روان درمانگران از نظر اخلاقی به ارائه خدمات در محدوده صلاحیت خود ملزم‌اند که به طور سنتی توسط آموزش، آموزش، و تجربه تحت نظارت آنها محدود می شود. دراین فصل با دو مثال تاریخی کاستی‌های استاندارد فعلی و همچنین وعدۀ جایگزین را نشان داده می‌شود. رهنمودهای موجود در پرتو شواهد تجربی مورد نقد قرار می‌گیرند. نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که اثربخشی اساس هر فرمول‌بندی و ارزیابی صلاحیت باشد. پیشرفت‌های دو دهۀ اخیر این امکان را برای درمانگران فراهم می‌کند که نتایج خود را اندازه‌گیری کرده و آن‌ها را با هنجارهای بین‌المللی مقایسه کنند - فرآیندی که به عنوان پایش مداوم پیامد شناخته می‌شود. با این حال، تنها اندازه گیری و مقایسه با معیارها کافی نیست. برای اخلاقی بودن و برای محافظت از رفاه عمومی، درمانگران باید بر اساس داده های ارائه شده توسط پایش مداوم پیامد عمل کنند. با استفاده از درمان آگاهی‌یافته از بازخورد و تمرین عامدانه، درمان‌گران هم می‌توانند پاسخگویی خود را به تک تک مراجعان را افزایش بدهد و هم نتایجی که از درمان می‌گیرند را به طور مداوم بهبود ببخشند. در این متن چالش های پیاده سازی چنین راهبردهایی مورد بحث قرار می گیرد.

