آیا انتظار حمایت مراجع دینی از جنبش اعتراضی مردم واقعبینانه است؟
حسن یوسفی اشکوری
از متن:
یکم. نهاد علما به مقتضای نهاد تاریخی شیعی امامی نظرا و عملا محافظه کار است و از این رو انتظار افکار و رفتار ساختار شکن و انقلابی از این نهاد و حاملانش بیهوده است و خلاف واقع.
دوم. نهاد علما از آغاز شکل گیری همواره همدست و همداستان نهادهای قدرت به ویژه شاهان و امیران شیعی امامی بوده و به صورت گریزناپذیری حافظ منافع طبقه حاکم بوده و این بر محافظهکاریشان افزوده است.
سوم. از آنجا که همواره نهاد دوگانه علمایی و پادشاهی، در عین همکاری و همدستی عمومی و علنی در نهان برای کسب قدرت و ثروت و منزلت نوعی رقابت هم داشته اند، ناگزیر گاه در برخی مقاطع با هم اختلاف پیدا کرده و احیانا به مقتضای شرایط و مناسبات درگیر شده اند که هرچند چنین جدال هایی چندان زیاد نبوده است. به ویژه باید توجه داشت که حراست از منافع طبقات میانه حال و فرودست به عنوان پایگاه اجتماعی، گاه علمای میانه حال و حتی طراز اول را به واکنش واداشته در نهایت آنان را به جدال با برخی از ارباب قدرت و ثروت کشانده است. این که گفته می شود علمای دینی همواره مردمی و در کنار مردم بی پناه بوده اند، افسانه ای بیش نیست. استثناها البته قاعده نمی شود.
چهارم. از زمان صفویه به بعد، باور به حراست از تنها کشور شیعه جهان و حفظ حرمت تنها پادشاه شیعه برای علمای شیعی از اهمیت و اولویت زیادی برخوردار بوده است.
[…]
بسیاری از علما حتی سنتگرا و مخالف نظام مذهبی ولایت فقیه، حداقل در وضعیت کنونی، تضعیف این نظام را مفید نمی شمارند. به ویژه اینان نگران پس از جمهوری اسلامی اند و فکر می کنند که ممکن است پس از آن کسانی به قدرت برسند که دین ستیز باشند و تمامی داشته ها و میراث هزار ساله شیعی را برباد دهند. برخی افکار و رفتارهای دین ستیزان حرفه ای نیز بر این توهم دامن می زند. بر این عوامل، سرکوبی شدید و خشن را نیز بیفزایید. کسانی که با حوزه قم و دیگر حوزه ها آشنایی دارند می دانند که اختناق در حوزه ها و از جمله کنترل بر بیوت مراجع تقلید (حتی همراهان و حامیان) بیش از جاهای دیگر است. این مجموعه عوامل عملا امکان تحرک و همراهی با اعتراضات مردمی را از علما می گیرد. آنچه گزارش شد البته صرفا تحلیل بود و نه ارزش – داوری.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/105534
حسن یوسفی اشکوری
از متن:
یکم. نهاد علما به مقتضای نهاد تاریخی شیعی امامی نظرا و عملا محافظه کار است و از این رو انتظار افکار و رفتار ساختار شکن و انقلابی از این نهاد و حاملانش بیهوده است و خلاف واقع.
دوم. نهاد علما از آغاز شکل گیری همواره همدست و همداستان نهادهای قدرت به ویژه شاهان و امیران شیعی امامی بوده و به صورت گریزناپذیری حافظ منافع طبقه حاکم بوده و این بر محافظهکاریشان افزوده است.
سوم. از آنجا که همواره نهاد دوگانه علمایی و پادشاهی، در عین همکاری و همدستی عمومی و علنی در نهان برای کسب قدرت و ثروت و منزلت نوعی رقابت هم داشته اند، ناگزیر گاه در برخی مقاطع با هم اختلاف پیدا کرده و احیانا به مقتضای شرایط و مناسبات درگیر شده اند که هرچند چنین جدال هایی چندان زیاد نبوده است. به ویژه باید توجه داشت که حراست از منافع طبقات میانه حال و فرودست به عنوان پایگاه اجتماعی، گاه علمای میانه حال و حتی طراز اول را به واکنش واداشته در نهایت آنان را به جدال با برخی از ارباب قدرت و ثروت کشانده است. این که گفته می شود علمای دینی همواره مردمی و در کنار مردم بی پناه بوده اند، افسانه ای بیش نیست. استثناها البته قاعده نمی شود.
چهارم. از زمان صفویه به بعد، باور به حراست از تنها کشور شیعه جهان و حفظ حرمت تنها پادشاه شیعه برای علمای شیعی از اهمیت و اولویت زیادی برخوردار بوده است.
[…]
بسیاری از علما حتی سنتگرا و مخالف نظام مذهبی ولایت فقیه، حداقل در وضعیت کنونی، تضعیف این نظام را مفید نمی شمارند. به ویژه اینان نگران پس از جمهوری اسلامی اند و فکر می کنند که ممکن است پس از آن کسانی به قدرت برسند که دین ستیز باشند و تمامی داشته ها و میراث هزار ساله شیعی را برباد دهند. برخی افکار و رفتارهای دین ستیزان حرفه ای نیز بر این توهم دامن می زند. بر این عوامل، سرکوبی شدید و خشن را نیز بیفزایید. کسانی که با حوزه قم و دیگر حوزه ها آشنایی دارند می دانند که اختناق در حوزه ها و از جمله کنترل بر بیوت مراجع تقلید (حتی همراهان و حامیان) بیش از جاهای دیگر است. این مجموعه عوامل عملا امکان تحرک و همراهی با اعتراضات مردمی را از علما می گیرد. آنچه گزارش شد البته صرفا تحلیل بود و نه ارزش – داوری.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/105534
سایت خبری تحلیلی زیتون
آیا انتظار حمایت مراجع دینی از جنبش اعتراضی مردم واقعبینانه است؟ | سایت خبری تحلیلی زیتون
علمای مذهبی همواره در کنار شاهان و امیران و وزیران بوده و به طور کلی خود ستونی استوار و اثرگذار از بنای هیئت حاکمه بودهاند. برای آنان دفاع و حمایت از تنها کشور شیعی و تنها سلطان جعفری مذهب یک ضرورت مهم شرعی و اخلاقی بوده است…
👍13👎3❤1🔥1
«صدای یک انقلاب فمینیستی را در ایران بشنوید»
زیتون- صدها آکادمیسین فمینیست و جمعی از فلاسفه و اساتید دانشگاه، با انتشار بیانیهای، ضمن اعلام «همبستگی فراملیتی» با اعترضات ایران، آن را را یک «انقلاب فمنیستی» خواندند.
این بیاینه به امضای افراد سرشناسی مانند جودیتباتلر، ژاک رانسییر، سارا احمد، شیلا بنحبیب و اَلنکا زوپانچیچ رسیده است.
