پریشانی جهان و اسراری که کرونا هویدا می‌کند
بهروز قمری تبریزی
ویروس همه‌گیر کرونا علت این پریشانی و بحران نیست، معلول آن است. جهان ما به این باور عادت کرده است که برای هر دردی دوایی هست، هر مصیبتی پایانی دارد، هر آتشی فرو می‌نشیند و هر گره‌ای بازگشودنی است. از شاخه یک معضل می‌پریم و بر شاخه معضلی دیگر می‌نشینیم بدون آنکه در این آشوب لحظه‌ای بایستیم و با درون درآئیم و در خویش بنگریم! کرونا علت نیست، معلول است.
در کتاب اخیر خود به‌نام «توسعه‌ای که خود را می‌بلعد»، جولی لوینگستون، پژوهشگر برجسته مردم‌شناسی و تاریخ جنوب افریقا، تصویری عبرت‌انگیز از رشد اقتصادی در کشور بُتسووانا ترسیم می‌کند که ابعاد جهانی‌اش را می‌توان در هر گوشه و کنار دنیا یافت. این کتاب ماجرای توسعه‌ای را نقل می‌کند که با تمام معیارهای مقبول اقتصادی، داستانی است از یک موفقیت بی نظیر در قاره افریقا. از زمان استقلال در اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی تا کنون، تولید ناخالص ملی در بُتسووانا بیش پانزده برابر رشد داشته است. بخش اعظم این رشد از استخراج معادن الماس و دیگر سنگ‌های گران‌بها تامین شد. استخراج، کارگر می‌طلبید، آب فراوان می‌خواست برای حفاری، جاده برای انتقال مواد استخراج شده، برای شهرهایب که به سبب معادن توسعه می‌افتند، مزارعی که یکی پس از دیگری به مراکز پرورش گاو تبدیل می‌شدند، گاوهایی که در ستایش آنان شعر می‌سرودند به کشتارگاه ها رفتند و گوشت‌شان در بسته‌بندی های بهداشتی در سوپرمارکت‌های اروپا به فروش رفت. در میان داستان الماس و آب و جاده و گاو و فزونی تولید ناخالص ملی اما چیزی عمیق و پر مخاطره در جریان بود. آب‌های زیرزمینی تخلیه، زمین‌های بارور بیابانی، سدها بی آب، جاده‌ها پر از ماشین شدند. گاوداری صنعتی و صنایع معدنی چنان تأثیرات اقلیمی و آلودگی جوّی پدید آوردند که جهان بهای نتایج آن را می‌پردازد.
این شرح حال همه ماست. در کالیفرنیا، در خوزستان، در قفقاز، در جنوب ایتالیا، در بنگلادش، در چین، در همه جا. این جهانی است که سرمایه‌داری قرن بیستم و بیست و یکم ساخته و یک ویروس پایه‌هایش را به لرزه افکنده. ویروسی که کژی‌ها و کاستی‌هایش را عریان کرده. ویروسی که انکار فرودستان را از فرادستان منع می‌کند. داستان جنوب افریقا شرح همان طمع، حرص، و افزون‌طلبی لجام گسیخته‌ای است که سرمایه‌داری نیمه اول قرن بیستم، با برنامه‌های مختلف تأمین اجتماعی، بر مهار آن کوشید. سرمایه‌داری‌ای که طبیعت را تیول خود می‌دید و آنچه در آن نهان بود را تنها منبعی برای انباشت سرمایه و قدرت. صاحبان قدرت در نیمه دوم قرن بیستم هر آنکس که از حقوق حقه طبیعت گفت را با پوزخندی بازماندگان اعصار گذشته نامیدند که به امیدی مبهم در تلاش بازگرداندن دنیایی کهن‌اند. هر کس که از حقوق حقه مظلومان، مفلوکان و نفرین‌شدگان زمین گفت را به آن «ایسم» و این «ایسم» منصوب کردند تا نگذارند صدایشان از گلوگاه برآید. نهادهای اجتماعی و امنیت مدنی یکی پس از دیگری مضمحل شدند. مدافعان آن یا در پیچ و خم بوروکراسی و یا در سایه تهدید و فشار ناپدید گشتند. به دنیای نئولیبرالیسم و اقتدار‌گرایی خوش آمدید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75734
بهروز قمری تبریزی
ویروس همه‌گیر کرونا علت این پریشانی و بحران نیست، معلول آن است. جهان ما به این باور عادت کرده است که برای هر دردی دوایی هست، هر مصیبتی پایانی دارد، هر آتشی فرو می‌نشیند و هر گره‌ای بازگشودنی است. از شاخه یک معضل می‌پریم و بر شاخه معضلی دیگر می‌نشینیم بدون آنکه در این آشوب لحظه‌ای بایستیم و با درون درآئیم و در خویش بنگریم! کرونا علت نیست، معلول است.
در کتاب اخیر خود به‌نام «توسعه‌ای که خود را می‌بلعد»، جولی لوینگستون، پژوهشگر برجسته مردم‌شناسی و تاریخ جنوب افریقا، تصویری عبرت‌انگیز از رشد اقتصادی در کشور بُتسووانا ترسیم می‌کند که ابعاد جهانی‌اش را می‌توان در هر گوشه و کنار دنیا یافت. این کتاب ماجرای توسعه‌ای را نقل می‌کند که با تمام معیارهای مقبول اقتصادی، داستانی است از یک موفقیت بی نظیر در قاره افریقا. از زمان استقلال در اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی تا کنون، تولید ناخالص ملی در بُتسووانا بیش پانزده برابر رشد داشته است. بخش اعظم این رشد از استخراج معادن الماس و دیگر سنگ‌های گران‌بها تامین شد. استخراج، کارگر می‌طلبید، آب فراوان می‌خواست برای حفاری، جاده برای انتقال مواد استخراج شده، برای شهرهایب که به سبب معادن توسعه می‌افتند، مزارعی که یکی پس از دیگری به مراکز پرورش گاو تبدیل می‌شدند، گاوهایی که در ستایش آنان شعر می‌سرودند به کشتارگاه ها رفتند و گوشت‌شان در بسته‌بندی های بهداشتی در سوپرمارکت‌های اروپا به فروش رفت. در میان داستان الماس و آب و جاده و گاو و فزونی تولید ناخالص ملی اما چیزی عمیق و پر مخاطره در جریان بود. آب‌های زیرزمینی تخلیه، زمین‌های بارور بیابانی، سدها بی آب، جاده‌ها پر از ماشین شدند. گاوداری صنعتی و صنایع معدنی چنان تأثیرات اقلیمی و آلودگی جوّی پدید آوردند که جهان بهای نتایج آن را می‌پردازد.
این شرح حال همه ماست. در کالیفرنیا، در خوزستان، در قفقاز، در جنوب ایتالیا، در بنگلادش، در چین، در همه جا. این جهانی است که سرمایه‌داری قرن بیستم و بیست و یکم ساخته و یک ویروس پایه‌هایش را به لرزه افکنده. ویروسی که کژی‌ها و کاستی‌هایش را عریان کرده. ویروسی که انکار فرودستان را از فرادستان منع می‌کند. داستان جنوب افریقا شرح همان طمع، حرص، و افزون‌طلبی لجام گسیخته‌ای است که سرمایه‌داری نیمه اول قرن بیستم، با برنامه‌های مختلف تأمین اجتماعی، بر مهار آن کوشید. سرمایه‌داری‌ای که طبیعت را تیول خود می‌دید و آنچه در آن نهان بود را تنها منبعی برای انباشت سرمایه و قدرت. صاحبان قدرت در نیمه دوم قرن بیستم هر آنکس که از حقوق حقه طبیعت گفت را با پوزخندی بازماندگان اعصار گذشته نامیدند که به امیدی مبهم در تلاش بازگرداندن دنیایی کهن‌اند. هر کس که از حقوق حقه مظلومان، مفلوکان و نفرین‌شدگان زمین گفت را به آن «ایسم» و این «ایسم» منصوب کردند تا نگذارند صدایشان از گلوگاه برآید. نهادهای اجتماعی و امنیت مدنی یکی پس از دیگری مضمحل شدند. مدافعان آن یا در پیچ و خم بوروکراسی و یا در سایه تهدید و فشار ناپدید گشتند. به دنیای نئولیبرالیسم و اقتدار‌گرایی خوش آمدید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75734
Zeitoons
پریشانی جهان و اسراری که کرونا هویدا می‌کند
پریشانی جهان و اسراری که کرونا هویدا می‌کند | سایت مستقل تحلیلی خبری
حال و روز کارگران ایران؛ تهدید بی‌سابقه‌ی دبیر کل خانه‌ی کارگر
« وعده ما در خیابان»
زیتون ـ مهسا محمدی:همزمان با تاخت و تاز کرونا در ایران و جهان، ترسی موازی با این پاندمی در حال رشد است؛ فروپاشی اقتصادی. قطعا یکی از گروه‌هایی که خیلی زودتر و عمیق‌تر از دیگران از این بیماری و فروپاشی احتمالی ناشی از آن تاثیر می‌گیرند، کارگران هستند.
متناسب با شرایط کشوری که کارگر در آن باید با کرونا مواجه شود، مشکلات می‌تواند از کار در محیط غیراستاندارد به لحاظ بهداشتی گرفته تا اخراج و از دست رفتن منبع درآمد را شامل شود.
در این وضعیت روز کارگر امسال در حالی از راه رسید که کارگران و تشکل‌های کارگری در اکثر نقاط دنیا، به دلیل همه‌گیری کرونا، حتی امکان برگزاری راهپیمایی نمادین خود را در این روز نداشتند.
در ایران هم با ۲۶ میلیون نفر جمعیت کارگری، امسال در وضعیتی که برگزاری این راهپیمایی از هر زمان دیگری ضروری‌تر به نظر می‌رسید، امکان آن سلب شد. کما اینکه سالهای پیشین نیز چندان از تجمعات این روز استقبال نمی‌شد و نتیجه‌اش برای کارگران و فعالان حقوق کارگری چیزی جز بازداشت و اخراج از کار نبود.
بحث داغ روز محافل کارگری ایران و آنچه تجمع را ضروری می‌کرد، تعیین حداقل دستمزد سال ۹۹ است و کشمکش میان دولت و کارفرمایان از یک سو و کارگران از سوی دیگر بر سر آن.
در همین حال کرونا هم گروهی را خانه‌نشین کرده و با از نفس افتادن اقتصاد پیش‌بینی می‌شود که بر تعداد این خانه‌نشینان افزوده شود.
بنابر اعلام منابع رسمی در ایران از آغاز همه‌گیری کرونا تابه‌حال حدود یک میلیون نفر برای دریافت بیمه بیکاری ثبت نام کرده‌اند و این فقط آمار کسانی است که بر اساس قانون مشمول دریافت بیمه بیکاری خواهند شد. اگر نه رقم بیکاران با منظور کردن کارگران فصلی و ساختمانی که اغلب مشمول این بیمه نیستند و در دو ماه اخیر کاری نداشته‌اند رقمی بالاتر از این خواهد بود. آمارها حاکی از بیکاری لااقل ۷۰ درصد کارگران ساختمانی در طی دو ماه اخیر است.
وعده ما در خیابان!
«امیدوارم موضوع معیشت حل شود، والا وعده ما در خیابان». اینها جملات پایانی سخنرانی علیرضا محجوب، نماینده مجلس و دبیرکل خانه کارگر در مراسم روز کارگر است. مراسمی که در جمعی بسیار محدود و با رعایت فاصله اجتماعی، روز گذشته در تهران برگزار شد. محجوب در میان قسمت اول و دوم جمله خود مکث معناداری کرد که گویا از تردید وی بر بیان آن برمی‌آمد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75759
« وعده ما در خیابان»
زیتون ـ مهسا محمدی:همزمان با تاخت و تاز کرونا در ایران و جهان، ترسی موازی با این پاندمی در حال رشد است؛ فروپاشی اقتصادی. قطعا یکی از گروه‌هایی که خیلی زودتر و عمیق‌تر از دیگران از این بیماری و فروپاشی احتمالی ناشی از آن تاثیر می‌گیرند، کارگران هستند.
متناسب با شرایط کشوری که کارگر در آن باید با کرونا مواجه شود، مشکلات می‌تواند از کار در محیط غیراستاندارد به لحاظ بهداشتی گرفته تا اخراج و از دست رفتن منبع درآمد را شامل شود.
در این وضعیت روز کارگر امسال در حالی از راه رسید که کارگران و تشکل‌های کارگری در اکثر نقاط دنیا، به دلیل همه‌گیری کرونا، حتی امکان برگزاری راهپیمایی نمادین خود را در این روز نداشتند.
در ایران هم با ۲۶ میلیون نفر جمعیت کارگری، امسال در وضعیتی که برگزاری این راهپیمایی از هر زمان دیگری ضروری‌تر به نظر می‌رسید، امکان آن سلب شد. کما اینکه سالهای پیشین نیز چندان از تجمعات این روز استقبال نمی‌شد و نتیجه‌اش برای کارگران و فعالان حقوق کارگری چیزی جز بازداشت و اخراج از کار نبود.
بحث داغ روز محافل کارگری ایران و آنچه تجمع را ضروری می‌کرد، تعیین حداقل دستمزد سال ۹۹ است و کشمکش میان دولت و کارفرمایان از یک سو و کارگران از سوی دیگر بر سر آن.
در همین حال کرونا هم گروهی را خانه‌نشین کرده و با از نفس افتادن اقتصاد پیش‌بینی می‌شود که بر تعداد این خانه‌نشینان افزوده شود.
بنابر اعلام منابع رسمی در ایران از آغاز همه‌گیری کرونا تابه‌حال حدود یک میلیون نفر برای دریافت بیمه بیکاری ثبت نام کرده‌اند و این فقط آمار کسانی است که بر اساس قانون مشمول دریافت بیمه بیکاری خواهند شد. اگر نه رقم بیکاران با منظور کردن کارگران فصلی و ساختمانی که اغلب مشمول این بیمه نیستند و در دو ماه اخیر کاری نداشته‌اند رقمی بالاتر از این خواهد بود. آمارها حاکی از بیکاری لااقل ۷۰ درصد کارگران ساختمانی در طی دو ماه اخیر است.
وعده ما در خیابان!
