زندگی در خیابان | ۵
جنبش اصلاحات به مثابه «ساختار فرصت سیاسی»
▫️زیتون-طاها پارسا: در این روزنوشتها، مفاهیم و مقدمات علمی جنبشهای اجتماعی معرفی میشوند و جنبشهای معاصر و نزدیک از جمله جنبش تنباکو، جنبش ۵۷، جنبش دوم خرداد، جنبش اصلاحات، جنبش سبز و… در مقام مثال و نمونه به صورت موردی مطالعه خواهند شد. رویکرد این نوشتهها به جنبشهای اجتماعی جامعهشناسانه است، عنوان اصلی این مجموعه «زندگی در خیابان» است اما عنوان فرعی هر بخش متفاوت خواهد بود. زبان و مفاهیم پایه در قسمت اول و دوم آمدهاند. در قسمت سوم جنبش اجتماعی به مثابه «رفتار جمعی» و در قسمت چهارم جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع» معرفی شدهاند. این قسمت به رویکرد سوم به جنبشهای اجتماعی میپردازد.
***
▫️زندگی در خیابان | قسمت پنجم
▫️جنبش اجتماعی به مثابه «ساختار فرصت سیاسی»
رویکرد سوم بر این باور است که جنبشهای اجتماعی میتوانند یک قالب برای فعالیت سیاسی باشند. این رویکرد جنبش را به شکل «ساختار فرصت سیاسی» می بیند که امکان تعاملات سیاسی و دسترسی به متحدان بالقوه را فراهم میکند. نگرش سیاسی در این رویکرد غالب است و به ماهیت سیاسی جنبش ها نظر دارد و ناظر به متغییرهایی است که میزان مشارکت سیاسی افراد و آستانه تحمل نظام سیاسی را بالا میبرند. در این نگاه جنبشها فقط واکنشهای حاشیهای و ضدِ نهادی نیستند و محصول ناتوانی و ضعف هنجارهای یک نظام/نهاد محسوب نمیشوند، بلکه ساختاری برای استفادهی حداکثری از فرصتهای سیاسی به شمار میروند. بیثباتیهای انتخاباتی، اختلافات و رقابت نخبگان ، و حوادث و بزنگاههای سیاسی نمونههایی از ویژگیهای منعطف و تغییرپذیر نظام سیاسی هستند که امکان ظهور و حضور جنبشهای اجتماعی را فراهم می کنند. در چنین وضعیتهایی است که جنبشهای اجتماعی (فراتر از جبههبندی سیاسی) در حین به چالشکشیدن نظم سیاسی با بازیگران نهادی و رسمی به تعامل میپردازند.
نمونه:«جنبش اصلاحات» که در ۲۵ سال اخیر منجر به هویتیابی بخشی از فعالیتها و فعالان سیاسی شده است، با رویکرد «ساختار فرصت سیاسی» قابل مطالعه است:
۶: دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی بهمثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88006
© @Zeitoons
جنبش اصلاحات به مثابه «ساختار فرصت سیاسی»
▫️زیتون-طاها پارسا: در این روزنوشتها، مفاهیم و مقدمات علمی جنبشهای اجتماعی معرفی میشوند و جنبشهای معاصر و نزدیک از جمله جنبش تنباکو، جنبش ۵۷، جنبش دوم خرداد، جنبش اصلاحات، جنبش سبز و… در مقام مثال و نمونه به صورت موردی مطالعه خواهند شد. رویکرد این نوشتهها به جنبشهای اجتماعی جامعهشناسانه است، عنوان اصلی این مجموعه «زندگی در خیابان» است اما عنوان فرعی هر بخش متفاوت خواهد بود. زبان و مفاهیم پایه در قسمت اول و دوم آمدهاند. در قسمت سوم جنبش اجتماعی به مثابه «رفتار جمعی» و در قسمت چهارم جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع» معرفی شدهاند. این قسمت به رویکرد سوم به جنبشهای اجتماعی میپردازد.
***
▫️زندگی در خیابان | قسمت پنجم
▫️جنبش اجتماعی به مثابه «ساختار فرصت سیاسی»
رویکرد سوم بر این باور است که جنبشهای اجتماعی میتوانند یک قالب برای فعالیت سیاسی باشند. این رویکرد جنبش را به شکل «ساختار فرصت سیاسی» می بیند که امکان تعاملات سیاسی و دسترسی به متحدان بالقوه را فراهم میکند. نگرش سیاسی در این رویکرد غالب است و به ماهیت سیاسی جنبش ها نظر دارد و ناظر به متغییرهایی است که میزان مشارکت سیاسی افراد و آستانه تحمل نظام سیاسی را بالا میبرند. در این نگاه جنبشها فقط واکنشهای حاشیهای و ضدِ نهادی نیستند و محصول ناتوانی و ضعف هنجارهای یک نظام/نهاد محسوب نمیشوند، بلکه ساختاری برای استفادهی حداکثری از فرصتهای سیاسی به شمار میروند. بیثباتیهای انتخاباتی، اختلافات و رقابت نخبگان ، و حوادث و بزنگاههای سیاسی نمونههایی از ویژگیهای منعطف و تغییرپذیر نظام سیاسی هستند که امکان ظهور و حضور جنبشهای اجتماعی را فراهم می کنند. در چنین وضعیتهایی است که جنبشهای اجتماعی (فراتر از جبههبندی سیاسی) در حین به چالشکشیدن نظم سیاسی با بازیگران نهادی و رسمی به تعامل میپردازند.
نمونه:«جنبش اصلاحات» که در ۲۵ سال اخیر منجر به هویتیابی بخشی از فعالیتها و فعالان سیاسی شده است، با رویکرد «ساختار فرصت سیاسی» قابل مطالعه است:
۶: دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی بهمثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88006
© @Zeitoons
Zeitoons
دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض | سایت مستقل تحلیلی خبری
👍1
وقتی مشروعیت آسمانی جای مشروعیت مردمی را میگیرد
جدال «حق» و «تکلیف»
▫️زیتون ـ مهسا محمدی: نظام جمهوری اسلامی ایران همواره دغدغه مشروعیت داشته است. شاید تنها بتوان دهه اول بعد از انقلاب ۵۷ را در این باره استثنا کرد. زمانی که «نظام» هنوز از عواید انقلاب بهرهمند بود و به عبارتی از جیب میخورد و بیشتر از مشروعیت نگران «ثبات» و گذاشتن سنگ بنای حکومت اسلامی بود. «ثباتی» که بخشی از آن در زندانها و با اعدام مخالفان به دست آمد و قسمتی از طریق بیعت گرفتن تلویحی از ایرانیان در جبهههای جنگ با عراق.
در همان زمان هم اما «رای» برای نظام مهم بود. آنقدر مهم که حکومت نوپا با همه خامی و جوانی میدانست که تا هنوز عرق انقلاب گرم است و مردم او را پس نمیزنند باید دست بجنباند و نهال «جمهوری اسلامی» را بجز از منبع «مشروعیتبخش» اسلام از آبشخور «جمهوریت» هم آب بدهد و تناورش کند. نگاهی به نتیجه آرا و شکل برگزاری همهپرسی ۱۲ فرودین به وضوح نشان میدهد که «مشارکت بالا» در آن میان چقدر مهم و اساسی بود، جوری که حتی همهپرسی را به نفع خواست برگزار کننده برای دریافت یک پاسخ مشخص از ریخت بیاندازد.
🔹انتخابات در همه دهههای بعد از آن، برای جمهوری اسلامی محل بیم و امید بود. بیم پس زده شدناش و رو شدن اینکه بخش قابل توجهی از جامعه او را نمیخواهند و امید به اینکه با اتکا به رای هوادارانش و امدادهای پیدا و پنهان نهادهایی که طی سالیان به منظور کانالیزه کردن و مهندسی انتخابات ساخته شد، بتوانند یک «درصد» دهان پر کن و یا حداقل قابل ارائه از مشارکت به دست بیاورند و آن را به رخ مخالفان داخلی و خارجی بکشد. بالاخص از زمانی که بازی مشروعیت در مجامع بینالمللی آغاز شد و نظام خود را نه آن «جزیره» پیشین، که کشوری ناگزیر از رابطه با دنیا دید کسب این مشروعیت و «زدن مشت محکم بر دهان دشمنان» به واسطه آن اهمیت خاصی پیدا کرد.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88025
© @Zeitoons
جدال «حق» و «تکلیف»
▫️زیتون ـ مهسا محمدی: نظام جمهوری اسلامی ایران همواره دغدغه مشروعیت داشته است. شاید تنها بتوان دهه اول بعد از انقلاب ۵۷ را در این باره استثنا کرد. زمانی که «نظام» هنوز از عواید انقلاب بهرهمند بود و به عبارتی از جیب میخورد و بیشتر از مشروعیت نگران «ثبات» و گذاشتن سنگ بنای حکومت اسلامی بود. «ثباتی» که بخشی از آن در زندانها و با اعدام مخالفان به دست آمد و قسمتی از طریق بیعت گرفتن تلویحی از ایرانیان در جبهههای جنگ با عراق.
در همان زمان هم اما «رای» برای نظام مهم بود. آنقدر مهم که حکومت نوپا با همه خامی و جوانی میدانست که تا هنوز عرق انقلاب گرم است و مردم او را پس نمیزنند باید دست بجنباند و نهال «جمهوری اسلامی» را بجز از منبع «مشروعیتبخش» اسلام از آبشخور «جمهوریت» هم آب بدهد و تناورش کند. نگاهی به نتیجه آرا و شکل برگزاری همهپرسی ۱۲ فرودین به وضوح نشان میدهد که «مشارکت بالا» در آن میان چقدر مهم و اساسی بود، جوری که حتی همهپرسی را به نفع خواست برگزار کننده برای دریافت یک پاسخ مشخص از ریخت بیاندازد.
🔹انتخابات در همه دهههای بعد از آن، برای جمهوری اسلامی محل بیم و امید بود. بیم پس زده شدناش و رو شدن اینکه بخش قابل توجهی از جامعه او را نمیخواهند و امید به اینکه با اتکا به رای هوادارانش و امدادهای پیدا و پنهان نهادهایی که طی سالیان به منظور کانالیزه کردن و مهندسی انتخابات ساخته شد، بتوانند یک «درصد» دهان پر کن و یا حداقل قابل ارائه از مشارکت به دست بیاورند و آن را به رخ مخالفان داخلی و خارجی بکشد. بالاخص از زمانی که بازی مشروعیت در مجامع بینالمللی آغاز شد و نظام خود را نه آن «جزیره» پیشین، که کشوری ناگزیر از رابطه با دنیا دید کسب این مشروعیت و «زدن مشت محکم بر دهان دشمنان» به واسطه آن اهمیت خاصی پیدا کرد.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88025
© @Zeitoons
سایتِ خبریتحلیلی
جدال «حق» و «تکلیف» - سایتِ خبریتحلیلی
زیتون ـ مهسا محمدی: نظام جمهوری اسلامی ایران همواره دغدغه مشروعیت داشته است. شاید تنها بتوان دهه اول بعد از انقلاب ۵۷ را در این باره استثنا کرد. زمانی که «نظام» هنوز از عواید انقلاب بهرهمند بود و به عبارتی از جیب میخورد و بیشتر از مشروعیت نگران «ثبات» و…
زندگی در خیابان | ۶
دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
▫️زیتون-طاها پارسا: در این روزنوشتها، مفاهیم و مقدمات علمی جنبشهای اجتماعی معرفی میشوند و جنبشهای معاصر و نزدیک از جمله جنبش تنباکو، جنبش ۵۷، جنبش دوم خرداد، جنبش اصلاحات، جنبش سبز و… در مقام مثال و نمونه به صورت موردی مطالعه خواهند شد. رویکرد این نوشتهها به جنبشهای اجتماعی جامعهشناسانه است، عنوان اصلی این مجموعه «زندگی در خیابان» است اما عنوان فرعی هر بخش متفاوت خواهد بود. زبان و مفاهیم پایه در قسمت اول و دوم آمدهاند. در قسمت سوم جنبش اجتماعی به مثابه «رفتار جمعی» و در قسمت چهارم جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع» معرفی شدهاند و قسمت پنجم به جنش اجتماعی بهمانند «ساختار فرصت سیاسی» پرداخته است.
اما جنبشهای اجتماعی اعتبار بنیادین خود را از فلسفهی سیاسی میگیرند. «فلسفهی سیاست»، صرفاً با اتکا به دلایل عقلی ، به سیاست مینگرد و با رویکردی فلسفی به سرشت و ماهیت قدرت، حکومت و جامعه میپردازد. چند قسمتی را با این رویکرد به اعتبار فلسفی/عقلی حقِ اعتراض (عملِ مستقیم) و جنبشهای اجتماعی اختصاص میدهیم و سپس به رویکرد مدرن به جنبشهای اجتماعی بر میگردیم.
***
🔹آن لطیفهی مشهور را شنیدهاید که میگوید: محققان اجتماعی پس از سالها تحقیق به این نتیجه رسیدهاند که اصلیترین عامل طلاق، ازدواج است!؟ لبخندی که با شنیدن این لطیفه بر لبان شما سبز می شود، در حقیقت، تلخندی است بر یک واقعیت در علوم اجتماعی؛ یک ناتوانی در دانش سیاست و یک تناقض در علم حقوق!
▫️قانون، قانون موضوعه، حقوق مدنی
هر جا که قانون وجود دارد، رفتار قانونشکنانه هم وجود دارد. این رفتار همزاد قانون است. «قانون»ها هنجارهایی هستند که توسط حکومتها وضع میشوند تا رفتار مدنی افراد بر اساس آن صورت گیرد. قانونهایی که توسط حکومتها وضع میشوند «قوانین موضوعه» هستند و به حقوقی که بر اساس قوانین موضوعه به شهروندان تعلق میگیرد، «حقوق مدنی» گفته میشود. هر گاه شهروندی یکی از هنجارهای وضعشده از سوی حکومت را به هر علتی نقض کند، میگویند رفتار او قانونشکنانه بوده است.
🔹مثلا: قوانین راهنماییورانندگی و قانون انتخابات نمونههای از هنجاریی هستند که از سوی حکومت وضع میشوند و هر لحظه ممکن است تغییر کنند. قانون حقِ تقدم هنگام رانندگی، حق کاندیدا شدن در انتخابات و حق رئیسجمهور شدن، نمونههایی از حقوق مدنی هستند. عبور از چراغ قرمز یک رقتار قانونشکنانه است. همه حقوق سیاسی و حقوق اجتماعی دستههای کلی از حقوق مدنی هستند.
▫️حقوق طبیعی/ حقوق اساسی/ حقوق اولیه
انسان موجود عاقلی است که هستی او مستقل از جامعهای است که در آن زندگی میکند. یعنی در غیاب جامعه این هستی (انسان) وجود دارد. این وجودِ مستقل، برای هر فرد، حقوقی را به همراه دارد که ارتباطی به جامعه ندارند و پیش از تشکیل جوامع و یا ورود به جامعه وجود دارند. این حقهای اولیه را حقوق طبیعی/ حقوق اساسی/ حقوق ذاتی/حقوق اولیه و یا حقوق فردی میگویند.
است:
۶: دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی بهمثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88019
© @Zeitoons
دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
▫️زیتون-طاها پارسا: در این روزنوشتها، مفاهیم و مقدمات علمی جنبشهای اجتماعی معرفی میشوند و جنبشهای معاصر و نزدیک از جمله جنبش تنباکو، جنبش ۵۷، جنبش دوم خرداد، جنبش اصلاحات، جنبش سبز و… در مقام مثال و نمونه به صورت موردی مطالعه خواهند شد. رویکرد این نوشتهها به جنبشهای اجتماعی جامعهشناسانه است، عنوان اصلی این مجموعه «زندگی در خیابان» است اما عنوان فرعی هر بخش متفاوت خواهد بود. زبان و مفاهیم پایه در قسمت اول و دوم آمدهاند. در قسمت سوم جنبش اجتماعی به مثابه «رفتار جمعی» و در قسمت چهارم جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع» معرفی شدهاند و قسمت پنجم به جنش اجتماعی بهمانند «ساختار فرصت سیاسی» پرداخته است.
اما جنبشهای اجتماعی اعتبار بنیادین خود را از فلسفهی سیاسی میگیرند. «فلسفهی سیاست»، صرفاً با اتکا به دلایل عقلی ، به سیاست مینگرد و با رویکردی فلسفی به سرشت و ماهیت قدرت، حکومت و جامعه میپردازد. چند قسمتی را با این رویکرد به اعتبار فلسفی/عقلی حقِ اعتراض (عملِ مستقیم) و جنبشهای اجتماعی اختصاص میدهیم و سپس به رویکرد مدرن به جنبشهای اجتماعی بر میگردیم.
***
🔹آن لطیفهی مشهور را شنیدهاید که میگوید: محققان اجتماعی پس از سالها تحقیق به این نتیجه رسیدهاند که اصلیترین عامل طلاق، ازدواج است!؟ لبخندی که با شنیدن این لطیفه بر لبان شما سبز می شود، در حقیقت، تلخندی است بر یک واقعیت در علوم اجتماعی؛ یک ناتوانی در دانش سیاست و یک تناقض در علم حقوق!
▫️قانون، قانون موضوعه، حقوق مدنی
هر جا که قانون وجود دارد، رفتار قانونشکنانه هم وجود دارد. این رفتار همزاد قانون است. «قانون»ها هنجارهایی هستند که توسط حکومتها وضع میشوند تا رفتار مدنی افراد بر اساس آن صورت گیرد. قانونهایی که توسط حکومتها وضع میشوند «قوانین موضوعه» هستند و به حقوقی که بر اساس قوانین موضوعه به شهروندان تعلق میگیرد، «حقوق مدنی» گفته میشود. هر گاه شهروندی یکی از هنجارهای وضعشده از سوی حکومت را به هر علتی نقض کند، میگویند رفتار او قانونشکنانه بوده است.
