قالیباف: هدف مذاکرات پایان جنگ است، نه عادی‌سازی روابط با آمریکا

محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس در تازه‌ترین پیام صوتی خود گفته هدف مذاکرات جاری «پایان جنگ و ایجاد امنیت پایدار» است و نه عادی‌سازی روابط با آمریکا.

قالیباف در این پیام همچنین گفته «قرار نیست یا جنگ کنیم یا مذاکره؛ قرار است به وقت خود جنگ کنیم و به وقت خود مذاکره کنیم.»

آقای قالیباف در بخش دیگری از سخنانش، بدون نام بردن از افراد یا جریان‌های مشخص، از کسانی انتقاد کرده که به گفته او «به اسم تبعیت از رهبری» برخلاف مواضع اعلام‌شده عمل می‌کنند .
این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که دونالد ترامپ به نزدیک شدن یک توافق جامع با ایران امیدوار شده است.

محکومیت سه وکیل دادگستری در شیراز به حبس و ممنوعیت خروج از کشور

بر اساس اعلام «کمپین آزادشان می‌کنیم»، شعبه اول دادگاه انقلاب شیراز نازنین سالاری، محمود طراوت‌روی و مسعود احمدیان، سه وکیل دادگستری، را به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به مجموعاً سه سال حبس و دو سال ممنوعیت خروج از کشور همراه با ابطال گذرنامه محکوم کرده است.
این کمپین می‌گوید این سه وکیل از فعالان باسابقه در پرونده‌های سیاسی، عقیدتی و امنیتی هستند و سال‌ها در حوزه دفاع از متهمان و زندانیان فعالیت کرده‌اند.
به گزارش «کمپین آزادشان می‌کنیم»، دلیل تشکیل پرونده و صدور حکم علیه این وکلا، مشارکت در سمینارها و فعالیت‌های مرتبط با منع خشونت علیه زنان و کودکان، مخالفت با ازدواج کودکان و همچنین اطلاع‌رسانی درباره وضعیت موکلان و موارد نقض حقوق آنان عنوان شده است.
این کمپین صدور احکام قضایی علیه این سه وکیل را بخشی از فشارها بر وکلای مستقل و فعالان مدنی در ایران دانسته و خواستار آزادی فوری آنان شده است.
«کمپین آزادشان می‌کنیم» همچنین خواستار آزادی تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی، لغو مجازات اعدام و افزایش نظارت نهادهای حقوق بشری بین‌المللی بر وضعیت زندان‌ها و زندانیان در ایران شده است.

حمله به پتروشیمی کارون و نگرانی‌ها درباره پیامدهای زیست‌محیطی و صنعتی آن

در پی گزارش‌ها از حمله اسراییل به مجتمع پتروشیمی کارون در منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر، مقام‌های محلی از اصابت دو پرتابه به این تأسیسات خبر داده‌اند.

روابط عمومی سازمان منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی اعلام کرده است که در این حادثه تاکنون گزارشی از تلفات انسانی دریافت نشده و بررسی میزان خسارات همچنان ادامه دارد.

ارتش اسرائیل پیش‌تر اعلام کرده بود که به چند هدف در تأسیسات پتروشیمی ماهشهر حمله کرده است

پتروشیمی کارون یکی از مجتمع‌های تولید مواد شیمیایی پایه در منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر است که در زنجیره تولید ایزوسیانات‌ها و محصولات پلی‌یورتان فعالیت دارد.

کارشناسان حوزه صنعت شیمیایی می‌گویند این مواد در صورت بروز حوادثی مانند آتش‌سوزی یا آسیب به واحدهای تولیدی می‌توانند خطرات زیست‌محیطی ایجاد کنند. از جمله این خطرات، احتمال انتشار گازهای سمی مانند فسژن و سایر ترکیبات تحریک‌کننده در هوا عنوان می‌شود.

پیش‌تر نیز این مجتمع در سال ۱۴۰۳ از یک مورد انتشار محدود گاز فسژن خبر داده بود که به گفته شرکت، به سرعت مهار شده است.

همچنین تحلیلگران اقتصادی هشدار داده‌اند که هرگونه اختلال در فعالیت این مجتمع می‌تواند بر زنجیره تأمین مواد اولیه صنایع پایین‌دستی از جمله فوم، مبلمان، ساختمان و خودروسازی اثر گذاشته و موجب نوسان در بازار برخی مواد شیمیایی شود.

میزان دقیق خسارات و پیامدهای احتمالی این حادثه هنوز به‌طور رسمی اعلام نشده است.

تشدید اختلافات در میان نیروهای نزدیک به حاکمیت؛ مناقشه بر سر رهبری، مذاکرات و تنگه هرمز

همزمان با افزایش تنش‌ها پس از نقض آتش‌بس میان ایران، آمریکا و اسرائیل و از سر گرفته شدن حملات متقابل، اختلافات و جدال‌های لفظی میان چهره‌های سیاسی و رسانه‌ای نزدیک به حاکمیت نیز شدت گرفته است.

طی روزهای اخیر، شماری از فعالان سیاسی و رسانه‌ای اصولگرا در شبکه اجتماعی ایکس درباره نحوه تفسیر مواضع مجتبی خامنه‌ای، سیاست‌های دولت و نتایج مذاکرات اخیر وارد مناقشه شده‌اند.

هاتف صالحی، فعال رسانه‌ای نزدیک به جریان اصولگرا، در پیامی خطاب به نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی نسبت به آنچه «تفسیر به رأیِ امر ولی» خواند هشدار داد و مدعی شد برخی افراد با انتساب دیدگاه‌های شخصی خود به رهبر جمهوری اسلامی در حال ایجاد شکاف میان حاکمیت و جامعه هستند.

این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که پس از انتخاب مجتبی خامنه‌ای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی، بحث‌هایی در میان جریان‌های مختلف حامی حکومت درباره نحوه تبیین و اجرای دیدگاه‌های او شکل گرفته است. برخی منتقدان نیز نسبت به تلاش گروه‌هایی برای سخن گفتن به نام رهبر یا مصادره مواضع او هشدار داده‌اند.

در همین حال، محسن صالحی‌خواه، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی، در مطلبی با تأکید بر اینکه رهبر جمهوری اسلامی «مصون از نقد و خطا نیست»، خواستار پرهیز از نگاه تقدس‌آمیز به جایگاه رهبری شد؛ اظهاراتی که واکنش برخی چهره‌های اصولگرا را در پی داشت.