«امیدوارم موضوع معیشت حل شود، والا وعده ما در خیابان». اینها جملات پایانی سخنرانی علیرضا محجوب، نماینده مجلس و دبیرکل خانه کارگر در مراسم روز کارگر است. مراسمی که در جمعی بسیار محدود و با رعایت فاصله اجتماعی، روز گذشته در تهران برگزار شد. محجوب در میان قسمت اول و دوم جمله خود مکث معناداری کرد که گویا از تردید وی بر بیان آن برمی‌آمد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75759
Zeitoons
بی نماینده، بی دستمزد، بی قرارداد
بی نماینده، بی دستمزد، بی قرارداد | سایت مستقل تحلیلی خبری
روز معلم و یادکردی از شهید مطهری و آیت‌الله منتظری
اسدالله جعفری
روز معلم بر شاگردان دوخورشید اقلیم جان مبارک باد و یاد و نام آن دو عزیز گرامی وجاودان باد!
علامه شهید مطهری و آیت‌الله العظمی منتظری دو یار دبستانی بودند که تاریخ انقلاب اسلامی ایران و حوزه و دانشگاه بدون نام آن دو خورشید اقلیم جان، دروغ بزرگ تاریخ است.
اگرچه مطهری آن اقبال را داشت که با شهادتش پاره تن امام لقب گرفت و روز معلم به نام‌اش اختصاص یافت و همه‌ساله به‌مناسبت روز معلم یاد و نام مطهری نقش جان است ورد زبان جهان.
اما منتظری از چنان اقبال نصیب نبرد تا لقب حاصل عمر امام امت و فقیه عالیقدرمدال افتخارش باشد بلکه برعکس از کرسی قائم‌مقامی رهبری بلندش کرد و لقب حاصل عمر بدل به قاتل امام شد و نوشیدن جام زهر برگردن منتظری افتاد.
از بازی روز گار و شطرنج سیاست که صرف‌نظر کنیم منتظری و مطهری دوشخصیت چند لایه داشتند. فقیه سیاسی، حکیم عارف، اصولی ادیب، متکلم مفسر، رجالی تاریخ‌اندیش، سنتی مدرن، مجتهد جواهری بودند و اجتهاد پویا داشتند. دل در گرو سنت داشتند و با مقتضیات زمان حرکت می کردند.
یک روح در دو بدن
داستان منتظری و مطهری به قول معروف یک روح در دو بدن بود. مطهری و منتظری سال ها هم‌درس و هم‌سفره و هم‌سفر بودند. در محضر بزرگان و خداوندگاران دانش زانو به زانوی هم نشسته علم می آموختند. زیر یک سقف کنار یک سفره می نشستند و شانه‌به‌شانه هم تا نجف آباد اصفهان می رفتند و از نجف آباد تا فریمان خراسان را قدم به قدم طی طریق می کردند چنان که نجف آبادی ها خیال می کردند مطهری نجف آبادی است و فریمانی ها می پنداشتند که منتظری فریمانی خراسانی است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75779
اسدالله جعفری
روز معلم بر شاگردان دوخورشید اقلیم جان مبارک باد و یاد و نام آن دو عزیز گرامی وجاودان باد!
علامه شهید مطهری و آیت‌الله العظمی منتظری دو یار دبستانی بودند که تاریخ انقلاب اسلامی ایران و حوزه و دانشگاه بدون نام آن دو خورشید اقلیم جان، دروغ بزرگ تاریخ است.
اگرچه مطهری آن اقبال را داشت که با شهادتش پاره تن امام لقب گرفت و روز معلم به نام‌اش اختصاص یافت و همه‌ساله به‌مناسبت روز معلم یاد و نام مطهری نقش جان است ورد زبان جهان.
اما منتظری از چنان اقبال نصیب نبرد تا لقب حاصل عمر امام امت و فقیه عالیقدرمدال افتخارش باشد بلکه برعکس از کرسی قائم‌مقامی رهبری بلندش کرد و لقب حاصل عمر بدل به قاتل امام شد و نوشیدن جام زهر برگردن منتظری افتاد.
از بازی روز گار و شطرنج سیاست که صرف‌نظر کنیم منتظری و مطهری دوشخصیت چند لایه داشتند. فقیه سیاسی، حکیم عارف، اصولی ادیب، متکلم مفسر، رجالی تاریخ‌اندیش، سنتی مدرن، مجتهد جواهری بودند و اجتهاد پویا داشتند. دل در گرو سنت داشتند و با مقتضیات زمان حرکت می کردند.
یک روح در دو بدن
داستان منتظری و مطهری به قول معروف یک روح در دو بدن بود. مطهری و منتظری سال ها هم‌درس و هم‌سفره و هم‌سفر بودند. در محضر بزرگان و خداوندگاران دانش زانو به زانوی هم نشسته علم می آموختند. زیر یک سقف کنار یک سفره می نشستند و شانه‌به‌شانه هم تا نجف آباد اصفهان می رفتند و از نجف آباد تا فریمان خراسان را قدم به قدم طی طریق می کردند چنان که نجف آبادی ها خیال می کردند مطهری نجف آبادی است و فریمانی ها می پنداشتند که منتظری فریمانی خراسانی است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75779
سایت خبری تحلیلی زیتون
روز معلم و یادکردی از شهید مطهری و آیت‌الله منتظری | سایت خبری تحلیلی زیتون
روز معلم بر شاگردان دوخورشید اقلیم جان مبارک باد و یاد و نام آن دو عزیز گرامی وجاودان باد! علامه شهید مطهری و آیت‌الله العظمی منتظری دو یار دبستانی بودند که تاریخ انقلاب اسلامی ایران و حوزه و دانشگاه بدون نام آن دو خورشید اقلیم جان، دروغ بزرگ تاریخ است.…
پیام فعالان سیاسی و مدنی به محمد نوری‌زاد
بمان و مقاومت کن
زیتون– جمعی از فعالین سیاسی و اجتماعی محمد روی‌زاد را دعوت به «صبر» کردند.
محمد نوری زاد، فعال سیاسی محبوس در زندان مشهد و از امضاء کنندگان بیانیه موسوم به ۱۴ تن، سه شنبه هفته گذشته ضمن انتشار یک فایل صوتی از قصدش برای «خودکشی اعتراضی» خبر داد.
او در این فایل صوتی که روز ۹ اردیبهشت ماه منتشر شد٬ می‌گوید: «من در اعتراض به آزار خانواده‌م تصمیم به یک خُودکشیِ خودخواسته گرفته‌ام که خبرش ممکن‌ه ده روز دیگه، پنج روز دیگه، شیش روز دیگه بپیچه.»
پسر این فعال سیاسی اخیرا به پنج سال حبس محکوم شده است.
نوری‌زاد در بخش دیگری از این پیام صوتی ضمن انتقاد از عدم پاسخگویی رهبر جمهوری اسلامی، درباره فساد و وضعیت کشور گفت: «او به سیم آخر زده و این سرزمین را به سمت نابودی می‌برد.»
نگرانی برای جان یک فعال سیاسی
شیرین عبادی٬ منتشر کننده این پیام صوتی٬ در این باره نوشت: «صدای محمد نوری‌زاد هشدار قتل است نه خودکشی! […] این مرگ، خودخواسته نیست! بلکه هشدار قتل است و همه مسوولیت آن به عهده شخص رهبر حکومت و جیره‌خواران او در دستگاه قضایی و دولت و سپاه است.»
روز گذشته نیز ابوالفضل قدیانی٬ فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق٬ طی پیامی از او خواست تا «همچنان مانند گذشته صبورانه به مقاومت خود ادامه دهد.
قدیانی در این پیام نوشته است: «پیام تأثر بر انگیز دوست عزیز آقای محمد نوری‌زاد از زندان حاکی از ظلم و ستم روز افزون نظام استبداد دینی است. نوری زاد انسانی صبور، شجاع و مقاوم است از نوری زاد عزیز خواهش می کنم به هیچ وجه و تحت هیچ عنوانی اقدام به این کار نکند و همچنان مانند گذشته صبورانه به مقاومت خود ادامه دهد.»
به نوشته قدیانی این مقاومت و پایداری او و امثال اوست که «استبداد را وادار به عقب نشینی می‌کند.»
ابوالفضل قدیانی در ادامه تاکید کرده است: «نظام استبداد دینی دست از این کینه توزی و انتقام جویی بردارد آقای نوری زاد و سایر زندانیان سیاسی را بدون قید و شرط آزاد کند چون بهتر از همه می داند که دستگیری آنان خلاف قانون است.»
پیش از قدیانی گوهر عشقی نیز در پیامی نسبت به این تصمیم نوری‌زاد ابراز نگرانی کرده بود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75799
بمان و مقاومت کن
زیتون– جمعی از فعالین سیاسی و اجتماعی محمد روی‌زاد را دعوت به «صبر» کردند.
محمد نوری زاد، فعال سیاسی محبوس در زندان مشهد و از امضاء کنندگان بیانیه موسوم به ۱۴ تن، سه شنبه هفته گذشته ضمن انتشار یک فایل صوتی از قصدش برای «خودکشی اعتراضی» خبر داد.
او در این فایل صوتی که روز ۹ اردیبهشت ماه منتشر شد٬ می‌گوید: «من در اعتراض به آزار خانواده‌م تصمیم به یک خُودکشیِ خودخواسته گرفته‌ام که خبرش ممکن‌ه ده روز دیگه، پنج روز دیگه، شیش روز دیگه بپیچه.»
پسر این فعال سیاسی اخیرا به پنج سال حبس محکوم شده است.
نوری‌زاد در بخش دیگری از این پیام صوتی ضمن انتقاد از عدم پاسخگویی رهبر جمهوری اسلامی، درباره فساد و وضعیت کشور گفت: «او به سیم آخر زده و این سرزمین را به سمت نابودی می‌برد.»
نگرانی برای جان یک فعال سیاسی
شیرین عبادی٬ منتشر کننده این پیام صوتی٬ در این باره نوشت: «صدای محمد نوری‌زاد هشدار قتل است نه خودکشی! […] این مرگ، خودخواسته نیست! بلکه هشدار قتل است و همه مسوولیت آن به عهده شخص رهبر حکومت و جیره‌خواران او در دستگاه قضایی و دولت و سپاه است.»
روز گذشته نیز ابوالفضل قدیانی٬ فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق٬ طی پیامی از او خواست تا «همچنان مانند گذشته صبورانه به مقاومت خود ادامه دهد.
قدیانی در این پیام نوشته است: «پیام تأثر بر انگیز دوست عزیز آقای محمد نوری‌زاد از زندان حاکی از ظلم و ستم روز افزون نظام استبداد دینی است. نوری زاد انسانی صبور، شجاع و مقاوم است از نوری زاد عزیز خواهش می کنم به هیچ وجه و تحت هیچ عنوانی اقدام به این کار نکند و همچنان مانند گذشته صبورانه به مقاومت خود ادامه دهد.»
به نوشته قدیانی این مقاومت و پایداری او و امثال اوست که «استبداد را وادار به عقب نشینی می‌کند.»
ابوالفضل قدیانی در ادامه تاکید کرده است: «نظام استبداد دینی دست از این کینه توزی و انتقام جویی بردارد آقای نوری زاد و سایر زندانیان سیاسی را بدون قید و شرط آزاد کند چون بهتر از همه می داند که دستگیری آنان خلاف قانون است.»
پیش از قدیانی گوهر عشقی نیز در پیامی نسبت به این تصمیم نوری‌زاد ابراز نگرانی کرده بود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75799
Zeitoons
بمان و مقاومت کن
بمان و مقاومت کن | سایت مستقل تحلیلی خبری
عبور کارگزاران از خاتمی
جبهه اصلاحات؛ «در نظام» یا «بر نظام»
زیتون ـ محمدرضا سرداری:با فروکش کردن نسبی بحران کرونا در ایران، تبعات شکست تاریخی اصلاح طلبان در انتخابات مجلس یازدهم پدیدار شده است. رسانه‌های داخل کشور در طی هفته گذشته گفت‌وگو و گزارش‌های مختلفی درباره اختلافات علنی شده میان اصلاح‌طلبان بازتاب داده‌اند. اختلافاتی که با استعفای عبدالواحد موسوی لاری از نایب رئیسی جبهه اصلاح طلبان (شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان) آغاز شده و ادامه دارد. اما این اختلافات چه تبعاتی برای جامعه دارد؟ آیا اصلاح طلبان به عنوان یک نیروی سیاسی همچنان نقشی در تحولات سیاسی امروز بازی می کنند؟
دلیل استعفای موسوی لاری چه بود؟
موسوی لاری در استعفانامه خویش از نائب رئیسی شورای سیاست گذاری اصلاح طلب به محمدرضا عارف رئیس این جبهه؛ دلیل استعفایش را شرایط جسمی و بیماری دیابت ذکر کرده اما متن نامه نشان می‌دهد که وی استعفا داده تا راه برای اصلاحات در مجموعه اصلاح طلبان باز شود.
او در نامه خویش نوشته است: «گمانم این است که این استعفا می‌تواند آغازی بر تغییر ساختار و سازوکارهای نهادهای اجماعی و پررنگ شدن نقش احزاب و تشکل‌ها باشد.» چنین ادعایی به باور برخی ناظران نشان از جاه طلبی او در طول یک دهه حضور در جبهه اصلاحات دارد و برخی را با این پرسش روبرو ساخته که در پی این استعفا چه تحولی در تشکیلات اصلاح طلبان متصور است و او براستی چه مانعی بر سر آن تحولات بوده است؟
موسوی لاری در نامه خود همچنین با اشاره به پایان کار مجلس دهم و همچنین «آفتاب لب بام» توصیف کردن دولت مورد حمایت اصلاح طلبان، بر ضرورت بازنگری در ساختار و سازوکار نهاد اجماعی اصلاح طلبان تاکید کرده است. پیشنهاداتی که البته با واکنش تند بال راست اصلاح طلبان، یعنی حزب کارگزاران روبرو شد.
کرباسچی: با عارف و خاتمی هم تعارف نداریم
غلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران که حزبش علیرغم عدم حضور جبهه اصلاح طلبان در انتخابات مجلس شرکت کرد؛ به استعفای موسوی لاری کنایه زد و گفت؛ رفتن وی و آمدن شخص دیگر خاصیتی ندارد. کرباسچی در عین حال گفت باید تعارف را در سیاست کنار گذاشت و از عارف و خاتمی نیز خواست که اگر قادر به اداره تشکیلات اصلاح طلبان نیستند؛ کنار بروند. «حتی دیگر کسانی که شاید برای ما کاریزما بوده و شخصیت مورد علاقه ما باشند… حالا آقای خاتمی یا هر کدام از رفقا. اگر به خاطر شخصیت‌های بزرگوار و خصلت‌های قابل تحسینی که دارند، به خاطر اینکه نمی‌توانند به هیچ کسی نه بگویند و… نباید تعارف داشته باشیم. ما باید به فکر مجموعه کشور، مردم و نظام باشیم. ما به همه شخصیت‌ها احترام گذاشته و دستشان را می‌بوسیم اما در عرصه سیاست به این شکل نمی‌توان پیش رفت.»
