شده است.
@zeitoons
ظاهرا ترامپ پنجشنبه شب به تهران هم در مورد حمله قریبالوقوع هشدار داده و هم بار دیگر پیشنهاد مذاکره را مطرح کرده است. به گفته منابع رویترز ترامپ در پیام خود گفته است که مخالف جنگ با ایران است و مایل است که با ایران درباره مسائل مختلف گفتوگو کند. در این گزارش همچنین آمده است که ترامپ مدتی کوتاه برای دریافت پاسخ از ایران وقت داده است.
رویترز به نقل از یک مقام ایرانی که نامی از او برده نشد، نوشت: «..او [ترامپ] زمانی کوتاه برای پاسخ به ما وقت داد، اما پاسخ فوری ایران این بود که این بستگی به آیت الله خامنه ای دارد که درباره این مسئله تصمیم گیری کند.»
در حالی که یک منبع در شورای عالی امنیت ملی ایران در مصاحبه با خبرگزاری فارس دریافت هرگونه پیام آمریکا از سوی ایران و پذیرش آن از سوی سید علی خامنهای را نادرست خوانده است.
اگر چه محتوای پیام دونالد ترامپ به رهبر جمهوری اسلامی به طور کامل منتشر نشده و مشخص نیست که در این پیام دقیقا ترامپ از چه موضوعاتی سخن گفته، اما اینگونه به نظر می رسد که رئیس جمهور آمریکا، مقامات و در صدر آنها رهبر جمهوری اسلامی را در مقابل دو گزینه قرار داده است؛ جنگ یا مذاکره.
https://tinyurl.com/yxnac88s
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/64446
🍃 پیام تسلیت جمعی از فعالان سیاسی و اجتماعی به مناسبت در گذشت مریم روحانی
زیتون– جمعی از فعالان سیاسی و احتماعی به مناسبت در گذشت مریم روحانی٬ همسر لطفالله میثمی پیام تسلیتی صادر کردند.
مریم روحانی از نویسندگان و پژوهشگران حوزه ادبیات و همسر لطف الله میثمی صبح روز چهارشنبه درگذشت، مراسم تشییع پیکر او صبح روز پنجشنبه در شهر محلات برگزار شد.
متن کامل این پیام که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به شرح زیر است:
انا لله و انا الیه راجعون
برادر عزیز مهندس لطف الله میثمی
درگذشت همسر گرامی تان بانو مریم روحانی را خدمت شما تسلیت می گوییم.
برای آن سفر کرده آمرزش و آرامش ابدی و برای شما و همه بازماندگان صبوری و پایداری آرزو می کنیم.
بانو مریم روحانی نویسنده و عضو شورای کتاب کودک و تلاشگر فرهنگی برای مردم سرزمین ما بوده اند همانگونه که شما عمری را با صداقت و صبوری؛ شفقت و وطن دوستی زندگی کرده و الگوی همت و تلاش و پایداری برای نسل های مختلف بوده اید.
از راه دور ما را در غم خود شریک بدانید. دلمان در کنار شماست.
احمد صدری – احمد علوی – احمد هادوی – پروین کهزادی – جواد اکبرین – حسن فرشتیان – حسن یوسفی اشکوری- حسین بحیرایی – حسین کمالی – حمید بهشتی – رضا بهشتی معز – رضا حاجی – رضا علیجانی – رضا مسموعی – سروش دباغ – عبدالعلی بازرگان – علی کلایی – فهمیه ملتی – محمد برقعی – محمد صابر – محمود صدری – مرتضی کاظمیان – مسعود لدنی – معصومه شاپوری – مهدی امین زاده – مهدی قولی اقدم – مهدی ممکن – مهدی نوربخش – مهرداد احمدزاده – هادی کحال زاده – یاسر میردامادی
https://zeitoons.com/64469
زیتون– جمعی از فعالان سیاسی و احتماعی به مناسبت در گذشت مریم روحانی٬ همسر لطفالله میثمی پیام تسلیتی صادر کردند.
مریم روحانی از نویسندگان و پژوهشگران حوزه ادبیات و همسر لطف الله میثمی صبح روز چهارشنبه درگذشت، مراسم تشییع پیکر او صبح روز پنجشنبه در شهر محلات برگزار شد.
متن کامل این پیام که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به شرح زیر است:
انا لله و انا الیه راجعون
برادر عزیز مهندس لطف الله میثمی
درگذشت همسر گرامی تان بانو مریم روحانی را خدمت شما تسلیت می گوییم.
برای آن سفر کرده آمرزش و آرامش ابدی و برای شما و همه بازماندگان صبوری و پایداری آرزو می کنیم.
بانو مریم روحانی نویسنده و عضو شورای کتاب کودک و تلاشگر فرهنگی برای مردم سرزمین ما بوده اند همانگونه که شما عمری را با صداقت و صبوری؛ شفقت و وطن دوستی زندگی کرده و الگوی همت و تلاش و پایداری برای نسل های مختلف بوده اید.
از راه دور ما را در غم خود شریک بدانید. دلمان در کنار شماست.
