دوستان، من تازه اومدم توی تلگرام. نمیدونستم که هیچ فیدبکی نداره! اینجوری یکطرفه، خیلی سخته. آدم دلش می گیره. انگار آدم تنهاست و فقط داره با خودش حرف میزنه! 😕

الان من نمیدونم که دوستان، از این تیپ، پست ها که شبیه درد دل هست، دوست دارن؟! یا اینکه دارن به جد و آباد من، صلوات می فرستن و میگن "با این پست های بیخودش"! 😊

گاهی وقتها، "ندانستن" هم بد نیست!

یکی از دوستان، برای من نوشته بود:
«من سعی‌ می‌کنم که به عنوان ناظر از هر دو جنبه ش - چه فیزیکی‌ و چه متافیزیکی - به موضوعات جهان نگاه کنم»!

و من در جوابش گفتم:
«از هر جنبه ای که به جهان نگاه کنی و برات لذت داشته باشه، خوبه. نگاه کن. با جنبه های متافیزیکی و شاعرانه، می تونی پرواز کنی، و لذت ببری. اما ...

اما با جنبه ای به غیر از "فیزیک"، به لب پشت بام نری!🙃
چون پروازهای غیر فیزیکی، واقعی نیستن. و "جهان"، واقعی و فیزیکی است.

در واقع کاملترین جنبه ی زندگی، "فیزیک" هست. یعنی هر چه که فکر میکنی، در محدوده ی فیزیک هست. و نه ورای اون!
برای همین، تو (با همه ی متافیزیک) از جاذبه ی زمین، رها نمیشی.

و اگه به غیر از فیزیک، از جنبه ی دیگه ای به جهان نگاه میکنی، در حقیقت دنیای خودت رو کوچک کرده ای (نه بزرگ)!»

ظاهرا این روزها، تولد هفتاد سالگی دکتر عبدالکریم سروش هست.
من انتقادهای زیادی نسبت به نظرات دکتر سروش دارم. اما خودم رو وام دار و مدیون او می دونم.
حدود 20 سال پیش بود، که در مسجد امام صادق اقدسیه ی تهران، پای سخنرانیش می رفتم.

- "او" بود که اول بار، به من جرات فکر کردن، در امور دین رو داد.
- "او" گفت که تکلیف یک مسلمان، فقط تسلیم محض بودن نیست. و یک مسلمان، مجاز هست که فکر کنه، حتی اگه تفکرش به "بیخدایی" منتهی بشه.!

او باورهای من رو عوض کرد. و باورهایم، زندگی من رو دگرگون کرد. همیشه بهش ارادت دارم. 😊 تولدش مبارک. ❤️

جهت اطلاع دوستان:
فیسبوک «من زئوس هستم»:
https://www.facebook.com/Man.zeus.hastam
تلگرام «من زئوس هستم (I am Zeus)»:
Telegram.me/zeus110
آرشیو کلیپ ها:
@IamZeusBot

زمانی فکر میکردم که به کمک اینترنت، خرافات از میان برداشته می شه.

اما الان متوجه شدم که گسترش خرافات، از طریق اینترنت، بسیار سریع تر شده.!

خلاصه اگه فکر می کنید که چشم خورده اید، تخم مرغی رو به دیوار بکوبید، تا بلا ازتون دور بشه.!

این راه کار رو، تازه از اینترنت یاد گرفته ام.! 😕
—------------------------------------------------------
فیسبوک «من زئوس هستم»:
https://www.facebook.com/Man.zeus.hastam
تلگرام : telegram.me/zeus110

یکی از دوستان در فیسبوک نوشته بود: «... بستگی به سرعت زمان داره.»

سرعت یعنی جابجایی مکان، تقسیم بر زمان.
یعنی تغییر سه بعد فضا، تقسیم بر تغییر یک بعد زمان!

اما واقعا "سرعت زمان" چه معنایی داره؟ مگه زمان هم جابجا میشه؟
مگه اصلا خود زمان هم، سه بعد فضایی داره؟ اونوقت اون رو باید تقسیم بر چی کنیم؟! بیخیال.
—------------------------------------------------------
فیسبوک «من زئوس هستم»: https://www.facebook.com/Man.zeus.hastam
تلگرام «I am Zeus»: telegram.me/zeus110

شب یلدا، مبارک :)

من موش رو تشریح کرده ام. تشریح انسان رو هم از نزدیک دیده ام.
از نظر آناتومی، دقیقا مثل هم بودن. وضعیت کبد و کلیه و ریه و معده و همه و همه، عینا مثل هم بودن. فقط یکی در ابعاد بزرگ و دیگری در ابعاد کوچیک!