پیش از کرباسچی، محمد قوچانی، سردبیر روزنامه سازندگی، نیز یادداشتی در این‌باره نوشته بود و عارف را «تندیس سکوت اصلاحات» خواند. وی همچنین نوشته بود که پوپولیسم سیاسی جبهه اصلاحات را اداره می‌کند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75815
جبهه اصلاحات؛ «در نظام» یا «بر نظام»
زیتون ـ محمدرضا سرداری:با فروکش کردن نسبی بحران کرونا در ایران، تبعات شکست تاریخی اصلاح طلبان در انتخابات مجلس یازدهم پدیدار شده است. رسانه‌های داخل کشور در طی هفته گذشته گفت‌وگو و گزارش‌های مختلفی درباره اختلافات علنی شده میان اصلاح‌طلبان بازتاب داده‌اند. اختلافاتی که با استعفای عبدالواحد موسوی لاری از نایب رئیسی جبهه اصلاح طلبان (شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان) آغاز شده و ادامه دارد. اما این اختلافات چه تبعاتی برای جامعه دارد؟ آیا اصلاح طلبان به عنوان یک نیروی سیاسی همچنان نقشی در تحولات سیاسی امروز بازی می کنند؟
دلیل استعفای موسوی لاری چه بود؟
موسوی لاری در استعفانامه خویش از نائب رئیسی شورای سیاست گذاری اصلاح طلب به محمدرضا عارف رئیس این جبهه؛ دلیل استعفایش را شرایط جسمی و بیماری دیابت ذکر کرده اما متن نامه نشان می‌دهد که وی استعفا داده تا راه برای اصلاحات در مجموعه اصلاح طلبان باز شود.
او در نامه خویش نوشته است: «گمانم این است که این استعفا می‌تواند آغازی بر تغییر ساختار و سازوکارهای نهادهای اجماعی و پررنگ شدن نقش احزاب و تشکل‌ها باشد.» چنین ادعایی به باور برخی ناظران نشان از جاه طلبی او در طول یک دهه حضور در جبهه اصلاحات دارد و برخی را با این پرسش روبرو ساخته که در پی این استعفا چه تحولی در تشکیلات اصلاح طلبان متصور است و او براستی چه مانعی بر سر آن تحولات بوده است؟
موسوی لاری در نامه خود همچنین با اشاره به پایان کار مجلس دهم و همچنین «آفتاب لب بام» توصیف کردن دولت مورد حمایت اصلاح طلبان، بر ضرورت بازنگری در ساختار و سازوکار نهاد اجماعی اصلاح طلبان تاکید کرده است. پیشنهاداتی که البته با واکنش تند بال راست اصلاح طلبان، یعنی حزب کارگزاران روبرو شد.
کرباسچی: با عارف و خاتمی هم تعارف نداریم
غلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران که حزبش علیرغم عدم حضور جبهه اصلاح طلبان در انتخابات مجلس شرکت کرد؛ به استعفای موسوی لاری کنایه زد و گفت؛ رفتن وی و آمدن شخص دیگر خاصیتی ندارد. کرباسچی در عین حال گفت باید تعارف را در سیاست کنار گذاشت و از عارف و خاتمی نیز خواست که اگر قادر به اداره تشکیلات اصلاح طلبان نیستند؛ کنار بروند. «حتی دیگر کسانی که شاید برای ما کاریزما بوده و شخصیت مورد علاقه ما باشند… حالا آقای خاتمی یا هر کدام از رفقا. اگر به خاطر شخصیت‌های بزرگوار و خصلت‌های قابل تحسینی که دارند، به خاطر اینکه نمی‌توانند به هیچ کسی نه بگویند و… نباید تعارف داشته باشیم. ما باید به فکر مجموعه کشور، مردم و نظام باشیم. ما به همه شخصیت‌ها احترام گذاشته و دستشان را می‌بوسیم اما در عرصه سیاست به این شکل نمی‌توان پیش رفت.»
پیش از کرباسچی، محمد قوچانی، سردبیر روزنامه سازندگی، نیز یادداشتی در این‌باره نوشته بود و عارف را «تندیس سکوت اصلاحات» خواند. وی همچنین نوشته بود که پوپولیسم سیاسی جبهه اصلاحات را اداره می‌کند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75815
Zeitoons
جبهه اصلاحات؛ «در نظام» یا «بر نظام»
جبهه اصلاحات؛ «در نظام» یا «بر نظام» | سایت مستقل تحلیلی خبری
فساد ساختاری و ناکارآمدی اصلاحات غیر ساختاری در شرایط کنونی ایران
سعید رضوی فقیه، جواد سلیمانی
https://www.zeitoons.com/75824
درآمد: نوشتار حاضر در باب ناکارآمدی راهبرد صرفا انتخابات-محور برای اعمال اصلاحات در ساختارهای سیاسی، اداری و اقتصادی ایران امروز و مبارزه با فساد ساختاری گسترده ای است که آن را فرا گرفته. راهبردی که اصلاحات و اصلاح‌طلبی را به مشارکت موسمی در هر انتخابات پیشِ رو تقلیل می‌دهد بی‌آنکه برای بهره‌برداری از آن در مسیر اصلاح بنیادین ساختارها و روندها برنامه‌ای مشخص و مدون داشته باشد. هدف نوشتار حاضر به عنوان بخش دوم و نهایی یک دوگانه، پروراندن این گزاره است که «در شرایط کنونیِ ایران مبارزه با فساد ساختاری مستلزم اصلاحات و تحولات ساختاری‌ست؛ و انتخابات حتی اگر به گونۀ کاملاً آزاد، عادلانه و رقابتی برگزار شود لزوماً به اصلاح امور منتهی نخواهد شد، چرا که دو نهاد انتخابی مجلس و قوه مجریه و همچنین شوراهای شهر و روستا، خود بخشی از همین ساختارها و بنابراین گرفتار چرخه‌های فساد ساختاری آن هستند.» به سخن دیگر در شرایط کنونیِ جامعۀ ایران بدون تحقق شرایط دیگر، نهاد انتخابات به تنهایی در مسیر اصلاح ساختاری و مبارزه با فساد ساختاری ناکارآمد است.
از آنجا که برخی نتیجه‌گیری‌ها در این بخش مستلزم یادآوری و اشارۀ مستقیم به برخی پایه‌های نظری مندرج در بخش نخست بوده است به ناچار برخی از فرازهای بخش پیشین جهت یادآوری و تسهیل در نتیجه‌گیری، گاه تکرار شده‌اند.
فسادساختاری در ایران
در ایران نه تنها سالها بلکه دهه‌هاست که فساد یک مشکل فراگیر و حاد در ساختار سیاسی و اقتصادی و اداری رسوخ کرده. متاسفانه سازمان شفافیت بین‌الملل ایران را در زمرۀ فاسدترین کشورها از حیث فساد داخلی ارزیابی کرده است. به عنوان آخرین ارزیابی و در گزارش سال ۲۰۱۸ این سازمان، ایران در میان ۱۸۰ کشور رتبۀ ۱۳۸ را داشته. نظام اداری ایران طی دهه‌های گذشته سال به سال فاسدتر شده و این فساد ابعاد بی‌سابقه‌ای یافته است. این امر سبب شده فقر و شکاف طبقاتی و بی‌عدالتی افزایش چشمگیر بیابد و اخلاق اجتماعی به طور گسترده آسیب ببیند. بررسی‌ها نشان می‌دهد فساد گسترده در ایران ساختاری و یک امر سیاسی است و بنابرین راه حل مقابله با آن نیز باید سیاسی و به گونۀ اصلاح ساختاری باشد. در غیر این صورت هرگونه اصلاحات نمادین، سطحی و غیرساختاری به عنوان یک راه حل موقت و تسکین بخش، تنها به وخیم‌تر شدن وضعیت خواهد انجامید چرا که درمان اساسی را به تاخیر می‌اندازد.
برای آنکه معلوم شود فساد در ایران امری ساختاری و نهادینه شده است به دو گزارش از دو منبع مورد اعتماد داخلی استناد می‌شود
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75824
سعید رضوی فقیه، جواد سلیمانی
https://www.zeitoons.com/75824
درآمد: نوشتار حاضر در باب ناکارآمدی راهبرد صرفا انتخابات-محور برای اعمال اصلاحات در ساختارهای سیاسی، اداری و اقتصادی ایران امروز و مبارزه با فساد ساختاری گسترده ای است که آن را فرا گرفته. راهبردی که اصلاحات و اصلاح‌طلبی را به مشارکت موسمی در هر انتخابات پیشِ رو تقلیل می‌دهد بی‌آنکه برای بهره‌برداری از آن در مسیر اصلاح بنیادین ساختارها و روندها برنامه‌ای مشخص و مدون داشته باشد. هدف نوشتار حاضر به عنوان بخش دوم و نهایی یک دوگانه، پروراندن این گزاره است که «در شرایط کنونیِ ایران مبارزه با فساد ساختاری مستلزم اصلاحات و تحولات ساختاری‌ست؛ و انتخابات حتی اگر به گونۀ کاملاً آزاد، عادلانه و رقابتی برگزار شود لزوماً به اصلاح امور منتهی نخواهد شد، چرا که دو نهاد انتخابی مجلس و قوه مجریه و همچنین شوراهای شهر و روستا، خود بخشی از همین ساختارها و بنابراین گرفتار چرخه‌های فساد ساختاری آن هستند.» به سخن دیگر در شرایط کنونیِ جامعۀ ایران بدون تحقق شرایط دیگر، نهاد انتخابات به تنهایی در مسیر اصلاح ساختاری و مبارزه با فساد ساختاری ناکارآمد است.
از آنجا که برخی نتیجه‌گیری‌ها در این بخش مستلزم یادآوری و اشارۀ مستقیم به برخی پایه‌های نظری مندرج در بخش نخست بوده است به ناچار برخی از فرازهای بخش پیشین جهت یادآوری و تسهیل در نتیجه‌گیری، گاه تکرار شده‌اند.
فسادساختاری در ایران
در ایران نه تنها سالها بلکه دهه‌هاست که فساد یک مشکل فراگیر و حاد در ساختار سیاسی و اقتصادی و اداری رسوخ کرده. متاسفانه سازمان شفافیت بین‌الملل ایران را در زمرۀ فاسدترین کشورها از حیث فساد داخلی ارزیابی کرده است. به عنوان آخرین ارزیابی و در گزارش سال ۲۰۱۸ این سازمان، ایران در میان ۱۸۰ کشور رتبۀ ۱۳۸ را داشته. نظام اداری ایران طی دهه‌های گذشته سال به سال فاسدتر شده و این فساد ابعاد بی‌سابقه‌ای یافته است. این امر سبب شده فقر و شکاف طبقاتی و بی‌عدالتی افزایش چشمگیر بیابد و اخلاق اجتماعی به طور گسترده آسیب ببیند. بررسی‌ها نشان می‌دهد فساد گسترده در ایران ساختاری و یک امر سیاسی است و بنابرین راه حل مقابله با آن نیز باید سیاسی و به گونۀ اصلاح ساختاری باشد. در غیر این صورت هرگونه اصلاحات نمادین، سطحی و غیرساختاری به عنوان یک راه حل موقت و تسکین بخش، تنها به وخیم‌تر شدن وضعیت خواهد انجامید چرا که درمان اساسی را به تاخیر می‌اندازد.
برای آنکه معلوم شود فساد در ایران امری ساختاری و نهادینه شده است به دو گزارش از دو منبع مورد اعتماد داخلی استناد می‌شود
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75824
سایت خبری تحلیلی زیتون
فساد ساختاری و ناکارآمدی اصلاحات غیر ساختاری در شرایط کنونی ایران | سایت خبری تحلیلی زیتون
درآمد: نوشتار حاضر در باب ناکارآمدی راهبرد صرفا انتخابات-محور برای اعمال اصلاحات در ساختارهای سیاسی، اداری و اقتصادی ایران امروز و مبارزه با فساد ساختاری گسترده ای است که آن را فرا گرفته. راهبردی که اصلاحات و اصلاح‌طلبی را به مشارکت موسمی در هر انتخابات…
شری برمن | ترجمه: مریم وحدتی
تنها نفرت دخیل نبود، فاشیسم رفاه اجتماعی قدرت‌مندی پیش نهاد
قیاس ایالات متحده به فاشیسم مکرراً به ذهن خطور می‌کند. تلاش برای درک راستِ احیاشده، فارغ از تعریف یا قیاس‌اش به فاشیسمِ میان دو جنگ قرن بیستم، کمابیش ناممکن است. مانند فاشیسم، راستِ احیاشده نیز خردگریز، تنگ‌اندیش، خشن و نژادپرست است. بنابراین قیاس به درستی پیش می رود، و حقیقتی بر آن صحه می‌گذارد. اما فاشیسم تنها با درآویختن به تاریک‌ترین غرایزِ شهروندان قدرت نیافت. فاشیسم هم اساساً با نیازهای روحی و روانی شهروندان سخن گفت تا در شرایطی که سایر بازیگران سیاسی کمک اندک می‌رساندند، از اثرات ویران‌گر سرمایه‌داری در امان بماند.
ریشه‌های فاشیسم در وعده‌ی صیانت از مردم پنهان بود. اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، یورش جهانی‌سازی موجب ویرانیِ اجتماعات، حرفه‌ها و هنجارهای فرهنگی شد و موجی از مهاجرت را روان ساخت. جنبش‌های ناسیونالیستی راست‌گرایانه با وعده‌ی حمایت از مردم در برابر نفوذ هولناک بیگانگان و بازارها پدید آمدند و مردم سراسیمه، درمانده و آواره از آن حمایت کردند. این جنبش‌های فاشیستیِ آغازین، زندگی سیاسی را در برخی کشورها برهم زدند، اما تا جنگ جهانی دوم با نفوذ نسبتاً آرامی در شرف غلیان بودند.
