زيتون | Zeitoons@
9.79K subscribers
1.89K photos
310 videos
30 files
5.98K links
وب‌سايت خبری-‌تحليلی زيتون
www.Zeitoons.com

تریبونی «مستقل» با روی‌کردی حرفه‌ای برای بازتاب اخبار، تحلیل و اندیشه.

ایمیل: Sardabir.Zeitoons@Gmail.com

تلگرام: @Zeitoons
@Zeitoons :اینستاگرام
توییتر:@Zeitoons
فیس‌بووک:
Download Telegram
پیام زهرا رهنورد به مردم آبادان: ای کاش می‌توانستم به یاری شما بیایم

زیتون
-زهرا رهنورد، یکی از رهبران محصور جنبش سبز، خطاب به مردم آبادان که «از ظلم و بیداد قطاع‌الطریق‌ها و ناکارآمدی مسئولان و حکمرانان در رنج و عذاب‌»اند، نوشت «ای کاش می‌توانستم به یاری شما بیایم و از نزدیک کنارتان باشم، اما اینک با دل و جان در کنار شما، معترض و سوگوارم».

متن کامل پیام زهرا رهنورد از حصر که در کانال تلگرام «کلمه» منتشر شده، به این شرح است:

مردم شریف، شجاع و مظلوم خوزستان سلام بر شما، ای آبادان و آبادانی، که از ظلم و بیداد قطاع‌الطریق‌ها و ناکارآمدی مسئولان و حکمرانان در رنج و عذابی!
«ای آبادان که دلت غرق خونه»
سلام و تسلیت بر شما
این روزها فجایع آبادان ایران چنان بزرگ است و نتیجه‌ی همه‌ی آن نامردمی‌ها مصیبتی چنین تلخ، که سخنی برای گفتن نمانده و هرچه هست در سیمای داغدار مردم شهر عیان است.
ای کاش می‌توانستم به یاری شما بیایم و از نزدیک کنارتان باشم، اما اینک با دل و جان در کنار شما، معترض و سوگوارم.
خرداد۱۴۰۱ | زهرا رهنورد

https://www.zeitoons.com/101336
👍18❤5
پرونده ویژه | آیا فلسفه نسبتی با «زندگی روزمره» دارد؟


زیتون– لابد شما هم بارها شنیده‌اید که می‌گویند «فلسفه به چه دردی می‌خورد»، «فلسفه ربطی به زندگی ندارد» و یا حتی برای آن مخرب است و یا «فلانی از بس به سوالات فلسفی فکر کرد دیوانه شد» و از زندگی بازماند؛ سهراب سپهری هم آب بی‌ فلسفه می‌خورد. دوستِ شوخ‌طبعی از روی مزاح به یکی از اهالی فلسفه گفته بود نانواها اگر یک هفته سر کار نروند خیلی‌ها گرسنه خواهند ماند؛ شما اهالی فلسفه اگر یک هفته در خانه بمانید چه اتفاقی خواهد افتاد؟. 

در این پرونده و مجموعه میزگردهای آن، اهالی نام‌آشنای فلسفه به همین موضوعات می‌پردازند. آنها در این نشست‌ها از تأثیر «فلسفه‌ تحلیلی» بر «زندگی روزمره» خواهند گفت و از نسبت میان فلسفه تحلیلی با  معنای زندگی و محیط زیست و‌ گردشگری خلاق؛ و شاید هم (خدا را چه دیدید) سوال آن دوست شوخ‌طبع را پاسخ دهند. پس اگر شما هم از جمله‌ی کسانی هستید که گاهی از بحث‌های فلسفی خسته می‌شوید، یا آن‌ها را برای زندگی روزمره بی‌هوده می‌دانید، و یا می‌خواهید بدانید بدون وجود فیلسوف‌ها زندگی بر ما چگونه خواهد گذشت، این پرونده را دنبال کنید.

***
عنوانِ میزگرد اول: فلسفۀ تحلیلی و زندگی روزمره
بخش اول: نسبت فلسفه با «زندگی روزمره» چیست؟

با حضور:

• دکتر حسین شیخ‌رضایی، گروه مطالعات علم مؤسسۀ پژوهشی حکمت و فلسفه ایران
• دکتر ابراهیم آزادگان، رئیس دانشکده فلسفه ‌علم دانشگاه شریف
• دکتر بابک عباسی، مدیر گروه فلسفه دانشگاه آزاد واحد علوم-تحقیقات تهران
• دکتر محمدرضا واعظ شهرستانی، دکترای فلسفه و پژوهش‌گر فلسفه علم در دانشگاه بُن (آلمان)

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/101447
👍14
هراس آیت‌الله خامنه‌ای از «ارتجاع پهلوی»: نگذارید کشورتان به سمت زندگی غربی برود

زیتون-سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی صبح روز شنبه ۱۴ خرداد در مراسمی که به مناسبت سالگرد درگذشت بنیانگذار جمهوری اسلامی برگزار شد، به اعتراضات مردمی اخیر واکنش نشان داد.
چهره آیت‌الله خامنه‌ای در سخنرانی امروزش عبوس و گرفته، عمامه‌اش اندکی نامرتب و بخشی از موهایش از زیر عمامه بیرون زده بود.

او نارضایتی و مخالفت مردم با نظام جمهوری اسلامی را انکار کرد و گفت که آمریکا و کشورهای غربی «به غلط» فکر می‌کنند «می‌توانند مردم را جلوی نظام اسلامی قرار دهند، علت غلط بودن این محاسبات داشتن مشاورین ایرانی خائن هست که به غلط به آنها مشاوره می‌دهند».

رهبر جمهوری اسلامی همانند همیشه اعتراضات مردمی را توطئه دشمنان دانست و گفت: «جزء اول این نقشه، امید بستن دشمنان به اعتراضات مردمی برای ضربه زدن به کشور است که از طریق کار روانی و فعالیت در فضای مجازی و با پول، مزدورپروری و انواع حیله‌ها به دنبال قرار دادن مردم در مقابل نظام اسلامی هستند».

خامنه‌ای جزء دوم این توطئه را القاء محاسبات غلط درباره رو به سقوط بودن جمهوری اسلامی دانست و افزود: «بدخواهان، ابتدای انقلاب می‌گفتند شش ماه دیگر انقلاب سقوط خواهد کرد و بعد که محاسبه آنها غلط از آب درمی‌آمد وعده شش ماه دیگر را می‌دادند».

او که پس از دو سال در مراسم سالگرد مرگ بنیانگذار جمهوری اسلامی سخنرانی کرد، گفت: «در دوران پهلوی سبک زندگی غربی حاکم بود. انقلاب آن را پس زد. هر کسی که به سمت زندگی و فرهنگ غربی برود مرتجع است. نگذارید کشورتان به سمت ارتجاع برود».

او انقلاب سال ۱۳۵۷ در ایران را با انقلاب در کشورهای روسیه وفرانسه مقایسه کرد و گفت:‌ «در فرانسه پس از انقلاب، همان خانواده‌ای که انقلاب علیه آن‌ها انجام شده بود به دلیل حضور نداشتن مردم در صحنه، به قدرت برگشتند».

به‌نظر می‌رسد این سخنان رهبر جمهوری اسلامی واکنشی به سخنرانی روز گذشته فرزند شاه فقید باشد.

رضا پهلوی همزمان با سالگرد درگذشت آیت‌الله خمینی گفته بود که «این رژیم رفتنی است»، همان‌ طور که «اتحاد جماهیر شوروی با هزاران کلاهک هسته‌ای سقوط کرد».

خامنه‌ای در این سخنرانی مدعی شد گرایش شهروندان ایرانی به دین و انقلاب در مقایسه با روزهای اول انقلاب اسلامی در این کشور «یقینا بیشتر» شده است.

رهبر جمهوری اسلامی در سخنرانی امروز خود در جمع مسئولان جمهوری اسلامی گفت: «عده‌ای در فضای مجازی می‌خواهند وانمود کنند کشور به بن‌بست رسیده است. نمی‌دانم پول می‌گیرند یا از روی غفلت این کار را می‌کنند. نگذارید آن‌ها مردم را مأیوس کنند».