از رشد جنین و نحوه ی تولد و شیر دادن و بلوغ و آمیزش و همه رفتارها، تا اجزاء و احشاء داخلی انسانها، همه گواه بر این هستن که انسان، یک گونه از جانوران پستاندار هست.

اما اون کسانیکه، خلقت انسان رو متفاوت می دونن، و انسان رو، "نه" از نسل جانوران، بلکه موجودی افتاده از بهشت، و از جنس "خاک" بحساب میارن.! هیچ توجیهی برای شباهت انسان به پستانداران ندارن!

بیست و پنج دسامبر، سالروز تولد "دو نفر" هست. دو نفری که هر دو، زندگی مردم جهان رو، تا به امروز، به شدت تحت تاثیر قرار دادند.

- یکی دین معرفی کرد و دیگری انقلاب علمی عرضه کرد.

- یکی از رانده شدن آدم بسوی زمین گفت. و دیگری از قوانین جادبه ی زمین خبر داد.

- یکی برای آسمان افسانه های فراوان تعریف کرد. و دیگری برای حرکت های آسمان، قواعد ریاضی تعریف کرد.

- یکی برای نجات انسان از گناه موروثی، راه حل قربانی کردن انسان رو ارائه کرد. و دیگری نور و رنگ و حرکت ستارگان دنباله دار و چرخش سیارات و قواعد حساب دیفرانسیل و انتگرال و قوانین حرکت و مکانیک و خیلی چیزای دیگه رو ارائه کرد.

اما همه، 25 دسامبر رو برای زادروز تولد آن افسانه ها، جشن میگیرن. و کسی یادی از "آیزاک نیوتن" نمی کنه!
کریسمس مبارک :)

----« ارزن نسیه »----
@zeus110
می خوام قصه ای رو براتون نعریف کنم. البته هیچ ربطی به پیج "من زئوس هستم" نداره. فقط قصه ی قشنگیه. گفتم شاید خوشتون بیاد.

@zeus110
این قصه رو سالها پیش در یک کتابی خوندم. اسم کتاب رو هم یادم نمیاد. قصه ای ظاهرا واقعی، از زندگی ملک الشعرای بهار هست.

@zeus110
—---------------------------—
ملک الشعرای بهار، با وجود هنر بی همتایی که داشت، فقیر بود. او در حیاط منزل، جند تا کفتر داشت و به کفترهاش خیلی علاقه داشت.

یک روز پسر همسایه رو (که شاید توی کوچه، مشغول بازی بوده) صدا میزنه و بهش میگه:
- پسر، برو سر کوچه از حاجی (مغازه دار)، برای کفترا، یک من ارزن، "نسیه" بگیر، بیار.

پسرک رفت و چند دقیقه بعد، دست خالی برگشت. و به ملک الشعرا گفت که:
- من به حاجی (ارزن فروش) گفتم. اما حاجی خنده ای کرد و اینطور جواب من رو داد که:
«حاج ممد تقی (یعنی همون ملک الشعرا) اگه شاعره، برای خودشه. اینجا باید "پول" بده، ارزن بخره.! با شعر و شاعری، نمیشه ارزن خرید.»!
@zeus110

ملک الشعرا، ناراحت شد. همون موقع، یک تکه کاغذ برداشت. و یک بیت شعر، نوشت. و اون رو به پسر داد. و گفت:
- برو این رو بده حاجی، یک من ارزن بگیر، بیار.!

پسرک، که متعجب بود، چیزی نگفت و به حرف ملک الشعرا گوش داد. رفت و اون کاغذ رو به حاجی داد. و به او گفت که در ازای اون تکه کاغذ، یک من ارزن بده.

حاجی ارزن فروش، کاغذ رو گرفت و اون رو خوند.
یک من ارزن جدا کرد و بدست پسرک داد. و دیگه هیچی نگفت.!
—------------------------
@zeus110

حالا اینکه ملک الشعرا در اون تکه کاغذ، چه نوشته بود، که حاجی ارزن فروش، دیگه ساکت شد و ارزن رو داد؟! ... بماند تا فردا.!

فکر نمیکنم اون کتاب رو نخونده باشید، و از متن اون یک بیت شعر بهار، اطلاع داشته باشید.
پس جز اینکه تا فردا صبر کنید، چاره ای ندارید. 😊
—---------------------------------------------------
@zeus110
https://www.facebook.com/Man.zeus.hastam