جنگ جهانی اول اروپا را ویران کرده و ۱۶ میلیون کشته و ۲۰ میلیون ناقص العضو به جا گذاشته بود. اقتصادها را خرد کرده و بذر آشوب پراکنده بود. برای نمونه در ایتالیا، دوره‌ی پس از جنگ، نرخ بالای تورم و بیکاری، همچنین اعتصاب‌ها، تصرف کارخانه‌ها، مصادره‌ی زمین‌ها و سایر اشکال ناآرامی و خشونت اجتماعی به بار آمد. دولت‌های لیبرال ایتالیایی در دوران پس از جنگ نتوانستند به درستی از پس این مشکلات برآیند. حوزه‌های انتخاباتی لیبرال‌ها – بازرگانان، مالکان زمین، اعضای طبقه متوسط – آنها را رها کردند. دو حزب مخالف بزرگ این کشور – حزب سوسیالیست ایتالیا و حزب کاتولیک مردم ایتالیا – نیز کمک ناچیزی برای رفع این معضلات اساسی اجتماعی ارائه دادند.
بنیتو موسولینی و حزب فاشیست ملی با بهره جستن از شکست و ناکارآمدی نهادها، احزاب و نخبگان موجود و ارائه‌ی آمیزه‌ای از سیاست‌های «ملی» و «اجتماعی» به نیابت آمد. فاشیست‌ها با وعده‌ی تقویت وحدت ملی، ترجیح منافع ملت بر منافع هر گروه خاص و ارتقای جایگاه ایتالیا در سطح بین‌المللی به میدان آمدند. فاشیست‌ها همچنین به میل ایتالیایی‌ها به امنیت اجتماعی، هم‌بستگی و محافظت در مقابل بحران‌های سرمایه‌داری متمسک شدند. باری، آنها قول دادند که نظم را بازگردانند، از دارایی‌های شخصی محافظت کنند و رفاه را ارتقا دهند، و در عین حال، جامعه را از رکود اقتصادی و اختلال در امان نگه دارند. فاشیست‌ها تأکید کردند که ثروت مستلزم مسؤولیت‌ها و همچنین امتیازات است و باید در جهت منافع ملت حاصل آید.
این دست‌آویزسازی‌ها فاشیست را توانمند ساخت تا تقریباً از جمیع گروه‌های اجتماعی و اقتصادی امداد بگیرد. ایتالیا یک کشور جوان ( شکل‌گرفته در دهه‌ی ۱۸۶۰ ) و گرفتار دسته‌بندی‌های عمیق منطقه‌ای و اجتماعی بود. در حقیقت، این فاشیست‌ها بودند که با ادعای مطلوب‌ترین خدمت‌رسانی در جهت منافع کل اجتماع ملی در کسوت نخستین «حزب مردمی» در ایتالیا درآمدند.
فاشیست‌های ایتالیا پس از به قدرت رسیدن، محیط‌های تفریحی، گروه‌های دانشجویی و جوانان، فعالیت‌های ورزشی و سیاحتی را فراهم کردند
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75849
تنها نفرت دخیل نبود، فاشیسم رفاه اجتماعی قدرت‌مندی پیش نهاد
قیاس ایالات متحده به فاشیسم مکرراً به ذهن خطور می‌کند. تلاش برای درک راستِ احیاشده، فارغ از تعریف یا قیاس‌اش به فاشیسمِ میان دو جنگ قرن بیستم، کمابیش ناممکن است. مانند فاشیسم، راستِ احیاشده نیز خردگریز، تنگ‌اندیش، خشن و نژادپرست است. بنابراین قیاس به درستی پیش می رود، و حقیقتی بر آن صحه می‌گذارد. اما فاشیسم تنها با درآویختن به تاریک‌ترین غرایزِ شهروندان قدرت نیافت. فاشیسم هم اساساً با نیازهای روحی و روانی شهروندان سخن گفت تا در شرایطی که سایر بازیگران سیاسی کمک اندک می‌رساندند، از اثرات ویران‌گر سرمایه‌داری در امان بماند.
ریشه‌های فاشیسم در وعده‌ی صیانت از مردم پنهان بود. اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، یورش جهانی‌سازی موجب ویرانیِ اجتماعات، حرفه‌ها و هنجارهای فرهنگی شد و موجی از مهاجرت را روان ساخت. جنبش‌های ناسیونالیستی راست‌گرایانه با وعده‌ی حمایت از مردم در برابر نفوذ هولناک بیگانگان و بازارها پدید آمدند و مردم سراسیمه، درمانده و آواره از آن حمایت کردند. این جنبش‌های فاشیستیِ آغازین، زندگی سیاسی را در برخی کشورها برهم زدند، اما تا جنگ جهانی دوم با نفوذ نسبتاً آرامی در شرف غلیان بودند.
جنگ جهانی اول اروپا را ویران کرده و ۱۶ میلیون کشته و ۲۰ میلیون ناقص العضو به جا گذاشته بود. اقتصادها را خرد کرده و بذر آشوب پراکنده بود. برای نمونه در ایتالیا، دوره‌ی پس از جنگ، نرخ بالای تورم و بیکاری، همچنین اعتصاب‌ها، تصرف کارخانه‌ها، مصادره‌ی زمین‌ها و سایر اشکال ناآرامی و خشونت اجتماعی به بار آمد. دولت‌های لیبرال ایتالیایی در دوران پس از جنگ نتوانستند به درستی از پس این مشکلات برآیند. حوزه‌های انتخاباتی لیبرال‌ها – بازرگانان، مالکان زمین، اعضای طبقه متوسط – آنها را رها کردند. دو حزب مخالف بزرگ این کشور – حزب سوسیالیست ایتالیا و حزب کاتولیک مردم ایتالیا – نیز کمک ناچیزی برای رفع این معضلات اساسی اجتماعی ارائه دادند.
بنیتو موسولینی و حزب فاشیست ملی با بهره جستن از شکست و ناکارآمدی نهادها، احزاب و نخبگان موجود و ارائه‌ی آمیزه‌ای از سیاست‌های «ملی» و «اجتماعی» به نیابت آمد. فاشیست‌ها با وعده‌ی تقویت وحدت ملی، ترجیح منافع ملت بر منافع هر گروه خاص و ارتقای جایگاه ایتالیا در سطح بین‌المللی به میدان آمدند. فاشیست‌ها همچنین به میل ایتالیایی‌ها به امنیت اجتماعی، هم‌بستگی و محافظت در مقابل بحران‌های سرمایه‌داری متمسک شدند. باری، آنها قول دادند که نظم را بازگردانند، از دارایی‌های شخصی محافظت کنند و رفاه را ارتقا دهند، و در عین حال، جامعه را از رکود اقتصادی و اختلال در امان نگه دارند. فاشیست‌ها تأکید کردند که ثروت مستلزم مسؤولیت‌ها و همچنین امتیازات است و باید در جهت منافع ملت حاصل آید.
این دست‌آویزسازی‌ها فاشیست را توانمند ساخت تا تقریباً از جمیع گروه‌های اجتماعی و اقتصادی امداد بگیرد. ایتالیا یک کشور جوان ( شکل‌گرفته در دهه‌ی ۱۸۶۰ ) و گرفتار دسته‌بندی‌های عمیق منطقه‌ای و اجتماعی بود. در حقیقت، این فاشیست‌ها بودند که با ادعای مطلوب‌ترین خدمت‌رسانی در جهت منافع کل اجتماع ملی در کسوت نخستین «حزب مردمی» در ایتالیا درآمدند.
فاشیست‌های ایتالیا پس از به قدرت رسیدن، محیط‌های تفریحی، گروه‌های دانشجویی و جوانان، فعالیت‌های ورزشی و سیاحتی را فراهم کردند
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75849
Zeitoons
تنها نفرت دخیل نبود، فاشیسم رفاه اجتماعی قدرت‌مندی پیش نهاد
تنها نفرت دخیل نبود، فاشیسم رفاه اجتماعی قدرت‌مندی پیش نهاد | سایت مستقل تحلیلی خبری
اصلاح قانون انتخابات
نوشداروی پس از مرگ سهراب
زیتون ـ مهسا محمدی: نمایندگان مجلس ایران در حالی که فقط دو هفته دیگر ساکن بهارستان‌اند، روز یکشنبه، ۱۴ اردیبهشت، مواد جدیدی از طرح اصلاح قانون انتخابات را مصوب کردند. این اصلاحات که با طرح دوفوریت به بحث گذاشته شد به انتخابات ریاست جمهوری، شوراها و مجلس نظر دارد.
نگاهی کلی به موارد مصوب شده حاکی از تلاش دیرهنگام نمایندگان دوره دهم برای محدود کردن شورای نگهبان در ردصلاحیت‌های گشاده‌دستانه و سلیقه‌ای است. از سوی دیگر در قالب همین طرح دادستان را از هیات نظارت حذف کردند و کلمه «مطلقه» را از بند التزام به «ولایت مطلقه فقیه».
این تمرکز و به نوعی تلاش برای کاهش قدرت شورای نگهبان را شاید بتواند نتیجه آخرین قلع و قمعی دانست که این شورا در تایید صلاحیت کاندیداهای مجلس یازدهم انجام داد و انتقادات فراوانی در پی داشت.
آش آنقدر شور شده بود که صدای نمایندگان اصولگرا و در اغلب موارد همسو با شورای نگهبان را هم درآورد. غلامرضا کاتب، نماینده اصولگرا آن مدل ردصلاحیت‌ها را مهندسی انتخابات در شورای نگهبان دانست و در شرح سلیقه‌ای و بی‌پایه و اساس بودن رد صلاحیت‌ها گفت: «برادرزاده‌ام در قم تایید صلاحیت شد در گرمسار ردصلاحیت، این مهندسی نیست؟»
به گفته این نماینده در انتخابات مجلس یازدهم برادرزاده‌اش «در حوزه انتخابیه قم با ۳۲ سال سن تائید شد وقتی من رد صلاحیت شدم او را منتقل کردیم گرمسار اما وقتی منتقل شد او را ردصلاحیت کردند.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75833
نوشداروی پس از مرگ سهراب
زیتون ـ مهسا محمدی: نمایندگان مجلس ایران در حالی که فقط دو هفته دیگر ساکن بهارستان‌اند، روز یکشنبه، ۱۴ اردیبهشت، مواد جدیدی از طرح اصلاح قانون انتخابات را مصوب کردند. این اصلاحات که با طرح دوفوریت به بحث گذاشته شد به انتخابات ریاست جمهوری، شوراها و مجلس نظر دارد.
نگاهی کلی به موارد مصوب شده حاکی از تلاش دیرهنگام نمایندگان دوره دهم برای محدود کردن شورای نگهبان در ردصلاحیت‌های گشاده‌دستانه و سلیقه‌ای است. از سوی دیگر در قالب همین طرح دادستان را از هیات نظارت حذف کردند و کلمه «مطلقه» را از بند التزام به «ولایت مطلقه فقیه».
این تمرکز و به نوعی تلاش برای کاهش قدرت شورای نگهبان را شاید بتواند نتیجه آخرین قلع و قمعی دانست که این شورا در تایید صلاحیت کاندیداهای مجلس یازدهم انجام داد و انتقادات فراوانی در پی داشت.
آش آنقدر شور شده بود که صدای نمایندگان اصولگرا و در اغلب موارد همسو با شورای نگهبان را هم درآورد. غلامرضا کاتب، نماینده اصولگرا آن مدل ردصلاحیت‌ها را مهندسی انتخابات در شورای نگهبان دانست و در شرح سلیقه‌ای و بی‌پایه و اساس بودن رد صلاحیت‌ها گفت: «برادرزاده‌ام در قم تایید صلاحیت شد در گرمسار ردصلاحیت، این مهندسی نیست؟»
به گفته این نماینده در انتخابات مجلس یازدهم برادرزاده‌اش «در حوزه انتخابیه قم با ۳۲ سال سن تائید شد وقتی من رد صلاحیت شدم او را منتقل کردیم گرمسار اما وقتی منتقل شد او را ردصلاحیت کردند.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75833
سایت خبری تحلیلی زیتون
نوشداروی پس از مرگ سهراب | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون ـ مهسا محمدی: نمایندگان مجلس ایران در حالی که فقط دو هفته دیگر ساکن بهارستان‌اند، روز یکشنبه، ۱۴ اردیبهشت، مواد جدیدی از طرح اصلاح قانون انتخابات را مصوب کردند. این اصلاحات که با طرح دوفوریت به بحث گذاشته شد به انتخابات ریاست جمهوری، شوراها و مجلس نظر…
مذهب مردم را به مردم واگذارید
نصرالله لشنی
مداحی محمود کریمی و قمارباز خواندن حسین‌بن‌علی (ع) و روایتی برآمده از ذهنیت لمپنزیم حاکم، یکی دیگر از دست‌آوردهای حکومت دینی در ایران است. حکومتی که ابتدا دین را پژمرد و مچاله نمود و به فقه تقلیلش داد و بعد از آن فقه را هم از محتوا خالی کرد و مداحان لمپن و هفت‌تیرکش را بر صدر نشاند.
امام محمد غزالی چند قرن پیش گفته بود در میان علومی که به علوم دینی مشهوراند، فقه دنیوی‌ترین علم است و کمترین قرابت را با مبانی و محتوای دین دارد. (نقل به مضمون) آقای خمینی که به‌سان همه‌ی فقها دین را به فقه تقلیل داده بود، با اصالت دادن به نظام (حفظ نظام اوجب واجبات است) که نماد و جرثومه‌ی قدرت است، فقه را نیز که از کمترین محتوای دینی برخوردار است، از آن محتوای اندک خالی کرد و اصالت را سراسر به قدرت داد و در این فرآیند دیگرشدگی دین به فقه و فقه به قدرت، مداحان قدرت‌پرستِ پای در رکاب ولایت، واعظان و مروجان دینی شدند که مشروعیت‌بخش قدرت ظالم و جائر است.
در این یادداشت نمی‌خواهیم به موضوع فقه و دین و حکومت دینی و … بپردازیم. بلکه می‌خواهیم به مداحی و مرثیه‌خوانی که از بنیان‌های فرهنگ ملی و مردمی خالی شده و آن نیز در سایه‌ی حکومت دینی به ابتذال کشیده شده است، اشاراتی داشته باشیم.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75891
نصرالله لشنی
مداحی محمود کریمی و قمارباز خواندن حسین‌بن‌علی (ع) و روایتی برآمده از ذهنیت لمپنزیم حاکم، یکی دیگر از دست‌آوردهای حکومت دینی در ایران است. حکومتی که ابتدا دین را پژمرد و مچاله نمود و به فقه تقلیلش داد و بعد از آن فقه را هم از محتوا خالی کرد و مداحان لمپن و هفت‌تیرکش را بر صدر نشاند.
