سخنی منطقی ولی غیرتخصصی در مورد قراداد چین و ایران
محمد برقعی
در مورد قراداد ایران و چین، بیش از هر قراردادی در سال‌های اخیر سخن می‌رود، از سوی صاحب‌نظران تا هر کس که چند مقاله‌ای خوانده و گستاخانه وارد میدان شده است. اما بیشتر این اظهارنظرها احساسی و بدون مراجعه یا آگاهی فنی از محتوای آن است. در این نوشته تلاش بر آن است ایرادات معروف و تکرار شده مورد بررسی قرار گیرد، و معلوم شود تا چه حد منطقی هستند و چه اندازه حاصل احساسات و پیش داوری‌ها. همچنین آگاهانه از اظهارات دروغ به منظور جلوگیری از جوسازی اجتناب می‌شود.
ایرادتِ از سرخشم:
قرارداد با چین خطرناک است زیرا حکومت آن استبدای است، در حالی که نظام‌های دموکراتیک چون تابع قانون هستند این خطر را ندارند.
این سخن از فریب‌های بزرگ تاریخ است،که غرب برای تبلیغ و توجیه اعمال خود درست کرده است. چون فرهنگ غالب است، آن را با تبلیغات وسیع چنان در اذهان مردم جهان جا اندخته است،که استدلال‌های خلاف آن از پیش محکوم می‌شود. در حالی که واقعیات می‌گوید که کشورهای دموکرات غرب بزرگترین استعمارگران و استثمارگران بوده‌اند. آنان هر جا قدم گذاشته‌اند نه تنها به دنبال غارت منابع آن کشور بوده‌اند، بلکه به دنبال آن بوده‌اند که حکومت دست‌نشانده خود را در آنجا بر سرکار بیاورند. و هر جا که نتوانسته‌اند، با نوعی از کودتا رهبر ملی آن کشور را سرنگون کرده‌اند و اگر هم لازم شده، با ماشین مهیب جنگی خود آن کشور را به خاک سیاه نشانده‌اند.
کسانی که به این تقدس دموکراسی باور دارند، باید بگویند آیا از چند سده پیش نظام‌هایی که کشورهای جهان سوم را سرکوب کرده اند، دول دموکرات غرب نبوده‌اند؟ آیا در زمان حال کشورهای خاورمیانه را کلنگی نکردند و میلیون‌ها انسان را در این منطقه نکشته‌اند. به بهانه سرنگونی دیکتاتورهایی که مطیع آنان نبوده‌اند، عراق و لیبی را ویران نکرده اند؟ در مقابل یک نمونه از این جنایت‌ها را در مورد چین نشان دهند . حتی شوروی که شیطان مسلم، و بزرگترین نماد استبداد معرفی شده است اگر از نظر سیاسی اقمار خود را سرکوب کرده،کاری که کشورهای دموکرات بسیار بدتر از آن را کرده‌اند، آیا مثل آن حکومت های دموکرات منابع و ثروت ملی آنها را غارت هم کرده است؟
بله دموکراسی آرزوی هر کشوری است، و همه کس حکومت قانون در این کشور ها را تحسین می‌کند. ولی آیا این مزیت بزرگ داخلی در سیاست خارجی نیز چنین است.
هر زمان که سخن از جنایات اسرائیل می‌شود، مدافعان آن می‌گویند این تنها کشور دموکرات خاورمیانه است. سخنی درست، اما آیا دموکرات بودن به آن معنی است که آن کشور تجاوزگر و جنایت کار و تروریست نیست؟
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78607
محمد برقعی
در مورد قراداد ایران و چین، بیش از هر قراردادی در سال‌های اخیر سخن می‌رود، از سوی صاحب‌نظران تا هر کس که چند مقاله‌ای خوانده و گستاخانه وارد میدان شده است. اما بیشتر این اظهارنظرها احساسی و بدون مراجعه یا آگاهی فنی از محتوای آن است. در این نوشته تلاش بر آن است ایرادات معروف و تکرار شده مورد بررسی قرار گیرد، و معلوم شود تا چه حد منطقی هستند و چه اندازه حاصل احساسات و پیش داوری‌ها. همچنین آگاهانه از اظهارات دروغ به منظور جلوگیری از جوسازی اجتناب می‌شود.
ایرادتِ از سرخشم:
قرارداد با چین خطرناک است زیرا حکومت آن استبدای است، در حالی که نظام‌های دموکراتیک چون تابع قانون هستند این خطر را ندارند.
این سخن از فریب‌های بزرگ تاریخ است،که غرب برای تبلیغ و توجیه اعمال خود درست کرده است. چون فرهنگ غالب است، آن را با تبلیغات وسیع چنان در اذهان مردم جهان جا اندخته است،که استدلال‌های خلاف آن از پیش محکوم می‌شود. در حالی که واقعیات می‌گوید که کشورهای دموکرات غرب بزرگترین استعمارگران و استثمارگران بوده‌اند. آنان هر جا قدم گذاشته‌اند نه تنها به دنبال غارت منابع آن کشور بوده‌اند، بلکه به دنبال آن بوده‌اند که حکومت دست‌نشانده خود را در آنجا بر سرکار بیاورند. و هر جا که نتوانسته‌اند، با نوعی از کودتا رهبر ملی آن کشور را سرنگون کرده‌اند و اگر هم لازم شده، با ماشین مهیب جنگی خود آن کشور را به خاک سیاه نشانده‌اند.
کسانی که به این تقدس دموکراسی باور دارند، باید بگویند آیا از چند سده پیش نظام‌هایی که کشورهای جهان سوم را سرکوب کرده اند، دول دموکرات غرب نبوده‌اند؟ آیا در زمان حال کشورهای خاورمیانه را کلنگی نکردند و میلیون‌ها انسان را در این منطقه نکشته‌اند. به بهانه سرنگونی دیکتاتورهایی که مطیع آنان نبوده‌اند، عراق و لیبی را ویران نکرده اند؟ در مقابل یک نمونه از این جنایت‌ها را در مورد چین نشان دهند . حتی شوروی که شیطان مسلم، و بزرگترین نماد استبداد معرفی شده است اگر از نظر سیاسی اقمار خود را سرکوب کرده،کاری که کشورهای دموکرات بسیار بدتر از آن را کرده‌اند، آیا مثل آن حکومت های دموکرات منابع و ثروت ملی آنها را غارت هم کرده است؟
بله دموکراسی آرزوی هر کشوری است، و همه کس حکومت قانون در این کشور ها را تحسین می‌کند. ولی آیا این مزیت بزرگ داخلی در سیاست خارجی نیز چنین است.
هر زمان که سخن از جنایات اسرائیل می‌شود، مدافعان آن می‌گویند این تنها کشور دموکرات خاورمیانه است. سخنی درست، اما آیا دموکرات بودن به آن معنی است که آن کشور تجاوزگر و جنایت کار و تروریست نیست؟
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78607
Zeitoons
سخنی منطقی ولی غیرتخصصی در مورد قراداد چین و ایران
سخنی منطقی ولی غیرتخصصی در مورد قراداد چین و ایران | سایت مستقل تحلیلی خبری
حنای بی‌رنگ یک خبرگزاری: مغالطه می‌کنم، پس هستم!
هادی حکیم شفایی
مغالطه، جزئی از برهان است که به‌طور قابل اثباتی، در منطق آن ایراد وجود دارد و بنابراین کلِ برهان را نامعتبر می‌سازد. مغالطه ممکن است برای وارونه کردنِ حقایق به کار رود. مُغالِطِه یا مَغلَطِه، دلیل آوردن اشتباه یا غیرمجاز است که از نظر علم منطق به یکی از دلایل زیر نادرست می باشد:
نخست آنکه، دست‌کم یکی از مقدمات گزاره نادرست باشد.
دوم آنکه، مقدمات گزاره، متضمن نتیجهٔ گزاره نباشد.
همه انسان ها کم یا بیش، خواسته یا ناخواسته، در روش اندیشیدن خود و برای رسیدن به اغراض و مقاصد خویش، از مغالطه بهره می برند. اما آنجا که پای قدرت و ایدئولوژی در میان باشد، توسل به مغالطه تبدیل به یک سنت عملی و عادتی روانی می گردد و به عبارتی، مغالطه، با بودن و دوام صاحب قدرت، اجین می شود.
اخیرا ویدئویی از برخورد شفاهی یک افسر پلیس در شهر بجنورد با دختری نوجوان از سوی خانم مسیح علی‌نژاد منتشر شد. گزارش منتشر شده از سوی خانم علی‌نژاد تا حدی اغراق آمیز می‌کرد و رفتار افسر پلیس را خشن معرفی می کرد حال آنکه دست کم فیلم منتشر شده چنین چیزی را نشان نمی‌داد. تاکید نویسنده گزارش بر نفی حجاب اجباری و انتقاد از عملکرد پلیس بود اما لحن گزارش وی به نظر بی تناسب با واقعیت می آمد. از سوی دیگر، پس از انتشار این فیلم و گزارش، خبرگزاری مهر اقدام به انتشار گزارشی در دفاع از حجاب اجباری و آن افسر پلیس کرد. گزارش منتشر شده این خبرگزاری ، مملو بود از مغالطات گوناگون برای همراه کردن افکار عمومی و تثبیت دیدگاه حاکم. برای درک بهتر، چند نمونه از مغالطات بکار گرفته شده در گزارش خبرگزاری مهر را با ذکر نوع مغالطه می اوریم:
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78698
هادی حکیم شفایی
مغالطه، جزئی از برهان است که به‌طور قابل اثباتی، در منطق آن ایراد وجود دارد و بنابراین کلِ برهان را نامعتبر می‌سازد. مغالطه ممکن است برای وارونه کردنِ حقایق به کار رود. مُغالِطِه یا مَغلَطِه، دلیل آوردن اشتباه یا غیرمجاز است که از نظر علم منطق به یکی از دلایل زیر نادرست می باشد:
نخست آنکه، دست‌کم یکی از مقدمات گزاره نادرست باشد.
دوم آنکه، مقدمات گزاره، متضمن نتیجهٔ گزاره نباشد.
همه انسان ها کم یا بیش، خواسته یا ناخواسته، در روش اندیشیدن خود و برای رسیدن به اغراض و مقاصد خویش، از مغالطه بهره می برند. اما آنجا که پای قدرت و ایدئولوژی در میان باشد، توسل به مغالطه تبدیل به یک سنت عملی و عادتی روانی می گردد و به عبارتی، مغالطه، با بودن و دوام صاحب قدرت، اجین می شود.
اخیرا ویدئویی از برخورد شفاهی یک افسر پلیس در شهر بجنورد با دختری نوجوان از سوی خانم مسیح علی‌نژاد منتشر شد. گزارش منتشر شده از سوی خانم علی‌نژاد تا حدی اغراق آمیز می‌کرد و رفتار افسر پلیس را خشن معرفی می کرد حال آنکه دست کم فیلم منتشر شده چنین چیزی را نشان نمی‌داد. تاکید نویسنده گزارش بر نفی حجاب اجباری و انتقاد از عملکرد پلیس بود اما لحن گزارش وی به نظر بی تناسب با واقعیت می آمد. از سوی دیگر، پس از انتشار این فیلم و گزارش، خبرگزاری مهر اقدام به انتشار گزارشی در دفاع از حجاب اجباری و آن افسر پلیس کرد. گزارش منتشر شده این خبرگزاری ، مملو بود از مغالطات گوناگون برای همراه کردن افکار عمومی و تثبیت دیدگاه حاکم. برای درک بهتر، چند نمونه از مغالطات بکار گرفته شده در گزارش خبرگزاری مهر را با ذکر نوع مغالطه می اوریم:
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78698
Zeitoons
حنای بی‌رنگ یک خبرگزاری: مغالطه می‌کنم، پس هستم!
حنای بی‌رنگ یک خبرگزاری: مغالطه می‌کنم، پس هستم! | سایت مستقل تحلیلی خبری
اولویت «اراده ملی» در عرصه اراده‌ها
مهرداد خوانساری
صورت مساله
اولین واقعیت این است که دوران شعار دادن و صحبت از طرح و برنامه ریزی های نیم‌بند سپری شده است. باید به واقعیت ها پرداخت وگرنه، روز به روز در گرداب هولناک تری دست و پا خواهیم زد.
کارنامه بیش از چهار دهه حکومت اسلامی در ایران حاصلی جز نارضایتی عمومی، و سقوط میزان رفاه و وضع معیشت مردم در تمام سطوح اجتماع بجز تعداد معدودی عناصر رانت‌خوار وابسته به راس هرم در جمهوری اسلامی، نتیجه دیگری نداشته است. ادامه رفتار تحریک‌آمیز و انزوای هرچه بیشتر، مقام و منزلت ایران و حکومت اسلامی در جامعه بین‌المللی را به چنان سطحی کاهش داده است که به هیچ دولت و کشوری نام دوست نمی‌توان نهاد، حتی به آنان که سال‌هاست در چارچوب دوستی ظاهری، منابع ملی ایران را به یغما برده اند و می برند.
در این بحران گیج‌کننده، نه نیروهای متنوع سیاسی در خارج و نه هیچیک از دسته‌بندی‌های سیاسی در داخل کشور، که مصلحت‌جویانه خواهان اقدامات جدی برای مبارزه با فساد گسترده، و کوشش برای بهبود اوضاع به نفع مردم هستند عملا موفق به ایجاد شرایط لازم برای پایان بخشیدن به این روند نابودسازی نسل کنونی و نسل‌های آینده، نشده اند. علت اصلی عدم پیشرفت این بوده است که عناصر حاکم که از تعداد هوادارانشان بطور فاحشی کاسته شده است، با حفظ انسجام طرفداران باقیمانده خود، تاکنون قادر بوده اند تا هر کوشش اجتماعی مطالبه کننده و جان‌به‌لب‌رسیده را با خشونت و حصر و زندان، بی رحمانه سرکوب نمایند و قاطعانه مانع از ایجاد هرنوع تشکلی که توانائی به چالش کشیدن اعمال آنها را داشته باشدّ بشوند.
