زيتون | Zeitoons@
9.79K subscribers
1.89K photos
310 videos
30 files
5.98K links
وب‌سايت خبری-‌تحليلی زيتون
www.Zeitoons.com

تریبونی «مستقل» با روی‌کردی حرفه‌ای برای بازتاب اخبار، تحلیل و اندیشه.

ایمیل: Sardabir.Zeitoons@Gmail.com

تلگرام: @Zeitoons
@Zeitoons :اینستاگرام
توییتر:@Zeitoons
فیس‌بووک:
Download Telegram
شاهدان شکنجه؛ از رامینِ پوراندرجانی تا شاهین ناصری
آن را که خبر شد

زیتون ـ یلدا امیری
: شاهدانِ بی‌قانونی و گاه جنایت در زندان‌های جمهوری اسلامی، برای شهادت نه تنها از مصونیت قضایی برخوردار نیستند بلکه زبان گشودن آنان می‌تواند برایشان عواقب خطرناکی در پی داشته باشد. اعدام نوید افکاری و روند قضایی پرابهام طی شده درباره پرونده او با واکنش‌های زیادی در شبکه‌های اجتماعی، نهادهای حقوق بشر و حتی سیاستمداران روبرو شد، حال بعد از گذشت بیش از یک هفته از این واقعه، اخباری منتشر شده مبنی بر اینکه یکی از شاهدان پرونده نوید افکاری ناپدید شده است.
مهدی محمودیان، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر، روز شنبه ۲۹ شهریور در توییتر خود نوشت: «سید شاهین ناصری فرزند سید عین الدین در محضر دادگاه به شکنجه شدن نوید افکاری در حین بازجویی شهادت داده و شفاها نیز اظهارات خود را تائید کرده است. حدود ۱۰ روز است که خانواده‌اش از او خبری ندارد. گویا او را تحویل همان نهادی داده‌اند که او علیه مامورین آن شهادت داده است.»

شاهدی که کوتاه نیامد
اوایل شهریور ماه  سال جاری بود که شاهین ناصری، فردی که خود را فوق لیسانس بازرگانی معرفی کرده بود، یک فایل صوتی در اختیار رسانه‌ها قرار داد. او در این فایل گفته بود که در اداره آگاهی شیراز شاهد کتک خوردن نوید افکاری و آسیب‌دیدگی جدی دست او بوده است.
ناصری پیش از آن هم در ۹ آبان ۱۳۹۸ با نوشتن نامه‌ای رسمی و ثبت‌شده از زندان شهادت داده بود که شخصا در آگاهی شیراز شاهد شکنجه نوید افکاری بوده است.
ناصری در فایل صوتی مذکور گفته است: «یک روز در آگاهی در راهرو صدای داد و بیداد و التماس شنیدم. سروان همراهم از من خواست که در راهرو بایستم تا او برگردد. رفت در یک اتاق را باز کرد. من هم از روی کنجکاوی رفتم ببینم چه خبر است. دیدم دو نفر لباس شخصی در یک اتاقی با فحاشی و باتوم و لوله نوید را با بی‌رحمی تمام کتک می‌زنند. بهش می‌گفتند هر چی ما می‌گیم درسته. چیزایی که می‌گیم می‌نویسی یا نه؟ نوید هم التماس می‌کرد نزنید، من کاری نکردم. دست‌هاش هم می‌آورد روی سرش. یکی از مامورهایی که بعدا فهمیدم اسمش عباسی است همچین کوبید روی دستش که نوید ضجه بلندی زد و از حال رفت.
ناصری اضافه کرده است: «من در سه دادسرا در این رابطه شهادت دادم. در دادسرای جرایم امنیتی که رفتم برای شهادت بازپرس شعبه گفت در آگاهی چه دیدی؟ من دیده‌هایم را توضیح دادم. بازپرس با لحن بدی گفت تو داری در پرونده امنیتی دخالت می‌کنی. پدرت را درمی‌آورم. همین مامورها را وادار می‌کنم که به خاطر تهمت و افترا ازت شکایت کنند. ذوبت می‌کنم.»

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80114
آمریکا«ماشه» را چکاند
 ترامپ به کجا شلیک کرد؟

زیتون ـ محمدرضا سرداری
: بالاخره دولت ترامپ ماشه برجام را چکاند، می‌گوید قرار است تحریم‌های سازمان ملل هم به صورت خودکار بازگردد. اما این تنها حرف دولت ترامپ است. نه مخالفان ترامپ در آمریکا، نه متحدان سنتی آمریکا در شورای امنیت که هنوز عضو برجام هستند؛ و نه حتی دبیرکل سازمان ملل بازگشت تحریم‌های بین‌المللی را علیه ایران به رسمیت نشناخته‌اند. آنتونیو گوترش در این زمینه نامه‌ای به شورای امنیت نوشته و گفته است به دلیل ابهامی که در زمینه وجود دارد اظهار نظری نمی‌کند.

ناظران نیز نگرانند که چنین اقدام یک سویه‌ای از سوی آمریکا  به سردرگمی سیاسی و حقوقی درباره مسئله توافق هسته‌ای با ایران دامن بزند و به تشدید بحرانی بیانجامد که میان روابط آمریکا، چین و روسیه از یک سو و آمریکا و اتحادیه اروپا از سوی دیگر ایجاد شده است. اما تحریم‌های فعلی آمریکا با تحریم‌های سازمان ملل چه تفاوتی دارد و اساسا بازگشت تحریم‌های سازمان ملل چه تاثیری بر شرایط کنونی ایران خواهد داشت.

سهم آمریکا از تحریم های سازمان ملل
هنگامی که پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل رفت و به تدریج تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران وضع شد؛ آمریکا بازوی اصلی اجرای این تحریم‌ها بود. تحریم تسلیحاتی، تحریم خرید نفت و محصولات پتروشیمی، تحریم هرگونه صنایعی که کاربرد دوگانه نظامی و هسته‌ای داشتند؛ تحریم کشتیرانی و برخی خطوط هوایی ایران، تحریم بیمه کشتی‌های باری و نهایتا تحریم بانک مرکزی ایران محورهای اصلی این تحریم‌ها بود.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80153
از آن و از جاودان؛ از خس و خاشاک
تاثیرات اجتماعی هنر محمدرضا شجریان

زیتون- سپیده جدیری: 
در وضعیتی به سر می‌بریم که زندگی شهروندان عادی نیز سال به سال گره‌‌ی کورتری با سیاست می‌خورد؛ چه رسد به هنرمندان که اغلب این سیاست بوده که صدایشان را – اگر نگوییم در سراسر تاریخ – دست کم در تاریخ معاصر این سرزمین، از طرفی خاموش و از طرفی جاودان کرده است. در چنین وضعیتی، طبیعی‌ست که واژگانی نظیر «هنرمند مردمی» در تقابل با «هنرمند حکومتی» و «هنر مردمی» در تقابل با «هنر فرمایشی» آن‌قدر زیاد استفاده شود که کم کم مفاهیم اولیه‌ی خود را از دست بدهد و به‌مانند عباراتی کلیشه‌ای، در اثر شنیده شدنِ بسیار حتی دلزدگی نیز در شنونده ایجاد کند. این فرضیه در عین حال با فرض دیگری قوت می‌گیرد: این‌که، اشباع شدن زندگی شهروندان عادی با سیاست، آنها را از سیاسی شدن همه‌ی چیزهایی که برای گریز از چنین زندگی‌ای به آن پناه جسته‌اند، خسته و سرخورده خواهد کرد؛ چیزهایی‌ مثل سینما، ادبیات و صد البته، موسیقی.