امام محمد غزالی چند قرن پیش گفته بود در میان علومی که به علوم دینی مشهوراند، فقه دنیوی‌ترین علم است و کمترین قرابت را با مبانی و محتوای دین دارد. (نقل به مضمون) آقای خمینی که به‌سان همه‌ی فقها دین را به فقه تقلیل داده بود، با اصالت دادن به نظام (حفظ نظام اوجب واجبات است) که نماد و جرثومه‌ی قدرت است، فقه را نیز که از کمترین محتوای دینی برخوردار است، از آن محتوای اندک خالی کرد و اصالت را سراسر به قدرت داد و در این فرآیند دیگرشدگی دین به فقه و فقه به قدرت، مداحان قدرت‌پرستِ پای در رکاب ولایت، واعظان و مروجان دینی شدند که مشروعیت‌بخش قدرت ظالم و جائر است.
در این یادداشت نمی‌خواهیم به موضوع فقه و دین و حکومت دینی و … بپردازیم. بلکه می‌خواهیم به مداحی و مرثیه‌خوانی که از بنیان‌های فرهنگ ملی و مردمی خالی شده و آن نیز در سایه‌ی حکومت دینی به ابتذال کشیده شده است، اشاراتی داشته باشیم.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75891
سایت خبری تحلیلی زیتون
مذهب مردم را به مردم واگذارید | سایت خبری تحلیلی زیتون
مداحی محمود کریمی و قمارباز خواندن حسین‌بن‌علی (ع) و روایتی برآمده از ذهنیت لمپنزیم حاکم، یکی دیگر از دست‌آوردهای حکومت دینی در ایران است. حکومتی که ابتدا دین را پژمرد و مچاله نمود و به فقه تقلیلش داد و بعد از آن فقه را هم از محتوا خالی کرد و مداحان لمپن…
مرگ مهاجران افغانستانی؛ از رودخانه‌های مرزی تا اردوگاه سفیدسنگ
« آب از آب تکان نخورد»
زیتون ـ احسان نادرپور: خبر، از شدت خشونت غیرقابل باور به نظر می‌رسید. حدود پنجاه تن از اتباع افغانستان که قصد ورود غیرقانونی به خاک ایران از طریق دره ذوالفقار را داشتند، توسط مرزبانان ایرانی بازداشت شدند و پس از شکنجه، به رودخانه مرزی دو کشور انداخته شدند.
حجم خشونت اعمال شده به قدری زیاد بود که نه سکوت و زدن خبری کوتاه و گذرا برای رسانه‌ها میسر بود و نه مسئولان جمهوری اسلامی. تصاویری از اجساد این مهاجران در شبکه‌های مجازی منتشر شده و برخی از آنان همچنان ناپدید هستند.
رسانه‌های افغانستان و همچنین شماری از کاربران در شبکه‌های اجتماعی روز شنبه ۱۳ اردیبهشت گزارش دادند که حدود ۵۰ نفر از شهروندان افغان که از منطقه دهانه ذوالفقار به طور غیرقانونی وارد ایران شده بودند، از سوی مرزبانان دستگیر «و پس از ضرب و جرح، به رودخانه هریرود انداخته شدند»، تاکنون جسد هفت نفر پیدا شده است. وزارت خارجه افغانستان با اعلام آغاز تحقیقات خود، روز یکشنبه از مقامات جمهوری اسلامی خواست درباره شکنجه و غرق‌کردن مهاجران افغانستانی در مرز ایران تحقیق کنند، اما همزمان، در همین روز، وحید قتالی، والی هرات، در پیامی توئیتری تهدید کرد که «روزی تصفیه [تسویه] حساب خواهیم کرد.»
در همین راستا محمد حنیف اتمر، سرپرست وزارت خارجه افغانستان از معاون سیاسی خود خواست است با تشکیل یک هیأت، «تحقیقات همه‌جانبه» در این‌باره را آغاز کند.
پس از رسانه‌ای شدن ماجرا و ایستادگی مقامات افغانستانی در احقاق حق شهروندانشان ابتدا مرزبانی نیروی انتظامی آن را تکذیب کرد و گفت: «در پی انتشار کلیپی از سوی کانال و شبکه‌های معاند و ضد انقلاب در خصوص به رودخانه انداختن اتباع افغان توسط مرزبانان ایرانی، خبر بلافاصله مورد بررسی قرار گرفت. در بررسی‌های صورت گرفته مشخص شد چنین موضوعی در مرزهای مشترک ایران و افغانستان رخ نداده و صحت ندارد.»
نیروی انتظامی در ادامه این اتفاق را «اتهام و تلاش مذبوحانه» برای دور کردن دو ملت همسایه توصیف کرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75876
« آب از آب تکان نخورد»
زیتون ـ احسان نادرپور: خبر، از شدت خشونت غیرقابل باور به نظر می‌رسید. حدود پنجاه تن از اتباع افغانستان که قصد ورود غیرقانونی به خاک ایران از طریق دره ذوالفقار را داشتند، توسط مرزبانان ایرانی بازداشت شدند و پس از شکنجه، به رودخانه مرزی دو کشور انداخته شدند.
حجم خشونت اعمال شده به قدری زیاد بود که نه سکوت و زدن خبری کوتاه و گذرا برای رسانه‌ها میسر بود و نه مسئولان جمهوری اسلامی. تصاویری از اجساد این مهاجران در شبکه‌های مجازی منتشر شده و برخی از آنان همچنان ناپدید هستند.
رسانه‌های افغانستان و همچنین شماری از کاربران در شبکه‌های اجتماعی روز شنبه ۱۳ اردیبهشت گزارش دادند که حدود ۵۰ نفر از شهروندان افغان که از منطقه دهانه ذوالفقار به طور غیرقانونی وارد ایران شده بودند، از سوی مرزبانان دستگیر «و پس از ضرب و جرح، به رودخانه هریرود انداخته شدند»، تاکنون جسد هفت نفر پیدا شده است. وزارت خارجه افغانستان با اعلام آغاز تحقیقات خود، روز یکشنبه از مقامات جمهوری اسلامی خواست درباره شکنجه و غرق‌کردن مهاجران افغانستانی در مرز ایران تحقیق کنند، اما همزمان، در همین روز، وحید قتالی، والی هرات، در پیامی توئیتری تهدید کرد که «روزی تصفیه [تسویه] حساب خواهیم کرد.»
در همین راستا محمد حنیف اتمر، سرپرست وزارت خارجه افغانستان از معاون سیاسی خود خواست است با تشکیل یک هیأت، «تحقیقات همه‌جانبه» در این‌باره را آغاز کند.
پس از رسانه‌ای شدن ماجرا و ایستادگی مقامات افغانستانی در احقاق حق شهروندانشان ابتدا مرزبانی نیروی انتظامی آن را تکذیب کرد و گفت: «در پی انتشار کلیپی از سوی کانال و شبکه‌های معاند و ضد انقلاب در خصوص به رودخانه انداختن اتباع افغان توسط مرزبانان ایرانی، خبر بلافاصله مورد بررسی قرار گرفت. در بررسی‌های صورت گرفته مشخص شد چنین موضوعی در مرزهای مشترک ایران و افغانستان رخ نداده و صحت ندارد.»
نیروی انتظامی در ادامه این اتفاق را «اتهام و تلاش مذبوحانه» برای دور کردن دو ملت همسایه توصیف کرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75876
سایت خبری تحلیلی زیتون
« آب از آب تکان نخورد» | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون ـ احسان نادرپور: خبر از شدت خشونت غیرقابل باور به نظر می‌رسید. حدود پنجاه تن از اتباع افغانستان که قصد ورود غیرقانونی به خاک ایران از طریق دره ذوالفقار را داشتند، توسط مرزبانان ایرانی بازداشت شدند و پس از شکنجه، به رودخانه مرزی دو کشور انداخته شدند.…
فرار از مدرسه
روایت زندگی نجف دریابندری
زیتون ـ آرش فروغی: روز دوشنبه ۱۵ اردیبهشت در میان خبرهای ریز و درشت کرونا و تک و پاتک‌های سیاسی، خبر ناگوار مرگ نجف دریابندری رسید. دریابندری، نویسنده و مولف پرکار که در ۹۰ سالگی درگذشت در طول حیاتش با ترجمه‌ها و مقدمه‌هایی که بر ترجمه‌هایش نوشت، نقش مهمی در شکل دادن به سلیقه و کیفیت سطح مطالعه قشر کتابخوان در ایران داشت. این در کنار سردبیری انتشارات فرانکلین نقش او را در بازار کتاب و نشر ایران اگر نگوییم بی‌بدیل، ممتاز می‌کرد.
از آبادان تا تهران
دریابندری خود را متولد زمستان ۱۳۰۹ در آبادان می‌دانست. پدرش، ناخدا خلف، مسوول انتقال کشتی‌های تجاری و نفتی بزرگ به ساحل و برعکس تا میانه دریا بود. با مرگ ناخدا خلف، خانواده دچار بحران مالی می‌شود و سالهای سخت زندگی رخ می‌نمایند. نجف در سال مرگ پدر تازه دوران مدرسه را آغاز کرده بود.
شاگرد چندان منضبط و درس خوانی نبود و ترجیح میداد روزنامه دیواری دربیاورد یا به سبک «علی دشتی» داستان بنویسد، تا اینکه درس بخواند.
معلم شیمی سال سوم دبیرستان در این میان او را نوشته‌های صادق چوبک آشنا می‌کند.
دریابندری می‌گوید:«من تا آن روز نام چوبک را نشیده بودم. حدود سال ۱۳۲۴ یا ۲۵ بود. همان زمانی که «خیمه شب بازی»تازه منتشر شده بود. من آن کتاب را گیر آوردم و خواندم. پس از خواندن این کتاب بود که فهمیدم داستان یعنی چه، و دیگر دشتی را کنار گذاشتم.»
در همان سال سوم دبیرستان از درس زبان انگلیسی تجدید می‌شود. با وجود این، خانم معلم ارمنی‌تبار باعث علاقه او به زبان انگلیسی و پیگیری و تلاش او برای یادگرفتن آن می‌شود.
طی یکسال به طور خودآموز و از طریق فیلم‌های نمایش داده شده در سینما تاج آبادان که آن سالها فیلم‌های روز دنیا را به زبان اصلی نمایش میداد. زبانش را تقویت می‌کند.
در سال یازدهم دبیرستان مدرسه را رها کرده و به استخدام شرکت نفت در می‌آید. اما آنجا نیز دریابندری کارمند منضبطی نیست و دوبار به کارگزینی معرفی و با تغییر سمت در جایی دیگر مشغول به کار می‌شود. وقتی برای بار سوم به کارگزینی معرفی می‌شود، در آستانه اخراج قرار می‌گیرد به همین دلیل به او اجازه می‌دهند که محل کار خود را پیشنهاد دهد. او اداره انتشارات شرکت نفت را انتخاب می‌کند و با انتقالش به این اداره بخش مهم دیگری از زندگی این مترجم آغاز می‌شود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75905
روایت زندگی نجف دریابندری
زیتون ـ آرش فروغی: روز دوشنبه ۱۵ اردیبهشت در میان خبرهای ریز و درشت کرونا و تک و پاتک‌های سیاسی، خبر ناگوار مرگ نجف دریابندری رسید. دریابندری، نویسنده و مولف پرکار که در ۹۰ سالگی درگذشت در طول حیاتش با ترجمه‌ها و مقدمه‌هایی که بر ترجمه‌هایش نوشت، نقش مهمی در شکل دادن به سلیقه و کیفیت سطح مطالعه قشر کتابخوان در ایران داشت. این در کنار سردبیری انتشارات فرانکلین نقش او را در بازار کتاب و نشر ایران اگر نگوییم بی‌بدیل، ممتاز می‌کرد.
از آبادان تا تهران
دریابندری خود را متولد زمستان ۱۳۰۹ در آبادان می‌دانست. پدرش، ناخدا خلف، مسوول انتقال کشتی‌های تجاری و نفتی بزرگ به ساحل و برعکس تا میانه دریا بود. با مرگ ناخدا خلف، خانواده دچار بحران مالی می‌شود و سالهای سخت زندگی رخ می‌نمایند. نجف در سال مرگ پدر تازه دوران مدرسه را آغاز کرده بود.
شاگرد چندان منضبط و درس خوانی نبود و ترجیح میداد روزنامه دیواری دربیاورد یا به سبک «علی دشتی» داستان بنویسد، تا اینکه درس بخواند.
معلم شیمی سال سوم دبیرستان در این میان او را نوشته‌های صادق چوبک آشنا می‌کند.
دریابندری می‌گوید:«من تا آن روز نام چوبک را نشیده بودم. حدود سال ۱۳۲۴ یا ۲۵ بود. همان زمانی که «خیمه شب بازی»تازه منتشر شده بود. من آن کتاب را گیر آوردم و خواندم. پس از خواندن این کتاب بود که فهمیدم داستان یعنی چه، و دیگر دشتی را کنار گذاشتم.»
در همان سال سوم دبیرستان از درس زبان انگلیسی تجدید می‌شود. با وجود این، خانم معلم ارمنی‌تبار باعث علاقه او به زبان انگلیسی و پیگیری و تلاش او برای یادگرفتن آن می‌شود.
طی یکسال به طور خودآموز و از طریق فیلم‌های نمایش داده شده در سینما تاج آبادان که آن سالها فیلم‌های روز دنیا را به زبان اصلی نمایش میداد. زبانش را تقویت می‌کند.