چه می‌توان کرد؟
در شرایط کنونی، مساله مهم و معمای اساسی این است که چگونه و در چه مدت و به چه بهایی می توان وضعیت موجود را به سمت تحولات لازم، بدون بهم زدن انضباط اجتماعی و امنیت داخلی کشور، در زمانی که که قشر حاکم کوچکترین انعطافی از خود نشان نمی‌دهد، سوق داد.
فضای کنونی کشور، با افزایش فشارهای اقتصادی و سیاسی آمریکا، و اشتباهات پی در پی حکومت به ویژه در سه چهار سال گذشته در برخورد خشونت‌آمیز با مردمی که تنها برای بهتر شدن شرایط زندگی خود دست به اعتراض می زدند، نگرانی حکومت‌گران را به چنان مرحله ای رسانده است که تنها راه نجات خود را در تنگ‌تر ساختن محیط سیاسی و بیرون راندن کامل کسانی که حتی از درون دایره نیروهای نیمه خودی، صدای مخالفت با فساد و عدالتخواهی بر می داشتند، می بیند. این واقعیت چنان عریانی است که حتی برخی از پژوهشکده‌های غربی و بویژه «شورای روابط خارجی اروپا»، در آخرین گزارش مبسوطی که پیرامون این موضوع در اواخر ماه ژوئن ۲۰۲۰ انتشار داد، اکیدا به «احیای نیروهای انقلابی» اشاره کرده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78731
مهرداد خوانساری
صورت مساله
اولین واقعیت این است که دوران شعار دادن و صحبت از طرح و برنامه ریزی های نیم‌بند سپری شده است. باید به واقعیت ها پرداخت وگرنه، روز به روز در گرداب هولناک تری دست و پا خواهیم زد.
کارنامه بیش از چهار دهه حکومت اسلامی در ایران حاصلی جز نارضایتی عمومی، و سقوط میزان رفاه و وضع معیشت مردم در تمام سطوح اجتماع بجز تعداد معدودی عناصر رانت‌خوار وابسته به راس هرم در جمهوری اسلامی، نتیجه دیگری نداشته است. ادامه رفتار تحریک‌آمیز و انزوای هرچه بیشتر، مقام و منزلت ایران و حکومت اسلامی در جامعه بین‌المللی را به چنان سطحی کاهش داده است که به هیچ دولت و کشوری نام دوست نمی‌توان نهاد، حتی به آنان که سال‌هاست در چارچوب دوستی ظاهری، منابع ملی ایران را به یغما برده اند و می برند.
در این بحران گیج‌کننده، نه نیروهای متنوع سیاسی در خارج و نه هیچیک از دسته‌بندی‌های سیاسی در داخل کشور، که مصلحت‌جویانه خواهان اقدامات جدی برای مبارزه با فساد گسترده، و کوشش برای بهبود اوضاع به نفع مردم هستند عملا موفق به ایجاد شرایط لازم برای پایان بخشیدن به این روند نابودسازی نسل کنونی و نسل‌های آینده، نشده اند. علت اصلی عدم پیشرفت این بوده است که عناصر حاکم که از تعداد هوادارانشان بطور فاحشی کاسته شده است، با حفظ انسجام طرفداران باقیمانده خود، تاکنون قادر بوده اند تا هر کوشش اجتماعی مطالبه کننده و جان‌به‌لب‌رسیده را با خشونت و حصر و زندان، بی رحمانه سرکوب نمایند و قاطعانه مانع از ایجاد هرنوع تشکلی که توانائی به چالش کشیدن اعمال آنها را داشته باشدّ بشوند.
چه می‌توان کرد؟
در شرایط کنونی، مساله مهم و معمای اساسی این است که چگونه و در چه مدت و به چه بهایی می توان وضعیت موجود را به سمت تحولات لازم، بدون بهم زدن انضباط اجتماعی و امنیت داخلی کشور، در زمانی که که قشر حاکم کوچکترین انعطافی از خود نشان نمی‌دهد، سوق داد.
فضای کنونی کشور، با افزایش فشارهای اقتصادی و سیاسی آمریکا، و اشتباهات پی در پی حکومت به ویژه در سه چهار سال گذشته در برخورد خشونت‌آمیز با مردمی که تنها برای بهتر شدن شرایط زندگی خود دست به اعتراض می زدند، نگرانی حکومت‌گران را به چنان مرحله ای رسانده است که تنها راه نجات خود را در تنگ‌تر ساختن محیط سیاسی و بیرون راندن کامل کسانی که حتی از درون دایره نیروهای نیمه خودی، صدای مخالفت با فساد و عدالتخواهی بر می داشتند، می بیند. این واقعیت چنان عریانی است که حتی برخی از پژوهشکده‌های غربی و بویژه «شورای روابط خارجی اروپا»، در آخرین گزارش مبسوطی که پیرامون این موضوع در اواخر ماه ژوئن ۲۰۲۰ انتشار داد، اکیدا به «احیای نیروهای انقلابی» اشاره کرده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78731
Zeitoons
اولویت «اراده ملی» در عرصه اراده‌ها
اولویت «اراده ملی» در عرصه اراده‌ها | سایت مستقل تحلیلی خبری
علیه اعدام ۴ | سعید مدنی
اعدام در برخی مناطق جهان
بررسی روند تحولات نظام‌های قضایی کشورها درباره مجازات اعدام نشان می‌دهد با وجود فرهنگ‌های متفاوت؛ نظام‌های سیاسی مختلف و حتی رژیم‌های قضایی گوناگون، در فرایند تثبیت یا الغای حکم اعدام با چالش‌های متعدد روبرو بوده‌اند. شناخت این فرایند میتواند به حامیان لغو حکم اعدام کمک‌های شایان توجهی کند تا با بهره گیری از این تجارب گام‌های موثرتری در این زمینه بردارند.
الف . اروپای غربی:
در اروپای غربی لغو مجازات اعدام، با جدیت دنبال شده است. با امضای پروتکل مربوط به عهدنامه حمایت از «حقوق بشر و آزادی‌های اساسی» توسط شورای اروپایی، لغو مجازات به طور رسمی به تصویب رسید و با قبول و امضای پانزده کشور عضو شامل اتریش، دانمارک، فرانسه، لوکزامبورگ، هلند، پرتغال، اسپانیا، سوئد، بلژیک، جمهوری فدرال آلمان، یونان، ایسلند، ایتالیا، نروژ و سویس به اجرا گذاشته شد. بیشتر این کشورها قبل از امضای پروتکل، مجازات اعدام را از قوانین کیفری خود حذف و یا در عمل متوقف کرده بودند، ولی آن طور که می‌گویند در حقوق بین الملل، این سند (عهدنامه) نخستین پایه‌گذاری در مورد لغو مجازات اعدام است که متعهدین را ملزم به اجرای آن نموده است.
ماده یک عهدنامه چنین مقرر داشته است که «مجازات اعدام لغو می‌شود. هیچ‌کس به چنین مجازاتی محکوم نمی‌شود و درباره فردی اجرا نمی‌گردد». با این حال، شورای اروپایی، کشورهای امضا کننده عهدنامه را به طور کلی از اجرای حکم اعدام منع نکرده و تجویز مجازات مرگ را در زمان جنگ یا خطر قریب‌الوقوع جنگ، پیشبینی کرده است. به عبارت دیگر، این کشورها متعهد به اجرای کامل مفاد ماده یک در زمان صلح هستند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78738
بخش‌های پیشین :
• علیه اعدام (۱) : چرا مجازات اعدام باید لغو شود
• علیه اعدام (۲) : خطایی به قدمت تاریخ بشریت
• علیه اعدام (۳): اعدام در برخی ادیان توحیدی
اعدام در برخی مناطق جهان
بررسی روند تحولات نظام‌های قضایی کشورها درباره مجازات اعدام نشان می‌دهد با وجود فرهنگ‌های متفاوت؛ نظام‌های سیاسی مختلف و حتی رژیم‌های قضایی گوناگون، در فرایند تثبیت یا الغای حکم اعدام با چالش‌های متعدد روبرو بوده‌اند. شناخت این فرایند میتواند به حامیان لغو حکم اعدام کمک‌های شایان توجهی کند تا با بهره گیری از این تجارب گام‌های موثرتری در این زمینه بردارند.
الف . اروپای غربی:
در اروپای غربی لغو مجازات اعدام، با جدیت دنبال شده است. با امضای پروتکل مربوط به عهدنامه حمایت از «حقوق بشر و آزادی‌های اساسی» توسط شورای اروپایی، لغو مجازات به طور رسمی به تصویب رسید و با قبول و امضای پانزده کشور عضو شامل اتریش، دانمارک، فرانسه، لوکزامبورگ، هلند، پرتغال، اسپانیا، سوئد، بلژیک، جمهوری فدرال آلمان، یونان، ایسلند، ایتالیا، نروژ و سویس به اجرا گذاشته شد. بیشتر این کشورها قبل از امضای پروتکل، مجازات اعدام را از قوانین کیفری خود حذف و یا در عمل متوقف کرده بودند، ولی آن طور که می‌گویند در حقوق بین الملل، این سند (عهدنامه) نخستین پایه‌گذاری در مورد لغو مجازات اعدام است که متعهدین را ملزم به اجرای آن نموده است.
ماده یک عهدنامه چنین مقرر داشته است که «مجازات اعدام لغو می‌شود. هیچ‌کس به چنین مجازاتی محکوم نمی‌شود و درباره فردی اجرا نمی‌گردد». با این حال، شورای اروپایی، کشورهای امضا کننده عهدنامه را به طور کلی از اجرای حکم اعدام منع نکرده و تجویز مجازات مرگ را در زمان جنگ یا خطر قریب‌الوقوع جنگ، پیشبینی کرده است. به عبارت دیگر، این کشورها متعهد به اجرای کامل مفاد ماده یک در زمان صلح هستند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78738
بخش‌های پیشین :
• علیه اعدام (۱) : چرا مجازات اعدام باید لغو شود
• علیه اعدام (۲) : خطایی به قدمت تاریخ بشریت
• علیه اعدام (۳): اعدام در برخی ادیان توحیدی
سایت خبری تحلیلی زیتون
اعدام در برخی مناطق جهان | سایت خبری تحلیلی زیتون
بررسی روند تحولات نظام‌های قضایی کشورها درباره مجازات اعدام نشان می‌دهد با وجود فرهنگ‌های متفاوت؛ نظام‌های سیاسی مختلف و حتی رژیم‌های قضایی گوناگون، در فرایند تثبیت یا الغای حکم اعدام با چالش‌های متعدد روبرو بوده‌اند. شناخت این فرایند میتواند به حامیان لغو…
دماوندِ اداره اوقاف و بنیاد مستضعفان
زیتون-احسان نادرپور: در روزهایی که چشم ایرانیان به دماوند است، تا از وقف و زمین‌خواری و سایر بلایا نجاتش دهند، هر روز ابعاد جدیدی از فاجعه دست‌اندازی به این کوه و مناطق اطرافش نمایان می‌شود. هرچند حسن روحانی اخبار مربوط به وقف یک پلاک از دماوند را تکذیب کرد و آن را توطئه دشمن برای به انحراف کشاندن افکار مردم خواند، اما گزارش‌ها و مصاحبههای مدیران مختلف خبر از صحت این موضوع می‌دهد.
اما سوال اینجاست علت جذابیت دماوند برای نهادهای حاکمیتی و بنگاههای اقتصادی وابسته به حاکمیت چیست؟
از جان دماوند چه می‌خواهند؟
خاک دماوند به علت آتشفشانی بودن این قله سرشار از پوکه‌های معدنی است. این اما تنها ثروت نهفته در خاک دماوند نیست. از عمر سنگ‌های با ارز‌ش‌اش مناطقی مانند آینه‌ورزان در منطقه دماوند حدود ۶۵۰ میلیون سال می‌گذرد و برای بازتولید آن میلیون‌ها سال دیگر باید منتظر ماند. اما برای از بین رفتن این سرمایهها با روند فعلی زمان خیلی کمتری نیاز است؛ تنها ۲۰۰ سال.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78754
زیتون-احسان نادرپور: در روزهایی که چشم ایرانیان به دماوند است، تا از وقف و زمین‌خواری و سایر بلایا نجاتش دهند، هر روز ابعاد جدیدی از فاجعه دست‌اندازی به این کوه و مناطق اطرافش نمایان می‌شود. هرچند حسن روحانی اخبار مربوط به وقف یک پلاک از دماوند را تکذیب کرد و آن را توطئه دشمن برای به انحراف کشاندن افکار مردم خواند، اما گزارش‌ها و مصاحبههای مدیران مختلف خبر از صحت این موضوع می‌دهد.
اما سوال اینجاست علت جذابیت دماوند برای نهادهای حاکمیتی و بنگاههای اقتصادی وابسته به حاکمیت چیست؟
از جان دماوند چه می‌خواهند؟
خاک دماوند به علت آتشفشانی بودن این قله سرشار از پوکه‌های معدنی است. این اما تنها ثروت نهفته در خاک دماوند نیست. از عمر سنگ‌های با ارز‌ش‌اش مناطقی مانند آینه‌ورزان در منطقه دماوند حدود ۶۵۰ میلیون سال می‌گذرد و برای بازتولید آن میلیون‌ها سال دیگر باید منتظر ماند. اما برای از بین رفتن این سرمایهها با روند فعلی زمان خیلی کمتری نیاز است؛ تنها ۲۰۰ سال.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78754
سایت خبری تحلیلی زیتون
دماوندِ اداره اوقاف و بنیاد مستضعفان | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون-احسان نادرپور: در روزهایی که چشم ایرانیان به دماوند است، تا از وقف و زمین‌خواری و سایر بلایا نجاتش دهند، هر روز ابعاد جدیدی از فاجعه دست‌اندازی به این کوه و مناطق اطرافش نمایان می‌شود. هرچند حسن روحانی اخبار مربوط به وقف یک پلاک از دماوند را تکذیب…
دام نهادن در خانه همسایه
کدام کشورها برای اپوزسیون جمهوری اسلامی ناامن است؟
زیتون ـ یلدا امیری: رسانه‌ها در ایران از دستگیری جمشید شارمهد، رئیس گروه تندر، «رسانه انجمن پادشاهی ایران در آمریکا» خبر داده‌اند.