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/101491
👍14😢1
توافق هسته‌ای و دومینوی سقوط؛ خبری از آتش‌بس نیست

زیتون-یلدا امیری: مذاکراتی که قرار بود توافق‌نامه برجام را احیا کند، با سَم تهاجم نظامی روسیه به اوکراین به اغما رفت. اکنون قطعات دومینو برجام یکی‌یکی برزمین می‌افتد و احتمال خروج  بیمار از این کما سخت‌تر می‌شود.
کریسمس ۱۹۱۴ میلادی، اوج جنگ جهانی اول، در بلژیک جایی که نیروهای نظامی آلمان، بریتانیا و فرانسه با هم می‌جنگیدند، سربازان کشورهای متخاصم از سنگرها بیرون آمدند، برای هم دست تکان دادند، به عنوان هدیه، غذا ردوبدل کردند، اجساد هم‌رزمان را دفن کردند، با هم آواز خواندند، قرار گذاشتند بعد از اتمام جنگ همدیگر را ملاقات کنند و یک آتش‌بس نانوشته چندروزه را به اجرا گذاشتند.
ژوئن ۲۰۲۲ میلادی، صد و هشت سال پس از وضعیت آشوب‌ناک جنگ جهانی اول، جهان مدرن همچنان درگیر موقعیت‌های مکانی و زمانی پرآشوب است، اما خبری از اعتمادی که سربازان خط مقدم جنگ در بلژیک به هم داشتند، نیست.
خاورمیانه دیگ جوشانی‌ست که قرن‌ها عامل آشوب‌های جهانی بوده است و ایران در جغرافیا و جمهوری اسلامی در مرکز این آشوب قرار دارد.
بعداز ان‌قلت روسیه در مذاکرات، موضوع خروج سپاه از لیست سازمان‌های تروریستی آمریکا مطرح شد و حالا علاوه‌بر اختلافات سیاسی، مشکلات فنی گره تازه‌ای به مذاکرات افزوده است.

خشم و هیاهو در ده روز در جبهه جهانی همه علیه جمهوری اسلامی موضع گرفته‌اند.
رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌‍‌المللی انرژی اتمی روز ۴ خرداد در اجلاس داووس گفت که «آژانس هنوز در مورد سوالات خود پیرامون منشا اورانیوم در سایت‌های اعلام نشده ایران پاسخی دریافت نکرده».
گروسی که غالبا مواضع مثبتی اتخاذ می‌کند، افزود: «تصور توافق هسته‌ای برای احیای برجام سخت است».
هم‌زمان روزنامه وال‌استریت ژورنال در گزارشی خبر داد که مقامات حکومتی ایران به اسناد محرمانه آژانس دست یافته و از محتوای آنها برای مخفی‌کردن برنامه هسته‌ای خود استفاده کرده‌اند.
روز ۹ خرداد، یک روز قبل از افشاگری اسرائیل، گزارش جدید آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، سیلی از واکنش‌ها ایجاد کرد. آژانس در این گزارش به شورای حکام اعلام کرد که ذخایر اورانیوم غنی‌‌شده ایران به بیش از ۱۸ برابر حد مجاز، یعنی به سه هزار و ۸۰۹ کیلوگرم رسیده است.
گزارش آژانس، غرب را نیز وارد معرکه کرد.
امروز، ۱۴ خرداد،‌جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در توییتر از  کاهش احتمال «بازگشت به برجام و رسیدن به توافق» نوشت: «بار دیگر با امیرعبداللهیان صحبت کردم. احتمال رسیدن به توافق و بازگشت به برجام در حال کاهش است.»
خبرگزاری رویترز ۱۱ خرداد، خبرداد که سه عضو دائم شورای امنیت (آمریکا، فرانسه، بریتانیا) به همراه آلمان، پیش‌نویس قطعنامه‌ای را تنظیم کرده و در آن از جمهوری اسلامی خواسته‌اند تا به سئوالات درباره اورانیوم‌های ردیابی‌شده، در سه سایت هسته‌ای مخفی پاسخ دهد.
رویترز افزود که قدرت‌های غربی در نشست پیشین شورای حکام، صرفا به این دلیل که مذاکرات احیای برجام به شکست نینجامد، از تصویب قطعنامه خودداری کرده بودند.
وزارت خارجه جمهوری اسلامی بلافاصله تهدید کرد که به اقدامات «غیرسازنده» پاسخ «محکم و متناسب» خواهد داد.
ند پرایس، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، روز ۱۲ خرداد رسما تایید کرد که کشورش به همراه اروپایی‌ها از قطعنامه‌ای حمایت خواهد کرد که از ایران می‌خواهد با آژانس همکاری کند.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/101468
👍7
روح‌الله خمینی به اوریانا فالاچی‌ چه گفت؟
فرید بهمنش


اورایانا فالاچی، روزنامه‌نگار مشهور ایتالیایی کُوریِر دِلاسِرا، که با بسیاری از رهبران و سیاستمداران نامی جهان مصاحبه کرده، گفتگویی نیز با روح الله موسوی خمینی رهبر فقید جمهوری اسلامی انجام داده است؛ مصاحبه‌ای که اما در نوع خود ارزشمند و کم‌نظیر است و اهمیت تاریخی و سیاسی خاصی دارد.

فالاچی چگونه و در بستر کدام تحول سیاسی خاص پس از انقلاب، موفق به مصاحبه با روح الله خمینی شد؟ در هفدهمین روز مرداد سال ۱۳۵۸ و در شرایطی که اختلاف و تنش سیاسی در ایرانِ تازه انقلاب کرده به اوج رسیده بود، ماموران دادستانی انقلاب اسلامی به دفتر روزنامه آیندگان ریختند. اغلب عوامل روزنامه به اتهام ارتباط با کشورهای بیگانه، همکاری و جاسوسی دستگیر شدند.

در آن سوی جهان، خانم اوریانا فالاچی به این نتیجه رسید که این واقعه، مهمترین بهانه برای سفر به ایران و تلاش برای دیدار با رهبری است که وزیر وقت امور خارجه‌ی ایتالیا او را مسیح ثانی خوانده بود.
فالاچی که چند سال پیش از آن، مصاحبه با محمد رضا پهلوی شاه ایران را تجربه کرده بود، این بار برای مصاحبه با مردی که به عنوان رهبر انقلاب شناخته می‌شد، بیش از ده روز معطل شد. آن روزها، هنوز بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، در جماران تهران ساکن نشده بود و در قم زندگی می‌کرد. او سرانجام توانست در قم، در تاریخ ۲ مهر یعنی ۴۵ روز پس از توقیف روزنامه‌ی آیندگان، فرصت مصاحبه پیدا کند.
اینک و در حالی که نزدیک به ۴۴ سال از آن روزگار گذشته، بازخوانی مصاحبه‌ی فالاچی و تحلیل برخی از فرازهای سخنان روح الله خمینی، می‌تواند ما را یاری دهد تا به چنین سوالاتی راحت‌تر جواب دهیم: چرا در چند دهه‌ی اخیر، علی خامنه‌ای، از مصاحبه با رسانه‌ها سر باز زده است؟ روند حذف «دیگری» در همان نخستین ماه‌های آغازین پیروزی انقلاب، چگونه شکل گرفت؟ خمینی چه تصوری از حکمرانی داشت و چه افراد یا افکاری را مانع سر راه حکمرانی اسلامی می‌دانست؟ آیا از همان آغاز راه، بنا بر تاسیس حکومت دینی بود؛ یا چنین چیزی رفته‌رفته شکل گرفت؟

در جریان بازخوانی مصاحبه‌ی مزبور، صرفا بخش‌های مهم سوالات فالاچی و جوهره‌ی اصلی پاسخهای مصاحبه‌شونده را نقل می‌کنم، تا ببینیم که این مصاحبه، بدون در نظر گرفتن پیرایه‌های مصلحتی و مقدمه و موخره، از چه فضا و حال و هوای خاصی، حکایت می‌کند. متن کامل گفتگوی جالب فالاچی و روح الله خمینی در جلد ۱۰ کتاب «صحیفه امام خمینی» قابل مشاهده است.
***

از متن :

فالاچی، در ادامه در مورد آغاز روند تمامیت‌خواهی انقلابی‌های دوآتشه و کنار گذاشتن دیگران صحبت کرده و پرسیده است: «چطور امکان دارد، الآن در کشور، کمونیست‌ها و سایر اقلیت‌ها- چه سیاسی و چه مذهبی و چه ملی- نمی‌توانند آزادانه اظهار بیان بکنند و اظهار اندیشه بکنند.»
اینجاست که خمینی، پاسخی می‌دهد که هم حاوی تشر و کنایه و هم، حامل خشم و عصبانیت است. او خطاب به مترجم میگوید: «بگویید شما اول خیال کردید مسئله‌ای را، بعد علتش را می‌پرسید. در مملکت ما آزادی اندیشه هست. آزادی قلم هست. آزادی بیان هست. ولی آزادی توطئه و آزادی فسادکاری نیست.»

