زيتون | Zeitoons@
9.79K subscribers
1.89K photos
310 videos
30 files
5.98K links
وب‌سايت خبری-‌تحليلی زيتون
www.Zeitoons.com

تریبونی «مستقل» با روی‌کردی حرفه‌ای برای بازتاب اخبار، تحلیل و اندیشه.

ایمیل: Sardabir.Zeitoons@Gmail.com

تلگرام: @Zeitoons
@Zeitoons :اینستاگرام
توییتر:@Zeitoons
فیس‌بووک:
Download Telegram
کلاب هاوس در زیتون | ۳۳

همه‌ی رقبای رییسی


زیتون: «کلاب‌هاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاق‌های سیاسی این شبکه اجتماعی سرک می‌کشد…
***
▫️رقابت رییسی و ستادش
بعد از ردصلاحیت­‌ها که اتاق‌های فعال انتخاباتِ کلاب هاوس را سرشار از ناامیدی و خشم کرد، دیگر خیلی کمتر می‌شود اتاق‌های سیاسی پیدا کرد که مخاطبان زیادی داشته باشد یا حرف خاصی برای گفتن داشته باشند. آنهایی که تا دیروز اتاق­‌های پرمخاطب داشتند یا به سراغ اتاق‌های سرگرمی رفتند و یا ترجیح دادند که اتاق­‌ها را خصوصی‌تر برگزار کنند که از گزند بگیر و ببندهای احتمالی فردای انتخابات در امان باشند. اما این وسط میدان به دست رسانه‌­ها افتاده که کماکان برنامه‌­هایشان برقرار است. مثل دیروز که کلاب خبرآنلاین یک اتاق برگزار کرده بود با یک سوال. رقیب رییسی در انتخابات کیست؟

🔹فعالین سیاسی و رسانه‌­ای از داخل ایران به این اتاق آمدند تا به این سوال جواب بدهند. جواب‌هایی که البته چند نقطه مشترک داشت. تعداد زیادی از آنها جدیترین رقیب رییسی را ستادش می­‌دانستند. ستادی که در انتخابات گذشته با استفاده از تتلو کلی انتقاد را به جان خرید و تا مدتها سوژه محافل شد، در این دوره هم تا امروز کم حاشیه نبوده. مورد دیگری که به آن اشاره می‌­شد خود ابراهیم رییسی بود و عده ای هم خودش را رقیب جدی خودش می­‌دانستند. اما در این میان نسرین وزیری، روزنامه نگار به انتخابات ۸۸ اشاره کرد و از این گفت که در سال ۸۸ وزارت کشور اعلام کرد که نفر چهارم انتخابات آرای باطله است و پس از آن مهدی کروبی. او احتمال می­داد که در این انتخابات به علت اختلاف رییسی با رقیبانش، جدی ترین رقیب رییسی آرای باطله باشند و چه بسا در روز اعلام نتایج آرای باطله در رده دوم بایستد. وزیری همچنین گریزی هم به آمار فارس زد و گفت که این خبرگزاری در سال ۸۸ پیش از شمارش آرا پیروزی ۶۳ درصدی احمدی نژاد را «پیش بینی» کرده بود و امسال هم خبر از پیروزی ۲۲ میلیونی رییسی داده است که در این آمار هم فاصله رییسی با دیگر نفرات کاملا مشهود است.

[...]
https://bit.ly/3c50jFv

▫️همسایه بالایی نگران انتخابات ایران

جمعی از فعالان سیاسی و روزنامه نگاران ترکیه شب گذشته در اتاقی به نام «واقعیت‌های انتخابات ایران» به تشریح انتخابات ریاست جمهوری پیش رو در ایران پرداختند. یکی از حاضرین در این اتاق که یک روزنامه نگار ترکِ ساکن ایران است در ابتدا به تشریح روند رد تایید صلاحیت‌ها نامزدهای این انتخابات پرداخت و تاکید کرد که اقدام شورای نگهبان بی شباهت به «کودتا علیه جمهوریت نبود.»

🔹به گفته او نامزد بودن رییس قوه قضاییه در انتخابات ریاست جمهوری٬ بدون استعفا دادن٬ از شگفتی‌های این انتخابات در ایران است. یکی دیگر از سخنگویان اما با تاکید بر اینکه برنده این انتخابات و رییس جمهوری آینده احتمالا جانشین خامنه‌ای نیز هست از غیر انتخاباتی بودن فضای ایران ابراز تعجب کرد.
او در ادامه به موضوع تحریم انتخابات پرداخت و گفت که نامزدها و جریان‌های اصلاح طلب اعلام کرده‌اند که در این انتخابات شرکت نخواهند کرد یا از کسی حمایت نخواهند کرد.

🔹لینک متن در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88115

©
@Zeitoons
«انتخابات پلیسی» مقدمه کودتای انتخاباتی نرم

▫️زیتون ـ یلدا امیری
: این روزها در آستانه انتخابات ریاست جمهوری در ایران، نیروهای نظامی تهدید مردم و نامزدهای انتخاباتی را آغاز کرده‌اند و در مورد موضوعات مختلف انتخاباتی هشدار می‌دهند. با وجود ردصلاحیت‌های گسترده، نظام دست در کار بدعتی دیگر دارد که می‌توان آن را طراحی یک «انتخابات پلیسی» نامید.
جورج اورول نویسنده رمان مشهور «۱۹۸۴» که در سال ۱۹۴۹ منتشر شد، توصیفی حیرت‌انگیز و ترسناک از وضعیت جامعه در حکومت‌های تمامیت خواه کرده است. اورول عباراتی مانند «برادر بزرگ» و «پلیس فکر» را به واژگان سیاسی امروز افزود. ظاهرا با ابداع رویکردهای امنیتی جدید از سوی جمهوری اسلامی، جامعه ایران نیز در انتخابات امسال می‌تواند تعابیری چون «انتخابات پلیسی» و «انتخابات انتصابی» به واژگان سیاسی خود بیفزاید.

🔹در تاریخ چهل و اندی ساله جمهوری اسلامی همواره حاکمیت تلاش داشت که دوقطبی انتخاباتی را برای افزایش مشارکت حفظ کند و با معترضان تا پیش از برگزاری انتخابات برخورد نکند. اما در این انتخابات به نظر می‌رسد برای جلوگیری از هرگونه تنش، نظام سعی دارد با تهدید و هشدار، فضای جامعه را حتی قبل از انتخابات امنیتی کند.

🔹پس از مهر تایید رهبر جمهوری اسلامی بر عملکرد شورای نگهبان، نیروهای نظامی و انتظامی وارد ماجرا شدند. هر روز به لیست محدودیت‌های انتخاباتی افزوده می‌شود، رئیس ناجا کسانی که می‌خواهند انتخابات را «بی‌اهمیت» جلوه دهند، «دشمن» خوانده است و از سوی دیگر به نامزدها هشدار داده که از هرگونه فعالیتی که به برهم زدن نظم و امنیت جامعه می‌شود، خودداری کنند. سرپرست دادسرای فرهنگ و رسانه نیز در تماس با تعدادی از روزنامه‌نگاران و فعالان رسانه‌ای به آنها هشدار داده که هیچ مطلبی در نقد ابراهیم رئیسی منتشر نکنند.

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88128

©
@Zeitoons
رقبای انتخاباتی ابراهیم رئیسی ممکن است به زندان محکوم شوند


▫️زیتون–
طبق قانون مجازات جدید اسلامی٬ رقبای انتخاباتی ابراهیم رئیسی٬ رییس قوه قضاییه و نامزد انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم٬ ممکن است به شش ماه تا دوسال زندان محکوم شوند.
طبق قانون مجازات اسلامی جدید هر گونه «توهین و افترا» به روسای سه قوه جرم محسوب می‌شود.

🔹در این قانون توهین به مسئولان بدون قصد «ضربه زدن به اصل نظام» جرم سیاسی شناخته شده است.
در ماده یک این طرح آمده است: هر یک از جرایم مطرح در ماده ۲ این قانون مانند توهین و افترا به رؤسای سه قوه، رییس مجمع تشخیص، وزرا، رئیس‌جمهور، معاونان رئیس‌جمهور چنانچه با انگیزه اصلاح امور کشور علیه مدیریت و نهادهای سیاسی یا سیاست‌های داخلی یا خارجی کشور ارتکاب یابد بدون آنکه مرتکب قصد ضربه زدن به اصل نظام را داشته باشد، جرم سیاسی محسوب می‌شود.

▫️تعریف توهین در قانون
قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ در ماده ۶۰۸ با ذکر مثال توهین را به فحاشی و به کار بردن الفاظ رکیک تعریف کرده‌­است اما آن را محدود به همین دو رفتار ندانست. بر اساس این قانون هر رفتاری که به صورت متعارف موجب سستی در شخصیت یک انسان و تحقیر وی شود، توهین است؛ رفتار توهین­‌آمیز می­‌تواند در قالب گفتار یا انجام یک رفتار یا حرکت خاص باشد.
وبسایت معاونت انسانی قوه قضاییه در این باره تاکید دارد که همچنین بر اساس این قانون «وجود یا عدم وجود یک ویژگی در شخص توهین شونده، تأثیری در جرم توهین ندارد.»
بر این اساس اگر یکی از رقبای انتخاباتی ابراهیم رئیسی در جریان مناظرات انتخاباتی «رییس قوه قضاییه» را به هر چیزی «متهم» کند٬ ممکن است بر اساس این قانون به شش ماه تا دو سال زندان محکوم شود.