🔹مثلا: قوانین راهنماییورانندگی و قانون انتخابات نمونههای از هنجاریی هستند که از سوی حکومت وضع میشوند و هر لحظه ممکن است تغییر کنند. قانون حقِ تقدم هنگام رانندگی، حق کاندیدا شدن در انتخابات و حق رئیسجمهور شدن، نمونههایی از حقوق مدنی هستند. عبور از چراغ قرمز یک رقتار قانونشکنانه است. همه حقوق سیاسی و حقوق اجتماعی دستههای کلی از حقوق مدنی هستند.
▫️حقوق طبیعی/ حقوق اساسی/ حقوق اولیه
انسان موجود عاقلی است که هستی او مستقل از جامعهای است که در آن زندگی میکند. یعنی در غیاب جامعه این هستی (انسان) وجود دارد. این وجودِ مستقل، برای هر فرد، حقوقی را به همراه دارد که ارتباطی به جامعه ندارند و پیش از تشکیل جوامع و یا ورود به جامعه وجود دارند. این حقهای اولیه را حقوق طبیعی/ حقوق اساسی/ حقوق ذاتی/حقوق اولیه و یا حقوق فردی میگویند.
است:
۶: دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی بهمثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88019
© @Zeitoons
Zeitoons
دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض | سایت مستقل تحلیلی خبری
نیمه پنهانِ «ردصلاحیت»
📝حامد وکیلی
▫️انتشار لیست تایید صلاحیتشدگان داوطلبان انتخابات ریاست جمهوری توسط شورای نگهبان، ابهام و اعتراض گستردهای را برانگیخته است. پیشتر شخصی مهمتر از ردصلاحیت شدگانِ امروز، هم ردصلاحیت شده بود (میدانم که میان رد صلاحیت و عدم احراز صلاحیت تفاوت مفهومی وجود دارد؛ اما به سبب اینکه نتیجه عملی هر دو یکی است، تمام تایید صلاحیتنشدگان را، ردصلاحیت شدگان مینامم). ردصلاحیت مرحوم هاشمی، هرچند معترضان مردمی بسیاری داشت، اما ردصلاحیت امروز دامنه وسیعتری از جریانها را دربر میگیرد. بسیاری از اصولگرایان به این امر اعتراض کردند. گذشته از برخی تاکتیکهای انتخاباتی، پارهای از اصولگرایان، خصوصاً جوانترها، به صورت واقعی انگشت به دهان ماندند.
در این باره، اجمالاً و عجالتاً چند نکته قابل بیان است.
🔹۱– اینگونه ردصلاحیت نه تنها در سال۹۸ تجربه شد، بلکه در سال۹۲ نیز همین اتفاق افتاد. به نظرم سال۹۲ درست روایت نشد. مطابق آمار غیر رسمی، در آن انتخابات نیز، گزارشهای نهادهای امنیتی نسبت به رای بالای هاشمی و تضعیف رهبری با این رای (با توجه به اختلاف نظر مقام رهبری و هاشمی در آن روزها)، باعث ردصلاحیت او شد. روایتی غیر رسمی، که امروز با توجه به روایت آملی لاریجانی از دخالت امنیتیها، درجه وثاقتش بالا رفت. اینکه در سالهای۹۴ و۹۶، پروژه ۹۲ را به آن شدت ادامه ندادند، به علت آثار انتخابات۹۲ بود. لذا میتوان گفت، اتفاقات امروز، به یک معنا ادامه همان پروژه۹۲ است؛ پروژهای که با حضور مردم، در آن مقطع ناکام مانده بود.
🔹۲– یکی دیگر از مولفههای موثر بر تصمیمِ امروزِ شورای نگهبان، وضع خاص کشور است. ما وارد دورهای شدهایم که «مسئله جانشینی» بیش از هر زمانی مهم شده است و قدرتها برای آن نقشههایی کشیدهاند. اینکه رفتار کودتاگونه رخ میدهد، از آثار دورههای انتقال قدرت است. هرقدر قدرت عاقله نظم موجود کمتر باشد، مدلِ انتقال قدرت در آن، پرخشونتتر است. از همین روی اعتقاد دارم روزهای خشونتبارتری پیشرو داریم. ردصلاحیت، آغاز و مقدمه خشونتهای سختتر و جدیتری است!
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88048
© @Zeitoons
📝حامد وکیلی
▫️انتشار لیست تایید صلاحیتشدگان داوطلبان انتخابات ریاست جمهوری توسط شورای نگهبان، ابهام و اعتراض گستردهای را برانگیخته است. پیشتر شخصی مهمتر از ردصلاحیت شدگانِ امروز، هم ردصلاحیت شده بود (میدانم که میان رد صلاحیت و عدم احراز صلاحیت تفاوت مفهومی وجود دارد؛ اما به سبب اینکه نتیجه عملی هر دو یکی است، تمام تایید صلاحیتنشدگان را، ردصلاحیت شدگان مینامم). ردصلاحیت مرحوم هاشمی، هرچند معترضان مردمی بسیاری داشت، اما ردصلاحیت امروز دامنه وسیعتری از جریانها را دربر میگیرد. بسیاری از اصولگرایان به این امر اعتراض کردند. گذشته از برخی تاکتیکهای انتخاباتی، پارهای از اصولگرایان، خصوصاً جوانترها، به صورت واقعی انگشت به دهان ماندند.
در این باره، اجمالاً و عجالتاً چند نکته قابل بیان است.
🔹۱– اینگونه ردصلاحیت نه تنها در سال۹۸ تجربه شد، بلکه در سال۹۲ نیز همین اتفاق افتاد. به نظرم سال۹۲ درست روایت نشد. مطابق آمار غیر رسمی، در آن انتخابات نیز، گزارشهای نهادهای امنیتی نسبت به رای بالای هاشمی و تضعیف رهبری با این رای (با توجه به اختلاف نظر مقام رهبری و هاشمی در آن روزها)، باعث ردصلاحیت او شد. روایتی غیر رسمی، که امروز با توجه به روایت آملی لاریجانی از دخالت امنیتیها، درجه وثاقتش بالا رفت. اینکه در سالهای۹۴ و۹۶، پروژه ۹۲ را به آن شدت ادامه ندادند، به علت آثار انتخابات۹۲ بود. لذا میتوان گفت، اتفاقات امروز، به یک معنا ادامه همان پروژه۹۲ است؛ پروژهای که با حضور مردم، در آن مقطع ناکام مانده بود.
🔹۲– یکی دیگر از مولفههای موثر بر تصمیمِ امروزِ شورای نگهبان، وضع خاص کشور است. ما وارد دورهای شدهایم که «مسئله جانشینی» بیش از هر زمانی مهم شده است و قدرتها برای آن نقشههایی کشیدهاند. اینکه رفتار کودتاگونه رخ میدهد، از آثار دورههای انتقال قدرت است. هرقدر قدرت عاقله نظم موجود کمتر باشد، مدلِ انتقال قدرت در آن، پرخشونتتر است. از همین روی اعتقاد دارم روزهای خشونتبارتری پیشرو داریم. ردصلاحیت، آغاز و مقدمه خشونتهای سختتر و جدیتری است!
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88048
© @Zeitoons
Zeitoons
نیمه پنهانِ «ردصلاحیت»
نیمه پنهانِ «ردصلاحیت» | سایت مستقل تحلیلی خبری
«هاله» لاله شد
📝رضا عابد
▫️سابقهی دیدار و آشنایی با مهندس سحابی به سالهای دیر و دور برمیگردد، اما اینکه آن دیدارها چقدر برای من توفیق گپوگفت به همراه داشت، باید بگویم تقریباً هیچ. در حد معارفه بود و بس. بعدها در مجلس ختم همسر دکتر انور خامهای، از گروه ۵۳ نفر، فرصتی دست داد برای آشنایی بیشتر. این بار پرویز بابایی مبارز قدیمی، مورخ و مترجم آثار تاریخی و فلسفی موجبات آشنایی بیشتر ما را فراهم آورد و گپوگفتی بین ما رد و بدل شد در وقت خروج از مسجد در میدان هفت تیر تهران. برای دقایقی نبش همان کوچهای که دفتر مهندس در انتهای آن بود، ایستادیم و از هر دری سخن به میان آمد و بعدش هم خداحافظی او بود و نگاه من که او را تا انتهای کوچه برد و کلام پرویز بابایی: «عجب دل شیری دارد این مرد … هیچ واهمهای ندارد از این همه گزند زمانه و …».
https://bit.ly/3p0qIJT
🔹بیمناکی پرویز بدون دلیل نبود. آن روزها از زمین و آسمان تیر غیب میرسید. روزهای قتلهای زنجیرهای بود و برچیدن فاسدها؟! به تعبیر آقایان از امالقرای اسلام. جلوتر که آمدیم زمین لرزهی بم بر این ملت رنجدیده حادث شد و تلاش دستهجمعی رفقا که در قالب کمپینی مبشر یک سری از اقدامهای انسانی شدند و … در همان فضای مودت و دوستیها بود که برای کودکان بیسرپرست بم فضاهای آموزشی و اِسکان متعدد ساخته شد و … . علیرضا ثفقی خراسانی، فریبرز رئیسدانا و چند تای دیگر که «ان.جی.او سیب» را راه انداخته بودند برای افتتاح چند پروژهی عمرانی از دوستانی و از جمله ما ـ پارهای از اعضای کانون نویسندگان ـ دعوت کردند که سفری به بم داشته باشیم. در این سفر دخترم صدف هم همراهیام میکرد و چند روزی به طول انجامید. از مزیتهای سفر قرار گرفتن در کنار دوستانی چون سیمین بهبهانی، پرویز بابایی، سید علی صالحی، علیرضا بابایی، جاهد جهانشاهی و … بود همراه با سعادت دیدار مجدد با مهندس سحابی. دیداری که یکی از ثمرههای آن برای من زدودن تتمه رسوبات باقیمانده در ذهن و زبانم از گذشتهها بود و مرزبندیهای نه چندان علمی که از کنه بینش سحابی و دیگر ملیمذهبیها داشتم.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88051
© @Zeitoons
📝رضا عابد
▫️سابقهی دیدار و آشنایی با مهندس سحابی به سالهای دیر و دور برمیگردد، اما اینکه آن دیدارها چقدر برای من توفیق گپوگفت به همراه داشت، باید بگویم تقریباً هیچ. در حد معارفه بود و بس. بعدها در مجلس ختم همسر دکتر انور خامهای، از گروه ۵۳ نفر، فرصتی دست داد برای آشنایی بیشتر. این بار پرویز بابایی مبارز قدیمی، مورخ و مترجم آثار تاریخی و فلسفی موجبات آشنایی بیشتر ما را فراهم آورد و گپوگفتی بین ما رد و بدل شد در وقت خروج از مسجد در میدان هفت تیر تهران. برای دقایقی نبش همان کوچهای که دفتر مهندس در انتهای آن بود، ایستادیم و از هر دری سخن به میان آمد و بعدش هم خداحافظی او بود و نگاه من که او را تا انتهای کوچه برد و کلام پرویز بابایی: «عجب دل شیری دارد این مرد … هیچ واهمهای ندارد از این همه گزند زمانه و …».
https://bit.ly/3p0qIJT
🔹بیمناکی پرویز بدون دلیل نبود. آن روزها از زمین و آسمان تیر غیب میرسید. روزهای قتلهای زنجیرهای بود و برچیدن فاسدها؟! به تعبیر آقایان از امالقرای اسلام. جلوتر که آمدیم زمین لرزهی بم بر این ملت رنجدیده حادث شد و تلاش دستهجمعی رفقا که در قالب کمپینی مبشر یک سری از اقدامهای انسانی شدند و … در همان فضای مودت و دوستیها بود که برای کودکان بیسرپرست بم فضاهای آموزشی و اِسکان متعدد ساخته شد و … . علیرضا ثفقی خراسانی، فریبرز رئیسدانا و چند تای دیگر که «ان.جی.او سیب» را راه انداخته بودند برای افتتاح چند پروژهی عمرانی از دوستانی و از جمله ما ـ پارهای از اعضای کانون نویسندگان ـ دعوت کردند که سفری به بم داشته باشیم. در این سفر دخترم صدف هم همراهیام میکرد و چند روزی به طول انجامید. از مزیتهای سفر قرار گرفتن در کنار دوستانی چون سیمین بهبهانی، پرویز بابایی، سید علی صالحی، علیرضا بابایی، جاهد جهانشاهی و … بود همراه با سعادت دیدار مجدد با مهندس سحابی. دیداری که یکی از ثمرههای آن برای من زدودن تتمه رسوبات باقیمانده در ذهن و زبانم از گذشتهها بود و مرزبندیهای نه چندان علمی که از کنه بینش سحابی و دیگر ملیمذهبیها داشتم.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88051
© @Zeitoons
زندگی در خیابان | ۷
چگونه میتوان به «شورای نگهبان رهبری» اعتراض کرد؟
▫️زیتون-طاها پارسا:
براساس یک استدلال فلسفی، حکومتِ قانون نهتنها باید از مشروعیت برخوردار باشد، بلکه همواره به مشروعیت نیازمند است، اما قاعدهای که مشروعیتِ دائم قانون را تضمین کند، وجود ندارد. یعنی قواعد قانونی هم ممکن است در طول زمان یا در شرایطی خاص به قواعد نامشروع تبدیل شوند. همچنین امکان خطا در تنظیم قواعد قانونی وجود دارد. پس امکان اعتراض فراقانونی هم باید وجود داشته باشد. فعالیت فراقانونی (عمل مستقیم) همان رفتاری است که جنبشهای اجتماعی اغلب از آن بهره میگیرند.
به بیانی دیگر، قوانین موضوعه هر چقدر پاک و خالص و درست و کارآمد باشند، فاقد وجداناند (هم چنان که گفته شد حتی شورای ِآدمهای باوجدان، یک نهاد بیوجدان است). مادامی که چنین است، نباید قانون به تمامی عرصه را بر وجدان و انصاف تنگ کند، یعنی رفتار فراقانونی (عمل مستقیم) هم باید در شرایط لازم مجال کنشگری پیدا کنند.
نمونه: در اصل ۱۱۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده است: «هر گاه رهبر از انجام وظایف قانونی خود ناتوان شود یا فاقد یکی از شرایط مذکور در اصول ۵ و ۱۰۹ گردد، یا معلوم شود از آغاز فاقد بعضی از شرایط بوده است، از مقام خود بر کنار خواهد شد. تشخیص این امر به عهده خبرگان مذکور در اصل ۱۰۸ می باشد». از طرفی دیگر مطابق اصل ۱۰۸ قانون اساسی «قانون مربوط به تعداد و شرایط خبرگان، کیفیت انتخاب آنها و آیین نامه داخلی جلسات آنان و هر گونه تغییر و تجدید نظر در این قانون و تصویب سایر مقررات مربوط به وظایف خبرگان در صلاحیت خود آنان است».
مجلس خبرگان در یکی مصوبات از خود بخشی از اختیاراتش را در خصوص «شرایط خبرگان و کیفیت انتخاب آنها» به شورای نگهبان سپرد. یعنی در وضعیت فعلی، شورای نگهبان صلاحیت یا عدم صلاحیت ورود به مجلس خبرگان را تعیین میکند. از طرفی دیگر اکثریت تعیینکنندهی اعضای شورای نگهبان، منصوب مستقیم یا غیرمستقیم رهبری هستند. بهخاطر این دورِ قانونی، در وضعیت فعلی قوانین و قواعد نظارت بر رهبری کارکرد و مشروعیت خود را از دست دادهاند و نظارت بر رهبر ناممکن و شورای نگهبان قانون اساسی به شورای نگهبان رهبری و یعنی یک قانونِ مشروع به یک قانونِ نامشروع تبدیل شده است. در این شرایط است که «تنها» راهکار کنترل رهبر و شرایط رهبری، اعتراض فراقانونی(عملِ مستقیم) و جنبش اجتماعی است. طُرفه آنکه قانون اساسی در اصل۲۷ حقِ اعتراض را بهرسمیت شناخته است و میگوید «تشکیل اجتماعات و راه پیمایی ها، بدون حمل سلاح، به شرط
آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است» اما همین قانون هم بهخاطر آنکه باید از سوی شورای نگهبانی تفسیر شود که در آن دورِ قانونی مبتلاست، کارکردِ خود را از دست داده است و باز هم راهی جز اعتراضِ فراقانونی (عملِ مستقیم) برای تغییر آن باقی نمانده است.
یک استدلال فلسفی دیگر، با استناد به حقوق طبیعی و ماهیتِ دولت، رفتار اعتراضآمیز و تمردِ از قانون دفاع میکند. بر اساس این استدلال؛ دولت(حکومت) تنها نهادی است که حق اعمالِ قدرت را دارد. هر فردی(یا نهادی) که بخواهد قدرت عالیه دولت را محدود کند، لاجرم باید قدرتی بیش از قدرت دولت داشته باشد. این فرد برای بسیجِ شهروندان، باید صلاحیت، تشخیص و قدرت مشروع را داشته باشد تا بتواند فرمان سرپیچی از قانون را بدهد. اما در این صورت قدرت عالیه با چنین کسی خواهد بود نه با دولت! و این مستلزم تناقض است، یعنی حق تمرد با مفهوم دولت منافات دارد و در جامعه نمیتوان هیچکدام را به نفع دیگری واگذاشت.