خمینی در ادامه، به این موضوع اشاره می‌کند که کمونیست‌ها و دیگران، به مدت ۵ ماه آزاد بوده‌اند که نظرات خود را بیان کنند اما عملا به خراب‌کاری روی آورده‌اند. سپس سوزاندن خرمن‌های گندم، قضایای کردستان و مسائل دیگر را به هم ربط داده و از اصطلاحی به نام آزادی توطئه حرف می‌زند:«ما پنج ماه است و بیشتر است مهلت دادیم به آنها تا اینکه بر مردم ثابت شد، به دنیا ثابت شد به اینکه قضیه، قضیه آزادی بیان نیست. قضیه، قضیه آزادی توطئه است. این آزادی توطئه را هیچ کس، هیچ جا به هیچ کس نمی‌تواند بدهد.»

فالاچی موضوع توقیف روزنامه آیندگان را به میان آورده و به‌این شکل سوال می‌کند:«پس چه دلیلی بود که مثلًا روزنامه‌های مخالف مخصوصاً آیندگان، بسته بشود؟»
پاسخ روح الله خمینی هم به این شکل است: «روزنامه آیندگان همان بود که با دشمن‌های ما روابط داشت. توطئه بود در کار و با صهیونیست‌ها روابط داشت. از آنها الهام می‌گرفت و بر ضد منافع مملکت و کشور می‌نوشت.»

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/101487
👍20😱3❤1
عکس‌های تاریخ‌ساز و تاریخ به روایت عکس‌ها
افشین حکیمیان


زمین و زمانه‌ی برخی از عکس‌ها، آن‌ها را تاریخ‌ساز می‌کند؛ در ذهنِ خاطره‌ی جمعی ملتی جاگیر می‌شود. و بارها مرجع و محمِل بسیاری از یادآوری‌ها و فلاش‌بَک‌ها می‌شود. و شاید در هنگامه‌ی ثبت این‌گونه عکس‌ها، عکاس نتواند چنین سرنوشت نادری را برای عکس‌هایش پیش‌بینی کند.

مگر میرزاکوچک‌خان خبر داشت از نماد شدنِ عکس با ریش انبوه‌اش که رشته‌ی فشنگ‌هایی هم بر سینه‌اش حمایل بود؟ ستارخان و باقرخان هم، آن هنگام که عکاس بر چهره‌شان زوم می‌کرد تا چهره‌ی سرشار از عزم و اراده‌شان را به سبیل آویخته از بناگوش‌شان را ثبت کند؛ بعید بود از ارجاعات آتی مردمی بدان عکس‌ها روح‌شان هم خبردار بوده باشد.

و دکتر مصدق هم حتماً این‌گونه بود، وقتی که آن عکس در لاک شولای خود خزیده‌اش داشت ثبت می‌شد. همان هنگام که در تبعید پناه برده به عصای خود و با دستی به گونه‌اش به ناکجاآباد زیر پایش می‌نگریست.

و از آن عکس‌ها عبور کنید تا عکس‌های خمینی در اوایل انقلاب. در بهشت‌زهرا، در مدرسه علوی، در داخل هواپیمای اِیرفرانس…و این اواخر برسید به عکس خامنه‌ای، وقتی‌که شینزوآبه به همراه نامه‌ای، با او دیدار داشت در بیت‌اش، که مردمی آن‌را به نشان فرصت‌سوزی‌های بی‌شمار دست به دست کردند.

قصه‌ی عکس‌ها طول و دراز بسیار دارد. تمرکز از آن گذشته‌ها بگیرید و برسید به این عکس. به این عکسِ تازه که همین دیروز ثبت شده از ابراهیم رئیسی در آبادان.

در میانه‌ی ویرانه‌ی متروپل. یک روحانی سرشناس، در زمینه‌ی ویرانه‌ی متروپل رو به دوربین دارد. متروپلی که به یمن مقاومت مردم خوزستان، در ذهن خاطر جمعی مردم نشست و جرم و جنایتش به نماد و سمبلی در تاریخ این سرزمین ثبت شد.

حال کمی تأمل کنید در سرنوشت آتی چنین عکسی. آن روحانی سرشناس پشت کرده به ویرانه‌ای که سمبل جرم و جنایت شد؛ دست‌آوردهای خود را ثبت نمی‌کند؟ هرچه ادعا و قول و قرارهای‌اش دود هوا می‌شود و او بدین عکس انگاری که یکی از صفحات مهم تاریخ را به خود اختصاص می‌دهد. آن‌هم نه فقط در گزارش قدوقواره‌ی خود در سبب‌سازی‌های چنین ویرانه‌ای؛ بل‌که انگاری یک سمبل و نماد از یک دوران. و در زیر آن، شاید در صفحات آینده‌ی بسیار دور؛ چنین بنگارند:«آخوندی سرشناس در کنار ویرانه‌ای از ویرانه‌هایی که بر ایران تحمیل کردند.»

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/101477
👍10
روح‌الله خمینی و لوله تفنگ 

‌‏زیتون-محمدرضا سرداری: «امام راه حل هیچ مشکلی را از لوله تفنگ نمی‌دانست»؛ این جمله از سید حسن خمینی نوه روح الله خمینی است که در آستانه سالگرد پدربزرگش طی یک سخنرانی در جمع فعالان حوزه فلسطین بیان کرد.
این البته نخستین بار نیست که یاران و نزدیکان روح الله خمینی می کوشند تا چهره ای خشونت‌پرهیز و صلح‌جو از وی ترسیم کنند.

اما تلاش ها با مستندات تاریخی همخوانی ندارد. کافی است فقط سری به انتشارات موسسه ای بزنیم که تمامی سخنرانی ها و آثار بنیانگذار جمهوری اسلامی را ثبت و ضبط می کند و مسئول آن نیز خود سید حسن خمینی است.

البته برخی از مواضع روح الله خمینی نیاز به اثبات هم ندارد، بلکه هر کس که دوره رهبری را درک کرده باشد، می تواند به آن پی ببرد. حتی نسل جدید نیز به لطف فضای مجازی با بسیاری از مواضع وی در دوره رهبری او آشنا هستند. اما به نظر می رسد هنوز موضوعاتی در دل تاریخ نهفته است که حتی نوه روح الله نیز بدان اشرافی ندارد. برای روشن تر شدن موضوع مواضع روح الله خمینی را می توان در سه دوره تاریخی مرور کرد تا داوری صحیحی از اعتبار سخن سید حسن خمینی بدست آید.

دوره پیش از مرجعیت:
روایت‌ها و اسناد بسیاری وجود دارد که نشان می دهد روح الله خمینی دل در گروی فدائیان اسلام و شخص نواب صفوی داشت. گروهی که جز لوله تفنگ راه دیگری را برای حل مشکلات دوران خویش نمی دیدند. گروهی که با به قتل رساندن احمد کسروی مورخ سکولار و استاد حقوق و دو نخست‌وزیر و همچنین تداوم عملیات مسلحانه علیه حکومت شاه در عمل نشان دادند که نخستین گروهی هستند که مسلحانه برای تاسیس یک حکومت اسلامی قیام کرده اند.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/101502
👍12
دو خاطره از سیدمحمود دعایی؛ به او گفتم «روزنامه‌چی» 
حسن یوسفی اشکوری

خبر درگذشت غیر منتظره زنده‌یاد سیدمحمود دعایی موجب تأسف شد. این درگذشت را به خانواده‌اش و دوستانش تسلیت می‌گویم.

دعایی را از اواسط دهه پنجاه از دور می‌شناختم. از طریق صدایش در «رادیو صدای روحانیت مبارز» که از عراق پخش می‌شد؛ با هیجان تمام سخن می‌گفت و متن‌ها را با هیجان و صدایی رسا می‌خواند. در جریان انقلاب و پس از آمدن آیت‌الله خمینی به ایران نیز تصویر او را در رسانه‌ها دیدم و با او آشنایی بیشتری حاصل شد، اما اولین بار دعایی را در مجلس اول دیدم. او از تهران به مجلس راه یافته بود و من از شهسوار (تنکابن بعدی) و رامسر. چهار سال همکار بودیم و از این دوران خاطراتی دارم که بازگویی آنها از یک سو فضای آن زمان را عیان می‌کند و از سوی دیگر روحیات و گرایشات مرحوم دعایی و البته من را در آن دوران تا حدودی آشکار می‌سازد. در این میان به نقل دو خاطره به کوتاهی بسنده می‌کنم؛ یکی از مجلس اول و دومی از دهه هفتاد.