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88112

©
@Zeitoons
زندگی در خیابان | ۸
جنبش اجتماعی چه نسبتی با دموکراسی دارد؟

▫️زیتون-طاها پارسا:

▫️جنبش‌ اجتماعی، رویدادی دموکراتیک
جنبش‌های اجتماعی نوعی رویداد دموکراتیک‌اند و بخشی از فرایند دموکراسی محسوب می‌شوند. دموکراسی را با هر تعریف و یا تعبیری بپذیریم، راهی است برای انجام کارها و این راه ، تنها در جریان رفتن پیموده و آزموده می‌شود. یعنی دموکراسی در عمل به فعلیت می‌رسد. درجه‌ی فعلیتِ دموکراسی در یک اجتماع، با ساختار ظاهری و نهادهای رسمی آن مشخص نمی‌شود، بلکه با میزان مشارکت افراد معین می‌شود.

هنگامی که نهادهای رسمی برای مشارکتِ عمومی ظرفیت لازم را ندارند و هنجارهای موجود برای تعامل جامعه و دولت از کارآمدی کامل برخوردار نیستند، جنبش‌های اجتماعی با افزایش مشارکت، دموکراسی را تقویت می‌کنند و به حل بحران در جامعه به روشی دموکراتیک کمک می‌کنند. ماهیت و کارکرد متفاوت جنبش‌های اجتماعی، به آن‌ها اجازه می‌دهد در شرایط بحرانی، به شکل فصلی و مقطعی ظاهر شوند و با یک رفتار جمعی، بسیج منابع یا ساختار فرصت سیاسی، دموکراسی را تقویت و بازسازی کنند و مشروعیت را به حکومت برگردانند و یا آن را تقویت کنند.

▫️نمونه: گروهی از اپوزیسیون برانداز و مخالفان جمهوری اسلامی ایران، پس از پیروزی جنبش دوم خرداد، حملاتی را به فعالان جنبش و اصلاح‌طلبان و در صدر آن‌ها محمد خاتمی، رئیس‌جمهوری وقت آغاز کردند. اساس استدلال این مخالفان این بود که ، جنبش دوم خرداد توانسته است مشروعیت را به نظام برگرداند و جمهوری اسلامی را احیاء کند و از خطر سقوط برهاند و تداوم آن را بیمه کند. اگر چه زاویه‌ی نگاه این مخالفان سلبی بود و بنا به ماهیتِ برانداز بودن، این مطالب را به عنوان نکات و دستاوردهای منفی یک جنبشِ اصلاح‌طلب عنوان می‌کردند، اما اصل ادعای آن‌ها درسا بود و شواهد بسیاری گفته‌های آنان را در این خصوص تائید می‌کرد چون در آستانه انتخابات دوم خرداد و در غیاب نهادهای سیاسی و مدنی، دموکراسی در ایران به اغما رفته بود؛ درصد پایین مشارکت مردم در انتخابات و برگزاری انتخابات غیر رقابتی و فرمایشی، منجر به یک‌دست شدن نسبی حاکمیت شده بود و افکار عمومی نیز در میزان دموکراتیک‌بودن نظام و انتخابی‌بودن مناصب تردید جدی داشت. باور به انتصابی‌بودن بسیاری از سمت‌ها و نمایشی‌بودن بسیاری از انتخابات فراگیر شده و این باور پایه‌های مشروعیت مردمی و جمهوریتِ نظام را متزلزل کرده بود. اما جنبش دوم خرداد، با افزایشِ مشارکت بالای مردم و رقابتی‌کردن انتخابات، نه تنها خود نمونه‌ی فعلیت دموکراسی بود، بلکه توانست دموکراسی را در ایران تقویت کند و نمای دموکراتیک حکومت را بازسازی کند. با پیروزی جنبش دومِ خرداد، گفتمان اصلاح‌طلبی تقویت شد، احزاب متعددی تأسیس شدند، بهار مطبوعات آغاز شد، انجمن‌ها و کانون‌های صنفی پا گرفتند و آستانه‌ی تحمل دولت‌مردان بالا رفت و …همه‌ی این‌ها به مشروعیت دموکراتیک حکومت در نزد افکار داخلی و خارجی کمک کرد و توانست بحران مشارکت در ساختار حکومت را مهار سازد.

جنبش‌های اجتماعی و روحِ دموکراسی
جنبش‌های اجتماعی ابزاری نسبتا مدرن برای احیای روح دموکراسی به‌حساب می‌آیند. دموکراسی‌ها انواع مختلف دارند و از ابزارهای سیاسی متنوعی برای استقرار دموکراسی بهره می‌برند.اما مهمترین این ابزارها از جمله انتخابات، مشارکت‌های مستقیم و غیر مستقیم در انتخاب رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر و نمایندگان، و سایر  مشارکت‌های غیر‌رسمی، به تمامی ضامن برقراری دموکراسی در جامعه نیستند زیرا در شرایطی که ممکن است رای‌دهندگان زیر فشار  قرار داشته باشند، در انتخابات اعمالِ نظر شود و یا فساد در دادگاه‌ها رخنه کرده باشد، اصیل‌ترین و دموکراتیک‌ترین قانون اساسی هم ممکن است به‌ظاهر به نمایش گذاشته شود و انتخابات به مراسمی برای ‌مسخره‌کردن دموکراسی تبدیل شود. آن‌گاه که روح دموکراسی با آرایش‌های صوری نادیده گرفته می‌شود‌، جنبش‌های اجتماعی مانند بازیگری تازه‌وارد و ابزاری موثر به بازگشت روح دموکراسی و جاری‌شدن آن در اجتماع کمک می‌کنند

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون

زندگی در خیابان | ۸: جنبش‌های اجتماعی و دموکراسی
زندگی در خیابان | ۷: قانونِ بی‌وجدان و حقِ اعتراض
زندگی در خیابان | ۶: دولتِ بی‌وجدان و حقِ اعتراض
زندگی در خیابان | ۵: جنبش اجتماعی به‌مثابه «ساختار فرصت سیاسی»
زندگی در خیابان | ۴: جنبش اجتماعی به‌مثابه «بسیج منابع» 
زندگی در خیابان | ۳: جنبش اجتماعی به مثابه‌ «یک رفتار جمعی»
زندگی در خیابان | ۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
زندگی در خیابان | ۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه
:

https://www.zeitoons.com/88177

©
@Zeitoons
کلاب هاوس در زیتون | ۳۴
انتخاب اصلح؛ سنگک یا بربری؟

▫️زیتون: «کلاب‌هاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاق‌های سیاسی این شبکه اجتماعی سرک می‌کشد…

***

روز گذشته در کلاب هاوس چند اتاقی به طرفداری از نامزدهای باقیماده ریاست جمهوری به راه افتاد و در بعضی از اتاق‌ها هم که هنوز قصد رای دادن داشتند دنبال یکی می‌گشتند که به او رای بدهند.

🔹اما اتاقی که از روز گذشته انتخاب کردیم کمی متفاوت است. با کم شدن اتاق‌های سیاسی و ناامیدی از شرایط انتخابات و از طرف دیگر وجود ملاحظات برای اظهارنظر با توجه به تهدیدهای امنیتی روزهای گذشته، اتاق‌های طنز از نظر کاربران تنها راه چاره بود. «انتخاب اصلح: بربری |با حضور جریان انحرافی موسوم به سنگک» اتاقی بود که در آن طرفداران بربری و سنگک با یکدیگر به مناظره پرداختند و آن میان طعنه­‌هایی هم به شرایط حاکم بر کشور زدند.

🔹هواداران سنگک بربری‌ها را متهم می­‌کردند که یک رنگ نیستند و مدل­‌های مختلفی از بربری در مارکت دیده می­‌شود در حالی که سنگک در طی این سال‌ها بر اصول خودش پا برجا مانده و تغییر شکل نداده است. در حالی که بربری هر جا به یک شکل در می­‌آید و بعضی جاها دراز است و بعضی مواقع گرد و حتی در مواردی هم مدل‌های شیرین و فانتزی آن دیده شده است.

🔹بربری‌ها اما معتقد بودند که این تغییرات اصلاحات از درون است که آنها از خودشان شروع کرده‌اند و با شرایط روز دست به اصلاحات ساختاری زده‌­اند و با خواست و سلیقه مردم پیش رفته­‌اند. هر کس که در اتاق بالا می­‌آمد اول از او در مورد علاقه‌­اش سوال می­‌شد که بربری را دوست دارد یا سنگک را. فرشته قاضی یکی از افرادی بود که اعلام کرد به علت عدم دسترسی به هیچ­کدام از آنها و زندگی در خارج کشور نمی­‌تواند بین این دو گزینه‌­ای را انتخاب کند. در همین حال هواداران هر دو طرف به او تاختند که این نظر قابل قبول نیست و به اصطلاح سیاسی‌ها وسط‌خوابی در این مورد جایی ندارد و باید بین حق و باطل یک سمت ماجرا بایستد و نمی‌شود دو طرف را با هم داشت. همزمان یکی از حضار خبر داد که اتاق مناظره بین سنگک و بربری که با حضور هر دو تشکیل شده بود اتاق اولش پر شده است و اتاق دومی برای پخش زنده آن به راه افتاده.

