عراق؛ خونی که بند نمیآید
زیتون ـ نیلوفر سعیدی: روز گذشته دور جدید اعتراضات عراق آغاز شد. علاوه بر صدای فریاد و شعارهای مردم، صدای گلولهها نیز به گوش میرسید. حالا همه نگران هستند که به کار بردن اسلحه توسط نقابدارها و «گروههای پنهان»، موج خشونت را بلندتر کرده و عواقب تلخی برای این کشور به دنبال بیاورد. کما اینکه تابهحال نیز این اعتراضات دهها کشته به جای گذاشته است.
قرار بود امروز پارلمان عراق، برای بررسی ابعاد خونین درگیریهای روز جمعه تشکیل جلسه دهد اما تعداد نمایندگان به حدنصاب نرسید و نشست برگزار نشد.
حال در پی این دو روز تظاهرات خونین، نخست وزیر عادل عبدالمهدی گفته که درخواست تظاهرکنندگان برای استعفا را نمیپذیرد اما تغییراتی در کابینه خود ایجاد خواهد کرد.
تظاهرکنندگان برای اینکه به دولت مهلت تصمیمگیری بدهند اعلام کردند که موقتا تظاهرات جدیدی بر پا نمیکنند، با وجود این در چند شهر عراق همچنان ناآرامی در جریان است.
حال شورای عالی قضایی عراق هم اعلام کرد، در صورتی که ثابت شود فردی یا افرادی مردم را به برای به راه انداختن جنگ داخلی تحریک یا آشوبهای مسلحانه ایجاد میکنند حکم زندان ابد یا حتی اعدام در انتظار آنهاست.
https://tinyurl.com/yyjhslvx
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68614
زیتون ـ نیلوفر سعیدی: روز گذشته دور جدید اعتراضات عراق آغاز شد. علاوه بر صدای فریاد و شعارهای مردم، صدای گلولهها نیز به گوش میرسید. حالا همه نگران هستند که به کار بردن اسلحه توسط نقابدارها و «گروههای پنهان»، موج خشونت را بلندتر کرده و عواقب تلخی برای این کشور به دنبال بیاورد. کما اینکه تابهحال نیز این اعتراضات دهها کشته به جای گذاشته است.
قرار بود امروز پارلمان عراق، برای بررسی ابعاد خونین درگیریهای روز جمعه تشکیل جلسه دهد اما تعداد نمایندگان به حدنصاب نرسید و نشست برگزار نشد.
حال در پی این دو روز تظاهرات خونین، نخست وزیر عادل عبدالمهدی گفته که درخواست تظاهرکنندگان برای استعفا را نمیپذیرد اما تغییراتی در کابینه خود ایجاد خواهد کرد.
تظاهرکنندگان برای اینکه به دولت مهلت تصمیمگیری بدهند اعلام کردند که موقتا تظاهرات جدیدی بر پا نمیکنند، با وجود این در چند شهر عراق همچنان ناآرامی در جریان است.
حال شورای عالی قضایی عراق هم اعلام کرد، در صورتی که ثابت شود فردی یا افرادی مردم را به برای به راه انداختن جنگ داخلی تحریک یا آشوبهای مسلحانه ایجاد میکنند حکم زندان ابد یا حتی اعدام در انتظار آنهاست.
https://tinyurl.com/yyjhslvx
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68614
تحریف تاریخ به شیوهی اصلاحطلبی
نصرالله لشنی
آقای تاجزاده در مناظره با آقای زیدآبادی، یک تحریف تاریخی را که ابتدا توسط آقای حمیدرضا جلایی پور آغاز شد، تکرار کردند و تداوم دادند. ایشان در آن مناظره میگویند: «پس از دوم خرداد آقای زیدآبادی و دوستانش به سمت اصلاحات آمدند و نه عکس آن. تا آن زمان نهضت آزادی در انتخابات شرکت نمیکرد و پس از آن گفت دیگر در انتخابات شرکت میکنم. یعنی به این نتیجه رسید این مشی درست است.»
گویی این تحریف تاریخ یک دستورالعمل تشکیلاتی است و فعالان اصلاحطلب در هر فرصتی تلاش میکنند که آن را برای جوانانی که شناختی از گذشته و فعالیتهای پیشینی نیروهای سیاسی در ایران ندارند، القاء کنند که سایر نیروهای سیاسی پیادهنظام و دنبالهرو اصلاحطلبان بودهاند. حال آنکه اساساً چنین نیست، و اصلاحطلبان بعد از آزمون و خطاهای بسیار به راهی آمدند که نیروهای دیگر از جمله ملی-مذهبیها و نهضت آزادی از دیرباز به آن دعوت میکردند.
در میان نیروهای اپوزوسیون جمهوری اسلامی، جریان فکری-سیاسی ملی-مذهبی که نهضت آزادی را هم در برمیگیرد، با توجه به تناسب قوای سیاسی- اجتماعی، تلاش کردهاند که استراتژیها و تاکتیکهایی خلق و اتخاذ کنند که بتوانند با استفاده از آنها گامی هرچند کوچک به سمت دموکراسی و بهبود وضع موجود بردارند. در این تلاش مستمر بوده است که همواره انتخابات و صندوق آرا را یکی از امکانها و فرصتهای حضور سیاسی و اجتماعی برای تاثیرگذاری مد نظر داشتهاند و هرگز از آن غافل نبودهاند. اما شرکت در انتخابات را به هر قیمتی نیز درست نمیدانستهاند. سالها پیش از دوم خرداد ۷۶ و شکلگیری جریان و جبههی اصلاحات، نیروهای ملی-مذهبی در رابطه با تمام انتخاباتهایی که در ایران برگزار میشدند، اتخاذ موضع میکردند و کنش متناسب با هر انتخاباتی را از خود بروز دادهاند. این بخشی از بیانیهی انتخاباتی نهضت آزادی است که در دیماه ۱۳۷۴ در رابطه با انتخابات مجلس پنجم منتشر شده است...
https://tinyurl.com/y4cy2vey
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68647
نصرالله لشنی
آقای تاجزاده در مناظره با آقای زیدآبادی، یک تحریف تاریخی را که ابتدا توسط آقای حمیدرضا جلایی پور آغاز شد، تکرار کردند و تداوم دادند. ایشان در آن مناظره میگویند: «پس از دوم خرداد آقای زیدآبادی و دوستانش به سمت اصلاحات آمدند و نه عکس آن. تا آن زمان نهضت آزادی در انتخابات شرکت نمیکرد و پس از آن گفت دیگر در انتخابات شرکت میکنم. یعنی به این نتیجه رسید این مشی درست است.»
گویی این تحریف تاریخ یک دستورالعمل تشکیلاتی است و فعالان اصلاحطلب در هر فرصتی تلاش میکنند که آن را برای جوانانی که شناختی از گذشته و فعالیتهای پیشینی نیروهای سیاسی در ایران ندارند، القاء کنند که سایر نیروهای سیاسی پیادهنظام و دنبالهرو اصلاحطلبان بودهاند. حال آنکه اساساً چنین نیست، و اصلاحطلبان بعد از آزمون و خطاهای بسیار به راهی آمدند که نیروهای دیگر از جمله ملی-مذهبیها و نهضت آزادی از دیرباز به آن دعوت میکردند.
در میان نیروهای اپوزوسیون جمهوری اسلامی، جریان فکری-سیاسی ملی-مذهبی که نهضت آزادی را هم در برمیگیرد، با توجه به تناسب قوای سیاسی- اجتماعی، تلاش کردهاند که استراتژیها و تاکتیکهایی خلق و اتخاذ کنند که بتوانند با استفاده از آنها گامی هرچند کوچک به سمت دموکراسی و بهبود وضع موجود بردارند. در این تلاش مستمر بوده است که همواره انتخابات و صندوق آرا را یکی از امکانها و فرصتهای حضور سیاسی و اجتماعی برای تاثیرگذاری مد نظر داشتهاند و هرگز از آن غافل نبودهاند. اما شرکت در انتخابات را به هر قیمتی نیز درست نمیدانستهاند. سالها پیش از دوم خرداد ۷۶ و شکلگیری جریان و جبههی اصلاحات، نیروهای ملی-مذهبی در رابطه با تمام انتخاباتهایی که در ایران برگزار میشدند، اتخاذ موضع میکردند و کنش متناسب با هر انتخاباتی را از خود بروز دادهاند. این بخشی از بیانیهی انتخاباتی نهضت آزادی است که در دیماه ۱۳۷۴ در رابطه با انتخابات مجلس پنجم منتشر شده است...
https://tinyurl.com/y4cy2vey
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68647
کنشگران کاموایی
فرهاد میثمی
نم ریزباران سحرگاه پائیزی، کف حیاط را خیسانده و چند لباس جامانده روی بند رختها به جا مانده از روز گذشته را هم به همچنین. در کوه پایه اوین، هوا کمی هم زودتر سرد میشود؛ و من به یاد آن میافتم که سال پیش- و شنیدهام سالهای پیشتر هم- کمی زودتر از این وقتها، خانوادههای زندانیان گلولههای کامواهای رنگی رنگی برای عزیزان محبوسشان در بند زنان میآوردند؛ حتی فروشگاه زندان هم کاموا میآورد؛ و یک دلخوشی برخی زندانیان زن آن بود که کلاهی، شالی، ژاکتی یا دستکشی برای عزیزانشان ببافند.
رو به سرمای هوا که میرفتیم، یکی از زیباترین صحنههای سالن ملاقات، زمانی بود که مادری موهای بافته دخترکش را مرتب میکرد تا بعد، کلاه عشق بافتهاش را بر سر او بکشد؛ یا این که دستش را از سوراخ مچ آستین ژاکت تو میبرد تا از آن طرف دیگر، دست دخترک را بگیرد و از این سو به درآورد. ژاکت که به تن میشد، لبه آن را یکی دو بار کمی محکم به پائین میکشید تا توی تن جا بیافتد…سرشانهها را با دستش کمی جابجا و میزان میکرد…و بعد دو دست کودکش را میگرفت و او را کمی به عقب میداد تا جایی که دستان هر دوتاشان راست و کشیده شود؛ در آن حال، کمی به چپ میچرخاندش و کمی به راست، تا خوب حاصل کار را ورانداز کند؛ و بعد لبخندی از سر رضایت…و دخترک از ذوق چند بار ریزریز روی دو پنجهاش میشد و در حالی که دو دستش روی سینه ژاکت بود، سرش و نگاهش را به چپ و راست سالن ملاقات میگرداند به دنبال آینهای، و چون نمییافت، به سوی میز کناری که خانواده دیگر دور آن نشسته بودند میدوید؛ و از دختر جوان محبوسشان میپرسید:«خوگشل شدم خاله» و بعد بی آنکه منتظر پاسخ بماند ادامه میداد: «…مامانم برام بافته». باز میگشت و به هَروَله بدون ترمز خودش را در آغوش باز و منتظر مادر میانداخت و… .