امضاءکنندگان بیانیه میگویند «ما باید این مبارزات را قطعهای از یک زنجیره ببینیم و با تصدیق اینکه مبارزات ما مبارزاتی مشترک است نبرد را ادامه دهیم. لازمهی ایجاد و حفظ چنین زنجیرهای پذیرفتن ماهیت مشترک مبارزاتی است که زنان و دیگر بهحاشیهراندهشدگان دارند در کشورهایی چون ایران و زیر سیطرهی حکومت اسلامی کنونیاش تجربه میکنند».
این بیانیه به زبان انگلیسی منتشر شدهاست.
ترجمه این بیانیه که برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته است که در ادامه میآید.
روز ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲ مهسا (ژینا) امینی، یک زن ایرانی کُردِ ۲۲ساله را پلیس امنیت اخلاقی جمهوری اسلامی ایران وحشیانه کُشت. بعد دستگیری بهخاطر حجاب بهاصطلاح «نامناسب» چندین بار به سرش کوبیده بودند.
این فقط یکی از انبوهِ جنایتهایی حکومتی بوده که حاکمیت مبتنی بر آپارتاید جنسیتی ایران عامدانه و بهشکلی نظاممند مرتکب شده. از زمان وقوع این قتل حکومتی تا همین الان، مردم بسیاری شهرهای ایران درگیر اعتراضات بودهاند.
این خیزش، خیزشی به وسعت کل کشور، علیه نهفقط قتل وحشیانهی مهسا بلکه در مخالفت با اساس حکومت اسلامی بوده. خواستهی معترضان رسا و روشن است: پایان دادن به حاکمیت حکومتی مذهبی که جلوهای از خشونت چندجانبهاش علیه بهحاشیهراندهشدگان جامعه بهروشنی در مرگ مهسا هویداست.
در برابر این وحشتافکنی و سرکوب، ما شاهد انقلابی فمینیستی در ایران هستیم که جرقهاش را خشم از قتل مهسا (ژینا) امینی زد. معترضان با الهام از آنچه کُردها گفتند، شعار میدهند «زن، زندگی، آزادی».
خیزشهای مردمی، بدنهای بیحجاب رقصان، و معترضانی که نمادهای حجاب را آتش میزنند بهمدد ارتشهایی از ترولها که حکومت پشتیبانشان است، قطعهای مکرر اینترنت، گازهای اشکآور، دستگیریهای گسترده، و کشتار وحشیانه با خشونت تمام سرکوب میشوند.
اما دورتادور دنیا گروهی وسیعتر از دانشگاهیان و فعالان سیاسی و اجتماعی عمدتاً در برابر آنچه در ایران دارد میگذرد، هنوز ساکتاند. بحران ایران بین دو دیدگاه تقلیلدهنده اما مسلط و مستقر در رسانهها و همچنین جوامع دانشگاهی گیر افتاده.
از یک طرف تاریخ دیرپای سرکوب استعماری همپای ظهور تازهی گفتمانهای بیگانههراسانه، نژادپرستانه، و ضد حقوق زنان و اقلیتهای جنسی در غرب، مسایلی چندوجهی چون حجاب را به «مسئلههایی فرهنگی» تقلیل دادهاند.
مشخصاً همین قضیه مانع شده تا چهرههایی مترقی در کشورهای جهاناولی قاطع و رسا با مبارزات مردم خاورمیانه و دیگر کشورهای مسلمان همراه شوند، بیترس از اینکه موضعگیریشان خوراک تبلیغاتی ایدئولوژیهای ضد حقوق زنان و اقلیتهای جنسی در غرب بشود.
از طرف دیگر یک رویکرد بهاصطلاح مترقی اما نوشرقنگرانه هم هست که آینده و عاملیت ساکنان کشورهای غیرغربی، بهخصوص مردمان خاورمیانه و شمال افریقا را ندیده گرفته. این دیدگاهها موجب شده مقاومتهای فمینیستی و دگرباشانهی ایرانیان نه مطالعه و نه از منظر سیاسی جدی گرفته شود.
سرکوب لایهلایه و مبارزاتشان ناشناخته مانده و به چشم نمیآیند مگر آنکه مبارزاتشان را گره بزنند به مسائل موردتوجه غربیها یا خودشان را با آنچه نوشرقنگران انتظار دارند، تطبیق دهند.
علیه و ورای این گرایشهای تقلیلدهنده، ما، گروهی از فعالان دانشگاهی فمینیست، از جمعیتهای فمینیستی بینالمللی میخواهیم برای ایجاد همبستگیای فراملیتی با زنان و بهحاشیهراندهشدگان در ایران به ما بپیوندند.
جایگاه مبارزات خواهران ما در ایران در متن تحول تاریخی مناسبات قدرت در جوامع بهاصطلاح اسلامی و بحران معاصر مرتبط با مناسبات بازتولید اجتماعی در نظام سرمایهداری جهانی است.
تأکید ما بر برنامهای دگرباش-فمینیستمحور، ضدسرمایهداری، و ضدفاشیستی است که مبارزات همپیمانانمان در ایران را به مسائلی مختص جوامع جهاناولی تقلیل نمیدهد. بهعکس، ما باید این مبارزات را قطعهای از یک زنجیره ببینیم و با تصدیق اینکه مبارزات ما مبارزاتی مشترک است نبرد را ادامه دهیم. لازمهی ایجاد و حفظ چنین زنجیرهای پذیرفتن ماهیت مشترک مبارزاتی است که زنان و دیگر بهحاشیهراندهشدگان دارند در کشورهایی چون ایران و زیر سیطرهی حکومت اسلامی کنونیاش تجربه میکنند.
حالا حیاتیتر از همیشه است که همبستگی فراملیتی مؤثری نشان بدهیم با زنان و دیگر بهحاشیهراندهشدگان در ایران.
https://www.zeitoons.com/105522
زیتون- صدها آکادمیسین فمینیست و جمعی از فلاسفه و اساتید دانشگاه، با انتشار بیانیهای، ضمن اعلام «همبستگی فراملیتی» با اعترضات ایران، آن را را یک «انقلاب فمنیستی» خواندند.
این بیاینه به امضای افراد سرشناسی مانند جودیتباتلر، ژاک رانسییر، سارا احمد، شیلا بنحبیب و اَلنکا زوپانچیچ رسیده است.
امضاءکنندگان بیانیه میگویند «ما باید این مبارزات را قطعهای از یک زنجیره ببینیم و با تصدیق اینکه مبارزات ما مبارزاتی مشترک است نبرد را ادامه دهیم. لازمهی ایجاد و حفظ چنین زنجیرهای پذیرفتن ماهیت مشترک مبارزاتی است که زنان و دیگر بهحاشیهراندهشدگان دارند در کشورهایی چون ایران و زیر سیطرهی حکومت اسلامی کنونیاش تجربه میکنند».
این بیانیه به زبان انگلیسی منتشر شدهاست.
ترجمه این بیانیه که برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته است که در ادامه میآید.