مخالفان جمهوری اسلامی حتی در خارج از مرزهای ایران نیز اجازه فعالیت ندارند، فرقی نمی‌کند چه سمت و سویی داشته باشند مهم این است که در اولین فرصت توسط سربازان گمنام امام زمان (نامی که جمهوری اسلامی بر اطلاعات سپاه نهاده) دستگیر می‌شوند. عده‌ای با کمک دولت‌های خارجی و عده‌ای دیگر با تکنیک‌های ربایش مخصوص جمهوری اسلامی.
ابهام در مورد کشور تحویل‌دهنده
محمود علوی، وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی در روزهای گذشته در سخنانی بسیار مبهم از دستگیری جمشید شارمهد در ایران خبر داد. اما روزنامه جوان، نزدیک به سپاه پاسدران در گزارشی مدعی شد که شارمهد در تاجیکستان دستگیر شده. روز گذشته اما بلافاصله رمضان رحیم‌زاده، وزیر کشور تاجیکستان خبر بازداشت شارمهد در این کشور را رد کرد و گفت که نه کسی توسط پلیس این کشور دستگیر شده و نه انتقال داده شده است.
بعضی از خبرها نیز حاکی از آن است که او در ترکیه دستگیر شده و به ایران تحویل داده شده است. برخی از دوستان شارمهد گفته‌اند که او طی سفری به ترکیه توسط اطلاعات ایران ربوده شده یا توسط مقامات ترکیه به ایران تحویل داده شده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78774
کدام کشورها برای اپوزسیون جمهوری اسلامی ناامن است؟
زیتون ـ یلدا امیری: رسانه‌ها در ایران از دستگیری جمشید شارمهد، رئیس گروه تندر، «رسانه انجمن پادشاهی ایران در آمریکا» خبر داده‌اند.
مخالفان جمهوری اسلامی حتی در خارج از مرزهای ایران نیز اجازه فعالیت ندارند، فرقی نمی‌کند چه سمت و سویی داشته باشند مهم این است که در اولین فرصت توسط سربازان گمنام امام زمان (نامی که جمهوری اسلامی بر اطلاعات سپاه نهاده) دستگیر می‌شوند. عده‌ای با کمک دولت‌های خارجی و عده‌ای دیگر با تکنیک‌های ربایش مخصوص جمهوری اسلامی.
ابهام در مورد کشور تحویل‌دهنده
محمود علوی، وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی در روزهای گذشته در سخنانی بسیار مبهم از دستگیری جمشید شارمهد در ایران خبر داد. اما روزنامه جوان، نزدیک به سپاه پاسدران در گزارشی مدعی شد که شارمهد در تاجیکستان دستگیر شده. روز گذشته اما بلافاصله رمضان رحیم‌زاده، وزیر کشور تاجیکستان خبر بازداشت شارمهد در این کشور را رد کرد و گفت که نه کسی توسط پلیس این کشور دستگیر شده و نه انتقال داده شده است.
بعضی از خبرها نیز حاکی از آن است که او در ترکیه دستگیر شده و به ایران تحویل داده شده است. برخی از دوستان شارمهد گفته‌اند که او طی سفری به ترکیه توسط اطلاعات ایران ربوده شده یا توسط مقامات ترکیه به ایران تحویل داده شده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78774
Zeitoons
کدام کشورها برای اپوزسیون جمهوری اسلامی ناامن است؟
کدام کشورها برای اپوزسیون جمهوری اسلامی ناامن است؟ | سایت مستقل تحلیلی خبری
اولویت «اراده ملی» در عرصه اراده‌ها
مهرداد خوانساری
صورت مساله
اولین واقعیت این است که دوران شعار دادن و صحبت از طرح و برنامه ریزی های نیم‌بند سپری شده است. باید به واقعیت ها پرداخت وگرنه، روز به روز در گرداب هولناک تری دست و پا خواهیم زد.
کارنامه بیش از چهار دهه حکومت اسلامی در ایران حاصلی جز نارضایتی عمومی، و سقوط میزان رفاه و وضع معیشت مردم در تمام سطوح اجتماع بجز تعداد معدودی عناصر رانت‌خوار وابسته به راس هرم در جمهوری اسلامی، نتیجه دیگری نداشته است. ادامه رفتار تحریک‌آمیز و انزوای هرچه بیشتر، مقام و منزلت ایران و حکومت اسلامی در جامعه بین‌المللی را به چنان سطحی کاهش داده است که به هیچ دولت و کشوری نام دوست نمی‌توان نهاد، حتی به آنان که سال‌هاست در چارچوب دوستی ظاهری، منابع ملی ایران را به یغما برده اند و می برند.
در این بحران گیج‌کننده، نه نیروهای متنوع سیاسی در خارج و نه هیچیک از دسته‌بندی‌های سیاسی در داخل کشور، که مصلحت‌جویانه خواهان اقدامات جدی برای مبارزه با فساد گسترده، و کوشش برای بهبود اوضاع به نفع مردم هستند عملا موفق به ایجاد شرایط لازم برای پایان بخشیدن به این روند نابودسازی نسل کنونی و نسل‌های آینده، نشده اند. علت اصلی عدم پیشرفت این بوده است که عناصر حاکم که از تعداد هوادارانشان بطور فاحشی کاسته شده است، با حفظ انسجام طرفداران باقیمانده خود، تاکنون قادر بوده اند تا هر کوشش اجتماعی مطالبه کننده و جان‌به‌لب‌رسیده را با خشونت و حصر و زندان، بی رحمانه سرکوب نمایند و قاطعانه مانع از ایجاد هرنوع تشکلی که توانائی به چالش کشیدن اعمال آنها را داشته باشدّ بشوند.
چه می‌توان کرد؟
در شرایط کنونی، مساله مهم و معمای اساسی این است که چگونه و در چه مدت و به چه بهایی می توان وضعیت موجود را به سمت تحولات لازم، بدون بهم زدن انضباط اجتماعی و امنیت داخلی کشور، در زمانی که که قشر حاکم کوچکترین انعطافی از خود نشان نمی‌دهد، سوق داد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78731
مهرداد خوانساری
صورت مساله
اولین واقعیت این است که دوران شعار دادن و صحبت از طرح و برنامه ریزی های نیم‌بند سپری شده است. باید به واقعیت ها پرداخت وگرنه، روز به روز در گرداب هولناک تری دست و پا خواهیم زد.
کارنامه بیش از چهار دهه حکومت اسلامی در ایران حاصلی جز نارضایتی عمومی، و سقوط میزان رفاه و وضع معیشت مردم در تمام سطوح اجتماع بجز تعداد معدودی عناصر رانت‌خوار وابسته به راس هرم در جمهوری اسلامی، نتیجه دیگری نداشته است. ادامه رفتار تحریک‌آمیز و انزوای هرچه بیشتر، مقام و منزلت ایران و حکومت اسلامی در جامعه بین‌المللی را به چنان سطحی کاهش داده است که به هیچ دولت و کشوری نام دوست نمی‌توان نهاد، حتی به آنان که سال‌هاست در چارچوب دوستی ظاهری، منابع ملی ایران را به یغما برده اند و می برند.
در این بحران گیج‌کننده، نه نیروهای متنوع سیاسی در خارج و نه هیچیک از دسته‌بندی‌های سیاسی در داخل کشور، که مصلحت‌جویانه خواهان اقدامات جدی برای مبارزه با فساد گسترده، و کوشش برای بهبود اوضاع به نفع مردم هستند عملا موفق به ایجاد شرایط لازم برای پایان بخشیدن به این روند نابودسازی نسل کنونی و نسل‌های آینده، نشده اند. علت اصلی عدم پیشرفت این بوده است که عناصر حاکم که از تعداد هوادارانشان بطور فاحشی کاسته شده است، با حفظ انسجام طرفداران باقیمانده خود، تاکنون قادر بوده اند تا هر کوشش اجتماعی مطالبه کننده و جان‌به‌لب‌رسیده را با خشونت و حصر و زندان، بی رحمانه سرکوب نمایند و قاطعانه مانع از ایجاد هرنوع تشکلی که توانائی به چالش کشیدن اعمال آنها را داشته باشدّ بشوند.
چه می‌توان کرد؟
در شرایط کنونی، مساله مهم و معمای اساسی این است که چگونه و در چه مدت و به چه بهایی می توان وضعیت موجود را به سمت تحولات لازم، بدون بهم زدن انضباط اجتماعی و امنیت داخلی کشور، در زمانی که که قشر حاکم کوچکترین انعطافی از خود نشان نمی‌دهد، سوق داد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78731
Zeitoons
اولویت «اراده ملی» در عرصه اراده‌ها
اولویت «اراده ملی» در عرصه اراده‌ها | سایت مستقل تحلیلی خبری
عبدالله نوری و آینده اصلاحات
محمدرضا سرداری
هر چه به پایان دولت روحانی نزدیک تر می شویم حل این مسئله که سرنوشت جمهوری اسلامی به کدام سمت و سو می رود، دشوارتر می شود. در طول دو دهه گذشته، اصلاحات و براندازی دو سرنوشتی بود که برای جمهوری اسلامی پیش بینی می شد. اما شرایط موجود نشان می دهد که رنگ سپهر سیاسی ایران در آستانه سال ۱۴۰۰ خاکستری چ‌تر شده است. در واقع می توان گفت که اصلاح‌طلبان، اصولگرایان و براندازان همگی به یک بن بست رسیده اند. بن بست به این معنا که هیچ از یک آنان نتوانسته اند تغییری در وضع موجود ایجاد کنند.
اصولگرایان گرچه با پشتوانه نهادهای منتسب به رهبری نفوذ وسیعی در کشور دارند و پس در اخنیار گرفتن مجلس برای کسب جایگاه ریاست جمهوری دور خیز کرده اند؛ اما اختلاف و شکاف میان آنان آنقدر زیاد است که قادر به مدیریت حتی مجلس نیز نیستند چه رسد به آن که دولتی بحران زده را نیز تحویل بگیرند.
وضعیت برای براندازان نیز دشوارتر شده است. از زمان روی کار آمدن ترامپ در آمریکا، فعالان سیاسی طرفدار براندازی جمهوری اسلامی کوشیده اند با بستر را برای کلنگی کردن نظام مساعد کنند. حمایت تلویحی دولت آمریکا از تغییر رژیم در ابتدای شروع به کار دولت ترامپ، خروج آمریکا از برجام و همچنین تحریم های اقتصادی آمریکا زمینه‌ساز اعتراضاتی در ایران شد که فعالان طرفدار براندازی نیز از آن بهره بردند. اما اکنون برای آنان روشن شده است که براندازی جمهوری اسلامی پروژه ای زودبازده نیست. از این رو با در نظر گرفتن شرایط عمومی جهان و منطقه و قابل پیش بینی تر شدن سیاست های ترامپ، براندازی نیز به امری دور دست بدل شده است.
اصلاح طلبان نیز وضعیت مشابهی دارند. پیچیدگی شرایط کشور از نظر سیاسی و اقتصادی، بی تفاوتی مردم به اوضاع سیاسی کشور و سرگرم شدن بیشتر طبقه متوسط به امر معیشت، گرانی و تورم، فقدان تئوری و همچنین تشکیلات چابک و تازه نفس برای خروج از این شرایط دست به دست هم داده و این نیروی سیاسی را زمین گیرتر کرده است. با این وجود برخی معتقدند که شاید هنوز دودی از کنده اصلاح طلبان شود.
به باور این ناظران، گرچه اصلاح طلبان سرمایه سیاسی خویش را پای قمار حمایت از دولت روحانی باخته اند؛ اما در مجموع وضعیت بهتری از بقیه جریان های سیاسی دارند. چه آن دسته که نقد اساسی به وضعیت مدیریت کلان کشور دارند و خواستار اصلاحات بنیادین در کشورند و چه آنانی که همچنان تلاش می کنند تا حمایت اصلاح طلبان از روحانی را توجیه کرده و می گویند در هر شرایطی خواستار مشارکت در سیاست هستند صرف نظر از این که زمینه برای رقابت سیاسی فراهم باشد یا خیر.
از زمانی که محمد رضا عارف و عبدالواحد موسوی لاری، رئیس و نایب رئیس شورای سیاستگذاری اصلاح طلبان از سمت های خویش استعفا دادند؛ بحث های مفصلی در میان احزاب عضو این شورا در گرفته و برخی از آن احزاب نیز از عضویت در این شورا انصراف دادند. در همین حال خبرهایی رسیده که شورای سیاستگذاری اصلاح طلبان در حال رایزنی برای یافتن جانشینی برای محمدرضا عارف است. در این میان سه نام بیش از همه توجه را به خویش جلب می کند. عبدالله نوری، بهزاد نبوی و مجید انصاری. سه نام که هر یک سه گرایش متفاوت را در میان اصلاح طلبان نمایندگی می کند.
مجید انصاری از نظر رویه سیاسی تفاوتی با محمدرضا عارف ندارد...
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78784
محمدرضا سرداری
هر چه به پایان دولت روحانی نزدیک تر می شویم حل این مسئله که سرنوشت جمهوری اسلامی به کدام سمت و سو می رود، دشوارتر می شود. در طول دو دهه گذشته، اصلاحات و براندازی دو سرنوشتی بود که برای جمهوری اسلامی پیش بینی می شد. اما شرایط موجود نشان می دهد که رنگ سپهر سیاسی ایران در آستانه سال ۱۴۰۰ خاکستری چ‌تر شده است. در واقع می توان گفت که اصلاح‌طلبان، اصولگرایان و براندازان همگی به یک بن بست رسیده اند. بن بست به این معنا که هیچ از یک آنان نتوانسته اند تغییری در وضع موجود ایجاد کنند.
اصولگرایان گرچه با پشتوانه نهادهای منتسب به رهبری نفوذ وسیعی در کشور دارند و پس در اخنیار گرفتن مجلس برای کسب جایگاه ریاست جمهوری دور خیز کرده اند؛ اما اختلاف و شکاف میان آنان آنقدر زیاد است که قادر به مدیریت حتی مجلس نیز نیستند چه رسد به آن که دولتی بحران زده را نیز تحویل بگیرند.