در مورد نخست. فکر می‌کنم در پاییز ۱۳۶۰ بود که لایحه جدید مطبوعات در مجلس مطرح شده بود. طبق معمول هر لایحه‌ای یا طرحی پس از ارائه در صحن علنی در باره کلیات آن بحث می‌شود و بعد در صورت تصویب کلیات برای بررسی به کمیسیون مربوطه می‌رود. در این فاصله نمایندگانی که نظری اصلاحی یا تکمیلی و یا جانشین و یا حذفی دارند، پیشنهادهای خود را به کمیسیون می‌دهند. کمیسیون نیز آنها را بررسی می‌کند و در باره یکایک آنها تصمیم می‌گیرد. پس از طرح مجدد در مجلس برای بررسی جزئیات، اگر پیشنهادهای ارائه شده در کمیسیون مورد توجه نگرفته و اعمال نشده باشد، پیشنهاددهنده می‌تواند آنها را در جای خود مطرح کند و پیشنهاد اعمال آنها را در صحن علنی بدهد. پس از آن طی یک روندی، در نهایت با رأی‌گیری، تکلیف مشخص می‌شود.

پس از بحث در باره کلیات لایحه مطبوعات و ارجاع آن به کمیسیون، چند پیشنهاد دادم اما پیشنهادهای من در آنجا غالبا تصویب نشد و اصولا مورد توجه قرار نگرفت (البته به زودی روشن شد، چرا؟). به‌همین خاطر  در مقطع بررسی جزئیات از نخستین کسانی بودم که در بند دوم لایحه اظهارنظر کردم و مخالفتم را با برخی از بندهای آن ابراز کردم. در بند دوم عمدتا از نبایدها یعنی ممنوعیت‌های مطبوعات یاد شده بود و از جمله گفته شده بود که انتشار مطالب التقاطی ممنوع است. من در مخالفت سخنانی با این مضمون گفتم که: در این‌جا قانون نوشته می‌شود و نه انشا و یا قطعنامه. قانون باید روشن و جامع و مانع باشد تا هر کس نتواند تفسیری دل‌بخواه از آن بکند. بعد افزودم: التقاط یعنی چه؟ چه چیز التقاط و چه کسی التقاطی است؟ گفتم: همین قید در دادگاه مطبوعات می‌تواند یک قاضی را وادارد که آیت‌الله منتظری و حتی مطهری را التقاطی بداند و از انتشار گفته‌ها و نوشته‌هایشان جلوگیری کند! (بگذارید اعتراف کنم که در آن زمان برای من سانسور افکار و آرای کسانی چون منتظری و مطهری ممتنع و غیر قابل تصور می‌نمود). این را هم بگویم استفاده از نام این دو شخصیت، که در آن زمان محبوب‌القلوب مقامات بودند، برای تحکیم دیدگاهم بود و در واقع می‌خواستم مدعا را ملموس‌تر و در نتیجه مقبول‌تر کنم. می‌خواستم از شریعتی هم مثال بزنم که ترسیدم بیش از حد ایجاد حساسیت کند.

با آغاز سخنان من فضای مجلس متشنج شد. سرو صدا از هر سو شنیده می‌شد. در حدی که صدای من به خوبی شنیده نمی‌شد. در واقع نمایندگان غالبا با حرف‌های من مخالف بودند. یکی از دوستان می‌گفت کنار آقای امامی کاشانی نشسته بودم و در حال صحبت بودیم. وقتی سرو صدا بلند شد، آقای امامی گفت صبر کن ببینیم این شیخ چه می‌گوید. سکوت کردیم. پس از لحظاتی وقتی که روشن شد شما چه می‌گویید، امامی کاشانی البته با لحنی دلسوزانه گفت: ببیین! این شیخ بیچاره را هم فریب داده‌اند! افراد خوش‌قلب مجلس و مخالف دیدگاه من، چنین می‌پنداشتند.

به هر تقدیر سخنان من پایان یافت. وقتی تنفس اعلام شد، هنوز در جای خود نشسته بودم که آقایان دعایی و خاتمی خود را به من رساندند و جلو من ایستادند. هر دو در مقام هم‌دلی صریحا گفتند حق با شماست، این لایحه خیلی ایراد دارد. من که برآشفته بودم، گفتم: پس چرا حرفی نمی‌زنید؟! …

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/101618
👍14👎3😱3🔥1
«این آخوندها»؛
به بهانه‌ی واکنش‌ها به درگذشت محمود دعایی


زیتون-فرید بهمنش: درگذشت محمود دعایی، سرپرست روزنامه اطلاعات، عمل‌کرد و شخصیتِ «استثنایی» او با واکنش‌های متفاوت و متضادی همراه بود.

هادی خانیکی در وصف او نوشت: دعایی در دگرگونی‌های ایام، همیشه «پل» بود نه «دیوار»؛ «حلقه وصل» بود نه «ابزار فصل». و علی افشاری او  از «تحکیم‌کنندگان استبداد دینی»  دانست و «خادم بی‌چون و چرای مستبدان و ظالمان» که «بر دست‌شان بوسه می‌زد».

روزنامه‌نگاران هم از سبک مدیریتی او در «بی‌خاصیت کردن روزنامه اطلاعات» انتقاد ‌کردند.

با درگذشت دعایی اما بهانه‌ی فراهم شد که باز هم لفظ «آخوند» مورد نوازش ناراضیانِ حکومت دینی قرار گیرد.

«در کج اقبالی و بداحوالی این بندگان خدا همین بس که کسی در سوگ حجت‌السلام دعایی، مدیر روزنامه اطلاعات، نوشت: او نشان داد که هم می‌توان آخوند بود و هم آدم خوبی بود».

این  کامنتِ فیس‌بووکی از  بهمن احمدی‌عمویی، روزنامه‌نگار و زندانی سیاسی سابق، است و البته یکی از «محترمانه‌ترین» کامنت‌هایی که این روزها نه تنها در شبکه‌های اجتماعی بلکه از مردم‌ کوچه و بازار می‌توان در باره‌ی «آخوند‌ها» شنید.‌
شواهدی وجود دارد که کار از سخن و کامنت گذشته است و  خشم مردم از حکومت و قدرت روحانیانِ درباری  به اعمال خشونت کشیده شده.

حمله به امام جمعه‌ی اصفهان که هم‌زمان عضو مجلس خبرگان رهبری است، تنها یکی از نمونه‌هایی است که عمق خشم از روحانیون قدرتمند جمهوری اسلامی را جلوه‌گر می‌سازد.

در جریان  این حمله، گردن یوسف طباطبایی‌نژاد که از او با لفظ «آیت الله» نام برده می‌شود، چند خراش سطحی برداشته است.

آن سوتر در شمال ایران، رحیم توکل، نماینده مازندران در مجلس خبرگان نیز،  از حمله جان سالم به در برد اما سه روحانی دیگری که در مشهد مورد حمله قرار گرفتند، به این اندازه خوش‌شانس نبودند و یکی از آنان جان خود را از دست داد.
اینها نمونه‌های معدود و البته بی‌سابقه‌ای از شکل گرفتن یک رویه‌ی خشن و عصبانی است که ظاهرا، شباهتی به جریانی هدایت‌شده ندارد و صرفا مبیّن عصبانیت شهروندانی‌ست که از شدت فقر و گرانی بر سر خشم آمده و روحانیون را عامل فساد و تباهی و مقصر اصلی آسیب‌هایی می‌دانند که در حکمرانی جمهوری اسلامی، بیش از هر وقت و دوران دیگری، نمایان شده است.
[…]

یکی از طبقات بالایی که در حاکمیت جمهوری اسلامی و در اغلب نهادهای دولتی، صاحب قدرت و ثروت شده‌اند، روحانیون هستند. یعنی همان قشری که در دهه‌های پیشین قبل از انقلاب ۱۳۵۷، با مبالغ اندکی موسوم به «شهریه»، در کار تعلیم دین و کمک به تقویت فضای معنوی جامعه بودند. اما حالا ورق برگشته و آنها به نمادی از دینداران و هادیان دینی تبدیل شده‌اند که «حفظ نظام» را از اوجب واجبات می‌دانند و بر عکس شهروندان عادی، معتقدند که ایران در مسیر درستی پیش می‌رود.

این گروه، در سایه و موهبت بیعتی به نام سرپا نگه داشتن حاکمیت و «ولایت» به مثابه‌ی رسالت و ماموریتی مقدس، غالبا از ثروت و رفاه برخوردارند. در نتیجه، مردم به این باور جمعی رسیده‌اند که اولا همه‌ی تقصیرات و نواقص، به ناکارآمدی و نابلدی روحانیون ربط دارد و دوم این که کل بودجه و اعتبارات ایران، توسط این گروه، بلعیده می‌شود.
به همین خاطر است که حالا، به مراتب بیشتر از سابق، از زبان مردم عادی و در کوی و برزن، این عبارت توام با عصبانیت را می‌شنویم: «این آخوندها!»