روز ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲ مهسا (ژینا) امینی، یک زن ایرانی کُردِ ۲۲ساله را پلیس امنیت اخلاقی جمهوری اسلامی ایران وحشیانه کُشت. بعد دستگیری بهخاطر حجاب بهاصطلاح «نامناسب» چندین بار به سرش کوبیده بودند.
این فقط یکی از انبوهِ جنایتهایی حکومتی بوده که حاکمیت مبتنی بر آپارتاید جنسیتی ایران عامدانه و بهشکلی نظاممند مرتکب شده. از زمان وقوع این قتل حکومتی تا همین الان، مردم بسیاری شهرهای ایران درگیر اعتراضات بودهاند.
این خیزش، خیزشی به وسعت کل کشور، علیه نهفقط قتل وحشیانهی مهسا بلکه در مخالفت با اساس حکومت اسلامی بوده. خواستهی معترضان رسا و روشن است: پایان دادن به حاکمیت حکومتی مذهبی که جلوهای از خشونت چندجانبهاش علیه بهحاشیهراندهشدگان جامعه بهروشنی در مرگ مهسا هویداست.
در برابر این وحشتافکنی و سرکوب، ما شاهد انقلابی فمینیستی در ایران هستیم که جرقهاش را خشم از قتل مهسا (ژینا) امینی زد. معترضان با الهام از آنچه کُردها گفتند، شعار میدهند «زن، زندگی، آزادی».
خیزشهای مردمی، بدنهای بیحجاب رقصان، و معترضانی که نمادهای حجاب را آتش میزنند بهمدد ارتشهایی از ترولها که حکومت پشتیبانشان است، قطعهای مکرر اینترنت، گازهای اشکآور، دستگیریهای گسترده، و کشتار وحشیانه با خشونت تمام سرکوب میشوند.
اما دورتادور دنیا گروهی وسیعتر از دانشگاهیان و فعالان سیاسی و اجتماعی عمدتاً در برابر آنچه در ایران دارد میگذرد، هنوز ساکتاند. بحران ایران بین دو دیدگاه تقلیلدهنده اما مسلط و مستقر در رسانهها و همچنین جوامع دانشگاهی گیر افتاده.
از یک طرف تاریخ دیرپای سرکوب استعماری همپای ظهور تازهی گفتمانهای بیگانههراسانه، نژادپرستانه، و ضد حقوق زنان و اقلیتهای جنسی در غرب، مسایلی چندوجهی چون حجاب را به «مسئلههایی فرهنگی» تقلیل دادهاند.
مشخصاً همین قضیه مانع شده تا چهرههایی مترقی در کشورهای جهاناولی قاطع و رسا با مبارزات مردم خاورمیانه و دیگر کشورهای مسلمان همراه شوند، بیترس از اینکه موضعگیریشان خوراک تبلیغاتی ایدئولوژیهای ضد حقوق زنان و اقلیتهای جنسی در غرب بشود.
از طرف دیگر یک رویکرد بهاصطلاح مترقی اما نوشرقنگرانه هم هست که آینده و عاملیت ساکنان کشورهای غیرغربی، بهخصوص مردمان خاورمیانه و شمال افریقا را ندیده گرفته. این دیدگاهها موجب شده مقاومتهای فمینیستی و دگرباشانهی ایرانیان نه مطالعه و نه از منظر سیاسی جدی گرفته شود.
سرکوب لایهلایه و مبارزاتشان ناشناخته مانده و به چشم نمیآیند مگر آنکه مبارزاتشان را گره بزنند به مسائل موردتوجه غربیها یا خودشان را با آنچه نوشرقنگران انتظار دارند، تطبیق دهند.
علیه و ورای این گرایشهای تقلیلدهنده، ما، گروهی از فعالان دانشگاهی فمینیست، از جمعیتهای فمینیستی بینالمللی میخواهیم برای ایجاد همبستگیای فراملیتی با زنان و بهحاشیهراندهشدگان در ایران به ما بپیوندند.
جایگاه مبارزات خواهران ما در ایران در متن تحول تاریخی مناسبات قدرت در جوامع بهاصطلاح اسلامی و بحران معاصر مرتبط با مناسبات بازتولید اجتماعی در نظام سرمایهداری جهانی است.
تأکید ما بر برنامهای دگرباش-فمینیستمحور، ضدسرمایهداری، و ضدفاشیستی است که مبارزات همپیمانانمان در ایران را به مسائلی مختص جوامع جهاناولی تقلیل نمیدهد. بهعکس، ما باید این مبارزات را قطعهای از یک زنجیره ببینیم و با تصدیق اینکه مبارزات ما مبارزاتی مشترک است نبرد را ادامه دهیم. لازمهی ایجاد و حفظ چنین زنجیرهای پذیرفتن ماهیت مشترک مبارزاتی است که زنان و دیگر بهحاشیهراندهشدگان دارند در کشورهایی چون ایران و زیر سیطرهی حکومت اسلامی کنونیاش تجربه میکنند.
حالا حیاتیتر از همیشه است که همبستگی فراملیتی مؤثری نشان بدهیم با زنان و دیگر بهحاشیهراندهشدگان در ایران.
https://www.zeitoons.com/105522
سایت خبری تحلیلی زیتون
«صدای یک انقلاب فمینیستی را در ایران بشنوید» | سایت خبری تحلیلی زیتون
بیانیه صدها آکادمیسین فمینیست و جمعی از فلاسفه و اساتید دانشگاه
👍26👎5
«درسهایی که در هیچ دانشگاهی نمیتوان آموخت»؛
اعتصاب اساتید دانشگاههای ایران در همراهی با معترضان
زیتون– همزمان با ادامه اعتراضات در دانشگاهها و بازداشت شماری از دانشجویان، اساتید دانشگاه نیز با اعلام اعتصاب، حضور در کلاسهای درس را تحریم کردند.
شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف، اساتید دانشگاه فردوسی مشهد، استادان و اعضای هیئت علمی دانشگاه هنرو انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه تبریز اعلام کردهاند که در کلاسهای درس حاضر نمیشوند و از دانشجویان نیز دعوت کرده تا از حضور در کلاسها خودداری کنند.
تعدادی از اساتید صاحبنام دانشگاه نیز در رسانههای مختلف میگویند که کلاسی برگزار نخواهند کرد.
علاوه بر این شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، بزرگترین تشکل فرهنگیان، خواستار خودداری معلمان و دانشآموزان از رفتن به کلاسهای درس شد.
شورای صنفی دانشگاه صنعتی شریف، با انتشار بیانیهای که در کانال تلگرامی این دانشگاه، خطاب به دکتر جلیلی رئیس این دانشگاه و دکتر سعادت معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی، عملکرد مسئولین دانشگاه در قبال اتفاقات اخیر را ناکافی و نادرست دانسته و خواستار «پیگیری مسئولین دانشگاه برای وضعیت دانشجویان بازداشت شده و تلاش برای آزادی آنها در اسرع وقت» شد.