۷: قانونِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۶: دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی بهمثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88076
© @Zeitoons
چگونه میتوان به «شورای نگهبان رهبری» اعتراض کرد؟
▫️زیتون-طاها پارسا:
براساس یک استدلال فلسفی، حکومتِ قانون نهتنها باید از مشروعیت برخوردار باشد، بلکه همواره به مشروعیت نیازمند است، اما قاعدهای که مشروعیتِ دائم قانون را تضمین کند، وجود ندارد. یعنی قواعد قانونی هم ممکن است در طول زمان یا در شرایطی خاص به قواعد نامشروع تبدیل شوند. همچنین امکان خطا در تنظیم قواعد قانونی وجود دارد. پس امکان اعتراض فراقانونی هم باید وجود داشته باشد. فعالیت فراقانونی (عمل مستقیم) همان رفتاری است که جنبشهای اجتماعی اغلب از آن بهره میگیرند.
به بیانی دیگر، قوانین موضوعه هر چقدر پاک و خالص و درست و کارآمد باشند، فاقد وجداناند (هم چنان که گفته شد حتی شورای ِآدمهای باوجدان، یک نهاد بیوجدان است). مادامی که چنین است، نباید قانون به تمامی عرصه را بر وجدان و انصاف تنگ کند، یعنی رفتار فراقانونی (عمل مستقیم) هم باید در شرایط لازم مجال کنشگری پیدا کنند.
نمونه: در اصل ۱۱۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده است: «هر گاه رهبر از انجام وظایف قانونی خود ناتوان شود یا فاقد یکی از شرایط مذکور در اصول ۵ و ۱۰۹ گردد، یا معلوم شود از آغاز فاقد بعضی از شرایط بوده است، از مقام خود بر کنار خواهد شد. تشخیص این امر به عهده خبرگان مذکور در اصل ۱۰۸ می باشد». از طرفی دیگر مطابق اصل ۱۰۸ قانون اساسی «قانون مربوط به تعداد و شرایط خبرگان، کیفیت انتخاب آنها و آیین نامه داخلی جلسات آنان و هر گونه تغییر و تجدید نظر در این قانون و تصویب سایر مقررات مربوط به وظایف خبرگان در صلاحیت خود آنان است».
مجلس خبرگان در یکی مصوبات از خود بخشی از اختیاراتش را در خصوص «شرایط خبرگان و کیفیت انتخاب آنها» به شورای نگهبان سپرد. یعنی در وضعیت فعلی، شورای نگهبان صلاحیت یا عدم صلاحیت ورود به مجلس خبرگان را تعیین میکند. از طرفی دیگر اکثریت تعیینکنندهی اعضای شورای نگهبان، منصوب مستقیم یا غیرمستقیم رهبری هستند. بهخاطر این دورِ قانونی، در وضعیت فعلی قوانین و قواعد نظارت بر رهبری کارکرد و مشروعیت خود را از دست دادهاند و نظارت بر رهبر ناممکن و شورای نگهبان قانون اساسی به شورای نگهبان رهبری و یعنی یک قانونِ مشروع به یک قانونِ نامشروع تبدیل شده است. در این شرایط است که «تنها» راهکار کنترل رهبر و شرایط رهبری، اعتراض فراقانونی(عملِ مستقیم) و جنبش اجتماعی است. طُرفه آنکه قانون اساسی در اصل۲۷ حقِ اعتراض را بهرسمیت شناخته است و میگوید «تشکیل اجتماعات و راه پیمایی ها، بدون حمل سلاح، به شرط
آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است» اما همین قانون هم بهخاطر آنکه باید از سوی شورای نگهبانی تفسیر شود که در آن دورِ قانونی مبتلاست، کارکردِ خود را از دست داده است و باز هم راهی جز اعتراضِ فراقانونی (عملِ مستقیم) برای تغییر آن باقی نمانده است.
یک استدلال فلسفی دیگر، با استناد به حقوق طبیعی و ماهیتِ دولت، رفتار اعتراضآمیز و تمردِ از قانون دفاع میکند. بر اساس این استدلال؛ دولت(حکومت) تنها نهادی است که حق اعمالِ قدرت را دارد. هر فردی(یا نهادی) که بخواهد قدرت عالیه دولت را محدود کند، لاجرم باید قدرتی بیش از قدرت دولت داشته باشد. این فرد برای بسیجِ شهروندان، باید صلاحیت، تشخیص و قدرت مشروع را داشته باشد تا بتواند فرمان سرپیچی از قانون را بدهد. اما در این صورت قدرت عالیه با چنین کسی خواهد بود نه با دولت! و این مستلزم تناقض است، یعنی حق تمرد با مفهوم دولت منافات دارد و در جامعه نمیتوان هیچکدام را به نفع دیگری واگذاشت.
۷: قانونِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۶: دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی بهمثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88076
© @Zeitoons
Zeitoons
چگونه میتوان به «شورای نگهبان رهبری» اعتراض کرد؟
چگونه میتوان به «شورای نگهبان رهبری» اعتراض کرد؟ | سایت مستقل تحلیلی خبری
کلاب هاوس در زیتون | ۳۳
همهی رقبای رییسی
زیتون: «کلابهاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاقهای سیاسی این شبکه اجتماعی سرک میکشد…
***
▫️رقابت رییسی و ستادش
بعد از ردصلاحیتها که اتاقهای فعال انتخاباتِ کلاب هاوس را سرشار از ناامیدی و خشم کرد، دیگر خیلی کمتر میشود اتاقهای سیاسی پیدا کرد که مخاطبان زیادی داشته باشد یا حرف خاصی برای گفتن داشته باشند. آنهایی که تا دیروز اتاقهای پرمخاطب داشتند یا به سراغ اتاقهای سرگرمی رفتند و یا ترجیح دادند که اتاقها را خصوصیتر برگزار کنند که از گزند بگیر و ببندهای احتمالی فردای انتخابات در امان باشند. اما این وسط میدان به دست رسانهها افتاده که کماکان برنامههایشان برقرار است. مثل دیروز که کلاب خبرآنلاین یک اتاق برگزار کرده بود با یک سوال. رقیب رییسی در انتخابات کیست؟
🔹فعالین سیاسی و رسانهای از داخل ایران به این اتاق آمدند تا به این سوال جواب بدهند. جوابهایی که البته چند نقطه مشترک داشت. تعداد زیادی از آنها جدیترین رقیب رییسی را ستادش میدانستند. ستادی که در انتخابات گذشته با استفاده از تتلو کلی انتقاد را به جان خرید و تا مدتها سوژه محافل شد، در این دوره هم تا امروز کم حاشیه نبوده. مورد دیگری که به آن اشاره میشد خود ابراهیم رییسی بود و عده ای هم خودش را رقیب جدی خودش میدانستند. اما در این میان نسرین وزیری، روزنامه نگار به انتخابات ۸۸ اشاره کرد و از این گفت که در سال ۸۸ وزارت کشور اعلام کرد که نفر چهارم انتخابات آرای باطله است و پس از آن مهدی کروبی. او احتمال میداد که در این انتخابات به علت اختلاف رییسی با رقیبانش، جدی ترین رقیب رییسی آرای باطله باشند و چه بسا در روز اعلام نتایج آرای باطله در رده دوم بایستد. وزیری همچنین گریزی هم به آمار فارس زد و گفت که این خبرگزاری در سال ۸۸ پیش از شمارش آرا پیروزی ۶۳ درصدی احمدی نژاد را «پیش بینی» کرده بود و امسال هم خبر از پیروزی ۲۲ میلیونی رییسی داده است که در این آمار هم فاصله رییسی با دیگر نفرات کاملا مشهود است.
[...]
https://bit.ly/3c50jFv
▫️همسایه بالایی نگران انتخابات ایران
جمعی از فعالان سیاسی و روزنامه نگاران ترکیه شب گذشته در اتاقی به نام «واقعیتهای انتخابات ایران» به تشریح انتخابات ریاست جمهوری پیش رو در ایران پرداختند. یکی از حاضرین در این اتاق که یک روزنامه نگار ترکِ ساکن ایران است در ابتدا به تشریح روند رد تایید صلاحیتها نامزدهای این انتخابات پرداخت و تاکید کرد که اقدام شورای نگهبان بی شباهت به «کودتا علیه جمهوریت نبود.»
🔹به گفته او نامزد بودن رییس قوه قضاییه در انتخابات ریاست جمهوری٬ بدون استعفا دادن٬ از شگفتیهای این انتخابات در ایران است. یکی دیگر از سخنگویان اما با تاکید بر اینکه برنده این انتخابات و رییس جمهوری آینده احتمالا جانشین خامنهای نیز هست از غیر انتخاباتی بودن فضای ایران ابراز تعجب کرد.
او در ادامه به موضوع تحریم انتخابات پرداخت و گفت که نامزدها و جریانهای اصلاح طلب اعلام کردهاند که در این انتخابات شرکت نخواهند کرد یا از کسی حمایت نخواهند کرد.
🔹لینک متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88115
© @Zeitoons
همهی رقبای رییسی
زیتون: «کلابهاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاقهای سیاسی این شبکه اجتماعی سرک میکشد…
***
▫️رقابت رییسی و ستادش
بعد از ردصلاحیتها که اتاقهای فعال انتخاباتِ کلاب هاوس را سرشار از ناامیدی و خشم کرد، دیگر خیلی کمتر میشود اتاقهای سیاسی پیدا کرد که مخاطبان زیادی داشته باشد یا حرف خاصی برای گفتن داشته باشند. آنهایی که تا دیروز اتاقهای پرمخاطب داشتند یا به سراغ اتاقهای سرگرمی رفتند و یا ترجیح دادند که اتاقها را خصوصیتر برگزار کنند که از گزند بگیر و ببندهای احتمالی فردای انتخابات در امان باشند. اما این وسط میدان به دست رسانهها افتاده که کماکان برنامههایشان برقرار است. مثل دیروز که کلاب خبرآنلاین یک اتاق برگزار کرده بود با یک سوال. رقیب رییسی در انتخابات کیست؟
🔹فعالین سیاسی و رسانهای از داخل ایران به این اتاق آمدند تا به این سوال جواب بدهند. جوابهایی که البته چند نقطه مشترک داشت. تعداد زیادی از آنها جدیترین رقیب رییسی را ستادش میدانستند. ستادی که در انتخابات گذشته با استفاده از تتلو کلی انتقاد را به جان خرید و تا مدتها سوژه محافل شد، در این دوره هم تا امروز کم حاشیه نبوده. مورد دیگری که به آن اشاره میشد خود ابراهیم رییسی بود و عده ای هم خودش را رقیب جدی خودش میدانستند. اما در این میان نسرین وزیری، روزنامه نگار به انتخابات ۸۸ اشاره کرد و از این گفت که در سال ۸۸ وزارت کشور اعلام کرد که نفر چهارم انتخابات آرای باطله است و پس از آن مهدی کروبی. او احتمال میداد که در این انتخابات به علت اختلاف رییسی با رقیبانش، جدی ترین رقیب رییسی آرای باطله باشند و چه بسا در روز اعلام نتایج آرای باطله در رده دوم بایستد. وزیری همچنین گریزی هم به آمار فارس زد و گفت که این خبرگزاری در سال ۸۸ پیش از شمارش آرا پیروزی ۶۳ درصدی احمدی نژاد را «پیش بینی» کرده بود و امسال هم خبر از پیروزی ۲۲ میلیونی رییسی داده است که در این آمار هم فاصله رییسی با دیگر نفرات کاملا مشهود است.
[...]
https://bit.ly/3c50jFv
▫️همسایه بالایی نگران انتخابات ایران
جمعی از فعالان سیاسی و روزنامه نگاران ترکیه شب گذشته در اتاقی به نام «واقعیتهای انتخابات ایران» به تشریح انتخابات ریاست جمهوری پیش رو در ایران پرداختند. یکی از حاضرین در این اتاق که یک روزنامه نگار ترکِ ساکن ایران است در ابتدا به تشریح روند رد تایید صلاحیتها نامزدهای این انتخابات پرداخت و تاکید کرد که اقدام شورای نگهبان بی شباهت به «کودتا علیه جمهوریت نبود.»
🔹به گفته او نامزد بودن رییس قوه قضاییه در انتخابات ریاست جمهوری٬ بدون استعفا دادن٬ از شگفتیهای این انتخابات در ایران است. یکی دیگر از سخنگویان اما با تاکید بر اینکه برنده این انتخابات و رییس جمهوری آینده احتمالا جانشین خامنهای نیز هست از غیر انتخاباتی بودن فضای ایران ابراز تعجب کرد.
او در ادامه به موضوع تحریم انتخابات پرداخت و گفت که نامزدها و جریانهای اصلاح طلب اعلام کردهاند که در این انتخابات شرکت نخواهند کرد یا از کسی حمایت نخواهند کرد.
🔹لینک متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88115
© @Zeitoons
Telegraph
همهی رقبای رییسی
زیتون: «کلابهاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاقهای سیاسی این شبکه اجتماعی سرک میکشد… رقابت رییسی و ستادش بعد از ردصلاحیتها که اتاقهای فعال انتخاباتِ کلاب هاوس را سرشار از ناامیدی و خشم کرد، دیگر خیلی کمتر میشود اتاقهای سیاسی پیدا کرد که مخاطبان…
«انتخابات پلیسی» مقدمه کودتای انتخاباتی نرم
▫️زیتون ـ یلدا امیری: این روزها در آستانه انتخابات ریاست جمهوری در ایران، نیروهای نظامی تهدید مردم و نامزدهای انتخاباتی را آغاز کردهاند و در مورد موضوعات مختلف انتخاباتی هشدار میدهند. با وجود ردصلاحیتهای گسترده، نظام دست در کار بدعتی دیگر دارد که میتوان آن را طراحی یک «انتخابات پلیسی» نامید.
جورج اورول نویسنده رمان مشهور «۱۹۸۴» که در سال ۱۹۴۹ منتشر شد، توصیفی حیرتانگیز و ترسناک از وضعیت جامعه در حکومتهای تمامیت خواه کرده است. اورول عباراتی مانند «برادر بزرگ» و «پلیس فکر» را به واژگان سیاسی امروز افزود. ظاهرا با ابداع رویکردهای امنیتی جدید از سوی جمهوری اسلامی، جامعه ایران نیز در انتخابات امسال میتواند تعابیری چون «انتخابات پلیسی» و «انتخابات انتصابی» به واژگان سیاسی خود بیفزاید.
🔹در تاریخ چهل و اندی ساله جمهوری اسلامی همواره حاکمیت تلاش داشت که دوقطبی انتخاباتی را برای افزایش مشارکت حفظ کند و با معترضان تا پیش از برگزاری انتخابات برخورد نکند. اما در این انتخابات به نظر میرسد برای جلوگیری از هرگونه تنش، نظام سعی دارد با تهدید و هشدار، فضای جامعه را حتی قبل از انتخابات امنیتی کند.
🔹پس از مهر تایید رهبر جمهوری اسلامی بر عملکرد شورای نگهبان، نیروهای نظامی و انتظامی وارد ماجرا شدند. هر روز به لیست محدودیتهای انتخاباتی افزوده میشود، رئیس ناجا کسانی که میخواهند انتخابات را «بیاهمیت» جلوه دهند، «دشمن» خوانده است و از سوی دیگر به نامزدها هشدار داده که از هرگونه فعالیتی که به برهم زدن نظم و امنیت جامعه میشود، خودداری کنند. سرپرست دادسرای فرهنگ و رسانه نیز در تماس با تعدادی از روزنامهنگاران و فعالان رسانهای به آنها هشدار داده که هیچ مطلبی در نقد ابراهیم رئیسی منتشر نکنند.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88128
© @Zeitoons
▫️زیتون ـ یلدا امیری: این روزها در آستانه انتخابات ریاست جمهوری در ایران، نیروهای نظامی تهدید مردم و نامزدهای انتخاباتی را آغاز کردهاند و در مورد موضوعات مختلف انتخاباتی هشدار میدهند. با وجود ردصلاحیتهای گسترده، نظام دست در کار بدعتی دیگر دارد که میتوان آن را طراحی یک «انتخابات پلیسی» نامید.
جورج اورول نویسنده رمان مشهور «۱۹۸۴» که در سال ۱۹۴۹ منتشر شد، توصیفی حیرتانگیز و ترسناک از وضعیت جامعه در حکومتهای تمامیت خواه کرده است. اورول عباراتی مانند «برادر بزرگ» و «پلیس فکر» را به واژگان سیاسی امروز افزود. ظاهرا با ابداع رویکردهای امنیتی جدید از سوی جمهوری اسلامی، جامعه ایران نیز در انتخابات امسال میتواند تعابیری چون «انتخابات پلیسی» و «انتخابات انتصابی» به واژگان سیاسی خود بیفزاید.
🔹در تاریخ چهل و اندی ساله جمهوری اسلامی همواره حاکمیت تلاش داشت که دوقطبی انتخاباتی را برای افزایش مشارکت حفظ کند و با معترضان تا پیش از برگزاری انتخابات برخورد نکند. اما در این انتخابات به نظر میرسد برای جلوگیری از هرگونه تنش، نظام سعی دارد با تهدید و هشدار، فضای جامعه را حتی قبل از انتخابات امنیتی کند.