احمد صدری – احمد علوی – احمد هادوی – پروین کهزادی – جواد اکبرین – حسن فرشتیان – حسن یوسفی اشکوری- حسین بحیرایی – حسین کمالی – حمید بهشتی – رضا بهشتی معز – رضا حاجی – رضا علیجانی – رضا مسموعی – سروش دباغ – عبدالعلی بازرگان – علی کلایی – فهمیه ملتی – محمد برقعی – محمد صابر – محمود صدری – مرتضی کاظمیان – مسعود لدنی – معصومه شاپوری – مهدی امین زاده – مهدی قولی اقدم – مهدی ممکن – مهدی نوربخش – مهرداد احمدزاده – هادی کحال زاده – یاسر میردامادی
https://zeitoons.com/64469
Zeitoons
🍃 پیام تسلیت جمعی از فعالان سیاسی و اجتماعی به مناسبت در گذشت مریم روحانی
🍃 پیام تسلیت جمعی از فعالان سیاسی و اجتماعی به مناسبت در گذشت مریم روحانی | سایت مستقل تحلیلی خبری
مهدی نوربخش در گفتگو با زیتون
جنگ ایران را تکهتکه خواهد کرد
زیتون ـ علی کلایی: تنش میان ایران و آمریکا در حدی تشدید شده که تحلیلگران و ناظران، هر روز منتظر رویدادی تازه، یا به بیان بهتر، ناگوارند. به نظر میرسد بخشهایی از حاکمیت هر دو کشور تلاش دارد تا از جنگ دوری کند و بخشهایی هم مشوق جنگاند. سرنگونی پهپاد آمریکایی در خلیج فارس هم طی روزهای اخیر مزید بر علت شد. دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا اعلام کرد که تنها ده دقیقه پیش از حمله به سه پایگاه نظامی در ایران آن را متوقف کرده است.
با دکتر مهدی نوربخش، تحلیلگر سیاسی و استاد روابط خارجی و تجارت بینالملل دانشگاه هریسبرگ در آمریکا، در این خصوص به گفتگو پرداخته و پرسشهایی را پیرامون احتمال جنگ میان ایران و آمریکا و خروج یا عدم خروج ایران از برجام و نتایج آن مطرح کردیم. دکتر نوربخش در این گفتگو با «زیتون» آغاز «هر جنگی در خاورمیانه» را «در هر لحظهای» ممکن میداند اما به عقیده وی « پایان این جنگ مشخص نیست.»
این تحلیلگر سیاسی و استاد روابط خارجی همچنین با اشاره به تجربه بمباران دو شهر هیروشیما و ناکازاکی توسط آمریکا، پیشبینی میکند که «در جنگی در خاورمیانه ممکن است به جایی برسیم که از چیزهایی در این جنگ استفاده بشود که تا حال در جنگهای معمولی پس از جنگ دوم جهانی استفاده نشده است.» به گفته مهدی نوربخش «در وضعیت فعلی رفتارهای ایران بیش از آمریکا خطر جنگ را افزایش می دهد.»
https://tinyurl.com/y6beukhn
متن کامل این گفتگو را در زیتون بخوانید :
https://zeitoons.com/64486
جنگ ایران را تکهتکه خواهد کرد
زیتون ـ علی کلایی: تنش میان ایران و آمریکا در حدی تشدید شده که تحلیلگران و ناظران، هر روز منتظر رویدادی تازه، یا به بیان بهتر، ناگوارند. به نظر میرسد بخشهایی از حاکمیت هر دو کشور تلاش دارد تا از جنگ دوری کند و بخشهایی هم مشوق جنگاند. سرنگونی پهپاد آمریکایی در خلیج فارس هم طی روزهای اخیر مزید بر علت شد. دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا اعلام کرد که تنها ده دقیقه پیش از حمله به سه پایگاه نظامی در ایران آن را متوقف کرده است.
با دکتر مهدی نوربخش، تحلیلگر سیاسی و استاد روابط خارجی و تجارت بینالملل دانشگاه هریسبرگ در آمریکا، در این خصوص به گفتگو پرداخته و پرسشهایی را پیرامون احتمال جنگ میان ایران و آمریکا و خروج یا عدم خروج ایران از برجام و نتایج آن مطرح کردیم. دکتر نوربخش در این گفتگو با «زیتون» آغاز «هر جنگی در خاورمیانه» را «در هر لحظهای» ممکن میداند اما به عقیده وی « پایان این جنگ مشخص نیست.»
این تحلیلگر سیاسی و استاد روابط خارجی همچنین با اشاره به تجربه بمباران دو شهر هیروشیما و ناکازاکی توسط آمریکا، پیشبینی میکند که «در جنگی در خاورمیانه ممکن است به جایی برسیم که از چیزهایی در این جنگ استفاده بشود که تا حال در جنگهای معمولی پس از جنگ دوم جهانی استفاده نشده است.» به گفته مهدی نوربخش «در وضعیت فعلی رفتارهای ایران بیش از آمریکا خطر جنگ را افزایش می دهد.»
https://tinyurl.com/y6beukhn
متن کامل این گفتگو را در زیتون بخوانید :
https://zeitoons.com/64486