اثر بادر-ماینهوف در تروما و روان‌درمانی

نوشتۀ اسکات دی ‌میلر
مترجم: علی فیضی

آیا چیزی در مورد اثر «بادر-ماینهوف» شنیده‌اید؟ اگر نه، مطمئنم به زودی شواهد آن را همه جا خواهید دید.
این اثر، همان تجربۀ عجیب دیدن چیزی است که تازه متوجه آن شده‌اید، به شما گفته شده یا به آن فکر کرده‌اید و ناگهان همه جا سر و کله‌اش پیدا می‌شود. مثلاً... یک ماشین می‌خرید و ناگهان همه جا آن را می‌بینید. آن لباسی که فکر می‌کردید خیلی خاص است؟ بوم! همه دارند آن را می‌پوشند. یا مکالمه‌ای که تازه با دوستتان داشتید؟ همان مکالمه‌ای که خیلی جذاب و جالب بود؟ حالا همه دارند دربارۀ آن حرف می‌زنند.
بسته به سطح عزت نفس یا درجۀ خودشیفتگی شما، اثر بادر-ماینهوف ممکن است باعث شود که احساس کنید در خط مقدم روندها و مدهای فرهنگی هستید یا دائماً از دیگران عقب هستید. برای من، معمولاً حالت دوم صادق است. و اخیراً، این احساس به شکلی قابل توجهی همراه من بوده است.
موضوع دربارۀ چیست؟ «تروما»
چه ساده یا پیچیده، مداوم یا یک‌باره، تجربه شده در کودکی یا بزرگسالی، تروما موضوع روز است. یک موضوع پر سر و صدا که به فهرستی رو به رشد از مشکلات مرتبط شده است، شامل افسردگی، اضطراب، حالت‌های تجزیه‌ای، بی‌خوابی، سردرد، دل‌درد، آسم، سکته، دیابت و اخیراً، بیش‌فعالی و نقص توجه .
سپس، البته، پیشنهادهای آموزش هم هستند. آیا فقط منم یا تروما موضوع تقریباً هر ایمیل تبلیغاتی، اعلان پادکست و بروشور چاپی است؟
واقعیت این است که حوزۀ ما بارها چنین جایی بوده است. طی ۲۵ سال گذشته، افسردگی، اختلال چند شخصیتی، اختلال دو قطبی نوع دو، اختلال نقص توجه و اختلال شخصیت مرزی همگی به عرصه آمده‌اند، دوره‌ای از علاقه شدید حرفه‌ای را تجربه کرده‌اند و سپس به پس‌زمینه رفته‌اند.
شواهد موجود نشان می‌دهد که این الگو — آه، وای و اوهومم... بعدی چه است؟ — از بی‌خطری فاصله زیادی دارد. در حالی که شناسایی کسانی که رنج می‌برند و دلیل این رنج کاری مهم و شرافتمندانه است، نتایج مراقبت‌های سلامت روان در ۴۰ سال گذشته بهبود نیافته است. علاوه بر این، هیچ شاهدی وجود ندارد که آموزش در شیوه‌های درمانی خاص برای هر تشخیص مشخص — که به‌طور رایج به عنوان «روش‌های مبتنی بر شواهد» شناخته می‌شود — تأثیری در بهبود اثربخشی داشته باشد. مشکل اینجاست که مطالعات نشان می‌دهند گذراندن چنین آموزش‌هایی [فقط] ادراک بهبود مهارت در درمانگر را افزایش می‌دهد (نی‌مایر، تیلور و کاکس، ۲۰۱۲).
بیش از یک بار شاهد بوده‌ام که طرفداران روش‌های درمانی خاص ادعا کرده‌اند که غیر اخلاقی است که یک درمانگر با افرادی که تجربه تروما دارند کار کند اگر در یک رویکرد خاص «متمرکز بر تروما» آموزش ندیده باشد. این ادعا عجیب است؛ که با توجه به شواهد، تنها می‌تواند به منظور تحت فشار گذاشتن و خجالت دادن درمانگران برای پیروی از جریان رایج باشد. داده‌ها در این زمینه واضح است و به بیش از یک دهه قبل بازمی‌گردد. در صورت هرگونه شک، یک مرور جدید از تحقیقات، منتشر شده در مجله روان‌درمانی، نتیجه‌گیری می‌کند که «بین روش‌های درمانی برای تروما هیچ تفاوت معنادار بالینی وجود ندارد... [ و این نتیجه‌گیری شامل آن روش‌هایی می‌شود که] عمداً بخش‌هایی را حذف می‌کنند که [باور بر این است برای] درمان‌های مؤثر ضروری هستند (مواجهه، بازسازی شناختی و تمرکز بر تروما)» (نورکراس و ومپولد، 2019) (ص. ۳۹۳).
اگر نتایج گزارش شده در پاراگراف قبلی برای شما گیج‌کننده یا غیرقابل باور به نظر می‌رسد، یادآوری اثر «بادر-ماینهوف» می‌تواند مفید باشد. این اثر به ما یادآوری می‌کند که علی‌رغم محبوبیت فعلی آن در گفتگوی حرفه‌ای، تروما و درمان آن چیز جدیدی نیست. حقیقت این است که درمانگران همیشه به کسانی که از اثرات آن رنج برده‌اند کمک کرده‌اند. علاوه بر این، در حالی که نتایج حوزه به مرور زمان بهبود نیافته‌اند، مطالعات از درمانگران دنیای واقعی نشان می‌دهند که آنها به‌طور کلی به نتایجی دست می‌یابند که با آن نتایجی که در مطالعات روش‌های به‌اصطلاح مبتنی بر شواهد به دست آمده برابر است (1، 2، 3)
البته، هیچ‌کدام از مطالب فوق به معنای این نیست که هیچ کاری نمی‌توان برای بهبود اثربخشی انجام داد. همان‌طور که مادربزرگ سوئدی من استنا می‌گفت، «بزرگترین اتاق در خانۀ ما، اتاق برای بهبود است»
منابع:

Neimeyer, G. J., Taylor, J. M., & Cox, D. R. (2012). On hope and possibility: Does continuing professional development contribute to ongoing professional competence?. Professional psychology: research and practice, 43(5), 476.
Norcross, J. C., & Wampold, B. E. (2019). Relationships and responsiveness in the psychological treatment of trauma: The tragedy of the APA Clinical Practice Guideline. Psychotherapy, 56(3), 391.
https://www.scottdmiller.com/
@AcademyofPsychotherapy

وطنم! ایرانم!
عید آن روز مبارک بادم
که تو آبادی و من آزادم.