بخش دیگری از این مناقشات به پیامدهای مذاکرات اخیر و وضعیت تنگه هرمز مربوط می‌شود. مجتبی زارعی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، در واکنش به ادعاهایی درباره واگذاری ترتیبات امنیتی تنگه هرمز به آمریکا، به نقل از یک مقام ارشد نظامی گفت کنترل این آبراه همچنان در اختیار جمهوری اسلامی است و هیچ توافقی برای واگذاری مدیریت آن صورت نگرفته است.

همزمان، یوسف پزشکیان، فرزند رئیس‌جمهور ایران، برخی منتقدان دولت را متهم کرد که تلاش می‌کنند میان رئیس‌جمهور، رهبر جمهوری اسلامی و افکار عمومی شکاف ایجاد کنند. او این رویکرد را «خطایی بزرگ» توصیف کرد.

در سوی دیگر، برخی چهره‌های نزدیک به نهادهای امنیتی و نظامی نیز با اشاره به حوادث اخیر در خلیج فارس، از احتمال افزایش تنش نظامی میان ایران و آمریکا سخن گفته‌اند. از جمله علی قلهکی در پیامی مدعی شد واکنش گسترده مقام‌های آمریکایی به سقوط یک بالگرد آپاچی در منطقه می‌تواند نشانه‌ای از آماده‌سازی افکار عمومی برای اقدام نظامی جدید باشد.

شبکه جهانی آزادی زندانیان سیاسی: یک شهروند بهایی در شیراز در بلاتکلیفی قضایی است؛ پوریا امینی به پنج سال زندان محکوم شد

شبکه جهانی آزادی زندانیان سیاسی از ادامه بازداشت موقت پژمان زارع، شهروند بهایی ساکن شیراز، و همچنین صدور حکم پنج سال زندان برای پوریا امینی، دانشجوی سابق دانشگاه مشهد و فرزند هاشم امینی، زندانی سیاسی سابق، خبر داده است.

بر اساس گزارش این نهاد حقوق بشری، آقای زارع پس از ۵۷ روز نگهداری در بازداشتگاه اداره اطلاعات، در ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ به بند قرنطینه زندان عادل‌آباد شیراز منتقل شده و از آن زمان تاکنون همچنان در بازداشت موقت و بلاتکلیفی قضایی به سر می‌برد.

به گفته شبکه جهانی آزادی زندانیان سیاسی، او از حق انتخاب وکیل مورد نظر خود و همچنین اعزام به پزشکی قانونی برای بررسی صدمات واردشده در دوران بازداشت محروم مانده است. این گزارش همچنین حاکی است که خانواده او از پیگیری پرونده منع شده‌اند و هنوز جلسه‌ای برای رسیدگی به اتهامات وی در شعبه بازپرسی دادگاه تشکیل نشده است.

این نهاد حقوق بشری می‌گوید آقای زارع تمامی اتهامات مطرح‌شده علیه خود را رد کرده و معتقد است این اتهامات به دلیل باورهای مذهبی او مطرح شده‌اند. به گفته این منبع، فرزند یک‌ساله او نیز حدود سه ماه است که از دیدار با پدرش محروم بوده است.

شبکه جهانی آزادی زندانیان سیاسی همچنین از صدور حکم پنج سال زندان برای پوریا امینی خبر داده است. بر اساس این گزارش، آقای امینی که پیش‌تر چند ماه را در زندان گناباد سپری کرده و سپس با وثیقه سه میلیارد تومانی آزاد شده بود، در مرحله نخست رسیدگی قضایی از اتهاماتی از جمله اخلال در نظم عمومی، شورش خیابانی و توهین به رهبری تبرئه شده بود.

به گزارش این نهاد، تصاویر دوربین‌های نظارتی، از جمله دوربین‌های پمپ‌بنزین شهر، اظهارات برخی شاهدان و گزارش‌های ارائه‌شده به دادگاه از جمله مستنداتی بوده‌اند که در صدور رأی اولیه نقش داشته‌اند.

شبکه جهانی آزادی زندانیان سیاسی می‌گوید پس از ادامه روند رسیدگی به پرونده، درخواست صدور مجموعاً ۱۳ سال حبس برای آقای امینی مطرح شد و در نهایت حکم پنج سال زندان برای او صادر و به صورت رسمی ابلاغ شد.

این نهاد از فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، کنشگران مدنی و رسانه‌های مستقل خواسته است درباره این پرونده‌ها اطلاع‌رسانی کنند و خواستار بررسی مجدد پرونده پوریا امینی و رسیدگی به وضعیت پژمان زارع شده است.

مقام‌های قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران تاکنون درباره جزئیات این دو پرونده واکنشی منتشر نکرده‌اند.

نتایج یک پژوهش اجتماعی: معترضان دی‌ماه ۱۴۰۴ هیجان‌زده نبودند

نتایج یک پژوهش اجتماعی که بر پایه بررسی صفحات اینستاگرام ۹۵۶ نفر از کشته‌شدگان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ انجام شده، تصویری از ویژگی‌های جمعیتی، گرایش‌های‌ سیاسی و تحولات ذهنی این افراد ارائه می‌دهد.