وضعیت برای براندازان نیز دشوارتر شده است. از زمان روی کار آمدن ترامپ در آمریکا، فعالان سیاسی طرفدار براندازی جمهوری اسلامی کوشیده اند با بستر را برای کلنگی کردن نظام مساعد کنند. حمایت تلویحی دولت آمریکا از تغییر رژیم در ابتدای شروع به کار دولت ترامپ، خروج آمریکا از برجام و همچنین تحریم های اقتصادی آمریکا زمینه‌ساز اعتراضاتی در ایران شد که فعالان طرفدار براندازی نیز از آن بهره بردند. اما اکنون برای آنان روشن شده است که براندازی جمهوری اسلامی پروژه ای زودبازده نیست. از این رو با در نظر گرفتن شرایط عمومی جهان و منطقه و قابل پیش بینی تر شدن سیاست های ترامپ، براندازی نیز به امری دور دست بدل شده است.
اصلاح طلبان نیز وضعیت مشابهی دارند. پیچیدگی شرایط کشور از نظر سیاسی و اقتصادی، بی تفاوتی مردم به اوضاع سیاسی کشور و سرگرم شدن بیشتر طبقه متوسط به امر معیشت، گرانی و تورم، فقدان تئوری و همچنین تشکیلات چابک و تازه نفس برای خروج از این شرایط دست به دست هم داده و این نیروی سیاسی را زمین گیرتر کرده است. با این وجود برخی معتقدند که شاید هنوز دودی از کنده اصلاح طلبان شود.
به باور این ناظران، گرچه اصلاح طلبان سرمایه سیاسی خویش را پای قمار حمایت از دولت روحانی باخته اند؛ اما در مجموع وضعیت بهتری از بقیه جریان های سیاسی دارند. چه آن دسته که نقد اساسی به وضعیت مدیریت کلان کشور دارند و خواستار اصلاحات بنیادین در کشورند و چه آنانی که همچنان تلاش می کنند تا حمایت اصلاح طلبان از روحانی را توجیه کرده و می گویند در هر شرایطی خواستار مشارکت در سیاست هستند صرف نظر از این که زمینه برای رقابت سیاسی فراهم باشد یا خیر.
از زمانی که محمد رضا عارف و عبدالواحد موسوی لاری، رئیس و نایب رئیس شورای سیاستگذاری اصلاح طلبان از سمت های خویش استعفا دادند؛ بحث های مفصلی در میان احزاب عضو این شورا در گرفته و برخی از آن احزاب نیز از عضویت در این شورا انصراف دادند. در همین حال خبرهایی رسیده که شورای سیاستگذاری اصلاح طلبان در حال رایزنی برای یافتن جانشینی برای محمدرضا عارف است. در این میان سه نام بیش از همه توجه را به خویش جلب می کند. عبدالله نوری، بهزاد نبوی و مجید انصاری. سه نام که هر یک سه گرایش متفاوت را در میان اصلاح طلبان نمایندگی می کند.
مجید انصاری از نظر رویه سیاسی تفاوتی با محمدرضا عارف ندارد...
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78784
Zeitoons
عبدالله نوری و آینده اصلاحات
عبدالله نوری و آینده اصلاحات | سایت مستقل تحلیلی خبری
به دادگاه نمی‌روم؛ هر چه بادا باد
لایحه دفاعیه به پیشگاه ملت | صدیقه وسمقی
مقدمه
۱۴ مرداد ماه ۹۹، من و برخی از دوستانی که بیانیه ی اعتراض به کشتار آبان ماه ۹۸ را امضا کرده بودیم، برای سومین بار به شعبه ی ۲۶ دادگاه انقلاب احضار شدیم. جلسه ی اول ۴ تیر، جلسه ی دوم ۲۴ تیر و جلسه ی سوم ۱۴ مرداد بود که در این روز ختم رسیدگی اعلام گردید و اکنون باید منتظر صدور رای بود. من در هیچیک از جلسات شرکت نکردم که دلایل آن را در لایحه ی زیر بیان نموده ام. وکیل اینجانب جناب آقای سید محمود علیزاده طباطبایی به صلاحیت دادگاه انقلاب برای رسیدگی به اتهامات سیاسی اعتراض نمود و علاوه بر آن به صلاحیت شخص قاضی، ایمان افشاری نیز اعتراض کرد. قاضی شعبه دارای دو پست سازمانی است. ایشان علاوه بر آنکه رئیس شعبه ی ۲۶ دادگاه انقلاب است، رئیس حفاظت اطلاعات دادگاه انقلاب نیز می باشد، که به گفته ی وکیلم این امر خلاف قانون اساسی است و صلاحیت قاضی را مخدوش می سازد. آقای علیزاده به قاضی گفته است : شما رئیس حفاظت اطلاعات دادگاه انقلاب هستید و با این سمت در واقع پلیس هستید. شما همزمان نمی توانید هم پلیس باشید و هم قاضی. علیرغم اشکالات قانونی مهمی که به صلاحیت دادگاه وارد است، قاضی ختم رسیدگی را اعلام نمود. از آنجا که رسیدگی به اتهامات سیاسی باید در دادگاه علنی و با حضور هیئت منصفه انجام شود، اینجانب لایحه ی دفاعیه ی خود را تقدیم افکار عمومی می نمایم.
لایحه‌ی دفاعیه به نام خداوند آزادی و خرد
این جانب صدیقه وسمقی، شاعر، نویسنده، عضو هیئت علمی سابق دانشکده ی الهیات دانشگاه تهران و پژوهشگر علوم اسلامی، با شکایت وزارت اطلاعات و معاونت حقوقی سازمان سپاه پاسداران در تاریخ ۴ تیر ماه ۹۹ به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب برای رسیدگی به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام فراخوانده شده ام؛ اما به دلایل زیر در دادگاه حضور نخواهم یافت.
دلایل عدم حضور در دادگاه انقلاب:
۱- طبق اصول ۱۵۹ و ۶۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و نیز اصولی مانند ۳۲، ۳۴، ۳۶ و ۳۷ که از مراجع صالحه می گوید، دادگاه انقلاب صلاحیت رسیدگی به دعاوی را ندارد و کلیه ی دعاوی باید در دادگستری مورد رسیدگی قرار گیرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78838
لایحه دفاعیه به پیشگاه ملت | صدیقه وسمقی
مقدمه
۱۴ مرداد ماه ۹۹، من و برخی از دوستانی که بیانیه ی اعتراض به کشتار آبان ماه ۹۸ را امضا کرده بودیم، برای سومین بار به شعبه ی ۲۶ دادگاه انقلاب احضار شدیم. جلسه ی اول ۴ تیر، جلسه ی دوم ۲۴ تیر و جلسه ی سوم ۱۴ مرداد بود که در این روز ختم رسیدگی اعلام گردید و اکنون باید منتظر صدور رای بود. من در هیچیک از جلسات شرکت نکردم که دلایل آن را در لایحه ی زیر بیان نموده ام. وکیل اینجانب جناب آقای سید محمود علیزاده طباطبایی به صلاحیت دادگاه انقلاب برای رسیدگی به اتهامات سیاسی اعتراض نمود و علاوه بر آن به صلاحیت شخص قاضی، ایمان افشاری نیز اعتراض کرد. قاضی شعبه دارای دو پست سازمانی است. ایشان علاوه بر آنکه رئیس شعبه ی ۲۶ دادگاه انقلاب است، رئیس حفاظت اطلاعات دادگاه انقلاب نیز می باشد، که به گفته ی وکیلم این امر خلاف قانون اساسی است و صلاحیت قاضی را مخدوش می سازد. آقای علیزاده به قاضی گفته است : شما رئیس حفاظت اطلاعات دادگاه انقلاب هستید و با این سمت در واقع پلیس هستید. شما همزمان نمی توانید هم پلیس باشید و هم قاضی. علیرغم اشکالات قانونی مهمی که به صلاحیت دادگاه وارد است، قاضی ختم رسیدگی را اعلام نمود. از آنجا که رسیدگی به اتهامات سیاسی باید در دادگاه علنی و با حضور هیئت منصفه انجام شود، اینجانب لایحه ی دفاعیه ی خود را تقدیم افکار عمومی می نمایم.
لایحه‌ی دفاعیه به نام خداوند آزادی و خرد
این جانب صدیقه وسمقی، شاعر، نویسنده، عضو هیئت علمی سابق دانشکده ی الهیات دانشگاه تهران و پژوهشگر علوم اسلامی، با شکایت وزارت اطلاعات و معاونت حقوقی سازمان سپاه پاسداران در تاریخ ۴ تیر ماه ۹۹ به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب برای رسیدگی به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام فراخوانده شده ام؛ اما به دلایل زیر در دادگاه حضور نخواهم یافت.
دلایل عدم حضور در دادگاه انقلاب:
۱- طبق اصول ۱۵۹ و ۶۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و نیز اصولی مانند ۳۲، ۳۴، ۳۶ و ۳۷ که از مراجع صالحه می گوید، دادگاه انقلاب صلاحیت رسیدگی به دعاوی را ندارد و کلیه ی دعاوی باید در دادگستری مورد رسیدگی قرار گیرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78838
Zeitoons
به دادگاه نمی‌روم؛ هر چه بادا باد
به دادگاه نمی‌روم؛ هر چه بادا باد | سایت مستقل تحلیلی خبری
مهدی نوربخش
از دخالت نظامی در سوریه تا قرارداد با چین
جناب ظریف در سیاست خارجی به‌کجا رسیده ایم؟
اوضاع فعلی کشور:
جناب دکتر محمد جواد ظریف، وزیر امورخارجه محترم جمهوری اسلامی ایران، شاید در هیچ زمانی در تاریخ بیش از چهل سال بعد از انقلاب اسلامی، ایران اینگونه با چالش اقتصادی، فقر چشمگیر، بیماری کرونا، فساد گسترده، بی اعتمادی ملی و مردان سیاسی ناتوان و بی‌تفاوت به رنج ومحنت مردم روبرو نبوده است.
در حیطه سیاست خارجی، کشورما بیش از هر زمان دیگری با بی‌اعتباری و بی‌اعتمادی جهانی روبرو است و روزبه‌روز دامنه نفوذ ایران در منطقه کمتر شده و دستمان به نهادها و منابع جهانی کوتاه تر می‌شود. عدم داشتن یک دکترین در سیاست خارجی و فقدان طراحی آن توسط کسانی‌که سیاست خارجی و دیپلماسی را می‌فهمند، باعث کاهش نفوذ منطقه‌ای جمهوری اسلامی، شکست پروژه های سیاسی و نظامی درهمسایگی خلیج فارس و ازدیاد دشمنان در سطح منطقه و جهان شده است.
وقتی به جلسه شورای امنیت سازمان ملل متحد رفتید، کشوری از ظعیف و قوی نبود که منتقد سیاست‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی نباشد. جای تعجب نداشت که عضو غیر دائمی شورای امنیت سازمان ملل متحد، کشور تونس، یک کشور مسلمان نشین، سیاست‌های منطقه‌ای کشور ما محکوم کند؟ این همان کشوری‌ست، که مردمش برای محکوم کردن قتل فجیع خاشقجی به خیابان‌ها آمدند تا به سفر محمد بن سلمان به آن کشور اعتراض کنند تا جائیکه او مجبور شد سفر خود را ناتمام گذاشته و به کشورش برگردد.
آری جناب وزیر ما حمایت یک کشور مسلمان انقلاب کرده را از دست داده‌ایم. اما تونس تنها کشوری نیست که مردمش تصویری منفی در ذهن خود از ایران دارند. برپایه یک نظرسنجی که سازمان پیو (Pew) در سال ۲۰۱۳ از ۳۹ کشور دنیا در رابطه ایران انجام داده، مردم این کشورها اکثرا یک تصویر و تصور کاملا منفی از ایران در ذهنشان داشتند. در این نظر سنجی کشورهای معدودی نظیر پاکستان و سنگال تصویر اکثر مردمشان از کشور ما مثبت بوده و بر منفی این تصویر پیشی گرفته است. اما جای تعجب ندارد که چرا ۶۸% مردم ترکیه نسبت به ۱۹% ، فلسطین ۵۵% به ۳۷% و تونس ۴۴% نسبت به ۳۰% تصویری کاملا منفی از ایران در ذهنشان شکل گرفته است. جناب وزیر با فلسطین و مردمش چه کرده‌ایم که اکثر فلسطینیان نمی‌خواهند کشور ما از حقشان در مجامع بین المللی دفاع کند؟ وقتی رهبری جمهوری اسلامی ایران از «اتحاد امت اسلامی» سخن می‌گوید، راجع به کدام مردم و کدام کشور حرف میزند؟ آیا او در دنیای تخیل زندگی نمی‌کنند؟
در هفته‌های گذشته به مجلس شورای اسلامی رفتید تا به نمایندگاه مجلس یازدهم گزارشی از عملکرد سیاست خارجی کشور ارائه دهید. در مقابل رفتار سخیف و شنیع نمایندگان و سئولات نامربوط و جهت دار آنها که بیشتر برای بی‌اعتبار کردن دولت مطرح می‌شد، نهایت کوشش را کردید که از جایگاه خود بعنوان کارگزار و نه سیاست گذار در جمهوری اسلامی ایران دفاع کنید. جان کلام بحث شما این بود که آنچه در صحنه سیاست خارجی کشور شکل می‌گیرد و اتفاق می‌افتد، به شما مربوط نبوده و ...
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78861
از دخالت نظامی در سوریه تا قرارداد با چین
جناب ظریف در سیاست خارجی به‌کجا رسیده ایم؟
اوضاع فعلی کشور:
جناب دکتر محمد جواد ظریف، وزیر امورخارجه محترم جمهوری اسلامی ایران، شاید در هیچ زمانی در تاریخ بیش از چهل سال بعد از انقلاب اسلامی، ایران اینگونه با چالش اقتصادی، فقر چشمگیر، بیماری کرونا، فساد گسترده، بی اعتمادی ملی و مردان سیاسی ناتوان و بی‌تفاوت به رنج ومحنت مردم روبرو نبوده است.