باب دیلن، هنرمندی که در دوره‌های مختلف، صدای جاودانه‌‌ی اعتراضات جامعه‌ی خود علیه جنگ، اعدام، تبعیض و نابرابری به‌شمار می‌رفته است، در باب «هنر مردمی»، تاریخ مصرف‌دار شدنش و آن دلزدگی که می‌تواند ایجاد کند می‌گوید:

«دوره‌ی آثار فرهنگی مردمی معمولا خیلی سریع به سر می‌رسد. یعنی دچار مرگ می‌شوند. من می‌خواستم کارهایی کنم که پا به پای نقاشی‌های رامبرانت دوام بیاورد.»
و چه انتظار بزرگی! کدام هنر است که هم بنا به تعریف بتواند «مردمی» باشد و هم با گذشت زمان و تغییر روحیات، سلایق و آمال مردم، همچنان محبوبیت خود را میان آنها حفظ کند؟ تنها هنرمندانی که اوج و فرودهای تاریخ یک سرزمین را درک و روایت می‌کنند، و نه آنانی که مترصد موجی می‌مانند تا از آن سواری بگیرند و بدین‌وسیله به نان و نوایی برسند، توانسته‌اند هنری خلق کنند که هر دو خصوصیت را دارا باشد. و محمدرضا شجریان از آنجا که همواره در آثارش آن تاریخی را به تصویر می‌کشد که برساخته‌ی مردم است؛ نه برساخته‌ی سیاست و موج‌های سیاسی، یکی از این انگشت‌شمار٘ هنرمندان است.

خود او در مستند «شجریان؛ پژواک روزگار» بر این امر صحه می‌گذارد؛ به‌طور مثال، آنجا که به مجری (صادق صبا) می‌گوید تصنیف «سپیده» را در توصیف حالت رستاخیزی که در جامعه پیش آمده بود خوانده است و توضیح می‌دهد که این اشتباه بوده که تلویزیون جمهوری اسلامی این ترانه را با نشان دادن تصویری از آقای خمینی در حال پایین آمدن از پله‌های هواپیما در لحظه‌ی ورود به ایران، پخش می‌کرده است. و باز تاکید می‌کند که برای شخص، ترانه‌ای نخوانده است. اگر روال آثارش را در نظر بگیریم، می‌بینیم که درست می‌گوید؛ آثار او آیینه‌ی تمام‌نمای تاریخ ایران در این چند دهه است و هر لحظه‌ی رنج و شادی که بر مردم ایران رفته، بی ‌آن‌که بخواهد از تمام این‌ها، سودی سیاسی ببرد و از این نمد کلاهی برای خود بدوزد. چرا که او چه پیش از انقلاب ۵۷ که عضویت در احزاب سیاسی و همراهی با اهداف آنها به کنش معمولِ هنرمند و روشنفکر تبدیل شده بود، چه حتی سال‌ها پس از آن، که نشست و برخاست با رؤسای جمهور و شرکت در مهمانی‌های افطاری آنها برای دسته‌ای از همان هنرمندان سیاسی افتخار محسوب می‌شد، استقلال خود در فکر و عمل را به هیچ قیمتی نفروخت؛ نه به عضویت هیچ‌یک از احزاب سیاسی درآمد، نه به دیدار هیچ‌کدام از چهره‌های سیاسی، حتی خوش‌نام‌ترین‌هایشان شتافت.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80167
ویژه محرم ۴| ایرانیان بر چه کسی می‌گریند؟
از سوگ سیاوش تا عزای حسین

زیتون ـ سولماز ایکدر
: ادیان و به تبع آن مذاهب٬ هیچ کدام از عدم به وجود نیامده‌اند؛ هرکدام سرشارند از آیین‌ها٬ نشانه‌گان و نمادهای ادیان و مذاهب دیگر. دین اسلام و مذهب شیعه نیز از این کلیت جدا نیستند. به‌خصوص مذهب شیعه که با فرهنگ ایرانی به‌گونه‌ای در هم تنیده شده که گاه جدا کردن و مجرد دیدن آن‌ها مقدور نیست.

مثلا جایگاه فاطمه زهرا در بین شیعیان مطابق است با نقش پوروچیستا، کوچک‌ترین دختر از سه دختر زرتشت. فاطمه زهرا همزمان نقشی چون آناهیتا٬ الاهه آب در بین شیعیان پذیرفته است، به طوری که برخلاف نص تاریخ در بین ایرانیان مشهور است که مهریه‌ او آب است.
گرته‌برداری‌های شیعیان از ادیان پیشااسلامی ایران محدود به فاطمه زهرا نیست. ایرانیان مفتون حماسه و ذکر پهلوانی٬ پس از فتح ایران به دست سپاه اسلام به قامت تنی چند از نزدیکان پیامبر اسلام نیز لباس سلحشوری پوشاندند از جمله نوه او٬ حسین.
امام سوم شیعیان یا سیاوش اساطیر
از مهم‌ترین داستان‌های سوگ در اساطیر ایران، سوگ سیاوش و آیین‌های همراه آن است. سرگذشت سیاوش در بسیاری از متون کهن ایرانی آمده و بخش مهمی از شاهنامه را نیز به خود اختصاص داده است.
روایتی که شیعیان ایرانی از سومین پیشوایشان نقل می‌کنند٬ شباهتی فراوان به اسطوره سیاوش دارد.
هر دو قربانی تهمت شدند٬ سیاوش قربانی تهمتِ نظر داشتن به زن پدرش و حسین قربانی تهمت خروج از حج؛ هر دو به نحو دلخراشی کشته شدند و هر دو از جمله معدود شخصیت‌های تاریخی بودند که ایرانیان لااقل در دوره‌ای به صورت جمعی به سوگشان می‌نشینند.
گذشته از شباهت‌های روایت٬ نحوی عزاداری برای این دو نیز با هم منطبق است.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80147
🍃بیانیه‌ جمعی از فعالان مدنی و سیاسی ایرانی در اعتراض به تحریف حقیقت توسط سازمان عفو بین‌الملل

زیتون
-جمعی از فعالان مدنی و سیاسی ایرانی در بیانیه‌ای به تحریف واقعیات در گزارش عفو بین‌الملل درباره‌ی اعدام‌های دسته‌جمعی سال ۱۳۶۷ اعتراض کردند و کارزار مسئولان بخش ایران این سازمان در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی علیه میرحسین موسوی را نشانه‌‌ی سوءاستفاده آن‌ها از جان‌باختگان آن اعدام‌ها در جهت اهداف گروهی و جناحی دانستند.

این بیانیه به امضای جمعی از خانواده‌های جان‌باختگان اعدام‌های سیاسی سال ۱۳۶۷ و ده‌ها تن از چهره‌های فرهنگی و فعالان مدنی و سیاسی رسیده است
امضاکنندگان بیانیه، رخدادهای تابستان ۱۳۶۷ را جنایتی هولناک دانسته و تاکید کرده‌اند که پی‌گیری این جنایت یک ضرورت ملی و اخلاقی است و می‌باید فارغ از همه‌ی حب و بغض‌ها چنین رویکردی نسبت به آن داشت.