نوروز بر ایرانیان نیک باد.

#فیلترینگ به ما تحمیل شد,
ولی #اینترنت_طبقاتی رو شما باید درخواست بدی تا بهت بدن...

🆔 @iaghapour

راهنمای عملی
«کشف و آزمون نظریه تغییر مراجع»

۱۰ صفحه آموزشی
+ ۲ برگه قابل‌استفاده در جلسه

نسخه کامل را از کانال آکادمی روان‌درمانی دریافت کنید.

راهنماهای جامع و ابزارهایی که در قالب اینستاگرام نمی‌گنجند نیز در کانال منتشر خواهند شد.

https://t.me/AcademyofPsychotherapy

حلقه درمانگران | اولین گردهمایی تخصصی منتوریس

آکادمی منتوریس با افتخار آغاز «سلسله حلقه‌های تخصصی روان‌شناسی» را با نخستین رویداد خود در تبریز اعلام می‌کند.

«حلقه درمانگران» فضایی برای گفت‌وگوی حرفه‌ای، تبادل تجربه، شبکه‌سازی و گفت‌وگو درباره چالش‌های واقعی مسیر درمانگری است؛ نه یک کلاس آموزشی معمولی.

این رویداد، آغاز مسیری است که در ادامه با بهره‌گیری از دانش روز و همراهی اساتید و متخصصان برجسته ملی و بین‌المللی به موضوعاتی مانند رشد حرفه‌ای، مراقبت از خود، بهزیستی درمانگران و تمرین عامدانه خواهد پرداخت.

📍 تبریز
🗓 جمعه ۲۷ شهریور | ⏰ ۱۸ تا ۲۰
🎟 ظرفیت محدود

ثبت فرم اولیه به معنای ثبت‌نام قطعی نیست. فرم‌ها بررسی می‌شوند و برای متقاضیان منتخب جهت تکمیل مراحل ثبت‌نام تماس گرفته خواهد شد.

🔗 فرم ثبت‌نام اولیه:
https://forms.gle/BKUrF5Pddj2r7AyT8


به آغاز این مسیر حرفه‌ای در کنار شما خوشحالیم. 🌱

#آکادمی_منتوریس
#منتوریس
#روانشناسی
#رواندرمانی
#پژوهش_روانشناسی
#تربیت_درمانگر
#رشد_حرفه‌ای

چگونه فرضیه‌ها و تبیین‌های خود را جدی بگیریم، بدون آنکه آنها را در برابر تجربه مراجع و شواهد ناسازگار مصون کنیم؟

در این راهنما، یک نمونه بالینی که گام‌به‌گام در چند موقعیت دنبال می‌شود، کارت تصمیم بالینی ۹۰ثانیه‌ای و دو برگه عملیاتی برای استفاده در کار بالینی قرار دارد.
@AcademyofPsychotherapy

اگر با وجود آموزش هنوز در جلسه گیر می‌کردید، دقیقاً کجا گیر می‌کردید؟

اگر امکان کامنت هست، در یک یا دو جمله بنویسید. اگر ترجیح می‌دهید عمومی نباشد، خصوصی برایم بفرستید. لطفاً هیچ اطلاعات قابل‌شناسایی از مراجع را ننویسید.