در حیطه سیاست خارجی، کشورما بیش از هر زمان دیگری با بی‌اعتباری و بی‌اعتمادی جهانی روبرو است و روزبه‌روز دامنه نفوذ ایران در منطقه کمتر شده و دستمان به نهادها و منابع جهانی کوتاه تر می‌شود. عدم داشتن یک دکترین در سیاست خارجی و فقدان طراحی آن توسط کسانی‌که سیاست خارجی و دیپلماسی را می‌فهمند، باعث کاهش نفوذ منطقه‌ای جمهوری اسلامی، شکست پروژه های سیاسی و نظامی درهمسایگی خلیج فارس و ازدیاد دشمنان در سطح منطقه و جهان شده است.
وقتی به جلسه شورای امنیت سازمان ملل متحد رفتید، کشوری از ظعیف و قوی نبود که منتقد سیاست‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی نباشد. جای تعجب نداشت که عضو غیر دائمی شورای امنیت سازمان ملل متحد، کشور تونس، یک کشور مسلمان نشین، سیاست‌های منطقه‌ای کشور ما محکوم کند؟ این همان کشوری‌ست، که مردمش برای محکوم کردن قتل فجیع خاشقجی به خیابان‌ها آمدند تا به سفر محمد بن سلمان به آن کشور اعتراض کنند تا جائیکه او مجبور شد سفر خود را ناتمام گذاشته و به کشورش برگردد.
آری جناب وزیر ما حمایت یک کشور مسلمان انقلاب کرده را از دست داده‌ایم. اما تونس تنها کشوری نیست که مردمش تصویری منفی در ذهن خود از ایران دارند. برپایه یک نظرسنجی که سازمان پیو (Pew) در سال ۲۰۱۳ از ۳۹ کشور دنیا در رابطه ایران انجام داده، مردم این کشورها اکثرا یک تصویر و تصور کاملا منفی از ایران در ذهنشان داشتند. در این نظر سنجی کشورهای معدودی نظیر پاکستان و سنگال تصویر اکثر مردمشان از کشور ما مثبت بوده و بر منفی این تصویر پیشی گرفته است. اما جای تعجب ندارد که چرا ۶۸% مردم ترکیه نسبت به ۱۹% ، فلسطین ۵۵% به ۳۷% و تونس ۴۴% نسبت به ۳۰% تصویری کاملا منفی از ایران در ذهنشان شکل گرفته است. جناب وزیر با فلسطین و مردمش چه کرده‌ایم که اکثر فلسطینیان نمی‌خواهند کشور ما از حقشان در مجامع بین المللی دفاع کند؟ وقتی رهبری جمهوری اسلامی ایران از «اتحاد امت اسلامی» سخن می‌گوید، راجع به کدام مردم و کدام کشور حرف میزند؟ آیا او در دنیای تخیل زندگی نمی‌کنند؟
در هفته‌های گذشته به مجلس شورای اسلامی رفتید تا به نمایندگاه مجلس یازدهم گزارشی از عملکرد سیاست خارجی کشور ارائه دهید. در مقابل رفتار سخیف و شنیع نمایندگان و سئولات نامربوط و جهت دار آنها که بیشتر برای بی‌اعتبار کردن دولت مطرح می‌شد، نهایت کوشش را کردید که از جایگاه خود بعنوان کارگزار و نه سیاست گذار در جمهوری اسلامی ایران دفاع کنید. جان کلام بحث شما این بود که آنچه در صحنه سیاست خارجی کشور شکل می‌گیرد و اتفاق می‌افتد، به شما مربوط نبوده و ...
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78861
سایت خبری تحلیلی زیتون
از دخالت نظامی در سوریه تا قرارداد با چین | سایت خبری تحلیلی زیتون
اوضاع فعلی کشور: جناب دکتر محمد جواد ظریف، وزیر امورخارجه محترم جمهوری اسلامی ایران، شاید در هیچ زمانی در تاریخ بیش از چهل سال بعد از انقلاب اسلامی، ایران اینگونه با چالش اقتصادی، فقر چشمگیر، بیماری کرونا، فساد گسترده، بی اعتمادی ملی و مردان سیاسی ناتوان…
یکصد و چهارده سال پس از مشروطه
عدالتخانه نداریم
زیتون- سولماز ایکدر: صد و چهارده سال و دو روز از امضای فرمان مشروطه می‌گذرد؛ اگر هم بخواهیم مبدا را آغاز انقلاب مشروطه حساب کنیم٬ صد و پانزده سال از روزی که مردم برای اولین بار در تاریخ معاصر ایران به امید «زندگی بهتر» به خیابان‌ها آمدند، می‌گذرد. امیدی که هنوز رخت واقعیت به تن نکرده‌است.
مردم به جان آمده از ظلم و فقدان قانون مدون، برای حداقل دو خواست مشخص صد و پانزده سال پیش علم اعتراض را بلند کرده بودند٬ عدالتخانه و مشروط شدن قدرت.
پس از انقلاب مشروطه، ایران یک انقلاب کلاسیک و جنبش‌ها و نهضت‌های بسیاری را از سرگذراند، اما همچنان در حسرت «عدالتخانه» و مجلسی که بتواند «قدرت را مشروط» کند٬ باقی مانده است.
عدالتخانه می‌خواهیم
درخواست تاسیس عدالتخانه از مهمترین خواست‌های «مهاجرین صغری» بود.
بعد از ماجرای گران شدن قند، عین الدوله، صدراعظم وقت به علاءالدوله حاکم وقت تهران دستور سرکوب را داد، او هم ۱۹ نفر از بازاریان و کسبه را به جرم گران کردن قند به چوب بست. این اقدام اعتراض بازاریان، روحانیان و روشنفکران را برانگیخت و با انتشار این خبر، بازرگانان با تعطیل کردن بازار به همراه علما در مسجد شاه گرد آمدند و «عدالتخانه» خواستند؛ خواستی که با بی‌تفاوتی مواجه شد.
پس از حوادثی چون به چوب بستن بازرگانان و ماجرای مسیو نوژ بلژیکی، جمعی از روحانیان و بازرگانان در یک اقدام اعتراض‌آمیز از تهران خارج شدند و در حرم عبدالعظیم تحصن کردند. این رخداد که بعدها به «مهاجرت صغری» مشهور شد، نزدیک به یک ماه ادامه یافت.
پس از آن بود که مظفرالدین شاه دستور برپایی عدالتخانه را صادر کرد. اما عین الدوله که از مخالفان سرسخت عدالتخانه بود، سعی داشت این دستور را اجرا نکند و تاسیس عدالتخانه را به تاخیر اندازد. به همین دلیل بود که در مهاجرت صغری، معترضان درخواست‌هایی همچون عزل عین الدوله را هم مطرح کردند. ناظم الاسلام کرمانی مهمترین خواسته بست‌نشینان عبدالعظیم را بنای عدالتخانه در هر بلدی از بلاد ایران دانسته است که به عرایض و تظلمات رعیت به صورت عادلانه رسیدگی شود.
سرانجام در ۲۲ دی ۱۲۸۵ خورشیدی مظفرالدین شاه در نامه‌ای به صدراعظم خود دستور تاسیس عدالتخانه را صادر کرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78808
عدالتخانه نداریم
زیتون- سولماز ایکدر: صد و چهارده سال و دو روز از امضای فرمان مشروطه می‌گذرد؛ اگر هم بخواهیم مبدا را آغاز انقلاب مشروطه حساب کنیم٬ صد و پانزده سال از روزی که مردم برای اولین بار در تاریخ معاصر ایران به امید «زندگی بهتر» به خیابان‌ها آمدند، می‌گذرد. امیدی که هنوز رخت واقعیت به تن نکرده‌است.
مردم به جان آمده از ظلم و فقدان قانون مدون، برای حداقل دو خواست مشخص صد و پانزده سال پیش علم اعتراض را بلند کرده بودند٬ عدالتخانه و مشروط شدن قدرت.
پس از انقلاب مشروطه، ایران یک انقلاب کلاسیک و جنبش‌ها و نهضت‌های بسیاری را از سرگذراند، اما همچنان در حسرت «عدالتخانه» و مجلسی که بتواند «قدرت را مشروط» کند٬ باقی مانده است.
عدالتخانه می‌خواهیم
درخواست تاسیس عدالتخانه از مهمترین خواست‌های «مهاجرین صغری» بود.
بعد از ماجرای گران شدن قند، عین الدوله، صدراعظم وقت به علاءالدوله حاکم وقت تهران دستور سرکوب را داد، او هم ۱۹ نفر از بازاریان و کسبه را به جرم گران کردن قند به چوب بست. این اقدام اعتراض بازاریان، روحانیان و روشنفکران را برانگیخت و با انتشار این خبر، بازرگانان با تعطیل کردن بازار به همراه علما در مسجد شاه گرد آمدند و «عدالتخانه» خواستند؛ خواستی که با بی‌تفاوتی مواجه شد.
پس از حوادثی چون به چوب بستن بازرگانان و ماجرای مسیو نوژ بلژیکی، جمعی از روحانیان و بازرگانان در یک اقدام اعتراض‌آمیز از تهران خارج شدند و در حرم عبدالعظیم تحصن کردند. این رخداد که بعدها به «مهاجرت صغری» مشهور شد، نزدیک به یک ماه ادامه یافت.
پس از آن بود که مظفرالدین شاه دستور برپایی عدالتخانه را صادر کرد. اما عین الدوله که از مخالفان سرسخت عدالتخانه بود، سعی داشت این دستور را اجرا نکند و تاسیس عدالتخانه را به تاخیر اندازد. به همین دلیل بود که در مهاجرت صغری، معترضان درخواست‌هایی همچون عزل عین الدوله را هم مطرح کردند. ناظم الاسلام کرمانی مهمترین خواسته بست‌نشینان عبدالعظیم را بنای عدالتخانه در هر بلدی از بلاد ایران دانسته است که به عرایض و تظلمات رعیت به صورت عادلانه رسیدگی شود.
سرانجام در ۲۲ دی ۱۲۸۵ خورشیدی مظفرالدین شاه در نامه‌ای به صدراعظم خود دستور تاسیس عدالتخانه را صادر کرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78808
Zeitoons
عدالتخانه نداریم
عدالتخانه نداریم | سایت مستقل تحلیلی خبری
پرونده ویژه فساد| تیم نعمت‌زاده
جلیل سبحانی؛ متهم مشترک پرونده طبری و پتروشیمی
زیتون ـ فریبرز کلانتری: جلیل سبحانی، متهم مشترک در پرونده اکبر طبری و پتروشیمی است. مدیر عامل اسپک، یکی از شرکت‌های بزرگ پتروشیمی ایران، که در همسایگی اکبر طبری در برج روما رزیدنس زندگی می‌کرد.
جلیل سبحانی متولد سال ۱۳۴۳ در شازند اراک است که اتفاقا کار اصلی‌اش از کارمندی در مجموعه پتروشیمی شازند اراک آغاز می‌شود. او یکی از متهمانی است که سال‌ها در رأس شرکت‌های مهم زیر مجموعه بازرگانی پتروشیمی مشغول به کار بوده است. وظیفه مهم این شرکت‌ها، عمدتا خرید تجهیزات سنگین بوده و محل مناسبی برای زد و بندهای مالی بوده‌اند.
تیم نعمت‌زاده
گفته می‌شود که سبحانی در سال ۷۸ با درخواست محمدرضا نعمت‌زاده که در آن زمان مدیرعامل شرکت پتروشیمی بوده، از کارمندی شرکت شازند اراک به شرکت اسپک در تهران منتقل شده و مسیر اختلاس‌های کلان وی با پشتوانه تیم «نعمت‌زاده» فراهم شده است.
طی سال‌های اخیر نام نعمت‌زاده، وزیر صنعت دولت یازدهم، به کرات بر سر پرونده‌های متعدد فساد مالیِ اطرافیانش شنیده می‌شود. در آخرین مورد علی اشرف ریاحی، داماد نعمت زاده و از متهمان فساد ۶.۶ میلیارد یورویی پتروشیمی، از کشور متواری شده است. پیش از این هم شبنم نعمت‌زاده، فرزند وزیر پیشین، به اتهام اخلال در نظام اقتصادی کشور به ۲۰ سال زندان، ۷۴ ضربه شلاق، محرومیت دائم از خدمات دولتی و رد مال محکوم شده بود.
جلیل سبحانی پس از انتقال از شرکت شازند اراک، مدیرعامل اسپک شد و در سال ۸۸، اسپک مسئولیت ساخت، تجهیز و خرید تجهیزات پتروشیمی را به همراه شرکت بازرگانی پتروشیمی در اختیار گرفت.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78856
جلیل سبحانی؛ متهم مشترک پرونده طبری و پتروشیمی
زیتون ـ فریبرز کلانتری: جلیل سبحانی، متهم مشترک در پرونده اکبر طبری و پتروشیمی است. مدیر عامل اسپک، یکی از شرکت‌های بزرگ پتروشیمی ایران، که در همسایگی اکبر طبری در برج روما رزیدنس زندگی می‌کرد.
جلیل سبحانی متولد سال ۱۳۴۳ در شازند اراک است که اتفاقا کار اصلی‌اش از کارمندی در مجموعه پتروشیمی شازند اراک آغاز می‌شود. او یکی از متهمانی است که سال‌ها در رأس شرکت‌های مهم زیر مجموعه بازرگانی پتروشیمی مشغول به کار بوده است. وظیفه مهم این شرکت‌ها، عمدتا خرید تجهیزات سنگین بوده و محل مناسبی برای زد و بندهای مالی بوده‌اند.
تیم نعمت‌زاده
گفته می‌شود که سبحانی در سال ۷۸ با درخواست محمدرضا نعمت‌زاده که در آن زمان مدیرعامل شرکت پتروشیمی بوده، از کارمندی شرکت شازند اراک به شرکت اسپک در تهران منتقل شده و مسیر اختلاس‌های کلان وی با پشتوانه تیم «نعمت‌زاده» فراهم شده است.