به گفته‌ی آن‌ها، اما بخش ایران سازمان عفو بین‌الملل مسئله را به گونه‌ای تبلیغ می‌کند که آمران و عاملان و مباشران جنایت، همه در سایه پنهان بمانند و میرحسین موسوی که تاکنون هیچ گونه مدرکی علیه او کشف نشده، به یک‌باره مسئول اصلی جلوه داده شود، رهبر جنبش سبز ایران که خود به جرم حق‌طلبی و همراهی با مردم، ده سال است در حصر خانگی به‌سرمی‌برد و هیچ امکانی برای دفاع ندارد.

امضاکنندگان بیانیه تاکید کرده‌اند، ‌هر زمان عفو بین الملل یا هر نهاد دیگری مستنداتی محکم و واقعی، دال بر همدلی میرحسین موسوی با اعدام‌های تابستان ۱۳۶۷ یا نقش احتمالی او در این جنایت ارائه کند، آن‌ها نیز در صدد تخفیف و سلب مسئولیت از او بر نخواهند آمد، اما «آن‌چه تاکنون بخش ایران سازمان عفو بین‌الملل در این رابطه ارائه کرده یک روایت تحریف‌شده و جعلی بوده که با سر و صدا و تبلیغات می‌خواهد به همه بفروشد».

متن کامل بیانیه و امضاها در پی می‌آید. «زیتون» این توضیح را لازم می‌داند که بیانیه حدود ده روز قبل آماده انتشار بود، اما به دلیل مصادف شدن با اعدام نوید افکاری و به احترام او با تاخیر منتشر می‌شود.

متن بیانیه در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80232
آیا ترمز دنا پلاس کشیده می‌شود؟
«مجلس انقلابی» در تله شفافیت و پاکدستی

زیتون ـ مهسا محمدی
: دو سه روزی است که دنا پلاس شده پاشه‌ی آشیل تازه مجلس انقلابی. در حالی که هنوز ۴ماه از آغاز به کار مجلس اصول‌گرا نگذشته است؛ و بعد از قائله مدراک تقلبی بذرپاش از یک سو و دعوای میرسلیم و قالیباف بر سر رشوه‌های رییس‌مجلس از سوی دیگر، حالا بحث اختصاص خودروی «رانتی» به نمایندگان، داغ شده است.

داستان از این قرار است که سه روز پیش، روح الله ایزدخواه، نماینده تهران در مجلس، با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود خبر داد که نمایندگان مجلس هر کدام یک دستگاه خودروی دناپلاس اتومات با قیمت تحویل ۳۰۲ میلیون تومان و اقساط سه ساله دریافت خواهند کرد.
این بدان معناست که این نمایندگان ماشین مذکور را با نصف قیمت بازار، که ۶۰۰ میلیون تومان است، آن هم به صورت قسطی دریافت می‌کنند.

به دنبال انتشار این پست، سعید لواسانی٬ امام جمعه لواسان٬ در حساب کاربری خود در توئیتر به نمایندگان تاخت و نوشت: «یکی از نمایندگان محترم توضیح دادند که قیمت #دنا_پلاس تحویلی به نمایندگان ۳۰۲ میلیون است که ۳ ساله از حقوق آنان کم می‌شود یعنی حدوداً ماهی ۸ میلیون و سیصد هزار تومان. اشتباه نکردم؟ نمایندگان ماهیانه چقدر می‌گیرند؟ خب میخواستید ماشین بدهید چرا پژو پارس یا تیبا ندادید؟»
روزنامه فرهیختگان هم در این میان خبر داد که «در چند روز گذشته تعدادی خودرو توسط مجلس به برخی نمایندگان متقاضی تحویل داده شده است.»

«مردم باید مدافع نمایندگان باشند»
در این میان، با بالا گرفتن بحث و تند شدن انتقادات از سوی بدنه اصول‌گرای رای‌دهنده به این مجلس، بعضی از نمایندگان اعلام کردند علیرغم تمایل اولیه‌شان، از دریافت خودروی مزبور انصراف می‌دهند. از جمله این نمایندگان غلامرضا منتظری، نایب رئیس کمیسیون فرهنگی و روح الله ایزدخواه، نماینده اعلام کننده این خبر بود. به نظر می‌رسد این نمایندگان با انتشار نامه انصراف خود در فضای مجازی سعی کردند موج انتقادات فزاینده را کنترل کنند.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80221
Forwarded from زيتون | Zeitoons@
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
آهنگِ وفا
تاریخ‌نگاری با هنر در آثار محمدرضا شجریان

نسخه کم‌حجم
شمارش معکوس برای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا -۶
در هفته ششم پیش از انتخابات چه گذشت؟

https://www.zeitoons.com/80258

زیتون ـ فرهاد حکیمی
: جو بایدن در نظرسنجی‌های ملی همچنان پیشتاز است، اما این تضمینی برای پیروزی او محسوب نمی‌شود. چنانچه هیلاری کلینتون نیز چهار سال پیش، و البته با اختلاف کمتر، پیشتاز بود و سرانجام هم اگرچه مجموع آراء را برد اما قافیه را به رقیب باخت و حسرتی بزرگ در دل دمکرات‌ها برجای گذاشت. دلیل آن هم سیستم رای‌گیری نامتعارف در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکاست که به هر ایالت تعداد متفاوتی رای الکترال کالج اختصاص داده و برنده انتخابات در واقع کسی است که تعداد بیشتری رای الکترال کالج به دست بیاورد و نه اکثریت آراء رای‌دهندگان را. برخی ایالت‌ها به طور سنتی آبی یا دمکرات هستند و برخی هم به طور سنتی سرخ یا جمهوری‌خواه. در این میان اما ایالت‌هایی هستند که گاهی سرخ می‌شوند و گاهی آبی، و دست بر قضا همین ایالت‌ها هم اغلب سرنوشت انتخابات را رقم می‌زنند.

نظرسنجی‌ها هم بسیارند و انواع متفاوت دارند که بیشتر آنها بیش از آن که به کار خبر بیایند، به درد تحلیلگران حزبی می‌خورند تا نقاط ضعف و قوت کاندیداها را بررسی کنند. دو گونه نظرسنجی اما می‌تواند برای عموم مردم جذاب باشد؛ یکی نظرسنجی‌های ملی است که اغلب در رسانه‌ها به اطلاع مردم می‌رسد و بر اساس مجموع آراء هر کاندیدا در کل کشور است. دیگری هم بر اساس مجموع آراء هر کاندیدا در هر ایالت بطور جداگانه است که از طریق آن می‌توان تعداد رای الکترال را برای هر کاندیدا محاسبه کرد.
برای اساس آخرین نظرسنجی‌های ملی بایدن هنوز پیشتاز است و تا لحظه نگارش این خبر، نسبت به هفته گذشته، نیم درصد اختلاف آرای خود و ترامپ را افزایش داده و به هفت و نیم درصد رسانده است. وبسایت گاردین اما علاوه بر نظرسنجی ملی، وضعیت کاندیداها را در هشت ایالتی بررسی کرده است که گاهی سرخ می‌شوند و گاهی آبی. از میان این هشت ایالت، شش ایالت فلوریدا، پنسیلوانیا، اوهایو، میشیگان، ویسکانسین و آیووا در ۲۰۱۲ به اوباما رای دادند اما در ۲۰۱۶ با رای خود به ترامپ، موجب شکست هیلاری کلینتون شدند. در این انتخابات هم به نظر می‌رسد که آرای این ایالت‌هاست که تعیین می‌کند چه کسی چهار سال آینده را در کاخ سفید سپری می‌کند.
از میان این هشت ایالت، رییس‌جمهوری فعلی تنها در دو ایالت اوهایو (با نیم درصد اختلاف) و آیووا (با دو درصد اختلاف) پیشتاز است. اوهایو دارای ۱۸ رای الکترال است اما اختلاف نیم درصدی بسیار شکننده است و بایدن هنوز این امکان را دارد که آرای این ایالت را تصاحب کند. آیووا اما تنها شش رای الکترال دارد و اختلاف دو درصدی هم چندان حاشیه امن مناسبی برای ترامپ به شمار نمی‌آید.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80258
از نگاهی دیگر: میرحسین موسوی و اعدام‌های سال ۶۷
محمدرضا سرداری