در سال یازدهم دبیرستان مدرسه را رها کرده و به استخدام شرکت نفت در می‌آید. اما آنجا نیز دریابندری کارمند منضبطی نیست و دوبار به کارگزینی معرفی و با تغییر سمت در جایی دیگر مشغول به کار می‌شود. وقتی برای بار سوم به کارگزینی معرفی می‌شود، در آستانه اخراج قرار می‌گیرد به همین دلیل به او اجازه می‌دهند که محل کار خود را پیشنهاد دهد. او اداره انتشارات شرکت نفت را انتخاب می‌کند و با انتقالش به این اداره بخش مهم دیگری از زندگی این مترجم آغاز می‌شود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75905
سایت خبری تحلیلی زیتون
فرار از مدرسه | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون ـ آرش فروغی: روز دوشنبه ۱۵ اردیبهشت در میان خبرهای ریز و درشت کرونا و تک و پاتک‌های سیاسی، خبر ناگوار مرگ نجف دریابندری رسید. دریابندری، نویسنده و مولف پرکار که در ۹۰ سالگی درگذشت در طول حیاتش با ترجمه‌ها و مقدمه‌هایی که بر ترجمه‌هایش نوشت، نقش مهمی…
جنبش اجتماعی؛ راه سوم
کیوان صمیمی
شرایط کشور قابل ادامه‌پیداکردن نیست و اگر تغییر نکند، اتفاقات بسیار ناگواری خواهدافتاد. حتی بسیاری از اصولگرایان نیز نگران‌اند. تغییرات سطحی و جایگزینی جناح‌ها با یکدیگر بدون اینکه تغییرات ساختاری و ریشه‌ای انجام پذیرد، چهل سال به ملت و مملکت ضربه زده‌است.
ایجاد تغییر، سه راه دارد.
یکم. اصلاحات یعنی رفرم و تغییرات غیرساختاری. شکست‌انجام بودن این روش برای تغییر و بهبود وضعیت، در سه دهه‌ی اخیر به‌وضوح دیده‌می‌شود.
دوم. براندازی به‌منظور تغییرات ساختاری. اغلب نظریه‌ها و تجارب تاریخی نشان می‌دهند که نهاد حکمرانیِ برآمده از انقلاب و براندازی، انقلابی و انحصارطلب خواهدبود.
سوم. جنبش اجتماعی به‌منظور تغییرات ساختاری. جنبش مطالبه‌محور اجتماعی، به‌دنبال خواسته‌های مشخص خود در چارچوب حقوق شهروندی‌ست و بس.
جنبش، شکل حکومت را نشانه نمی‌گیرد. آنچه در جنبش اجتماعی محوریت دارد، پدیده‌ی «حق» است و توجه به «محتوا». «شکل»ها و نام‌های مختلف سلطنتی، اسلامی، دموکراتیک، جمهوری خلق و امثالهم برای اکثریت مردم که به‌دنبال خواسته‌های اقتصادی هستند، تعیین‌کننده نیست.
در یک کلام، ماندگاری تغییرات و آغاز توسعه پایدار تنها ازطریق جنبش خشونت‌پرهیز مطالبه‌محور میسر است.البته طرفداری از شورش خشونت‌ورزِ مساقطه‌محور که به کمتر از سقوط و براندازی باور ندارد هم، قابل درک است زیرا محصول طبیعیِ استمرار ظلم است.
قابل درک است؛ مفهوم است اما مطلوب نیست.شورش‌های خشن و تخریب‌گر، اگر به پیروزی هم برسد بسیار سریع از بهار آزادی عبور خواهدکرد و زمستان انجماد و استبداد، بازتولید خواهدشد.
https://www.zeitoons.com/75947
کیوان صمیمی
شرایط کشور قابل ادامه‌پیداکردن نیست و اگر تغییر نکند، اتفاقات بسیار ناگواری خواهدافتاد. حتی بسیاری از اصولگرایان نیز نگران‌اند. تغییرات سطحی و جایگزینی جناح‌ها با یکدیگر بدون اینکه تغییرات ساختاری و ریشه‌ای انجام پذیرد، چهل سال به ملت و مملکت ضربه زده‌است.
ایجاد تغییر، سه راه دارد.
یکم. اصلاحات یعنی رفرم و تغییرات غیرساختاری. شکست‌انجام بودن این روش برای تغییر و بهبود وضعیت، در سه دهه‌ی اخیر به‌وضوح دیده‌می‌شود.
دوم. براندازی به‌منظور تغییرات ساختاری. اغلب نظریه‌ها و تجارب تاریخی نشان می‌دهند که نهاد حکمرانیِ برآمده از انقلاب و براندازی، انقلابی و انحصارطلب خواهدبود.
سوم. جنبش اجتماعی به‌منظور تغییرات ساختاری. جنبش مطالبه‌محور اجتماعی، به‌دنبال خواسته‌های مشخص خود در چارچوب حقوق شهروندی‌ست و بس.
جنبش، شکل حکومت را نشانه نمی‌گیرد. آنچه در جنبش اجتماعی محوریت دارد، پدیده‌ی «حق» است و توجه به «محتوا». «شکل»ها و نام‌های مختلف سلطنتی، اسلامی، دموکراتیک، جمهوری خلق و امثالهم برای اکثریت مردم که به‌دنبال خواسته‌های اقتصادی هستند، تعیین‌کننده نیست.
در یک کلام، ماندگاری تغییرات و آغاز توسعه پایدار تنها ازطریق جنبش خشونت‌پرهیز مطالبه‌محور میسر است.البته طرفداری از شورش خشونت‌ورزِ مساقطه‌محور که به کمتر از سقوط و براندازی باور ندارد هم، قابل درک است زیرا محصول طبیعیِ استمرار ظلم است.
قابل درک است؛ مفهوم است اما مطلوب نیست.شورش‌های خشن و تخریب‌گر، اگر به پیروزی هم برسد بسیار سریع از بهار آزادی عبور خواهدکرد و زمستان انجماد و استبداد، بازتولید خواهدشد.
https://www.zeitoons.com/75947
سایت خبری تحلیلی زیتون
جنبش اجتماعی؛ راه سوم | سایت خبری تحلیلی زیتون
شرایط کشور قابل ادامه‌پیداکردن نیست و اگر تغییر نکند، اتفاقات بسیار ناگواری خواهدافتاد. حتی بسیاری از اصولگرایان نیز نگران‌اند. تغییرات سطحی و جایگزینی جناح‌ها با یکدیگر بدون اینکه تغییرات ساختاری و ریشه‌ای انجام پذیرد، چهل سال به ملت و مملکت ضربه زده‌است.…
جامعه‌شناسان و سروش؛ از ایدئولوژی تا خرافات
احسان ابراهیمی
«فاهمه بدون شهود، خالی است، شهود بدون فاهمه کور» ( ایمانوئل کانت، نقد عقل محض)
هنگامی‌که عبدالکریم سروش در پانزدهمین سالگرد درگذشت علی شریعتی سخنرانی معروف «فربه تر از ایدئولوژی» را ایراد کرد و سپس آن را در قالب کتاب در سال ۷۵ منتشر ساخت، نقدهایی چند از سوی نوشریعتیستی‌ها بر این سخنرانی/کتاب مطرح شد. نقدهایی که بیشتر ناظر بر دو موضوع بود. یک اینکه ایدئولوژیزه کردن دین لزوماً امر مذمومی نیست و دو اینکه علی شریعتی در پی ایدئولوژی‌سازی از دین نبوده است.
رضا علیجانی در ذیل مطلبی با عنوان «کنکاشی بر نفرت از شریعتی» مروری بر نقد سروش و نقدها بر نقد وی داشته و خود نیز مستقلاً چند کتاب در این‌باره منتشر کرده است. وی در فرازی ازین مقاله مسئله را این‌گونه صورت‌بندی می‌کند:
«نقد سروش بر ایدئولوژی بسیار سیاست‌زده بود. ناقدان گسترده این رویکرد، سواد و اطلاع آکادمیک بیشتری داشتند تا موافقان آن. منتقدان بسیاری می‌گفتند سروش کلمه «ایدئولوژی» را − که در عرصه آکادمی یک کلمه خنثی است − با تقلیل و تحریف به کلمه‌ای منفی تبدیل کرده و ایدئولوژی را به مارکسیسم و فاشیسم فروکاسته است. در بسیاری کتاب‌های تحقیقی که در باره ایدئولوژی نوشته شده علاوه بر این دو لیبرالیسم و ناسیونالیسم و فمینیسم و حتی اندیشه سبز (حمایت از محیط زیست)، جهان سوم گرایی و… همگی ایدئولوژی خوانده شده‌اند. به قول بشلر (در کتاب ایدئولوژی چیست؟) همه انسانها دارای ایدئولوژی هستند (از جمله به خودش اشاره می‌کند که نود درصد کتابش در نقد ایدئولوژی است)، مهم این است که من به عنوان یک محقق بتوانم در تحقیقاتم تا حداکثر ممکن از ایدئولوژی‌ام فاصله بگیرم. این چالش تا آنجا بود که یک بار یکی از افراد متاثر از دکتر سروش (که البته بعدا مسیر دیگری را در پیش گرفت) به من می‌گفت بحث‌های سروش علیه ایدئولوژی بیشتر روضه‌خوانی است تا بحث علمی. اما همین بحث‌های به گمان من سیاست‌زده در شرایطی که فضای فکری و فرهنگی کشور مجال اندکی برای نقد وضعیت حاکم پیدا کرده بود گویی مجالی بود برای مخالفت با وضع موجود. مخالفت با حکومت مذهبی و جریان غالب در قالب و صورت بندی یک ایدئولوژی»
اما مراد سروش در آن بحث دو نکته روشن بود: یکی اینکه تبدیل دین به سلاح مبارزاتی، نوعی فروکاستن دین است و دین فربه‌تر از ایدئولوژیست و دیگر اینکه تبدیل دین به ایدئولوژی، طبقه رسمی و مفسران و متولیان رسمی دین را که ایدئولوگ‌هاب دینی یعنی روحانیت باشند ایجاب و ایجاد می‌کند. مغالطه نقد مخالفان سروش در این بود که جای مصداق و مفهوم را در کلام سروش مخلوط کردند و پنداشتند با اسم بردن از مصادیق دیگر ایدئولوژی، اصل منفی بودن برخورد و خوانش ایدئولوژیک را تطهیر می‌کنند؛ مانند کسی که با برشمردن تعداد زیادی دیکتاتور در تاریخ، حکم به تطهیر دیکتاتوری دهد و بگوید چون امر و زید هم دیکتاتور بودند پس دیکتاتوری فلان شخص هم درست است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75983
احسان ابراهیمی
«فاهمه بدون شهود، خالی است، شهود بدون فاهمه کور» ( ایمانوئل کانت، نقد عقل محض)
هنگامی‌که عبدالکریم سروش در پانزدهمین سالگرد درگذشت علی شریعتی سخنرانی معروف «فربه تر از ایدئولوژی» را ایراد کرد و سپس آن را در قالب کتاب در سال ۷۵ منتشر ساخت، نقدهایی چند از سوی نوشریعتیستی‌ها بر این سخنرانی/کتاب مطرح شد. نقدهایی که بیشتر ناظر بر دو موضوع بود. یک اینکه ایدئولوژیزه کردن دین لزوماً امر مذمومی نیست و دو اینکه علی شریعتی در پی ایدئولوژی‌سازی از دین نبوده است.
رضا علیجانی در ذیل مطلبی با عنوان «کنکاشی بر نفرت از شریعتی» مروری بر نقد سروش و نقدها بر نقد وی داشته و خود نیز مستقلاً چند کتاب در این‌باره منتشر کرده است. وی در فرازی ازین مقاله مسئله را این‌گونه صورت‌بندی می‌کند:
«نقد سروش بر ایدئولوژی بسیار سیاست‌زده بود. ناقدان گسترده این رویکرد، سواد و اطلاع آکادمیک بیشتری داشتند تا موافقان آن. منتقدان بسیاری می‌گفتند سروش کلمه «ایدئولوژی» را − که در عرصه آکادمی یک کلمه خنثی است − با تقلیل و تحریف به کلمه‌ای منفی تبدیل کرده و ایدئولوژی را به مارکسیسم و فاشیسم فروکاسته است. در بسیاری کتاب‌های تحقیقی که در باره ایدئولوژی نوشته شده علاوه بر این دو لیبرالیسم و ناسیونالیسم و فمینیسم و حتی اندیشه سبز (حمایت از محیط زیست)، جهان سوم گرایی و… همگی ایدئولوژی خوانده شده‌اند. به قول بشلر (در کتاب ایدئولوژی چیست؟) همه انسانها دارای ایدئولوژی هستند (از جمله به خودش اشاره می‌کند که نود درصد کتابش در نقد ایدئولوژی است)، مهم این است که من به عنوان یک محقق بتوانم در تحقیقاتم تا حداکثر ممکن از ایدئولوژی‌ام فاصله بگیرم. این چالش تا آنجا بود که یک بار یکی از افراد متاثر از دکتر سروش (که البته بعدا مسیر دیگری را در پیش گرفت) به من می‌گفت بحث‌های سروش علیه ایدئولوژی بیشتر روضه‌خوانی است تا بحث علمی. اما همین بحث‌های به گمان من سیاست‌زده در شرایطی که فضای فکری و فرهنگی کشور مجال اندکی برای نقد وضعیت حاکم پیدا کرده بود گویی مجالی بود برای مخالفت با وضع موجود. مخالفت با حکومت مذهبی و جریان غالب در قالب و صورت بندی یک ایدئولوژی»
اما مراد سروش در آن بحث دو نکته روشن بود: یکی اینکه تبدیل دین به سلاح مبارزاتی، نوعی فروکاستن دین است و دین فربه‌تر از ایدئولوژیست و دیگر اینکه تبدیل دین به ایدئولوژی، طبقه رسمی و مفسران و متولیان رسمی دین را که ایدئولوگ‌هاب دینی یعنی روحانیت باشند ایجاب و ایجاد می‌کند. مغالطه نقد مخالفان سروش در این بود که جای مصداق و مفهوم را در کلام سروش مخلوط کردند و پنداشتند با اسم بردن از مصادیق دیگر ایدئولوژی، اصل منفی بودن برخورد و خوانش ایدئولوژیک را تطهیر می‌کنند؛ مانند کسی که با برشمردن تعداد زیادی دیکتاتور در تاریخ، حکم به تطهیر دیکتاتوری دهد و بگوید چون امر و زید هم دیکتاتور بودند پس دیکتاتوری فلان شخص هم درست است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75983
کارشناسان در گفتگو با «زیتون»
چه کسی چوبِ «طلاقِ سخت» را می‌خورد؟
زیتون ـ سپیده جدیری: اخیرا معصومه ابتکار، معاون امور زنان و خانواده‌ی رئیس‌جمهور ایران از ارسال لایحه‌ای به کمیسیون لوایح دولت خبر داده که بنا به گفته‌ی خود او با هدف «سخت کردن طلاق برای مردان» تدوین شده است. این خبر با بازخوردهای متفاوتی میان فعالان حوزه‌ی زنان مواجه شده است؛ بسیاری بر این باورند که فرقی نمی‌کند طلاق گرفتن برای زن سخت شود یا برای همسر او، سخت شدن پروسه‌ی طلاق در جامعه‌ای که طبق قوانینش، زنان در آن از حق طلاق برخوردار نیستند، در مجموع به ضرر زنان تمام خواهد شد. گروهی نیز معتقدند که طولانی شدن پروسه‌ی جدایی می‌تواند به افزایش خشونت خانگی (به‌خصوص علیه زنان) منجر شود.