بدون شک، در میان روحانیون و مبلغین دینی و طلاب هم افراد تنگدست و فقیر وجود دارند و هم روحانیون وارسته‌ای که خود را در کنار مردم نگه داشته و منتقد وضعیت موجود هستند. اما مرور مواضع روحانیون، این حقیقت زنده را به نمایش می‌گذارد که روحانیون منتقد، پاکدست، حق‌طلب و نگرانِ مردم، در اقلیت قرار دارند؛ اقلیتی که گاه نادیدنی و «چشم‌پوشیدنی» می‌شود.

نکته‌ی مهم‌تر این‌که برای عامه‌ی مردم امکان تفکیک «نهاد» از «فرد» وجود ندارد، مخصوصا اکنون که نهادِ روحانیت در قدرت است.

لذا عجیب نیست وقتی که می‌بینیم در جامعه‌ی امروز ایران، خشک و تر با هم می‌سوزد و بخش غالب مردم، خشم و انتقاد خود را معطوف به «روحانی» و «سپاهی» کرده‌اند و آنان را مقصر می‌پندارند.

پیش‌تر، نهاد مهم و قدرتمند «مرجعیت»، در کنار مردم بود. اما حالا بسیاری از مراجع و روحانیون مشهور، یا به قدرت آلوده‌اند یا از نعمات آن برخوردارند و یا حفظ «نظام شیعی» را اولویت اول خود می‌دانند، به همین خاطر مردم را به تحمل گرسنگی و مبارزه با نفس و  یا خوردن «اشکنه» دعوت می‌کنند یا همچون جوادی آملی، خیلی دیر و خیلی کوتاه، در مورد خطرات سپردن اقتصاد به «کارگزاران ابله»، جمله‌ی کوتاهی و کنایه‌آمیز می‌گویند و می‌گذرند.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/101740
👍25😱1
فلسفۀ تحلیلی و زندگی روزمره
بخش دوم: معنای ابتذال فلسفه در ایران

https://www.zeitoons.com/101561

با حضور:

• دکتر حسین شیخ‌رضایی، گروه مطالعات علم مؤسسۀ پژوهشی حکمت و فلسفه ایران
• دکتر ابراهیم آزادگان، رئیس دانشکده فلسفه ‌علم دانشگاه شریف
• دکتر بابک عباسی، مدیر گروه فلسفه دانشگاه آزاد واحد علوم-تحقیقات تهران
• دکتر محمدرضا واعظ شهرستانی، دکترای فلسفه و پژوهش‌گر فلسفه علم در دانشگاه بُن (آلمان)
***

زیتون– در بخش نخست این میزگرد که پیش‌تر در زیتون منتشر شد، دو دیدگاه مختلف درباره‌ی نقش  و اثر فلسفه در زندگی روزمره مطرح شد. در  ادامه‌ی این میزگرد هر کدام از طرفین از مدعای خود دفاع کرده و آن را بیشتر شرح می‌دهد و پای مفهوم «فلسفه عمومی» هم به‌میان ‌می‌آید.

متن‌کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/101561
👍7
شبانه‌روز هسته‌ای؛
کار شورای حکام و جمهوری اسلامی به «انتقاد» و «تهدید» رسید  


زیتون– در نشست غروب چهارشنبه شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که در پشت درهای بسته برگزار شد، اعضای این شورا با اکثریت قاطع قطعنامه‌ای را علیه ایران تصویب کردند که در آن از جمهوری اسلامی به دلیل عدم همکاری با این نهاد انتقاد شد.

در این قطعنامه آمده است که ایران نتوانسته دلیل وجود آثار اورانیوم در سه مکان هسته‌ای اعلام‌نشده را توضیح دهد. هم‌چنین از همکاری نکردن ایران با آژانس عمیقا ابراز نگرانی شده است.

شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای ۳۵ عضو دارد. در این نشست ۳۰ کشور به این قطعنامه رای مثبت دادند، چین و روسیه با آن مخالفت کردند و رأی کشورهای هند، پاکستان و لیبی نیز ممتنع بود.

پیش‌نویس این قطعنامه را آمریکا و سه کشور اروپایی فعال در مذاکرات برجام یعنی بریتانیا، فرانسه و آلمان به این شورا ارائه کردند و در آن خواستار پاسخگویی ایران درباره آثار مواد رادیو اکتیو در پارچین، تورقوزآباد و مریوان شدند.

جمهوری اسلامی اسفند پارسال توافق کرده بود که در یک بازه زمانی سه‌ماهه به سوالات آژانس درباره منشاء اورانیوم در سایت‌های اعلام نشده خود پاسخ شفاف بدهد، ولی گزارش جدید آژانس نشان می‌دهد که ایران به تعهد خود عمل نکرده است.

تهدید مقامات جمهوری اسلامی
به گزارش خبرگزاری دولتی ایرنا، وزارت خارجه جمهوری اسلامی در بیانیه‌ای نوشت که این قطعنامه را «به عنوان اقدامی سیاسی، نادرست و غیرسازنده تقبیح می‌کند.»

در این بیانیه‌ که  تعابیر و متن آن چندان از ادبیات دیپلماتیک و رسمی برخوردار نیست، آمده است: «جمهوری اسلامی ایران بر اساس بیانیه مشترک مورخ ۵ مارس ۲۰۲۲ ، حسن نیت خود را در تعامل با آژانس با ارائه اطلاعات فنی دقیق نشان داد و انتظار این بود که آژانس نیز با رویکردی مستقل، بی‌طرفانه و حرفه‌ای، اقدامی سازنده و واقع‌بینانه در جهت عادی‌سازی موضوعات پادمانی که به اذعان خود آژانس به هیچ‌وجه نگرانی عدم اشاعه‌ای نداشته، صورت دهد. ظاهرا برخی یادشان رفته که تمام موضوعات گذشته یکبار و برای همیشه در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۵ توسط شورای حکام بسته شد.»

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/101909
👍12😱1😢1
ابوالفضل قدیانی احضار شد؛ به زندان می‌آیم اما به دادگاه نه!


زیتون– ابوالفضل قدیانی از احضار مجدد خود به دادگاه انقلاب خبر داد و  اعلام کرد  در «دادسرا و دادگاه‌های غیر قانونی و تحت امر نیروهای امنیتی» حاضر نخواهد شد.

ابوالفضل قدیانی عضو ارشد سازمان‌ مجاهدین انقلاب اسلامی و از منتقدین صریح‌اللهجه علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، ا‌ست.

قدیانی پس از اعتراضات ۸۸، به اتهام «توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام» به سه سال زندان‌محکوم شد. او پیش از انقلاب ۵۷ هم به مدت چهار سال زندانی سیاسی بوده است.

این زندانی سیاسی سابق در نوشته کوتاهی که در اختیار «زیتون» قرار گرفته، نوشته است که ۲۱ دی‌ماه ۱۴۰۰ به  شعبه ۲ دادسرای عمومی و انقلاب شهید مقدس  و روز   ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۱ به شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب احضار شده است.
 
وی هم‌چنین از احضاریه‌ای «جهت ابلاغ رای در شعبه» ا  در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۴۰۱ خبر می‌دهد که به‌نظر می‌رسد مربوط به رأی دادگاه  سال گذشته باشد.‌

پیش‌تر فرزند، مرتضی قدیانی،‌ از صدور حکم و احضار مجدد پدرش‌ به دادسرا خبر داده بود.

ابوالفضل قدیانی علت عدمِ حضور خود را غیرقانونی بودن دادگاه انقلاب می‌داند:« با استناد به اصل ۱۶۸ قانون اساسی و تبصرهٔ ذیل ماده ۲۰ تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب ۷۳ و اصلاحی سال ۸۱ رسیدگی به جرائم سیاسی و مطبوعاتی انحصارا  و اختصاصا در دادگاه‌های دادگستری با حضور هیئت منصفه واقعی (نه حکومتی) و به صورت علنی می باشد. لذا محاکمه ،صدور رای و اجرای آن [از سوی دادگاه انقلاب] عملی مجرمانه و فاقد وجاهت قانونی و قابل تعقیب و مجازات است»

این زندانی سیاسی سابق می افزاید:«اما اجرای حکم حاضر خواهم چرا که علیرغم تمام بیماری‌هایی که دارم از زندان استقبال می‌کنم و مشتاقم که در زندان کنار و همراه دوستان و برادران عزیزم باشم. ثانیا مبارزان سیاسی در زندان را سند محکومیت ‌نظام استبداد دینی و خودکامه امروز ایران، علی خامنه‌ای، می‌دانم».