🔹پس از مهر تایید رهبر جمهوری اسلامی بر عملکرد شورای نگهبان، نیروهای نظامی و انتظامی وارد ماجرا شدند. هر روز به لیست محدودیتهای انتخاباتی افزوده میشود، رئیس ناجا کسانی که میخواهند انتخابات را «بیاهمیت» جلوه دهند، «دشمن» خوانده است و از سوی دیگر به نامزدها هشدار داده که از هرگونه فعالیتی که به برهم زدن نظم و امنیت جامعه میشود، خودداری کنند. سرپرست دادسرای فرهنگ و رسانه نیز در تماس با تعدادی از روزنامهنگاران و فعالان رسانهای به آنها هشدار داده که هیچ مطلبی در نقد ابراهیم رئیسی منتشر نکنند.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88128
© @Zeitoons
Zeitoons
«انتخابات پلیسی» مقدمه کودتای انتخاباتی نرم
«انتخابات پلیسی» مقدمه کودتای انتخاباتی نرم | سایت مستقل تحلیلی خبری
رقبای انتخاباتی ابراهیم رئیسی ممکن است به زندان محکوم شوند
▫️زیتون– طبق قانون مجازات جدید اسلامی٬ رقبای انتخاباتی ابراهیم رئیسی٬ رییس قوه قضاییه و نامزد انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم٬ ممکن است به شش ماه تا دوسال زندان محکوم شوند.
طبق قانون مجازات اسلامی جدید هر گونه «توهین و افترا» به روسای سه قوه جرم محسوب میشود.
🔹در این قانون توهین به مسئولان بدون قصد «ضربه زدن به اصل نظام» جرم سیاسی شناخته شده است.
در ماده یک این طرح آمده است: هر یک از جرایم مطرح در ماده ۲ این قانون مانند توهین و افترا به رؤسای سه قوه، رییس مجمع تشخیص، وزرا، رئیسجمهور، معاونان رئیسجمهور چنانچه با انگیزه اصلاح امور کشور علیه مدیریت و نهادهای سیاسی یا سیاستهای داخلی یا خارجی کشور ارتکاب یابد بدون آنکه مرتکب قصد ضربه زدن به اصل نظام را داشته باشد، جرم سیاسی محسوب میشود.
▫️تعریف توهین در قانون
قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ در ماده ۶۰۸ با ذکر مثال توهین را به فحاشی و به کار بردن الفاظ رکیک تعریف کردهاست اما آن را محدود به همین دو رفتار ندانست. بر اساس این قانون هر رفتاری که به صورت متعارف موجب سستی در شخصیت یک انسان و تحقیر وی شود، توهین است؛ رفتار توهینآمیز میتواند در قالب گفتار یا انجام یک رفتار یا حرکت خاص باشد.
وبسایت معاونت انسانی قوه قضاییه در این باره تاکید دارد که همچنین بر اساس این قانون «وجود یا عدم وجود یک ویژگی در شخص توهین شونده، تأثیری در جرم توهین ندارد.»
بر این اساس اگر یکی از رقبای انتخاباتی ابراهیم رئیسی در جریان مناظرات انتخاباتی «رییس قوه قضاییه» را به هر چیزی «متهم» کند٬ ممکن است بر اساس این قانون به شش ماه تا دو سال زندان محکوم شود.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88112
© @Zeitoons
▫️زیتون– طبق قانون مجازات جدید اسلامی٬ رقبای انتخاباتی ابراهیم رئیسی٬ رییس قوه قضاییه و نامزد انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم٬ ممکن است به شش ماه تا دوسال زندان محکوم شوند.
طبق قانون مجازات اسلامی جدید هر گونه «توهین و افترا» به روسای سه قوه جرم محسوب میشود.
🔹در این قانون توهین به مسئولان بدون قصد «ضربه زدن به اصل نظام» جرم سیاسی شناخته شده است.
در ماده یک این طرح آمده است: هر یک از جرایم مطرح در ماده ۲ این قانون مانند توهین و افترا به رؤسای سه قوه، رییس مجمع تشخیص، وزرا، رئیسجمهور، معاونان رئیسجمهور چنانچه با انگیزه اصلاح امور کشور علیه مدیریت و نهادهای سیاسی یا سیاستهای داخلی یا خارجی کشور ارتکاب یابد بدون آنکه مرتکب قصد ضربه زدن به اصل نظام را داشته باشد، جرم سیاسی محسوب میشود.
▫️تعریف توهین در قانون
قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ در ماده ۶۰۸ با ذکر مثال توهین را به فحاشی و به کار بردن الفاظ رکیک تعریف کردهاست اما آن را محدود به همین دو رفتار ندانست. بر اساس این قانون هر رفتاری که به صورت متعارف موجب سستی در شخصیت یک انسان و تحقیر وی شود، توهین است؛ رفتار توهینآمیز میتواند در قالب گفتار یا انجام یک رفتار یا حرکت خاص باشد.
وبسایت معاونت انسانی قوه قضاییه در این باره تاکید دارد که همچنین بر اساس این قانون «وجود یا عدم وجود یک ویژگی در شخص توهین شونده، تأثیری در جرم توهین ندارد.»
بر این اساس اگر یکی از رقبای انتخاباتی ابراهیم رئیسی در جریان مناظرات انتخاباتی «رییس قوه قضاییه» را به هر چیزی «متهم» کند٬ ممکن است بر اساس این قانون به شش ماه تا دو سال زندان محکوم شود.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88112
© @Zeitoons
Zeitoons
رقبای انتخاباتی ابراهیم رئیسی میتوانند به زندان محکوم شوند
رقبای انتخاباتی ابراهیم رئیسی میتوانند به زندان محکوم شوند | سایت مستقل تحلیلی خبری
زندگی در خیابان | ۸
جنبش اجتماعی چه نسبتی با دموکراسی دارد؟
▫️زیتون-طاها پارسا:
▫️جنبش اجتماعی، رویدادی دموکراتیک
جنبشهای اجتماعی نوعی رویداد دموکراتیکاند و بخشی از فرایند دموکراسی محسوب میشوند. دموکراسی را با هر تعریف و یا تعبیری بپذیریم، راهی است برای انجام کارها و این راه ، تنها در جریان رفتن پیموده و آزموده میشود. یعنی دموکراسی در عمل به فعلیت میرسد. درجهی فعلیتِ دموکراسی در یک اجتماع، با ساختار ظاهری و نهادهای رسمی آن مشخص نمیشود، بلکه با میزان مشارکت افراد معین میشود.
هنگامی که نهادهای رسمی برای مشارکتِ عمومی ظرفیت لازم را ندارند و هنجارهای موجود برای تعامل جامعه و دولت از کارآمدی کامل برخوردار نیستند، جنبشهای اجتماعی با افزایش مشارکت، دموکراسی را تقویت میکنند و به حل بحران در جامعه به روشی دموکراتیک کمک میکنند. ماهیت و کارکرد متفاوت جنبشهای اجتماعی، به آنها اجازه میدهد در شرایط بحرانی، به شکل فصلی و مقطعی ظاهر شوند و با یک رفتار جمعی، بسیج منابع یا ساختار فرصت سیاسی، دموکراسی را تقویت و بازسازی کنند و مشروعیت را به حکومت برگردانند و یا آن را تقویت کنند.
▫️نمونه: گروهی از اپوزیسیون برانداز و مخالفان جمهوری اسلامی ایران، پس از پیروزی جنبش دوم خرداد، حملاتی را به فعالان جنبش و اصلاحطلبان و در صدر آنها محمد خاتمی، رئیسجمهوری وقت آغاز کردند. اساس استدلال این مخالفان این بود که ، جنبش دوم خرداد توانسته است مشروعیت را به نظام برگرداند و جمهوری اسلامی را احیاء کند و از خطر سقوط برهاند و تداوم آن را بیمه کند. اگر چه زاویهی نگاه این مخالفان سلبی بود و بنا به ماهیتِ برانداز بودن، این مطالب را به عنوان نکات و دستاوردهای منفی یک جنبشِ اصلاحطلب عنوان میکردند، اما اصل ادعای آنها درسا بود و شواهد بسیاری گفتههای آنان را در این خصوص تائید میکرد چون در آستانه انتخابات دوم خرداد و در غیاب نهادهای سیاسی و مدنی، دموکراسی در ایران به اغما رفته بود؛ درصد پایین مشارکت مردم در انتخابات و برگزاری انتخابات غیر رقابتی و فرمایشی، منجر به یکدست شدن نسبی حاکمیت شده بود و افکار عمومی نیز در میزان دموکراتیکبودن نظام و انتخابیبودن مناصب تردید جدی داشت. باور به انتصابیبودن بسیاری از سمتها و نمایشیبودن بسیاری از انتخابات فراگیر شده و این باور پایههای مشروعیت مردمی و جمهوریتِ نظام را متزلزل کرده بود. اما جنبش دوم خرداد، با افزایشِ مشارکت بالای مردم و رقابتیکردن انتخابات، نه تنها خود نمونهی فعلیت دموکراسی بود، بلکه توانست دموکراسی را در ایران تقویت کند و نمای دموکراتیک حکومت را بازسازی کند. با پیروزی جنبش دومِ خرداد، گفتمان اصلاحطلبی تقویت شد، احزاب متعددی تأسیس شدند، بهار مطبوعات آغاز شد، انجمنها و کانونهای صنفی پا گرفتند و آستانهی تحمل دولتمردان بالا رفت و …همهی اینها به مشروعیت دموکراتیک حکومت در نزد افکار داخلی و خارجی کمک کرد و توانست بحران مشارکت در ساختار حکومت را مهار سازد.
جنبشهای اجتماعی و روحِ دموکراسی
جنبشهای اجتماعی ابزاری نسبتا مدرن برای احیای روح دموکراسی بهحساب میآیند. دموکراسیها انواع مختلف دارند و از ابزارهای سیاسی متنوعی برای استقرار دموکراسی بهره میبرند.اما مهمترین این ابزارها از جمله انتخابات، مشارکتهای مستقیم و غیر مستقیم در انتخاب رئیسجمهور و نخستوزیر و نمایندگان، و سایر مشارکتهای غیررسمی، به تمامی ضامن برقراری دموکراسی در جامعه نیستند زیرا در شرایطی که ممکن است رایدهندگان زیر فشار قرار داشته باشند، در انتخابات اعمالِ نظر شود و یا فساد در دادگاهها رخنه کرده باشد، اصیلترین و دموکراتیکترین قانون اساسی هم ممکن است بهظاهر به نمایش گذاشته شود و انتخابات به مراسمی برای مسخرهکردن دموکراسی تبدیل شود. آنگاه که روح دموکراسی با آرایشهای صوری نادیده گرفته میشود، جنبشهای اجتماعی مانند بازیگری تازهوارد و ابزاری موثر به بازگشت روح دموکراسی و جاریشدن آن در اجتماع کمک میکنند
🔹متن کامل در وبسایت زیتون
زندگی در خیابان | ۸: جنبشهای اجتماعی و دموکراسی
زندگی در خیابان | ۷: قانونِ بیوجدان و حقِ اعتراض
زندگی در خیابان | ۶: دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
زندگی در خیابان | ۵: جنبش اجتماعی بهمثابه «ساختار فرصت سیاسی»
زندگی در خیابان | ۴: جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع»
زندگی در خیابان | ۳: جنبش اجتماعی به مثابه «یک رفتار جمعی»
زندگی در خیابان | ۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
زندگی در خیابان | ۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
:
https://www.zeitoons.com/88177
© @Zeitoons
جنبش اجتماعی چه نسبتی با دموکراسی دارد؟
▫️زیتون-طاها پارسا:
▫️جنبش اجتماعی، رویدادی دموکراتیک
جنبشهای اجتماعی نوعی رویداد دموکراتیکاند و بخشی از فرایند دموکراسی محسوب میشوند. دموکراسی را با هر تعریف و یا تعبیری بپذیریم، راهی است برای انجام کارها و این راه ، تنها در جریان رفتن پیموده و آزموده میشود. یعنی دموکراسی در عمل به فعلیت میرسد. درجهی فعلیتِ دموکراسی در یک اجتماع، با ساختار ظاهری و نهادهای رسمی آن مشخص نمیشود، بلکه با میزان مشارکت افراد معین میشود.
هنگامی که نهادهای رسمی برای مشارکتِ عمومی ظرفیت لازم را ندارند و هنجارهای موجود برای تعامل جامعه و دولت از کارآمدی کامل برخوردار نیستند، جنبشهای اجتماعی با افزایش مشارکت، دموکراسی را تقویت میکنند و به حل بحران در جامعه به روشی دموکراتیک کمک میکنند. ماهیت و کارکرد متفاوت جنبشهای اجتماعی، به آنها اجازه میدهد در شرایط بحرانی، به شکل فصلی و مقطعی ظاهر شوند و با یک رفتار جمعی، بسیج منابع یا ساختار فرصت سیاسی، دموکراسی را تقویت و بازسازی کنند و مشروعیت را به حکومت برگردانند و یا آن را تقویت کنند.
▫️نمونه: گروهی از اپوزیسیون برانداز و مخالفان جمهوری اسلامی ایران، پس از پیروزی جنبش دوم خرداد، حملاتی را به فعالان جنبش و اصلاحطلبان و در صدر آنها محمد خاتمی، رئیسجمهوری وقت آغاز کردند. اساس استدلال این مخالفان این بود که ، جنبش دوم خرداد توانسته است مشروعیت را به نظام برگرداند و جمهوری اسلامی را احیاء کند و از خطر سقوط برهاند و تداوم آن را بیمه کند. اگر چه زاویهی نگاه این مخالفان سلبی بود و بنا به ماهیتِ برانداز بودن، این مطالب را به عنوان نکات و دستاوردهای منفی یک جنبشِ اصلاحطلب عنوان میکردند، اما اصل ادعای آنها درسا بود و شواهد بسیاری گفتههای آنان را در این خصوص تائید میکرد چون در آستانه انتخابات دوم خرداد و در غیاب نهادهای سیاسی و مدنی، دموکراسی در ایران به اغما رفته بود؛ درصد پایین مشارکت مردم در انتخابات و برگزاری انتخابات غیر رقابتی و فرمایشی، منجر به یکدست شدن نسبی حاکمیت شده بود و افکار عمومی نیز در میزان دموکراتیکبودن نظام و انتخابیبودن مناصب تردید جدی داشت. باور به انتصابیبودن بسیاری از سمتها و نمایشیبودن بسیاری از انتخابات فراگیر شده و این باور پایههای مشروعیت مردمی و جمهوریتِ نظام را متزلزل کرده بود. اما جنبش دوم خرداد، با افزایشِ مشارکت بالای مردم و رقابتیکردن انتخابات، نه تنها خود نمونهی فعلیت دموکراسی بود، بلکه توانست دموکراسی را در ایران تقویت کند و نمای دموکراتیک حکومت را بازسازی کند. با پیروزی جنبش دومِ خرداد، گفتمان اصلاحطلبی تقویت شد، احزاب متعددی تأسیس شدند، بهار مطبوعات آغاز شد، انجمنها و کانونهای صنفی پا گرفتند و آستانهی تحمل دولتمردان بالا رفت و …همهی اینها به مشروعیت دموکراتیک حکومت در نزد افکار داخلی و خارجی کمک کرد و توانست بحران مشارکت در ساختار حکومت را مهار سازد.
جنبشهای اجتماعی و روحِ دموکراسی
جنبشهای اجتماعی ابزاری نسبتا مدرن برای احیای روح دموکراسی بهحساب میآیند. دموکراسیها انواع مختلف دارند و از ابزارهای سیاسی متنوعی برای استقرار دموکراسی بهره میبرند.اما مهمترین این ابزارها از جمله انتخابات، مشارکتهای مستقیم و غیر مستقیم در انتخاب رئیسجمهور و نخستوزیر و نمایندگان، و سایر مشارکتهای غیررسمی، به تمامی ضامن برقراری دموکراسی در جامعه نیستند زیرا در شرایطی که ممکن است رایدهندگان زیر فشار قرار داشته باشند، در انتخابات اعمالِ نظر شود و یا فساد در دادگاهها رخنه کرده باشد، اصیلترین و دموکراتیکترین قانون اساسی هم ممکن است بهظاهر به نمایش گذاشته شود و انتخابات به مراسمی برای مسخرهکردن دموکراسی تبدیل شود. آنگاه که روح دموکراسی با آرایشهای صوری نادیده گرفته میشود، جنبشهای اجتماعی مانند بازیگری تازهوارد و ابزاری موثر به بازگشت روح دموکراسی و جاریشدن آن در اجتماع کمک میکنند
🔹متن کامل در وبسایت زیتون
زندگی در خیابان | ۸: جنبشهای اجتماعی و دموکراسی
زندگی در خیابان | ۷: قانونِ بیوجدان و حقِ اعتراض
زندگی در خیابان | ۶: دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
زندگی در خیابان | ۵: جنبش اجتماعی بهمثابه «ساختار فرصت سیاسی»
زندگی در خیابان | ۴: جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع»
زندگی در خیابان | ۳: جنبش اجتماعی به مثابه «یک رفتار جمعی»
زندگی در خیابان | ۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
زندگی در خیابان | ۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
:
https://www.zeitoons.com/88177
© @Zeitoons
سایت خبری تحلیلی زیتون
جنبشهای اجتماعی و دموکراسی | سایت خبری تحلیلی زیتون
هنگامی که نهادهای رسمی برای مشارکتِ عمومی ظرفیت لازم را ندارند و هنجارهای موجود برای تعامل جامعه و دولت از کارآمدی کامل برخوردار نیستند، جنبشهای اجتماعی با افزایش مشارکت، دموکراسی را تقویت میکنند و به حل بحران در جامعه به روشی دموکراتیک کمک میکنند.