🔹یکی دیگر از ایراداتی که به هواداران سنگک گرفته می‌شد این بود که این نان قابل تقسیم به اندازه های مساوی نیست و بصورت قرینه نصف نمی­‌شود و زمانی که تکه تکه می­‌شود ماهیت اصلی خودش را از دست می­‌دهد. این انتقاد به مذاق سنگکی‌ها خوش نیامد و همگی میکروفون­شان را باز کردند تا به مدیران گروه که اکثرشان از هواداران بربری بودند و تنها یک نماینده از سنگکی‌ها در آن حضور داشت؛ تذکر بدهند. آن­ها این حرف را مصداق ترویج تجزیه‌طلبی دانستند و معتقد بودند ذات سنگک با این اتفاق هم­نظر نیست و سنگک را نان خواص می­‌دانستند. اما گروهی دیگر از سنگکی‌ها معتقد بودند که سنگ موجود در نان نشانی اعتراضی است و سنگی­ است که برای مبارزه به دیکتاتور­ها پرتاب می­‌شود. بربری‌ها اما سنگکی‌ها را متهم به خشونت‌طلبی کردند و حاصل این اعتراضات را سوریه‌­ای شدن فضا پیش‌بینی می­‌کردند. بربری‌ها که خود را نان توده می‌خواندند بارها در گروه اقدام به پخش سرودی کردند که آن را سرود ملی شان می‌دانستند. سرودی که در وصف نان بربری بود.

{...}
https://bit.ly/3p8XxEt

▫️شب شاعران در کلاب هاوس

اما شب گذشته٬ شب شاعران ماند. در کلاب هاوس یک اتاق به یاد اسماعیل خویی و اتاقی دیگر به یاد فریدون فرخزاد راه افتاده بود. اتاقی که به یاد اسماعیل خویی ایجاد شده بود با این جمله آغاز به کار کرد: «مرگ دیر یا زود به سراغ ما می‌آید، بعضی از ما اما شانس زنده ماندن داریم٬ زنده ماندنی تا ابد مانند اسماعیل خویی.»

🔹صبا خویی٬ دختر اسماعیل خویی٬ در روم انجمن شاعران زنده خبر از آن داد که بخشی از خاکستر پدرش در کنار درختی که به یاد بود او در دانشگاه لندن کاشته شده ریخته خواهد شد و بخش دیگر را به یادگار نگه خواهند داشت تا بعد از جمهوری اسلامی در کنار دیگر شاعران به فردوسی سپرده شود. او همچنین گفت که قصد دارد خانه پدرش در لندن را تبدیل به موزه کند.
شاهین خویی٬ پسر اسماعیل خویی٬ نیز توضیح داد که بنیاد اسماعیل خویی در سال ۲۰۰۲ در اتلانتای آمریکا ثبت شده. این بنیاد بنا به پیشنهاد اسماعیل خویی به یکی از دوستانش سیاوش ابقری٬ سعید یوسف و صمصام ابقری٬ تفویض شده است. این افراد از کسانی هستند حق دارند که واژه نگاری٬ تغییر خط و … را در شعر اسماعیل خویی اعمال کنند.
🔹او اضافه کرد که هیچ بنیادی به نام این شاعر بلندآوزه در لندن ثبت نشده است. صبا خویی در بخش دیگری در خصوص برگزاری مراسم یادبود برای پدرش گفت که این شاعر متعلق به همه مردم است و هر کسی که می‌خواهد برای پدرش یادبود برگزار کند٬ مختار است.

🔹لینک متن در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88162

©
@Zeitoons
اعتراض‌های دیرهنگام؛
تقلیل امر سیاسی به امر شخصی

▫️زیتون ـ مهسا محمدی:
صدای اعتراض آنهایی که به زور یا به لطایف‌الحیل دیگری در ایران از «قطار انقلاب» پیاده می‌شوند در می‌آید، اما اغلب خیلی دیر و بی‌ثمر.

🔹این بریدن غیرخودی‌ها از بدنه‌ نظام و تنگ کردن دایره‌ انقلابیون عمری به درازای انقلاب دارد. در واقع از همان روزهای ابتدایی پس از انقلاب ۵۷ آغاز شد و اولین گروه رانده‌شدگان و معترضان را به تندترین اپوزسیون‌های جمهوری اسلامی بدل کرد. بعد به میانه‌روهای درون نظام، مانند اعضای نهضت آزادی رسید، آنان را هم ابتدا از مناصب کنار گذاشتند و بعد راهی زندان‌ها کردند.

🔹در ادامه‌ی این انقباض سالهای بعد اصلاح‌طلبان هم از دایره بیرون افتادند و جا برای چپ‌های «پیرو خط امام» هم تنگ شد. هر چند این جناح سال‌هاست در تلاشند که بالکل بیرون نیافتد اما این تلاش از سوی طرف مقابل خریداری ندارد. حالا هم نوبت به اصولگرایان ناراضی رسیده است. حالا آن‌ها هم می‌دانند وقتی مهدی کروبی گفت «دیگر نمی توان شعار داد کشتی نظام. باید گفت، قایق نظام» منظورش چه بود.

🔹لبته این شمای کلی این روند است و این پس‌زدن‌ها گاه در دوره‌های مختلف با یکدیگر همپوشانی هم داشته و زمانی هم این قبض و بسط‌ها نامنظم بوده است. اما آنچه که روشن است این است که برآیند نمودار به سمت حذف هر چه بیشتر مخالفان و منتقدان بوده.

▫️غربال‌های جدید
حال انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ هم به یکی از این بزنگاه‌ها در این بازی حذف و تعیین تکلیف نظام با بازیگران فعلی عرصه سیاست در کشور بدل شده.

🔹کشمکش‌های هسته سخت قدرت، با اصلاح‌طلبان اگر نگوییم عمری به درازای اصلاحات دارد لااقل بخش بزرگی از دوره ۲۴ ساله این جریان را شامل می‌شود. مدل کنار گذاشتن و مواجهه با اصلاح‌طلبان، طیفی است که یک سر آن رد صلاحیت‌شان برای نهادهای انتخابی و راه ندادن آنان به نهادهای انتصابی است و سر دیگرش حصر و زندان. در این میان هم ممنوع‌التصویری و تکفیر از زبان مداحان و صدا و سیما و تهدید از سوی بسیجیان. از این رو بعد از رد صلاحیت مصطفی تاجزاده و یا اسحاق جهانگیری در بدنه خود اصلاح طلبان هم نه عکس‌العمل خاصی دیده شد و نه حتی این اتفاق دور از انتظار بود. نکته‌ی این بار اما علی لاریجانی بود.

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88187

©
@Zeitoons
🍃اداره کل مطبوعات: رسانه‌ها حق ندارند مطلبی علیه نامزدها منتشر کنند

▫️اداره کل مطبوعات و خبرگزاری‌های داخلی، در اطلاعیه‌ای مدیران مسئول رسانه‌ها را به رعایت دقیق ماده ۷۴ قانون انتخابات ریاست جمهوری دعوت کرد. در بخشی از این قانون آمده است که «کلیه رسانه‌های دیداری و شنیداری و مکتوب و الکترونیک و سایر شبکه‌های مجازی، حق ندارند آگهی یا مطلبی علیه نامزدهای انتخاباتی درج کنند.»

🔹به گزارش ایلنا، در این اطلاعیه خطاب به مدیران مسئول رسانه‌ها آمده است: به‌منظور بهره‌گیری بیشتر از فرصت‌های رسانه‌ای و افزایش مشارکت مردمی در امر خطیر انتخابات ریاست جمهوری، ضمن دعوت از آن رسانه محترم برای پوشش تبلیغات انتخاباتی، توجه و عنایت هرچه تمام تر آن رسانه محترم را به رعایت دقیق ماده ۷۴ قانون انتخابات ریاست جمهوری جلب می‌نماید.

🔹در ادامه تصریح شده است که در این ماده قانونی آمده است: «کلیه رسانه‌های دیداری و شنیداری و مکتوب و الکترونیک و سایر شبکه‌های مجازی، حق ندارند آگهی یا مطلبی علیه نامزدهای انتخاباتی درج کنند و یا مطالبی بنویسند که دال بر انصراف گروه یا اشخاصی از نامزدهای معین باشد.»

© @Zeitoons
زندگی در خیابان | ۹

جنبش‌های اجتماعی و حکومت
▫️زیتون-طاها پارسا:


جنبش‌های اجتماعی همواره در حال «منازعه» با حکومت‌ها هستند. حل مسالمت‌آمیز این منازعه نیازمند زبانِ مشترک، گفت‌وگو و مذاکره است.

در آغاز این زبان مشترک وجود ندارد. حکومتْ  جنبش را آشوب و اغتشاش و خواسته‌های جنبش را غیرقانونی و رفتار آن را قانون‌شکنی می‌نامد و برخورد با آن را حق خود و اجرای قانون می‌داند. جنبش‌ها نیز حکومت را در موضوعِ منازعهْ نامشروع و رفتار او را غیراخلاقی و غیردموکراتیک می‌خوانند و به اجرای قانون (و گاه رفتار غیرقانونی حکومت) سرکوبِ جنبش می‌گویند.

در حکومت‌هایی که توانایی پردازش خواسته‌های جنبش را دارند، این زبان و ادبیاتِ متفاوتِ  در تفسیرِ منازعه، به تدریج اصلاح می‌‌شود و نوبت به گفت‌وگو می‌رسد. گفت‌وگوی میان جنبش‌ها و حکومت‌ها، نه به اختیار که با اجبار، و نه از شنیدن که با فریاد‌زدن آغاز می‌شود. (به یاد بیاورید که جنبش همان عملِ مستقیم و فریاد بلندی است که شما به اعتراض در صف سینما برای رعایت نوبت سردادید)

مذاکره و حل منازعه‌ی جنبش‌ها و حکومت‌ها از عهده‌ی هیچکدام به تنهایی ساخته نیست، زیرا موضوع منازعه، منشاء اصلی جنبش، و طرف منازعه حکومت است. حکومت‌ها ابتدا موضوع منازعه را باور ندارند و در انکار و اقناع و یا تحریف خواسته‌های جنبش می‌کوشند. جنبش‌ها هم با رفتارهای اعتراضی درصدد اثبات منازعه و تثبیت خواسته‌های خود برمی‌آیند و البته هر کدام در این راه ممکن است با  اقناع، شکست، یا انحراف متوقف شوند.