متن کامل این نوشته که برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته، در پی می‌آید:

https://www.zeitoons.com/102007
👍25👏2🤬2😢1
سه خبر با یک تیتر

زیتون– سازمان مجاهدین خلق روز پنج‌شنبه، ۱۲ خرداد اعلام کرد که دوربین‌های کنترلی شهرداری تهران را هک و از دسترس خارج کرده‌است.
روز ۱۳ خرداد صندوق‌های امانات بانک ملی شعبه دانشگاه تهران هدف سرقت قرار گرفت.
مسافران فرودگاه امام خمینی تهران نیز بامداد شنبه، ۱۴ خرداد، از اختلال در یکی از سامانه‌های خدمات فرودگاهی و معطلی چندساعته در این فرودگاه خبر دادند.
عدم شفاف‌سازی مسئولان و رسانه‌های دولتی و حکومتی در خصوص این حوادث باعث شده گمانه زنی‌های متفاوتی مطرح شود. برخی از تحلیل‌گران و کاربران شبکه‌های اجتماعی، اتفاقاتی را که در سه روز پیاپی ۱۲، ۱۳ و ۱۴ خرداد به وقوع پیوست را به هم مربوط می‌دانند؛ کار «کار موساد است» یا «کار خودشان» یا «بحران مدیریت»؟ و شاید هم هر سه؟

چرا این خبر‌ها «با‌ هم» مهم‌اند؟
توالی  و هم‌پوشانی اخبار و تحلیل‌ها خود نیز یک خبر مهم است که نمی‌شود نادیده گرفت.
«خبر اول»، ادعای سازمان مجاهدین خلق روز ۱۲ خرداد بود و اعلام کرد که افراد این سازمان، در قالب گروهی موسوم به «قیام تا سرنگونی»، با نزدیک شدن تاریخ سالمرگ روح‌الله خمینی، بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، «۵۱۳۸ دوربین کنترلی» در شهرداری تهران را هک و از دسترس خارج کرده‌ان
مهدی چمران، رئیس شورای اسلامی شهر تهران روز سه‌شنبه ۱۷ خرداد نسبت به هک شدن سیستم‌های شهرداری واکنش نشان داده و گفت که این اقدام برنامه‌ریزی مفصل از موساد، منافقین و همه‌ی ضدانقلاب‌ها بوده است. او در جریان شصت و هشتمین جلسه شورای شهر تهران گفت: «برنامه‌ریزی مفصلی از سوی موساد و منافقین و همه ضد انقلاب ها و همه کسانی که علیه جمهوری اسلامی و استقلال ما قد علم کردند، در راستای این هک انجام شده است.»
با وجود گذشت یک هفته از این ماجرا شهرداری تهران هنوز با تبعات این ماجرا درگیر است و کامپیوتر‌ها به دستور شهردار «تا اطلاع ثانوی» خاموش‌اند و در آخرین اطلاعیه شهرداری وعده راه‌اندازی سیستم‌ها از ابتدای این هفته داده شده است.
«خبر دوم»، خیلی زود از راه رسید.
روز دوشنبه ۱۶ خرداد کاربران شبکه های اجتماعی از سرقت صندوق‌های امانت در شعبه دانشگاه بانک ملی ایران خبر دادند؛ سرقتی بزرگ که گویا سه روز پیش از این تاریخ اتفاق افتاده بود بدون آنکه پلیس، مراجع ذی‌ربط یا رسانه‌ها در مورد آن اطلاع‌رسانی کنند.
خبرگزاری مهر و باشگاه خبرنگاران جوان در گزارش‌های اولیه از قول «برخی از کاربران فضای مجازی» خبر دادند که «طی تعطیلات ۱۴ و ۱۵ خرداد، سارقان با ورود به شعبه بانک ملی رو به روی دانشگاه تهران، حدود هزار صندوق امانت و بخشی از تجهیزات اتاق سرور و مرکز مانیتورینگ این شعبه را به سرقت برده‌اند.»
پس از آن بود که اخبار رسمی منتشر شد.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/102044
👍17👏1🤬1
قرآن و اسلام رحمانی 
عبدالعلی بازرگان

سخن از سیطره رحمت و محبت، بر سیاست و قدرت در اسلام، در نوشته‌های صاحب نظران دینیِ پیش و پس از انقلاب فراوان به چشم می‌خورد، اما عنوان «اسلام رحمانی» حداقل از دو دهه پیش، گویا توسط دکتر محسن کدیور، در واکنشی به اسلام دولتیِ متکی بر زر و زور و تزویر مطرح گردید که اینک بیش از چهار دهه است با تداوم و تقدسِ چپ گرایانه انقلاب و تداوم خشم و خشونت‌ و تنگ نظری، برسیاست خارجی و داخلی‌ کشورمان حاکم است.

عملکرد گروه‌های القاعده، طالبان، داعش و امثال آنان در سایر کشورهای اسلامی نیز که ظاهراً از اسلام انتقام محورِانقلاب ایران الگو گرفتند، ضرورت رویکرد جدی‌تر به اسلام رحمانی و تبیین تئوریک آن را از ابعاد مختلف نشان می‌دهد. نوشته مختصر زیر پژوهشی است در صفت «رحمن» در متن شریعت و کاربرد «رحمانیت » درارتباط با مخالفان، غیر مسلمانان و دشمنان.

[…]
شراب و قمار و قرعه‌کشی کیفر دنیایی ندارد!
آخرین آیه قرآن، که در آخرین سال رسالت نازل شده، عناوین فوق را کارهایی شیطانی شمرده که به دلیل مستی و بُرد و باخت موجب دشمنی و سلب دوستی میان مردم می‌شود. این آیه که در اوج اقتدار اسلام نازل شده، می‌توانست از موضع قدرت حکم جریمه و تعزیز شرعی برای شراب‌خواری و قمار و امثالهم صادر کند، اما نه تنها چنین نکرده، بلکه در انتها به صراحت اعلام کرده که اگر به این توصیه پشت کردید، این را بدانید که تنها وظیفه رسول ما ابلاغ آشکار بود! یعنی هیچ کیفر دنیایی برای این امور در کتاب خدا وجود ندارد، هرچه هست مربوط به خدا و بندگان در قیامت است:

مائده ۹۰ تا ۹۲ – «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ… وَأَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّیْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِینُ»
آیا جای این سئوال نیست که مگر کتاب راهنمای عمل قرآن ناقص بوده، یا پیامبر آن‌را ناقص ابلاغ فرموده که فقیهان حکومتی از دوران بنی‌امیه، بنی‌مروان و بنی‌عباس تا صفویه و قاجار و امروز، فقیهان ده‌ها حکم تعزیز شرعی به دین خدا افزوده‌اند؟ پاسخ کسانی را که به جرم شرابخواری، روزه خواری، بی حجابی یا بدحجابی شلاق خورده، جریمه شده‌ یا جان باخته‌اند را فقیهان حکومتی چگونه می‌دهند؟

مجازات‌های وضع شده تماماً جنبه مصلحت اندیشی بشری برای مراقبت از شریعت و حفظ ظاهر، از قبیل رعایت حجاب، داشته است که در عمل کار را به پستو و پنهان کشانده و نفاق و نادرستی و ضدیتی با شریعت را موجب شده است که آسیب آن برای جامعه به مراتب بیش از ارتکاب آن امور می‌باشد. اصلا در قرآن به غیر از چهار کیفر دنیایی برای: سرقت، قصاص، زنای علنی و سلب امنیت مردم (محاربه و افساد)، که تماما در ارتباط با مناسبات میان خود مردم می‌باشد، هیچ مجازاتی در دنیا در ارتباط میان فرد با خالق خود مقرر نشده است.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/102062
👍14❤6
مادورو در «سرای بی‌کسی»؛ از توافق ۲۰ ساله ایران و ونزوئلا چه می‌دانیم؟

زیتون- فرید بهمنش: نیکولاس مادورو رئیس جمهور ونزوئلا، به دعوت رئیسی به تهران سفر کرد؛ آن هم در حالی که تنش میان ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بالا گرفته؛ شورای حکام علیه ایران قطعنامه صادر کرده؛ ایران بخشی از دوربین‌های ناظر فعالیت‌های هسته‌ای را برداشته و نبض برجام به شماره افتاده است.

درد‌های مشترک دو کشور را از دو سوی این کره خاکی به یک‌دیگر محتاج ساخته است. جمهوری اسلامی در تلاش است تا سیگنال «ما تنها و منزوی نیستیم» مخابره شود و ونزوئلا هم از سر انزواء به «سرای بی‌کسی» آمده است.

مرور سفرهای دیپلماتیک مقامات جهان به تهران، به ما می‌گوید که روابط خارجی جمهوری اسلامی آن قدر محدود شده که بالاترین زور و توان دستگاه دیپلماسی رئیسی، دعوت از رئیس جمهور کشور منزوی ونزوئلا است.