https://www.zeitoons.com/80299

این روزها واژه هایی چون اعدام، عفو بین الملل و میرحسین موسوی زیاد گفته و شنیده شده است. شاید اگر خبر اعدام ناگهانی قهرمان کشتی نوجوانان ایران توسط دستگاه عدلیه جمهوری اسلامی نبود؛ این سه واژه همچنان در فضای رسانه ها جلوه گری می کردند. با این حال خبر به دار آویختن نوید مظلوم چندان هم از واقعه ای که در سال ۶۷ اما در خفا رخ داد؛ بیگانه نیست. همان طور که یک فعال اصلاح طلب خطاب به رئیس قوه قضاییه؛ که خود یکی از مباشران اصلی قتل عام زندانیان در سال ۶۷ است؛ گفته که اعدام نوید افکاری هم از جنس اعدام های مرداد سال ۶۷ است. اعدام هایی که همچون اعدام نوید در ماه حرام محرم صورت گرفت و حتی وساطت قائم مقام وقت رهبر جمهوری اسلامی نیز مانع از ادامه کار جنایتکاران نشد.
اما در این میان هنوز برای بسیاری روشن نیست که دعوای لفظی میان سازمان عفو بین الملل و برخی از فعالان جنبش سبز و نزدیکان میرحسین موسوی دقیقا بر سر چیست؟ عفو بین الملل چه ادعایی کرده که هواداران میر حسین موسوی را بر آشفته است و این برآشفتگی تا چه میزان وارد و تا چه میزان وارد نیست.
به‌طور خلاصه و عریان، سازمان عفو بین الملل میر حسین موسوی را متهم کرده که از روند اعدام ها اطلاع داشته اما در دوره نخست وزیری خویش آن را توجیه و سپس پنهانکاری کرده است. این سازمان دو سند در این زمینه  ارائه می‌دهد. نخست نامه ای که این سازمان برای وزارت دادگستری ایران در اواخر مرداد آن سال نوشته و دوم مصاحبه موسوی با یک شبکه اتریشی درباره عملیات فروغ جاویدان مجاهدین و پاتک جمهوری اسلامی به آن در عملیاتی به نام مرصاد.
در نگاهی بی‌طرفانه و عاری از حب و بغض می‌‌توان گفت بی خبری موسوی از اعدام ها از ابتدای شروع آن امری محال است، مگر این که مخالفان سازمان عفو بین الملل مستنداتی ارائه کنند که میر حسین موسوی از زمان شروع اعدام ها یعنی از تقریبا ۵ تا ۱۰ مرداد تا زمان وصول نامه عفوبین الملل بر سر کار خویش حاضر نبوده و هیچ خبری به او نرسیده است.

متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/80299

در این پرونده بخوانید:
نیل هیکس: تنها مدرک بیانیه عفو بین‌الملل این است که موسوی نخست‌وزیر بوده
کشتار ۶۷، میرحسین موسوی و سازمان عفو بین‌الملل  | طاها پارسا
کشتار ۶۷؛ اگر جای میرحسین بودم | علی کشتگر
نیل هیکس: معلوم نیست نامه‌ ما به دست میرحسین موسوی رسیده باشد
مقام ارشد عفو بین‌الملل: مصاحبه تلویزیون اتریش با موسوی اتهامی را ثابت نمی‌کند
مغالطه‌ی دروغ و تحریف عفو بین‌الملل درباره‌ی موضع موسوی پیرامون اعدام‌های ۶۷


https://www.zeitoons.com/80299
علیه اعدام ۱۳ | سعید مدنی
قربانی اعدام: خانواده‌ محکومان به اعدام

https://www.zeitoons.com/80288

بسیاری شواهد پژوهشی نشان می‌دهد سلامت روان خانواده‌ها، به‌ویژه کودکان و مراقبان اولیه محکومان به اعدام، بسیار بیشتر از خانواده‌های محکومان به دیگر مجازات‌ها تحت تأثیر حکم و اجرای آن قرار می‌گیرد. آیا آن‌ها قربانی هستند؟ به نظر چنین است.
کودکان کم سن و سال قادر نیستند علت اجبار به اعدام والدین‌شان را درک کنند و نوجوانان قادر به‌کنار آمدن با این وضعیت نیستند. والدینِ زنان و مردان محکوم به اعدام، اغلب خودشان را برای آنچه بر سر فرزندشان آمده سرزنش می‌کنند. وکلای مدافع هم می‌توانند سهمی در این سرزنش داشته باشند، زیرا آن‌ها با واکاوی ویژگی‌های خانوادگی و اجتماعیِ موکلشان در پی کشف دلایلی برای کاهش مجازات آن‌ها هستند. فشار اجتماعی زیادی بر اعضای خانواده مرتکبان جرم وارد می‌شود تا آن‌ها از دو راهِ فاصله‌گذاری بین خودشان و عضو محکوم خانواده یا روبرو‌ شدن با طرد اجتماعی به خاطر مصاحبت با بزهکار، یکی را انتخاب کنند. در هر دو حال این انتخاب عوارض سنگینی برای آن‌ها دارد.
برخی از کسانی که به میزان کافی بدشانس بوده‌اند، از دست دادن هر دو عزیزشان را تجربه می‌کنند؛ یعنی هم مقتول(محصول وقوع جرم) و هم قاتل(محصول وقوع مجازات اعدام) را. برای مثال در پی درگیری دو جوان، قاتل پسر عمه خود را به قتل می‌رسانند. پدر و مادر مقتول که اولیای دم محسوب می‌شدند در مورد مجازات قاتل اختلاف نظر داشتند. پدر با همه خشم نسبت به قاتل حاضر نبود با اعدام پسر خواهر خود موافقت کند، اما مادر اصرار داشت که قاتل اعدام یا به حبس ابد محکوم شود. در نهایت دادگاه به علت سکوت قانون در چنین مواردی شرط مادر(حبس ابد) را برای ممانعت از اعدام قاتل نپذیرفت. جلسات متعددی برای گرفتن رضایت مادر برگزار شد اما در نهایت نتیجه‌ای حاصل نشد و قاتل به دار آویخته شد.
روز چهارشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۹حکم اعدام یک زندانی که پیشتر از بابت اتهام «قتل» بازداشت و به اعدام محکوم شده بود، در زندان دهدشت به اجرا درآمد. پدر این زندانی با کشیدن چهارپایه از زیر پای فرزندش عامل اجرای حکم او شد. قاتل به نام  «رحیم پیروزی» در سال ۹۰ به اتهام قتل برادر خود بازداشت و به اعدام محکوم شد. پدر آقای پیروزی به عنوان اولیای دم چهارپایه را از زیر پای فرزندش کشید و عامل اجرای حکم اعدام او شد.