کلاب هاوس در زیتون | ۳۴
انتخاب اصلح؛ سنگک یا بربری؟
▫️زیتون: «کلابهاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاقهای سیاسی این شبکه اجتماعی سرک میکشد…
***
روز گذشته در کلاب هاوس چند اتاقی به طرفداری از نامزدهای باقیماده ریاست جمهوری به راه افتاد و در بعضی از اتاقها هم که هنوز قصد رای دادن داشتند دنبال یکی میگشتند که به او رای بدهند.
🔹اما اتاقی که از روز گذشته انتخاب کردیم کمی متفاوت است. با کم شدن اتاقهای سیاسی و ناامیدی از شرایط انتخابات و از طرف دیگر وجود ملاحظات برای اظهارنظر با توجه به تهدیدهای امنیتی روزهای گذشته، اتاقهای طنز از نظر کاربران تنها راه چاره بود. «انتخاب اصلح: بربری |با حضور جریان انحرافی موسوم به سنگک» اتاقی بود که در آن طرفداران بربری و سنگک با یکدیگر به مناظره پرداختند و آن میان طعنههایی هم به شرایط حاکم بر کشور زدند.
🔹هواداران سنگک بربریها را متهم میکردند که یک رنگ نیستند و مدلهای مختلفی از بربری در مارکت دیده میشود در حالی که سنگک در طی این سالها بر اصول خودش پا برجا مانده و تغییر شکل نداده است. در حالی که بربری هر جا به یک شکل در میآید و بعضی جاها دراز است و بعضی مواقع گرد و حتی در مواردی هم مدلهای شیرین و فانتزی آن دیده شده است.
🔹بربریها اما معتقد بودند که این تغییرات اصلاحات از درون است که آنها از خودشان شروع کردهاند و با شرایط روز دست به اصلاحات ساختاری زدهاند و با خواست و سلیقه مردم پیش رفتهاند. هر کس که در اتاق بالا میآمد اول از او در مورد علاقهاش سوال میشد که بربری را دوست دارد یا سنگک را. فرشته قاضی یکی از افرادی بود که اعلام کرد به علت عدم دسترسی به هیچکدام از آنها و زندگی در خارج کشور نمیتواند بین این دو گزینهای را انتخاب کند. در همین حال هواداران هر دو طرف به او تاختند که این نظر قابل قبول نیست و به اصطلاح سیاسیها وسطخوابی در این مورد جایی ندارد و باید بین حق و باطل یک سمت ماجرا بایستد و نمیشود دو طرف را با هم داشت. همزمان یکی از حضار خبر داد که اتاق مناظره بین سنگک و بربری که با حضور هر دو تشکیل شده بود اتاق اولش پر شده است و اتاق دومی برای پخش زنده آن به راه افتاده.
🔹یکی دیگر از ایراداتی که به هواداران سنگک گرفته میشد این بود که این نان قابل تقسیم به اندازه های مساوی نیست و بصورت قرینه نصف نمیشود و زمانی که تکه تکه میشود ماهیت اصلی خودش را از دست میدهد. این انتقاد به مذاق سنگکیها خوش نیامد و همگی میکروفونشان را باز کردند تا به مدیران گروه که اکثرشان از هواداران بربری بودند و تنها یک نماینده از سنگکیها در آن حضور داشت؛ تذکر بدهند. آنها این حرف را مصداق ترویج تجزیهطلبی دانستند و معتقد بودند ذات سنگک با این اتفاق همنظر نیست و سنگک را نان خواص میدانستند. اما گروهی دیگر از سنگکیها معتقد بودند که سنگ موجود در نان نشانی اعتراضی است و سنگی است که برای مبارزه به دیکتاتورها پرتاب میشود. بربریها اما سنگکیها را متهم به خشونتطلبی کردند و حاصل این اعتراضات را سوریهای شدن فضا پیشبینی میکردند. بربریها که خود را نان توده میخواندند بارها در گروه اقدام به پخش سرودی کردند که آن را سرود ملی شان میدانستند. سرودی که در وصف نان بربری بود.
{...}
https://bit.ly/3p8XxEt
▫️شب شاعران در کلاب هاوس
اما شب گذشته٬ شب شاعران ماند. در کلاب هاوس یک اتاق به یاد اسماعیل خویی و اتاقی دیگر به یاد فریدون فرخزاد راه افتاده بود. اتاقی که به یاد اسماعیل خویی ایجاد شده بود با این جمله آغاز به کار کرد: «مرگ دیر یا زود به سراغ ما میآید، بعضی از ما اما شانس زنده ماندن داریم٬ زنده ماندنی تا ابد مانند اسماعیل خویی.»
🔹صبا خویی٬ دختر اسماعیل خویی٬ در روم انجمن شاعران زنده خبر از آن داد که بخشی از خاکستر پدرش در کنار درختی که به یاد بود او در دانشگاه لندن کاشته شده ریخته خواهد شد و بخش دیگر را به یادگار نگه خواهند داشت تا بعد از جمهوری اسلامی در کنار دیگر شاعران به فردوسی سپرده شود. او همچنین گفت که قصد دارد خانه پدرش در لندن را تبدیل به موزه کند.
شاهین خویی٬ پسر اسماعیل خویی٬ نیز توضیح داد که بنیاد اسماعیل خویی در سال ۲۰۰۲ در اتلانتای آمریکا ثبت شده. این بنیاد بنا به پیشنهاد اسماعیل خویی به یکی از دوستانش سیاوش ابقری٬ سعید یوسف و صمصام ابقری٬ تفویض شده است. این افراد از کسانی هستند حق دارند که واژه نگاری٬ تغییر خط و … را در شعر اسماعیل خویی اعمال کنند.
🔹او اضافه کرد که هیچ بنیادی به نام این شاعر بلندآوزه در لندن ثبت نشده است. صبا خویی در بخش دیگری در خصوص برگزاری مراسم یادبود برای پدرش گفت که این شاعر متعلق به همه مردم است و هر کسی که میخواهد برای پدرش یادبود برگزار کند٬ مختار است.
🔹لینک متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88162
© @Zeitoons
انتخاب اصلح؛ سنگک یا بربری؟
▫️زیتون: «کلابهاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاقهای سیاسی این شبکه اجتماعی سرک میکشد…
***
روز گذشته در کلاب هاوس چند اتاقی به طرفداری از نامزدهای باقیماده ریاست جمهوری به راه افتاد و در بعضی از اتاقها هم که هنوز قصد رای دادن داشتند دنبال یکی میگشتند که به او رای بدهند.
🔹اما اتاقی که از روز گذشته انتخاب کردیم کمی متفاوت است. با کم شدن اتاقهای سیاسی و ناامیدی از شرایط انتخابات و از طرف دیگر وجود ملاحظات برای اظهارنظر با توجه به تهدیدهای امنیتی روزهای گذشته، اتاقهای طنز از نظر کاربران تنها راه چاره بود. «انتخاب اصلح: بربری |با حضور جریان انحرافی موسوم به سنگک» اتاقی بود که در آن طرفداران بربری و سنگک با یکدیگر به مناظره پرداختند و آن میان طعنههایی هم به شرایط حاکم بر کشور زدند.
🔹هواداران سنگک بربریها را متهم میکردند که یک رنگ نیستند و مدلهای مختلفی از بربری در مارکت دیده میشود در حالی که سنگک در طی این سالها بر اصول خودش پا برجا مانده و تغییر شکل نداده است. در حالی که بربری هر جا به یک شکل در میآید و بعضی جاها دراز است و بعضی مواقع گرد و حتی در مواردی هم مدلهای شیرین و فانتزی آن دیده شده است.
🔹بربریها اما معتقد بودند که این تغییرات اصلاحات از درون است که آنها از خودشان شروع کردهاند و با شرایط روز دست به اصلاحات ساختاری زدهاند و با خواست و سلیقه مردم پیش رفتهاند. هر کس که در اتاق بالا میآمد اول از او در مورد علاقهاش سوال میشد که بربری را دوست دارد یا سنگک را. فرشته قاضی یکی از افرادی بود که اعلام کرد به علت عدم دسترسی به هیچکدام از آنها و زندگی در خارج کشور نمیتواند بین این دو گزینهای را انتخاب کند. در همین حال هواداران هر دو طرف به او تاختند که این نظر قابل قبول نیست و به اصطلاح سیاسیها وسطخوابی در این مورد جایی ندارد و باید بین حق و باطل یک سمت ماجرا بایستد و نمیشود دو طرف را با هم داشت. همزمان یکی از حضار خبر داد که اتاق مناظره بین سنگک و بربری که با حضور هر دو تشکیل شده بود اتاق اولش پر شده است و اتاق دومی برای پخش زنده آن به راه افتاده.
🔹یکی دیگر از ایراداتی که به هواداران سنگک گرفته میشد این بود که این نان قابل تقسیم به اندازه های مساوی نیست و بصورت قرینه نصف نمیشود و زمانی که تکه تکه میشود ماهیت اصلی خودش را از دست میدهد. این انتقاد به مذاق سنگکیها خوش نیامد و همگی میکروفونشان را باز کردند تا به مدیران گروه که اکثرشان از هواداران بربری بودند و تنها یک نماینده از سنگکیها در آن حضور داشت؛ تذکر بدهند. آنها این حرف را مصداق ترویج تجزیهطلبی دانستند و معتقد بودند ذات سنگک با این اتفاق همنظر نیست و سنگک را نان خواص میدانستند. اما گروهی دیگر از سنگکیها معتقد بودند که سنگ موجود در نان نشانی اعتراضی است و سنگی است که برای مبارزه به دیکتاتورها پرتاب میشود. بربریها اما سنگکیها را متهم به خشونتطلبی کردند و حاصل این اعتراضات را سوریهای شدن فضا پیشبینی میکردند. بربریها که خود را نان توده میخواندند بارها در گروه اقدام به پخش سرودی کردند که آن را سرود ملی شان میدانستند. سرودی که در وصف نان بربری بود.
{...}
https://bit.ly/3p8XxEt
▫️شب شاعران در کلاب هاوس
اما شب گذشته٬ شب شاعران ماند. در کلاب هاوس یک اتاق به یاد اسماعیل خویی و اتاقی دیگر به یاد فریدون فرخزاد راه افتاده بود. اتاقی که به یاد اسماعیل خویی ایجاد شده بود با این جمله آغاز به کار کرد: «مرگ دیر یا زود به سراغ ما میآید، بعضی از ما اما شانس زنده ماندن داریم٬ زنده ماندنی تا ابد مانند اسماعیل خویی.»
🔹صبا خویی٬ دختر اسماعیل خویی٬ در روم انجمن شاعران زنده خبر از آن داد که بخشی از خاکستر پدرش در کنار درختی که به یاد بود او در دانشگاه لندن کاشته شده ریخته خواهد شد و بخش دیگر را به یادگار نگه خواهند داشت تا بعد از جمهوری اسلامی در کنار دیگر شاعران به فردوسی سپرده شود. او همچنین گفت که قصد دارد خانه پدرش در لندن را تبدیل به موزه کند.
شاهین خویی٬ پسر اسماعیل خویی٬ نیز توضیح داد که بنیاد اسماعیل خویی در سال ۲۰۰۲ در اتلانتای آمریکا ثبت شده. این بنیاد بنا به پیشنهاد اسماعیل خویی به یکی از دوستانش سیاوش ابقری٬ سعید یوسف و صمصام ابقری٬ تفویض شده است. این افراد از کسانی هستند حق دارند که واژه نگاری٬ تغییر خط و … را در شعر اسماعیل خویی اعمال کنند.
🔹او اضافه کرد که هیچ بنیادی به نام این شاعر بلندآوزه در لندن ثبت نشده است. صبا خویی در بخش دیگری در خصوص برگزاری مراسم یادبود برای پدرش گفت که این شاعر متعلق به همه مردم است و هر کسی که میخواهد برای پدرش یادبود برگزار کند٬ مختار است.
🔹لینک متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88162
© @Zeitoons
Telegraph
انتخاب اصلح؛ سنگک یا بربری؟
زیتون: «کلابهاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاقهای سیاسی این شبکه اجتماعی سرک میکشد… *** روز گذشته در کلاب هاوس چند اتاقی به طرفداری از نامزدهای باقیماده ریاست جمهوری به راه افتاد و در بعضی از اتاقها هم که هنوز قصد رای دادن داشتند دنبال یکی میگشتند…
اعتراضهای دیرهنگام؛
تقلیل امر سیاسی به امر شخصی
▫️زیتون ـ مهسا محمدی: صدای اعتراض آنهایی که به زور یا به لطایفالحیل دیگری در ایران از «قطار انقلاب» پیاده میشوند در میآید، اما اغلب خیلی دیر و بیثمر.
🔹این بریدن غیرخودیها از بدنه نظام و تنگ کردن دایره انقلابیون عمری به درازای انقلاب دارد. در واقع از همان روزهای ابتدایی پس از انقلاب ۵۷ آغاز شد و اولین گروه راندهشدگان و معترضان را به تندترین اپوزسیونهای جمهوری اسلامی بدل کرد. بعد به میانهروهای درون نظام، مانند اعضای نهضت آزادی رسید، آنان را هم ابتدا از مناصب کنار گذاشتند و بعد راهی زندانها کردند.
🔹در ادامهی این انقباض سالهای بعد اصلاحطلبان هم از دایره بیرون افتادند و جا برای چپهای «پیرو خط امام» هم تنگ شد. هر چند این جناح سالهاست در تلاشند که بالکل بیرون نیافتد اما این تلاش از سوی طرف مقابل خریداری ندارد. حالا هم نوبت به اصولگرایان ناراضی رسیده است. حالا آنها هم میدانند وقتی مهدی کروبی گفت «دیگر نمی توان شعار داد کشتی نظام. باید گفت، قایق نظام» منظورش چه بود.
🔹لبته این شمای کلی این روند است و این پسزدنها گاه در دورههای مختلف با یکدیگر همپوشانی هم داشته و زمانی هم این قبض و بسطها نامنظم بوده است. اما آنچه که روشن است این است که برآیند نمودار به سمت حذف هر چه بیشتر مخالفان و منتقدان بوده.
▫️غربالهای جدید
حال انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ هم به یکی از این بزنگاهها در این بازی حذف و تعیین تکلیف نظام با بازیگران فعلی عرصه سیاست در کشور بدل شده.
🔹کشمکشهای هسته سخت قدرت، با اصلاحطلبان اگر نگوییم عمری به درازای اصلاحات دارد لااقل بخش بزرگی از دوره ۲۴ ساله این جریان را شامل میشود. مدل کنار گذاشتن و مواجهه با اصلاحطلبان، طیفی است که یک سر آن رد صلاحیتشان برای نهادهای انتخابی و راه ندادن آنان به نهادهای انتصابی است و سر دیگرش حصر و زندان. در این میان هم ممنوعالتصویری و تکفیر از زبان مداحان و صدا و سیما و تهدید از سوی بسیجیان. از این رو بعد از رد صلاحیت مصطفی تاجزاده و یا اسحاق جهانگیری در بدنه خود اصلاح طلبان هم نه عکسالعمل خاصی دیده شد و نه حتی این اتفاق دور از انتظار بود. نکتهی این بار اما علی لاریجانی بود.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88187
© @Zeitoons
تقلیل امر سیاسی به امر شخصی
▫️زیتون ـ مهسا محمدی: صدای اعتراض آنهایی که به زور یا به لطایفالحیل دیگری در ایران از «قطار انقلاب» پیاده میشوند در میآید، اما اغلب خیلی دیر و بیثمر.
🔹این بریدن غیرخودیها از بدنه نظام و تنگ کردن دایره انقلابیون عمری به درازای انقلاب دارد. در واقع از همان روزهای ابتدایی پس از انقلاب ۵۷ آغاز شد و اولین گروه راندهشدگان و معترضان را به تندترین اپوزسیونهای جمهوری اسلامی بدل کرد. بعد به میانهروهای درون نظام، مانند اعضای نهضت آزادی رسید، آنان را هم ابتدا از مناصب کنار گذاشتند و بعد راهی زندانها کردند.
🔹در ادامهی این انقباض سالهای بعد اصلاحطلبان هم از دایره بیرون افتادند و جا برای چپهای «پیرو خط امام» هم تنگ شد. هر چند این جناح سالهاست در تلاشند که بالکل بیرون نیافتد اما این تلاش از سوی طرف مقابل خریداری ندارد. حالا هم نوبت به اصولگرایان ناراضی رسیده است. حالا آنها هم میدانند وقتی مهدی کروبی گفت «دیگر نمی توان شعار داد کشتی نظام. باید گفت، قایق نظام» منظورش چه بود.
🔹لبته این شمای کلی این روند است و این پسزدنها گاه در دورههای مختلف با یکدیگر همپوشانی هم داشته و زمانی هم این قبض و بسطها نامنظم بوده است. اما آنچه که روشن است این است که برآیند نمودار به سمت حذف هر چه بیشتر مخالفان و منتقدان بوده.
▫️غربالهای جدید
حال انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ هم به یکی از این بزنگاهها در این بازی حذف و تعیین تکلیف نظام با بازیگران فعلی عرصه سیاست در کشور بدل شده.