ابتکار همچنین به برگزاری سلسله نشست‌هایی در سال گذشته در قم، با حضور «صاحب نظران حوزه» و در ارتباط با «موضوع حقوق زنان مخصوصا شروط طلاق» اشاره کرده و گفته که «در بسیاری از موقعیت‌ها با یک‌سری از چهارچوب‌های فقهی مواجه می‌شویم و چون فقه ما یک فقه پویا است و یکی از کارکردهای اجتهاد نیز همین موضوع است، می‌توان مسائل را پیش برد. بسیار امیدواریم که با استفاده از این نظرات بتوانیم به تدریج بسیاری از این موارد را اصلاح کنیم.»
«زیتون» در گفت‌وگوهایی با مهری جعفری، وکیل پایه یک دادگستری و فعال حقوق زنان مقیم لندن و ناهید توسلی، نویسنده، پژوهشگر و فعال حقوق زنان مقیم تهران دیدگاه‌های آنها را درباره‌ی این موضوع جویا شده است.
متن کامل این گفتگوها را در ادامه می‌خوانید:
https://www.zeitoons.com/75959
چه کسی چوبِ «طلاقِ سخت» را می‌خورد؟
زیتون ـ سپیده جدیری: اخیرا معصومه ابتکار، معاون امور زنان و خانواده‌ی رئیس‌جمهور ایران از ارسال لایحه‌ای به کمیسیون لوایح دولت خبر داده که بنا به گفته‌ی خود او با هدف «سخت کردن طلاق برای مردان» تدوین شده است. این خبر با بازخوردهای متفاوتی میان فعالان حوزه‌ی زنان مواجه شده است؛ بسیاری بر این باورند که فرقی نمی‌کند طلاق گرفتن برای زن سخت شود یا برای همسر او، سخت شدن پروسه‌ی طلاق در جامعه‌ای که طبق قوانینش، زنان در آن از حق طلاق برخوردار نیستند، در مجموع به ضرر زنان تمام خواهد شد. گروهی نیز معتقدند که طولانی شدن پروسه‌ی جدایی می‌تواند به افزایش خشونت خانگی (به‌خصوص علیه زنان) منجر شود.
ابتکار همچنین به برگزاری سلسله نشست‌هایی در سال گذشته در قم، با حضور «صاحب نظران حوزه» و در ارتباط با «موضوع حقوق زنان مخصوصا شروط طلاق» اشاره کرده و گفته که «در بسیاری از موقعیت‌ها با یک‌سری از چهارچوب‌های فقهی مواجه می‌شویم و چون فقه ما یک فقه پویا است و یکی از کارکردهای اجتهاد نیز همین موضوع است، می‌توان مسائل را پیش برد. بسیار امیدواریم که با استفاده از این نظرات بتوانیم به تدریج بسیاری از این موارد را اصلاح کنیم.»
«زیتون» در گفت‌وگوهایی با مهری جعفری، وکیل پایه یک دادگستری و فعال حقوق زنان مقیم لندن و ناهید توسلی، نویسنده، پژوهشگر و فعال حقوق زنان مقیم تهران دیدگاه‌های آنها را درباره‌ی این موضوع جویا شده است.
متن کامل این گفتگوها را در ادامه می‌خوانید:
https://www.zeitoons.com/75959
Zeitoons
چه کسی چوبِ «طلاقِ سخت» را می‌خورد؟
چه کسی چوبِ «طلاقِ سخت» را می‌خورد؟ | سایت مستقل تحلیلی خبری
آغاز دور جدید مذاکرات؟
«سیگنال» توییتری آیت‌الله خامنه‌ای
زیتون– در حساب کاربری توییتری آیت الله علی خامنه‌ای٬ رهبر جمهوری اسلامی شب گذشته (جمعه) به مناسبت تولد امام دوم شیعیان، توییتی منتشر شد:
این اولین ارجاع رهبر جمهوری اسلامی به امام حسن و صلح او نیست.
آیت‌الله خامنه‌ای در مجموع ۶۴۹ بار در سخنرانی‌های مختلف به امام دوم شعیان و صلح او اشاره کرده است که ۳ بار آن مربوط به یک ماه و نیمی است که از سال جاری گذشته است. او در این رابطه یک کتاب نیز ترجمه کرده است با عنوان «صلح امام حسن٬ پرشکوه‌ترین نرمش قهرمانانه تاریخ.»
رهبر جمهوری اسلامی در مجموع سخنرانی‌هایی که توسط وب سایت دفترش جمع آوری شده است ۷۵ بار نیز مشخصا به «صلح امام حسن» ارجاع کرده است.
ارجاعات تاریخی
رهبر جمهوری اسلامی در طول مدت ۴۱ سال گذشته بارها به سنت علی شریعتی از ارجاعات تاریخ اسلامی و به‌خصوص تاریخ تشیع در سخنرانی‌هایش استفاده کرده است.
عبارت‌هایی مانند «مسجد ضرار»٬ «هل من یاصر و یصرنی»٬ «عین عمار» و … از فرازهای مشهور شیعیان هستند که به کرات مورد استفاده رهبر جمهوری اسلامی قرار گرفته‌اند.
همچنین اشاره به وقایعی مانند جنگ امام حسین٬ کشته شدن فاطمه زهرا٬ دوران زعامت امام اول شعیان و صلح امام دوم.
صلح امام حسن و نرمش قهرمانانه
در بین ارجاعات آیت‌الله خامنه‌ای به «صلح امام حسن» و «نرمش قهرمانانه» اما مشهورترین آنها مربوط به سخنرانی در آستانه مذاکرات هسته‌ای است.
رهبر جمهوری اسلامی شهریورماه سال ۹۲ طی یک سخنرانی اعلام کرد که با «حرکت‌های صحیح دیپلماسی» مخالف نیست و به «نرمش قهرمانانه» اعتقاد دارد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/76039
«سیگنال» توییتری آیت‌الله خامنه‌ای
زیتون– در حساب کاربری توییتری آیت الله علی خامنه‌ای٬ رهبر جمهوری اسلامی شب گذشته (جمعه) به مناسبت تولد امام دوم شیعیان، توییتی منتشر شد:
این اولین ارجاع رهبر جمهوری اسلامی به امام حسن و صلح او نیست.
آیت‌الله خامنه‌ای در مجموع ۶۴۹ بار در سخنرانی‌های مختلف به امام دوم شعیان و صلح او اشاره کرده است که ۳ بار آن مربوط به یک ماه و نیمی است که از سال جاری گذشته است. او در این رابطه یک کتاب نیز ترجمه کرده است با عنوان «صلح امام حسن٬ پرشکوه‌ترین نرمش قهرمانانه تاریخ.»
رهبر جمهوری اسلامی در مجموع سخنرانی‌هایی که توسط وب سایت دفترش جمع آوری شده است ۷۵ بار نیز مشخصا به «صلح امام حسن» ارجاع کرده است.
ارجاعات تاریخی
رهبر جمهوری اسلامی در طول مدت ۴۱ سال گذشته بارها به سنت علی شریعتی از ارجاعات تاریخ اسلامی و به‌خصوص تاریخ تشیع در سخنرانی‌هایش استفاده کرده است.
عبارت‌هایی مانند «مسجد ضرار»٬ «هل من یاصر و یصرنی»٬ «عین عمار» و … از فرازهای مشهور شیعیان هستند که به کرات مورد استفاده رهبر جمهوری اسلامی قرار گرفته‌اند.
همچنین اشاره به وقایعی مانند جنگ امام حسین٬ کشته شدن فاطمه زهرا٬ دوران زعامت امام اول شعیان و صلح امام دوم.
صلح امام حسن و نرمش قهرمانانه
در بین ارجاعات آیت‌الله خامنه‌ای به «صلح امام حسن» و «نرمش قهرمانانه» اما مشهورترین آنها مربوط به سخنرانی در آستانه مذاکرات هسته‌ای است.
رهبر جمهوری اسلامی شهریورماه سال ۹۲ طی یک سخنرانی اعلام کرد که با «حرکت‌های صحیح دیپلماسی» مخالف نیست و به «نرمش قهرمانانه» اعتقاد دارد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/76039
Zeitoons
«سیگنال» توییتری آیت‌الله خامنه‌ای
«سیگنال» توییتری آیت‌الله خامنه‌ای | سایت مستقل تحلیلی خبری
پرونده ویژه فساد | آقازاده‌ی همه فن حریف
محمدحسین حجازی و شرکا؛ رانت فرهنگی، دلالی و شرخری «قانونی»
توضیح: زیتون در «پرونده‌ای ویژه» به فساد شخصی، بوروکراتیک و گاه سیستماتیک موجود در دستگاه‌های مختلف حاکمیتی می‌پردازد. سو استفاده از قدرت، رانت، اختلاس و مواردی از این دست موضوعاتی‌ست که با استناد به گزارش‌ها و اسناد رسمی در این سلسله گزارش‌ها خواهید خواند.
***
https://www.zeitoons.com/76000
زیتون ـ فریبرز کلانتری: در میان سیاستمداران، علی اصغر حجازی همچنان یکی از قدرتمندترین افراد در دفتر رهبر جمهوری اسلامی است و سخن گفتن از فساد او و خانواده‌اش در داخل کشور هنوز تبعات زیادی دارد. اولین بار اما با انتصاب پسرش محمدحسین حجازی به عنوان مدیرعامل و هیات مدیره شرکت نوسازی عباس آباد، فعالیت‌های اقتصادی پسرش در رسانه‌ها مطرح شد.
با این حال این موضوعات سربسته ماند و حتی احمد توکلی که مدعی افشاگری علیه مفسدان اقتصادی است با وجود اینکه قول اطلاع رسانی دراین باره را داده بود، زیرقول خود زد و هرگز به این حوزه ورود نکرد.
محمد حسین حجازی، در ۱۹ سالگی به عنوان مدیرعامل موسسه تحقیقاتی دانشگاه علوم پزشکی تهران آن هم با مدرک دیپلم، در بیست سالگی به عنوان دبیر اجرایی ستاد همایش چهره‌های ماندگار و در سن ۲۱ سالگی نیز به عنوان عضو شورای راهبردی گروه اجتماعی شبکه دو سیما منصوب شده بود.
انتصاباتی که به واسطه رانت سیاسی پدرش، هرگز از سوی هیچ دستگاه نظارتی نه تنها پیگیری نشده بود، بلکه احتمالا مهر تایید صلاحیت از سوی همان دستگاه‌های نظارتی نیز دریافت کرده بود.
پس از انتصاب محمدحسین حجازی به عنوان مدیرعامل و هیات مدیره شرکت نوسازی عباس‌آباد نیز سر و صداها خوابید و بحثی درباره اقدامات او در این سمت مطرح نشد.
یکی از اقدامات دیگر او، پروژه در حال احداث هتل دیدار در اراضی عباس آباد است. این پروژه ۶۵۰ میلیارد تومانی، به مجموعه پرشین واگذار شده است. در مجموعه پرشین که مدیران آن را شرکت عمران سازه کوشا تشکیل می‌دهند، فردی در هیات مدیره به نام محمود پوررحیم حضور دارد.
این در حالی است که محمود پوررحیم، با سید محمد حسین حجازی در شرکت آبادگران بهین تدبیر نیز همکار بوده است.
دلالی املاک در ترکیه
در سالهای اخیر خرید املاک توسط ایرانیان در ترکیه افزایش یافته است. شرکت «سرمایه بنا» یکی از شرکت‌هایی که برای ایرانیان در امر خرید و فروش املاک در کشور ترکیه احداث شده است. این شرکت با همکاری چند تن از اتباع کشور ترکیه « سیفتین اوزترک – سردار اینان» احداث شده است. شرکت دیگری به نام BMPRgroup نیز در کشور ترکیه ثبت شده است که به ساخت و ساز و فروش املاک در این کشور می پردازد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/76000
محمدحسین حجازی و شرکا؛ رانت فرهنگی، دلالی و شرخری «قانونی»
توضیح: زیتون در «پرونده‌ای ویژه» به فساد شخصی، بوروکراتیک و گاه سیستماتیک موجود در دستگاه‌های مختلف حاکمیتی می‌پردازد. سو استفاده از قدرت، رانت، اختلاس و مواردی از این دست موضوعاتی‌ست که با استناد به گزارش‌ها و اسناد رسمی در این سلسله گزارش‌ها خواهید خواند.
***
https://www.zeitoons.com/76000
زیتون ـ فریبرز کلانتری: در میان سیاستمداران، علی اصغر حجازی همچنان یکی از قدرتمندترین افراد در دفتر رهبر جمهوری اسلامی است و سخن گفتن از فساد او و خانواده‌اش در داخل کشور هنوز تبعات زیادی دارد. اولین بار اما با انتصاب پسرش محمدحسین حجازی به عنوان مدیرعامل و هیات مدیره شرکت نوسازی عباس آباد، فعالیت‌های اقتصادی پسرش در رسانه‌ها مطرح شد.
با این حال این موضوعات سربسته ماند و حتی احمد توکلی که مدعی افشاگری علیه مفسدان اقتصادی است با وجود اینکه قول اطلاع رسانی دراین باره را داده بود، زیرقول خود زد و هرگز به این حوزه ورود نکرد.
محمد حسین حجازی، در ۱۹ سالگی به عنوان مدیرعامل موسسه تحقیقاتی دانشگاه علوم پزشکی تهران آن هم با مدرک دیپلم، در بیست سالگی به عنوان دبیر اجرایی ستاد همایش چهره‌های ماندگار و در سن ۲۱ سالگی نیز به عنوان عضو شورای راهبردی گروه اجتماعی شبکه دو سیما منصوب شده بود.
انتصاباتی که به واسطه رانت سیاسی پدرش، هرگز از سوی هیچ دستگاه نظارتی نه تنها پیگیری نشده بود، بلکه احتمالا مهر تایید صلاحیت از سوی همان دستگاه‌های نظارتی نیز دریافت کرده بود.
پس از انتصاب محمدحسین حجازی به عنوان مدیرعامل و هیات مدیره شرکت نوسازی عباس‌آباد نیز سر و صداها خوابید و بحثی درباره اقدامات او در این سمت مطرح نشد.
