دوستان، من تازه اومدم توی تلگرام. نمیدونستم که هیچ فیدبکی نداره! اینجوری یکطرفه، خیلی سخته. آدم دلش می گیره. انگار آدم تنهاست و فقط داره با خودش حرف میزنه! 😕

الان من نمیدونم که دوستان، از این تیپ، پست ها که شبیه درد دل هست، دوست دارن؟! یا اینکه دارن به جد و آباد من، صلوات می فرستن و میگن "با این پست های بیخودش"! 😊

گاهی وقتها، "ندانستن" هم بد نیست!

یکی از دوستان، برای من نوشته بود:
«من سعی‌ می‌کنم که به عنوان ناظر از هر دو جنبه ش - چه فیزیکی‌ و چه متافیزیکی - به موضوعات جهان نگاه کنم»!

و من در جوابش گفتم:
«از هر جنبه ای که به جهان نگاه کنی و برات لذت داشته باشه، خوبه. نگاه کن. با جنبه های متافیزیکی و شاعرانه، می تونی پرواز کنی، و لذت ببری. اما ...

اما با جنبه ای به غیر از "فیزیک"، به لب پشت بام نری!🙃
چون پروازهای غیر فیزیکی، واقعی نیستن. و "جهان"، واقعی و فیزیکی است.

در واقع کاملترین جنبه ی زندگی، "فیزیک" هست. یعنی هر چه که فکر میکنی، در محدوده ی فیزیک هست. و نه ورای اون!
برای همین، تو (با همه ی متافیزیک) از جاذبه ی زمین، رها نمیشی.

و اگه به غیر از فیزیک، از جنبه ی دیگه ای به جهان نگاه میکنی، در حقیقت دنیای خودت رو کوچک کرده ای (نه بزرگ)!»