از همین مجموعه : 
علیه اعدام (۱) : چرا مجازات اعدام باید لغو شود
علیه اعدام (۲) : خطایی به قدمت تاریخ بشریت
علیه اعدام (۳) : اعدام در برخی ادیان توحیدی
علیه اعدام (۴) : اعدام در برخی مناطق جهان
علیه اعدام (۵) : اعدام در قوانین ایران
علیه اعدام (۶) : جرم‌هایی با مجازات اعدام در ایران
علیه اعدام (۷) : روش‌های اجرای حکم اعدام در ایران
علیه اعدام (۸) : سایر روش‌های اجرای حکم اعدام در ایران
علیه اعدام (۹) : چه‌ کسانی قربانی اعدام‌اند؟ 
علیه اعدام (۱۰) : از این ستون به آن ستون؟ 
علیه اعدام (۱۱) : محکومان به اعدام قربانی هستند 
علیه اعدام (۱۲) : سندرم صف مرگ

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80288
نتیجه کنکور از سال‌ها پیش تعیین می‌شود

زیتون ـ جلیل فقیهی
: پس از اعلام نتایج کنکور سراسری سال ۹۹، گزارشی در روزنامه فرهیختگان به چاپ رسید که نشان می‌دهد تنها ۵ درصد از نفرات برتر کنکور از دانش‌آموزان مدارس دولتی هستند.‌ در میان باقی نفرات برتر، ۶۷ درصد از مدارس زیرمجموعه‌ سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان (سمپاد)، ۱۸ درصد از مدارس غیرانتفاعی و ۱۰ درصد از مدارس نمونه دولتی بوده‌اند. این الگو، شباهت بسیاری به نتایج سال‌های گذشته دارد و منحصر به ۱۰ نفر اول هر رشته نیز نیست؛ شبیه همین درصدها در میان دو رقمی‌ها و سه ‌رقمی‌های کنکور نیز مشاهده می‌شود.

این دانش‌آموزان که امروز عکس آنها را به عنوان نفرات برتر کنکور می‌بینیم، سال‌ها پیش از شرکت در کنکور، هر کدام در آزمون‌های ورودی مدارس سمپاد، غیرانتفاعی‌ها، و نمونه دولتی‌ها شرکت کرده بودند. غربالگری از سنین بسیار پایین‌تری آغاز شده بود و چه بسا همان آزمون‌های ورودی را بتوان مقدمه‌ای برای موفقیت در کنکور درنظر گرفت.
مدارس خصوصی در ایران
سابقه مدارس خصوصی به پیش از انقلاب برمی‌گردد. در آن زمان بخش بزرگی از مدارس خصوصی (به تعبیر آن زمان، مدارس ملی)، به مدارس اسلامی اختصاص داشت و از پشتیبانی متدینین حوزه، بازار و همچنین برخی از دانشگاهیان مسلمان برخوردار بود. شاید بتوان گفت این مدارس به نوعی سنگ بنای مدارس خصوصی بعد از انقلاب بودند.
بعد از انقلاب، ملهم از فضای سیاسی-اجتماعی آن دوره، خواسته‌های عدالت‌خواهانه انقلابیون در قانون اساسی جمهوری اسلامی تبلور یافت. آموزش خدمتی دولتی محسوب گردید و دولت به ارائه آموزش ابتدایی و متوسطه رایگان به کلیه شهروندان ملزم شد. برخی از مدارس خصوصی همچون هدف و خوارزمی منحل شدند و برخی دیگر، همچون دبیرستان البرز، تحت کنترل دولت درآمدند. اما برخی از آن مدارس خصوصی‌ای که متولیان و دانش‌آموزانش از حامیان انقلاب بودند، همچون گذشته به کار خود ادامه دادند. در میان آنها، مدارس علوی، رفاه، نیکان، و کمال شهرت بیشتری داشتند. در ابتدا قرار بر این بود که این مدارس نیز مطیع دولت باشند، ولی در عمل اینگونه نشد.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80275
چه کسانی آدرس غلط می‌دهند؟
برسد به دست «دشمن خارجی»

زیتون ـ یلدا امیری
: فتنه و کارشکنی «دشمن خارجی» طی ۴۲ سال اخیر یکی از توجیهات اصلی برای همه مشکلات و ناکارآمدی‌های جمهوری اسلامی بوده. دشمنان «شرقی و غربی» که همواره نه تنها در سخنرانی‌های آیت‌الله خامنه‌ای بلکه در سخنان آیت‌الله خمینی نیز حضور داشته‌اند و به تبع آن بقیه مقامات حاکمیتی و دولتی نیز به تناوب از این توجیه استفاده کردند و می‌کنند.

حسن روحانی، رئیس دولت جمهوری اسلامی روز ۵ مهر ۱۳۹۹ در جلسه ستاد ملی مقابله با کرونا با اشاره به منتقدان داخلی خود تحریم های آمریکا را عامل اصلی مشکلات کشور و مردم معرفی کرده و گفته است که «کسی آدرس اشتباه به مردم ندهد.» آمریکا از همان ابتدای انقلاب ایران به عنوان یکی از دشمنان اصلی معرفی می‌شد. اما از زمانی که آمریکا از قرارداد برجام خارج شده و تحریم‌های سختی علیه ایران وضع کرده است مقامات جمهوری اسلامی تحریم‌ها را عامل تمامی مشکلات مردم معرفی می‌کنند و سخنی از سوء مدیریت و فساد داخلی و یا عدم اجازه رهبر جمهوری اسلامی برای مذاکره مجدد با آمریکا گفته نمی‌شود.

جرج اورول داستان نویس، روزنامه‌نگار و منتقد ادبی انگلیسی دریافته بود که نظام‌های سرکوبگر همواره به دشمن نیاز دارند. او در کتاب داستانی ۱۹۸۴ نشان داد چگونه می‌توان با تبلیغات، تلقین و تحریک احساسات مردم دشمن ساخت.

حسن روحانی نگران لعن و نفرین مردم
روحانی در بخشی از سخنانش گفت: «آمریکایی‌ها در عرض سال‌های ۹۷، ۹۸ و ۹۹ حداقل ۱۵۰میلیارد دلار به کشور لطمه زدند، با تحریم غلط و غیرقانونی و بیجا و ضدانسانی و عملیات تروریستی، جلوی دارو و درمان و مواد غذایی را گرفتند آن‌ها آدم‌هایی هستند که هیچ وقت ما در تاریخ کاخ سفید را با این توحش ندیده بودیم بزرگترین توحش را انجام دادند.»

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80327
مراقبت از «پایه پولی» در وزارت بهداشت کرونازده
چرا سعید نمکی «اشتباهی» است؟

زیتون ـ مهسا محمدی
: سعید نمکی، وزیر بهداشت ایران بعد از نامه چند روز گذشته خود خطاب به قاسم سلیمانی و گله‌گذاری بابت عدم تخصیص بودجه اعلامی به وزارت بهداشت، امروز گفت که از آن بودجه می‌گذرد و همکارانش «اگر حقوق نگیرند هم کار می‌کنند».

مبلغ مورد اشاره، یک میلیارد یورویی است که در ۱۸ فروردین ماه سال جاری به دستور رهبر جمهوری اسلامی و بعد از درخواست اضطراری دولت، از صندوق توسعه ملی برای مبارزه با کرونا اختصاص یافته بود.
او پیش از این در یک دلنوشته اینستاگرامی خطاب به قاسم سلیمانی نوشته بود که نمی‌داند بودجه مبارزه با کرونا را «برای کدام کار مهم‌تر گذاشته‌اند».