این مطالعه که توسط ابوالفضل حاجی‌زادگان، پژوهشگر اجتماعی، انجام شده، با تحلیل پست‌ها، استوری‌های هایلایت‌شده، الگوهای تعامل و شبکه‌های ارتباطی کشته‌شدگان، بخشی از جهان اجتماعی و سیاسی آنان را بازسازی کرده است.
بر اساس یافته‌های این پژوهش، بیشترین تعداد کشته‌شدگان به استان‌های تهران، اصفهان و البرز تعلق داشته‌اند و استان‌های گیلان، خراسان رضوی، مازندران و فارس در رتبه‌های بعدی قرار گرفته‌اند.
این بررسی همچنین نشان می‌دهد حدود دو سوم جان‌باختگان کمتر از ۳۰ سال سن داشته‌اند؛ موضوعی که به گفته پژوهشگر، بیانگر نقش پررنگ نسل جوان در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ است. سهم زنان در میان کشته‌شدگان نیز از ۹ درصد در اعتراضات سال ۱۴۰۱ به ۱۳ درصد در سال ۱۴۰۴ افزایش یافته است.
در بخش دیگری از این پژوهش، با استفاده از شاخص‌های تحلیل شبکه‌های اجتماعی، رضا پهلوی، آیسان اسلامی و علی کریمی به‌ترتیب به عنوان مهم‌ترین مراجع اثرگذار در میان افراد مورد بررسی معرفی شده‌اند.
بر اساس این داده‌ها، نزدیک به سه نفر از هر هفت کشته‌شده در نمونه آماری، صفحه رضا پهلوی را دنبال می‌کرده‌اند. این نسبت در استان گیلان به حدود سه نفر از هر پنج نفر و در استان اصفهان به حدود یک نفر از هر سه نفر می‌رسیده است.
پژوهش همچنین نشان می‌دهد بخش‌هایی از شبکه اجتماعی معترضان که صدای سیاسی پررنگ‌تری داشته‌اند، عمدتاً حول صفحاتی شکل گرفته‌اند که از شاخص اثرگذاری بالاتری برخوردار بوده‌اند و گردانندگان آن‌ها از سوی حامیان خود با عنوان «وطن‌پرست» شناخته می‌شوند.
بررسی محتوای ۷۹۲۶ پست منتشرشده توسط این افراد در فاصله سال‌های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴ نیز حاکی از تغییراتی در وضعیت عاطفی و ذهنی آنان است. بر اساس نتایج این مطالعه، میزان محتوای مرتبط با شادی در این دوره کاهش یافته، در حالی که نشانه‌های تاب‌آوری، مقاومت در شرایط دشوار و تمایل به ادامه کنشگری اجتماعی و سیاسی افزایش پیدا کرده است.
به گفته پژوهشگر، احساس غم پس از افزایش قابل توجه در سال ۱۴۰۱ در سطحی نسبتاً پایدار باقی مانده و هم‌زمان مضامین اعتراضی و استفاده از طنز در مواجهه با واقعیت‌های پیرامون نیز رشد کرده است.
ابوالفضل حاجی‌زادگان در جمع‌بندی این پژوهش می‌گوید یافته‌ها نشان می‌دهد معترضان دی‌ماه ۱۴۰۴ «به‌صورت ناگهانی یا در اثر جو‌زدگی» وارد خیابان‌ها نشده‌اند، بلکه رفتار اعتراضی آنان در چارچوب شرایط و موقعیت اجتماعی و سیاسی‌ای شکل گرفته که در آن قرار داشته‌اند. به گفته او، این نتایج از این دیدگاه حمایت می‌کند که اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ را نمی‌توان صرفاً محصول واکنش‌های هیجانی و کوتاه‌مدت دانست.

نگرانی چهره‌های تندرو جمهوری اسلامی از توافق احتمالی ایران و آمریکا

انتشار گزارش‌هایی درباره نزدیک شدن ایران و آمریکا به امضای یک توافق اولیه، نگرانی رسانه‌های نزدیک به جریان اصولگرا و برخی چهره‌های سیاسی منتقد مذاکره را برانگیخته است.

سایت رجانیوز در گزارشی با لحنی انتقادی، ادعاهای مطرح‌شده در رسانه‌های غربی درباره برگزاری مراسم امضای توافق در اروپا را زیر سؤال برده و آن را «نمایش سیاسی» در جهت تقویت جایگاه دونالد ترامپ توصیف کرده است.
در این گزارش ادعا شده است که ممکن است مراسم امضای توافق ۶۰ روزه میان ایران و آمریکا در ژنو و هم‌زمان با سالروز تولد ترامپ با حضور مقام‌هایی از دو طرف برگزار شود. این ادعاها تاکنون به‌طور رسمی تأیید نشده است.
رجانیوز با انتقاد از این سناریو نوشته است که برگزاری چنین مراسمی می‌تواند به آمریکا و به‌ویژه دونالد ترامپ امکان دهد از توافق احتمالی به عنوان دستاورد سیاسی استفاده کند. این رسانه همچنین نسبت به انتقال مذاکرات از سطح غیرمستقیم به اشکال علنی‌تر و مستقیم‌تر ابراز انتقاد کرده است.
در کنار این مواضع رسانه‌ای، سیدمحمود نبویان، نماینده مجلس و از چهره‌های شناخته‌شده جبهه پایداری نیز به روند مذاکرات و مفاد احتمالی توافق هشدار داده است.
او با اشاره به گزارش‌های منتشرشده درباره توافق ۶۰ روزه، از جمله در حوزه تنگه هرمز و کاهش تحریم‌ها، مدعی شده است که برخی مفاد منتسب به پیش‌نویس توافق می‌تواند به زیان ایران تمام شود.
نبویان همچنین نسبت به «عادی‌سازی ارتباط با آمریکا» و شکل برگزاری احتمالی توافق ابراز نگرانی کرده و خواستار پرهیز از آنچه «تضعیف خطوط قرمز سیاسی» توصیف کرده، شده است.
خبرگزاری رویترز به نقل از یک مقام ارشد دولت آمریکا گزارش کرده واشنگتن طبق توافق با ایران، اورانیوم غنی‌شده را دریافت خواهد کرد.

حملات به مذاکره‌کنندگان؛ نشانه‌ای از تضعیف جایگاه رهبر جدید؟

با نزدیک شدن ایران و آمریکا به امضای یک تفاهم‌نامه مقدماتی، واکنش‌های تند مخالفان و موافقان مذاکرات بار دیگر پرسش‌هایی را درباره جایگاه و نقش مجتبی خامنه‌ای در ساختار تصمیم‌گیری جمهوری اسلامی مطرح کرده است.

بخشی از جریان‌های نزدیک به جبهه پایداری و مخالف هرگونه توافق با آمریکا، محمدباقر قالیباف، عباس عراقچی و دیگر مسئولان دخیل در روند مذاکرات را به «عدول از خطوط رهبری» و حتی «خیانت» متهم کرده‌اند. برخی از این منتقدان با استناد به مواضع پیشین اعلام شده منتسب به مجتبی خامنه‌ای درباره مذاکرات هسته‌ای، توافق احتمالی را اقدامی در تعارض با اراده رهبری توصیف کرده‌اند.