جنبش‌هایی که در این مرحله، حکومت را به رسمیت نمی‌شناسند و به قانون اساسی و منافع ملی وقعی نمی‌نهند و علیه حکومت از خشونت استفاده می‌کنند و موجودیت حکومت را به خطر می‌اندازند؛ معمولا از خاستگاه و خواست‌های اولیه خود فاصله می‌گیرند و خیلی زود انقلابی می‌شوند. این جنبش‌ها در عمل  هر گونه رفتاری را برای حکومت توجیه می‌کنند و هزینه‌های عمل را بالا می‌برند و با این استراتژی موضوع منازعه را به یک فراموضوع یا منازعه کلان‌تر تغییر می‌دهند و موجودیت و ماهیتِ اولیه خود را به خطر می‌اندازند. از طرفی دیگر، حکومت‌هایی  هم که با اتکا به قدرت، قانون و رفتار‌های قانونی و فراقانونی، درصدد سرکوب جنبش‌ها برمی‌آیند و پاسخ مناسبی به خواست عمومی جنبش‌ها نمی‌دهند، آن‌ها را از نوعی به نوع دیگر و از شکلی به شکل دیگر و جنبش‌های اصلاح‌طلب و محدود را به جنبش‌های انقلابی و گسترده تبدیل می‌کنند و موجب هدررفتن منابع ملی می‌شوند. این مدل حکومت‌ها هم با این استراتژی، از موضوع منازعه یک فراموضوع یا منازعه‌ کلان‌تر می‌سازند و مشروعیت و حتی موجودیت خود را به‌خطر می‌اندازند.

اما، پذیرش حقوق طبیعی و اتکا به مسئولیت‌پذیری مدنی در مقابل رفتار قانونی، از طرف حکومت، و ارائه‌ی راهکارهای برون‌رفت از منازعه برای استقرار هنجارها یا ارزش‌های جدید از طرف جنبش‌ها، می‌تواند طرفین منازعه را به سمت تعامل سودمند و مذاکره رضایت‌بخش پیش ببرد. به عبارتی دیگر، یک حکومت مقتدر نسبت به کسانی که به حکم وجدان از قانون تمرد کرده‌اند ارفاق خواهد داشت، و یک جنبش موثر راه‌حل‌های خود را  ارائه می‌دهد و یک حکومتِ دموکراتیک مدیریت محلِ نزاع را برعهده می‌گیرد. و به این طریق طرفین منازعه به تفاهم می‌رسند، خواست‌ جنبش به نهادهای قانونی راه می‌یابد و نهادینه می‌شود و راهکار جنبشیِ حلِ مسئله منحل می‌شود. البته در حکومت‌های نیمه‌دموکراتیک این تعامل و تفاهم هزینه و زمان بیشتری می‌طلبد و حاکمان به‌کندی از استراتژی طرد و دفع، به استراتژی جذب می‌رسند. تکلیف حکومت‌های شبه‌دموکراتیک و استبدادی هم معلوم است، آن‌ها حتی از استراژی جذب هم به قصد سرکوب جنبش استفاده می‌کنند و به‌جای تعامل و تفاهم، یا شکست می‌خورند و یا جنبش اجتماعی را سرکوب و خواسته‌های آن را تعطیل می‌کنند و به تأخیر می‌اندازند.

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون:

۹: جنبش‌های اجتماعی و حکومت
۸: جنبش‌های اجتماعی و دموکراسی
۷: قانونِ بی‌وجدان و حقِ اعتراض
۶: دولتِ بی‌وجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی به‌مثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی به‌مثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه‌ «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه

https://www.zeitoons.com/88211

©
@Zeitoons
کلاب هاوس در زیتون | ۳۶

سلام! من میرحسین موسوی هستم


▫️زیتون: «کلاب‌هاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاق‌های سیاسی این شبکه اجتماعی سرک می‌کشد…
***

▫️سلام! من میرحسین موسوی هستم
روز گذشته به رسم دوشنبه‌ها باز هم اتاق دوشنبه‌های سبز به راه افتاد. این بار علیرضا رجایی یکی از زندانیان سیاسی سابق به این اتاق دعوت شده بود تا پس از ارائه نظراتش به سوالات دیگران پاسخ بدهد. زمانی که اتاق هنوز مباحث را شروع نکرده بود چند موسیقی در آن پخش شد که یادآور روزهای جنبش سبز بود و مدیر گروه پس از پخش موسیقی یادی کرد از سالروز «شهادت هاله سحابی». همین باعث شد که علیرضا رجایی با بغض وارد اتاق شود و چند باری به شوخی به مدیران گروه بگوید که این چه موزیک­‌هایی بود که پخش کردید و ما را به آن روزها بردید.

🔹رجایی در صحبت­‌هایش به اصلاح‌طلبی بروکراتیک انتقاد کرد و از این گفت که این مدل اصلاح‌طلبی دیگر کارآیی ندارد و بعد از ریاست جمهوری خاتمی این امر برای همه مشخص شد. اما اینکه چرا اصلاح طلبان راضی به دست کشیدن از اصلاح طلبی بروکراتیک نمی‌شوند؟  او معتقد بود این سوال را عمدتا بدون پاسخ می­‌گذارند. هرچند در جایی از حرف­‌هایش به این اشاره کرد که در صحبت با بعضی اصلاح­طلبان آن ها به او گفته‌­اند که با نظراتش موافق هستند ولی به شوخی یا جدی گفتند که می‌ترسند همین حرف­‌ها را بزنند و این راه را بروند. او از جای خالی رهبری سیاسی گفت و اینکه بدون وجود کسی که راهبری جنبش یا این مسیر تحول خواهی را بدست بگیرد نمی‌توان انتظار داشت که کاری از پیش برود. رجایی البته در نقش راهبردی جنبش از روشنفکران هم گفت. کسانی که به عقیده او  باید نخ تسبیح یک جریان سیاسی باشند. نخ تسبیحی که در بزنگاه­‌های مهم تاریخی نمود پیدا می‌کند و نقشش را ایفا می‌کند. کما اینکه در گذشته هم چنین اتفاقاتی رخ داده است.
[...]
https://bit.ly/3yXbcD4

▫️فاشیسم در کلاب هاوس بیرون زد

روز گذشته در کلاب‌هاوس فارسی یک اتاق توسط افغانستانی‌ها به راه افتاد. اتاقی به اسم «چرا مهاجرین در ایران نباید حق تحصیل داشته باشند؟» که در واکنش به یک اتاق دیگری بود که توسط ایرانی‌ها به راه افتاده بود و در آن از این می­‌گفتند که نباید به افغانستانی‌ها، به‌علت این که غیرقانونی وارد ایران شده‌اند، اجازه داد در مدارس ایرانی درس بخوانند. افراد حاضر در این اتاق علیه مهاجران افغانستانی از واژه‌های نژادپرستانه استفاده کردند و به مخالفان ایرانی و افغانستانی که وارد گروه می‌­شدند چندان اجازه صحبت کردن نمی­‌دادند. اوج حرف­‌های نژادپرستانه این افراد به جایی رسیده بود که یکی از افراد حاضر در اتاق خواستار کشتن افعانستانی­‌های ساکن ایران شد. او از این گفته بود که افعانستانی را در هر جای دنیا باید آتش بزنند یا با گلوله بکشند.

🔹در اتاقی که در واکنش به این اتاق راه افتاده بود، اما بغض‌ها شکسته شد و خیلی از ایرانی­‌ها از گفته‌های آنان شرمنده بودند. یکی از حاضران در گروه می‌گفت: «اینکه امروز می‌بینم دوستان ایرانی نسبت به این رفتار  واکنش نشان می‌دهند٬ما را به آینده امیدوار می کنند. اما من هم از دسته آدم‌هایی هستم که بارها در دوران مدرسه اخراج شدم چون یک مهاجر بودم. هرچند به لطف مسئولان مدرسه توانستم تا جایی به تحصیل خود ادامه بدهم.» یکی دیگر هم از این گفت که مهاجران افغانستانی با پول خودشان و حمایت خیرین به مدرسه می‌روند و درس خواندن اولین و کوچکترین حق یک کودک است. و چطور می‌توان کودکان را از این حق محروم کرد؟ او خبر داد که مهاجران در خریدن کتاب‌هایشان هم مشکل داشتند و کتاب های درسی را به دلیل لزوم ارائه کد ملی با کمک ایرانی‌هایی که اجازه می‌دهند کد ملی‌شان را استفاده کنند و با پول خیرین می‌خرند.