شورای صنفی دانشگاه صنعتی شریف، در این بیانیه، با انتقاد از مجازی برگزار شدن کلاسهای آموزشی، از دانشجویان این دانشگاه خواست تا «در اعتراض به این تصمیمات دوگانه دانشگاه، در هیچ صورتی در کلاسهای مجازی دانشگاه شرکت نکنند.»
استادان دانشگاه فردوسی مشهد در بیانیه خود با بیان اینکه آنچه امروز در ایران میگذرد قلب هر انسانی را به درد میآورد اعلام کردند: «ما در کنار بیقدرتان ایستادهایم و تنها ابزار و پناه ما قلم و گفتوگو است و خواهان پایان دادن به هرگونه خشونت و روی آوردن به صلح و آزادی بیان هستیم.»
جمعی از استادان و اعضای هیئت علمی دانشگاه هنر نیز اعلام کردند که «در اعتراض به نحوه برخورد با معترضان، ورود نیروهای امنیتی به داخل دانشگاهها و هتک حرمت ساحت دانشگاه و دستگیری دانشجویان» تا زمان آزادی بی قید و شرط دانشجویان از شرکت در کلیه کلاسهای حضوری و مجازی خودداری میکنیم. تا لحظه انتشار این گزارش «حامد اکرمی، مونس بسکابادی، مهدی بهشتینژاد، رسول جلیلی، رضا خدادادی، منا سلطانی، فاطمه حسینی شکیب، رضوان صادقزاده، سودابه صالحی، کوروش گلناری، مسعود علیا، امیر مازیار، بنفشه مقدم، کامبیز موسویاقدم» این بیانیه را امضا کردهاند.
اساتید گروه موسیقی دانشگاه تهران نیز همبستگی خود را با دانشجویان اعلام کرده و نوشتند: «تشکیل هرگونه کلاسی، چه حضوری و چه مجازی را در چنین شرایطی، که بیتردید همچون نشانهای از بیمسئولیتی اجتماعی ما تلقی خواهد شد.» انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه تبریز با انتشار بیانیهای اعلام کرد که تا اطلاع ثانوی از انجام هرگونه فعالیت علمی و برگزاری هرگونه کلاس آموزشی و فعالیتهای این چنینی که به دانشجویان «امید زنده بودن علم در این سیستم را میدهد و آنان را به دروغ امیدوار میکند»، دست کشیده و تا اطلاع ثانوی هیچ فعالیت آموزشی–علمی نخواهد داشت.
نصرالله حکمت، استاد برجسته فلسفه دانشگاه بهشتی تهران، نامهای خطاب به دانشجویان نوشت و به اعتصابهای دانشجویی پیوست، در این نامه آمده است: «در این چند روز، از شما درسهایی آموختهام که در هیچ دانشگاهی نمیتوان آموخت»؛ «درس شجاعت، صداقت، ایستادگی برای به دست آوردن حق خود، مقاومت در برابر زور و ستم، دریدن نقابهای ریا و تظاهر، ادب و احترام به انسانها، مقابله نرم و مدنی با کوه زمختی و خشونت و سرکوب، کوشش صادقانه برای رسیدن به آزادی، عشق به رویاهای معطوف به فردا، فرار از شبهمقدسی که صورتک قداست دارد، برملاکردن مکر شیطانی کسانی که دعوی خدمتگزاری دارند، و دهها درس دیگر که مجموعهٔ آنها را در هیچ کجا جز دانشگاه خیابانی و خیابان دانشگاهی شما نمیتوان آموخت.»
شهرام خزایی، استاد دانشکده علوم ریاضی دانشگاه صنعتی شریف در پیامی، همدلی و همراهی خود را با دانشجویان اعلام کرد و نوشت: «من به احترام شما عزیزان از تشکیل هرگونه کلاس مجازی مصلحتی قطعا خودداری میکنم و تا آزاد شدن همه دانشجویان دستگیرشده از تشکیل کلاس حضوری نیز خودداری خواهم کرد.»
علی شریفیزارچی، استاد دانشگاه شریف، در حساب کاربریاش در توییتر نوشت که «تا آخرین نفر از دانشجویان دستگیر شده دانشگاه شریف آزاد و از آنها دلجویی نشود، هیچ کلاسی برگزار نخواهم کرد.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/105560
اعتصاب اساتید دانشگاههای ایران در همراهی با معترضان
زیتون– همزمان با ادامه اعتراضات در دانشگاهها و بازداشت شماری از دانشجویان، اساتید دانشگاه نیز با اعلام اعتصاب، حضور در کلاسهای درس را تحریم کردند.
شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف، اساتید دانشگاه فردوسی مشهد، استادان و اعضای هیئت علمی دانشگاه هنرو انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه تبریز اعلام کردهاند که در کلاسهای درس حاضر نمیشوند و از دانشجویان نیز دعوت کرده تا از حضور در کلاسها خودداری کنند.
تعدادی از اساتید صاحبنام دانشگاه نیز در رسانههای مختلف میگویند که کلاسی برگزار نخواهند کرد.
علاوه بر این شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، بزرگترین تشکل فرهنگیان، خواستار خودداری معلمان و دانشآموزان از رفتن به کلاسهای درس شد.
شورای صنفی دانشگاه صنعتی شریف، با انتشار بیانیهای که در کانال تلگرامی این دانشگاه، خطاب به دکتر جلیلی رئیس این دانشگاه و دکتر سعادت معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی، عملکرد مسئولین دانشگاه در قبال اتفاقات اخیر را ناکافی و نادرست دانسته و خواستار «پیگیری مسئولین دانشگاه برای وضعیت دانشجویان بازداشت شده و تلاش برای آزادی آنها در اسرع وقت» شد.
شورای صنفی دانشگاه صنعتی شریف، در این بیانیه، با انتقاد از مجازی برگزار شدن کلاسهای آموزشی، از دانشجویان این دانشگاه خواست تا «در اعتراض به این تصمیمات دوگانه دانشگاه، در هیچ صورتی در کلاسهای مجازی دانشگاه شرکت نکنند.»
استادان دانشگاه فردوسی مشهد در بیانیه خود با بیان اینکه آنچه امروز در ایران میگذرد قلب هر انسانی را به درد میآورد اعلام کردند: «ما در کنار بیقدرتان ایستادهایم و تنها ابزار و پناه ما قلم و گفتوگو است و خواهان پایان دادن به هرگونه خشونت و روی آوردن به صلح و آزادی بیان هستیم.»
جمعی از استادان و اعضای هیئت علمی دانشگاه هنر نیز اعلام کردند که «در اعتراض به نحوه برخورد با معترضان، ورود نیروهای امنیتی به داخل دانشگاهها و هتک حرمت ساحت دانشگاه و دستگیری دانشجویان» تا زمان آزادی بی قید و شرط دانشجویان از شرکت در کلیه کلاسهای حضوری و مجازی خودداری میکنیم. تا لحظه انتشار این گزارش «حامد اکرمی، مونس بسکابادی، مهدی بهشتینژاد، رسول جلیلی، رضا خدادادی، منا سلطانی، فاطمه حسینی شکیب، رضوان صادقزاده، سودابه صالحی، کوروش گلناری، مسعود علیا، امیر مازیار، بنفشه مقدم، کامبیز موسویاقدم» این بیانیه را امضا کردهاند.