با خودم فکر میکنم که سالن ملاقات اوین، امسال از این نابترین لحظههای زندگی زندانیان خالی خواهد بود؛ از این امکان ساده و کوچکی که بندی عاطفی بود و پیوندی، بین زنان زندانی و عزیزانشان. دیگر از آن گلوله کامواهای رنگی رنگی، از آن کلاهها و ژاکتها، از آن وراندازها و «خوگشل شدم؟» ها خبری نخواهد بود. چرا؟ چون مسئولی «اشتباهی»، به احتمال زیاد نادانسته و با تصوری امنیت زده، دارد معبر هر نسیمی که رایحهای از «زندگی» انسانی را با خود بیاورد به کلی مسدود میکند؛ پس امر مقرّر میفرماید که: «کاموا هم ممنوع!»
https://tinyurl.com/y3ctr446
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68680
فرهاد میثمی
نم ریزباران سحرگاه پائیزی، کف حیاط را خیسانده و چند لباس جامانده روی بند رختها به جا مانده از روز گذشته را هم به همچنین. در کوه پایه اوین، هوا کمی هم زودتر سرد میشود؛ و من به یاد آن میافتم که سال پیش- و شنیدهام سالهای پیشتر هم- کمی زودتر از این وقتها، خانوادههای زندانیان گلولههای کامواهای رنگی رنگی برای عزیزان محبوسشان در بند زنان میآوردند؛ حتی فروشگاه زندان هم کاموا میآورد؛ و یک دلخوشی برخی زندانیان زن آن بود که کلاهی، شالی، ژاکتی یا دستکشی برای عزیزانشان ببافند.
رو به سرمای هوا که میرفتیم، یکی از زیباترین صحنههای سالن ملاقات، زمانی بود که مادری موهای بافته دخترکش را مرتب میکرد تا بعد، کلاه عشق بافتهاش را بر سر او بکشد؛ یا این که دستش را از سوراخ مچ آستین ژاکت تو میبرد تا از آن طرف دیگر، دست دخترک را بگیرد و از این سو به درآورد. ژاکت که به تن میشد، لبه آن را یکی دو بار کمی محکم به پائین میکشید تا توی تن جا بیافتد…سرشانهها را با دستش کمی جابجا و میزان میکرد…و بعد دو دست کودکش را میگرفت و او را کمی به عقب میداد تا جایی که دستان هر دوتاشان راست و کشیده شود؛ در آن حال، کمی به چپ میچرخاندش و کمی به راست، تا خوب حاصل کار را ورانداز کند؛ و بعد لبخندی از سر رضایت…و دخترک از ذوق چند بار ریزریز روی دو پنجهاش میشد و در حالی که دو دستش روی سینه ژاکت بود، سرش و نگاهش را به چپ و راست سالن ملاقات میگرداند به دنبال آینهای، و چون نمییافت، به سوی میز کناری که خانواده دیگر دور آن نشسته بودند میدوید؛ و از دختر جوان محبوسشان میپرسید:«خوگشل شدم خاله» و بعد بی آنکه منتظر پاسخ بماند ادامه میداد: «…مامانم برام بافته». باز میگشت و به هَروَله بدون ترمز خودش را در آغوش باز و منتظر مادر میانداخت و… .
با خودم فکر میکنم که سالن ملاقات اوین، امسال از این نابترین لحظههای زندگی زندانیان خالی خواهد بود؛ از این امکان ساده و کوچکی که بندی عاطفی بود و پیوندی، بین زنان زندانی و عزیزانشان. دیگر از آن گلوله کامواهای رنگی رنگی، از آن کلاهها و ژاکتها، از آن وراندازها و «خوگشل شدم؟» ها خبری نخواهد بود. چرا؟ چون مسئولی «اشتباهی»، به احتمال زیاد نادانسته و با تصوری امنیت زده، دارد معبر هر نسیمی که رایحهای از «زندگی» انسانی را با خود بیاورد به کلی مسدود میکند؛ پس امر مقرّر میفرماید که: «کاموا هم ممنوع!»
https://tinyurl.com/y3ctr446
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68680
«سرا» یا «سراب»؛ نقدی بر سازوکار پیشنهادی اصلاحطلبان برای انتخابات
سعید رضوی فقیه، جواد سلیمانی
با تحولات دهههای اخیر در جوامع و کمرنگ شدن نقش ایدئولوژی در سیاست، سیستمهای توتالیتر یکی پس از دیگری از سر ناچاری و به قصد انطباق با شرایط جدید، به سمت و سوی کسب مشروعیت و جلب رضایت مردم از طریق انتخابات کشیده میشوند. اما واقعیت این است که انتخابات صرفا یکی از وجوه مهم دموکراسی است و نه لزوما تنها وجه یا حتی مهمترین وجه آن.
ژوزف شومپیتر، سیاستمدار و اقتصاددان شهیر اتریشی گفتاوردی بدبینانه در این باب دارد و میگوید سیاستمدارانی که برای کسب رای مردم تلاش میکنند، نه وطندوستانی خیرخواه و مطیع قوانین، بل خبرگانی هستند که همواره تمایل دارند با قواعد و قوانین سیاست بازی کنند و از رهگذر این بازی، خود را بر پلکان مناصب قدرت بالا بکشند.
@zeitoons
مقاومت سیاستمدارانی که در راس مناصب هر سیستمی هستند در برابر دموکراسی، گذار به دموکراسی را عملا به سوی گذار به شبه اقتدارگرایی سوق میدهد و به تعبیر بهتر منحرف می کند. اینگونه سیستمها، وانمود میکنند که به برگزاری انتخابات و کسب نظر مردم متعهدند و در مسیر ایجاد نهادها و ساز و کارهای دموکراتیک گام بر میدارند اما با این همه فرا گرفته اند که چگونه در برابر تغییرات واقعی که قدرت و دامنه نفوذ آنان را تهدید می کند مقاومت کنند. سیستمهای شبه اقتدارگرا، دموکراسیهای ناقصی نیستند که در مسیر تکامل و تثبیت مردمسالاری در حرکت باشند بلکه در عمل بر آنند تا صرفا ظاهر و لعابی را از دموکراسی حفظ کنند بی آنکه در معرض مخاطرات ناشی از رقابت آزاد قرار گیرند.
مهمترین مولفه در شناخت شبه اقتدارگرایی، محدودیت در تولید و انتقال قدرت علیرغم وجود ساز و کارهای انتخابی است و این مهم با تقلبهای انتخاباتی و جابجایی آرا، ایجاد محدودیت از طرق مختلف ازجمله از طریق وضع قوانین دست و پا گیر و مانع شونده بر روند نامزدی داوطلبان و رای دادن رای دهندگان، عدم توازن در مکانیسم رایسنجی، حامیپروری، تبلیغات و دستکاری در زمان و شیوه برگزاری انتخابات و ده ها بازی دیگر انجام می پذیرد. سیستم شبه اقتدارگرا، به جای تلاش برای شکست گفتمان سیاسی رقیب در انتخاباتی واقعا آزاد، رقابتی و عادلانه؛ با قدرتی که در تعیین زمین و قواعد بازی دارد از وقوع رقابت و حتی از ظهور گفتمان رقیب جلوگیری میکند و با کنترل جریان اطلاعات تلاش میکند افکار عمومی را تحت تاثیر خود قرار داده و زیرسیستمها و افراد ناهمسو را تضعیف، بایکوت و یا از مسیر خود منحرف سازد؛ در عین حال که یک دموکراسی شکلی را به نمایش گذاشته و از این طریق برای خود اعتبار و مشروعیت میخرد.*
با این مقدمۀ مختصر نظری، اینک می پردازیم به تحولات کنونی در ساختار شورایعالی سیاستگذاری اصلاحطلبان و تصمیم اخیر این شورا برای طراحی، ابداع و اجرای یک ساز و کار جدید انتخاباتی به قصد غلبه بر اختلافات، ایجاد وفاق و دموکراتیزه کردن فرایند تهیه فهرستهای انتخاباتی. انگیزه ما نیز در پرداختن به این موضوع آن است که به گمان ما تصمیم اخیر شورای عالی سیاستگذاری اصلاحطلبان صرف نظر از امکان تحقق عملی که بسیار جای تامل و تردید دارد، حتی در صورت تحقق نیز کمکی به حل مسائل و معضلات انتخاباتی این جریان نمیکند بلکه مکانیسمی به انبوه مکانیسمهای سابق می افزاید و کلاف تصمیمگیریهای مجموعۀ اصلاحطلبان را پیچیده تر از گذشته خواهد کرد. به سخن دیگر این تصمیم ارائۀ یک راه حل نیست بلکه ایجاد یک مسئله و حتی یک معماست.
https://tinyurl.com/yxrvdwtl
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68675
سعید رضوی فقیه، جواد سلیمانی
با تحولات دهههای اخیر در جوامع و کمرنگ شدن نقش ایدئولوژی در سیاست، سیستمهای توتالیتر یکی پس از دیگری از سر ناچاری و به قصد انطباق با شرایط جدید، به سمت و سوی کسب مشروعیت و جلب رضایت مردم از طریق انتخابات کشیده میشوند. اما واقعیت این است که انتخابات صرفا یکی از وجوه مهم دموکراسی است و نه لزوما تنها وجه یا حتی مهمترین وجه آن.
ژوزف شومپیتر، سیاستمدار و اقتصاددان شهیر اتریشی گفتاوردی بدبینانه در این باب دارد و میگوید سیاستمدارانی که برای کسب رای مردم تلاش میکنند، نه وطندوستانی خیرخواه و مطیع قوانین، بل خبرگانی هستند که همواره تمایل دارند با قواعد و قوانین سیاست بازی کنند و از رهگذر این بازی، خود را بر پلکان مناصب قدرت بالا بکشند.
@zeitoons
مقاومت سیاستمدارانی که در راس مناصب هر سیستمی هستند در برابر دموکراسی، گذار به دموکراسی را عملا به سوی گذار به شبه اقتدارگرایی سوق میدهد و به تعبیر بهتر منحرف می کند. اینگونه سیستمها، وانمود میکنند که به برگزاری انتخابات و کسب نظر مردم متعهدند و در مسیر ایجاد نهادها و ساز و کارهای دموکراتیک گام بر میدارند اما با این همه فرا گرفته اند که چگونه در برابر تغییرات واقعی که قدرت و دامنه نفوذ آنان را تهدید می کند مقاومت کنند. سیستمهای شبه اقتدارگرا، دموکراسیهای ناقصی نیستند که در مسیر تکامل و تثبیت مردمسالاری در حرکت باشند بلکه در عمل بر آنند تا صرفا ظاهر و لعابی را از دموکراسی حفظ کنند بی آنکه در معرض مخاطرات ناشی از رقابت آزاد قرار گیرند.