از سوی دیگر، حامیان مذاکرات نیز به این حملات واکنش نشان داده‌اند. آنان منتقدان توافق را به ایجاد شکاف در حاکمیت و تضعیف انسجام سیاسی متهم کرده و تأکید کرده‌اند که تصمیمی در این سطح نمی‌تواند بدون هماهنگی با بالاترین سطوح قدرت اتخاذ شده باشد. برخی چهره‌های نزدیک به دولت و حاکمیت، منتقدان را متهم کرده‌اند که با مواضع تند خود «آب به آسیاب دشمن می‌ریزند» و برخلاف رویه رسمی نظام عمل می‌کنند.

مجموع این واکنش‌ها تصویری متناقض از جایگاه رهبری ارائه می‌دهد. اگر ادعای مخالفان مذاکرات مبنی بر مخالفت رهبر با توافق صحیح باشد، این پرسش مطرح می‌شود که چگونه دولت، مجلس و نهادهای عالی امنیتی می‌توانند برخلاف نظر او تا آستانه امضای توافق پیش بروند. در مقابل، اگر مذاکرات با تأیید رهبری در جریان است، شدت حملات جریان‌های تندرو به مذاکره‌کنندگان نشان می‌دهد که آنان یا از تصمیم واقعی مرکز قدرت بی‌اطلاع‌اند یا برعکس اخباری از واقعیت شکل گرفته در راس قدرت می‌دانند که خود را ملزم به تبعیت از تصمیمات آن نمی‌بینند.

از این منظر، هر دو روایت به یک نتیجه مشابه منتهی می‌شود: جایگاه رهبری در مدیریت بحران و هدایت نیروهای سیاسی با ابهام روبه‌رو شده است. این وضعیت می‌تواند نشانه‌ای از دو سناریو باشد؛ مجتبی خامنه‌ای هنوز در موقعیتی نیست که بتواند وظایف رهبری را عهده دار شود و بر خلاف قانون اساسی در این سمت قرار گرفته است، یا به دلایل سیاسی و امنیتی ترجیح داده شده است که مسئولیت مستقیم توافق متوجه او نباشد و هزینه‌های احتمالی آن بر عهده دولت و مذاکره‌کنندگان قرار گیرد.

در هر صورت، جدال لفظی میان موافقان و مخالفان توافق بیش از آنکه درباره جزئیات مذاکرات باشد، به آزمونی برای سنجش میزان نفوذ و اقتدار رهبری جدید جمهوری اسلامی تبدیل شده است؛ آزمونی که پاسخ آن طی چند روز آینده روشن خواهد شد.

اعلام توافق ایران و آمریکا در روز تولد ترامپ

نخست‌وزیر پاکستان و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، از دستیابی تهران و واشینگتن به توافق خبر دادند؛ توافقی که پس از ۲ ماه مذاکره فشرده و در حالی اعلام شده که هنوز جزئیات کامل آن به طور رسمی منتشر نشده است.

صداوسیما نیز با استناد به اظهارات نخست‌وزیر پاکستان وخبر دستیابی دو کشور به توافق را منتشر کرده ‌است. دونالد ترامپ این توافق را «گامی مهم برای ثبات منطقه» توصیف کرده و گفته است که مذاکرات به نتیجه رسیده است.

اعلام این توافق در شرایطی صورت می‌گیرد که حمله اسراییل به بیروت و واکنش احتمالی ایران، امکان لغو امضای این توافق را دامن زده بود.


شماری از فعالان سیاسی و کاربران شبکه‌های اجتماعی از این توافق استقبال کرده و آن را نتیجه «واقع‌گرایی سیاسی» و ترجیح منافع ملی بر تقابل‌های ایدئولوژیک دانسته‌اند. در مقابل، اعلام توافق با واکنش تند جریان‌های موسوم به جبهه پایداری و دیگر مخالفان مذاکره با آمریکا روبه‌رو شده است.

برخی از چهره‌های نزدیک به این جریان، محمدباقر قالیباف و عباس عراقچی را به عدول از اصول اعلام‌شده جمهوری اسلامی متهم کرده‌ و حتی در تجمعات خیاباتی خواستار اعدام عباس عراقچی شدند.

برخی رسانه‌ها و فعالان اصولگرا نیز نسبت به زمان و نحوه اعلام توافق انتقاد کرده‌اند. هم‌زمانی اعلام توافق با سالروز تولد دونالد ترامپ و انتشار گزارش‌هایی درباره نقش مستقیم مقام‌های ارشد آمریکایی در مراسم امضای آن، از جمله موضوعاتی بوده که در میان مخالفان بازتاب گسترده‌ای یافته است.


مخالفان توافق می‌گویند مشخص نیست تهران در برابر امتیازهای احتمالی اقتصادی یا هسته‌ای چه تعهداتی پذیرفته و آیا این توافق از حمایت پایدار ساختار قدرت در ایران برخوردار خواهد بود یا نه.


با وجود اعلام دستیابی به توافق، هنوز متن کامل آن منتشر نشده و مقام‌های ایرانی نیز جزئیات دقیقی از مفاد توافق ارائه نکرده‌اند. به همین دلیل بسیاری از ارزیابی‌ها درباره پیامدهای آن همچنان مبتنی بر گمانه‌زنی است.

در روزهای آینده و با انتشار جزئیات بیشتر، روشن‌تر خواهد شد که آیا این توافق می‌تواند به کاهش پایدار تنش میان ایران و آمریکا منجر شود یا همانند برخی توافق‌های پیشین با مخالفت‌های داخلی و تحولات منطقه‌ای روبه‌رو خواهد شد.

سقوط ادامه‌دار قدرت خرید؛ کارگر ایرانی زیر فشار تورم

شورایعالی کار در سال جاری حداقل دستمزد روزانه کارگران را ۵۵۴ هزار تومان تعیین کرده است؛ رقمی که با وجود افزایش حدود ۶۰ درصدی نسبت به سال گذشته، در برابر رشد شدید قیمت کالاهای اساسی از جمله گوشت قرمز، از کاهش محسوس قدرت خرید حکایت دارد.