گسست در اتحاد درمانی همیشه شبیه یک تعارض آشکار نیست.
گاهی مراجع مخالفت می‌کند، عصبانی می‌شود یا مستقیم می‌گوید چیزی در درمان برایش کار نمی‌کند.
اما گاهی گسست بسیار کم‌صداتر است: مراجع عقب می‌کشد، موافقت می‌کند بی‌آنکه واقعاً همراه باشد، موضوع را عوض می‌کند یا چیزی در همکاری درمانی تغییر می‌کند که به‌سادگی می‌توان از کنار آن گذشت.
مسئله فقط «تشخیص گسست» هم نیست.
وقتی درمانگر متوجه آن می‌شود، پرسش دشوارتر شروع می‌شود:
حالا چه کار کنم که تلاش برای ترمیم، خودش به گسست دیگری تبدیل نشود؟
دفترچه سوم مجموعه راهنماهای «تبحر در روان‌درمانی» به همین مسئله می‌پردازد:
گسست و ترمیم اتحاد درمانی
در این راهنما، تمرکز بر شناخت گسست در جریان جلسه، فهم آنچه در همکاری درمانی رخ داده است و پاسخ‌هایی است که می‌توانند امکان ترمیم را بیشتر کنند.
این دفترچه در ادامه دو راهنمای قبلی درباره «نظریه تغییر مراجع» و «آزمون فرضیه‌های درمانگر» تهیه شده است؛ سه مسئله متفاوت که در عمل به یک پرسش مشترک می‌رسند:
وقتی درمان آن‌طور که انتظار داشتیم پیش نمی‌رود، درمانگر چگونه متوجه شود چه چیزی باید تغییر کند؟
https://t.me/AcademyofPsychotherapy

فراخوان ثبت‌نام
سومین حلقهٔ درمانگران آکادمی منتوریس | تبریز
درمانگرِ درمانگران؛ ما برای بهزیستی خود چه می‌کنیم؟
ما درمانگران، بخش مهمی از زندگی حرفه‌ای خود را صرف شنیدن رنج‌ها، همراهی با دشواری‌ها و حمایت از دیگران می‌کنیم؛ اما در این مسیر، چقدر برای مراقبت از خودمان فرصت داریم؟
چطور با فشارهای شغلی و بار هیجانی کارمان کنار می‌آییم؟ چه روش‌هایی برای حفظ سلامت روان و بهزیستی خود به کار می‌گیریم؟ و چقدر از تجربه‌ها و راهکارهای یکدیگر برای مراقبت از خودمان یاد می‌گیریم؟
در سومین حلقهٔ درمانگران آکادمی منتوریس، گرد هم می‌آییم تا در فضایی امن، حرفه‌ای و مشارکتی، دربارهٔ تجربه‌های واقعی خود گفت‌وگو کنیم؛ از شیوه‌های خودمراقبتی و منابع حمایت حرفه‌ای بگوییم و به نیازهای خودمان در مسیر درمانگر بودن بیشتر توجه کنیم.
محورهای این حلقه:
• تجربه‌ها و روش‌های خودمراقبتی در زندگی حرفه‌ای درمانگران
• مواجهه با فشارهای شغلی و پیشگیری از فرسودگی
• منابع حمایت، بازیابی انرژی و حفظ بهزیستی روان‌شناختی
• تبادل تجربه‌ها و راهکارهای عملی میان همکاران
در این نشست، با استفاده از یک پرسشنامهٔ کوتاه مرتبط با فرسودگی شغلی و تأمل دربارهٔ تجربه‌های شخصی، تلاش می‌کنیم شناخت روشن‌تری از وضعیت و نیازهای خود داشته باشیم و از تجربه‌های یکدیگر بیاموزیم.
این حلقه، کلاس آموزشی یا جلسهٔ سخنرانی نیست؛ فرصتی است برای گفت‌وگو، شنیدن، یادگیری جمعی و توجه به انسانی که پشت نقش حرفه‌ای درمانگر قرار دارد.
زمان: جمعه ۲۴ مهر ۱۴۰۵، ساعت ۱۷ تا ۱۹
مکان: تبریز؛ محل برگزاری پس از ثبت‌نام به اطلاع پذیرفته‌شدگان خواهد رسید.


ظرفیت محدود
برای اعلام آمادگی و دریافت اطلاعات ثبت‌نام، از طریق صفحهٔ اینستاگرام آکادمی منتوریس پیام دهید:
@Mentoris_Academy
وب‌سایت: Mentorisacademy.com
آکادمی منتوریس جامعه‌ای برای یادگیری، گفت‌وگو و رشد حرفه‌ای روانشناسان

نشست آنلاین روان‌درمانی

«ریزش مراجع در روان‌درمانی: چگونه آن را زود تشخیص دهیم و چه زمانی می‌توان مسیر درمان را تغییر داد؟»
-از پژوهش تا کاربرد بالینی-

دکتر علی فیضی- متخصص روان‌شناسی سلامت 
دکتر محمد خالقی- متخصص روان‌شناسی بالینی

تاریخ برگزاری نشست: جمعه ۱ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۹.