اساتید گروه موسیقی دانشگاه تهران نیز همبستگی خود را با دانشجویان اعلام کرده و نوشتند: «تشکیل هرگونه کلاسی، چه حضوری و چه مجازی را در چنین شرایطی، که بیتردید همچون نشانهای از بیمسئولیتی اجتماعی ما تلقی خواهد شد.» انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه تبریز با انتشار بیانیهای اعلام کرد که تا اطلاع ثانوی از انجام هرگونه فعالیت علمی و برگزاری هرگونه کلاس آموزشی و فعالیتهای این چنینی که به دانشجویان «امید زنده بودن علم در این سیستم را میدهد و آنان را به دروغ امیدوار میکند»، دست کشیده و تا اطلاع ثانوی هیچ فعالیت آموزشی–علمی نخواهد داشت.
نصرالله حکمت، استاد برجسته فلسفه دانشگاه بهشتی تهران، نامهای خطاب به دانشجویان نوشت و به اعتصابهای دانشجویی پیوست، در این نامه آمده است: «در این چند روز، از شما درسهایی آموختهام که در هیچ دانشگاهی نمیتوان آموخت»؛ «درس شجاعت، صداقت، ایستادگی برای به دست آوردن حق خود، مقاومت در برابر زور و ستم، دریدن نقابهای ریا و تظاهر، ادب و احترام به انسانها، مقابله نرم و مدنی با کوه زمختی و خشونت و سرکوب، کوشش صادقانه برای رسیدن به آزادی، عشق به رویاهای معطوف به فردا، فرار از شبهمقدسی که صورتک قداست دارد، برملاکردن مکر شیطانی کسانی که دعوی خدمتگزاری دارند، و دهها درس دیگر که مجموعهٔ آنها را در هیچ کجا جز دانشگاه خیابانی و خیابان دانشگاهی شما نمیتوان آموخت.»
شهرام خزایی، استاد دانشکده علوم ریاضی دانشگاه صنعتی شریف در پیامی، همدلی و همراهی خود را با دانشجویان اعلام کرد و نوشت: «من به احترام شما عزیزان از تشکیل هرگونه کلاس مجازی مصلحتی قطعا خودداری میکنم و تا آزاد شدن همه دانشجویان دستگیرشده از تشکیل کلاس حضوری نیز خودداری خواهم کرد.»
علی شریفیزارچی، استاد دانشگاه شریف، در حساب کاربریاش در توییتر نوشت که «تا آخرین نفر از دانشجویان دستگیر شده دانشگاه شریف آزاد و از آنها دلجویی نشود، هیچ کلاسی برگزار نخواهم کرد.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/105560
سایت خبری تحلیلی زیتون
«درسهایی که در هیچ دانشگاهی نمیتوان آموخت» | سایت خبری تحلیلی زیتون
اعتصاب اساتید دانشگاههای ایران در همراهی با معترضان
👍29❤1👎1
چرا حکومت بر پوشش اجباری اصرار دارد؟
ابراهیم شریفپور
پوشش زنان و حجاب آنان بیش از یک سده است که به موضوعی چالشبرانگیزی در جامعه ایرانی تبدیل شده است، چه آن زمان که در دوران پهلوی اول با زور چادر را از سر زنان برداشتند و چه بعد از انقلاب که دوباره با اجبار حجاب را بر سر آنان کردند، هر دو کام مردم را تلخ با این تفاوت که پهلوی دوم از تلخکامی مردم عبرت و از مداخله در حوزه خصوصی جامعه حذر نمود اما بعد از انقلاب حاکمیت همواره از کمرنگ شدن حجاب در عرصه عمومی نگران و مقابله با بدحجابی مورد توجه و دخالت حکومت در آن باعث شکاف و دو قطبیهای مزمنی شده که رنج و هزینههای ناگوار و جبرانناپذیری را بر پیکر جامعه وارد نموده است. جان سپردن مظلومانه و ناباورانه زنده یاد ژینا امینی هنگام بازداشت مولود اینگونه تقابلها بود که داغی جانکاه و جگرسوز بر روح و روان جامعه وارد و اعتراضهای بیسابقهای را در سراسر کشور بهویژه مناطق کردنشین برانگیخت.
روزگار مدیدی است که هتک حرمت زنان و دختران این سرزمین تحت عنوان مبارزه با بیحجابی و تحمیل حجاب اجباری به رویهای ویرانگر برای خشونت علیه زنان و تبعیض علیه آنان تبدیل و علیرغم هشدار خیرخواهان بسیاری مبنی بر ناصواب بودن این شیوه زنانهستیز و خردگریز اما شوربختانه عموماً با بیتوجهی و بیاعتنایی از سوی حاکمیت مواجه و حاکمان هر زمان نیاز به “پاک کردن صورت مسئلهای” داشته باشد با سوءاستفاده از موضوع حجاب و سبک زندگی بخش عظیمی از جمعیت، به خشونت متوسل و بحرانها را به صورت مقطعی و کوتاهمدت کنترل میکند.
واقعیت این است که حجاب و پوشش زنان علیرغم اینکه بخشی از شبکه “باور و حریمِ شخصی زنان” محسوب میگردد اما بنا به ماهیت ایدئولوژیک نظام به بخشی از «هویت» حکومت تبدیل شده است. مبانی فکری و اعتقادی جمهوری اسلامی با قرار گرفتن ذیل عنوان اسلامِ هویت در برابر اسلامِ حقیقت، دغدغه خود را حفظ شرافت در برابر دگراندیشان دانسته و چون الگویی سخت و متصلب از دین را برای حکمرانی انتخاب و آنرا بهعنوان شناسه و معرف خود برگزیده است لذا این موضوعات با هویت نظام چنان گره خورده است که دستکشیدن از آن برای حاکمیت چندان آسان بهنظر نمیرسد. از طرف دیگر چون این هویت بر اساس شناخت سطحی از دین شکل گرفته و از معرفت درونی دین بیبهره است بنابراین تنها آن بخش از ظواهر دین را که تامینکننده منافع حاکمیت است، مورد توجه قرار داده و با تقدس بخشیدن به آن بعثت باطلی را ایجاد که در واقع نوعی جهل مقدس را در ذهن و فکر عوام بهوجود می آورد. جاهلان که درک درستی از حقیقت دین نداشته و به پوسته ظاهری آن چسبیده اند چون از فقر اندیشه در رنجند، برای حفظ قداست ظاهری و دفاع از آموزههای نادرستی که از عالمان گناهکار آموخته اند، خود را مکلف به انجام و اجرای آن دانسته و جامعه را به مصیبت های بزرگی مبتلا میسازند.