مهمترین مولفه در شناخت شبه اقتدارگرایی، محدودیت در تولید و انتقال قدرت علیرغم وجود ساز و کارهای انتخابی است و این مهم با تقلبهای انتخاباتی و جابجایی آرا، ایجاد محدودیت از طرق مختلف ازجمله از طریق وضع قوانین دست و پا گیر و مانع شونده بر روند نامزدی داوطلبان و رای دادن رای دهندگان، عدم توازن در مکانیسم رایسنجی، حامیپروری، تبلیغات و دستکاری در زمان و شیوه برگزاری انتخابات و ده ها بازی دیگر انجام می پذیرد. سیستم شبه اقتدارگرا، به جای تلاش برای شکست گفتمان سیاسی رقیب در انتخاباتی واقعا آزاد، رقابتی و عادلانه؛ با قدرتی که در تعیین زمین و قواعد بازی دارد از وقوع رقابت و حتی از ظهور گفتمان رقیب جلوگیری میکند و با کنترل جریان اطلاعات تلاش میکند افکار عمومی را تحت تاثیر خود قرار داده و زیرسیستمها و افراد ناهمسو را تضعیف، بایکوت و یا از مسیر خود منحرف سازد؛ در عین حال که یک دموکراسی شکلی را به نمایش گذاشته و از این طریق برای خود اعتبار و مشروعیت میخرد.*
با این مقدمۀ مختصر نظری، اینک می پردازیم به تحولات کنونی در ساختار شورایعالی سیاستگذاری اصلاحطلبان و تصمیم اخیر این شورا برای طراحی، ابداع و اجرای یک ساز و کار جدید انتخاباتی به قصد غلبه بر اختلافات، ایجاد وفاق و دموکراتیزه کردن فرایند تهیه فهرستهای انتخاباتی. انگیزه ما نیز در پرداختن به این موضوع آن است که به گمان ما تصمیم اخیر شورای عالی سیاستگذاری اصلاحطلبان صرف نظر از امکان تحقق عملی که بسیار جای تامل و تردید دارد، حتی در صورت تحقق نیز کمکی به حل مسائل و معضلات انتخاباتی این جریان نمیکند بلکه مکانیسمی به انبوه مکانیسمهای سابق می افزاید و کلاف تصمیمگیریهای مجموعۀ اصلاحطلبان را پیچیده تر از گذشته خواهد کرد. به سخن دیگر این تصمیم ارائۀ یک راه حل نیست بلکه ایجاد یک مسئله و حتی یک معماست.
https://tinyurl.com/yxrvdwtl
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68675
در حاشیه آزادی موقت چند فعال مدنی به دستور رییسی
از کیسهی «خلیفه»
زیتون ـ مهسا محمدی: هنوز دقایقی از انتشار خبر آزادی چند فعال مدنی به قید وثیقه نگذشته بود که انتساب این آزادیها به «رسیدگی و دادرسی منصفانه» قاضیالقضات جدید، فضای مجازی را انباشت.
بالاخص در توییتر و در حسابهای نزدیک به جریان اصولگرای تندرو این آزادیهای موقت تحقق وعده ابراهیم رییسی خوانده شد که ۱۷ شهریور ماه سالجاری دستور «رسیدگی ویژه» به بعضی از این پروندهها بالاخص پروندههای فعالین کارگری داده بود.
عاطفه رنگریز، مرضیه امیری، سپیده قلیان و امیرامیرقلی در حالی با وثیقههای سنگین از بازداشتهای موقتِ طولانی مدت خود آزاد شدند که اساسا بر سر دلایل دستگیری و بازداشت آنان اما و اگرهای فراوانی وجود داشت.
آزادی متهمان سیاسی و صنفی تا زمان برگزاری دادگاه و صدور حکم نهایی تا یکی دو سال پیش روال غیرمعمولی نبود، اما بعد از دی ماه ۹۶ و با بسته شدن فضای امنیتی این روال قانونی و عادی به مرور تغییر کرد، به طوری که حالا اعمال آن حتی با یک وثیقه بسیار سنگین هم غیرمعمول به نظر میرسد و اصولگرایان تندرو میتوانند آن را به عنوان «گشایشی» ناشی از حضور ابراهیم رییسی به خورد افکار عمومی بدهند.
این آزادیهای موقت، به خواست قاضیالقضات، در حالی اتفاق افتاد که عاطفه رنگریز و سپیده قلیان هفته منتهی به آزادی خود را در اعتراض به روندهای غیرقانونی موجود در پروندهشان در اعتصاب غذا به سر برده بودند.
از قضاوت تا امامت
استقبال گسترده اصولگرایان از این آزادیها و مقایسه رییسی با روحانی و صادق لاریجانی این ابهام را به ذهن متبادر میکند که داستان چیزی بیش از دستور «قاضی القضات مصلح و ضد فساد» برای «دادرسی عادلانه» در راستای انجام وظایفاش به نحو احسن باشد.
از این رو در میان منتقدان برداشتهایی سیاسی و قضایی از دلایل احتمالی این آزادیها طرح شده است.
در بعد سیاسی این آزادیها، با اعمال نظر خلیفهوار رییسی، این ظن را تقویت میکند که او به آرامی در حال تراش دادن خود برای جا افتادن در نقش «رهبر شیعیان» است.؛ رهبر عادل.
https://tinyurl.com/y6yxn4a9
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68657
از کیسهی «خلیفه»
زیتون ـ مهسا محمدی: هنوز دقایقی از انتشار خبر آزادی چند فعال مدنی به قید وثیقه نگذشته بود که انتساب این آزادیها به «رسیدگی و دادرسی منصفانه» قاضیالقضات جدید، فضای مجازی را انباشت.
بالاخص در توییتر و در حسابهای نزدیک به جریان اصولگرای تندرو این آزادیهای موقت تحقق وعده ابراهیم رییسی خوانده شد که ۱۷ شهریور ماه سالجاری دستور «رسیدگی ویژه» به بعضی از این پروندهها بالاخص پروندههای فعالین کارگری داده بود.
عاطفه رنگریز، مرضیه امیری، سپیده قلیان و امیرامیرقلی در حالی با وثیقههای سنگین از بازداشتهای موقتِ طولانی مدت خود آزاد شدند که اساسا بر سر دلایل دستگیری و بازداشت آنان اما و اگرهای فراوانی وجود داشت.
آزادی متهمان سیاسی و صنفی تا زمان برگزاری دادگاه و صدور حکم نهایی تا یکی دو سال پیش روال غیرمعمولی نبود، اما بعد از دی ماه ۹۶ و با بسته شدن فضای امنیتی این روال قانونی و عادی به مرور تغییر کرد، به طوری که حالا اعمال آن حتی با یک وثیقه بسیار سنگین هم غیرمعمول به نظر میرسد و اصولگرایان تندرو میتوانند آن را به عنوان «گشایشی» ناشی از حضور ابراهیم رییسی به خورد افکار عمومی بدهند.
این آزادیهای موقت، به خواست قاضیالقضات، در حالی اتفاق افتاد که عاطفه رنگریز و سپیده قلیان هفته منتهی به آزادی خود را در اعتراض به روندهای غیرقانونی موجود در پروندهشان در اعتصاب غذا به سر برده بودند.
از قضاوت تا امامت
استقبال گسترده اصولگرایان از این آزادیها و مقایسه رییسی با روحانی و صادق لاریجانی این ابهام را به ذهن متبادر میکند که داستان چیزی بیش از دستور «قاضی القضات مصلح و ضد فساد» برای «دادرسی عادلانه» در راستای انجام وظایفاش به نحو احسن باشد.
از این رو در میان منتقدان برداشتهایی سیاسی و قضایی از دلایل احتمالی این آزادیها طرح شده است.
در بعد سیاسی این آزادیها، با اعمال نظر خلیفهوار رییسی، این ظن را تقویت میکند که او به آرامی در حال تراش دادن خود برای جا افتادن در نقش «رهبر شیعیان» است.؛ رهبر عادل.
https://tinyurl.com/y6yxn4a9
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68657
اعلام رضایتِ «حراست» از ریاست دانشگاه
#زیتون_دانشجو |
۴
زیتون ـ رئیس مرکز حراست دانشگاه آزاد اسلامی از سیاستهای رئیس این دانشگاه ابراز رضایت کرد و گفت: «رئیس دانشگاه با تغییر سیاست ها و رویکردها فرصت مناسبی ایجاد کرده تا دانشگاه آزاد در تراز انقلاب اسلامی قرار گیرد».
سید مجید موسوی که در مراسم شروع سال تحصیلی جدید در دانشگاه آزاد ارومیه سخن میگفت از «تغییر رویکرد» در «چینش اساتید و جذب اعضای هیئت علمی» خبر داد و گفت: «در سالهای اخیر در چینش اساتید و جذب اعضای هیئت علمی دانشگاه آزاد بیش از پیش دقت شده است و مجموع این تغییر رویکردها رغبت خانواده ها را برای حضور فرزندانشان در این مجموعه فرهنگی و آموزشی چندین برابر کرده است».
https://tinyurl.com/yyaoa4hj
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68697
#زیتون_دانشجو |
۴
زیتون ـ رئیس مرکز حراست دانشگاه آزاد اسلامی از سیاستهای رئیس این دانشگاه ابراز رضایت کرد و گفت: «رئیس دانشگاه با تغییر سیاست ها و رویکردها فرصت مناسبی ایجاد کرده تا دانشگاه آزاد در تراز انقلاب اسلامی قرار گیرد».
سید مجید موسوی که در مراسم شروع سال تحصیلی جدید در دانشگاه آزاد ارومیه سخن میگفت از «تغییر رویکرد» در «چینش اساتید و جذب اعضای هیئت علمی» خبر داد و گفت: «در سالهای اخیر در چینش اساتید و جذب اعضای هیئت علمی دانشگاه آزاد بیش از پیش دقت شده است و مجموع این تغییر رویکردها رغبت خانواده ها را برای حضور فرزندانشان در این مجموعه فرهنگی و آموزشی چندین برابر کرده است».
https://tinyurl.com/yyaoa4hj
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68697
ناسیونالیسم ترکی و معادلات قدرت در خاورمیانه
پیمان عارف
علیرغم آنچه که این روزها ترکیه را در صدر اخبار رسانه های جهان قرار داده حمله ارتش این کشور به شمال سوریه و مواضع تهاجمی رجب طیب اردوغان در قبال کشورهای غربی و خاورمیانه ای است، اما در ۲ روز گذشته آنچه که توجه فضای مجازی فارسی زبان را بیش از پیش متوجه ترکیه و سیاست خاورمیانه ای این کشور کرد، توییت های «احمد ایغیت ایلدیریم» نماینده مجلسِ حزب دست راستی حرکت ملی گرا بود، که صراحتا ضمن متهم ساختن ایران به حمایت از حزب کارگران کردستان –پ ک ک- ایران را تهدید به حمله نظامی و اشغال آذربایجان کرد تا به زعم خود هشتمین جمهوری ترکنشین جهان را در اراضی ایجاد کند که او از آن به آذربایجان جنوبی یاد می کند.
از این روی، بازخوانی ملیگرایی ترکی، در یک سده اخیر، ضروری می نماید که بدانیم ترکیه امروز و رفتار سیاست خارجی آن محصول چه فرآیندهایی است و اهداف این الگوی رفتاری در خاورمیانه چیست؟ و نهایتا چگونه باید به مواجهه با چنین الگوی رفتاری شگفت انگیزی در سطح خاورمیانه و قفقاز پرداخت؟
https://tinyurl.com/y4otvaor
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68738
پیمان عارف
علیرغم آنچه که این روزها ترکیه را در صدر اخبار رسانه های جهان قرار داده حمله ارتش این کشور به شمال سوریه و مواضع تهاجمی رجب طیب اردوغان در قبال کشورهای غربی و خاورمیانه ای است، اما در ۲ روز گذشته آنچه که توجه فضای مجازی فارسی زبان را بیش از پیش متوجه ترکیه و سیاست خاورمیانه ای این کشور کرد، توییت های «احمد ایغیت ایلدیریم» نماینده مجلسِ حزب دست راستی حرکت ملی گرا بود، که صراحتا ضمن متهم ساختن ایران به حمایت از حزب کارگران کردستان –پ ک ک- ایران را تهدید به حمله نظامی و اشغال آذربایجان کرد تا به زعم خود هشتمین جمهوری ترکنشین جهان را در اراضی ایجاد کند که او از آن به آذربایجان جنوبی یاد می کند.