🔹لینک متن در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88228

©
@Zeitoons
ضرورتِ تحریم انتخابات توسط میرحسین موسوی

📝عزیز قاسم‌زاده


▫️تا پیش از اعلام نظر شورای نگهبان، اصلاح‌طلبان بدون توضیح ناکارآمدی نهاد ریاست‌جمهوری طی ادوار مختلف، با حضور چند کاندیدا، بدون نیم نگاهی به کارنامه ناکارآمد خود، تنها با پیش‌شرط عبور از شورای نگهبان پا به عرصه انتخابات نهادند. آنان با تشکیل «نهاد اجماع‌ساز اصلاح طلبان»(ناسا) بدون در نظر گرفتن کمترین سرمایه اجتماعی به‌جامانده و بدون کمترین تغییری در ساختار حقیقی و حقوقی قدرت و نهاد برگزار کننده انتخابات و با وجود بی‌اعتنایی و حتی تخفیف و تحقیر جنبش اجتماعی و اعتراضی دی ۹۶ و آبان ۹۸ توسط آنها، همچنان امید داشتند که در انتخابات پیش رو در صورت تاییدیه گرفتن از شورای نگهبان، پیروز میدان باشند؛ بی‌آن‌که به آخرین انتخابات مجلس در اسفند گذشته و میزان اقبال مردم به خود و پایان مرجعیت سیاسی خود نظری بیفکنند و ارزیابی درست و واقعی از آن ناکامی داشته باشند. البته اصلاح‌طلبان با شرکت در انتخابات همواره برآنند تا با اعلام وفاداری به ساحت قدسی قدرت، از سوی حاکمیت برای همیشه طرد و نفی نشوند.
اما چرا ضرورت دارد که میرحسین موسوی این‌بار صریح و شفاف بیانیه تحریم انتخابات را صادر کند؟

🔹۱. پس از حصر موسوی کاسبان انتخاباتی حصر، تنها در هنگامه انتخابات به یاد حصر می‌افتادند و هدف آنها از طرح این موضوع، پیروزی در انتخابات و کسب مشاغل دولتی و مدیریت‌های میانی بود.از همین رو مطالبه رفع حصر را هرگز در تمام این سال‌ها به جد دنبال نکردند.

🔹۲. در دو دور انتخاب‌شدن حسن روحانی به ریاست جمهوری، او به پشتوانه‌ی اصلاح‌طلبانِ انتخابات‌محور توانست محصورین را راضی کند که اگر حاضر نیستند به طور علنی از او حمایت کنند، لایه های دوم نزدیک به خود را ترغیب به رای دادن به او نمایند. روحانی با این حربه پیروز شد و پس از آن، نسبت به رفع حصر و دیگر وعده‌های انتخاباتیش عهدشکنی را به نهایت اعلی رساند.

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88242

©
@Zeitoons
کلاب هاوس در زیتون | ۳۷

قبری‌ که درش از روبه‌رو باز می‌شود


زیتون: «کلاب‌هاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاق‌های سیاسی این شبکه اجتماعی سرک می‌کشد…
***
▫️انفرادی در کلاب هاوس
 «در انفرادی زمان کش می‌آید، این همان نقطه‌ای­ست که نمی‌دانی چکار باید بکنی. مانند یک نوار که در حال پخش است، اما تو هیچ نمی‌شنوی.» این تعریف ضیا نبوی از سلول انفرادی بود. شکنجه­‌ای که به شکنجه سفید معروف است. دیروز افرادی که تجربه چشیدن این طعم تلخ را داشتند با وعده قبلی در کلاب هاوس جمع شدند. در اتاقی که جو سنگینی داشت. یکی می‌گفت برای همه کسانی که در ایران فعالیت سیاسی می­‌کنند شنیدن این روایات واجب است. چون کسی چه می­‌داند فردا روز چه اتفاقی خواهد افتاد. اما نرگس محمدی که یکی از مدیران اتاق بود می­‌گفت که هدف آن­ها از برگزاری این اتاق‌ها، از اتاق تجاوز و تعرض به زنان زندانی تا این اتاق، این است که یک مقاومت در این مورد به وجود بیاورند: «درست است که این روایت‌گرایی‌ها خیلی باارزش است، اما اتفاقی که باید بیافتد و هدف ما است این است که بتوانیم این نوع برخوردهای شکنجه‌گرانه را متوقف یا حداقل محدود کنیم. در واقع بتوانیم این تیزی را کند کنیم، اگر نمی‌توانیم از دستشان در بیاوریم. این روند باید به یک دادخواهی قدرتمند در جامعه ایران بدل شود.»

🔹نرگس محمدی معتقد بود فردای جمهوری اسلامی هم می­‌توانیم در مورد خیلی از شکنجه‌ها و ظلم‌ها حرف بزنیم. اما اگر بتوانیم در این حکومت در حالی که زندگی می­کنیم و فعالیت می­کنیم، در مقابل ظلم بایستیم، با ارزش‌تر است.
عبدالفتاح سلطانی هم از این گفت که این مشکل از قبل از انقلاب بوده است و بعد از انقلاب هم رفع نشده: «ما قبل و بعد از انقلاب هیچ قانونی در رابطه با اداره زندان ها نداشتم و نداریم. یعنی هیچ دولتی یا نظامی حاضر نشد که برخورد با زندانی را قانونمند کند. تا اینکه در سال ۹۲ برای اولین بار درباره زندانی‌ها، مرخصی­‌های آنها و نحوی نگهداری‌ها قوانینی تصویب شد. اما متاسفانه تا این آیین نامه یک ماه پیش تصویب شد.»

https://bit.ly/34CGYYp

او که خودش هم چند ماهی تجربه زیستن در شکنجه­‌ی انفرادی را داشت می‌گفت که برای از دست ندادن تعادل روانی­‌اش جک‌هایی را به خاطر می­‌آورد و سعی می­کرد که بخندد و آسیب‌­ها را به حداقل ممکن کاهش دهد. او به تلاش­‌هایش برای غیرقانونی اعلام کردن انفرادی هم اشاره­‌هایی داشت گفت: «لازم نیست که در قانون سلول انفرادی رسما منع شود، بلکه باید در قانون صراحتا قید می­‌شد چون که در تضاد با اصل آزادی آدمی است. اما در این قانون به عنوان تنبیه انضباطی یک ماه در سلول انفرادی دیده شده بود. یکی از شهروندان به این آیین نامه شکایت کرده بود. در دیوان عدالت اداری این بند از قانون ابطال شد در سال ۸۲ . با این استدلال که نگهداری در سلول انفرادی در تضاد با چند اصل قانونی است. اما بعدها دوباره این آیین نامه به جای یک ماهه به صورت ۲۰ روزه تصویب شده. اما از سال ۹۲ این مطلب قانونی شد و دیگر هیچ کسی را نمی‌توان حتی به عنوان تنبیه  در سلول انفرادی حبس کرد. از سوی دیگر قانون صراحتا قید شده است که کسی را نباید به صورت جسمی یا روحی شکنجه کرد و سلول انفرادی مصداق شکنجه است.»

🔹لینک متن در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88247

©
@Zeitoons
زندگی در خیابان | ۱۰
جنبش‌ اجتماعی، رفتار معطوف به مسئله

▫️زیتون-طاها پارسا:
جنبش‌های اجتماعی در قانون از جایگاه متزلزل و نامتعارفی برخوردارند. قانون‌هایی که  توسط یک نهاد وضع می‌شوند‌، نمی‌توانند حق اعتراض به قانون را در متن خود داشته باشند چون منجر به آنارشیسم(هرج‌ومرج) می‌شود. یعنی به لحاظ نظری، نمی‌توان برای تشخیصِ  «حدودِ سرپیچی از قانون»، به خود قانون مراجعه کرد. به لحاظ عملی نیز همیشه یک نهاد دولتی تعیین‌ می‌کند و تشخیص می‌دهد که کِی و چگونه باید به دولت اعتراض کرد چون نهادهای رسمی در مواجهه با حقِ اعتراض بی‌طرف نیستند. لذا گنجانیدن حق تمرد  در قوانین موضوعه  نه در نظر قناعت‌بخش است ونه در عمل سودمند است. بیافزاییم که کارکرد اصلی جنبش‌ها، یک کارکردِ هنجارشکن/هنجارخواه و فراقانونی است و به همین سبب تضمینِ قانونی برای فعالیت آنها منطقا «نمی‌تواند» وجود داشته باشد. یعنی نمی‌توان قانونی تصویب کرد و در متن آن آورد که «هرگاه کسانی به اجرای این قانون معترض بودند می‌توانند تجمع کنند و به‌خیابان بریزند» و این امری مهمل است چون به این طریق اجرای قانون و شکستنِ قانون هر دو قانونی خواهند بود.

نمونه: در اصل هشتم قانون اساسی ایران ، آمده است: «در جمهوری اسلامی ایران، دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر، وظیفه‌ای است همگانی و متقابل بر عهده‌ی مردم نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم و مردم نسبت به یکدیگر. شرایط و حدود و کیفیت آن را قانون تعیین می‌کند». در ابتدا به‌نظر می‌رسد که در این اصلْ  حق اعتراض(عمل مستقیم) با تعبیر دینی «امر به معروف و نهی از منکر» به رسمیت شناخته است، اما این قید که«شرایط و حدود و کیفیت  آن قانون تعیین می‌کند» مهمل بودنِ آن را آشکار می‌کند. پذیرفتن حدود و کیفیت  تعیین‌شده در این قانون، با مفهوم سرپیچی یا اعتراض تناقضِ آشکار دارد. در حقیقت  اصلِ هشتم قانون اساسی، هیچ‌گونه حقی را برای  شهروندها در خصوص عملِ مستقیم به رسمیت نشناخته است و نبودِ این اصل هم هیچ‌گونه لطمه‌ای به حقوق طبیعی شهروندان نمی‌زند .