🔹کشمکشهای هسته سخت قدرت، با اصلاحطلبان اگر نگوییم عمری به درازای اصلاحات دارد لااقل بخش بزرگی از دوره ۲۴ ساله این جریان را شامل میشود. مدل کنار گذاشتن و مواجهه با اصلاحطلبان، طیفی است که یک سر آن رد صلاحیتشان برای نهادهای انتخابی و راه ندادن آنان به نهادهای انتصابی است و سر دیگرش حصر و زندان. در این میان هم ممنوعالتصویری و تکفیر از زبان مداحان و صدا و سیما و تهدید از سوی بسیجیان. از این رو بعد از رد صلاحیت مصطفی تاجزاده و یا اسحاق جهانگیری در بدنه خود اصلاح طلبان هم نه عکسالعمل خاصی دیده شد و نه حتی این اتفاق دور از انتظار بود. نکتهی این بار اما علی لاریجانی بود.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88187
© @Zeitoons
Zeitoons
اعتراضهای دیرهنگام؛ تقلیل امر سیاسی به امر شخصی
اعتراضهای دیرهنگام؛ تقلیل امر سیاسی به امر شخصی | سایت مستقل تحلیلی خبری
🍃اداره کل مطبوعات: رسانهها حق ندارند مطلبی علیه نامزدها منتشر کنند
▫️اداره کل مطبوعات و خبرگزاریهای داخلی، در اطلاعیهای مدیران مسئول رسانهها را به رعایت دقیق ماده ۷۴ قانون انتخابات ریاست جمهوری دعوت کرد. در بخشی از این قانون آمده است که «کلیه رسانههای دیداری و شنیداری و مکتوب و الکترونیک و سایر شبکههای مجازی، حق ندارند آگهی یا مطلبی علیه نامزدهای انتخاباتی درج کنند.»
🔹به گزارش ایلنا، در این اطلاعیه خطاب به مدیران مسئول رسانهها آمده است: بهمنظور بهرهگیری بیشتر از فرصتهای رسانهای و افزایش مشارکت مردمی در امر خطیر انتخابات ریاست جمهوری، ضمن دعوت از آن رسانه محترم برای پوشش تبلیغات انتخاباتی، توجه و عنایت هرچه تمام تر آن رسانه محترم را به رعایت دقیق ماده ۷۴ قانون انتخابات ریاست جمهوری جلب مینماید.
🔹در ادامه تصریح شده است که در این ماده قانونی آمده است: «کلیه رسانههای دیداری و شنیداری و مکتوب و الکترونیک و سایر شبکههای مجازی، حق ندارند آگهی یا مطلبی علیه نامزدهای انتخاباتی درج کنند و یا مطالبی بنویسند که دال بر انصراف گروه یا اشخاصی از نامزدهای معین باشد.»
© @Zeitoons
▫️اداره کل مطبوعات و خبرگزاریهای داخلی، در اطلاعیهای مدیران مسئول رسانهها را به رعایت دقیق ماده ۷۴ قانون انتخابات ریاست جمهوری دعوت کرد. در بخشی از این قانون آمده است که «کلیه رسانههای دیداری و شنیداری و مکتوب و الکترونیک و سایر شبکههای مجازی، حق ندارند آگهی یا مطلبی علیه نامزدهای انتخاباتی درج کنند.»
🔹به گزارش ایلنا، در این اطلاعیه خطاب به مدیران مسئول رسانهها آمده است: بهمنظور بهرهگیری بیشتر از فرصتهای رسانهای و افزایش مشارکت مردمی در امر خطیر انتخابات ریاست جمهوری، ضمن دعوت از آن رسانه محترم برای پوشش تبلیغات انتخاباتی، توجه و عنایت هرچه تمام تر آن رسانه محترم را به رعایت دقیق ماده ۷۴ قانون انتخابات ریاست جمهوری جلب مینماید.
🔹در ادامه تصریح شده است که در این ماده قانونی آمده است: «کلیه رسانههای دیداری و شنیداری و مکتوب و الکترونیک و سایر شبکههای مجازی، حق ندارند آگهی یا مطلبی علیه نامزدهای انتخاباتی درج کنند و یا مطالبی بنویسند که دال بر انصراف گروه یا اشخاصی از نامزدهای معین باشد.»
© @Zeitoons
زندگی در خیابان | ۹
جنبشهای اجتماعی و حکومت
▫️زیتون-طاها پارسا:
جنبشهای اجتماعی همواره در حال «منازعه» با حکومتها هستند. حل مسالمتآمیز این منازعه نیازمند زبانِ مشترک، گفتوگو و مذاکره است.
در آغاز این زبان مشترک وجود ندارد. حکومتْ جنبش را آشوب و اغتشاش و خواستههای جنبش را غیرقانونی و رفتار آن را قانونشکنی مینامد و برخورد با آن را حق خود و اجرای قانون میداند. جنبشها نیز حکومت را در موضوعِ منازعهْ نامشروع و رفتار او را غیراخلاقی و غیردموکراتیک میخوانند و به اجرای قانون (و گاه رفتار غیرقانونی حکومت) سرکوبِ جنبش میگویند.
در حکومتهایی که توانایی پردازش خواستههای جنبش را دارند، این زبان و ادبیاتِ متفاوتِ در تفسیرِ منازعه، به تدریج اصلاح میشود و نوبت به گفتوگو میرسد. گفتوگوی میان جنبشها و حکومتها، نه به اختیار که با اجبار، و نه از شنیدن که با فریادزدن آغاز میشود. (به یاد بیاورید که جنبش همان عملِ مستقیم و فریاد بلندی است که شما به اعتراض در صف سینما برای رعایت نوبت سردادید)
مذاکره و حل منازعهی جنبشها و حکومتها از عهدهی هیچکدام به تنهایی ساخته نیست، زیرا موضوع منازعه، منشاء اصلی جنبش، و طرف منازعه حکومت است. حکومتها ابتدا موضوع منازعه را باور ندارند و در انکار و اقناع و یا تحریف خواستههای جنبش میکوشند. جنبشها هم با رفتارهای اعتراضی درصدد اثبات منازعه و تثبیت خواستههای خود برمیآیند و البته هر کدام در این راه ممکن است با اقناع، شکست، یا انحراف متوقف شوند.
جنبشهایی که در این مرحله، حکومت را به رسمیت نمیشناسند و به قانون اساسی و منافع ملی وقعی نمینهند و علیه حکومت از خشونت استفاده میکنند و موجودیت حکومت را به خطر میاندازند؛ معمولا از خاستگاه و خواستهای اولیه خود فاصله میگیرند و خیلی زود انقلابی میشوند. این جنبشها در عمل هر گونه رفتاری را برای حکومت توجیه میکنند و هزینههای عمل را بالا میبرند و با این استراتژی موضوع منازعه را به یک فراموضوع یا منازعه کلانتر تغییر میدهند و موجودیت و ماهیتِ اولیه خود را به خطر میاندازند. از طرفی دیگر، حکومتهایی هم که با اتکا به قدرت، قانون و رفتارهای قانونی و فراقانونی، درصدد سرکوب جنبشها برمیآیند و پاسخ مناسبی به خواست عمومی جنبشها نمیدهند، آنها را از نوعی به نوع دیگر و از شکلی به شکل دیگر و جنبشهای اصلاحطلب و محدود را به جنبشهای انقلابی و گسترده تبدیل میکنند و موجب هدررفتن منابع ملی میشوند. این مدل حکومتها هم با این استراتژی، از موضوع منازعه یک فراموضوع یا منازعه کلانتر میسازند و مشروعیت و حتی موجودیت خود را بهخطر میاندازند.
اما، پذیرش حقوق طبیعی و اتکا به مسئولیتپذیری مدنی در مقابل رفتار قانونی، از طرف حکومت، و ارائهی راهکارهای برونرفت از منازعه برای استقرار هنجارها یا ارزشهای جدید از طرف جنبشها، میتواند طرفین منازعه را به سمت تعامل سودمند و مذاکره رضایتبخش پیش ببرد. به عبارتی دیگر، یک حکومت مقتدر نسبت به کسانی که به حکم وجدان از قانون تمرد کردهاند ارفاق خواهد داشت، و یک جنبش موثر راهحلهای خود را ارائه میدهد و یک حکومتِ دموکراتیک مدیریت محلِ نزاع را برعهده میگیرد. و به این طریق طرفین منازعه به تفاهم میرسند، خواست جنبش به نهادهای قانونی راه مییابد و نهادینه میشود و راهکار جنبشیِ حلِ مسئله منحل میشود. البته در حکومتهای نیمهدموکراتیک این تعامل و تفاهم هزینه و زمان بیشتری میطلبد و حاکمان بهکندی از استراتژی طرد و دفع، به استراتژی جذب میرسند. تکلیف حکومتهای شبهدموکراتیک و استبدادی هم معلوم است، آنها حتی از استراژی جذب هم به قصد سرکوب جنبش استفاده میکنند و بهجای تعامل و تفاهم، یا شکست میخورند و یا جنبش اجتماعی را سرکوب و خواستههای آن را تعطیل میکنند و به تأخیر میاندازند.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
۹: جنبشهای اجتماعی و حکومت
۸: جنبشهای اجتماعی و دموکراسی
۷: قانونِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۶: دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی بهمثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
https://www.zeitoons.com/88211
© @Zeitoons
جنبشهای اجتماعی و حکومت
▫️زیتون-طاها پارسا:
جنبشهای اجتماعی همواره در حال «منازعه» با حکومتها هستند. حل مسالمتآمیز این منازعه نیازمند زبانِ مشترک، گفتوگو و مذاکره است.
در آغاز این زبان مشترک وجود ندارد. حکومتْ جنبش را آشوب و اغتشاش و خواستههای جنبش را غیرقانونی و رفتار آن را قانونشکنی مینامد و برخورد با آن را حق خود و اجرای قانون میداند. جنبشها نیز حکومت را در موضوعِ منازعهْ نامشروع و رفتار او را غیراخلاقی و غیردموکراتیک میخوانند و به اجرای قانون (و گاه رفتار غیرقانونی حکومت) سرکوبِ جنبش میگویند.
در حکومتهایی که توانایی پردازش خواستههای جنبش را دارند، این زبان و ادبیاتِ متفاوتِ در تفسیرِ منازعه، به تدریج اصلاح میشود و نوبت به گفتوگو میرسد. گفتوگوی میان جنبشها و حکومتها، نه به اختیار که با اجبار، و نه از شنیدن که با فریادزدن آغاز میشود. (به یاد بیاورید که جنبش همان عملِ مستقیم و فریاد بلندی است که شما به اعتراض در صف سینما برای رعایت نوبت سردادید)
مذاکره و حل منازعهی جنبشها و حکومتها از عهدهی هیچکدام به تنهایی ساخته نیست، زیرا موضوع منازعه، منشاء اصلی جنبش، و طرف منازعه حکومت است. حکومتها ابتدا موضوع منازعه را باور ندارند و در انکار و اقناع و یا تحریف خواستههای جنبش میکوشند. جنبشها هم با رفتارهای اعتراضی درصدد اثبات منازعه و تثبیت خواستههای خود برمیآیند و البته هر کدام در این راه ممکن است با اقناع، شکست، یا انحراف متوقف شوند.
جنبشهایی که در این مرحله، حکومت را به رسمیت نمیشناسند و به قانون اساسی و منافع ملی وقعی نمینهند و علیه حکومت از خشونت استفاده میکنند و موجودیت حکومت را به خطر میاندازند؛ معمولا از خاستگاه و خواستهای اولیه خود فاصله میگیرند و خیلی زود انقلابی میشوند. این جنبشها در عمل هر گونه رفتاری را برای حکومت توجیه میکنند و هزینههای عمل را بالا میبرند و با این استراتژی موضوع منازعه را به یک فراموضوع یا منازعه کلانتر تغییر میدهند و موجودیت و ماهیتِ اولیه خود را به خطر میاندازند. از طرفی دیگر، حکومتهایی هم که با اتکا به قدرت، قانون و رفتارهای قانونی و فراقانونی، درصدد سرکوب جنبشها برمیآیند و پاسخ مناسبی به خواست عمومی جنبشها نمیدهند، آنها را از نوعی به نوع دیگر و از شکلی به شکل دیگر و جنبشهای اصلاحطلب و محدود را به جنبشهای انقلابی و گسترده تبدیل میکنند و موجب هدررفتن منابع ملی میشوند. این مدل حکومتها هم با این استراتژی، از موضوع منازعه یک فراموضوع یا منازعه کلانتر میسازند و مشروعیت و حتی موجودیت خود را بهخطر میاندازند.
اما، پذیرش حقوق طبیعی و اتکا به مسئولیتپذیری مدنی در مقابل رفتار قانونی، از طرف حکومت، و ارائهی راهکارهای برونرفت از منازعه برای استقرار هنجارها یا ارزشهای جدید از طرف جنبشها، میتواند طرفین منازعه را به سمت تعامل سودمند و مذاکره رضایتبخش پیش ببرد. به عبارتی دیگر، یک حکومت مقتدر نسبت به کسانی که به حکم وجدان از قانون تمرد کردهاند ارفاق خواهد داشت، و یک جنبش موثر راهحلهای خود را ارائه میدهد و یک حکومتِ دموکراتیک مدیریت محلِ نزاع را برعهده میگیرد. و به این طریق طرفین منازعه به تفاهم میرسند، خواست جنبش به نهادهای قانونی راه مییابد و نهادینه میشود و راهکار جنبشیِ حلِ مسئله منحل میشود. البته در حکومتهای نیمهدموکراتیک این تعامل و تفاهم هزینه و زمان بیشتری میطلبد و حاکمان بهکندی از استراتژی طرد و دفع، به استراتژی جذب میرسند. تکلیف حکومتهای شبهدموکراتیک و استبدادی هم معلوم است، آنها حتی از استراژی جذب هم به قصد سرکوب جنبش استفاده میکنند و بهجای تعامل و تفاهم، یا شکست میخورند و یا جنبش اجتماعی را سرکوب و خواستههای آن را تعطیل میکنند و به تأخیر میاندازند.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
۹: جنبشهای اجتماعی و حکومت
۸: جنبشهای اجتماعی و دموکراسی
۷: قانونِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۶: دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی بهمثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
https://www.zeitoons.com/88211
© @Zeitoons
سایت خبری تحلیلی زیتون
جنبشهای اجتماعی و حکومت | سایت خبری تحلیلی زیتون
جنبشهاي اجتماعي همواره در حال «منازعه» با حکومتها هستند. حل مسالمتآمیز این منازعه نیازمند زبانِ مشترک، گفتوگو و مذاکره است. در آغاز این زبان مشترک وجود ندارد. حکومتْ جنبش را آشوب و اغتشاش و خواستههای جنبش را غیرقانونی و رفتار آن را قانونشکنی مینامد…
کلاب هاوس در زیتون | ۳۶
سلام! من میرحسین موسوی هستم
▫️زیتون: «کلابهاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاقهای سیاسی این شبکه اجتماعی سرک میکشد…
***
▫️سلام! من میرحسین موسوی هستم
روز گذشته به رسم دوشنبهها باز هم اتاق دوشنبههای سبز به راه افتاد. این بار علیرضا رجایی یکی از زندانیان سیاسی سابق به این اتاق دعوت شده بود تا پس از ارائه نظراتش به سوالات دیگران پاسخ بدهد. زمانی که اتاق هنوز مباحث را شروع نکرده بود چند موسیقی در آن پخش شد که یادآور روزهای جنبش سبز بود و مدیر گروه پس از پخش موسیقی یادی کرد از سالروز «شهادت هاله سحابی». همین باعث شد که علیرضا رجایی با بغض وارد اتاق شود و چند باری به شوخی به مدیران گروه بگوید که این چه موزیکهایی بود که پخش کردید و ما را به آن روزها بردید.
🔹رجایی در صحبتهایش به اصلاحطلبی بروکراتیک انتقاد کرد و از این گفت که این مدل اصلاحطلبی دیگر کارآیی ندارد و بعد از ریاست جمهوری خاتمی این امر برای همه مشخص شد. اما اینکه چرا اصلاح طلبان راضی به دست کشیدن از اصلاح طلبی بروکراتیک نمیشوند؟ او معتقد بود این سوال را عمدتا بدون پاسخ میگذارند. هرچند در جایی از حرفهایش به این اشاره کرد که در صحبت با بعضی اصلاحطلبان آن ها به او گفتهاند که با نظراتش موافق هستند ولی به شوخی یا جدی گفتند که میترسند همین حرفها را بزنند و این راه را بروند. او از جای خالی رهبری سیاسی گفت و اینکه بدون وجود کسی که راهبری جنبش یا این مسیر تحول خواهی را بدست بگیرد نمیتوان انتظار داشت که کاری از پیش برود. رجایی البته در نقش راهبردی جنبش از روشنفکران هم گفت. کسانی که به عقیده او باید نخ تسبیح یک جریان سیاسی باشند. نخ تسبیحی که در بزنگاههای مهم تاریخی نمود پیدا میکند و نقشش را ایفا میکند. کما اینکه در گذشته هم چنین اتفاقاتی رخ داده است.
[...]
https://bit.ly/3yXbcD4
▫️فاشیسم در کلاب هاوس بیرون زد
روز گذشته در کلابهاوس فارسی یک اتاق توسط افغانستانیها به راه افتاد. اتاقی به اسم «چرا مهاجرین در ایران نباید حق تحصیل داشته باشند؟» که در واکنش به یک اتاق دیگری بود که توسط ایرانیها به راه افتاده بود و در آن از این میگفتند که نباید به افغانستانیها، بهعلت این که غیرقانونی وارد ایران شدهاند، اجازه داد در مدارس ایرانی درس بخوانند. افراد حاضر در این اتاق علیه مهاجران افغانستانی از واژههای نژادپرستانه استفاده کردند و به مخالفان ایرانی و افغانستانی که وارد گروه میشدند چندان اجازه صحبت کردن نمیدادند. اوج حرفهای نژادپرستانه این افراد به جایی رسیده بود که یکی از افراد حاضر در اتاق خواستار کشتن افعانستانیهای ساکن ایران شد. او از این گفته بود که افعانستانی را در هر جای دنیا باید آتش بزنند یا با گلوله بکشند.