از این روی، بازخوانی ملیگرایی ترکی، در یک سده اخیر، ضروری می نماید که بدانیم ترکیه امروز و رفتار سیاست خارجی آن محصول چه فرآیندهایی است و اهداف این الگوی رفتاری در خاورمیانه چیست؟ و نهایتا چگونه باید به مواجهه با چنین الگوی رفتاری شگفت انگیزی در سطح خاورمیانه و قفقاز پرداخت؟
https://tinyurl.com/y4otvaor
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68738
جمهوری اسلامی علیه فرهنگ ایرانی
تصرف خانههای پدری
زیتون ـ سولماز ایکدر: «برگزاری مراسمی برای روز کوروش ممنوع است.» چنین گزارهای اگر جمهوری اسلامی و رویکرد فرهنگی آن را نشناسیم٬ خندهدار به نظر میرسد. اما واقعیت آن است که از سال ۹۵ به بعد که اقبال عمومی به سمت برگزاری مراسم یادبودی برای کوروش رفت٬ نظام جمهوری اسلامی با «مشت آهنین» به مقابله با آن رفت.
تا جایی که تنها سه سال پس از برگزاری اولین مراسم گسترده روز کوروش در هفتم آبانماه٬ امسال برای جلوگیری از برگزاری این مراسم٬ طی روزهای گذشته تعدادی از فعالین اجتماعی و روزنامهنگار احضار شدند تا در این مورد چیزی ننویسند و در آن شرکت نکنند.
بهنظر میرسد که بین روز هفتم آبان ماه و کوروش کبیر هیچ ارتباط خاصی نیست٬ اما به هر دلیل مردم این روز را به بزرگداشت یکی از چهرههای تاریخی-اسطورهای ایران اختصاص دادند؛ اما حاکمیت حتی این یک روز را در مقابل تعداد کثیر روزها و مناسبهای مذهبی برنتابید.
این اما اولین مورد از جنگ جمهوری اسلامی با فرهنگ ایران نیست.
از شب چله به هالوین
هر چند هنوز هم صداهایی در این خصوص از تریبونهای خاص مانند نماز جمعه به گوش میرسد اما دوران اوج جنگ علیه آداب ایرانی به سالهای ابتدای پس از پیروزی انقلاب بر میگردد.
زمانی که تلاش شد تا عید غدیرخم را جایگزین نوروز کنند؛ امری که محال به نظر میرسد و با تمام تلاشهای رسانهای جمهوری اسلامی به نتیجه نرسید.
پس از آن کمر به حذف شب چله٬ چهارشنبه سوری و روز سیزده بدر بسته شد.
@zeitoons
سالها برگزاری مراسم ویژه شب چهارشنبه سوری٬ که تنها مراسم جمعی و خارج از خانه بود٬ ممنوع بود. طی آن سالها کسانی که برای روشن کردن آتش و پریدن از روی آن به خیابانها آمده بودند٬ بازداشت میشدند. هنوز هم نمونههای از تهدیدهایی مبنی بر اینکه بازداشتیهای این شب خاص تا پایان تعطیلات نوروز در زندان باقی خواهند ماند٬ هر ساله در آخرین هفته سال منتشر میشوند.
در نهایت اگرچه چنین روزهایی از زندگی ایرانیان حذف نشدند٬ اما جمهوری اسلامی نیز دست از تلاش برنداشت تا جایی که نام این روزها را در تقویم رسمی تغییر دادند.
تریبونهای رسمی نظام جمهوری اسلامی سالهاست که سیزده بدر را روز طبیعت میخواند و شبه چله را شب یلدا؛ حتی اگر یلدا نامی سریانی باشد نه ایرانی.
چهارشنبهسوری را نیز به رغم اینکه روز سه شنبه برگزار میشود٬ چهارشنبه آخر سال خطاب میکنند.
غافل از اینکه ایرانیان مسلمانی که برگزار کننده این مراسم بودند٬ همپای آن مراسم روزهای عاشورا و تاسوعا٬ یا دیگر مناسبتهای مذهبی را نیز برگزار میکردند و میکنند.
آنهایی هم که مخاطب مراسم مذهبی و دینی نبودند٬ با ممنوع کردن مراسم و آیینهای ملی٬ به خیل عزاداران ائمه شیعه نمیپیوندند.
https://ibb.co/4W0jLbW
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68689
تصرف خانههای پدری
زیتون ـ سولماز ایکدر: «برگزاری مراسمی برای روز کوروش ممنوع است.» چنین گزارهای اگر جمهوری اسلامی و رویکرد فرهنگی آن را نشناسیم٬ خندهدار به نظر میرسد. اما واقعیت آن است که از سال ۹۵ به بعد که اقبال عمومی به سمت برگزاری مراسم یادبودی برای کوروش رفت٬ نظام جمهوری اسلامی با «مشت آهنین» به مقابله با آن رفت.
تا جایی که تنها سه سال پس از برگزاری اولین مراسم گسترده روز کوروش در هفتم آبانماه٬ امسال برای جلوگیری از برگزاری این مراسم٬ طی روزهای گذشته تعدادی از فعالین اجتماعی و روزنامهنگار احضار شدند تا در این مورد چیزی ننویسند و در آن شرکت نکنند.
بهنظر میرسد که بین روز هفتم آبان ماه و کوروش کبیر هیچ ارتباط خاصی نیست٬ اما به هر دلیل مردم این روز را به بزرگداشت یکی از چهرههای تاریخی-اسطورهای ایران اختصاص دادند؛ اما حاکمیت حتی این یک روز را در مقابل تعداد کثیر روزها و مناسبهای مذهبی برنتابید.
این اما اولین مورد از جنگ جمهوری اسلامی با فرهنگ ایران نیست.
از شب چله به هالوین
هر چند هنوز هم صداهایی در این خصوص از تریبونهای خاص مانند نماز جمعه به گوش میرسد اما دوران اوج جنگ علیه آداب ایرانی به سالهای ابتدای پس از پیروزی انقلاب بر میگردد.
زمانی که تلاش شد تا عید غدیرخم را جایگزین نوروز کنند؛ امری که محال به نظر میرسد و با تمام تلاشهای رسانهای جمهوری اسلامی به نتیجه نرسید.
پس از آن کمر به حذف شب چله٬ چهارشنبه سوری و روز سیزده بدر بسته شد.
@zeitoons
سالها برگزاری مراسم ویژه شب چهارشنبه سوری٬ که تنها مراسم جمعی و خارج از خانه بود٬ ممنوع بود. طی آن سالها کسانی که برای روشن کردن آتش و پریدن از روی آن به خیابانها آمده بودند٬ بازداشت میشدند. هنوز هم نمونههای از تهدیدهایی مبنی بر اینکه بازداشتیهای این شب خاص تا پایان تعطیلات نوروز در زندان باقی خواهند ماند٬ هر ساله در آخرین هفته سال منتشر میشوند.
در نهایت اگرچه چنین روزهایی از زندگی ایرانیان حذف نشدند٬ اما جمهوری اسلامی نیز دست از تلاش برنداشت تا جایی که نام این روزها را در تقویم رسمی تغییر دادند.
تریبونهای رسمی نظام جمهوری اسلامی سالهاست که سیزده بدر را روز طبیعت میخواند و شبه چله را شب یلدا؛ حتی اگر یلدا نامی سریانی باشد نه ایرانی.
چهارشنبهسوری را نیز به رغم اینکه روز سه شنبه برگزار میشود٬ چهارشنبه آخر سال خطاب میکنند.
غافل از اینکه ایرانیان مسلمانی که برگزار کننده این مراسم بودند٬ همپای آن مراسم روزهای عاشورا و تاسوعا٬ یا دیگر مناسبتهای مذهبی را نیز برگزار میکردند و میکنند.
آنهایی هم که مخاطب مراسم مذهبی و دینی نبودند٬ با ممنوع کردن مراسم و آیینهای ملی٬ به خیل عزاداران ائمه شیعه نمیپیوندند.
https://ibb.co/4W0jLbW
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68689
imgbb.com
1
Image 1 hosted in imgbb.com
سوریه، حیاط خلوت روسیه و ترکیه
مهدی نوربخش
شاید در هیچ کجای دنیا و خاورمیانه نتوان شکست سیاستهای خارجی خشونتزا و تنشافرین ایران را باندازه عقیم ماندن و واماندگی آن در سوریه بهطور شفاف مشاهده کرد.
در کشور ما سه مشکل اساسی در طراحی سیاست خارجی وجود دارد که به رهبران سیاسی نظام اجازه نداده است در طراحی اینگونه سیاستها بهفکر منافع و امنیت ملی کشور باشند.
اول: در هر کشوری رسم معمول و شناخته شده این است که نیروی نظامی در خدمت دستگاه دیپلماتیک کشور است اما در ایران برعکس دستگاه دیپلماتیک کشور در خدمت رویکردها و راهکارهای سیاسی سپاه پاسداران قرار گرفته است.
مشکل این پدیده ایناست که نظامیان که در حیطه دیپلماتیک توشهای کسب نکردهاند و بیش از کنشهای دیپلماتیک به کنشهای نظامی در روابط خارجی و بین کشورها فکر میکنند، نتیجتا سیستم طراحی سیاست خارجی را به یک کارگزار صرف تبدیل میکنند. اینکه آقای ظریف اعلام میکند که هفته ای یکبار با آقای سلیمانی جلسه دارد، حکایت از ابعاد همین رابطه و پدیده دارد که اصولا چرا وزیر امور خارجه یک کشور که مسئول طراحی سیاست خارجیست، میبایست با مسئول بخشی از یک نیروی مسلح کشور که بیشتر نگاهش نه به امنیت مرزهای کشور بلکه توسعه طلبی سیاسی خارجیست، در تماس مکرر باشد. آنچه اتفاق است بکارگیری وزارت امور خارجه کشور توسط نیروی قدس سپاه پاسداران برای مدیریت و کنترل بحرانهای خارجی است و نه احترام به دستگاه دیپلماتیک کشور برای طراحی سیاست خارجی که منافع حد اکثری کشور را تامین و تضمین مینماید.
https://tinyurl.com/y3fxutgs
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68779
مهدی نوربخش
شاید در هیچ کجای دنیا و خاورمیانه نتوان شکست سیاستهای خارجی خشونتزا و تنشافرین ایران را باندازه عقیم ماندن و واماندگی آن در سوریه بهطور شفاف مشاهده کرد.
در کشور ما سه مشکل اساسی در طراحی سیاست خارجی وجود دارد که به رهبران سیاسی نظام اجازه نداده است در طراحی اینگونه سیاستها بهفکر منافع و امنیت ملی کشور باشند.