وزیر مهمترین وزارت‌خانه‌ی این روزها در ایران، در حالی دستمزد کارکنان کادر درمان را به «نظام» بخشید که بعد از حدود  ۸ ماه دست و پنجه نرم کردن این افراد با کرونا، تقریبا همه‌ی ایران در حال حاضر بر اساس آمار دولتی در وضعیت قرمز به سر می‌برد و موج دوم هنوز فروکش نکرده بود که موج سوم کرونا فرا رسید.

وزیر بهداشت اما می‌گوید: «ما گذشتیم تا مبادا درخواست من موجب تزلزل نشود. به هر حال باید توجه کرد که اگر از کرونا شکست بخوریم، پایه‌های نظام را دچار تزلزل خواهیم کرد که اصلا این اتفاق نخواهد افتاد.»

از راه رسیدن امواج تازه کرونا و وضعیت سرخ همه کشور به این معناست که از یک سو زمانی برای استراحت و نفس تازه کردن برای کادر درمان در این مدت وجود نداشت، از سوی دیگر با اخطارهایی که برای پاییز و زمستان پیش‌رو داده می‌شود، چشم‌انداز روشنی پیش چشم نیست. این در حالی است که بیمارستان‌های در تصرف کرونا منبع درآمد خود را بابت سایر درمان‌ها و خدمات که به تعلیق درآمده از دست داده‌اند.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80343
حمله به «میرحسین» و تقسیم غنائم
هرمز شریفیان

موضوع اعدام‌های گسترده زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ یکی از تلخ‌ترین، مناقشه برانگیزترین و تاسف‌آورترین رخدادهایی ممکن در تاریخ معاصر ایران است که آثار مخرب روحی و روانی آن به سادگی از حافظه تاریخی خانواده‌های اعدام شدگان و جامعه‌مدنی ایران پاک نخواهد شد.

بی‌تردید یگانه معترضی که در آن شرایط بحرانی روزهای پایانی جنگ، پای اعتراض به این کشتار دهشت‌بار ایستاد و جایگاه سیاسی خود را به‌خطر انداخت و پیامدهای تلخ این اعتراض آشکار را به‌جان خرید، مرحوم «آیت‌الله حسینعلی منتظری» بود که در آن هنگام شخصیت شماره دو و مقبول کشور و جانشین رهبری جمهوری اسلامی بود.
غیر از اعتراض آشکار آیت‌الله منتظری در آن دوران، هیچ صدای اعتراض دیگری به صورت علنی در درون کشور شنیده نشد و شخصیت‌های سیاسی هر کدام به دلایلی درباره این رخداد تاسف برانگیز سکوت پیشه کردند.
موضوع تابستان ۶۷ موضوعی است که دیر یا زود باید در شرایطی منصفانه به آن رسیدگی شود. خاطرات آیت‌الله منتظری درباره اعدام‌ها شاید تا این لحظه مستدل‌ترین و تنها سند قابل دسترس درباره این موضوع است سندی که در آن از قول آیت‌الله ذکر شده که بسیاری از اعضای هیات دولت و ریاست جمهوری وقت نیز از این اتفاق بی‌خبر بوده‌اند. براساس همین خاطرات می‌توان دریافت که آمران، عاملان و آگاهان از این موضوع چه کسانی بودند و حتی گروهی سه نفره نیز در این میان به «هیات مرگ» معروف شده‌اند.
بسیاری از خانواده‌های زندانیان سیاسی اعدام شده و سازمان‌های حقوق بشری و عفو بین‌الملل سال‌هاست که به دنبال شاهدان و اسناد این رخداد می‌گردند و پرونده‌های متعددی نیز علیه بانیان آن اعدام‌ها در مراجع گوناگون قضایی در جهان گشوده شده است به این امید که روزی بتوانند متهمان این رخداد را پای میز محاکمه بکشانند و به احتمال بسیار افراد بسیاری هم به عنوان مطلع و آگاه به این دادگاه‌ها احضار خواهند شد.

https://www.zeitoons.com/80358

در این پرونده بخوانید:
نیل هیکس: تنها مدرک بیانیه عفو بین‌الملل این است که موسوی نخست‌وزیر بوده
کشتار ۶۷، میرحسین موسوی و سازمان عفو بین‌الملل  | طاها پارسا
کشتار ۶۷؛ اگر جای میرحسین بودم | علی کشتگر
از نگاهی دیگر: میرحسین موسوی و اعدام‌های سال ۶۷ | محمدرضا سرداری
نیل هیکس: معلوم نیست نامه‌ ما به دست میرحسین موسوی رسیده باشد
مقام ارشد عفو بین‌الملل: مصاحبه تلویزیون اتریش با موسوی اتهامی را ثابت نمی‌کند
مغالطه‌ی دروغ و تحریف عفو بین‌الملل درباره‌ی موضع موسوی پیرامون اعدام‌های ۶۷

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80358
آیا عراق همچنان عمق استراتژیک ایران است؟
روزی که حسین شریعتمداری عذرخواهی کرد

زیتون- سولماز ایکدر
: انتقاد نماینده رهبر جمهوری اسلامی در روزنامه کیهان از یکی از مراجع عظمای شیعیان در عراق مناسبات بین دو کشور را پیچیده‌تر از قبل کرد.

طی سال‌های گذشته بارها چهره‌های سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی منکر هزینه‌های سنگین حضور نظامی ایران در کشورهای منطقه شده و حتی چندباری نیز ادعا کرده بودند که تمامی هزینه‌های صورت گرفته از این کشورها  را پس گرفته‌اند.  روز گذشته سرلشگر یحیی رحیم‌صفوی، دستیار و مشاور رهبر جمهوری اسلامی در امور نیروهای مسلح٬ مدعی شد «هر چه در عراق و سوریه هزینه‌ کرده‌ا‌یم پس می‌گیریم٬ هرکمکی به عراقی‌ها کردیم دلار نقد گرفتیم.»
با این‌همه  ادبیات مقامات جمهوری اسلامی با عراق از به‌نظر نمی‌رسد متوازن و برمبنای احترام متقابل باشد.
در آخرین مورد حسین شریعتمداری مرجع مقبول مردم عراق٬ آیت‌الله سیستانی را مورد عتاب قرار داد.

از پاپ کاتولیک‌تر
حسین شریعتمداری در یادداشتی با عنوان «برخاسته از ارادت» که روز پنجم مهر در روزنامه کیهان منتشر شد، آیت‌الله علی سیستانی را به دلیل اظهارنظری در خصوص مسائل داخلی عراق مورد شماتت قرار داد و از او خواست تا گفته‌اش را پس بگیرد.
او در این یادداشت با تشبیه خود به هدهد در برابر سلیمان نبی که بنا به آیات قرآن از چیزی خبر داشت که سلیمان از آن آگاهی نداشت، نوشت به ‌اقتضای نوع کارش در جریان مسائلی قرار می‌گیرد که بعید نیست از نگاه برخی «بزرگان» پنهان مانده باشد.
نماینده رهبر جمهوری اسلامی در این یادداشت درخواست آیت‌الله سیستانی برای نظارت نمایندگانی از سازمان ملل بر انتخابات پارلمانی عراق را «دون ‌شأن و جایگاه برجسته و قابل احترام» او دانست.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80329
چه‌کسانی از اعدام‌های ۶۷ اطلاع داشتند؟
سیامک همدانی

ادعا شده است که میرحسین موسوی موافق اعدام‌های تابستان ۶۷ نبوده و با صدور فرمان کشتار همدلی نداشته است. او مدعی است که در جلسه سران قوا، زمانی که از این اعدام‌ها مطلع می‌شوند، همگی با آن مخالف بوده‌اند. برخی شواهد می‌تواند موید این باشد که برخی از سران قوا با این فرمان موافق نبودند.