قفل شدن برجام، ناتوانی سیاست خارجی دولت رئیسی و بلاتکلیفی ممتد او و امیرعبداللهیان، شرایطی را رقم زده که حالا سران و مقامات کشورهای مهم و قدرتمند شرق و غرب، از سفر به ایران پرهیز می‌کنند. حتی رجب طیب اردوغان رئیس جمهور تمامیت‌خواه ترکیه که شدیدا با بحران اقتصادی و تورم ۷۰ درصدی و کاهش محبوبیت روبرو شده، سفر به تهران را لغو کرد. و رئیسی نهایتا توانسته میزبان امامعلی رحمان رئیس جمهور تاجیکستان باشد که چندی پیش به بهانه خط تولید مشترک کارخانه پهپادسازی ابابیل۲ به تهران سفر کرد.

مهمان دیگر، عثمان الغانمی، وزیر کشور عراق بود و چهره‌های برجسته‌ی جهانِ دیپلماسی، کاری با تهران ندارند؛ یادآور همان شعر مشهور سایه: «در این سرای بی‌کسی، کسی به در نمی‌زند».

در این فضای تلخ، مادورو، راننده سابق اتوبوس و رئیس جمهور فعلی یک کشور بحران‌زده و تحریم‌شده، به تهران آمده و در ایستگاه نخست؛ مهمان شبکه‌ی اسپانیولی زبان «هیسپان تی.وی» صدا و سیما شده تا حرف‌های همیشگی خود را در مورد استکبارستیزی و شکست آمریکا، تکرار کند.

مادورو از سال ۲۰۱۳ میلادی و پس از مرگ هوگو چاوز، قدرت را در دست گرفت و اگرچه بارها مشروعیت قدرت او توسط مردم و مخالفین زیر سوال رفته اما هنوز هم عهده‌دار پست ریاست است و احتمالا مانند سلف خود چاوز، تا زمانی که زنده بماند، رئیس خواهد بود.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/102078
👍10
Forwarded from سمت معانی
🔺۲۵ خرداد ۸۸ به روایت شاهدان عینی

چهارشنبه ۲۵ خرداد ساعت ۲۲ به وقت ایران

کلاب «سمت معانی»

لینک اتاق:
https://www.clubhouse.com/join/%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D9%86%DB%8C/cTmJgS6X/maGW8oOo?utm_medium=ch_invite&utm_campaign=4bCU0p5VJeXyZcmLc0Spbg-236233

@towardsthemeaningfulness
👍2
کیوان صمیمی نماد مبارزه، مقاومت، آزادگی و عدالت‌طلبی است؛
بیانیه جمعی از فعالان سیاسی و مدنی

زیتون– بیش از دویست تن از فعالان سیاسی و مدنی در بیانیه‌ای  پرونده‌سازی جدید «دربند نگه داشتن کیوان صمیمی بهبهانی»  را محکوم کرده و آن را  «نوعی اقدام به قتل تدریجی این روزنامه‌نگار و کنشگر مدنی منصف و مبارز شریف»  خواندند.

کیوان صمیمی، روزنامه‌نگار و عضو شورای فعالان ملی-مذهبی، چهارشنبه ۲۸ اردیبهشت ماه، پس از احضار و مراجعه به اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و راهی زندان سمنان شد.

سردبیر نشریه ایران فردا روز سه شنبه ۱۲ بهمن‌ماه ۱۴۰۰، با توقف اجرای حکم آزاد شده بود.

مصطفی نیلی، وکیل مدافع او، گفته بود که توقف اجرای حکم حبس و آزادی وی به صورت موقت و با توجه به گزارش پزشکی قانونی در مورد وضعیت جسمانی او و با دستور دادستان با استناد به ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی کیفری صورت گرفته است

در  بیانیه‌ی فعالان سیاسی و مدنی آمده است «کیوان صمیمی رئیس تشکل مستقل انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، به عنوان مسن‌ترین زندانی سیاسی ایران، پس از شش دهه فعالیت سیاسی و مدنی، و با وجود اینکه خشونت سیستماتیک در حکومت پیشین و کنونی دو برادر را از وی گرفته است، هم‌چنان بر کنش خشونت‌پرهیز و مدنی تاکید می‌کند».

کیوان صمیمی ۲۸ مرداد ۱۳۵۴  به همراه برادرش به اتهام «عضویت در گروه‌های مخالف نظام شاهنشاهی» بازداشت و به ۱۱ سال حبس محکوم شد. برادرش، ساسان، به اعدام محکوم شد.

برادر دیگر او ،کامران، در سال ۱۳۶۱ اعدام شد.

بنا به این بیانیه «تنها به دلیل نشر عقاید و نظرات خود در کانال تلگرامی شخصی‌شان، پرونده تازه‌ای را به اتهام تبلیغ علیه نظام»  برای این زندانی سیاسی پرسابقه تشکیل داده‌اند.

متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرارگرفته، در ادامه می‌آید.
متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/102217
👍8
مرگ نظامیان ایرانی؛ سانحه یا ترور سریالی 

زیتون-چند ساعت پس از آنکه روابط عمومی سپاه روح‌الله استان مرکزی، اطلاعیه کشته شدن علی کمانی را منتشر کرد، خبرگزاری فارس وابسته به سپاه، در ساعات اولیه بامداد دوشنبه ۲۳ خرداد، از کشته شدن محمد عبدوس خبر داد.
علی کمانی از یگان هوافضای سپاه پاسداران انقلاب در خمین (استان مرکزی) و محمد عبدوس، از کارکنان هوافضای سمنان بود.

در حالی که خبرگزاری فارس، عبدوس را «از کارکنان هوافضای سپاه در سمنان» معرفی کرده بود، اما وزارت دفاع جمهوری اسلامی، در اطلاعیه‌ای نوشت که او از «کارکنان وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح» بوده که «حین انجام ماموریت» کشته شده است.

پس از اعلام وزارت دفاع، فارس خبر خود را اصلاح کرد.

بنابر اطلاعیه سپاه روح‌الله، کمانی «بر اثر سانحه رانندگی» و «حین ماموریت» جانش را از دست داده، اما در اطلاعیه وزارت دفاع، به جزئیات و محل دقیق کشته شدن عبدوس اشاره‌ای نشده است.

خمین محل کشته شدن کمانی در استان مرکزی واقع شده است جایی که محل استقرار رآکتور آب سنگین اراک است که سایتی حساس و کلیدی برای برنامه هسته‌ای ایران به‌شمار می‌رود و به همین خاطر اطراف این سایت، دفاع هوایی تعبیه شده است.
پایگاه فضایی «امام خمینی» نیز یکی از تاسیسات وزارت دفاع در استان سمنان است که در برگیرنده تاسیسات مهم پرتاب ماهواره‌های فضایی ایران است، که به نظر می رسد عبدوس در این پایگاه مشغول به کار بوده است.

در خبری که خبرگزاری فارس منتشر کرد، آمده است: «محمد عبدوس از کارکنان هوافضای سمنان پس از مدت‌ها مجاهدت و تلاش مخلصانه در مسیر خدمت به نظام در حین انجام ماموریت به خیل عظیم شهیدان پیوست.»
علاوه بر این استفاده از عباراتی چون «جانفشانی» و «از خون خود گذشتن» در مورد عبدوس در اطلاعیه وزارت دفاع، احتمال کشته شدن او به‌دلیل سانحه یا تصادف عادی را کم‌رنگ می‌کند.

رسانه‌ها و مقامات ایرانی هیچ توضیح شفافی درباره علت و نحوه مرگ این دو نفر ارائه نکرده‌اند.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/102190
👍6🤬2🔥1
پاسخ تهران به آژانس درباره مکان‌های آلوده به اورانیوم: کار اسرائیل است

زیتون-سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی روز سه‌شنبه، ۲۴ خرداد، متن کامل پاسخ خود را به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در خصوص سه سایت مخفی و آلوده به ذرات اورانیوم، منتشر کرد.

بر اساس متن منتشر شده، سازمان انرژی اتمی در توضیح خود گفته است که احتمالا اسرائیل به عمد برخی از مکان‌ها در ایران را به اورانیوم آلوده کرده است.

آژانس در گزارش اخیر خود اعلام کرده بود که ایران میزان قابل توجه و غیرقابل کنترلی اورانیوم غنی‌سازی کرده و در مورد سه سایت مخفی خود اطلاعات کافی ارائه نمی‌دهد و خواستار پاسخگویی ایران درباره آثار مواد رادیواکتیو در پارچین، تورقوزآباد و مریوان شده بود.