هانا آرنت در نظریه معروف خود تحت عنوان “ابتذال شر” در کتاب آیشمن در اورشلیم و در توضیح آن آورده است که شرهای بزرگ در کل تاریخ بشر نه توسط متعصبان کور یا بیماران با مشکلات روانی بلکه به وسیلهٔ مردم عادی که استدلالهای دولت-ملتهایشان را پذیرفتهاند به اجرا درآمده و به همین دلیل از نظر این مردم اعمالشان رفتاری طبیعی بودهاست.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/105586
ابراهیم شریفپور
پوشش زنان و حجاب آنان بیش از یک سده است که به موضوعی چالشبرانگیزی در جامعه ایرانی تبدیل شده است، چه آن زمان که در دوران پهلوی اول با زور چادر را از سر زنان برداشتند و چه بعد از انقلاب که دوباره با اجبار حجاب را بر سر آنان کردند، هر دو کام مردم را تلخ با این تفاوت که پهلوی دوم از تلخکامی مردم عبرت و از مداخله در حوزه خصوصی جامعه حذر نمود اما بعد از انقلاب حاکمیت همواره از کمرنگ شدن حجاب در عرصه عمومی نگران و مقابله با بدحجابی مورد توجه و دخالت حکومت در آن باعث شکاف و دو قطبیهای مزمنی شده که رنج و هزینههای ناگوار و جبرانناپذیری را بر پیکر جامعه وارد نموده است. جان سپردن مظلومانه و ناباورانه زنده یاد ژینا امینی هنگام بازداشت مولود اینگونه تقابلها بود که داغی جانکاه و جگرسوز بر روح و روان جامعه وارد و اعتراضهای بیسابقهای را در سراسر کشور بهویژه مناطق کردنشین برانگیخت.
روزگار مدیدی است که هتک حرمت زنان و دختران این سرزمین تحت عنوان مبارزه با بیحجابی و تحمیل حجاب اجباری به رویهای ویرانگر برای خشونت علیه زنان و تبعیض علیه آنان تبدیل و علیرغم هشدار خیرخواهان بسیاری مبنی بر ناصواب بودن این شیوه زنانهستیز و خردگریز اما شوربختانه عموماً با بیتوجهی و بیاعتنایی از سوی حاکمیت مواجه و حاکمان هر زمان نیاز به “پاک کردن صورت مسئلهای” داشته باشد با سوءاستفاده از موضوع حجاب و سبک زندگی بخش عظیمی از جمعیت، به خشونت متوسل و بحرانها را به صورت مقطعی و کوتاهمدت کنترل میکند.
واقعیت این است که حجاب و پوشش زنان علیرغم اینکه بخشی از شبکه “باور و حریمِ شخصی زنان” محسوب میگردد اما بنا به ماهیت ایدئولوژیک نظام به بخشی از «هویت» حکومت تبدیل شده است. مبانی فکری و اعتقادی جمهوری اسلامی با قرار گرفتن ذیل عنوان اسلامِ هویت در برابر اسلامِ حقیقت، دغدغه خود را حفظ شرافت در برابر دگراندیشان دانسته و چون الگویی سخت و متصلب از دین را برای حکمرانی انتخاب و آنرا بهعنوان شناسه و معرف خود برگزیده است لذا این موضوعات با هویت نظام چنان گره خورده است که دستکشیدن از آن برای حاکمیت چندان آسان بهنظر نمیرسد. از طرف دیگر چون این هویت بر اساس شناخت سطحی از دین شکل گرفته و از معرفت درونی دین بیبهره است بنابراین تنها آن بخش از ظواهر دین را که تامینکننده منافع حاکمیت است، مورد توجه قرار داده و با تقدس بخشیدن به آن بعثت باطلی را ایجاد که در واقع نوعی جهل مقدس را در ذهن و فکر عوام بهوجود می آورد. جاهلان که درک درستی از حقیقت دین نداشته و به پوسته ظاهری آن چسبیده اند چون از فقر اندیشه در رنجند، برای حفظ قداست ظاهری و دفاع از آموزههای نادرستی که از عالمان گناهکار آموخته اند، خود را مکلف به انجام و اجرای آن دانسته و جامعه را به مصیبت های بزرگی مبتلا میسازند.
هانا آرنت در نظریه معروف خود تحت عنوان “ابتذال شر” در کتاب آیشمن در اورشلیم و در توضیح آن آورده است که شرهای بزرگ در کل تاریخ بشر نه توسط متعصبان کور یا بیماران با مشکلات روانی بلکه به وسیلهٔ مردم عادی که استدلالهای دولت-ملتهایشان را پذیرفتهاند به اجرا درآمده و به همین دلیل از نظر این مردم اعمالشان رفتاری طبیعی بودهاست.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/105586
سایت خبری تحلیلی زیتون
چرا حکومت بر پوشش اجباری اصرار دارد؟ | سایت خبری تحلیلی زیتون
پوشش زنان و حجاب آنان بیش از یک سده است که به موضوعی چالشبرانگیزی در جامعه ایرانی تبدیل شده است، چه آن زمان که در دوران پهلوی اول با زور چادر را از سر زنان برداشتند و چه بعد از انقلاب که دوباره با اجبار حجاب را بر سر آنان کردند، هر دو کام مردم […]
👍14👎2
«خامنهای از ولایت منعزل است»؛
بیانیۀ جمعی از طلاب و مدرسین حوزههای علمیۀ قم، مشهد و تهران
جمعی از طلاب و مدرسین حوزههای علمیۀ قم، مشهد و تهران، در بیانیهای که در اختیار زیتون قرار گرفته است اعلام کردند که کسانی که در سرکوب اعتراضات و جرح و قتل مردم شرکت میکنند «طبق شریعت محمدی»، محکوم به «احکام قصاص و دیات هستند».
در این بیانیه شدیداللحن با تاکید بر اینکه «هیچیک از صاحبمنصبان تأثیرگذار و افراد دارای تریبون، مجتهد نیستند و تحصیلات حوزوی درخوری ندارند» امده است که «نفر اول حکومت، یعنی آقای علی خامنهای، به هیچوجه مجتهد محسوب نمیشود، تا چه رسد به مرجع تقلید. مراجع تقلید و فضلای حوزه، هیچگاه او را، نه در عنفوان جوانی و نه در حال
حاضر، بهعنوان یک شخص فاضل و ممحض در علوم حوزوی نمیشناختند و نمیشناسند».