اول: در هر کشوری رسم معمول و شناخته شده این است که نیروی نظامی در خدمت دستگاه دیپلماتیک کشور است اما در ایران برعکس دستگاه دیپلماتیک کشور در خدمت رویکردها و راهکارهای سیاسی سپاه پاسداران قرار گرفته است.
مشکل این پدیده ایناست که نظامیان که در حیطه دیپلماتیک توشهای کسب نکردهاند و بیش از کنشهای دیپلماتیک به کنشهای نظامی در روابط خارجی و بین کشورها فکر میکنند، نتیجتا سیستم طراحی سیاست خارجی را به یک کارگزار صرف تبدیل میکنند. اینکه آقای ظریف اعلام میکند که هفته ای یکبار با آقای سلیمانی جلسه دارد، حکایت از ابعاد همین رابطه و پدیده دارد که اصولا چرا وزیر امور خارجه یک کشور که مسئول طراحی سیاست خارجیست، میبایست با مسئول بخشی از یک نیروی مسلح کشور که بیشتر نگاهش نه به امنیت مرزهای کشور بلکه توسعه طلبی سیاسی خارجیست، در تماس مکرر باشد. آنچه اتفاق است بکارگیری وزارت امور خارجه کشور توسط نیروی قدس سپاه پاسداران برای مدیریت و کنترل بحرانهای خارجی است و نه احترام به دستگاه دیپلماتیک کشور برای طراحی سیاست خارجی که منافع حد اکثری کشور را تامین و تضمین مینماید.
https://tinyurl.com/y3fxutgs
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68779
تحلیل آیتالله خامنهای از اعتراضهای مردمی
«دشمن» و «شرایط حساس کنونی» در عراق و لبنان
زیتون ـ یلدا امیری: آیتالله خامنهای در سخنان و موضعگیریهای خود چند واژه کلیدی دارد، اما کلمهای که تقریبا در بسیاری از سخنرانیها از آن استفاده میکند، «دشمن» است. واژهای که از فرط تکرار مانند تکیه کلامهای سریالهای طنز در میان مردم به شوخی تبدیل شده و به دلیل نوع گویش رهبر جمهوری اسلامی، به صورت «دژمن» تلفظ و تکرار میشود.
رهبر جمهوری اسلامی در سخنان روز گذشته خود از این واژه کلیدی در تحلیل حوادث لبنان و عراق نیز استفاده کرد.
او در هفدهمین مراسم مشترک دانشآموختگی و تحلیف دانشجویان دانشگاههای افسری ارتش جمهوری اسلامی، در سخنانی آمریکا و برخی کشورهای منطقه را عامل ناآرامی در عراق و لبنان توصیف کرد و گفت: «در دنیا بیشتر از همه، آمریکا و سرویسهای اطلاعاتی غربی با پشتیبانی پول کشورهای مرتجع منطقه دارند آشوب به پا میکنند. این بدترین دشمنی و خطرناکترین کینهورزی علیه یک ملت است.»
او همچنین تاکید کرد که «دلسوزان عراق و لبنان بدانند اولویت اصلی آنان، علاج ناامنی است و مردم این کشورها نیز بدانند مطالبات بحق آنها فقط در چارچوب ساختارهای قانونی قابل تامین است.»
https://tinyurl.com/yy7vsqyn
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68777
«دشمن» و «شرایط حساس کنونی» در عراق و لبنان
زیتون ـ یلدا امیری: آیتالله خامنهای در سخنان و موضعگیریهای خود چند واژه کلیدی دارد، اما کلمهای که تقریبا در بسیاری از سخنرانیها از آن استفاده میکند، «دشمن» است. واژهای که از فرط تکرار مانند تکیه کلامهای سریالهای طنز در میان مردم به شوخی تبدیل شده و به دلیل نوع گویش رهبر جمهوری اسلامی، به صورت «دژمن» تلفظ و تکرار میشود.
رهبر جمهوری اسلامی در سخنان روز گذشته خود از این واژه کلیدی در تحلیل حوادث لبنان و عراق نیز استفاده کرد.
او در هفدهمین مراسم مشترک دانشآموختگی و تحلیف دانشجویان دانشگاههای افسری ارتش جمهوری اسلامی، در سخنانی آمریکا و برخی کشورهای منطقه را عامل ناآرامی در عراق و لبنان توصیف کرد و گفت: «در دنیا بیشتر از همه، آمریکا و سرویسهای اطلاعاتی غربی با پشتیبانی پول کشورهای مرتجع منطقه دارند آشوب به پا میکنند. این بدترین دشمنی و خطرناکترین کینهورزی علیه یک ملت است.»
او همچنین تاکید کرد که «دلسوزان عراق و لبنان بدانند اولویت اصلی آنان، علاج ناامنی است و مردم این کشورها نیز بدانند مطالبات بحق آنها فقط در چارچوب ساختارهای قانونی قابل تامین است.»
https://tinyurl.com/yy7vsqyn
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68777
اعظم طالقانی؛ رجلی سیاسی و زنی برای تمام فصول
حسن یوسفی اشکوری
از ملک ادب حکمگزاران همه رفتند / رو بار سفر بند که یاران همه رفتند
دریافت خبر بیماری و سپس درگذشت دوست دیرین و همکار سالها بانوی فرهیخته، خانم اعظم طالقانی، بسی موجب تأثر و تألم گردید. ای دریغ که باید دور از وطن بود و رفتن یکایک برخی اعضای خانواده و دوستان و یاران را از دور نظاره کرد و حتی دریغ از یک فاتحهخوانی بر مزار و یا تسلیت به بازماندگان. با قضا کارزار نتوان کرد. ظاهرا حکم ازلی این است.
با شخصیت اعظم خانم در سال ۱۳۵۵ آشنا شدم. دهه ماه صفر بود که در مسجد آقای شاهچراغی در سمنان سخنرانی می کردم. یک بار آقای شاهچراغی امام مسجد و میزبان من، مرا با مردی در مسجد آشنا کرد و گفت ایشان داماد آیتالله طالقانی است. با توضحیات ایشان دریافتم که این فرد نامش دکتر اقتصاد است و رئیس وقت اداره دارایی سمنان. گفته شد همسر ایشان (دختر آیتالله طالقانی) در زندان است. چند بار دیگر آقای اقتصاد (که هم نامش اقتصاد بود و هم در این رشته درس خوانده بود و چند سال قبل درگذشت) به مسجد آمد. پسر کوچکش را هم همراه خودش به مسجد می آورد. این فرزند که دچار معلولیت جسمی و مغزی بود (صادق- که بعدها دیدم و بیشتر شناختمش -) اولین فرزند این زوج بود. خانم طالقانی تا آخرین روزهای زندگی با جهاد اکبر و با توان شگفتانگیز یک مادر شرقی –ایرانی و مسلمانان این پسر را تیمارداری کرد. بگویم که در آن دیدارها نامی از همسر زندانی اقتصاد برده نشد. بعدها در دوران انقلاب دانستم که نامش اعظم طالقانی است.
اندکی پیش از انقلاب و بیشتر پس از آن، از طریق مطبوعات و اخبار روزانه، با نام و شخصیت اعظم طالقانی بیشتر آشنا شدم و در نهایت در مجلس اول با هم همکار شدیم. ایشان نماینده مردم تهران بود و من نماینده مردم تنکابن و رامسر. نمیدانم آشنایی نزدیک و مستقیم ما کی و به چه مناسبتی بود ولی نخستین خاطره را به یاد می آورم. وقتی اعتبارنامه اعظم خانم مطرح شد و دکتر سحابی (رئیس سنی مجلس) اعلام کرد اگر کسی اعتراض دارد اعلام کند، لحظاتی به سکوت گذشت و در نهایت صدای رسای اعظم خانم در فضا پیچید که: من اعتراض دارم! همه شگفت زده شدند. مگر ممکن است که کسی به اعتبارنامه خود اعتراض کند؟! وقتی رئیس پرسید به چه اعتراض دارید؟ ایشان گفت اعتراض من از این بابت است که می خواهم پرونده برای اطمینان بیشتر به کمیسیون تحقیق برود و بررسی بشود تا هیچ شبههای باقی نماند. روشن بود که اعتراضی چنین نه مقبول بود و نه معقول.
به زودی با خانم طالقانی آشنا شدم
https://tinyurl.com/y6ghlda2
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68813
حسن یوسفی اشکوری
از ملک ادب حکمگزاران همه رفتند / رو بار سفر بند که یاران همه رفتند
دریافت خبر بیماری و سپس درگذشت دوست دیرین و همکار سالها بانوی فرهیخته، خانم اعظم طالقانی، بسی موجب تأثر و تألم گردید. ای دریغ که باید دور از وطن بود و رفتن یکایک برخی اعضای خانواده و دوستان و یاران را از دور نظاره کرد و حتی دریغ از یک فاتحهخوانی بر مزار و یا تسلیت به بازماندگان. با قضا کارزار نتوان کرد. ظاهرا حکم ازلی این است.
با شخصیت اعظم خانم در سال ۱۳۵۵ آشنا شدم. دهه ماه صفر بود که در مسجد آقای شاهچراغی در سمنان سخنرانی می کردم. یک بار آقای شاهچراغی امام مسجد و میزبان من، مرا با مردی در مسجد آشنا کرد و گفت ایشان داماد آیتالله طالقانی است. با توضحیات ایشان دریافتم که این فرد نامش دکتر اقتصاد است و رئیس وقت اداره دارایی سمنان. گفته شد همسر ایشان (دختر آیتالله طالقانی) در زندان است. چند بار دیگر آقای اقتصاد (که هم نامش اقتصاد بود و هم در این رشته درس خوانده بود و چند سال قبل درگذشت) به مسجد آمد. پسر کوچکش را هم همراه خودش به مسجد می آورد. این فرزند که دچار معلولیت جسمی و مغزی بود (صادق- که بعدها دیدم و بیشتر شناختمش -) اولین فرزند این زوج بود. خانم طالقانی تا آخرین روزهای زندگی با جهاد اکبر و با توان شگفتانگیز یک مادر شرقی –ایرانی و مسلمانان این پسر را تیمارداری کرد. بگویم که در آن دیدارها نامی از همسر زندانی اقتصاد برده نشد. بعدها در دوران انقلاب دانستم که نامش اعظم طالقانی است.
اندکی پیش از انقلاب و بیشتر پس از آن، از طریق مطبوعات و اخبار روزانه، با نام و شخصیت اعظم طالقانی بیشتر آشنا شدم و در نهایت در مجلس اول با هم همکار شدیم. ایشان نماینده مردم تهران بود و من نماینده مردم تنکابن و رامسر. نمیدانم آشنایی نزدیک و مستقیم ما کی و به چه مناسبتی بود ولی نخستین خاطره را به یاد می آورم. وقتی اعتبارنامه اعظم خانم مطرح شد و دکتر سحابی (رئیس سنی مجلس) اعلام کرد اگر کسی اعتراض دارد اعلام کند، لحظاتی به سکوت گذشت و در نهایت صدای رسای اعظم خانم در فضا پیچید که: من اعتراض دارم! همه شگفت زده شدند. مگر ممکن است که کسی به اعتبارنامه خود اعتراض کند؟! وقتی رئیس پرسید به چه اعتراض دارید؟ ایشان گفت اعتراض من از این بابت است که می خواهم پرونده برای اطمینان بیشتر به کمیسیون تحقیق برود و بررسی بشود تا هیچ شبههای باقی نماند. روشن بود که اعتراضی چنین نه مقبول بود و نه معقول.