البته قانون اساسی ایران تنها قانونی نیست که به این دور باطل دچار شده است، نمونه‌های  شناخته‌شده و مشابهی در قوانین اساسی کشورهای دیگر سابقه دارد که محلِ تأمل در فلسفه سیاسی و فلسفه حقوق است. مثلاً ماده ۱۴۷ قانون ایالت هسن در آلمان غربی سابق  می‌گفت: هر کسی حق دارد و مکلف است که اگر برخلاف قانون اساسی از اختیارات دولت استفاده شد، از آن سرپیچی کند‌. ولی آیا این ماده‌ی قانونی معنایی دارد؟ ایضاً در اصل ۲۷ قانون اساسی ایران آمده است: «تشکیل اجتماعات آزاد است به شرطی که مخل مبانی اسلام نباشد».(فرض کنید کسانی بخواهد بر اساسِ این ماده تجمع اعتراضی برگزار کنند، اما تفسیر قانونی این اصل،  به عهده‌ی یک نهاد قانونی به نام شورای نگهبان است. تکلیفِ کسانی که بخواهند به تفسیرِ شورای نگهبان اعتراض کنند، چیست؟ راهی قانونی وجود ندارد و این همان تنافر بنیادی حقوق طبیعی و مفهوم دولت  و قانون است و  راهکار عملی و مدنی، برای مواجهه‌شدن با این مشکل و مسائل  آن، اعتراضِ مستقیم و جنبش‌های اجتماعی است. بی دلیل نیست که جنبش‌های اجتماعی را «یک رفتار معطوف به مسئله»  خواندیم.).

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون:

۱۰: جنبش اجتماعی و قانون
۹: جنبش‌های اجتماعی و حکومت
۸: جنبش‌های اجتماعی و دموکراسی
۷: قانونِ بی‌وجدان و حقِ اعتراض
۶: دولتِ بی‌وجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی به‌مثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی به‌مثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه‌ «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه

https://www.zeitoons.com/88280

©
@Zeitoons
Audio
🍃صدایی از میرحسین موسوی از درون حصر

▫️گفت‌وگوی تلفنی موسوی با فرزند علی‌اکبر محتشمی‌پور و پرس‌‌وجوی حال پدر او که با بیماری کرونا در آی‌سی‌یو بستری است.

© @Zeitoons
آیا ایران راه روسیه و ترکیه را می‌رود

رئیسی؛ رئیس‌جمهوری دوره گذار؟

▫️زیتون ـ یلدا امیری:
صدای منتقدان جمهوری اسلامی در سال‌های اخیر بلندتر شده است؛ منتقدانی که حالا دیگر در میان مسئولان و کارگزاران نظام نیز حضور دارند. محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی اخیرا در فایلی صوتی ضمن انتقاد، بخش‌هایی از واقعیت نظام را افشا کرد، بحث حاکمیت دوگانه را رد کرد و از حاکمیت یکدست میدان (سپاه) سخن گفت. حالا هم عملکرد رهبر جمهوری اسلامی و شورای نگهبان که تحت امر اوست با ردصلاحیت‌های گسترده نامزدهای انتخاباتی، حدسی قوی را به ذهن متبادر می‌کند؛ نظام تصمیم گرفته حاکمیت یکدست را علنی کند.
پس از اعتراضات دی ماه ۱۳۹۶ و آبان ماه ۱۳۹۸ حاکمیت هر اعتراض و اتفاقی را ممکن می‌داند و برای در دست گرفتن کنترل کامل از هیچ اقدامی رویگردان نیست. حتی این احتمال وجود دارد که آیت‌الله خامنه ای در حال برنامه‌ریزی برای تغییراتی اساسی‌تر مانند حذف انتخابات، طولانی کردن دوره ریاست کارگزاران نظام و روسای جمهور و یا ساختار رهبری باشد. پروژه ای که پیش از این در کشورهایی چون روسیه و ترکیه اجرا شده است.

▫️پوتین رئیس‌جمهوری که تغییر نمی‌کند

روسیه یکی از کشورهای دوست و همسایه ایران است که حاکمیتی یکدست دارد. قدرت بلامنازع ولادمیر پوتین در روسیه غیر قابل انکار است، او تا کنون دو دوره ۴ ساله (از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸) و یک دوره ۶ ساله (۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸) در روسیه رئیس جمهور بوده است و در حال سپری کردن دومین دوره ۶ ساله ریاست جمهوری است که از سال ۲۰۱۸ آغاز شده ۲۰۲۴ به پایان می‌رسد. در مجموع پوتین تا کنون ۴ دوره رئیس جمهور روسیه بوده است.

🔹علاوه بر این پوتین از ماه اوت ۱۹۹۹ به مقام نخست‌وزیری روسیه رسید، در دسامبر همان سال و به دنبال استعفای بوریس یلتسین به عنوان رئیس‌جمهوری موقت روسیه برگزیده شد و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ نیز برای حفظ قدرت و عدم اجازه قانونی برای ریاست جمهوری، مجبور شد که به عنوان نخست‌وزیر ایفای نقش سیاسی کند، او در دوران نخست وزیری قانون اساسی را ترمیم کرد و دوره ریاست جمهوری را از ۴ سال به ۶ سال افزایش داد. در این مدت دمیتری مدودف از سیاستمداران وفادار به او رئیس جمهور شد. منتقدان معتقدند در دوره مدودوف نیز عملا پوتین تصمیم گیرنده اصلی بود. در واقع تا به امروز پوتین ۲۲ سال است که در راس قدرت روسیه قرار دارد. پوتین پیش از این یکی از اعضای سازمان اطلاعات روسیه (ک گ ب) بود.

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88302

©
@Zeitoons
کلاب هاوس در زیتون | ۳۸

زیدآبادی در کلاب‌هاوس: رای آوردن همتی خنده‌دار است


▫️زیتون: «کلاب‌هاوس در زیتون» ستونی است روزانه که به اتاق‌های سیاسی این شبکه اجتماعی سرک می‌کشد…
***

▫️هنوز هم انتخابات حرف اصلی را در کلاب هاوس می­‌زند. روز گذشته اتاق ۸ هزارتایی از آن احمد زیدآبادی بود تا در آن تحلیلی از شرایط روز و انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ بدهد. زیدآبادی گریزی به انتخابات آمریکا زد و از این گفت که بخشی از اپوزسیون خارج از کشور دل بسته بودند به اینکه ترامپ رای بیاورد؛ چون فکر می­‌کردند که ترامپ قصد براندازی دارد. او البته معتقد بود ترامپ ابزار انجام چنین کاری را نداشت و با توجه به همه بهم ریختگی‌های منطقه آمریکا قصد نداشت یک بحران جدید در این منطقه ایجاد کند. زیدآبادی بحث رژیم‌چنج را  از دستور کار آمریکا خارج شده می‌داند و به همین دلیل به گفته او امیدواران به براندازی توسط آمریکا ناامید شده‌­اند. بخشی از دلیل آن را هم چرخش سیاست‌های جهانی دانست و اینکه روسیه و چین سعی کردند واسطه شوند برای کاهش تنش در شرایط جهانی ایران.

🔹زیدآبادی به شرایط ایران هم اشاره کرد و از سختی­‌های فعالیت سیاسی و رسانه‌­ای در ایران گفت: «ما در ایران زندگی می‌کنیم، من سختی های زندگی را در ایران لمس کردم و خشن‌ترین روی جمهوری اسلامی را در سال‌های زندان دیده‌ام و تحمل کردم. ولی ما با این حال هنوز داریم در اینجا زندگی می‌کنیم. برخی اما می گویند شرایط امروز ایران از سوریه چیزی کم ندارد. اما این طور نیست. این افراد از واقعیت انقطاع پیدا کردند.»
[...]
https://bit.ly/3wW68gM

▫️جنبش علیه تحقیر

در اتاقی دیگر محمدجواد اکبرین و عده­ای از جوانان دور هم جمع شده بودند تا از جنبش سبز و امکان­‌های تازه آن بگویند. محمد جواد اکبرین در این گروه از این گفت که در سال ۲۰۰۹؛ دکتر «احمد طعمه» یکی از روزنامه نگاران شناخته شده سوری در زندان بود. که از چهره‌­های شاخص مخالفان بشار اسد بودند که کار مدنی می­‌کردند. اکبرین به خاطرات این فرد در زندان اشاره می­‌کند و به نقل از او می­‌گوید: «علی عبدالله در زندان خبر حرکت الخضرا(جنبش سبز) را به ما داد و گفت شما نگاه کنید آدمهایی که خودشان در انقلاب خمینی شریک بودند حالا به مهمترین رهبران مردمی شده‌اند که از تحقیر خسته شده‌اند.»

🔹بعدها علی عبدالله این مساله را تبدیل به یک مقاله کرد و به بیرون از زندان فرستاد تا چاپ شود. که همین باعث کیفرخواست جدیدی برای او شد و دوباره محاکمه شد. اکبرین معتقد است فعالین سوریه این ایده را ابتدا از جنبش سبز گرفتند و نوشتند. در نتیجه جنبش سبز برای آدمی که در کشور خودش احساس تحقیر کرده بود همانقدر انگیزه ایجاد کرد که در سوریه باعث ایجاد انگیزه شد: «کما اینکه بعدها کسی از جنبش سبز در آنجا نگفت ولی این حس را در فعالین آنجا زنده کرد و کسی یادش نماند این از کجا شروع شد. آقایی هم در مصر به جنبش سبز ایران اشاره کرده بود و بعدها مهندس موسوی در بیانیه اش هم اشاره کرد به اینکه ما چجوری الهام بخش مصر و تونس بودیم. تا آن موقع که مهندس این را می‌­گفت هنوز سوریه شروع نشده بود.»
[...]

🔹لینک متن در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88301

©
@Zeitoons
۸۸ یا ۹۸‌؛ پایان این راه چه می‌شود؟

📝حامد وکیلی

🔹۱– وقتی اخبار ردصلاحیت پخش شد، شوک بزرگی به اکثر ملت ایران وارد شد. واکنش‌های گسترده -از اصولگرا تا اصلاح‌طلب- حکایت از این می‌کرد که تصمیم شورای نگهبان با خرد جمعی مردم ایران سخت درافتاده است. اعتراض‌ها به این تصمیم البته به جایی نرسید و اکنون همه پذیرفته‌اند که تغییری در
تصمیم نظام حاصل نمی‌شود.