جمهوری اسلامی، عناصر خارجی را در خرابکاری و ایجاد آلودگی برخی مکان‌ها به ذرات اورانیوم دخیل دانسته و مدعی شده است که در ایران هیچ تاسیسات اظهارنشده‌ای که طبق پادمان باید به آژانس اعلام شود، وجود ندارد و گزارش آژانس صرفا براساس اطلاعات نادرست و ساختگی اسرائیل نوشته شده است.

در پاسخ جمهوری اسلامی به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی آمده است: «ایران تمام تلاش خود را برای کشف منشا چنین ذراتی به صورت تمام‌وکمال انجام داده است. با توجه به این واقعیت که ایران هنوز نتوانسته است هیچ دلیل فنی برای وجود چنین ذرات اورانیومی پیدا کند، به طور منطقی بیان می‌کند که احتمالا عناصر خارجی (خرابکاری) در آلودگی آن مکان‌ها دخیل بوده‌اند.»

سازمان انرژی اتمی ایران، در پاسخ خود گفته است: «مکان‌های اشاره شده در گزارش فعلی مدیرکل مبتنی بر ادعاهای مطرح شده توسط طرف ثالث بدنیت -یعنی رژیم صهیونیستی- است که هیچ مبنای حقوقی ندارد.» و افزوده که «لازم به ذکر است که براساس اصول حقوق بین‌الملل pacta tertiis nec nocent nec prosunt، به معنای “معاهدات، حق و تکلیف برای طرف ثالث پدید نمی‌آورد…»

در این نامه گفته شده که موضوعات مطرح شده توسط مدیرکل آژانس مربوط به مراکزی است که پرونده آنها پیش از این بسته شده بود اما با اطلاعاتی که اسرائیل به آژانس داد، مدیرکل دوباره آن را گشوده است.

اسرائیل پیش از این انبار اسناد و بایگانی اتمی ایران را سرقت و از کشور خارج کرد. مقام‌های اسرائیلی براساس اسنادی که از ایران خارج کرده‌اند، تهران را به «سندسازی و دروغ گویی» درباره اهداف اتمی خود متهم می‌کنند.

ایران در پاسخ خود به گزارش مدیرکل آژانس که به شورای حکام ارائه شده، گفته است «صرف یافتن ذرات اورانیوم طبیعی در نمونه‌های محیطی جمع‌آوری شده نمی‌تواند به عنوان نشانه‌ای از وجود مقادیری از مواد هسته‌ای تلقی شود، در حالی که آژانس بدون در نظر گرفتن دلایل احتمالی دیگر به اشتباه به این نتیجه رسید که مواد هسته‌ای در این مکان وجود داشته است.»

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/102224
👍10
سرقت خُرد در ایران؛ وقتی آب از سر می‌گذرد 
https://www.zeitoons.com/102175

زیتون-داریوش محمدی: «بخشی از میوه‌های نوبرانه‌ای که در کنار جاده‌ها و اطراف شهر فروخته می‌شود میوه‌های سرقت شده از باغدارها هستند که زیر قیمت فروخته می‌شوند».

علیرضا جعفری، عضو اتحادیه بارفروشان تهران با اعلام این خبر به «بازار» می‌گوید: «امسال سرقت میوه از باغات بیشتر از سال‌های گذشته شده. […] علت این مساله افزایش فقر و کاهش قدرت خرید است. اکنون میوه نسبت به سال‌های گذشته به کالای ارزش‌مندی تبدیل شده و این روزها هر قشری نمی‌تواند میوه بخرد».

سیدمرتضی فاطمی، تهیه‌کننده سریال هوش سیاه و مجری برنامه‌ی اختیاریه، تجربه‌ی نفس‌گیری را از یک «خفت‌گیری» در صفحه‌ی توییتر خود روایت کرده است.

بر اساس این روایت، دو ‌موتور سوار، حوالی ساعت ۷ عصر، «در هوای روشن» و «در دیدرس ماشین‌های عبوری» جایی حوالی وسط پایتخت ام‌القرای جهان اسلام، «آرام و خونسرد»، «خنده‌کنان»، «پاک‌باخته!»، «گویی آمده‌اند طلبشان را وصول کنند»، قمه‌های‌شان را از جیبشان بیروم آورده و می‌خواهند اقدام به «خفت‌گیری» نویسنده کنند و کوله و موبایلش را بربایند.

سردبیر نشریه پنجره، با صاحب‌امتیازی زاکانی شهردار تهران، در آغاز این روایت نوشته است«بزرگواران! آقایان! حضرات! به هر که می‌پرستید قسم، در زیر پوست شهر آتی زیر خاکستر است» و در انتهای آن از خود پرسیده است «چرا آن‌قدر جسور بودند؟ این همه آرامش از کجا می‌آمد، چرا در روز روشن اقدام به خفت‌گیری و چاقوکشی می‌کنند؟ گویی می‌دانند که کسی مانع‌شان نمی‌شود..»

صدها کامنت و روایت‌هایی کم‌وبیش مشابه ذیل این روایت در توییتر آمده است. و البته گفته‌اند و به کارگردان‌ اصول‌گرا طعنه‌ها  زده‌اند که «این مملکتی است که خودتان خواستید»، «زنگ می‌زدی اطلاعات سپاه می‌گفتی دوتا موتورسوار آهنگ سلام فرمانده را مسخره کردن! با هلی‌کوپتر میومدن برای دستگیریشون»، «وجود نعمت ولایت رو قدر بدونید» و «از وقتی سلیمانی رفته امنیت هم رفته» و ….

چرا این خبر مهم است؟
«سرقت» اگرچه یک پدیده اقتصادی است اما از حدی که بیشتر شود یک مسئله و آسیب اجتماعی مهم به‌حساب می‌رود؛ آسیبی که بلندمدت ایجاد می‌شود و در کوتاه مدت از میان نخواهد رفت.
قائم‌مقام معاونت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضائیه، در گفت‌وگویی با تسنیم اعلام کرده: «سال ۱۳۸۸ تعداد ۲۰۰ هزار سرقت بهثبت رسیده بود که متأسفانه آمار یک میلیون و ۴۰۰ هزار سرقت در سال ۱۴۰۰ به ثبت رسیده است. در طول ۱۲ سال آمار سرقت در کل کشور۷ برابر شده است»
تیرماه ۹۹ هم رئیس پلیس آگاهی تهران گفته بود: «طی سه ماه گذشته، بیش از ۵۰ درصد از دستگیرشدگان برای بار اول مرتکب جرم شده‌ بودند.»
یک پژوهش‌گر آسیب‌های اجتماعی می‌گوید سن سرقت به «۶ تا ٧سال» رسیده و «بسیاری از این کودکان به خانواده‌هایی تعلق دارند که ازنظر مالی شرایط مناسبی ندارند، بنابراین، این کودکان روانه خیابان می‌شوند برای سرقت.»
[…]

کمی عمیق‌تر؛ آبی که از سر  گذشته است
مسائل و آسیب‌های اجتماعی اگرچه ریشه در جامعه و رفتار مردم دارند اما تا سیاست‌مداران برای حل آن‌ها سیاست‌گذاری نکنند و امکانات دولتی را برای مبارزه با آن به‌کار نگیرند، اوضاع بهتر نخواهد شد.

افزون بر این‌، بی‌اعتمادی به سیاست‌گذاران و سیاست‌ها، فرد را به سمت کنش‌ها و رفتارهای عمیقا خودمحورانه هدایت می‌کند و در نتیجه‌ی این‌ وضعیت، نظام اخلاقی به سرعت فرو ریخته و جامعه دچار بحران اخلاقی نیز خواهد شد.

آسیب‌شناسان در سالیان اخیر بارها در خصوص فروپاشی اخلاقی جامعه ایران هشدار داده‌اند که «در شرایطی که جامعه دچار هراس از آیندهباشد مهمترین پیامد، ناکارآمد شدن هنجارها و ارزش هایی است که فرد را به جامعه و رعایت اخلاق و قوانین ترغیب می کند. به عبارت دیگروقتی فردی از جامعه اش ناامید شده و نظام مدیریت جامعه را نه تنها ناکارآمد بلکه بدکارکرد بداند، اولین پیامد آن است که جامعه به مثابهمجموعه بهم پیوسته ای از افراد که در تعامل با یکدیگر بستر زندگی فردی و جمعی را فراهم می کنند، دچار بحران مشروعیت اعتبار و اقتدار میشود. لذا فرد دیگر تعلقی به جامعه نخواهد داشت و هر آنچه که ذیل اخلاق و ارزشها او را به جامعه پیوند می دادند، به تعلیق درمی آیند.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/102175
👍11