جلسه سران قوا در آن زمان شامل اکبر هاشمی رفسنجانی، علی خامنه‌ای، عبدالکریم موسوی اردبیلی و میر حسین موسوی بوده است. گاه احمد خمینی هم در این جلسات شرکت می‌کرده است. احتمالا با توجه به خطیر بودن شرایط در آن دوران، بحران در خلیج فارس، پایان جنگ ایران و عراق و عملیات مجاهدین در غرب احمد خمینی حضور بیشتری در این جلسات داشته است. پس به گمان من منطقی است که فرض کنیم جلسات سران قوا در آن دوران شامل پنج نفر بوده است. وضعیت هر کدام را نسبت به صدور فرمان خمینی مبنی بر کشتار زندانیان سیاسی و اجرای بی کم و کاست آن از طرف مجریان فرمان را بررسی می‌کنیم.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80400
شمارش معکوس برای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا -۷
در هفته پنجم پیش از انتخابات چه گذشت؟

https://www.zeitoons.com/80424

زیتون ـ فرهاد حکیمی:
در کمتر از چهل روز مانده به انتخابات سرنوشت‌ساز ریاست جمهوری در آمریکا، پرزیدنت ترامپ و رقیب دمکراتش فعالیت‌های انتخاباتی خود را برای جلب حداکثر آراء افزایش داده‌اند. هر دو آنها باید خود را آماده کنند تا در سه مناظره رو در رو در هفته‌های آینده بتوانند قلوب و اذهان بیشتری را به تسخیر درآورند. همچنان‌که کامالا هریس و مایک پنس نیز باید برگ‌های برنده خود را آماده کنند تا به عنوان معاونان دو کاندیدای ریاست‌جمهوری آنها را بر میز مناظره بکوبند.

نخستین مناظره روز سه‌شنبه همین هفته (۲۹ سپتامبر برابر با هشت مهر ماه جاری) در اوهایو برگزار می‌شود، ایالتی که هر دو کاندیدا به شدت در پی کسب پیروزی در آن هستند و ترامپ با اختلاف ناچیزی در حدود نیم درصد در نظرسنجی ها از بایدن پیش است.

کامالا هریس نیز در روز چهارشنبه ۱۶ مهر ماه (۷ اکتبر) همتای خود در اردوی ترامپ را در ایالت یوتا ملاقات خواهد کرد.
دومین مناظره ترامپ و بایدن در روز پنج‌شنبه ۲۴ مهر ماه (۱۵ اکتبر) در میامی فلوریدا برگزار خواهد شد. این مناظره از این جهت اهمیت دارد که رای‌دهندگانی که هنوز تصمیم نگرفته‌اند به کدام کاندیدا رای بدهند فرصت خواهند داشت که سوالات خود را مستقیما از کاندیداها بپرسند و هر کاندیدا دو دقیقه وقت دارد تا به سوال مورد نظر پاسخ بگوید. مجری برنامه نیز اختیار آن را دارد که در صورت نیاز یک دقیقه وقت اضافه برای پاسخ به هر سوال اختصاص دهد. موضوعات مورد بحث در این مناظره از یک هفته قبل اعلام می‌شوند تا کاندیداها و سوال‌کنندگان از آمادگی لازم برخوردار باشند.  فلوریدا برای هر دو کاندیدا از اهمیت بسیاری برخوردار است و برخی از ناظران حتی معتقدند که سرنوشت انتخابات ممکن است به دست این ایالت رقم بخورد؛ ایالتی که دارای ۲۹ رای الکترال است و در حال حاضر بایدن در آن با اختلاف کمتر از دو درصد جلوتر از ترامپ ایستاده است.

سومین و آخرین مناظره رو در رو نیز در روز پنج‌شنبه اول آبان ماه (۲۲ اکتبر) و در ایالت تنسی برگزار خواهد شد. در این برنامه شش موضوع مورد بحث قرار می‌گیرند و عموم مردم نیز از یک هفته قبل از سرفصل‌های مناظره مطلع می‌شوند. مجری این برنامه نیز کریستین ولکر خبرنگار بخش کاخ سفید شبکه ان بی سی خواهد بود. او پس از کارول سیمپسون دومین زن سیاهپوستی است که اجرای یک مناظره انتخابات ریاست جمهوری به او واگذار می شود.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80424
ده‌نکته کلیدی در نامه‌ی ۶۰ امضایی به سازمان عفو بین‌الملل
عزیز قاسم‌زاده