طی سال‌های اخیر نام نعمت‌زاده، وزیر صنعت دولت یازدهم، به کرات بر سر پرونده‌های متعدد فساد مالیِ اطرافیانش شنیده می‌شود. در آخرین مورد علی اشرف ریاحی، داماد نعمت زاده و از متهمان فساد ۶.۶ میلیارد یورویی پتروشیمی، از کشور متواری شده است. پیش از این هم شبنم نعمت‌زاده، فرزند وزیر پیشین، به اتهام اخلال در نظام اقتصادی کشور به ۲۰ سال زندان، ۷۴ ضربه شلاق، محرومیت دائم از خدمات دولتی و رد مال محکوم شده بود.
جلیل سبحانی پس از انتقال از شرکت شازند اراک، مدیرعامل اسپک شد و در سال ۸۸، اسپک مسئولیت ساخت، تجهیز و خرید تجهیزات پتروشیمی را به همراه شرکت بازرگانی پتروشیمی در اختیار گرفت.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78856
سایت خبری تحلیلی زیتون
جلیل سبحانی؛ متهم مشترک پرونده طبری و پتروشیمی | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون ـ فریبرز کلانتری: جلیل سبحانی، متهم مشترک در پرونده اکبر طبری و پتروشیمی است. مدیر عامل اسپک، یکی از شرکت‌های بزرگ پتروشیمی ایران، که در همسایگی اکبر طبری در برج روما رزیدنس زندگی می‌کرد. جلیل سبحانی متولد سال ۱۳۴۳ در شازند اراک است که اتفاقا کار اصلی‌اش…
مهدی نوربخش
عربستان سعودی اتمی شده است
عربستان سعودی با کمک چین موفق شده است که یک تاسیسات اتمی برای تولید کیک زرد از طریق به‌کارگیری سنگ معدن اورانیوم (Uranium Ore) ایجاد کند. این تاسیسات مخفی در شمال غربی این کشور در نزدیکی شهر الاولا ساخته شده است. بسیاری از کشورهای غربی خصوصا با وجود محمد بن سلمان، شاهزاده غیر قابل پیش‌بیتی این کشورکه در جایگاه قدرت مطلق در عربستان سعودی قرار گرفته، نگران هستند که او به‌دنبال ساخت بمب اتم برای این کشور باشد.
اعضاء کنگره آمریکا از هر دو جناح دموکرات و جمهوری‌خواه هم بسیار نگران تلاش عربستان سعودی در این راستا بوده و این کوشش را به‌دنبال ادعای محمد سلمان در سال ۲۰۱۸ که گفته بود «اگر ایران بمب اتم بسازد، ما بزودی بدنبال ساختن بمب اتم خواهیم رفت» میدانند.
عربستان سعودی و اسرائیل که از ابتدا مخالف برجام بوده اند و برایشان گزینه نظامی در مقابل ایران تنها گزینه قابل قبول بود، با پخش اخبار نادرست، هرگز ادعای ایران را که به‌دنبال ساختن بمب اتم نیست قبول نکرده و اکنون این کشورعربی کوشش می‌کند، اتمی شود.
اسرائیل هم از طریق عربستان سعودی و چین در کم و کیف ساخت تاسیسات اتمی عربستان سعودی قرار گرفته و اطمینان پیدا کرده اند که برنامه هسته ای این کشور برای اسرائیل تهدیدی بشمار نمی‌رود. اگر سعودی‌ها قرار داد ان پی تی (NPT) را امضا کنند، تولید کیک زرد، مادامی‌کخ در همان سطح بماند، هیچ قانون بین المللی را زیر پا نمی‌گذارد. اولی هینونن، معاون آژانس بین المللی انژی هسته ای (International Atomic Energy Agency-IAEA) اعتقاد دارد مادامی‌که تولید کیک زرد به محصول دیگری به‌نام هکسافلوراید (Hexafluoride) تبدیل نشود که این محصول به غنی سازی اورانیوم منجر شده و زمینه را برای غنی سازی بالای اورانیوم که برای ساخت بمب اتم از آن استفاده می‌شود، آماده نکند، مشکلی وجود ندارد.
سفارت چین در واشنگتن حاضر نشده است به روزنامه وال استریت جورنال که گزارش مفصلی برروی برنامه هسته ای عربستان سعودی تهیه کرده، در این رابطه و همکاری بین دو کشور برای ساختن یک تاسیسات اتمی اطلاعات بیشتری داده و یا حتی آنرا تایید کند.
وزارت امورخارجه امریکا از خبر اینکه واشنگتن و ریاض بر سر این پروژه مخصوص بین عربستان سعودی و چین صحبت کرده‌اند، امتناع کرده اما گفته است که همکاری ریاض و پکن را برای ایجاد تاسیسات اتمی بسیار خطرناک تلقی می‌کند.
در سال ۲۰۱۲ میلادی کشور چین و عربستان سعودی بر سر ساختن تاسیسات اتمی در این کشور گفتگو کرده بودند و در سال ۲۰۱۷ عربستان سعودی با کمپانی ملی انرژی چین (China National Nuclear Corporation) یک معاهده دوستانه ای (Memorandum of Friendship) برای ساخت چنین تاسیساتی را امضا کرده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78897
عربستان سعودی اتمی شده است
عربستان سعودی با کمک چین موفق شده است که یک تاسیسات اتمی برای تولید کیک زرد از طریق به‌کارگیری سنگ معدن اورانیوم (Uranium Ore) ایجاد کند. این تاسیسات مخفی در شمال غربی این کشور در نزدیکی شهر الاولا ساخته شده است. بسیاری از کشورهای غربی خصوصا با وجود محمد بن سلمان، شاهزاده غیر قابل پیش‌بیتی این کشورکه در جایگاه قدرت مطلق در عربستان سعودی قرار گرفته، نگران هستند که او به‌دنبال ساخت بمب اتم برای این کشور باشد.
اعضاء کنگره آمریکا از هر دو جناح دموکرات و جمهوری‌خواه هم بسیار نگران تلاش عربستان سعودی در این راستا بوده و این کوشش را به‌دنبال ادعای محمد سلمان در سال ۲۰۱۸ که گفته بود «اگر ایران بمب اتم بسازد، ما بزودی بدنبال ساختن بمب اتم خواهیم رفت» میدانند.
عربستان سعودی و اسرائیل که از ابتدا مخالف برجام بوده اند و برایشان گزینه نظامی در مقابل ایران تنها گزینه قابل قبول بود، با پخش اخبار نادرست، هرگز ادعای ایران را که به‌دنبال ساختن بمب اتم نیست قبول نکرده و اکنون این کشورعربی کوشش می‌کند، اتمی شود.
اسرائیل هم از طریق عربستان سعودی و چین در کم و کیف ساخت تاسیسات اتمی عربستان سعودی قرار گرفته و اطمینان پیدا کرده اند که برنامه هسته ای این کشور برای اسرائیل تهدیدی بشمار نمی‌رود. اگر سعودی‌ها قرار داد ان پی تی (NPT) را امضا کنند، تولید کیک زرد، مادامی‌کخ در همان سطح بماند، هیچ قانون بین المللی را زیر پا نمی‌گذارد. اولی هینونن، معاون آژانس بین المللی انژی هسته ای (International Atomic Energy Agency-IAEA) اعتقاد دارد مادامی‌که تولید کیک زرد به محصول دیگری به‌نام هکسافلوراید (Hexafluoride) تبدیل نشود که این محصول به غنی سازی اورانیوم منجر شده و زمینه را برای غنی سازی بالای اورانیوم که برای ساخت بمب اتم از آن استفاده می‌شود، آماده نکند، مشکلی وجود ندارد.
سفارت چین در واشنگتن حاضر نشده است به روزنامه وال استریت جورنال که گزارش مفصلی برروی برنامه هسته ای عربستان سعودی تهیه کرده، در این رابطه و همکاری بین دو کشور برای ساختن یک تاسیسات اتمی اطلاعات بیشتری داده و یا حتی آنرا تایید کند.
وزارت امورخارجه امریکا از خبر اینکه واشنگتن و ریاض بر سر این پروژه مخصوص بین عربستان سعودی و چین صحبت کرده‌اند، امتناع کرده اما گفته است که همکاری ریاض و پکن را برای ایجاد تاسیسات اتمی بسیار خطرناک تلقی می‌کند.
در سال ۲۰۱۲ میلادی کشور چین و عربستان سعودی بر سر ساختن تاسیسات اتمی در این کشور گفتگو کرده بودند و در سال ۲۰۱۷ عربستان سعودی با کمپانی ملی انرژی چین (China National Nuclear Corporation) یک معاهده دوستانه ای (Memorandum of Friendship) برای ساخت چنین تاسیساتی را امضا کرده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78897
سایت خبری تحلیلی زیتون
عربستان سعودی اتمی شده است | سایت خبری تحلیلی زیتون
عربستان سعودی با کمک چین موفق شده است که یک تاسیسات اتمی برای تولید کیک زرد از طریق به‌کارگیری سنگ معدن اورانیوم (Uranium Ore) ایجاد کند. این تاسیسات مخفی در شمال غربی این کشور در نزدیکی شهر الاولا ساخته شده است. بسیاری از کشورهای غربی خصوصا با وجود محمد…
تأملی در چگونگی و چرایی ظهور و تکامل تشیع تاریخی
حسن یوسفی اشکوری
درآمد
اگر بپذیریم که امامت با شکل و شمایل و عرض و طولی که از قرن دوم به بعد در جوامع اسلامی و بیشتر ایرانی شکل گرفته، ناگزیر باید به این پرسش پاسخ دهیم که چرا و چگونه چنین اندیشه و نظریه ای پیدا شده و سامان یافته و در نهایت در قرن پنجم و پس از آن (و در اوج آن در روزگار حدود دویست و چهل ساله صفوی) قوام و دوام پیدا کرده است؟
در آغاز بگویم به لحاظ روشن شناسی من فهم و تفسیر تحولات تاریخی و اجتماعی را از عین به ذهن آغاز می کنم و نه برعکس. به دیگر سخن، بر این گمانم که ابتدا تحولات و تغییراتی در عرصه جامعه و واقعیت ها روی می دهد و آنگاه با انگیزه های مختلف و گاه پیچیده و پنهان از سویه های متنوع و احیانا متضاد برای آن تغییر و واقعیت نظریه پردازی می شود. با این حال نقش ذهنیت ها را نمی توان در تغییرات اجتماعی و تاریخی و عینی نادیده گرفت. شاید درست ترین سخن آن باشد که ذهنیت و عینیت در یک تعامل دیالکتیکی به واقعیت ها در بستر زمان شکل و شمایل می بخشند. بر این اساس، سخن من در اینجا تحلیل تاریخی است و نه مبحث اعتقادی و کلامی.
تحلیلی از چرایی توسعه و تکامل تشیع تاریخی
به گمانم حداقل سه عامل موجب آن شده است که اندیشه های کلامی – سیاسی شیعی از اواخر قرن اول و اوایل قرن دوم حول ایده محوری یعنی امامت و ولایت و در کانون آن شخص و شخصیت « امام» به تدریج شکل بگیرد و در گذر زمان و به مقتضای اوضاع و احوال ویژه جریانی که به «شیعه علی» شهرت داشته ذیل عنوان فرقه ای «شیعه» و یا تشیع ساخته و پرداخته شود. در تیپولوژی و کاراکتر امام، به مثابه محور و ستون خیمه اندیشه و نظام امامت شیعی (و بیشتر در تشیع باطنی و امامی)، امام هر روز از زمین بیشتر فاصله می گیرد و دارای فضایل و مناقب الهی و فرانسانی خاص می شود و حتی در جریان غالیان شیعی به صورت خداگونه ای در می آید که عالم و آدم به خاطر اینان (پنج نور آل عبا) و به طفیل وجودشان خلق شده و حتی رزق و روزی آدمیان در دست آنان است.
اما این سه عامل به اختصار چنین است:
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78871
حسن یوسفی اشکوری
درآمد
اگر بپذیریم که امامت با شکل و شمایل و عرض و طولی که از قرن دوم به بعد در جوامع اسلامی و بیشتر ایرانی شکل گرفته، ناگزیر باید به این پرسش پاسخ دهیم که چرا و چگونه چنین اندیشه و نظریه ای پیدا شده و سامان یافته و در نهایت در قرن پنجم و پس از آن (و در اوج آن در روزگار حدود دویست و چهل ساله صفوی) قوام و دوام پیدا کرده است؟
در آغاز بگویم به لحاظ روشن شناسی من فهم و تفسیر تحولات تاریخی و اجتماعی را از عین به ذهن آغاز می کنم و نه برعکس. به دیگر سخن، بر این گمانم که ابتدا تحولات و تغییراتی در عرصه جامعه و واقعیت ها روی می دهد و آنگاه با انگیزه های مختلف و گاه پیچیده و پنهان از سویه های متنوع و احیانا متضاد برای آن تغییر و واقعیت نظریه پردازی می شود. با این حال نقش ذهنیت ها را نمی توان در تغییرات اجتماعی و تاریخی و عینی نادیده گرفت. شاید درست ترین سخن آن باشد که ذهنیت و عینیت در یک تعامل دیالکتیکی به واقعیت ها در بستر زمان شکل و شمایل می بخشند. بر این اساس، سخن من در اینجا تحلیل تاریخی است و نه مبحث اعتقادی و کلامی.
تحلیلی از چرایی توسعه و تکامل تشیع تاریخی
به گمانم حداقل سه عامل موجب آن شده است که اندیشه های کلامی – سیاسی شیعی از اواخر قرن اول و اوایل قرن دوم حول ایده محوری یعنی امامت و ولایت و در کانون آن شخص و شخصیت « امام» به تدریج شکل بگیرد و در گذر زمان و به مقتضای اوضاع و احوال ویژه جریانی که به «شیعه علی» شهرت داشته ذیل عنوان فرقه ای «شیعه» و یا تشیع ساخته و پرداخته شود. در تیپولوژی و کاراکتر امام، به مثابه محور و ستون خیمه اندیشه و نظام امامت شیعی (و بیشتر در تشیع باطنی و امامی)، امام هر روز از زمین بیشتر فاصله می گیرد و دارای فضایل و مناقب الهی و فرانسانی خاص می شود و حتی در جریان غالیان شیعی به صورت خداگونه ای در می آید که عالم و آدم به خاطر اینان (پنج نور آل عبا) و به طفیل وجودشان خلق شده و حتی رزق و روزی آدمیان در دست آنان است.