به گزارش خبرنگار ایلنا، این دستمزد در شرایط فعلی تنها امکان خرید حدود ۲۳۰ تا ۲۵۰ گرم ران گوسفندی ممتاز را فراهم می‌کند، در حالی که همین مقدار در سال‌های گذشته کمی بیشتر بوده است.
بررسی روند قیمت‌ها نشان می‌دهد هر کیلو ران گوسفندی ممتاز از حدود ۷۰۰ هزار تومان در سال ۱۴۰۲ به بیش از ۲ میلیون و ۳۸۰ هزار تومان در سال جاری رسیده است. در همین بازه زمانی، دستمزد روزانه کارگران نیز از حدود ۱۷۶ هزار تومان به ۵۵۴ هزار تومان افزایش یافته، اما رشد هزینه‌ها به‌مراتب سریع‌تر بوده و همین موضوع باعث شده اثر افزایش مزد در معیشت واقعی کارگران خنثی شود.
در گزارش‌های میدانی ایلنا همچنین به روایت کارگران و فعالان صنفی اشاره شده که تأکید دارند بخش بزرگی از مزدبگیران برای تأمین هزینه‌های اولیه زندگی ناچار به چندشیفت‌کاری هستند و حتی امکان پس‌انداز یا برنامه‌ریزی برای آینده را از دست داده‌اند. به گفته آنان، شکاف میان درآمد و هزینه‌های زندگی به‌ویژه در حوزه خوراکی، مسکن و درمان به سطحی رسیده که بسیاری از خانوارهای کارگری در وضعیت «بقا» قرار گرفته‌اند.

بودجه نظامی ایران؛ هزینه‌های واقعی در ساختاری غیرشفاف و چندمنبعی

بودجه نظامی در ایران، برخلاف ظاهر عددی آن در لوایح سالانه، در عمل در یک ساختار چندلایه و پیچیده توزیع می‌شود؛ ساختاری که باعث می‌شود تصویر شفافی از مجموع هزینه‌های دفاعی و امنیتی کشور در دسترس نباشد.

گزارش «نبض ایران» در این زمینه نشان می‌دهد که آنچه در ردیف‌های رسمی بودجه به‌عنوان هزینه‌های نیروهای مسلح ثبت می‌شود، تنها بخشی از جریان واقعی منابع مالی در این حوزه است.
بر اساس این گزارش، بخش قابل توجهی از تأمین مالی نهادهای نظامی و امنیتی از مسیرهایی خارج از بودجه عمومی دولت انجام می‌شود؛ از جمله شرکت‌های وابسته، صندوق‌ها، نهادهای اقتصادی و سازوکارهای فرابودجه‌ای که در لایحه سالانه به‌طور مستقیم شفاف‌سازی نمی‌شوند. همین موضوع باعث شده تحلیل دقیق از سهم واقعی بخش نظامی در اقتصاد کشور با دشواری همراه باشد.
در این ساختار چندلایه، نقش نهادهای مختلفی که هر یک به‌نوعی در زنجیره تأمین مالی نیروهای مسلح قرار دارند، برجسته است. به گفته تحلیلگران، پراکندگی منابع مالی و تعدد مسیرهای تخصیص بودجه، همزمان که امکان انعطاف‌پذیری را افزایش می‌دهد، اما سطح پاسخ‌گویی و شفافیت مالی را کاهش می‌دهد.
«نبض ایران» در بخش دیگری از گزارش خود تأکید می‌کند که این وضعیت، ارزیابی سیاست‌های کلان دفاعی و همچنین سنجش نسبت هزینه‌های نظامی با دیگر بخش‌های رفاهی و توسعه‌ای را با چالش مواجه می‌سازد. در نتیجه، تصویر ارائه‌شده در اسناد رسمی بودجه‌ای، لزوماً بازتاب کامل واقعیت مالی این حوزه نیست.

فرهنگیان بازنشسته: نبود انسجام، مطالبه‌گری صنفی را به حاشیه رانده است

بیش از یک سال از آغاز کارزار پیگیری مطالبات فرهنگیان بازنشسته می‌گذرد؛ کارزاری که خرداد سال گذشته با هدف اعتراض به نحوه محاسبه حقوق بازنشستگان فرهنگی و درخواست اجرای کامل قوانین مرتبط با حقوق و بیمه آنان آغاز شد. با این حال، آمار امضاهای ثبت‌شده نشان می‌دهد که این مطالبه جمعی در طول یک سال گذشته با استقبال گسترده بدنه فرهنگیان بازنشسته روبه‌رو نشده است.

این کارزار که به قلم مزبان حبیبی و خطاب به رئیس‌جمهور، وزیر آموزش و پرورش، رئیس سازمان بازنشستگی کشوری و نمایندگان مجلس در تارنمای «کارزار» منتشر شد، خواستار لحاظ شدن تمامی مؤلفه‌های مشمول کسور بازنشستگی در احکام حقوقی فرهنگیان بازنشسته، اجرای صحیح ماده ۸۵ قانون مدیریت خدمات کشوری درباره بیمه درمانی، شفافیت در صدور احکام و افزایش حقوق متناسب با نرخ تورم شده بود. امضاکنندگان تأکید کرده‌اند بخشی از مزایای دوران اشتغال که بابت آن کسور بازنشستگی پرداخت شده، در تعیین حقوق بازنشستگی نادیده گرفته می‌شود.

گزارش تازنمای داوطلب حاکی است با وجود تمدید مهلت این کارزار، میزان مشارکت فرهنگیان بازنشسته تا روزهای پایانی کمتر از حد انتظار بود و تنها در روزهای اخیر به حدود ۶۸ درصد حد نصاب تعیین‌شده رسیده است. این وضعیت از نگاه بسیاری از فعالان صنفی نشان‌دهنده ضعف انسجام و مشارکت جمعی در میان بازنشستگان فرهنگی است؛ موضوعی که خود آنان نیز در شبکه‌های اجتماعی و کانال‌های تخصصی بارها به آن اشاره کرده‌اند.

بررسی پیام‌ها و گفت‌وگوهای منتشرشده در گروه‌ها و کانال‌های فرهنگیان بازنشسته نشان می‌دهد که در هفته‌های اخیر، به‌ویژه پس از دوره قطعی اینترنت و شرایط بحرانی ناشی از جنگ، تلاش‌ها برای احیای مطالبات صنفی افزایش یافته است. بسیاری از کاربران با تأکید بر دشوارتر شدن شرایط معیشتی، همکاران خود را به امضای کارزارها، حضور در تجمعات قانونی و استفاده از ظرفیت رسانه‌ها برای طرح مطالبات دعوت می‌کنند.