🔹۲– کمی از شوک ردصلاحیت که دور شدیم، به گمان چون منی، معلوم شد که از ابتدا دچار خطای محاسباتی بودیم. نوشتم که این اتفاق در بستر تحولاتی که رخ داده و روندی که سال‌هاست شورای نگهبان در پیش گرفته، قابل حدس زدن بود. حدسی که نزدیم و به عبث امید بستیم. لذا همان زمان از  «نیمه پنهان ردصلاحیت» نوشتم و اعلام کردم که امیدم از فهمم پیشی گرفته بود و باید با توجه به این  «نیمه پنهان»، امیدِ واهی را به راهِ فهمِ واقعی آورد.

🔹۳– اکنون که فاصله بیشتری از واقعه گرفتیم، افق‌های دیگری قابل ملاحظه است. تضاد سیاسی بی‌حدی درکار افتاده و فکری به حال آن هم نمی‌شود. تنها نسخه داغ و درفشِ سعید قاسمی، رائفی‌پور، دادستان کل و… برای این تضاد پیچیده شده است. چه بخواهیم یا نخواهیم و چه منطقی باشد یا نباشد، وقتی تصمیم بزرگی مانند تصمیم شورای نگهبان، توان اقناعی نداشته باشد، تضاد نظام سیاسی را افرایش می‌دهد. این از ابتدائیات فهم قدرت است. هرچه توازن قدرت کمتر شود، تضاد سیاسی سیستم بیشتر می‌شود و بحران سیاسی تولید
می‌شود.

🔹۴– تصمیم شورای نگهبان به تعبیر عضوِ مشهورش، «غیرقابل دفاع» بود. اما مهمتر از آن این است که این اقدام و خط ونشان‌های پس از آن، آغاز و مقدمه سلسله‌ای از اقداماتی در این راستا است. اقداماتی که طائب، آن را فرآیند خالص‌سازی نظام می‌نامد. فرآیندی که به راحتی می‌توان پیش‌بینی کرد باز هم «غیرقابل دفاع» باشد. البته باز تاکید می‌کنم مراد از «غیرقابلِ دفاع»، آنچه برای اکثریت جامعه و اکثریت نخبگان غیرقابل دفاع است. کیست که ندانَد این اقدامات، درکنار این معترضان، مدافعانی نیز دارد. باری؛ مبتنی بر این اقداماتِ غیرقابل دفاع، قطعاً باید منتظر افزایش تضاد سیاسی سیستم بود.

🔹۵– سال ۸۸ نیز همین تضاد، منجر به آن سطح از اعتراض و تنش شد. قدرت نامتوازن، به‌طور خودکار معترضِ سیاسی تولید می‌کند. در آن سال‌ها، خوب یا بد، بخش زیادی از نخبگان و بدنه مدیریت کشور، جزو جریان اصلاح‌طلب بود. مهم نیست که این حذف، در قفای یک ایدئولوژی خاص، موجه باشد؛ مهم این است است که در محضر عقلانیت عمومی موجه نمی‌افتد. وقتی این بخش بزرگ جامعه، به درستی یا به غلط، مشارکت‌شان در قدرت قطع می‌شود، به‌طور خودکار معترض شدند. تظاهرات سال۸۸ را نمی‌توان به یک انتخابات فروکاست؛
فرآیندهایی برای حذف یک جریان آغاز شده بود؛ آن اعتراضات، خشم بخشی از جامعه به توزیع جدید قدرت بود.

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88334

©
@Zeitoons
زندگی در خیابان | ۱۱

جنبش‌ اجتماعی، فرهنگ، پادجنبش‌ها

▫️زیتون-طاها پارسا:
در این روزنوشت‌ها، مفاهیم و مقدمات علمی جنبش‌های اجتماعی معرفی می‌شوند و جنبش‌های معاصر و نزدیک از جمله جنبش تنباکو، جنبش ۵۷، جنبش دوم خرداد، جنبش اصلاحات، جنبش سبز و… در مقام مثال و نمونه به صورت موردی مطالعه خواهند شد. رویکرد این نوشته‌ها به جنبش‌های اجتماعی جامعه‌شناسانه است، عنوان اصلی این مجموعه «زندگی‌ در خیابان» است اما عنوان فرعی هر بخش متفاوت خواهد بود. زبان و مفاهیم پایه در قسمت اول و دوم آمده‌اند. در قسمت سوم جنبش اجتماعی به مثابه «رفتار جمعی» و در قسمت چهارم جنبش اجتماعی به‌مثابه «بسیج منابع» معرفی شده‌اند و قسمت پنجم به جنش‌‌ اجتماعی به‌مانند «ساختار فرصت سیاسی» پرداخته است.

🔹اما جنبش‌های اجتماعی اعتبار بنیادین خود را از فلسفه‌ی سیاسی می‌گیرند. «فلسفه‌ی سیاست»، صرفاً با اتکا به دلایل عقلی ، به سیاست می‌نگرد و با رویکردی فلسفی به سرشت و ماهیت قدرت، حکومت و جامعه می‌پردازد. قسمت ششم به معرفی مفاهیم مورد نیاز برای این رویکرد پرداخت، قسمت هفتم دو استدلال‌ مهم را له و به اعتبار فلسفی/عقلی حقِ اعتراض (عملِ مستقیم) و جنبش‌های اجتماعی اقامه کرد. قسمت هشتم به نسبت میان جنبش‌های اجتماعی و دموکراسی ‌و قسمت نهم نحوه‌ی مواجهه‌ی جنبش‌های اجتماعی و حکومت‌ها را مطرح کرد. قسمت دهم به جنبش‌های اجتماعی، به‌مثابه رفتار معطوف به مسئله پرداخت و نسبت آن‌ها با قانون با قانون‌شکنی را آورد. این بخش هم رابطه میان جنبش‌های اجتماعی و فرهنگ را بررسی و پادجنبش‌ها را معرف می‌کند.
***
▫️ارزش، هنجار، فرهنگ، جامعه
جنبش‌های اجتماعی ریشه در فرهنگ جامعه دارند. «فرهنگ» به‌معنای عام عبارت است از ارزش‌هایی که اعضای یک گروه معین دارند، هنجارهایی که از آن پیروی می‌کنند و کالاهایی که تولید می‌کنند. «ارزش‌»ها آرمان‌ و باورهای انتزاعی‌اند؛ «هنجار»ها اصول و قواعد معینی هستند که از مردم انتظار می‌رود آن‌ها را رعایت کنند و کالاها محصولات تولیدی اعم از تکنولوژی، علم و هنر به حساب می‌آیند. در این تعبیرِ عام، فرهنگ به شیوه‌ی زندگی اعضای یک جامعه معین مربوط می‌شود و «جامعه» به نظام روابط متقابلی اطلاق می‌گردد که افرادی را که دارای فرهنگ مشترک‌اند به همدیگر مربوط می ‌‌سازد .

▫️جنبش‌های اجتماعی و فرهنگ
هرگاه ارزش‌ها و هنجارهای یک جامعه وارد منازعه شوند یا هنجارها کارکرد مناسبی نداشته باشند و یا جامعه مجبور به استفاده از یک کالای جدید شود، امکان ظهور جنبش‌های اجتماعی وجود دارد و شدت و وسعت آن‌ها به ظرفیت و گشودگی نهادهای رسمی بستگی دارد. گاهی نیز در جامعه ارزش‌های جدیدی شکل می‌گیرد و یا تفسیر‌های جدیدی از ارزش‌ها تولید می‌شوند که درصدد ایجاد نظام‌های ارزشی جدید و هم‌گرایی مجدد اجتماعی بر اساس آن‌ها هستند. در این وضعیت هم جنبش‌های اجتماعی با تکیه به معارف تازه و محصولات جدید فعال می‌شوند.

🔹با این اوصاف، جنبش‌های اجتماعی نه تنها پدیده‌های ضدفرهنگ محسوب نمی‌شوند، بلکه محصول طبیعیِ تعاملات فرهنگی‌اند و حتی نیروی محرکه‌ی خود را از پدیده‌های فرهنگی می‌گیرند. ارزش‌های موجود در فرهنگ یک جامعه، اعم از ارزش‌های مادی و معنوی، در قالب نظام‌های اخلاقی، دینی، اقتصادی و سیاسی انگیزه‌های لازم را برای عملِ مستقیم فراهم می‌کنند و توان تحمل هزینه‌ها را بالا می‌برند.

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون:

۱۱: جنبش‌ اجتماعی، فرهنگ، پادجنبش‌ها
۱۰: جنبش اجتماعی و قانون
۹: جنبش‌های اجتماعی و حکومت
۸: جنبش‌های اجتماعی و دموکراسی
۷: قانونِ بی‌وجدان و حقِ اعتراض
۶: دولتِ بی‌وجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی به‌مثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی به‌مثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه‌ «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه

https://www.zeitoons.com/88320

© @Zeitoons
از شوخی نظام با انتخابات تا شوخی مردم با انتخابِ نظام

مطایبه با مناظره

▫️زیتون ـ
«انتخابات ۱۴۰۰» را خیلی‌ها جدی نمی‌گیرند. روز گذشته اولین مناظره انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ ایران درباره مسائل اقتصادی انجام شد. در حالی‌که نه آنان برای ارائه برنامه اقتصادی به صدا و سیما رفته بودند و نه مخاطبانشان انتظار چنین چیزی را داشتند؛ این را می‌شد از پاسخ‌های کاندیداها و حملات آنان به یکدیگر و واکنش‌های کاربران در شبکه‌های اجتماعی فهمید.