درباره متن امضای ۶۰ فعال سیاسی و مدنی به عفو بین الملل عنایت به نکات ذیل بسیار ضروری است:
۱- پرسش مهم این است که چرا بعد از تعیین تکلیف موسوی بعد از وقایع خونین آبان با همه ارکان و اجزای حکومت در بیانیه‌ای صریح، به یک‌باره عفو بین الملل ضروری دیده مخاطبان جلسه دیدار با منتظری را رها کند و موسوی را عامل و آمر جنایت معرفی کند. پیرامون این موضوع باید هوشیارانه تامل ورزید تا رازش را بهتر دریافت. از قرار معلوم برخی از حاملان و بانیان کشتار ۶۷ به کسانی متوسل شده اند تا آنها را با توجه به نفوذشان مجاب به صدور چنین بیانیه ای علیه موسوی نمایند.(حتما هم این خدمت به حکومت از سوی اپوزسیون! برای رضایت خدا بوده است!) اما جالب است که در بیانیه اخیر یک سازمان بین‌الملی حقوق بشری نام‌هایی که اصرار داشتند این ۲۰۰ نفر را هم علاوه بر آن چند هزار نفر بکشند اصلا نیامده است اما موسوی در این بیانیه بولد می شود.
۲-در پاکدستی اقتصادی شخص موسوی و نه جریان خط امام کمترین تردیدی نیست و این موضوع نکته حائز اهمیتی برای تحلیل‌های دیگر ما می‌تواند باشد. کسانی که از ثروت‌اندوزی و قدرت‌طلبی دوری گزینند، اغلب مردان و زنان اثر گذار تاریخ می‌شوند.
۳-اینکه موسوی در جریان حذف منتظری چندان پیش‌قرآول حرکت علیه منتظری نبود، نکته‌ای است که ما را به تکه‌های بعدی این پازل‌ می‌رساند.
۴-باید همه‌ی اعمال انسان‌ها را همه‌جا و با تاثیرات مثبت و منفیشان دید. در شرایط فعلی با توجه به اینکه موسوی امکان پاسخ و دفاع از خود ندارد، حمله به او تقویت باندهای قدرت است. اطلاعیه موسوی بعد آبان بسیار بسیار مهم است. ساده از کنار آن نگذریم. گمان ندارم پیرمردی ۸۰ ساله در حصری که فرجامش معلوم نیست، فرصت‌طلبانه برای فردای خودش چنان بیانیه انقلابی صادر کرده باشد.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80408
رضا پهلوی و گره کور «اتحاد»
احسان ابراهیمی
پس از پیام اخیر رضا پهلوی به اسم «پیمان نوین» و فراخوان وی برای اتحاد دموکراسی‌خواهانِ مخالف جمهوری اسلامی، این پرسش قدیمی و کهنه بار دیگر نو شده است که چرا پس از ۴۰ سال استقرار جمهوری اسلامی، اپوزیسیون برانداز نتوانسته ذیل چتری فراگیر و دموکرات یک‌صدا شود. این نوشته تلاشی است برای طرح و بسط یکی از پرسشهای محتمل.
۱- پس از درگذشت محمدرضا پهلوی در مصر، رضا پهلوی سوگند پادشاهی خورد و خود را پادشاه در تبعید نامید. در اوج جنبش سبز که به یک‌باره حضور رسانه‌ای وی در شبکه های فارسی خارج از کشور پررنگ‌تر شده بود، گفت آن سوگند به این معنا بود که «اگر مردم ایران به سلطنت پشت کرده‌اند، این نهاد به آنها پشت نکرده است» (نقل به مضمون) وی تا کنون از آن مقام استعفا نداده و تلاش نکرده آن سوگند را منتفی نماید. ازین منظر بنا به تعهد اخلاقی و حقوقی انسانی بالغ و عاقل، وی هم‌چنان پایبند آن سوگند است مادامی که استعفا ندهد. یعنی این‌که بخش بزرگی از مخالفین هم‌زمان سلطنت و ولی‌فقیه به سمت وی نمی‌روند و در تلاش‌های فراوان وی برای اتحاد، حضور نمی‌یابند ریشه در همان سوگند وی دارد. آن سوگند، با خود، تناقض و تزاحمی سنگین به رفتار سیاسی رضا پهلوی وارد کرده است. وی نمی‌داند شاه مشروطه است یا رییس حزب سلطنت‌طلب؟ گاهی در نقش شاه حاضر می‌شود و گاهی در نقش یک کنشگر سیاسی. مادامی که آن سوگند، پابرجاست این تزاحم و تناقض در رفتار سیاسی وی حل ناشده باقی خواهد ماند.
۲- در طول دهه اخیر، بخشی از «طرفداران» و «منتسبین» سلطنت در فضای مجازی و رسانه‌ای خارج از ایران، کارزاری عظیم و سنگین علیه تمامی نیروهای ملی- میهنی، آزادی‌خواه و مخالف نظام جمهوری اسلامی به‌راه انداخته‌اند و به انواع تهمت‌ها و امور غیرواقعی در حال منکوب و سرکوب کردن هر احتمال و پتانسیلی هستند که ممکن است بنا به توهم و تصورشان، برتر از شاه در تبعید مطرح شود. نمونه بسیار اخیر آن، توییت‌های استهزا و تخریب مغز متفکر گروه «فرشگرد» در واشنگتن علیه نسرین ستوده است. یا توییت دروغ و عجیب مجری تلویزیون هوادار رضا پهلوی در تشکیک در اعتصاب غذای نسرین ستوده که با صراحت تام توسط همسر نسرین ستوده، رضا خندان، تکذیب شد ولی آن مجری عذرخواهی نکرد. یا کارزار عجیب و موهوم میز ایران عفو بین‌الملل علیه رهبر محصور جنبش سبز که با ارائه ده‌ها نقد محترمانه علیه مستندات ادعایی مسئول بخش ایران آن سازمان، هم‌چنان بر همان طبل کوبیده می‌شود، نمونه هایی از این کارزار سرکوب و ملکوک کردن مخالفان مستقل جمهوری اسلامی است.
موجی که اعتصاب غذای نسرین ستوده در میان ایرانیان دموکراسی‌خواه در اکناف عالم بپا کرد، و شخصیت‌های مطرح جهانی را به واکنش واداشت، خلاف مجموعه دیدارهای رضا پهلوی با سناتورهای جمهوری‌خواه سنای آمریکا، برای جنبش دموکراسی‌خواهی ایران برکت و انرژی به ارمغان آورد و این واقعیت‌هاست که طرفداران افراطی وی را برای ملکوک کردن نسرین ستوده بسیج کرده است.
رضا پهلوی به هر دلیلی، خود را از برخورد یا اعتراض علنی علیه این کارزار تخریب، بری می‌داند و یک‌بار برای همیشه تکلیف خود را با این گروه‌های فشار اپوزیسیون -از قضا شدیداً نزدیک به خود -روشن نکرده است تا این گروه کم تعداد اما پرهیاهو، حاشیه‌نشین شود و فضا برای گفتگو و همکاری‌های محتمل آتی، پاکیزه‌تر گردد.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80439
👎1
رویارویی نخست؛ تساوی به سود بایدن

زیتون ـ فرهاد حکیمی
: بالاخره روز رویارویی ترامپ و بایدن فرا رسید و آنچه پس از مناظره در رسانه‌های جمعی انعکاس یافت تیترهایی بود با مضامین بی‌نظمی، هرج و مرج، هتاکی و چیزهایی که بطور معمول نباید نسبتی با جایگاه ریاست‌جمهوری قوی‌ترین دمکراسی دنیا داشته باشند اما ترامپ ثابت کرده که هیچ ابایی ندارد از انجام اعمال و گفتن سخنانی که دون شأن جایگاه ریاست‌جمهوری است.

زمان نود دقیقه‌ای مناظره، مسابقه فوتبال را به ذهن متبادر می‌کرد اما این مسابقه از جنس مسابقات لیگ برتر انگلیس، لالیگا و یا بوندس‌لیگا نبود، بلکه بیشتر به بازی در زمین باتلاقی شبیه بود با بازیکنانی که مدام خطا می‌کردند و داوری که کنترل بازی را از دست داده بود. این بازی اگرچه به تساوی ختم شد اما این نتیجه دقیقا همان چیزی است که بایدن به آن نیاز دارد. او ماه‌هاست که تقریبا در تمام نظرسنجی های معتبر از ترامپ جلوتر است و برای رسیدن به کاخ سفید تنها به تساوی نیاز دارد. با این حال انتقادها از او کم نبود چون در شبی که می‌توانست پیروز میدان باشد به تساوی رضایت داد.

مالیات‌های پرداخت نشده ترامپ و فرصت از دست رفته بایدن
افشاگری روزنامه نیویورک تایمز درباره فرار مالیاتی دونالد ترامپ، آن‌هم تنها ساعاتی پیش از مناظره، موقعیت خوبی را برای بایدن فراهم آورده بود که البته وی نتوانست در این مناظره از آن بهره چندانی ببرد، هرچند که این مساله می‌تواند در روزهای آتی برای ترامپ مشکلات جدی بوجود بیاورد. صرف‌نظر از برخی طرفداران ترامپ، که انگار هیچ اتفاقی در دنیا نمی‌تواند از علاقه آنان به رییس‌جمهور فعلی بکاهد، عموما مردم آمریکا نسبت به پرداخت مالیات توسط سیاستمداران حساسیت به خرج می‌دهند چون خودشان بخش بزرگی از درآمد خود را به دلیل مالیات‌های سنگین از دست رفته می‌بینند.

به گزارش نیویورک‌ تایمز،  دونالد ترامپ در سال‌ ۲۰۱۷ تنها ۷۵۰ دلار مالیات پرداخت کرده است و حدود ده سال نیز اصلا مالیات پرداخت نکرده است. ترامپ در مناظره مثل همیشه از دادن پاسخ طفره رفت و گفت که دوست ندارد مالیات بدهد، بعد هم گفت که میلیون ها دلار مالیات داده است و در آخر هم وعده داد که به زودی سند پرداخت‌های مالیاتی خود را منتشر می کند، وعده‌ای که چهار سال پیش هم داده بود و هنوز خبری از انجام آن نیست.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/80448