در این میان، بخشی از فرهنگیان بازنشسته معتقدند که کم‌توجهی مسئولان به مطالبات آنان تنها نتیجه سیاست‌های دولت نیست، بلکه به پراکندگی و ضعف سازمان‌یافتگی خود بازنشستگان نیز بازمی‌گردد. از همین رو، در فضای مجازی بیش از آنکه انتقادها متوجه مسئولان باشد، تلاش برای تقویت همبستگی صنفی و جلب مشارکت همکاران در پیگیری مطالبات مشترک دیده می‌شود؛ رویکردی که از نگاه آنان می‌تواند شرط لازم برای شنیده شدن صدای بازنشستگان در نهادهای تصمیم‌گیر باشد.

واکنش‌ها به پیام منتسب به مجتبی خامنه‌ای؛ از گمانه‌زنی درباره غیبت تا تلاش برای مشروعیت‌بخشی به توافق با آمریکا

در پی انتشار پیام منتسب به مجتبی خامنه‌ای درباره تأیید تفاهم‌نامه میان ایران و آمریکا، موجی از تحلیل‌ها و واکنش‌ها در شبکه‌های اجتماعی و محافل سیاسی شکل گرفته است.

این پیام که در ادامه فضای ایجادشده پس از اعلام توافق تهران و واشینگتن منتشر شد، بیش از آنکه بر مفاد توافق متمرکز باشد، به موضوع جایگاه سیاسی و حتی وضعیت حضور یا غیبت مجتبی خامنه‌ای در عرصه عمومی دامن زده است.
برخی تحلیلگران نزدیک به جریان‌های سیاسی داخل کشور، پیام مزبور را دارای چند کارکرد سیاسی ارزیابی کرده‌اند. به باور آنان، تأکید بر اینکه تأیید توافق برخلاف تمایل شخصی نویسنده اما در چارچوب تعهدات رئیس‌جمهور انجام شده، از یک‌سو اهرم چانه‌زنی برای جریان‌های تندرو حفظ می‌کند و از سوی دیگر مانع شکل‌گیری پرسش‌ها درباره غیبت طولانی‌مدت مجتبی خامنه‌ای می‌شود. این گروه همچنین معتقدند پیام مذکور در عمل به تصمیمات دولت مسعود پزشکیان مشروعیت بیشتری می‌بخشد و او را به عنوان مدیر اجرایی اصلی کشور به رسمیت می‌شناسد.
همزمان گروهی دیگر از کاربران و فعالان سیاسی، اصل انتساب پیام به مجتبی خامنه‌ای را محل تردید دانسته‌اند. آنان به نبود پیام‌های تصویری، صوتی یا حتی امضای رسمی در پای پیام‌های منتشرشده اشاره کرده و معتقدند با وجود شکاف‌های امنیتی گسترده در سال‌های اخیر، پنهان ماندن وضعیت شخصیتی با چنین جایگاه سیاسی دشوار به نظر می‌رسد. در مقابل، برخی کاربران استدلال کرده‌اند که اگر مجتبی خامنه‌ای در آستانه ایفای نقشی پررنگ‌تر در ساختار قدرت قرار داشته باشد، طبیعی است که تلاش کند میان خواست بدنه حامی حکومت و ضرورت‌های سیاسی از جمله توافق با آمریکا توازن برقرار کند.
بخش دیگری از واکنش‌ها بر محتوای پیام متمرکز بوده است. برخی ناظران، اشاره صریح به امکان «مذاکرات حضوری» با آمریکا را مهم‌ترین بخش پیام دانسته و آن را عبور از یکی از تابوهای دیرینه جمهوری اسلامی ارزیابی کرده‌اند. در همین حال، منتقدان با اشاره به نحوه نگارش متن، از جمله اعراب‌گذاری و تشدیدگذاری‌های غیرمعمول، آن را نشانه‌ای از ضعف در نگارش سیاسی یا تلاش برای القای سبک خاصی از بیان دانسته‌اند.
انتشار این پیام در شرایطی صورت می‌گیرد که از زمان اعلام تفاهم تهران و واشینگتن، بحث درباره آرایش جدید قدرت در جمهوری اسلامی و نقش چهره‌های نزدیک به بیت رهبری به یکی از محورهای اصلی گمانه‌زنی‌های سیاسی تبدیل شده است؛ گمانه‌زنی‌هایی که تاکنون هیچ مقام رسمی درباره آنها اظهار نظر نکرده است.

شورای اروپا: بهره‌کشی از کودکان در اروپا رو به افزایش است

گروه کارشناسان مبارزه با قاچاق انسان شورای اروپا (GRETA) در تازه‌ترین گزارش خود نسبت به افزایش قاچاق انسان با هدف بهره‌کشی از کودکان در کشورهای اروپایی هشدار داده است.

این نهاد اعلام کرده که کودکان و نوجوانان، به‌ویژه مهاجران بدون همراه و افراد آسیب‌پذیر، بیش از دیگران در معرض سوءاستفاده شبکه‌های تبهکاری قرار دارند.
بر اساس این گزارش، قربانیان تحت فشار یا اجبار قرار می‌گیرند تا در فعالیت‌های غیرقانونی مانند قاچاق مواد مخدر، سرقت، پولشویی، جعل اسناد و کلاهبرداری مشارکت کنند. کارشناسان می‌گویند باندهای سازمان‌یافته از شرایطی مانند فقر، بی‌خانمانی، بیکاری، اعتیاد و وضعیت نامطمئن اقامتی برای جذب و بهره‌کشی از قربانیان استفاده می‌کنند.

در هلند نیز آمارها نشان می‌دهد که بین ۷ تا ۱۵ درصد قربانیان قاچاق انسان، قربانی بهره‌کشی بوده‌اند.
این گزارش همچنین هشدار می‌دهد که بسیاری از این کودکان و نوجوانان به‌جای آنکه به‌عنوان قربانی شناخته شوند، به‌عنوان مجرم تحت پیگرد قرار می‌گیرند. «کانی رایکن»، رئیس (GRETA)، خواستار اجرای گسترده‌تر اصل «عدم مجازات قربانیان» شده و تأکید کرده است افرادی که تحت اجبار مرتکب جرم شده‌اند نباید به‌دلیل آن مجازات شوند.
شورای اروپا از دولت‌های عضو خواسته است با تقویت قوانین حمایتی و شناسایی بهتر قربانیان، از گسترش بهره‌کشی از کودکان و نوجوانان جلوگیری کنند.