🔹با شروع مناظره و درحالی که ‌نامزدهادر حال رد و بدل جملاتی کلی و بعضا بی‌معنا و اتهاماتی خطاب به یکدیگر بودند، کاربران شبکه‌های اجتماعی به جوک ساختن با اظهارات آنان مشغول شدند. تلاش نومیدانه اعضای ستاد نامزدها هم برای درآوردن یک شعار انتخاباتی از میان سخنان طرح شده در این مناظره به هیچ انجامید و می‌توان گفت که تقریبا هیچ‌کدام از کاندیداها آورده‌ای برای کمپین‌های خود نداشتند و هواداران را خشنود نکردند و کسی ادعای پیروزی نکرد.

🔹در همان ابتدای کار مهرعلیزاده، نامزد اصلاح‌طلبی که چندان مورد اقبال اصلاح‌طلبان نیست، به ابراهیم رییسی، سرلشکر اصولگرایان تاخت و گفت که فقط «شش کلاس» سواد دارد و طعنه‌ای هم بابت کاندیداتوری‌اش برای پست ریاست‌جمهوری در حالی که ریاست دستگاه قضا را در دست دارد، به او زد و گفت : «مردم می‌گویند شما سندرم پست بی‌قراردارید… مبادا از پست ریاست‌جمهوری برای پست بالاتری برنامه دارید.»
به دنبال این اظهار نظر هشتگی با همین عنوان در توییتر ساخته شد و موجی از اظهارنظرها و شوخی‌ها به راه افتاد.
{...}
🔹محسن رضایی هم در کمال تعجب در جایی از حذف‌های انجام شده در نظام شاکی شد و گفت «حذف در نظام به جایی رسیده که قطار انقلاب به یک اسکوتر بدل شده.»

این کاندیدای همیشگی انتخابات ریاست‌جمهوری در بخش دیگری تاکید کرد که «من هشت سال پیش در مقابل کلید بی‌خاصیت یک هزار تومانی نشان دادم و گفتم که اگر اقدامی نشود ارزش پول ملی ایران سقوط می‌کند. اینک به حقوق و وضعیت خود نگاه کنید. باید به این سوال جواب دهیم که مردم در زباله‌گردی و نان قرضی دست و پنجه نرم می‌کنند.» فارغ از نقدی که او در این اظهار نظر او متوجه دولت روحانی کرد و تلاشش برای زیر سوال بردن آن دولت، آنچه که مورد توجه کاربران شبکه‌های اجتماعی قرار گرفت تغییرات خود وی طی این ۴ سال و از بین رفتن‌ چین‌های جبین «سردار» بود.

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88339

©
@Zeitoons
زندگی در خیابان | ۱۲

برسازی هویت در منازعه

▫️زیتون-طاها پارسا:


▫️زمان، مکان، اجتماع
در اتاقی از کلاب‌هاوس در حال گوش دادن به تحلیل‌های سیاسی هستید؛ پنجره کوچکی بر صفحه نمایشگر کامپیوتر شما باز است و در حال چت با همسرتان در خانه هستید در حالی‌که یک‌ساعتی است که به دفتر کارتان در مرکز شهر رسیده‌اید. شما هم‌زمان در اجتماع‌های مختلفی حضور دارید و در نقاط مختلفی آن‌لاین هستید و همین نشان می‌دهد که گونه‌های متنوعی از اجتماع و حضور داشتن وجود دارد.اگر کسی بپرسد هم اکنون شما کجا هستید، برای پاسخ‌دادن به این سوالش باید تعریف خود را از مکان و زمان و اجتماع تغییر دهید. پیشنهاد یکی از نظریه‌پردازان شبکه‌های اجتماعی این است: مکان تکیه‌گاه کنش‌های اجتماعی است که در یک زمان انجام می‌گیرند .

ما، دیگری، هویت‌سازی، هویت
شما نام و فامیلی خود را مدیون خانواده هستید و اینْ قسمتی از هویت شماست، پس خانواده یک نهاد ِ هویت‌ساز است. هویتِ دروازه‌بانی و کارمندی را نیز از باشگاه فوتبال و سازمان محل کارتان دارید. باشگاه و محلِ کار هم نهادهای هویت‌سازند. هر چیزی که در یک مکان یا زمان معین، «ما» را از «دیگران» تفکیک کند، هویت‌ساز است. دروازه‌بان تیم باشگاه محله‌اید، در محلِ‌کار مسئول روابط ‌عمومی هستید و در خانه همسر، پدر یا مادرید. شما کیستید؟ به این سوال چگونه پاسخ می‌دهید؟ بازهم یکی از جامعه‌شناسان جواب مناسبی برای این سوال دارد: شما همانی هستید که می‌دانید! هویتِ شخصی خصلت متمایزی نیست که فرد صاحب آن باشد، بلکه بازتاب خود اوست که شخص هر لحظه در آئینه‌ی زندگی‌نامه‌اش می بیند .

هویت‌ها برساخته‌ می‌شوند و بر اساس آن‌ها افراد یک جامعه و گروه‌های مختلف تعریف می‌شوند. «برساختنِ هویت » به معنای ایجاد یک مرز با دیگری است. یعنی «هویتْ» همان مرزی است که در یک زمان یا مکان، «ما» را از «غیر/دیگری» جدا می‌کند. به تعبیر دیگر، هویت مانند حصاری «ما» را در خود می‌گیرد تا به‌وسیله‌ی آن، قالب ِ «غیر» تشخص یابد و ما بتوانیم خود و دیگری را از هم باز شناسیم .

تاریخ، جغرافی، نژاد، نهادها، خاطره‌ی جمعی، رویاهای شخصی‌، تجربه‌های معنوی و دستگاه‌ها و جهاز قدرت از جمله ابزاری هستند که برای برساختن هویت از آنها استفاده می‌شود. نظام‌های اجتماعی مطابق با نیازها و پروژه‌های اجتماعی از عوامل هویت‌ساز برای ساختن هویت ِ مطلوب خود بهره می‌گیرند. هویت‌ها هیچ‌گاه قطعی و نهایی نمی‌شوند و مدام در حال تغییرند‌، اما همواره ‌مولفه‌های واضحی در آن‌ها وجود دارد که توانایی تشخیص ِ غیر و خودآگاهی را به ما می‌دهند؛ یعنی هویت با آگاهی همراه است.

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون:

۱۲: برسازی هویت در منازعه
۱۱: جنبش‌ اجتماعی، فرهنگ، پادجنبش‌ها
۱۰: جنبش اجتماعی و قانون

۹: جنبش‌های اجتماعی و حکومت
۸: جنبش‌های اجتماعی و دموکراسی
۷: قانونِ بی‌وجدان و حقِ اعتراض
۶: دولتِ بی‌وجدان و حقِ اعتراض
۵: جنبش اجتماعی به‌مثابه «ساختار فرصت سیاسی»
۴: جنبش اجتماعی به‌مثابه «بسیج منابع»
۳: جنبش اجتماعی به مثابه‌ «یک رفتار جمعی»
۲: ساختارهای پایه و جنبش اجتماعی
۱: معرفی زبان و مفاهیم پایه

https://www.zeitoons.com/88355

© @Zeitoons
150 نفر از فعالان سیاسی، مدنی و صنفی در داخل و خارج از کشور:
خواستار «تحریم انتخابات نمایشی و فرمایشی» هستیم

▫️زیتون–
۱۵۰ نفر از فعالان سیاسی، مدنی و صنفی در داخل و خارج از کشور طی بیانیه‌ای خواستار «تحریم انتخابات نمایشی و فرمایشی» شدند. امضا کنندگان این بیانیه با اشاره به «اعتراضات گسترده اقشار مختلف جامعه از زنان، کارگران، معلمان، بازنشستگان، دانشجویان، دانش آموزان، اقلیت های قومی و مذهبی» تاکید کردند: «بر این باوریم که تا رسیدن به خواسته ها و مطالبات انباشته از سالیان دراز، این حق خواهی های ظلم ستیزانه همچنان ادامه خواهد یافت.»

🔹به گزارش «زیتون» در ادامه این بیانیه آمده است: «ناگفته پیداست که با وجود بحران های عمیق داخلی و خارجی فعلی، فضای این دوره از انتخابات بیش از گذشته نمایشی و فرمایشی و در یخبندان عمومی است و از هم اکنون محکوم به شکستی مفتضحانه خواهد بود.»

🔹این فعالان سیاسی، مدنی و صنفی در بخش دیگری از این بیانیه با اشاره به حوادث سال‌های ۶۷، ۷۸، ۸۸ و فجایع تکان دهنده سال های اخیر به خصوص دی ۹۶، مرداد ۹۷، آبان ۹۸ اضافه کردند: «متأسفانه حاکمیت به جای مرهم نهادن بر زخمهای سر باز کرده ملت نه تنها اراده ای در جهت تغییر و بهبود وضعیت ندارد، در کمال ناباوری به فکر بسترسازی در جهت یک‌دست سازی و تک بعدی کردن قدرت و انتقال کم هزینه آن است.»

امضا کنندگان این بیانیه در ادامه تاکید کردند: «ما خواهان آزادی، برابری، رفاه و کرامت انسانی مردم بدون هیچ تبعیض و پیش شرطی هستیم و برای پاسداشت این مهم این انتخابات فرمایشی را بر نمی تابیم.»

🔹متن کامل در وب‌سایت زیتون:

https://www.zeitoons.com/88361

©
@Zeitoons