به زودی با خانم طالقانی آشنا شدم
https://tinyurl.com/y6ghlda2
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68813
تعریف معنا بر اساس صدق
محمدرضا واعظ شهرستانی
در این یادداشت و یادداشت بعدی چگونگی دستیابی یک فرد(به عنوان مفسّر) به معنای سخنان و محتوای باورهای فرد مقابل(به عنوان گوینده) از طریق حقایق مصداقی، محور بحث خواهد بود. به این منظور، دونالد دیویدسون[۲](۱۹۱۷-۲۰۰۳)، فیلسوف تحلیلی معاصر، در پی آن است تا صورت و محتوای نظریهای دربارۀ معنا را ارائه کند. او صورتِ چنین نظریهای را از نظریۀ معروف آلفرد تارسکی[۳] وام میگیرد و محتوای آن را از طریق یک نظریۀ تعبیر[۴] فراهم میآورد. چنین نظریۀ تعبیری در دستگاه فلسفی دیویدسون تعبیر ریشه ای[۵] نام دارد.
از منظر تاریخی، تعبیر ریشهای بر مبنای فرضیههای روششناختی کوآین[۶] درباره نظریه معنا شکل میگیرد. بر اساس دیدگاه کوآین، نظریه معنا به طور غیر تقلیلی[۷]، رفتارگرایانه است. در حقیقت، کوآین معتقد است که معنای زبانی و محتوای باورهای ما توسط رفتارهای قابل مشاهده تعیین میشوند.[۸] این بدین معناست که مطابق با رویکرد کوآین، نظریه معنا مصداقی است و نه معنایی. در واقع، کوآین با جدی گرفتن ویژگی اجتماعی معنا، درک معنا را بر یک مبنای کاملاً مشاهدتی قرار می دهد. در چنین رویکردی، درکی پیشینی از معنای هریک از گفتههای گوینده مسلّم فرض نمیشود و تمامی معنا بر مبنای معرفتِ تجربی ناشی از روابطِ مصداقی، میانِ گویندگان زبان و سخنانشان، کشف میشود.[۹] دیویدسون نیز همانندکوآین، رویکردی رفتارگرایانه یا سوم شخص را نسبت به معنا میپذیرد.[۱۰]
https://tinyurl.com/y696z4lp
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68769
محمدرضا واعظ شهرستانی
در این یادداشت و یادداشت بعدی چگونگی دستیابی یک فرد(به عنوان مفسّر) به معنای سخنان و محتوای باورهای فرد مقابل(به عنوان گوینده) از طریق حقایق مصداقی، محور بحث خواهد بود. به این منظور، دونالد دیویدسون[۲](۱۹۱۷-۲۰۰۳)، فیلسوف تحلیلی معاصر، در پی آن است تا صورت و محتوای نظریهای دربارۀ معنا را ارائه کند. او صورتِ چنین نظریهای را از نظریۀ معروف آلفرد تارسکی[۳] وام میگیرد و محتوای آن را از طریق یک نظریۀ تعبیر[۴] فراهم میآورد. چنین نظریۀ تعبیری در دستگاه فلسفی دیویدسون تعبیر ریشه ای[۵] نام دارد.
از منظر تاریخی، تعبیر ریشهای بر مبنای فرضیههای روششناختی کوآین[۶] درباره نظریه معنا شکل میگیرد. بر اساس دیدگاه کوآین، نظریه معنا به طور غیر تقلیلی[۷]، رفتارگرایانه است. در حقیقت، کوآین معتقد است که معنای زبانی و محتوای باورهای ما توسط رفتارهای قابل مشاهده تعیین میشوند.[۸] این بدین معناست که مطابق با رویکرد کوآین، نظریه معنا مصداقی است و نه معنایی. در واقع، کوآین با جدی گرفتن ویژگی اجتماعی معنا، درک معنا را بر یک مبنای کاملاً مشاهدتی قرار می دهد. در چنین رویکردی، درکی پیشینی از معنای هریک از گفتههای گوینده مسلّم فرض نمیشود و تمامی معنا بر مبنای معرفتِ تجربی ناشی از روابطِ مصداقی، میانِ گویندگان زبان و سخنانشان، کشف میشود.[۹] دیویدسون نیز همانندکوآین، رویکردی رفتارگرایانه یا سوم شخص را نسبت به معنا میپذیرد.[۱۰]
https://tinyurl.com/y696z4lp
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68769
فساد و فروپاشی نظام
نصرالله لشنی
در بررسی زمینههای فروپاشی نظامهای غیردموکراتیک عواملی برشمردهاند که عمدهی آنها عبارتند از: ۱- بحران مشروعیت، ۲ـ بحران کارآمدی ۳ـ بحران همبستگی طبقه حاکمه و ۴ـ بحران سلطه و استیلا.
هرگاه نظامی سیاسی گرفتار این بحرانهای درونی شود احتمال فروپاشی بالا میرود که با امکان و تقویت عوامل خارجی که از جملهی آنها نارضایتی تودههاست، فروپاشی اجتنابناپذیر میشود. فساد گسترده این بحرانها را بهوجود میآورد و موجب فروپاشی نظام حاکم میگردد. بحرانهایی که فساد خالق تمامی آنهاست و یک نظام سیاسی را به فروپاشی سوق میدهد.
اما فساد چگونه تمام این بحرانهای درونی و عوامل خارجی فروپاشی نظام که ازجملهی آنها اعتراضهای مردمی است را موجب میشود و در حال حاضر جدیترین تهدید نظام جمهوری اسلامی است.
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68883
نصرالله لشنی
در بررسی زمینههای فروپاشی نظامهای غیردموکراتیک عواملی برشمردهاند که عمدهی آنها عبارتند از: ۱- بحران مشروعیت، ۲ـ بحران کارآمدی ۳ـ بحران همبستگی طبقه حاکمه و ۴ـ بحران سلطه و استیلا.
هرگاه نظامی سیاسی گرفتار این بحرانهای درونی شود احتمال فروپاشی بالا میرود که با امکان و تقویت عوامل خارجی که از جملهی آنها نارضایتی تودههاست، فروپاشی اجتنابناپذیر میشود. فساد گسترده این بحرانها را بهوجود میآورد و موجب فروپاشی نظام حاکم میگردد. بحرانهایی که فساد خالق تمامی آنهاست و یک نظام سیاسی را به فروپاشی سوق میدهد.
اما فساد چگونه تمام این بحرانهای درونی و عوامل خارجی فروپاشی نظام که ازجملهی آنها اعتراضهای مردمی است را موجب میشود و در حال حاضر جدیترین تهدید نظام جمهوری اسلامی است.
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68883
سایت خبری تحلیلی زیتون
فساد و فروپاشی نظام | سایت خبری تحلیلی زیتون
در بررسی زمینههای فروپاشی نظامهای غیردموکراتیک عواملی برشمردهاند که عمدهی آنها عبارتند از: ۱- بحران مشروعیت، ۲ـ بحران کارآمدی ۳ـ بحران همبستگی طبقه حاکمه و ۴ـ بحران سلطه و استیلا. هرگاه نظامی سیاسی گرفتار این بحرانهای درونی شود احتمال فروپاشی بالا…
«پانتورکیسم» یک شوخی است
جواد سلیمانی
از غروب جمعه تا کنون و پس از دستبهدست شدن تصاویر و کلیپهایی از هواداران باشگاه تراکتورسازی تبریز، فضای گروهها و کانالهای مجازی شاهد نگرانی و یا خشم برخی از دوستان بوده است که با دغدغههای امنیتی یا ملی به موضوع مینگریستند. به گمان نگارنده اما ،شعارها و حرکات هواداران تراکتور، عبور از خطوط قرمز امنیتی نبود و اساسا به خلاف برخی از دوستان خواهان برخورد با این افراد نیست. هویت ملی ایرانی هم در خطر نیست. آنچه برخی هواداران تراکتور گفتند و نمایش دادند گذار بی پروا از مرزهای انسانیت و عقلانیت بود؛ یعنی تظاهر به نفرت نژادی، توهین به انسانها و طلب مرگ برای هموطنان به جهت تفاوت قومی و زبانی در یک کلام آنچه دیدیم فاشیسمی افسار گسیخته و بی حجب و حیا بود که تنها حُسنِ آن نمایشی از نفرتپراکنی و شناخت سره از ناسره بود و بس. سخن من با دوستان نگران این حادثه و حوادث مشابه این است که به خلاف شما من نگران این شعارها و تمجید عدهای اخیانا بیریشه و لابد بیهویت، از ترکیه در شهر تبریز و خطۀ آذربایجان نیستم، چرا که در نگاهی کلانتر زبان ترکی و ترکیه هم در نهایت بخشی از اقلیم فرهنگی ایرانزمین است و تاریخ ما گواه این مدعاست چه رسد به آذربایجان و زبان آذری.
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68919
جواد سلیمانی
از غروب جمعه تا کنون و پس از دستبهدست شدن تصاویر و کلیپهایی از هواداران باشگاه تراکتورسازی تبریز، فضای گروهها و کانالهای مجازی شاهد نگرانی و یا خشم برخی از دوستان بوده است که با دغدغههای امنیتی یا ملی به موضوع مینگریستند. به گمان نگارنده اما ،شعارها و حرکات هواداران تراکتور، عبور از خطوط قرمز امنیتی نبود و اساسا به خلاف برخی از دوستان خواهان برخورد با این افراد نیست. هویت ملی ایرانی هم در خطر نیست. آنچه برخی هواداران تراکتور گفتند و نمایش دادند گذار بی پروا از مرزهای انسانیت و عقلانیت بود؛ یعنی تظاهر به نفرت نژادی، توهین به انسانها و طلب مرگ برای هموطنان به جهت تفاوت قومی و زبانی در یک کلام آنچه دیدیم فاشیسمی افسار گسیخته و بی حجب و حیا بود که تنها حُسنِ آن نمایشی از نفرتپراکنی و شناخت سره از ناسره بود و بس. سخن من با دوستان نگران این حادثه و حوادث مشابه این است که به خلاف شما من نگران این شعارها و تمجید عدهای اخیانا بیریشه و لابد بیهویت، از ترکیه در شهر تبریز و خطۀ آذربایجان نیستم، چرا که در نگاهی کلانتر زبان ترکی و ترکیه هم در نهایت بخشی از اقلیم فرهنگی ایرانزمین است و تاریخ ما گواه این مدعاست چه رسد به آذربایجان و زبان آذری.
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68919
سایت خبری تحلیلی زیتون
«پانتورکیسم» یک شوخی است | سایت خبری تحلیلی زیتون
از غروب جمعه تا کنون و پس از دستبهدست شدن تصاویر و کلیپهایی از هواداران باشگاه تراکتورسازی تبریز، فضای گروهها و کانالهای مجازی شاهد نگرانی و یا خشم برخی از دوستان بوده است که با دغدغههای امنیتی یا ملی به موضوع مینگریستند. به گمان نگارنده اما ،شعارها…
مغایرت «شیوهنامه انضباطی» دانشجویان با حقوق شهروندی
#زیتون_دانشجویی| ۵
زیتون: اعتراض دانشجویان به «شیوهنامه انضباطی» همچنان ادامه دارد و توضیحات مسئولان وزارت علوم نتوانسته معترضان را قانع کند؛ آنها این شیوهنامه را باعث «امنیتی شدن» بیشتر فضای دانشگاهها میدانند.