اما این سه عامل به اختصار چنین است:
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78871
سایت خبری تحلیلی زیتون
تأملی در چگونگی و چرایی ظهور و تکامل تشیع تاریخی | سایت خبری تحلیلی زیتون
درآمد اگر بپذیریم که امامت با شکل و شمایل و عرض و طولی که از قرن دوم به بعد در جوامع اسلامی و بیشتر ایرانی شکل گرفته، ناگزیر باید به این پرسش پاسخ دهیم که چرا و چگونه چنین اندیشه و نظریه ای پیدا شده و سامان یافته و در نهایت در قرن پنجم و […]
برخی آسیبهای گفتمانی در جنبش اصلاحات
سعید رضوی فقیه، جواد سلیمانی
تاکنون در نوشتارهایی چند به بررسی و نقد آسیب شناسانۀ جنبش اصلاحات پرداخته ایم. آسیب شناسی این جنبش بیست و سه ساله در نوشتارهای پیشین عمدتا از دو نظرگاه صورت میگرفت: نخست ساختارها و دوم کنشگران. در نوشتار حاضر و به فضل حق در نوشتارهای بعدی اما خواهیم کوشید به آسیبهای «گفتمانی» جنبش اصلاحات بپردازیم و در نخستین گام، با تکیه بر زمینه های تاریخی پیدایش گفتمان و جنبش اصلاحی به چند مورد مشخص زیر از جمله تعارضات درونی گفتمان اصلاحی، ادبیات رزمی و نیز رویکرد حذفی آن خواهیم پرداخت که به گمان ما پیامدهای مهم و گاه هزینه های سنگینی را برای این جنبش در پی داشته است.
بررسی و تحلیل ریشه ها، عناصر و ویژگیهای گفتمان حاکم بر جمهوری اسلامی و دو خرده گفتمان چپ و راستِ ذیل آن در دهۀ شصت، و یا تبیین تاریخی پیدایش دو گفتمان اصلاح طلبی و اصولگرایی از بطن دو جناح چپ و راست حاکمیت، موضوع مهم و قابل تاملیست که با دقت و به تفصیل باید بررسی و تحلیل شود اما در حوصلۀ نوشتار کنونی نمیگنجد. با این همه امیدِ آن داریم که در آینده این نگاه آسیب شناسانه و تاریخی به گفتمان اصلاحی، عمق و گسترشی درخور یافته و به اصلاح گفتمان اصلاح طلبی و غنی سازی تبیینی و تحلیلی آن منتهی شود.
اصلاحات به مثابه یک گفتمان:
جنبش اجتماعی و سیاسی اصلاحات که از دوم خرداد ۷۶ در ایران آغاز شد، مثل هر جنبش دیگری، واجد یک وجه گفتمانی است. همچنان که انقلاب اسلامی و انقلاب مشروطه هم گفتمانهای خاص خود را داشتند. گفتمان اصلاحات، ریشه های تاریخی، عناصر و صورت بندی خاص خود را دارد. این گفتمان در دنبالۀ گفتمانهای انقلاب اسلامی و مشروطه سر برآورد. نه اینکه نسبت به آن دو انقلاب فقط تاخر زمانی داشته باشد، بلکه اساسا از حیث مطالبات و مسائل نیز در تداوم آن دو نهضت فراگیر به شمار می آید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78787
سعید رضوی فقیه، جواد سلیمانی
تاکنون در نوشتارهایی چند به بررسی و نقد آسیب شناسانۀ جنبش اصلاحات پرداخته ایم. آسیب شناسی این جنبش بیست و سه ساله در نوشتارهای پیشین عمدتا از دو نظرگاه صورت میگرفت: نخست ساختارها و دوم کنشگران. در نوشتار حاضر و به فضل حق در نوشتارهای بعدی اما خواهیم کوشید به آسیبهای «گفتمانی» جنبش اصلاحات بپردازیم و در نخستین گام، با تکیه بر زمینه های تاریخی پیدایش گفتمان و جنبش اصلاحی به چند مورد مشخص زیر از جمله تعارضات درونی گفتمان اصلاحی، ادبیات رزمی و نیز رویکرد حذفی آن خواهیم پرداخت که به گمان ما پیامدهای مهم و گاه هزینه های سنگینی را برای این جنبش در پی داشته است.
بررسی و تحلیل ریشه ها، عناصر و ویژگیهای گفتمان حاکم بر جمهوری اسلامی و دو خرده گفتمان چپ و راستِ ذیل آن در دهۀ شصت، و یا تبیین تاریخی پیدایش دو گفتمان اصلاح طلبی و اصولگرایی از بطن دو جناح چپ و راست حاکمیت، موضوع مهم و قابل تاملیست که با دقت و به تفصیل باید بررسی و تحلیل شود اما در حوصلۀ نوشتار کنونی نمیگنجد. با این همه امیدِ آن داریم که در آینده این نگاه آسیب شناسانه و تاریخی به گفتمان اصلاحی، عمق و گسترشی درخور یافته و به اصلاح گفتمان اصلاح طلبی و غنی سازی تبیینی و تحلیلی آن منتهی شود.
اصلاحات به مثابه یک گفتمان:
جنبش اجتماعی و سیاسی اصلاحات که از دوم خرداد ۷۶ در ایران آغاز شد، مثل هر جنبش دیگری، واجد یک وجه گفتمانی است. همچنان که انقلاب اسلامی و انقلاب مشروطه هم گفتمانهای خاص خود را داشتند. گفتمان اصلاحات، ریشه های تاریخی، عناصر و صورت بندی خاص خود را دارد. این گفتمان در دنبالۀ گفتمانهای انقلاب اسلامی و مشروطه سر برآورد. نه اینکه نسبت به آن دو انقلاب فقط تاخر زمانی داشته باشد، بلکه اساسا از حیث مطالبات و مسائل نیز در تداوم آن دو نهضت فراگیر به شمار می آید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78787
سایت خبری تحلیلی زیتون
برخی آسیبهای گفتمانی در جنبش اصلاحات | سایت خبری تحلیلی زیتون
تاکنون در نوشتارهایی چند به بررسی و نقد آسیب شناسانۀ جنبش اصلاحات پرداخته ایم. آسیب شناسی این جنبش بیست و سه ساله در نوشتارهای پیشین عمدتا از دو نظرگاه صورت میگرفت: نخست ساختارها و دوم کنشگران. در نوشتار حاضر و به فضل حق در نوشتارهای بعدی اما خواهیم کوشید…
مهدی نوربخش
شکست سیاست خارجی منطقه‌ای ایران
جناب ظریف در سیاست خارجی به‌کجا رسیده‌ایم؟
سیاست خارجی: جناب وزیر در سیاست خارجی به کجا رسیده‌ایم؟ جلسه شورای امنیت سازمان ملل متحد در ماه پیش چه حقیقتی را برای شما آشکار کرد؟
بر خلاف تصور غرب و آمریکا ستیزان، ۱۴ عضو شورای امنیت سازمان ملل، آمریکا را به خاطر خروج از برجام محکوم کردند. گوتریش، دبیر کل این سازمان در بیانیه توضیحی خود ابتدا آمریکا را برای خروج از برجام محکوم کرد و بعد به انتقاد از ایران برای پشت پازدن به مفاد برجام پرداخت. آمریکا و دولت ترامپ موفق نشده بودند حتی کوچکترین کشور مثل استونی را قانع کنند که برای خروج از برجام محکومشان نکند. این شاید درس بزرگی بود برای آمریکا ستیزان در درون کشور که به فهمند زمانی که کشوری به استقلال خود پایبند می‌ماند میتواند بزرگترین قدرت دنیا را، با یک دولت دست راستی که دائم همه را تهدید می‌کند، محکوم کند. دولت چین و روسیه هم امریک ارا محکوم کردند اما این عمل آنها در گرو تخاصم و اختلاف سیاسی آنها با این کشور بود و از کشور ما بیشتر بعنوان یک کارت بازی سیاسی در مقابل آمریکا استفاده کردند. در گذشته و در زمان اوباما هر دو کشور به شش مصوبه تحریمی سازمان ملل بر ضد ایران رای مثبت داده و با کشورهای اروپایی و امریکا برای تحریم کشورما همکاری کرده بودند. اما آنچه در این جلسه شورای امنیت سازمان ملل بسیار مشهود بود محکومیت ایران برای سیاست‌های منطقه ای خود در خاورمیانه بود. کشوری نبود که از این سیاستها دفاع کرده و قبول کند که ایران در حمله به تاسیسات نفتی آرامکو مقصر نبوده است. جناب وزیر، حمله به تاسیسات نفتی آرامکو در عربستان سعودی درپرونده ایران بعنوان یک کشور متخاصم ثبت شده همانطور که بمباران جنایتکارانه عربستان سعودی در یمن بپای این کشور نوشته و محکوم شده است. اما نباید تعجب کنیم که چگونه توانسته‌ایم در اعمال خشونت در پهلوی عربستان سعودی جای گیریم؟
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78913
شکست سیاست خارجی منطقه‌ای ایران
جناب ظریف در سیاست خارجی به‌کجا رسیده‌ایم؟
سیاست خارجی: جناب وزیر در سیاست خارجی به کجا رسیده‌ایم؟ جلسه شورای امنیت سازمان ملل متحد در ماه پیش چه حقیقتی را برای شما آشکار کرد؟
بر خلاف تصور غرب و آمریکا ستیزان، ۱۴ عضو شورای امنیت سازمان ملل، آمریکا را به خاطر خروج از برجام محکوم کردند. گوتریش، دبیر کل این سازمان در بیانیه توضیحی خود ابتدا آمریکا را برای خروج از برجام محکوم کرد و بعد به انتقاد از ایران برای پشت پازدن به مفاد برجام پرداخت. آمریکا و دولت ترامپ موفق نشده بودند حتی کوچکترین کشور مثل استونی را قانع کنند که برای خروج از برجام محکومشان نکند. این شاید درس بزرگی بود برای آمریکا ستیزان در درون کشور که به فهمند زمانی که کشوری به استقلال خود پایبند می‌ماند میتواند بزرگترین قدرت دنیا را، با یک دولت دست راستی که دائم همه را تهدید می‌کند، محکوم کند. دولت چین و روسیه هم امریک ارا محکوم کردند اما این عمل آنها در گرو تخاصم و اختلاف سیاسی آنها با این کشور بود و از کشور ما بیشتر بعنوان یک کارت بازی سیاسی در مقابل آمریکا استفاده کردند. در گذشته و در زمان اوباما هر دو کشور به شش مصوبه تحریمی سازمان ملل بر ضد ایران رای مثبت داده و با کشورهای اروپایی و امریکا برای تحریم کشورما همکاری کرده بودند. اما آنچه در این جلسه شورای امنیت سازمان ملل بسیار مشهود بود محکومیت ایران برای سیاست‌های منطقه ای خود در خاورمیانه بود. کشوری نبود که از این سیاستها دفاع کرده و قبول کند که ایران در حمله به تاسیسات نفتی آرامکو مقصر نبوده است. جناب وزیر، حمله به تاسیسات نفتی آرامکو در عربستان سعودی درپرونده ایران بعنوان یک کشور متخاصم ثبت شده همانطور که بمباران جنایتکارانه عربستان سعودی در یمن بپای این کشور نوشته و محکوم شده است. اما نباید تعجب کنیم که چگونه توانسته‌ایم در اعمال خشونت در پهلوی عربستان سعودی جای گیریم؟
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78913
سایت خبری تحلیلی زیتون
شکست سیاست خارجی منطقه‌ای ایران | سایت خبری تحلیلی زیتون
سیاست خارجی: جناب وزیر در سیاست خارجی به کجا رسیده‌ایم؟ جلسه شورای امنیت سازمان ملل متحد در ماه پیش چه حقیقتی را برای شما آشکار کرد؟ بر خلاف تصور غرب و آمریکا ستیزان، ۱۴ عضو شورای امنیت سازمان ملل، آمریکا را به خاطر خروج از برجام محکوم کردند. گوتریش، دبیر…
دعوا بر سر اموال مصادره‌ای بنیاد مستضعفان
آیا «فتاح به‌خاطر ۱۴۰۰ این حرف‌ها را میزند»؟
زیتون ـ احسان نادرپور: پرویز فتاح، رییس بنیاد مستضعفان، شنبه ۱۸ مرداد در تلویزیون حاضر شد تا ضمن تبلیغ فعالیتهایش در بنیاد مستضعفان، به بدحسابی نهادها، گروه‌ها و اشخاص مختلف که «مستاجر»های این نهاد هستند بتازد و مانند ابراهیم رییسی تلاش کند که برای خود قبای «ضد فسادی» دست و پا کند.
داستان بنیاد مستضعفان و بخش‌های دولتی و حاکمیتی که در املاک مصادره‌ای این بنیاد ساکن شدند، هر از گاهی با بالا گرفتن اختلاف موجر و مستاجرها تبدیل به سوژه رسانه‌ها می‌شود. بهانه‌ها اما متفاوت است؛ گاه مغضوب شدن یکی از همراهان و بلند کردن او از سر سفره انقلاب انگیزه است و گاه زدن زیر میز بازی دوست و دشمن برای یک بلندپروازی مانند رویای ریاست جمهوری.
گمانه‌زنی‌های دورخیز رییس بنیاد مستضعفان برای ریاست جمهوری بعد از این برنامه تلویزونی آنقدر قابل پیشبینی بود که فتاح خود در این باره پیش‌دستی کرده و گفت: «می‌گویند فتاح به‌خاطر ۱۴۰۰ این حرف‌ها را میزند؛ بگذارید ما ساختمان‌ها را پس بگیریم، بعد هرچه می‌خواهند بگویند.»
حمله به زنان دولت روحانی
در برنامه شنبه شب فتاح با اشاره به بازپس‌گیری ملکی که از سوی بنیاد مستضعفان در اختیار مرکز مطالعات زنان بود گفت: «یکی از املاک بنیاد مستضعفان در اختیار مرکز مطالعات و تحقیقات زنان و خانم ابتکار و مولاوردی و دیگران قرار داشت که قبل از من تخلیه شده بود؛ آنها البته با مجوز آنجا بودند، ولی ادعایی داشتند که آن ملک باید در اختیار آنها بماند، ولی بنیاد توانست آنها را برای تخلیه قانع کند، ولی آنها بابت تخلیه این ملک و با توافق بنیاد مستضعفان، ۵ میلیارد تومان گرفته بودند».