یکی از اقدامات دیگر او، پروژه در حال احداث هتل دیدار در اراضی عباس آباد است. این پروژه ۶۵۰ میلیارد تومانی، به مجموعه پرشین واگذار شده است. در مجموعه پرشین که مدیران آن را شرکت عمران سازه کوشا تشکیل می‌دهند، فردی در هیات مدیره به نام محمود پوررحیم حضور دارد.
این در حالی است که محمود پوررحیم، با سید محمد حسین حجازی در شرکت آبادگران بهین تدبیر نیز همکار بوده است.
دلالی املاک در ترکیه
در سالهای اخیر خرید املاک توسط ایرانیان در ترکیه افزایش یافته است. شرکت «سرمایه بنا» یکی از شرکت‌هایی که برای ایرانیان در امر خرید و فروش املاک در کشور ترکیه احداث شده است. این شرکت با همکاری چند تن از اتباع کشور ترکیه « سیفتین اوزترک – سردار اینان» احداث شده است. شرکت دیگری به نام BMPRgroup نیز در کشور ترکیه ثبت شده است که به ساخت و ساز و فروش املاک در این کشور می پردازد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/76000
سایت خبری تحلیلی زیتون
محمدحسین حجازی و شرکا؛ رانت فرهنگی، دلالی و شرخری «قانونی» | سایت خبری تحلیلی زیتون
توضیح: زیتون در «پرونده‌ای ویژه» به فساد شخصی، بوروکراتیک و گاه سیستماتیک موجود در دستگاه‌های مختلف حاکمیتی می‌پردازد. سو استفاده از قدرت، رانت، اختلاس و مواردی از این دست موضوعاتی‌ست که با استناد به گزارش‌ها و اسناد رسمی در این سلسله گزارش‌ها خواهید خواند.…
امنیت ملی، پرتاب ماهواره نور و قدرت بازدارندگی نظامی
مهدی نوربخش
بخش اول: مقوله قدرت و اقتصاد
https://www.zeitoons.com/76070
سوم اردیبهشت ماه، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران ماهواره‌ای را بنام نور۱ از طریق موشک «قاصد» به فضا پرتاب کرد. این ماهواره که در مداری به فاصله ۴۲۵ کیلومتر از کره زمین قرار می‌گیرد٬ عنوان شده است که به طور مشخص برای استفاده نظامی و عکسبرداری از مواضع حساس مورد استفاده قرار خواهد گرفت. در این رابطه دو سئوال اصلی یکی در مورد قابلیت‌های این ماهواره و دیگری در چهارچوب تلاش‌های نظامی ایران برای ایجاد مکانیزم‌های بازدارندگی دشمن و فراهم نمودن زمینه‌هایی برای حفظ امنیت ملی کشور قابل طرح است.
در مورد سئوال اول و اینکه این ماهواره برای کشور به‌لحاظ امنیتی چه می‌تواند انجام دهد؛ تا کنون سپاه پاسداران بدون آنکه در مورد قابلیت آن حرفی بزند بیشتر از پرتاب این ماهواره سخن گفته و سعی داشته است که از آن استفاده تبلیغاتی کند.
عکس‌العمل‌های دنیای بیرون مرزهای ایران به این عمل نظامی آن هم در شرایط فعلی که دنیا با چالش ویروس کرونا روبروست، مثبت نبوده است. کشورهای دنیا همه منابع خود را در حال حاضر به مبارزه با این ویروس اختصاص داده‌اند، اما سپاه پاسداران در ایران در این شرایط در صدد پرتاب یک ماهواره نظامی بوده است.
در بسیاری از کشورهای دموکراتیک جهان، نیروهای نظامی دوشادوش مردم و نهادهای پزشکی در حال مبارزه با این بیماری خطرناک هستند. در آمریکا و بعضی از کشورهای اروپایی، بخشی از نیروی نظامی کشور مشغول ساختن بیمارستان برای کمک به ایجاد افزایش ظرفیت برای مداوای بیماران مبتلا به کرونا بوده‌اند. حمایت سپاه در مبارزه با کرونا از طریق نمایش دستگاه مستعان ۱۱۰ برای تشخیص این ویروس از فاصله صد متری در پنج ثانیه، بیشتر شبیه به یک طنز بسیار تلخ بود تا یک عمل قابل اعتنا و اعتماد. اما این تجربه دردناک را که سپاه بارها با شکست پروژه های خود به نمایش گذاشته بود، این بار همراه با دروغی بزرگ نیز همراه شد.
این دستگاه در اصل طی یک کلاه‌برداری پر هزینه توسط یک زوج انگلیسی ساخته شده بود و در نوبتی نیز با واسطه به سپاه فروخته شده بود تا به اصطلاح این نهاد بتواند در کشف قاچاق و بمب از ان استفاده کند. این دستگاه که در گذشته نتوانسته بود در این دو زمینه برای نیروهای نظامی کشور توفیقی حاصل نماید این بار برای کشف یک ویروس که باید در آزمایشگاه شناسایی گردد، به میدان آورده شد تا این نهاد نظامی بتواند از یک دستگاه تقلبی وغیر موثر استفاده تبلیغاتی کند. مثل همان دستگاه ویروس‌سنج، ماهواره نور۱ هم در عمل بنا نیست کار آنچنان جدی انجام دهد و در حد یک استفاده تبلیغاتی در زمان حاضر خواهد ماند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/76070
مهدی نوربخش
بخش اول: مقوله قدرت و اقتصاد
https://www.zeitoons.com/76070
سوم اردیبهشت ماه، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران ماهواره‌ای را بنام نور۱ از طریق موشک «قاصد» به فضا پرتاب کرد. این ماهواره که در مداری به فاصله ۴۲۵ کیلومتر از کره زمین قرار می‌گیرد٬ عنوان شده است که به طور مشخص برای استفاده نظامی و عکسبرداری از مواضع حساس مورد استفاده قرار خواهد گرفت. در این رابطه دو سئوال اصلی یکی در مورد قابلیت‌های این ماهواره و دیگری در چهارچوب تلاش‌های نظامی ایران برای ایجاد مکانیزم‌های بازدارندگی دشمن و فراهم نمودن زمینه‌هایی برای حفظ امنیت ملی کشور قابل طرح است.
در مورد سئوال اول و اینکه این ماهواره برای کشور به‌لحاظ امنیتی چه می‌تواند انجام دهد؛ تا کنون سپاه پاسداران بدون آنکه در مورد قابلیت آن حرفی بزند بیشتر از پرتاب این ماهواره سخن گفته و سعی داشته است که از آن استفاده تبلیغاتی کند.
عکس‌العمل‌های دنیای بیرون مرزهای ایران به این عمل نظامی آن هم در شرایط فعلی که دنیا با چالش ویروس کرونا روبروست، مثبت نبوده است. کشورهای دنیا همه منابع خود را در حال حاضر به مبارزه با این ویروس اختصاص داده‌اند، اما سپاه پاسداران در ایران در این شرایط در صدد پرتاب یک ماهواره نظامی بوده است.
در بسیاری از کشورهای دموکراتیک جهان، نیروهای نظامی دوشادوش مردم و نهادهای پزشکی در حال مبارزه با این بیماری خطرناک هستند. در آمریکا و بعضی از کشورهای اروپایی، بخشی از نیروی نظامی کشور مشغول ساختن بیمارستان برای کمک به ایجاد افزایش ظرفیت برای مداوای بیماران مبتلا به کرونا بوده‌اند. حمایت سپاه در مبارزه با کرونا از طریق نمایش دستگاه مستعان ۱۱۰ برای تشخیص این ویروس از فاصله صد متری در پنج ثانیه، بیشتر شبیه به یک طنز بسیار تلخ بود تا یک عمل قابل اعتنا و اعتماد. اما این تجربه دردناک را که سپاه بارها با شکست پروژه های خود به نمایش گذاشته بود، این بار همراه با دروغی بزرگ نیز همراه شد.
این دستگاه در اصل طی یک کلاه‌برداری پر هزینه توسط یک زوج انگلیسی ساخته شده بود و در نوبتی نیز با واسطه به سپاه فروخته شده بود تا به اصطلاح این نهاد بتواند در کشف قاچاق و بمب از ان استفاده کند. این دستگاه که در گذشته نتوانسته بود در این دو زمینه برای نیروهای نظامی کشور توفیقی حاصل نماید این بار برای کشف یک ویروس که باید در آزمایشگاه شناسایی گردد، به میدان آورده شد تا این نهاد نظامی بتواند از یک دستگاه تقلبی وغیر موثر استفاده تبلیغاتی کند. مثل همان دستگاه ویروس‌سنج، ماهواره نور۱ هم در عمل بنا نیست کار آنچنان جدی انجام دهد و در حد یک استفاده تبلیغاتی در زمان حاضر خواهد ماند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/76070
سایت خبری تحلیلی زیتون
امنیت ملی، پرتاب ماهواره نور و قدرت بازدارندگی نظامی | سایت خبری تحلیلی زیتون
بخش اول: مقوله قدرت و اقتصاد سوم اردیبهشت ماه، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران ماهواره‌ای را بنام نور۱ از طریق موشک «قاصد» به فضا پرتاب کرد. این ماهواره که در مداری به فاصله ۴۲۵ کیلومتر از کره زمین قرار می‌گیرد٬ عنوان شده است که به طور مشخص برای استفاده…
وضعیت دانشجویان در روزهای کرونا
دانشگاه‌های بسته، زندان‌های باز
زیتون: در روزهایی که دانشگاه‌ها به علت شیوع ویروس کرونا بسته بود و کلاس‌ها در بسیاری از دانشگاه‌های کشور به صورت مجازی برگزار می‌شد درب زندان‌ها و شعبه‌های دادگاه برای دانشجویان منتقد همچنان باز بود.
در این میان، بازداشت دو دانشجوی نخبه دانشگاه صنعتی شریف در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای یافت. یکماه پیش ماموران لباس شخصی، امیرحسین مرادی دانشجوی فیزیک و علی یونسی دانشجوی مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف را بدون ارائه هیچگونه حکمی و با ضرب و شتم بازداشت کردند. علی یونسی ۲۰ سال دارد و سال ۲۰۱۸، همراه با تیم ایران، مدال طلای مسابقات جهانی المپیاد نجوم را به دست آورد؛ او پیش‌تر هم در سال ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ مدال نقره و طلای المپیاد نجوم در ایران را به دست آورده بود.
در ماه جاری، سید مصطفی هاشمی‌زاده، دانشجوی رشته مهندسی عمران دانشگاه تهران به پنج سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق، سه ماه کار رایگان فرهنگی و دو سال منع ورود به خوابگاه محکوم شد. همچنین امیرمحمد شریفی دانشجوی رشته مهندسی نقشه برداری دانشگاه تهران نیز به سه ماه حبس تعزیری محکوم شد.
سپیده فرهان (فرح‌آبادی) دانشجوی گرافیک دانشگاه آزاد کرج نیز با آنکه مرخصی‌اش برای در امان ماندن از کرونا تا ۳۱ اردیبهشت‌ماه تمدید شده بود، روز گذشته طی تماس تلفنی به اوین احضار شد و به بند نسوان زندان اوین بازگشت.
رقیه (اشرف) نفری، دانشجوی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی روز یکشنبه ۷ اردیبهشت پس از بازجویی در یکی از نهادهای امنیتی تهران با پایان بازجویی و صدور قرار وثیقه ۶۰۰ میلیون تومانی به زندان قرچک ورامین منتقل شد و چند روز بعد با تأمین قرار وثیقه آزاد شد.
احمد رئیسی، دبیر سابق انجمن اسلامی فرهنگ و سیاست دانشجویان دانشگاه بوعلی‌سینا همدان، پس از ۳روز بازداشت و تفهیم اتهام، با قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی آزاد شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/76091
دانشگاه‌های بسته، زندان‌های باز
زیتون: در روزهایی که دانشگاه‌ها به علت شیوع ویروس کرونا بسته بود و کلاس‌ها در بسیاری از دانشگاه‌های کشور به صورت مجازی برگزار می‌شد درب زندان‌ها و شعبه‌های دادگاه برای دانشجویان منتقد همچنان باز بود.
در این میان، بازداشت دو دانشجوی نخبه دانشگاه صنعتی شریف در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای یافت. یکماه پیش ماموران لباس شخصی، امیرحسین مرادی دانشجوی فیزیک و علی یونسی دانشجوی مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف را بدون ارائه هیچگونه حکمی و با ضرب و شتم بازداشت کردند. علی یونسی ۲۰ سال دارد و سال ۲۰۱۸، همراه با تیم ایران، مدال طلای مسابقات جهانی المپیاد نجوم را به دست آورد؛ او پیش‌تر هم در سال ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ مدال نقره و طلای المپیاد نجوم در ایران را به دست آورده بود.
در ماه جاری، سید مصطفی هاشمی‌زاده، دانشجوی رشته مهندسی عمران دانشگاه تهران به پنج سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق، سه ماه کار رایگان فرهنگی و دو سال منع ورود به خوابگاه محکوم شد. همچنین امیرمحمد شریفی دانشجوی رشته مهندسی نقشه برداری دانشگاه تهران نیز به سه ماه حبس تعزیری محکوم شد.
سپیده فرهان (فرح‌آبادی) دانشجوی گرافیک دانشگاه آزاد کرج نیز با آنکه مرخصی‌اش برای در امان ماندن از کرونا تا ۳۱ اردیبهشت‌ماه تمدید شده بود، روز گذشته طی تماس تلفنی به اوین احضار شد و به بند نسوان زندان اوین بازگشت.
رقیه (اشرف) نفری، دانشجوی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی روز یکشنبه ۷ اردیبهشت پس از بازجویی در یکی از نهادهای امنیتی تهران با پایان بازجویی و صدور قرار وثیقه ۶۰۰ میلیون تومانی به زندان قرچک ورامین منتقل شد و چند روز بعد با تأمین قرار وثیقه آزاد شد.
احمد رئیسی، دبیر سابق انجمن اسلامی فرهنگ و سیاست دانشجویان دانشگاه بوعلی‌سینا همدان، پس از ۳روز بازداشت و تفهیم اتهام، با قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی آزاد شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/76091
Zeitoons
دانشگاه‌های بسته، زندان‌های باز
دانشگاه‌های بسته، زندان‌های باز | سایت مستقل تحلیلی خبری