منصور غلامی، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری میگوید «موارد مورد اختلاف» در «شیوهنامه انضباطی» باید به نفع دانشجویان «تفسیر» شود، اما برخی از معترضان میگویند نه تنها مخاطب این سخن مشخص نیست، بلکه به این معناست که ممکن است متن تغییر نکند و کار به تفسیر واگذار شود و تجربه نشان داده مصوباتی از این دست در مرحله «تفسیر» به نفع حکومت تفسیر میشود نه دانشجویان.
توضیحات فریدون جعفری، دستیار ویژه وزیر علوم نیز بر این ابهام افزوده است؛ او اگرچه به خبرگزاری مهر گفته این شیوهنامه «به هیچ عنوان در فرایند تصویب از لحاظ انطباق یا عدم انطباق با موازین حقوق شهروندی مورد ارزیابی قرار نگرفت» اما در ادامه گفته است: «البته این بدین معنی نیست که این شیوه نامه مغایر با حقوق شهروندی باشد».
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68885
#زیتون_دانشجویی| ۵
زیتون: اعتراض دانشجویان به «شیوهنامه انضباطی» همچنان ادامه دارد و توضیحات مسئولان وزارت علوم نتوانسته معترضان را قانع کند؛ آنها این شیوهنامه را باعث «امنیتی شدن» بیشتر فضای دانشگاهها میدانند.
منصور غلامی، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری میگوید «موارد مورد اختلاف» در «شیوهنامه انضباطی» باید به نفع دانشجویان «تفسیر» شود، اما برخی از معترضان میگویند نه تنها مخاطب این سخن مشخص نیست، بلکه به این معناست که ممکن است متن تغییر نکند و کار به تفسیر واگذار شود و تجربه نشان داده مصوباتی از این دست در مرحله «تفسیر» به نفع حکومت تفسیر میشود نه دانشجویان.
توضیحات فریدون جعفری، دستیار ویژه وزیر علوم نیز بر این ابهام افزوده است؛ او اگرچه به خبرگزاری مهر گفته این شیوهنامه «به هیچ عنوان در فرایند تصویب از لحاظ انطباق یا عدم انطباق با موازین حقوق شهروندی مورد ارزیابی قرار نگرفت» اما در ادامه گفته است: «البته این بدین معنی نیست که این شیوه نامه مغایر با حقوق شهروندی باشد».
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68885
Zeitoons
مغایرت «شیوهنامه انضباطی» دانشجویان با حقوق شهروندی
مغایرت «شیوهنامه انضباطی» دانشجویان با حقوق شهروندی | سایت مستقل تحلیلی خبری
پیام تسلیت جمعی از نواندیشان دینی و فعالان ملی و مذهبی برای درگذشت اعظم طالقانی
زیتون– جمعی از نواندیشان دینی و فعالان ملی و مذهبی خارج از کشور برای درگذشت اعظم طالقانی پیام تسلیتی صادر کردند.
به گزارش «زیتون» در این پیام آمده است که اعظم طالقانی پس از سالها تلاش در راه انسان و ایمان و مردم به آرامش ابدی رسید. او یکی از رنجکشیدگان مبارزه علیه استبداد بود؛ مبارزهای که پیش از انقلاب آغاز کرد و پس از انقلاب نیز به آرمانهای خویش وفادار ماند و در برابر استبداد دینی سکوت نکرد.
امضا کنندگان این پیام که نواندیشان دینی و فعالان ملی و مذهبی خارج از کشور هستند٬ در ادامه این پیام تاکید کردند که اعظم طالقانی مسیری را که از نوجوانی و جوانی آغاز کرده بود تا هفتاد و شش سالگی در عرصههای گوناگون ادامه داد و کارنامهای درخشان از خود برجای گذاشت است.
متن کامل این پیام که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گفته٬ به شرح زیر است:
https://zeitoons.com/68896
محمد ابراهیم زاده
مهرداد احمدزاده
محمدجواد اکبرین
علی افشاری
مهدی امین زاده
علی ایزدی
عبدالعلی بازرگان
محمد برقعی
رضا بهشتی معز
سروش دباغ
معصومه شاپوری
مازیار شکوری گیل چالان
احمد صدری
محمود صدری
رضا علیجانی
فرشید فاریابی
وحید فرخنده خوی فرد
حسن فرشتیان
هادی کحال زاده
جمیله کدیور
علی کلایی
حسین کمالی
پروین کهزادی
مسعود لدنی
مهدی ممکن
یاسر میردامادی
مهدی نوربخش
صدیقه وسمقی
حسن یوسفی اشکوری
زیتون– جمعی از نواندیشان دینی و فعالان ملی و مذهبی خارج از کشور برای درگذشت اعظم طالقانی پیام تسلیتی صادر کردند.
به گزارش «زیتون» در این پیام آمده است که اعظم طالقانی پس از سالها تلاش در راه انسان و ایمان و مردم به آرامش ابدی رسید. او یکی از رنجکشیدگان مبارزه علیه استبداد بود؛ مبارزهای که پیش از انقلاب آغاز کرد و پس از انقلاب نیز به آرمانهای خویش وفادار ماند و در برابر استبداد دینی سکوت نکرد.
امضا کنندگان این پیام که نواندیشان دینی و فعالان ملی و مذهبی خارج از کشور هستند٬ در ادامه این پیام تاکید کردند که اعظم طالقانی مسیری را که از نوجوانی و جوانی آغاز کرده بود تا هفتاد و شش سالگی در عرصههای گوناگون ادامه داد و کارنامهای درخشان از خود برجای گذاشت است.
متن کامل این پیام که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گفته٬ به شرح زیر است:
https://zeitoons.com/68896
محمد ابراهیم زاده
مهرداد احمدزاده
محمدجواد اکبرین
علی افشاری
مهدی امین زاده
علی ایزدی
عبدالعلی بازرگان
محمد برقعی
رضا بهشتی معز
سروش دباغ
معصومه شاپوری
مازیار شکوری گیل چالان
احمد صدری
محمود صدری
رضا علیجانی
فرشید فاریابی
وحید فرخنده خوی فرد
حسن فرشتیان
هادی کحال زاده
جمیله کدیور
علی کلایی
حسین کمالی
پروین کهزادی
مسعود لدنی
مهدی ممکن
یاسر میردامادی
مهدی نوربخش
صدیقه وسمقی
حسن یوسفی اشکوری
Zeitoons
🍃 پیام تسلیت جمعی از نواندیشان دینی و فعالان ملی و مذهبی برای درگذشت اعظم طالقانی
🍃 پیام تسلیت جمعی از نواندیشان دینی و فعالان ملی و مذهبی برای درگذشت اعظم طالقانی | سایت مستقل تحلیلی خبری
اصلاحات از درون (۳) | گفتوگو با ابوالفضل قدیانی
قدرت استبدادی با انعطاف مخالفین منعطف نمیشود
زیتون-احسان عابدی: «در دفاع از جمهوری» مانیفست سیاسی اوست، بیانیهای که مهر ماه گذشته با علیرضا رجایی منتشرش کرد و در آن خبرگان قانون اساسی را مجلسی «خطاکار» مینامد که مفهوم و واقعیت جمهوری را «تحریف کرد». ابوالفضل قدیانی اما در واقع نوک پیکان انتقادات خود را از مدتها قبل به سوی آیتالله خامنهای و جایگاه ولی فقیه گرفته بود، از سال ۸۸ که موج سرکوبها او را به زندان اوین راند و از همانجا نوشت: «امثال من در راه پیروزی انقلاب جان، مال و آزادی خویش را نگذاشتهایم که سه دهه بعد علی خامنهای اینگونه بر کشور سلطنت کند».
آقای قدیانی از اعضای ارشد سازمان اصلاحطلب مجاهدین انقلاب اسلامی به شمار میآمد، اما آنگونه که اذغان دارد دیگر از اعتقادات حاکم بر سازمان عبور کرده است. با این حال خود را همچنان عضوی از جنبش سبز میداند و هویت سیاسیاش را در چهارچوب این جنبش و اهدافش تعریف میکند. باور دارد که ابتدا باید هیمنه استبداد بشکند تا بتوان به اصلاح ساختاری امور دست زد و این همه ممکن نیست مگر با مقاومت مدنی و سیاسی و مبارزه بدون خشونت.
بخش سوم مجموعه «اصلاحات از درون» به گفتوگو با او اختصاص دارد و سخنانش درباره ولی فقیه، جنبش سبز، اصلاحطلبها و جریاناتی که امروز به عنوان «برانداز» صدایشان از قبل بلندتر شده است. اما قبل از هر چیز باز از دوست قدیمی و روزنامهنگارم احسان مهرابی تشکر میکنم که این مجموعه حاصل همفکری با اوست.
متن کامل این گفتگو از پی میآید:
https://zeitoons.com/68693
قدرت استبدادی با انعطاف مخالفین منعطف نمیشود
زیتون-احسان عابدی: «در دفاع از جمهوری» مانیفست سیاسی اوست، بیانیهای که مهر ماه گذشته با علیرضا رجایی منتشرش کرد و در آن خبرگان قانون اساسی را مجلسی «خطاکار» مینامد که مفهوم و واقعیت جمهوری را «تحریف کرد». ابوالفضل قدیانی اما در واقع نوک پیکان انتقادات خود را از مدتها قبل به سوی آیتالله خامنهای و جایگاه ولی فقیه گرفته بود، از سال ۸۸ که موج سرکوبها او را به زندان اوین راند و از همانجا نوشت: «امثال من در راه پیروزی انقلاب جان، مال و آزادی خویش را نگذاشتهایم که سه دهه بعد علی خامنهای اینگونه بر کشور سلطنت کند».
آقای قدیانی از اعضای ارشد سازمان اصلاحطلب مجاهدین انقلاب اسلامی به شمار میآمد، اما آنگونه که اذغان دارد دیگر از اعتقادات حاکم بر سازمان عبور کرده است. با این حال خود را همچنان عضوی از جنبش سبز میداند و هویت سیاسیاش را در چهارچوب این جنبش و اهدافش تعریف میکند. باور دارد که ابتدا باید هیمنه استبداد بشکند تا بتوان به اصلاح ساختاری امور دست زد و این همه ممکن نیست مگر با مقاومت مدنی و سیاسی و مبارزه بدون خشونت.
بخش سوم مجموعه «اصلاحات از درون» به گفتوگو با او اختصاص دارد و سخنانش درباره ولی فقیه، جنبش سبز، اصلاحطلبها و جریاناتی که امروز به عنوان «برانداز» صدایشان از قبل بلندتر شده است. اما قبل از هر چیز باز از دوست قدیمی و روزنامهنگارم احسان مهرابی تشکر میکنم که این مجموعه حاصل همفکری با اوست.