«حضور در این نشست بدون هزینه ولی مستلزم نام‌نویسی است. لطفاً برای نام‌نویسی به t.me/psykhaleghi در تلگرام پیام دهید.»

«آموزش متمرکز بر اتحاد» (Alliance-Focused Training؛ AFT) یک الگوی فرانظری برای آموزش روان‌درمانگران است که از کارهای جرمی سفران، کریستوفر موران و همکارانشان درباره گسست و ترمیم اتحاد درمانی شکل گرفته است.
تمرکز AFT فقط روی «ساختن رابطه خوب» نیست. درمانگر یاد می‌گیرد لحظه‌هایی را تشخیص دهد که همکاری درمانی دچار اختلال شده، به واکنش‌های خودش در این موقعیت‌ها توجه کند و به‌جای نادیده‌گرفتن، دفاع‌کردن یا فشارآوردن، گسست را وارد گفت‌وگو کند و برای ترمیم آن اقدام کند.
در این دفترچه، ۱۶ مفهوم کلیدی برای فهم و کاربست AFT را مرور کرده‌ایم؛ از اتحاد درمانی، گسست و نشانگرهای عقب‌نشینی و تقابل گرفته تا تجربه درونی درمانگر، تنظیم هیجان، مذاکره دوباره درباره اهداف و تکالیف، فراگفت‌وگو و ترمیم گسست.

مشاهدۀ نشست‌ «ریزش مراجع در روان‌درمانی: چگونه آن را زود تشخیص دهیم و چه زمانی می‌توان مسیر درمان را تغییر داد؟»
-از پژوهش تا کاربرد بالینی-

دکتر علی فیضی- متخصص روان‌شناسی سلامت و روان‌درمانگر
دکتر محمد خالقی- متخصص روان‌شناسی بالینی و روان‌درمانگر

تاریخ برگزاری نشست: ۱ آبان ۱۴۰۵

گروه تخصصی تبادل نظر «چیرگی در روان‌درمانی»
https://t.me/+TvTvZvBS7Zc1MTg0

🎬 چرا اجرای دقیقِ راهنماهای درمانی، در عمل به بن‌بست می‌رسد؟
در گفت‌وگوی لوئی کستونگی و بروس وامپولد (Making Therapy Better):
🔹 راهنماهای درمان در پروژه‌های مؤسسهٔ ملی سلامت روان (NIMH) فقط برای کنترل شرایط کارآزمایی‌ها ساخته شدند، نه به‌عنوان «متن مقدس بالینی».
🔹 مشکل از وقتی شروع شد که نسل جدید را مدرسانی آموزش دادند که خودشان فقط با همین راهنماها تربیت شده بودند. نتیجه چه شد؟ غفلت از ظرافت، زمان‌بندی مداخله و فرمول‌بندی موردی.
🔹 بزرگ‌ترین خطای بالینی که کستونگی در کار خود به یاد می‌آورد شتاب‌زدگی بود: به‌کار بردن فنون CBT در همان جلسات اول و دوم، پیش از آن‌که الگوی ارتباطی مراجع آشکار شود. به تعبیر سالیوان، اتاق درمان «میکروسکوپِ زندگیِ رابطه‌ای» است.
🔹 روان‌درمانیِ اثربخش میدان تعصب مکاتب نیست. به گفتهٔ ماهونی (۱۹۷۳) فنون شناختی‌رفتاری ابزار عینی اهداف درمان‌های انسان‌گرایانه‌اند، و اسکینر سازوکارهای دفاعی فروید را نمونهٔ تقویت منفی می‌دانست.
✅ تکنیک جای تفکر بالینی و فهم رنج انسان را نمی‌گیرد. درمان یعنی هنر شنیدن، درک بافتار رابطه و تشخیص زمان مناسب ورود.
#تبحر_در_روان‌درمانی
#سخن_نو_آر
#CBT