افشای نامه سری منتسب به مجتبی خامنه‌ای در صدا و سیما؛ واکنش‌ها به درز اسناد تصمیم‌گیری‌های کلان

انتشار بخش‌هایی از یک نامه محرمانه منتسب به مجتبی خامنه‌ای در برنامه‌ای از صدا و سیمای جمهوری اسلامی، موجی از واکنش‌ها را در میان فعالان سیاسی و کاربران شبکه‌های اجتماعی برانگیخته است. این واکنش‌ها عمدتاً متوجه اصل انتشار سندی محرمانه از رسانه ملی و نقش چهره‌های نزدیک به جبهه پایداری در افشای جزئیات اختلافات درون حاکمیت درباره مذاکرات و تفاهم احتمالی با آمریکا بوده است.

ماجرا پس از آن بالا گرفت که حمید رسایی، امیرحسین ثابتی و حجت‌الاسلام سیدمحمود نبویان در روزهای اخیر به وجود اختلاف‌نظرهایی درباره روند مذاکرات اشاره کردند و نبویان در یکی از برنامه‌های تلویزیونی به مطالبی استناد کرد که منتقدان آن را بخشی از اسناد و مکاتبات محرمانه نهادهای عالی تصمیم‌گیر کشور دانسته‌اند. انتشار این مطالب از آنتن زنده صدا و سیما، انتقادهای گسترده‌ای را متوجه مدیریت این سازمان به ریاست پیمان جبلی کرده است.

بسیاری از کاربران نزدیک به جریان‌های میانه‌رو و اصولگرایان منتقد جبهه پایداری، این پرسش را مطرح کرده‌اند که چگونه اسناد و نامه‌های طبقه‌بندی‌شده در اختیار افرادی قرار گرفته که عضو نهادهای رسمی تصمیم‌گیر نیستند و چرا رسانه ملی امکان طرح چنین مطالبی را فراهم کرده است. برخی از آنان صدا و سیما را به تبدیل شدن به «تریبون جبهه پایداری» متهم کرده‌اند.

در میان واکنش‌ها، تعدادی از کاربران و فعالان سیاسی تأکید کرده‌اند که توجه افکار عمومی نباید صرفاً بر مخالفت سعید جلیلی متمرکز شود. آنان با اشاره به ترکیب اعضای شورای عالی امنیت ملی و شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا نوشته‌اند که افرادی مانند احمد وحیدی، امیر حاتمی، محمدباقر ذوالقدر، نمایندگان ستاد کل نیروهای مسلح و مسئولان ارشد اطلاعاتی از موافقان تفاهم مورد بحث بوده‌اند و این موضوع نشان می‌دهد مخالفت با آن محدود به بخشی از جریان تندرو بوده است.

همزمان برخی از حامیان دولت مسعود پزشکیان و محمدباقر قالیباف پا را فراتر گذاشته و مدعی شده‌اند انتشار این مطالب بخشی از تلاش برای شکست روند مذاکرات و تحت فشار قرار دادن دولت و مجلس است. در برخی از این واکنش‌ها از تعبیر «شبه‌کودتا» استفاده شده و از نهادهای امنیتی و قضایی خواسته شده است منشأ درز اطلاعات و اهداف سیاسی پشت پرده آن را بررسی کنند.

در مقابل، برخی حامیان جبهه پایداری از انتشار این اطلاعات دفاع کرده و آن را اقدامی در راستای آگاه‌سازی افکار عمومی توصیف کرده‌اند. برخی هم گفته‌اند اگر ادعاهای مطرح‌شده مستند باشد، افشای آن‌ها خود یک تخلف امنیتی است و اگر مستند نباشد، مطرح‌کنندگان این ادعاها باید پاسخگوی افکار عمومی باشند.

در حالی که تاکنون هیچ مقام رسمی درباره اصالت نامه منتسب به مجتبی خامنه‌ای و چگونگی انتشار آن در رسانه ملی توضیحی ارائه نکرده است، این رخداد بار دیگر اختلافات آشکار میان طیف‌های مختلف اصولگرا و رقابت بر سر پرونده مذاکرات با آمریکا را به کانون توجه افکار عمومی بازگردانده است.

فراخوان کمیته آزادی زندانیان سیاسی برای برگزاری گسترده «روز جهانی حمایت از زندانیان سیاسی ایران»

کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران فعالان مدنی و سیاسی، نهادها، سازمان‌ها و مدافعان حقوق بشر را به شرکت در برنامه های «روز جهانی حمایت از زندانیان سیاسی در ایران» فراخوانده است.

بر اساس این فراخوان، از ۱۸ تا ۲۴ ژوئن برنامه‌هایی شامل سمینارها و تجمعات اعتراضی در کشورهای مختلف برگزار خواهد شد.
روز شنبه ۲۰ ژوئن کنفرانسی در شهر تورنتوی کانادا با حضور خانواده‌های دادخواه، جان‌به‌دربردگان، فعالان سیاسی، نمایندگان نهادهای بین‌المللی، پزشکان و هنرمندان برگزار شد.

این کمیته در بیانیه خود با اشاره به تشدید سرکوب‌ها در ایران پس از اعتراضات سراسری سال‌های اخیر، اعلام کرده است که جمهوری اسلامی هم‌زمان با افزایش بازداشت‌ها و اجرای احکام اعدام، فشار بر زندانیان سیاسی را نیز گسترش داده است. به گفته این نهاد، در شرایط کنونی و به‌ویژه در فضای ناشی از جنگ و بحران‌های منطقه‌ای، جان زندانیان سیاسی بیش از گذشته در معرض خطر قرار دارد.

در این بیانیه آمده است که زندانیان سیاسی در زندان‌های ایران با محرومیت از خدمات درمانی، کمبود امکانات بهداشتی، دسترسی محدود به آب و غذای کافی و انواع فشارهای روحی و جسمی مواجه هستند. کمیته آزادی زندانیان سیاسی همچنین از انتقال برخی زندانیان به مکان‌های نامشخص و افزایش فشار بر خانواده‌های آنان ابراز نگرانی کرده است.

این کمیته با انتقاد از محدودیت‌های اینترنتی و فشار بر رسانه‌ها، تأکید کرده است که حکومت تلاش می‌کند اخبار مربوط به وضعیت زندانیان و نقض حقوق بشر را از افکار عمومی پنهان نگه دارد، اما «صدای زندانیان سیاسی و خانواده‌های دادخواه خاموش‌شدنی نیست».