🔹در اتاقی که در واکنش به این اتاق راه افتاده بود، اما بغضها شکسته شد و خیلی از ایرانیها از گفتههای آنان شرمنده بودند. یکی از حاضران در گروه میگفت: «اینکه امروز میبینم دوستان ایرانی نسبت به این رفتار واکنش نشان میدهند٬ما را به آینده امیدوار می کنند. اما من هم از دسته آدمهایی هستم که بارها در دوران مدرسه اخراج شدم چون یک مهاجر بودم. هرچند به لطف مسئولان مدرسه توانستم تا جایی به تحصیل خود ادامه بدهم.» یکی دیگر هم از این گفت که مهاجران افغانستانی با پول خودشان و حمایت خیرین به مدرسه میروند و درس خواندن اولین و کوچکترین حق یک کودک است. و چطور میتوان کودکان را از این حق محروم کرد؟ او خبر داد که مهاجران در خریدن کتابهایشان هم مشکل داشتند و کتاب های درسی را به دلیل لزوم ارائه کد ملی با کمک ایرانیهایی که اجازه میدهند کد ملیشان را استفاده کنند و با پول خیرین میخرند.
🔹لینک متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88228
© @Zeitoons
سلام! من میرحسین موسوی هستم
▫️زیتون: «کلابهاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاقهای سیاسی این شبکه اجتماعی سرک میکشد…
***
▫️سلام! من میرحسین موسوی هستم
روز گذشته به رسم دوشنبهها باز هم اتاق دوشنبههای سبز به راه افتاد. این بار علیرضا رجایی یکی از زندانیان سیاسی سابق به این اتاق دعوت شده بود تا پس از ارائه نظراتش به سوالات دیگران پاسخ بدهد. زمانی که اتاق هنوز مباحث را شروع نکرده بود چند موسیقی در آن پخش شد که یادآور روزهای جنبش سبز بود و مدیر گروه پس از پخش موسیقی یادی کرد از سالروز «شهادت هاله سحابی». همین باعث شد که علیرضا رجایی با بغض وارد اتاق شود و چند باری به شوخی به مدیران گروه بگوید که این چه موزیکهایی بود که پخش کردید و ما را به آن روزها بردید.
🔹رجایی در صحبتهایش به اصلاحطلبی بروکراتیک انتقاد کرد و از این گفت که این مدل اصلاحطلبی دیگر کارآیی ندارد و بعد از ریاست جمهوری خاتمی این امر برای همه مشخص شد. اما اینکه چرا اصلاح طلبان راضی به دست کشیدن از اصلاح طلبی بروکراتیک نمیشوند؟ او معتقد بود این سوال را عمدتا بدون پاسخ میگذارند. هرچند در جایی از حرفهایش به این اشاره کرد که در صحبت با بعضی اصلاحطلبان آن ها به او گفتهاند که با نظراتش موافق هستند ولی به شوخی یا جدی گفتند که میترسند همین حرفها را بزنند و این راه را بروند. او از جای خالی رهبری سیاسی گفت و اینکه بدون وجود کسی که راهبری جنبش یا این مسیر تحول خواهی را بدست بگیرد نمیتوان انتظار داشت که کاری از پیش برود. رجایی البته در نقش راهبردی جنبش از روشنفکران هم گفت. کسانی که به عقیده او باید نخ تسبیح یک جریان سیاسی باشند. نخ تسبیحی که در بزنگاههای مهم تاریخی نمود پیدا میکند و نقشش را ایفا میکند. کما اینکه در گذشته هم چنین اتفاقاتی رخ داده است.
[...]
https://bit.ly/3yXbcD4
▫️فاشیسم در کلاب هاوس بیرون زد
روز گذشته در کلابهاوس فارسی یک اتاق توسط افغانستانیها به راه افتاد. اتاقی به اسم «چرا مهاجرین در ایران نباید حق تحصیل داشته باشند؟» که در واکنش به یک اتاق دیگری بود که توسط ایرانیها به راه افتاده بود و در آن از این میگفتند که نباید به افغانستانیها، بهعلت این که غیرقانونی وارد ایران شدهاند، اجازه داد در مدارس ایرانی درس بخوانند. افراد حاضر در این اتاق علیه مهاجران افغانستانی از واژههای نژادپرستانه استفاده کردند و به مخالفان ایرانی و افغانستانی که وارد گروه میشدند چندان اجازه صحبت کردن نمیدادند. اوج حرفهای نژادپرستانه این افراد به جایی رسیده بود که یکی از افراد حاضر در اتاق خواستار کشتن افعانستانیهای ساکن ایران شد. او از این گفته بود که افعانستانی را در هر جای دنیا باید آتش بزنند یا با گلوله بکشند.
🔹در اتاقی که در واکنش به این اتاق راه افتاده بود، اما بغضها شکسته شد و خیلی از ایرانیها از گفتههای آنان شرمنده بودند. یکی از حاضران در گروه میگفت: «اینکه امروز میبینم دوستان ایرانی نسبت به این رفتار واکنش نشان میدهند٬ما را به آینده امیدوار می کنند. اما من هم از دسته آدمهایی هستم که بارها در دوران مدرسه اخراج شدم چون یک مهاجر بودم. هرچند به لطف مسئولان مدرسه توانستم تا جایی به تحصیل خود ادامه بدهم.» یکی دیگر هم از این گفت که مهاجران افغانستانی با پول خودشان و حمایت خیرین به مدرسه میروند و درس خواندن اولین و کوچکترین حق یک کودک است. و چطور میتوان کودکان را از این حق محروم کرد؟ او خبر داد که مهاجران در خریدن کتابهایشان هم مشکل داشتند و کتاب های درسی را به دلیل لزوم ارائه کد ملی با کمک ایرانیهایی که اجازه میدهند کد ملیشان را استفاده کنند و با پول خیرین میخرند.
🔹لینک متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88228
© @Zeitoons
Telegraph
سلام! من میرحسین موسوی هستم
زیتون: «کلابهاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاقهای سیاسی این شبکه اجتماعی سرک میکشد… سلام! من میرحسین موسوی هستم روز گذشته به رسم دوشنبهها باز هم اتاق دوشنبههای سبز به راه افتاد. این بار علیرضا رجایی یکی از زندانیان سیاسی سابق به این اتاق دعوت…
ضرورتِ تحریم انتخابات توسط میرحسین موسوی
📝عزیز قاسمزاده
▫️تا پیش از اعلام نظر شورای نگهبان، اصلاحطلبان بدون توضیح ناکارآمدی نهاد ریاستجمهوری طی ادوار مختلف، با حضور چند کاندیدا، بدون نیم نگاهی به کارنامه ناکارآمد خود، تنها با پیششرط عبور از شورای نگهبان پا به عرصه انتخابات نهادند. آنان با تشکیل «نهاد اجماعساز اصلاح طلبان»(ناسا) بدون در نظر گرفتن کمترین سرمایه اجتماعی بهجامانده و بدون کمترین تغییری در ساختار حقیقی و حقوقی قدرت و نهاد برگزار کننده انتخابات و با وجود بیاعتنایی و حتی تخفیف و تحقیر جنبش اجتماعی و اعتراضی دی ۹۶ و آبان ۹۸ توسط آنها، همچنان امید داشتند که در انتخابات پیش رو در صورت تاییدیه گرفتن از شورای نگهبان، پیروز میدان باشند؛ بیآنکه به آخرین انتخابات مجلس در اسفند گذشته و میزان اقبال مردم به خود و پایان مرجعیت سیاسی خود نظری بیفکنند و ارزیابی درست و واقعی از آن ناکامی داشته باشند. البته اصلاحطلبان با شرکت در انتخابات همواره برآنند تا با اعلام وفاداری به ساحت قدسی قدرت، از سوی حاکمیت برای همیشه طرد و نفی نشوند.
اما چرا ضرورت دارد که میرحسین موسوی اینبار صریح و شفاف بیانیه تحریم انتخابات را صادر کند؟
🔹۱. پس از حصر موسوی کاسبان انتخاباتی حصر، تنها در هنگامه انتخابات به یاد حصر میافتادند و هدف آنها از طرح این موضوع، پیروزی در انتخابات و کسب مشاغل دولتی و مدیریتهای میانی بود.از همین رو مطالبه رفع حصر را هرگز در تمام این سالها به جد دنبال نکردند.
🔹۲. در دو دور انتخابشدن حسن روحانی به ریاست جمهوری، او به پشتوانهی اصلاحطلبانِ انتخاباتمحور توانست محصورین را راضی کند که اگر حاضر نیستند به طور علنی از او حمایت کنند، لایه های دوم نزدیک به خود را ترغیب به رای دادن به او نمایند. روحانی با این حربه پیروز شد و پس از آن، نسبت به رفع حصر و دیگر وعدههای انتخاباتیش عهدشکنی را به نهایت اعلی رساند.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88242
© @Zeitoons
📝عزیز قاسمزاده
▫️تا پیش از اعلام نظر شورای نگهبان، اصلاحطلبان بدون توضیح ناکارآمدی نهاد ریاستجمهوری طی ادوار مختلف، با حضور چند کاندیدا، بدون نیم نگاهی به کارنامه ناکارآمد خود، تنها با پیششرط عبور از شورای نگهبان پا به عرصه انتخابات نهادند. آنان با تشکیل «نهاد اجماعساز اصلاح طلبان»(ناسا) بدون در نظر گرفتن کمترین سرمایه اجتماعی بهجامانده و بدون کمترین تغییری در ساختار حقیقی و حقوقی قدرت و نهاد برگزار کننده انتخابات و با وجود بیاعتنایی و حتی تخفیف و تحقیر جنبش اجتماعی و اعتراضی دی ۹۶ و آبان ۹۸ توسط آنها، همچنان امید داشتند که در انتخابات پیش رو در صورت تاییدیه گرفتن از شورای نگهبان، پیروز میدان باشند؛ بیآنکه به آخرین انتخابات مجلس در اسفند گذشته و میزان اقبال مردم به خود و پایان مرجعیت سیاسی خود نظری بیفکنند و ارزیابی درست و واقعی از آن ناکامی داشته باشند. البته اصلاحطلبان با شرکت در انتخابات همواره برآنند تا با اعلام وفاداری به ساحت قدسی قدرت، از سوی حاکمیت برای همیشه طرد و نفی نشوند.
اما چرا ضرورت دارد که میرحسین موسوی اینبار صریح و شفاف بیانیه تحریم انتخابات را صادر کند؟
🔹۱. پس از حصر موسوی کاسبان انتخاباتی حصر، تنها در هنگامه انتخابات به یاد حصر میافتادند و هدف آنها از طرح این موضوع، پیروزی در انتخابات و کسب مشاغل دولتی و مدیریتهای میانی بود.از همین رو مطالبه رفع حصر را هرگز در تمام این سالها به جد دنبال نکردند.
🔹۲. در دو دور انتخابشدن حسن روحانی به ریاست جمهوری، او به پشتوانهی اصلاحطلبانِ انتخاباتمحور توانست محصورین را راضی کند که اگر حاضر نیستند به طور علنی از او حمایت کنند، لایه های دوم نزدیک به خود را ترغیب به رای دادن به او نمایند. روحانی با این حربه پیروز شد و پس از آن، نسبت به رفع حصر و دیگر وعدههای انتخاباتیش عهدشکنی را به نهایت اعلی رساند.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88242
© @Zeitoons
Zeitoons
ضرورتِ تحریم انتخابات توسط میرحسین موسوی
ضرورتِ تحریم انتخابات توسط میرحسین موسوی | سایت مستقل تحلیلی خبری
کلاب هاوس در زیتون | ۳۷
قبری که درش از روبهرو باز میشود
زیتون: «کلابهاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاقهای سیاسی این شبکه اجتماعی سرک میکشد…
***
▫️انفرادی در کلاب هاوس
«در انفرادی زمان کش میآید، این همان نقطهایست که نمیدانی چکار باید بکنی. مانند یک نوار که در حال پخش است، اما تو هیچ نمیشنوی.» این تعریف ضیا نبوی از سلول انفرادی بود. شکنجهای که به شکنجه سفید معروف است. دیروز افرادی که تجربه چشیدن این طعم تلخ را داشتند با وعده قبلی در کلاب هاوس جمع شدند. در اتاقی که جو سنگینی داشت. یکی میگفت برای همه کسانی که در ایران فعالیت سیاسی میکنند شنیدن این روایات واجب است. چون کسی چه میداند فردا روز چه اتفاقی خواهد افتاد. اما نرگس محمدی که یکی از مدیران اتاق بود میگفت که هدف آنها از برگزاری این اتاقها، از اتاق تجاوز و تعرض به زنان زندانی تا این اتاق، این است که یک مقاومت در این مورد به وجود بیاورند: «درست است که این روایتگراییها خیلی باارزش است، اما اتفاقی که باید بیافتد و هدف ما است این است که بتوانیم این نوع برخوردهای شکنجهگرانه را متوقف یا حداقل محدود کنیم. در واقع بتوانیم این تیزی را کند کنیم، اگر نمیتوانیم از دستشان در بیاوریم. این روند باید به یک دادخواهی قدرتمند در جامعه ایران بدل شود.»
🔹نرگس محمدی معتقد بود فردای جمهوری اسلامی هم میتوانیم در مورد خیلی از شکنجهها و ظلمها حرف بزنیم. اما اگر بتوانیم در این حکومت در حالی که زندگی میکنیم و فعالیت میکنیم، در مقابل ظلم بایستیم، با ارزشتر است.
عبدالفتاح سلطانی هم از این گفت که این مشکل از قبل از انقلاب بوده است و بعد از انقلاب هم رفع نشده: «ما قبل و بعد از انقلاب هیچ قانونی در رابطه با اداره زندان ها نداشتم و نداریم. یعنی هیچ دولتی یا نظامی حاضر نشد که برخورد با زندانی را قانونمند کند. تا اینکه در سال ۹۲ برای اولین بار درباره زندانیها، مرخصیهای آنها و نحوی نگهداریها قوانینی تصویب شد. اما متاسفانه تا این آیین نامه یک ماه پیش تصویب شد.»
https://bit.ly/34CGYYp
او که خودش هم چند ماهی تجربه زیستن در شکنجهی انفرادی را داشت میگفت که برای از دست ندادن تعادل روانیاش جکهایی را به خاطر میآورد و سعی میکرد که بخندد و آسیبها را به حداقل ممکن کاهش دهد. او به تلاشهایش برای غیرقانونی اعلام کردن انفرادی هم اشارههایی داشت گفت: «لازم نیست که در قانون سلول انفرادی رسما منع شود، بلکه باید در قانون صراحتا قید میشد چون که در تضاد با اصل آزادی آدمی است. اما در این قانون به عنوان تنبیه انضباطی یک ماه در سلول انفرادی دیده شده بود. یکی از شهروندان به این آیین نامه شکایت کرده بود. در دیوان عدالت اداری این بند از قانون ابطال شد در سال ۸۲ . با این استدلال که نگهداری در سلول انفرادی در تضاد با چند اصل قانونی است. اما بعدها دوباره این آیین نامه به جای یک ماهه به صورت ۲۰ روزه تصویب شده. اما از سال ۹۲ این مطلب قانونی شد و دیگر هیچ کسی را نمیتوان حتی به عنوان تنبیه در سلول انفرادی حبس کرد. از سوی دیگر قانون صراحتا قید شده است که کسی را نباید به صورت جسمی یا روحی شکنجه کرد و سلول انفرادی مصداق شکنجه است.»
🔹لینک متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88247
© @Zeitoons
قبری که درش از روبهرو باز میشود
زیتون: «کلابهاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاقهای سیاسی این شبکه اجتماعی سرک میکشد…
***
▫️انفرادی در کلاب هاوس
«در انفرادی زمان کش میآید، این همان نقطهایست که نمیدانی چکار باید بکنی. مانند یک نوار که در حال پخش است، اما تو هیچ نمیشنوی.» این تعریف ضیا نبوی از سلول انفرادی بود. شکنجهای که به شکنجه سفید معروف است. دیروز افرادی که تجربه چشیدن این طعم تلخ را داشتند با وعده قبلی در کلاب هاوس جمع شدند. در اتاقی که جو سنگینی داشت. یکی میگفت برای همه کسانی که در ایران فعالیت سیاسی میکنند شنیدن این روایات واجب است. چون کسی چه میداند فردا روز چه اتفاقی خواهد افتاد. اما نرگس محمدی که یکی از مدیران اتاق بود میگفت که هدف آنها از برگزاری این اتاقها، از اتاق تجاوز و تعرض به زنان زندانی تا این اتاق، این است که یک مقاومت در این مورد به وجود بیاورند: «درست است که این روایتگراییها خیلی باارزش است، اما اتفاقی که باید بیافتد و هدف ما است این است که بتوانیم این نوع برخوردهای شکنجهگرانه را متوقف یا حداقل محدود کنیم. در واقع بتوانیم این تیزی را کند کنیم، اگر نمیتوانیم از دستشان در بیاوریم. این روند باید به یک دادخواهی قدرتمند در جامعه ایران بدل شود.»
🔹نرگس محمدی معتقد بود فردای جمهوری اسلامی هم میتوانیم در مورد خیلی از شکنجهها و ظلمها حرف بزنیم. اما اگر بتوانیم در این حکومت در حالی که زندگی میکنیم و فعالیت میکنیم، در مقابل ظلم بایستیم، با ارزشتر است.