امضاءکنندگان همچنین گفتهاند «بر فرض پذیرش ولایت فقیه در امور عامه، آقای خامنهای از ابتدا ولایتی نداشته است و بر فرض پذیرش ولایت ابتدائی او، با توجه به جنایات و تقصیرات متعددی که در طول حکومتش مستند به اوست و تکبر و تفرعن و استبداد رأی و طغیانی که در او موج میزند و مشهود همگان است، از ولایت منعزل است و احکام صادره از او و منصوبانش – از جمله رئیس قوۀ قضائیه و قضات محاکم – نامشروع و فاقد نفوذ است و رجوع به ایشان، مصداق رجوع به طاغوت»
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته است در ادامه میآید:
https://www.zeitoons.com/105642
بیانیۀ جمعی از طلاب و مدرسین حوزههای علمیۀ قم، مشهد و تهران
جمعی از طلاب و مدرسین حوزههای علمیۀ قم، مشهد و تهران، در بیانیهای که در اختیار زیتون قرار گرفته است اعلام کردند که کسانی که در سرکوب اعتراضات و جرح و قتل مردم شرکت میکنند «طبق شریعت محمدی»، محکوم به «احکام قصاص و دیات هستند».
در این بیانیه شدیداللحن با تاکید بر اینکه «هیچیک از صاحبمنصبان تأثیرگذار و افراد دارای تریبون، مجتهد نیستند و تحصیلات حوزوی درخوری ندارند» امده است که «نفر اول حکومت، یعنی آقای علی خامنهای، به هیچوجه مجتهد محسوب نمیشود، تا چه رسد به مرجع تقلید. مراجع تقلید و فضلای حوزه، هیچگاه او را، نه در عنفوان جوانی و نه در حال
حاضر، بهعنوان یک شخص فاضل و ممحض در علوم حوزوی نمیشناختند و نمیشناسند».
امضاءکنندگان همچنین گفتهاند «بر فرض پذیرش ولایت فقیه در امور عامه، آقای خامنهای از ابتدا ولایتی نداشته است و بر فرض پذیرش ولایت ابتدائی او، با توجه به جنایات و تقصیرات متعددی که در طول حکومتش مستند به اوست و تکبر و تفرعن و استبداد رأی و طغیانی که در او موج میزند و مشهود همگان است، از ولایت منعزل است و احکام صادره از او و منصوبانش – از جمله رئیس قوۀ قضائیه و قضات محاکم – نامشروع و فاقد نفوذ است و رجوع به ایشان، مصداق رجوع به طاغوت»
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته است در ادامه میآید:
https://www.zeitoons.com/105642
سایت خبری تحلیلی زیتون
«خامنهای از ولایت منعزل است»؛ بیانیۀ جمعی از طلاب و مدرسین حوزههای علمیۀ قم، مشهد و تهران | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون– جمعی از طلاب و مدرسین حوزههای علمیۀ قم، مشهد و تهران، در بیانیهای که در اختیار زیتون قرار گرفته است اعلام کردند که کسانی که در سرکوب اعتراضات و جرح و قتل مردم شرکت میکنند «طبق شریعت محمدی»، محکوم به «احکام قصاص و دیات هستند». در این بیانیه شدیداللحن…
❤20👍15👎4😱1
«ظلمستیزی، عدالتخواهی، آزادیخواهی»؛
اساتید و دانشجویان سراسر کشور در آستانه اعتصاب
https://www.zeitoons.com/105655
زیتون-دانشجویان بیش از ۱۰۰ دانشگاه در سراسر ایران در واکنش به قتل حکومتی مهسا امینی و سرکوب معترضان در خیابان، از دوشنبه چهارم مهر اعتصاب کردهاند و گفتهاند تا زمانی که دانشجویان بازداشت شده آزاد نشوند، در کلاسهای درس حاضر نخواهند شد.
منابع نزدیک به فعالان دانشجویی و شوراهای صنفی دانشگاهها تا کنون هویت ۴۳ تن از دانشجویان بازداشت شده را احراز کردهاند.
بیانیهای با امضا بسیاری از گروههای دانشجویی و دانشجویان دانشگه صنعتی شریف، خطاب به اساتید منتشر شده که از آنها خواستهاند که سکوت خود را بشکنند. دانشجویان در این بیانیه گفتهاند «از شما انتظار داریم اولا به عنوان یک انسان آزاده و ثانیا به عنوان استاد و معلم ما و ثالثا به عنوان افرادی که در محلی روزگار میگذارنند که کباده علم و فرهنگ و شرافت و ظلمستیزی و مسئولیتپذیری نسبت به جامعه را میکشد، به ما نشان دهید کلاسهای دانشگاه باید چیزی فراتر از کتابهای درسی را به دانشجوهایشان بیاموزند. از نظر ما سکوت در برابر ظلمی که در خیابان و در دانشگاه به مردم میرود، در شأن جایگاه رفیع استادی و معلمی نیست و چون لکه ننگی بر دامن دانشگاه میماند».
در این میان برخی از استادان دانشگاه به فراخوان دانشجویان پاسخ مثبت داده و همراه با آنها اعتصاب کردهاند.
شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف، اساتید دانشگاه فردوسی مشهد، استادان و اعضای هیئت علمی دانشگاه هنرو انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه تبریز اعلام کردهاند که در کلاسهای درس حاضر نمیشوند و از دانشجویان نیز دعوت کرده تا از حضور در کلاسها خودداری کنند.
در بیانیهای که تا کنون به امضاء بیش از ۴۰۰ نفر از اساتید دانشگاههای ایران رسیده، از همۀ همکاران خواسته شده که «در دفاع از ظلمستیزی و عدالتخواهی و آزادیخواهی» موضع خود را ابراز کنند.
در این بیانیه آمده است که «شنیدهنشدن صدای بخش بزرگی از جامعه در ساختار حاکمیت و تداوم رویهها و تصمیمهای نادرست منجر به جریحهدار شدن وجدان جمعی، ریختهشدنِ خون افراد بیگناه و عزادار شدن ملتِ ایران شده است».
امضاکنندگان بیانیه «اعتراضِ دانشجویان به ظلم و رویههای غلط ساختاری» را «نشاندهندۀ تعهد اخلاقی، پویایی فضای دانشگاه و وفاداری دانشجویان به آرمانهای گرانقدری چون ظلمستیزی و عدالتخواهی و آزادیخواهی» دانستهاند و گفتهاند در برابر کنشگری اخلاقی و انسانی دانشجویان معترض «سرِ تعظیم» فرود میآورند.
آنها همچنین خواهان آزادی این دانشجویان بازداشت شده و «حضور آنها سرِ کلاسهای درس در اسرع وقت» شدهاند.
در میان امضاکنندگان این بیانیه اسامی اساتید شناختهشدهای همچون صدیقه شکوریراد، مقصود فراستخواه، بشیر معتمدی،نهال نفیسی، سیمین فصیحی، مریم عادل، علیرضا حسین بهشتی، امیرحسین خداپرست، یوسف اباذری، فرهاد اردلان، حسن امیریآرا، مهدی تکیه، مینو حجت، فرشاد مومنی، اشرف بروجردی، علیاصغر خدایاری و محمد ستاریفر به چشم میخورد.