کمیته آزادی زندانیان سیاسی از حامیان این کارزار خواسته است با شعارهای «زندانی سیاسی آزاد باید گردد» و «توقف و لغو حکم اعدام» در برنامه‌های این روز مشارکت کنند

شکاف هویتی یهودیان دیاسپورا و اسرائیل؛ روایت‌هایی از آمستردام

طی سال‌های اخیر، رابطه میان یهودیان خارج از اسرائیل و دولت اسرائیل به موضوعی پیچیده و گاه تنش‌زا تبدیل شده است؛ موضوعی که در زندگی روزمره برخی از یهودیان در شهرهایی مانند آمستردام نیز به‌وضوح دیده می‌شود.
گفت‌وگوی هفته‌نامه هلندی « خرونه آمستردامرز» روایت یک دانشجوی ۲۲ ساله اسرائیلی به نام «رونی» که اکنون در آمستردام زندگی می‌کند، را بیان می‌کند که به باور او «اسرائیلی بودن با یهودی بودن یکی نیست». رونی با این تصور رایج که یهودیان دیاسپورا باید به‌طور طبیعی با اسرائیل هم‌هویت باشند، مخالفت دارد و آن را «برداشتی رمانتیک و ساده‌انگارانه» می‌داند. او معتقد است کسانی که هرگز در اسرائیل زندگی نکرده‌اند، تفاوت‌های واقعی و فشارهای زندگی در آن کشور را درک نمی‌کنند.
رونی حدود سه سال و نیم پیش اسرائیل را ترک کرده و پس از گذر از مسیرهای مختلف، در نهایت به آمستردام رسیده است. او در دانشگاه آمستردام تحصیل می‌کند و می‌گوید در این شهر یهودستیزی مستقیم را کمی تجربه کرده، اما در عوض با موجی از احساسات«ضدصهیونیسم» مواجه شده است؛ موضوعی که به گفته او، تشخیص مرز میان نقد سیاسی اسرائیل و یهودستیزی را دشوار می‌کند.
او همچنین از فضای بحث‌های سیاسی در اروپا انتقاد دارد و می‌گوید در برخی موارد، اسرائیل به‌عنوان «یک هیولای تک‌بعدی استعماری» تصویر می‌شود، بدون آن‌که پیچیدگی‌های تاریخی آن، از جمله تأثیر هولوکاست و نقش اروپا در تاریخ یهودیان، در نظر گرفته شود.
رونی در کنار فعالیت‌های دانشگاهی، در یک جنبش صلح فلسطینی-یهودی در آمستردام نیز فعال است؛ گروهی که اعضای آن تلاش می‌کنند از هر دو سوی منازعه برای دستیابی به راه‌حل‌های صلح‌آمیز همکاری کنند. او می‌گوید این فعالیت‌ها راهی برای «سهیم ماندن در آینده کشورش» است، حتی اگر نسبت به آن احساس فاصله داشته باشد.
این گزارش همچنین به تجربه دیگر یهودیان و اسرائیلی‌هایی اشاره دارد که در آمستردام زندگی می‌کنند و برخی از آنان نسبت به وضعیت کنونی اسرائیل ابراز نگرانی شدید کرده‌اند. یکی از آنان وضعیت اسرائیل را «بسیار بحرانی» توصیف کرده و گفته است زندگی در هلند برای او آرامش بیشتری به همراه داشته است.
به باور او بخشی از یهودیان دیاسپورا و همچنین برخی اسرائیلی‌های مهاجر، در حال بازنگری رابطه خود با اسرائیل هستند؛ رابطه‌ای که برای نسل‌های پیشین اغلب به‌عنوان یک پیوند هویتی و امنیتی تعریف می‌شد، اما امروز برای برخی به موضوعی پیچیده، چندلایه و حتی مورد پرسش تبدیل شده است.

هشدار درباره برگزاری مراسم تشییع جنازه خامنه‌ای «ممکن است حوادث مهمی رخ دهد».،

مهدی چمران، رئیس شورای شهر تهران، با اشاره به برنامه‌ریزی‌ها برای برگزاری مراسم تشییع جنازه علی ‌خامنه‌ای در پایتخت، نسبت به پیامدهای احتمالی ازدحام جمعیت هشدار داده و گفته است در صورت حضور هم‌زمان و بدون مدیریت مردم در مسیر، «ممکن است حوادث مهمی رخ دهد».

به گفته او، ستادی ویژه برای هماهنگی این مراسم تشکیل شده و وظایف میان نهادهای مختلف از جمله شهرداری تهران تقسیم شده است. چمران تأکید کرده که شهرداری مسئولیت‌هایی در حوزه حمل‌ونقل، بخشی از اسکان و خدمات شهری بر عهده دارد و باید گزارش آمادگی خود را ارائه کند.

او همچنین با اشاره به مسیر پیش‌بینی‌شده از تهرانپارس تا میدان آزادی گفته است که مدیریت جمعیت در این مسیر نیازمند «تقسیم حضور مردم در مقاطع مختلف» است و عملاً باید با همکاری خود شهروندان انجام شود.

این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که هم‌زمان بحث‌هایی درباره ظرفیت مسیرهای مرکزی تهران برای میزبانی از تجمعات بسیار گسترده نیز در رسانه‌ها مطرح شده است.

رجانیوز در گزارشی با اشاره به مسیر اعلام‌شده و پیش‌بینی حضور ده‌ها میلیون نفر، نسبت به انتخاب خیابان انقلاب به‌عنوان محور احتمالی برگزاری مراسم ابراز تردید کرده است.

این رسانه نوشته است که تجربه تجمعات بزرگ در سال‌های گذشته نشان داده برخی نقاط مرکزی تهران در مواجهه با ازدحام شدید با محدودیت مواجه می‌شوند و در چنین شرایطی خطر بروز حوادث ناشی از فشردگی جمعیت افزایش می‌یابد.

در این گزارش همچنین پیشنهاد شده مسیرهای بازتر شهری می‌توانند گزینه مناسب‌تری برای مدیریت جمعیت باشند؛ با این استدلال که در رویدادهایی با این ابعاد، مسئله ایمنی جمعیت صرفاً به برنامه‌ریزی اجرایی محدود نمی‌شود و به انتخاب مسیر نیز وابسته است.

در مجموع، هم اظهارات رئیس شورای شهر تهران و هم برخی گزارش‌های رسانه‌ای بر چالش اصلی برگزاری چنین مراسمی تأکید دارند: مدیریت حضور گسترده جمعیت در فضای محدود شهری و جلوگیری از ازدحام شدید.