متن کامل این گفتگو از پی میآید:
https://zeitoons.com/68693
Zeitoons
قدرت استبدادی با انعطاف مخالفین منعطف نمیشود
قدرت استبدادی با انعطاف مخالفین منعطف نمیشود | سایت مستقل تحلیلی خبری
نقد «خانهی پدری» و مغالطهی «تعمیم شتابزده»
ع.ایماگر
مسعود فراستی، همصدا با دیگر مخالفان فیلم، در نقد این فیلم چنین میگوید:
«اشکال دوم فیلم، تعمیمی است که عیاری میدهد؛ واقعهای که ۸۰ سال است ادامه مییابد و مدام در یک دایره بسته تکرار میشود. من در تمام طول عمرم این اولین فیلمی بود که آن زمان موافق بودم اکران نشود؛ به خصوص در خارج! چون در خارج نمایش آن فیلم به معنی این است که ایرانیها نه تنها فاندامنتالیست هستند بلکه تروریست هستند، ماقبل مدرنیزمند و نزدیک به داعش و طالبان! آیا این تعمیم با آگاهی و شعور انجام گرفته است؟ به نظرم من، عیاری در دام موضوع افتاده است و عامدانه نیست. اما این تعمیم دیگر بیشعورانه نیست، یک جامعه «خانه پدری» است که ۸۰ سال زنها در آن توسریخور و هیچکاره هستند و مدام مردسالاری برقرار است و مدام جنایت را ادامه میدهد.»
خیلی ساده است که به فراستی فیلمهای بسیاری را که در کشورهای گوناگون جهان دربارهی انواع جنایات ساخته میشود نشان داد که با این طرز استدلال تمام آن ملّتها دارای آن نوع رفتارند، نه فقط آن گروهی که فقط در فیلم به آنها پرداخته شده است. چگونه فقط با دیدن یک خانواده به این نتیجه میرسیم که کلّ یک جامعه اینگونه است؟ واقعیّت به کنار، مگر خارجنشینیان فیلمهای دیگری از ایران ندیدهاند که حال فقط با دیدن همین یک فیلم به این نتیجه برسند که ما (همهی ما) تروریست و نزدیک به داعش و طالبانیم؟
در واقع این فیلم نیست که تعمیم میدهد (که اگر اینگونه بود حتماً اشتباه بود) بلکه منتقدان این فیلم چنین میکنند. آنان برای محکومکردن آن سادهترین راه را انتخاب کردهاند و از آنجا که نمیتوان این خردهفرهنگ اشتباه را در ایران انکار کرد، ابتدا مدّعی میشوند فیلم «خانهی پدری» دخترکشی و ظلم به زنان را به همهی جامعه تسّری میدهد، سپس آن را رد میکنند.
https://tinyurl.com/yydsbcjy
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68974
ع.ایماگر
مسعود فراستی، همصدا با دیگر مخالفان فیلم، در نقد این فیلم چنین میگوید:
«اشکال دوم فیلم، تعمیمی است که عیاری میدهد؛ واقعهای که ۸۰ سال است ادامه مییابد و مدام در یک دایره بسته تکرار میشود. من در تمام طول عمرم این اولین فیلمی بود که آن زمان موافق بودم اکران نشود؛ به خصوص در خارج! چون در خارج نمایش آن فیلم به معنی این است که ایرانیها نه تنها فاندامنتالیست هستند بلکه تروریست هستند، ماقبل مدرنیزمند و نزدیک به داعش و طالبان! آیا این تعمیم با آگاهی و شعور انجام گرفته است؟ به نظرم من، عیاری در دام موضوع افتاده است و عامدانه نیست. اما این تعمیم دیگر بیشعورانه نیست، یک جامعه «خانه پدری» است که ۸۰ سال زنها در آن توسریخور و هیچکاره هستند و مدام مردسالاری برقرار است و مدام جنایت را ادامه میدهد.»
خیلی ساده است که به فراستی فیلمهای بسیاری را که در کشورهای گوناگون جهان دربارهی انواع جنایات ساخته میشود نشان داد که با این طرز استدلال تمام آن ملّتها دارای آن نوع رفتارند، نه فقط آن گروهی که فقط در فیلم به آنها پرداخته شده است. چگونه فقط با دیدن یک خانواده به این نتیجه میرسیم که کلّ یک جامعه اینگونه است؟ واقعیّت به کنار، مگر خارجنشینیان فیلمهای دیگری از ایران ندیدهاند که حال فقط با دیدن همین یک فیلم به این نتیجه برسند که ما (همهی ما) تروریست و نزدیک به داعش و طالبانیم؟
در واقع این فیلم نیست که تعمیم میدهد (که اگر اینگونه بود حتماً اشتباه بود) بلکه منتقدان این فیلم چنین میکنند. آنان برای محکومکردن آن سادهترین راه را انتخاب کردهاند و از آنجا که نمیتوان این خردهفرهنگ اشتباه را در ایران انکار کرد، ابتدا مدّعی میشوند فیلم «خانهی پدری» دخترکشی و ظلم به زنان را به همهی جامعه تسّری میدهد، سپس آن را رد میکنند.
https://tinyurl.com/yydsbcjy
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68974
تقی آزاد ارمکی در گفتوگو با «زیتون»:
برخورد رادیکال موجب بازتولید تجزیهطلبان میشود
زیتون: شعارهای عجیب هواداران تیم تراکتور در بازی این تیم مقابل استقلال در لیگ برتر ایران، بیش از پیش موجب سیاسی شدن فضای فوتبال ایران شد. علی دایی در اینستاگرام خودش نسبت به خطر تجزیهطلبی هشدار داد، معاون امنیتی و انتظامی وزیر کشور از بازداشت ۷ نفر از هواداران تراکتور خبر داد، و بسیاری از دوستداران ایران با دیدن پرچم ترکیه در دست تماشاگران تبریزی و پارچهای که روی آن نوشته شده بود بین یوگسلاوی و چکسلواکی یکی را انتخاب کنید، احساسات ملیشان برانگیخته شد. خلاصه اینکه، بازی اخیر تراکتور و استقلال بحث تجزیهطلبی آذربایجان ایران را دوباره در فضای سیاسی کشور داغ کرد؛ خواستهای که معلوم نیست مطالبه چند درصد از مردم آذربایجان یا مردم شهر تبریز است. تقی آزاد ارمکی، استاد جامعهشناسی دانشگاه تهران، در گفتوگو با «زیتون» درباره جنبههای گوناگون موضوع تجزیهطلبی در تبریز و آذربایجان اظهارنظر کرده است.
https://tinyurl.com/yxvfquwf
متن کامل این گفتگو از پی میآید:
https://zeitoons.com/68970
برخورد رادیکال موجب بازتولید تجزیهطلبان میشود
زیتون: شعارهای عجیب هواداران تیم تراکتور در بازی این تیم مقابل استقلال در لیگ برتر ایران، بیش از پیش موجب سیاسی شدن فضای فوتبال ایران شد. علی دایی در اینستاگرام خودش نسبت به خطر تجزیهطلبی هشدار داد، معاون امنیتی و انتظامی وزیر کشور از بازداشت ۷ نفر از هواداران تراکتور خبر داد، و بسیاری از دوستداران ایران با دیدن پرچم ترکیه در دست تماشاگران تبریزی و پارچهای که روی آن نوشته شده بود بین یوگسلاوی و چکسلواکی یکی را انتخاب کنید، احساسات ملیشان برانگیخته شد. خلاصه اینکه، بازی اخیر تراکتور و استقلال بحث تجزیهطلبی آذربایجان ایران را دوباره در فضای سیاسی کشور داغ کرد؛ خواستهای که معلوم نیست مطالبه چند درصد از مردم آذربایجان یا مردم شهر تبریز است. تقی آزاد ارمکی، استاد جامعهشناسی دانشگاه تهران، در گفتوگو با «زیتون» درباره جنبههای گوناگون موضوع تجزیهطلبی در تبریز و آذربایجان اظهارنظر کرده است.
https://tinyurl.com/yxvfquwf
متن کامل این گفتگو از پی میآید:
https://zeitoons.com/68970
در «سرا»ی اصلاحطلبان چه میگذرد؟
زیتون ـ شیوا نظرآهاری: «شورای عالی سیاستگذاری اصلاحطلبان» طرحی را تصویب کرد که براساس آن بدنه اجتماعی اصلاحطلبان شامل اعضای احزاب اصلاحطلب و همه فعالان سیاسی و مدنی اصلاحطلب با عضویت در یک سامانه رأیسنجی میتوانند در گزینش نامزدهای اصلاحطلبان برای انتخابات مجلس شرکت کنند. به این ترتیب قرار است تصمیمگیری در مورد انتخابات به بدنه اجتماعی اصلاحطلبان منتقل شود و سایر نهادهای بالادستی تنها مجری این تصمیمات باشند.
بر اساس این طرح در دیماه امسال حدود ۴۰۰ هزارنفر از اعضای احزاب اصلاحطلب و یا هواداران این جریان ابتدا در یک فرایند شبکهای و با استفاده از معرفها، به عضویت وبسایت اینترنتی «سرا» درآمده و سپس در انتخاباتی مجازی شرکت میکنند که طی آن نامزدهای نهایی اصلاحطلبان برای انتخابات مجلس در اسفندماه انتخاب خواهد شد.
پرستو سرمدی، عضو شورای عالی سیاستگذاری اصلاحطلبان در گفتگویی با خبرگزاری ایسنا گفته است:«اصلاحطلبان با این تغییر نشان دادند، تغییرات اجتماعی را درک میکنند و امکان افزایش انسجام جبههای بر پایه دموکراسی درونی در آنها وجود دارد.»
https://tinyurl.com/yysuva7a
در زیتون بخوانید:
https://zeitoons.com/69007
زیتون ـ شیوا نظرآهاری: «شورای عالی سیاستگذاری اصلاحطلبان» طرحی را تصویب کرد که براساس آن بدنه اجتماعی اصلاحطلبان شامل اعضای احزاب اصلاحطلب و همه فعالان سیاسی و مدنی اصلاحطلب با عضویت در یک سامانه رأیسنجی میتوانند در گزینش نامزدهای اصلاحطلبان برای انتخابات مجلس شرکت کنند. به این ترتیب قرار است تصمیمگیری در مورد انتخابات به بدنه اجتماعی اصلاحطلبان منتقل شود و سایر نهادهای بالادستی تنها مجری این تصمیمات باشند.
بر اساس این طرح در دیماه امسال حدود ۴۰۰ هزارنفر از اعضای احزاب اصلاحطلب و یا هواداران این جریان ابتدا در یک فرایند شبکهای و با استفاده از معرفها، به عضویت وبسایت اینترنتی «سرا» درآمده و سپس در انتخاباتی مجازی شرکت میکنند که طی آن نامزدهای نهایی اصلاحطلبان برای انتخابات مجلس در اسفندماه انتخاب خواهد شد.
پرستو سرمدی، عضو شورای عالی سیاستگذاری اصلاحطلبان در گفتگویی با خبرگزاری ایسنا گفته است:«اصلاحطلبان با این تغییر نشان دادند، تغییرات اجتماعی را درک میکنند و امکان افزایش انسجام جبههای بر پایه دموکراسی درونی در آنها وجود دارد.»
https://tinyurl.com/yysuva7a
در زیتون بخوانید:
https://zeitoons.com/69007