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78951
آیا «فتاح به‌خاطر ۱۴۰۰ این حرف‌ها را میزند»؟
زیتون ـ احسان نادرپور: پرویز فتاح، رییس بنیاد مستضعفان، شنبه ۱۸ مرداد در تلویزیون حاضر شد تا ضمن تبلیغ فعالیتهایش در بنیاد مستضعفان، به بدحسابی نهادها، گروه‌ها و اشخاص مختلف که «مستاجر»های این نهاد هستند بتازد و مانند ابراهیم رییسی تلاش کند که برای خود قبای «ضد فسادی» دست و پا کند.
داستان بنیاد مستضعفان و بخش‌های دولتی و حاکمیتی که در املاک مصادره‌ای این بنیاد ساکن شدند، هر از گاهی با بالا گرفتن اختلاف موجر و مستاجرها تبدیل به سوژه رسانه‌ها می‌شود. بهانه‌ها اما متفاوت است؛ گاه مغضوب شدن یکی از همراهان و بلند کردن او از سر سفره انقلاب انگیزه است و گاه زدن زیر میز بازی دوست و دشمن برای یک بلندپروازی مانند رویای ریاست جمهوری.
گمانه‌زنی‌های دورخیز رییس بنیاد مستضعفان برای ریاست جمهوری بعد از این برنامه تلویزونی آنقدر قابل پیشبینی بود که فتاح خود در این باره پیش‌دستی کرده و گفت: «می‌گویند فتاح به‌خاطر ۱۴۰۰ این حرف‌ها را میزند؛ بگذارید ما ساختمان‌ها را پس بگیریم، بعد هرچه می‌خواهند بگویند.»
حمله به زنان دولت روحانی
در برنامه شنبه شب فتاح با اشاره به بازپس‌گیری ملکی که از سوی بنیاد مستضعفان در اختیار مرکز مطالعات زنان بود گفت: «یکی از املاک بنیاد مستضعفان در اختیار مرکز مطالعات و تحقیقات زنان و خانم ابتکار و مولاوردی و دیگران قرار داشت که قبل از من تخلیه شده بود؛ آنها البته با مجوز آنجا بودند، ولی ادعایی داشتند که آن ملک باید در اختیار آنها بماند، ولی بنیاد توانست آنها را برای تخلیه قانع کند، ولی آنها بابت تخلیه این ملک و با توافق بنیاد مستضعفان، ۵ میلیارد تومان گرفته بودند».
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78951
Zeitoons
آیا «فتاح به‌خاطر ۱۴۰۰ این حرف‌ها را میزند»؟
آیا «فتاح به‌خاطر ۱۴۰۰ این حرف‌ها را میزند»؟ | سایت مستقل تحلیلی خبری
مالیات خانههای خالی
پر کردن جیب دولت یا راندن سرمایه لغزان
زیتون ـ جلیل فقیهی: هفته گذشته مجلس شورای اسلامی در مصوبه‌ای سازو کار اخذ مالیات از خانههای خالی را تعیین کرد. بر اساس این مصوبه، خانه‌ای که در هر سال در مجموع بیش از ۴ ماه خالی باشد مشمول مالیات خواهد شد. نرخ جدید مالیات ۱۲ برابر نرخ کنونی آن است و بنا بر گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس «میتواند انگیزه افراد برای اجاره املاک را افزایش دهد». اما آیا به راستی این طرح میتواند مشکل مسکن در ایران را حل کند و یا دست‌کم باعث بهبود بازار آشفته مسکن شود؟
قانون چه می‌گوید؟
اولین قانون در رابطه با مالیات بر خانههای خالی در سال ۱۳۵۲ به تصویب رسید اما هرگز به طور کامل عملیاتی نشد. بعد از انقلاب، اولین بار در سال ۱۳۶۶، قانون مالیات بر خانههای خالی اصلاح شد، اما آن قانون نیز در عمل موفقیت چندانی نداشت. سه دهه بعد، در سال ۱۳۹۴، قانون جدیدی برای مالیات بر خانههای خالی تصویب شد که سرانجامِ آن قانون نیز مأیوس‌کننده بوده است. در گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس آمده است که از جمله دلایل ناکامی طرح‌های پیشین مالیات بر خانههای خالی «ابهام در تعریف خانه خالی، معضل شناسایی آنها، عدم بازدارندگی نرخ‌های مالیات و عدم استقرار سامانه ملی املاک و اسکان کشور» بوده است. طراحان مصوبه جدید مجلس مدعی‌اند که با تغییرات اعمال شده در قانون جدید –به ویژه افزایش ۱۲ برابری نرخ مالیات- اشکلات قوانین قبلی برطرف شده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78974
پر کردن جیب دولت یا راندن سرمایه لغزان
زیتون ـ جلیل فقیهی: هفته گذشته مجلس شورای اسلامی در مصوبه‌ای سازو کار اخذ مالیات از خانههای خالی را تعیین کرد. بر اساس این مصوبه، خانه‌ای که در هر سال در مجموع بیش از ۴ ماه خالی باشد مشمول مالیات خواهد شد. نرخ جدید مالیات ۱۲ برابر نرخ کنونی آن است و بنا بر گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس «میتواند انگیزه افراد برای اجاره املاک را افزایش دهد». اما آیا به راستی این طرح میتواند مشکل مسکن در ایران را حل کند و یا دست‌کم باعث بهبود بازار آشفته مسکن شود؟
قانون چه می‌گوید؟
اولین قانون در رابطه با مالیات بر خانههای خالی در سال ۱۳۵۲ به تصویب رسید اما هرگز به طور کامل عملیاتی نشد. بعد از انقلاب، اولین بار در سال ۱۳۶۶، قانون مالیات بر خانههای خالی اصلاح شد، اما آن قانون نیز در عمل موفقیت چندانی نداشت. سه دهه بعد، در سال ۱۳۹۴، قانون جدیدی برای مالیات بر خانههای خالی تصویب شد که سرانجامِ آن قانون نیز مأیوس‌کننده بوده است. در گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس آمده است که از جمله دلایل ناکامی طرح‌های پیشین مالیات بر خانههای خالی «ابهام در تعریف خانه خالی، معضل شناسایی آنها، عدم بازدارندگی نرخ‌های مالیات و عدم استقرار سامانه ملی املاک و اسکان کشور» بوده است. طراحان مصوبه جدید مجلس مدعی‌اند که با تغییرات اعمال شده در قانون جدید –به ویژه افزایش ۱۲ برابری نرخ مالیات- اشکلات قوانین قبلی برطرف شده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78974
rc.majlis.ir
مرکز پژوهشها - اظهارنظر کارشناسی درباره: «طرح دو فوریتی اصلاح ماده (54) مکرر قانون مالیات های مستقیم»
شماره مسلسل : 17146-1
اصلاحات سیاه از بالا؟
علی کشتگر
در چند ساله اخیر همراه با اوج‌گیری امواج جنبش‌های اعتراضی اقشار تهیدست همواره این نگرانی وجود داشت که در فقدان حضور یک جریان نیرومند دموکراسی‌خواه و عدالت‌طلب که مطالبات اقشار تهیدست را نمایندگی کند، رهبری این بخش عظیم جامعه ایران که با افزایش شتابان فقر و بیکاری حالا تخمینا نیمی از جمعیت ایران را شامل می‌شود، به دست جریانات فاشیستی-مذهبی وابسته به جمهوری اسلامی بیفتد.
نظام ولایت فقیه و دستگاه‌های اطلاعاتی آن از دیرباز برای ناکام کردن تلاش‌های دموکراسی‌خواهانه و ضد استبدادی، روی همین جریان که دست‌پرورده جمهوری اسلامی است حساب باز کرده است. در گذشته نیز به میدان آوردن احمدی‌نژاد که با شعارهای عوام‌فریبانه، مساوات‌طلبانه و حمایت از تهیدستان همراه بود، نقشه شخص خامنه‌ای بود برای سرکوب تلاش‌های آزادی‌خواهانه و اصلاح‌طلبانه که با توجه به ماهیت محافظه‌کارانه جنبش اصلاح‌طلب با موفقیت به مرحله اجرا درآمد.
این بار در اوج بحران و درماندگی نظام حاکم، در شرایطی که بی‌گزافه اکثریت عظیم مردم ناراضی و خشمگین از فساد و غارت‌های نجومی، انگشت اتهام خود را به سوی ولایت فقیه و اعوان و انصار آن نشانه رفته‌اند، تکرار موفقیت‌آمیز سناریوهای گذشته دشوارتر و به اجرا درآوردن آن مستلزم شعارهای عوام‌فریبانه‌تر و تلاش‌های سنجیده‌تر و چشم‌گیرتر در سلسله مراتب نظام جمهوری اسلامی است.
در ماجرای میدان دادن به احمدی‌نژاد، خامنه‌ای از طریق او سران جناح‌های اصلاح‌طلب و میانه‌رو که مخالفان سیاست‌های کلان وی محسوب می‌شدند و قدرت مطلقه‌ی وی را به چالش می‌کشیدند به حاشیه راند. این بار اما برای فریب و بسیج جمعیت محرومان و تهیدستان و خنثی‌کردن ظرفیت عظیم اعتراضی آنان باید در اردوی اصولگرایان و حلقه خودی ها به تسویه و پاک‌سازی روی آورد و برای نجات کشتی در حال غرق ولایت فقیه، یاران وفادار خود را قربانی کند؛ هزینه‌ای سنگین که ممکن است نظام ولایت فقیه در دراز مدت عواقب آن را تاب نیاورد.
به هرحال پروژه برکشاندن یک جریان فاشیستی – مذهبی مورد حمایت و اعتماد رهبر که قرار است با شعارهای عدالت‌خواهانه و ضد فساد و گام عملی بی‌سابقه به میدان آید و برای تطهیر چهره ولایت فقیه در صورت لزوم اطرافیان نزدیک وی را هدف قرار دهد، با مصاحبه صریح رئیس جدید بنیاد مستضعفان پرویز فتاح در صدا و سیمای جمهوری اسلامی کلید خورد.
اعتماد به نفس پرویز فتاح در انتقاد از حداد عادل و نهادهای قدرتمند سپاه و ارتش و متهم کردن آنان به سوء استفاده از اموال عمومی ...
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78989
علی کشتگر
در چند ساله اخیر همراه با اوج‌گیری امواج جنبش‌های اعتراضی اقشار تهیدست همواره این نگرانی وجود داشت که در فقدان حضور یک جریان نیرومند دموکراسی‌خواه و عدالت‌طلب که مطالبات اقشار تهیدست را نمایندگی کند، رهبری این بخش عظیم جامعه ایران که با افزایش شتابان فقر و بیکاری حالا تخمینا نیمی از جمعیت ایران را شامل می‌شود، به دست جریانات فاشیستی-مذهبی وابسته به جمهوری اسلامی بیفتد.
نظام ولایت فقیه و دستگاه‌های اطلاعاتی آن از دیرباز برای ناکام کردن تلاش‌های دموکراسی‌خواهانه و ضد استبدادی، روی همین جریان که دست‌پرورده جمهوری اسلامی است حساب باز کرده است. در گذشته نیز به میدان آوردن احمدی‌نژاد که با شعارهای عوام‌فریبانه، مساوات‌طلبانه و حمایت از تهیدستان همراه بود، نقشه شخص خامنه‌ای بود برای سرکوب تلاش‌های آزادی‌خواهانه و اصلاح‌طلبانه که با توجه به ماهیت محافظه‌کارانه جنبش اصلاح‌طلب با موفقیت به مرحله اجرا درآمد.
این بار در اوج بحران و درماندگی نظام حاکم، در شرایطی که بی‌گزافه اکثریت عظیم مردم ناراضی و خشمگین از فساد و غارت‌های نجومی، انگشت اتهام خود را به سوی ولایت فقیه و اعوان و انصار آن نشانه رفته‌اند، تکرار موفقیت‌آمیز سناریوهای گذشته دشوارتر و به اجرا درآوردن آن مستلزم شعارهای عوام‌فریبانه‌تر و تلاش‌های سنجیده‌تر و چشم‌گیرتر در سلسله مراتب نظام جمهوری اسلامی است.
در ماجرای میدان دادن به احمدی‌نژاد، خامنه‌ای از طریق او سران جناح‌های اصلاح‌طلب و میانه‌رو که مخالفان سیاست‌های کلان وی محسوب می‌شدند و قدرت مطلقه‌ی وی را به چالش می‌کشیدند به حاشیه راند. این بار اما برای فریب و بسیج جمعیت محرومان و تهیدستان و خنثی‌کردن ظرفیت عظیم اعتراضی آنان باید در اردوی اصولگرایان و حلقه خودی ها به تسویه و پاک‌سازی روی آورد و برای نجات کشتی در حال غرق ولایت فقیه، یاران وفادار خود را قربانی کند؛ هزینه‌ای سنگین که ممکن است نظام ولایت فقیه در دراز مدت عواقب آن را تاب نیاورد.
به هرحال پروژه برکشاندن یک جریان فاشیستی – مذهبی مورد حمایت و اعتماد رهبر که قرار است با شعارهای عدالت‌خواهانه و ضد فساد و گام عملی بی‌سابقه به میدان آید و برای تطهیر چهره ولایت فقیه در صورت لزوم اطرافیان نزدیک وی را هدف قرار دهد، با مصاحبه صریح رئیس جدید بنیاد مستضعفان پرویز فتاح در صدا و سیمای جمهوری اسلامی کلید خورد.
اعتماد به نفس پرویز فتاح در انتقاد از حداد عادل و نهادهای قدرتمند سپاه و ارتش و متهم کردن آنان به سوء استفاده از اموال عمومی ...
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/78989
Zeitoons
اصلاحات سیاه از بالا؟
اصلاحات سیاه از بالا؟ | سایت مستقل تحلیلی خبری