عبدالفتاح سلطانی هم از این گفت که این مشکل از قبل از انقلاب بوده است و بعد از انقلاب هم رفع نشده: «ما قبل و بعد از انقلاب هیچ قانونی در رابطه با اداره زندان ها نداشتم و نداریم. یعنی هیچ دولتی یا نظامی حاضر نشد که برخورد با زندانی را قانونمند کند. تا اینکه در سال ۹۲ برای اولین بار درباره زندانیها، مرخصیهای آنها و نحوی نگهداریها قوانینی تصویب شد. اما متاسفانه تا این آیین نامه یک ماه پیش تصویب شد.»
https://bit.ly/34CGYYp
او که خودش هم چند ماهی تجربه زیستن در شکنجهی انفرادی را داشت میگفت که برای از دست ندادن تعادل روانیاش جکهایی را به خاطر میآورد و سعی میکرد که بخندد و آسیبها را به حداقل ممکن کاهش دهد. او به تلاشهایش برای غیرقانونی اعلام کردن انفرادی هم اشارههایی داشت گفت: «لازم نیست که در قانون سلول انفرادی رسما منع شود، بلکه باید در قانون صراحتا قید میشد چون که در تضاد با اصل آزادی آدمی است. اما در این قانون به عنوان تنبیه انضباطی یک ماه در سلول انفرادی دیده شده بود. یکی از شهروندان به این آیین نامه شکایت کرده بود. در دیوان عدالت اداری این بند از قانون ابطال شد در سال ۸۲ . با این استدلال که نگهداری در سلول انفرادی در تضاد با چند اصل قانونی است. اما بعدها دوباره این آیین نامه به جای یک ماهه به صورت ۲۰ روزه تصویب شده. اما از سال ۹۲ این مطلب قانونی شد و دیگر هیچ کسی را نمیتوان حتی به عنوان تنبیه در سلول انفرادی حبس کرد. از سوی دیگر قانون صراحتا قید شده است که کسی را نباید به صورت جسمی یا روحی شکنجه کرد و سلول انفرادی مصداق شکنجه است.»
🔹لینک متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88247
© @Zeitoons
Telegraph
قبری که درش از روبهرو باز میشود
زیتون: «کلابهاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاقهای سیاسی این شبکه اجتماعی سرک میکشد… انفرادی در کلاب هاوس «در انفرادی زمان کش میآید، این همان نقطهایست که نمیدانی چکار باید بکنی. مانند یک نوار که در حال پخش است، اما تو هیچ نمیشنوی.» این تعریف…
زندگی در خیابان | ۱۰
جنبش اجتماعی، رفتار معطوف به مسئله
▫️زیتون-طاها پارسا:
جنبشهای اجتماعی در قانون از جایگاه متزلزل و نامتعارفی برخوردارند. قانونهایی که توسط یک نهاد وضع میشوند، نمیتوانند حق اعتراض به قانون را در متن خود داشته باشند چون منجر به آنارشیسم(هرجومرج) میشود. یعنی به لحاظ نظری، نمیتوان برای تشخیصِ «حدودِ سرپیچی از قانون»، به خود قانون مراجعه کرد. به لحاظ عملی نیز همیشه یک نهاد دولتی تعیین میکند و تشخیص میدهد که کِی و چگونه باید به دولت اعتراض کرد چون نهادهای رسمی در مواجهه با حقِ اعتراض بیطرف نیستند. لذا گنجانیدن حق تمرد در قوانین موضوعه نه در نظر قناعتبخش است ونه در عمل سودمند است. بیافزاییم که کارکرد اصلی جنبشها، یک کارکردِ هنجارشکن/هنجارخواه و فراقانونی است و به همین سبب تضمینِ قانونی برای فعالیت آنها منطقا «نمیتواند» وجود داشته باشد. یعنی نمیتوان قانونی تصویب کرد و در متن آن آورد که «هرگاه کسانی به اجرای این قانون معترض بودند میتوانند تجمع کنند و بهخیابان بریزند» و این امری مهمل است چون به این طریق اجرای قانون و شکستنِ قانون هر دو قانونی خواهند بود.
نمونه: در اصل هشتم قانون اساسی ایران ، آمده است: «در جمهوری اسلامی ایران، دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر، وظیفهای است همگانی و متقابل بر عهدهی مردم نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم و مردم نسبت به یکدیگر. شرایط و حدود و کیفیت آن را قانون تعیین میکند». در ابتدا بهنظر میرسد که در این اصلْ حق اعتراض(عمل مستقیم) با تعبیر دینی «امر به معروف و نهی از منکر» به رسمیت شناخته است، اما این قید که«شرایط و حدود و کیفیت آن قانون تعیین میکند» مهمل بودنِ آن را آشکار میکند. پذیرفتن حدود و کیفیت تعیینشده در این قانون، با مفهوم سرپیچی یا اعتراض تناقضِ آشکار دارد. در حقیقت اصلِ هشتم قانون اساسی، هیچگونه حقی را برای شهروندها در خصوص عملِ مستقیم به رسمیت نشناخته است و نبودِ این اصل هم هیچگونه لطمهای به حقوق طبیعی شهروندان نمیزند .
البته قانون اساسی ایران تنها قانونی نیست که به این دور باطل دچار شده است، نمونههای شناختهشده و مشابهی در قوانین اساسی کشورهای دیگر سابقه دارد که محلِ تأمل در فلسفه سیاسی و فلسفه حقوق است. مثلاً ماده ۱۴۷ قانون ایالت هسن در آلمان غربی سابق میگفت: هر کسی حق دارد و مکلف است که اگر برخلاف قانون اساسی از اختیارات دولت استفاده شد، از آن سرپیچی کند. ولی آیا این مادهی قانونی معنایی دارد؟ ایضاً در اصل ۲۷ قانون اساسی ایران آمده است: «تشکیل اجتماعات آزاد است به شرطی که مخل مبانی اسلام نباشد».(فرض کنید کسانی بخواهد بر اساسِ این ماده تجمع اعتراضی برگزار کنند، اما تفسیر قانونی این اصل، به عهدهی یک نهاد قانونی به نام شورای نگهبان است. تکلیفِ کسانی که بخواهند به تفسیرِ شورای نگهبان اعتراض کنند، چیست؟ راهی قانونی وجود ندارد و این همان تنافر بنیادی حقوق طبیعی و مفهوم دولت و قانون است و راهکار عملی و مدنی، برای مواجههشدن با این مشکل و مسائل آن، اعتراضِ مستقیم و جنبشهای اجتماعی است. بی دلیل نیست که جنبشهای اجتماعی را «یک رفتار معطوف به مسئله» خواندیم.).
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
۱۰: جنبش اجتماعی و قانون
۹: جنبشهای اجتماعی و حکومت
۸: جنبشهای اجتماعی و دموکراسی
۷: قانونِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۶: دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی بهمثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
https://www.zeitoons.com/88280
© @Zeitoons
جنبش اجتماعی، رفتار معطوف به مسئله
▫️زیتون-طاها پارسا:
جنبشهای اجتماعی در قانون از جایگاه متزلزل و نامتعارفی برخوردارند. قانونهایی که توسط یک نهاد وضع میشوند، نمیتوانند حق اعتراض به قانون را در متن خود داشته باشند چون منجر به آنارشیسم(هرجومرج) میشود. یعنی به لحاظ نظری، نمیتوان برای تشخیصِ «حدودِ سرپیچی از قانون»، به خود قانون مراجعه کرد. به لحاظ عملی نیز همیشه یک نهاد دولتی تعیین میکند و تشخیص میدهد که کِی و چگونه باید به دولت اعتراض کرد چون نهادهای رسمی در مواجهه با حقِ اعتراض بیطرف نیستند. لذا گنجانیدن حق تمرد در قوانین موضوعه نه در نظر قناعتبخش است ونه در عمل سودمند است. بیافزاییم که کارکرد اصلی جنبشها، یک کارکردِ هنجارشکن/هنجارخواه و فراقانونی است و به همین سبب تضمینِ قانونی برای فعالیت آنها منطقا «نمیتواند» وجود داشته باشد. یعنی نمیتوان قانونی تصویب کرد و در متن آن آورد که «هرگاه کسانی به اجرای این قانون معترض بودند میتوانند تجمع کنند و بهخیابان بریزند» و این امری مهمل است چون به این طریق اجرای قانون و شکستنِ قانون هر دو قانونی خواهند بود.
نمونه: در اصل هشتم قانون اساسی ایران ، آمده است: «در جمهوری اسلامی ایران، دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر، وظیفهای است همگانی و متقابل بر عهدهی مردم نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم و مردم نسبت به یکدیگر. شرایط و حدود و کیفیت آن را قانون تعیین میکند». در ابتدا بهنظر میرسد که در این اصلْ حق اعتراض(عمل مستقیم) با تعبیر دینی «امر به معروف و نهی از منکر» به رسمیت شناخته است، اما این قید که«شرایط و حدود و کیفیت آن قانون تعیین میکند» مهمل بودنِ آن را آشکار میکند. پذیرفتن حدود و کیفیت تعیینشده در این قانون، با مفهوم سرپیچی یا اعتراض تناقضِ آشکار دارد. در حقیقت اصلِ هشتم قانون اساسی، هیچگونه حقی را برای شهروندها در خصوص عملِ مستقیم به رسمیت نشناخته است و نبودِ این اصل هم هیچگونه لطمهای به حقوق طبیعی شهروندان نمیزند .
البته قانون اساسی ایران تنها قانونی نیست که به این دور باطل دچار شده است، نمونههای شناختهشده و مشابهی در قوانین اساسی کشورهای دیگر سابقه دارد که محلِ تأمل در فلسفه سیاسی و فلسفه حقوق است. مثلاً ماده ۱۴۷ قانون ایالت هسن در آلمان غربی سابق میگفت: هر کسی حق دارد و مکلف است که اگر برخلاف قانون اساسی از اختیارات دولت استفاده شد، از آن سرپیچی کند. ولی آیا این مادهی قانونی معنایی دارد؟ ایضاً در اصل ۲۷ قانون اساسی ایران آمده است: «تشکیل اجتماعات آزاد است به شرطی که مخل مبانی اسلام نباشد».(فرض کنید کسانی بخواهد بر اساسِ این ماده تجمع اعتراضی برگزار کنند، اما تفسیر قانونی این اصل، به عهدهی یک نهاد قانونی به نام شورای نگهبان است. تکلیفِ کسانی که بخواهند به تفسیرِ شورای نگهبان اعتراض کنند، چیست؟ راهی قانونی وجود ندارد و این همان تنافر بنیادی حقوق طبیعی و مفهوم دولت و قانون است و راهکار عملی و مدنی، برای مواجههشدن با این مشکل و مسائل آن، اعتراضِ مستقیم و جنبشهای اجتماعی است. بی دلیل نیست که جنبشهای اجتماعی را «یک رفتار معطوف به مسئله» خواندیم.).
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
۱۰: جنبش اجتماعی و قانون
۹: جنبشهای اجتماعی و حکومت
۸: جنبشهای اجتماعی و دموکراسی
۷: قانونِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۶: دولتِ بیوجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی بهمثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی بهمثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
https://www.zeitoons.com/88280
© @Zeitoons
Zeitoons
جنبش اجتماعی، رفتار معطوف به مسئله
جنبش اجتماعی، رفتار معطوف به مسئله | سایت مستقل تحلیلی خبری
آیا ایران راه روسیه و ترکیه را میرود
رئیسی؛ رئیسجمهوری دوره گذار؟
▫️زیتون ـ یلدا امیری: صدای منتقدان جمهوری اسلامی در سالهای اخیر بلندتر شده است؛ منتقدانی که حالا دیگر در میان مسئولان و کارگزاران نظام نیز حضور دارند. محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی اخیرا در فایلی صوتی ضمن انتقاد، بخشهایی از واقعیت نظام را افشا کرد، بحث حاکمیت دوگانه را رد کرد و از حاکمیت یکدست میدان (سپاه) سخن گفت. حالا هم عملکرد رهبر جمهوری اسلامی و شورای نگهبان که تحت امر اوست با ردصلاحیتهای گسترده نامزدهای انتخاباتی، حدسی قوی را به ذهن متبادر میکند؛ نظام تصمیم گرفته حاکمیت یکدست را علنی کند.
پس از اعتراضات دی ماه ۱۳۹۶ و آبان ماه ۱۳۹۸ حاکمیت هر اعتراض و اتفاقی را ممکن میداند و برای در دست گرفتن کنترل کامل از هیچ اقدامی رویگردان نیست. حتی این احتمال وجود دارد که آیتالله خامنه ای در حال برنامهریزی برای تغییراتی اساسیتر مانند حذف انتخابات، طولانی کردن دوره ریاست کارگزاران نظام و روسای جمهور و یا ساختار رهبری باشد. پروژه ای که پیش از این در کشورهایی چون روسیه و ترکیه اجرا شده است.
▫️پوتین رئیسجمهوری که تغییر نمیکند
روسیه یکی از کشورهای دوست و همسایه ایران است که حاکمیتی یکدست دارد. قدرت بلامنازع ولادمیر پوتین در روسیه غیر قابل انکار است، او تا کنون دو دوره ۴ ساله (از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸) و یک دوره ۶ ساله (۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸) در روسیه رئیس جمهور بوده است و در حال سپری کردن دومین دوره ۶ ساله ریاست جمهوری است که از سال ۲۰۱۸ آغاز شده ۲۰۲۴ به پایان میرسد. در مجموع پوتین تا کنون ۴ دوره رئیس جمهور روسیه بوده است.
🔹علاوه بر این پوتین از ماه اوت ۱۹۹۹ به مقام نخستوزیری روسیه رسید، در دسامبر همان سال و به دنبال استعفای بوریس یلتسین به عنوان رئیسجمهوری موقت روسیه برگزیده شد و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ نیز برای حفظ قدرت و عدم اجازه قانونی برای ریاست جمهوری، مجبور شد که به عنوان نخستوزیر ایفای نقش سیاسی کند، او در دوران نخست وزیری قانون اساسی را ترمیم کرد و دوره ریاست جمهوری را از ۴ سال به ۶ سال افزایش داد. در این مدت دمیتری مدودف از سیاستمداران وفادار به او رئیس جمهور شد. منتقدان معتقدند در دوره مدودوف نیز عملا پوتین تصمیم گیرنده اصلی بود. در واقع تا به امروز پوتین ۲۲ سال است که در راس قدرت روسیه قرار دارد. پوتین پیش از این یکی از اعضای سازمان اطلاعات روسیه (ک گ ب) بود.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88302
© @Zeitoons
رئیسی؛ رئیسجمهوری دوره گذار؟
▫️زیتون ـ یلدا امیری: صدای منتقدان جمهوری اسلامی در سالهای اخیر بلندتر شده است؛ منتقدانی که حالا دیگر در میان مسئولان و کارگزاران نظام نیز حضور دارند. محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی اخیرا در فایلی صوتی ضمن انتقاد، بخشهایی از واقعیت نظام را افشا کرد، بحث حاکمیت دوگانه را رد کرد و از حاکمیت یکدست میدان (سپاه) سخن گفت. حالا هم عملکرد رهبر جمهوری اسلامی و شورای نگهبان که تحت امر اوست با ردصلاحیتهای گسترده نامزدهای انتخاباتی، حدسی قوی را به ذهن متبادر میکند؛ نظام تصمیم گرفته حاکمیت یکدست را علنی کند.
پس از اعتراضات دی ماه ۱۳۹۶ و آبان ماه ۱۳۹۸ حاکمیت هر اعتراض و اتفاقی را ممکن میداند و برای در دست گرفتن کنترل کامل از هیچ اقدامی رویگردان نیست. حتی این احتمال وجود دارد که آیتالله خامنه ای در حال برنامهریزی برای تغییراتی اساسیتر مانند حذف انتخابات، طولانی کردن دوره ریاست کارگزاران نظام و روسای جمهور و یا ساختار رهبری باشد. پروژه ای که پیش از این در کشورهایی چون روسیه و ترکیه اجرا شده است.
▫️پوتین رئیسجمهوری که تغییر نمیکند
روسیه یکی از کشورهای دوست و همسایه ایران است که حاکمیتی یکدست دارد. قدرت بلامنازع ولادمیر پوتین در روسیه غیر قابل انکار است، او تا کنون دو دوره ۴ ساله (از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸) و یک دوره ۶ ساله (۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸) در روسیه رئیس جمهور بوده است و در حال سپری کردن دومین دوره ۶ ساله ریاست جمهوری است که از سال ۲۰۱۸ آغاز شده ۲۰۲۴ به پایان میرسد. در مجموع پوتین تا کنون ۴ دوره رئیس جمهور روسیه بوده است.
🔹علاوه بر این پوتین از ماه اوت ۱۹۹۹ به مقام نخستوزیری روسیه رسید، در دسامبر همان سال و به دنبال استعفای بوریس یلتسین به عنوان رئیسجمهوری موقت روسیه برگزیده شد و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ نیز برای حفظ قدرت و عدم اجازه قانونی برای ریاست جمهوری، مجبور شد که به عنوان نخستوزیر ایفای نقش سیاسی کند، او در دوران نخست وزیری قانون اساسی را ترمیم کرد و دوره ریاست جمهوری را از ۴ سال به ۶ سال افزایش داد. در این مدت دمیتری مدودف از سیاستمداران وفادار به او رئیس جمهور شد. منتقدان معتقدند در دوره مدودوف نیز عملا پوتین تصمیم گیرنده اصلی بود. در واقع تا به امروز پوتین ۲۲ سال است که در راس قدرت روسیه قرار دارد. پوتین پیش از این یکی از اعضای سازمان اطلاعات روسیه (ک گ ب) بود.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/88302
© @Zeitoons
Zeitoons
رئیسی؛ رئیسجمهوری دوره گذار؟
رئیسی؛ رئیسجمهوری دوره گذار؟ | سایت مستقل تحلیلی خبری