از طرفی دیگر جمعی از دانشگاهیان و پژوهشگران ایرانی خارج از کشور نیز با اعلام حمایت از «بیانیه اساتید داخل کشور» ، «خواهان آزادی فوری همه دستگیر شدگان اعتراضات مدنی و سیاسی و تضمین راهپیماییهای عاری از خشونت و توقف سرکوب معترضین» و تعقیب قانونی «عاملان و آمران کشتار مردم معترض» شدند.
این بیانیه به امضاء چهرههای شناختهشدهای چون ابراهیم سلطانی، احمد صدری، اروند آبراهامیان، آصف بیات،
جلیل روشندل، حسن یوسفی اشکوری، رامین جهانبگلو، زیبا میرحسینی، عباس امانت، علی میرسپاسی، فاطمه حقیقتجو، فاطمه شمس، فاطمه کشاورز، فرزانه میلانی، کاظم علمداری، کاوه احسانی، محمدرضا نیکفر، محمود صدری، مهرانگیز کار،محسن کدیور، مهرزاد بروجردی، نیره توحیدیو هما کاتوزیان رسیده است
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/105655
اساتید و دانشجویان سراسر کشور در آستانه اعتصاب
https://www.zeitoons.com/105655
زیتون-دانشجویان بیش از ۱۰۰ دانشگاه در سراسر ایران در واکنش به قتل حکومتی مهسا امینی و سرکوب معترضان در خیابان، از دوشنبه چهارم مهر اعتصاب کردهاند و گفتهاند تا زمانی که دانشجویان بازداشت شده آزاد نشوند، در کلاسهای درس حاضر نخواهند شد.
منابع نزدیک به فعالان دانشجویی و شوراهای صنفی دانشگاهها تا کنون هویت ۴۳ تن از دانشجویان بازداشت شده را احراز کردهاند.
بیانیهای با امضا بسیاری از گروههای دانشجویی و دانشجویان دانشگه صنعتی شریف، خطاب به اساتید منتشر شده که از آنها خواستهاند که سکوت خود را بشکنند. دانشجویان در این بیانیه گفتهاند «از شما انتظار داریم اولا به عنوان یک انسان آزاده و ثانیا به عنوان استاد و معلم ما و ثالثا به عنوان افرادی که در محلی روزگار میگذارنند که کباده علم و فرهنگ و شرافت و ظلمستیزی و مسئولیتپذیری نسبت به جامعه را میکشد، به ما نشان دهید کلاسهای دانشگاه باید چیزی فراتر از کتابهای درسی را به دانشجوهایشان بیاموزند. از نظر ما سکوت در برابر ظلمی که در خیابان و در دانشگاه به مردم میرود، در شأن جایگاه رفیع استادی و معلمی نیست و چون لکه ننگی بر دامن دانشگاه میماند».
در این میان برخی از استادان دانشگاه به فراخوان دانشجویان پاسخ مثبت داده و همراه با آنها اعتصاب کردهاند.
شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف، اساتید دانشگاه فردوسی مشهد، استادان و اعضای هیئت علمی دانشگاه هنرو انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه تبریز اعلام کردهاند که در کلاسهای درس حاضر نمیشوند و از دانشجویان نیز دعوت کرده تا از حضور در کلاسها خودداری کنند.
در بیانیهای که تا کنون به امضاء بیش از ۴۰۰ نفر از اساتید دانشگاههای ایران رسیده، از همۀ همکاران خواسته شده که «در دفاع از ظلمستیزی و عدالتخواهی و آزادیخواهی» موضع خود را ابراز کنند.
در این بیانیه آمده است که «شنیدهنشدن صدای بخش بزرگی از جامعه در ساختار حاکمیت و تداوم رویهها و تصمیمهای نادرست منجر به جریحهدار شدن وجدان جمعی، ریختهشدنِ خون افراد بیگناه و عزادار شدن ملتِ ایران شده است».
امضاکنندگان بیانیه «اعتراضِ دانشجویان به ظلم و رویههای غلط ساختاری» را «نشاندهندۀ تعهد اخلاقی، پویایی فضای دانشگاه و وفاداری دانشجویان به آرمانهای گرانقدری چون ظلمستیزی و عدالتخواهی و آزادیخواهی» دانستهاند و گفتهاند در برابر کنشگری اخلاقی و انسانی دانشجویان معترض «سرِ تعظیم» فرود میآورند.
آنها همچنین خواهان آزادی این دانشجویان بازداشت شده و «حضور آنها سرِ کلاسهای درس در اسرع وقت» شدهاند.
در میان امضاکنندگان این بیانیه اسامی اساتید شناختهشدهای همچون صدیقه شکوریراد، مقصود فراستخواه، بشیر معتمدی،نهال نفیسی، سیمین فصیحی، مریم عادل، علیرضا حسین بهشتی، امیرحسین خداپرست، یوسف اباذری، فرهاد اردلان، حسن امیریآرا، مهدی تکیه، مینو حجت، فرشاد مومنی، اشرف بروجردی، علیاصغر خدایاری و محمد ستاریفر به چشم میخورد.
از طرفی دیگر جمعی از دانشگاهیان و پژوهشگران ایرانی خارج از کشور نیز با اعلام حمایت از «بیانیه اساتید داخل کشور» ، «خواهان آزادی فوری همه دستگیر شدگان اعتراضات مدنی و سیاسی و تضمین راهپیماییهای عاری از خشونت و توقف سرکوب معترضین» و تعقیب قانونی «عاملان و آمران کشتار مردم معترض» شدند.
این بیانیه به امضاء چهرههای شناختهشدهای چون ابراهیم سلطانی، احمد صدری، اروند آبراهامیان، آصف بیات،
جلیل روشندل، حسن یوسفی اشکوری، رامین جهانبگلو، زیبا میرحسینی، عباس امانت، علی میرسپاسی، فاطمه حقیقتجو، فاطمه شمس، فاطمه کشاورز، فرزانه میلانی، کاظم علمداری، کاوه احسانی، محمدرضا نیکفر، محمود صدری، مهرانگیز کار،محسن کدیور، مهرزاد بروجردی، نیره توحیدیو هما کاتوزیان رسیده است
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/105655
سایت خبری تحلیلی زیتون
«ظلمستیزی، عدالتخواهی، آزادیخواهی»؛ اساتید و دانشجویان سراسر کشور در آستانه اعتصاب | سایت خبری تحلیلی زیتون
زیتون-دانشجویان بیش از ۱۰۰ دانشگاه در سراسر ایران در واکنش به قتل حکومتی مهسا امینی و سرکوب معترضان در خیابان، از دوشنبه چهارم مهر اعتصاب کردهاند و گفتهاند تا زمانی که دانشجویان بازداشت شده آزاد نشوند، در کلاسهای درس حاضر نخواهند شد. منابع نزدیک به فعالان…
👍17👎1👏1
چهارده روز گذشته به روایت تصویر، کاری از مٓمٓد نقاشباشی
اکانت اینستاگرام: mo.rasoulipour@
اکانت اینستاگرام: mo.rasoulipour@
👍13❤7👎1😱1