جبار کوچکی نژاد نماینده مجلس : "در هفت روز گذشته رهبر انقلاب دستور مذاکره با چین برای ۲۵ سال آینده را دادهاند اما مسئولین آن را به تاخیر انداختهاند.
ما باید مذاکرات را به سرعت انجام دهیم و به امید عادی شدن روابط با قدرتهای غربی نباشیم".
(پکن میگوید برنامهای برای مذاکره ندارد)
@AmirTaheri4
ما باید مذاکرات را به سرعت انجام دهیم و به امید عادی شدن روابط با قدرتهای غربی نباشیم".
(پکن میگوید برنامهای برای مذاکره ندارد)
@AmirTaheri4
فارس نیوز انقلاب اسلامی میگوید که بسیاری از جزئیات «پیمان ۲۵ساله استراتژیک» با چین ناشناخته است و قضاوت درباره آن زود است.
(مشکل اینجاست که وزارت امور خارجه اسلامی آنچه که نسخه کامل و نهایی از پیمان پیشنهادی نامیده شده را منتشر کرده است. چهکسی به چه کسی دروغ میگوید؟)
@AmirTaheri4
(مشکل اینجاست که وزارت امور خارجه اسلامی آنچه که نسخه کامل و نهایی از پیمان پیشنهادی نامیده شده را منتشر کرده است. چهکسی به چه کسی دروغ میگوید؟)
@AmirTaheri4
روحانی میگوید که ظریف را مسئول گفتگو با چین برای "پیمان استراتژیک" ۲۵ سال آینده کرده است.
این خیلی عجیب است.
ظریف چیزی را که او آن را "متن نهایی" خوانده بود، هفته گذشته منتشر کرد.
پس چه چیزی برای مذاکره مانده است؟
به هر حال پس از فاجعه برجام، ظریف هنوز صلاحیت مذاکره را دارد؟
@AmirTaheri4
این خیلی عجیب است.
ظریف چیزی را که او آن را "متن نهایی" خوانده بود، هفته گذشته منتشر کرد.
پس چه چیزی برای مذاکره مانده است؟
به هر حال پس از فاجعه برجام، ظریف هنوز صلاحیت مذاکره را دارد؟
@AmirTaheri4
آیا روحانی با گفتن اینکه ظریف را برای مذاکره با چین مامور کرده، برای فریب خامنهای تلاش میکند؟
ساده ترین معامله تجاری بین ۳ تا ۷ سال زمان میبرد.
چگونه میتوان ظریف را در یک سال مانده از دوره روحانی در منجلاب "توافق استراتژیک" در تجارت، امنیت و غیره انداخت؟
@AmirTaheri4
ساده ترین معامله تجاری بین ۳ تا ۷ سال زمان میبرد.
چگونه میتوان ظریف را در یک سال مانده از دوره روحانی در منجلاب "توافق استراتژیک" در تجارت، امنیت و غیره انداخت؟
@AmirTaheri4
ما با ۳ تا از اندیشکدهها در پکن و شانگهای درباره گزارشهای تهران از "پیمان استراتژیک" با چین تماس گرفتیم.
آنها میگویند که چیزی فراتر از اطلاعیه شی جینپینگ که در بازدید از تهران در سال ۲۰۱۶ امضا شده نمیدانند.
شاید آخوندها امید به تزریق احساس خوب به چشمانداز تیره خود هستند.
@AmirTaheri4
آنها میگویند که چیزی فراتر از اطلاعیه شی جینپینگ که در بازدید از تهران در سال ۲۰۱۶ امضا شده نمیدانند.
شاید آخوندها امید به تزریق احساس خوب به چشمانداز تیره خود هستند.
@AmirTaheri4
سفیر جمهوری اسلامی در پاکستان، علی حسینی، گزارش حمایت تهران از شورشیان بلوچ پاکستان در خرابکاری پروژه بزرگ چین در گودار بلوچستان پاکستان را رد میکند.
میگوید ایران آماده است بر روی امنیت متقابل کار کند.
ایران ادعا میکند که ۸۰ گروه مسلح ضد رژیم جمهوری اسلامی در پاکستان مستقر هستند.
@AmirTaheri4
میگوید ایران آماده است بر روی امنیت متقابل کار کند.
ایران ادعا میکند که ۸۰ گروه مسلح ضد رژیم جمهوری اسلامی در پاکستان مستقر هستند.
@AmirTaheri4
عباس موسوی سخنگوی وزارت خارجه جمهوریاسلامی از کتاب جدیدی به نام" طعنه سیاسی: پایان دموکراسی دروغین" پرده برداشت. او ادعا کرد که دموکراسی غربی یک ننگ است و تنها دموکراسی حقیقی جهان امروز در ایران اسلامی وجود دارد.
قرار است به ۵ زبان خارجی غربی برای هدایت مردم غرب به اسلام، ترجمه شود.
@AmirTaheri4
قرار است به ۵ زبان خارجی غربی برای هدایت مردم غرب به اسلام، ترجمه شود.
@AmirTaheri4
دولت اسلامی ادعا میکند که اعلام وضعیت اضطراری در تهران بزرگ به دلیل موج دوم #ویروس_کرونا، باعث ترس میشود.
وضعیت نیز در ۱۱ استان از ۳۱ استان "جدی[قرمز]" توصیف میشود، به خصوص خوزستان در جنوب غربی و مازندران در کاسپین.
نظر رسمی: از سفر غیر ضروری اجتناب کنید.
@AmirTaheri4
وضعیت نیز در ۱۱ استان از ۳۱ استان "جدی[قرمز]" توصیف میشود، به خصوص خوزستان در جنوب غربی و مازندران در کاسپین.
نظر رسمی: از سفر غیر ضروری اجتناب کنید.
@AmirTaheri4
براساس گزارشها، تدابیر امنیتی حدود ۳۰۰ "سایت حساس" در تهران و ۹ شهر دیگر افزایش یافته است، ظاهراً به دلیل ترس از خرابکاری توسط عناصر ضد رژیم.
مجموعه "حوادث" روزهای اخیر منجر به نگرانی در مورد فروپاشی امنیتی شده است.
(هنوز گزارشها قابل تأیید نیست)
@AmirTaheri4
مجموعه "حوادث" روزهای اخیر منجر به نگرانی در مورد فروپاشی امنیتی شده است.
(هنوز گزارشها قابل تأیید نیست)
@AmirTaheri4
⚡ایران و چین: هیاهوی بسیار بر سر هیچ؟
جمهوریاسلامی حاضر است برای بقای خود تمامی ایران را به حراج بگذارد، اما چین واقعبینتر از آن است که برای نجات یک کشتی توفانزده، منافع خود را در خطر افکند
فرشته نجات جمهوری اسلامی یا هیولای استعمارگری که میخواهد ایران را زیر سلطه در آورد؟ در روزهای اخیر، این پرسشها در محافل سیاسی ایرانی به بحثها و مشاجرات داغ منجر شده است. کلید زن این بحثها و مشاجرات انتشار متنی است که وزارت خارجه جمهوری اسلامی به عنوان سند راهبردی همکاریهای ایران و چین منتشر کرده است. مخالفان این سند، از جمله محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری پیشین، آن را گامی در راه صدمه زدن به حاکمیت ملی ایران خواندهاند. هواداران تغییر رژیم در ایران، از این هم جلوتر رفتهاند و از «ترکمانچای» چینی سخن گفتهاند.
اما، در آن سوی طیف سیاسی، آقای اسحق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهوری اسلامی، وعده میدهد که مردم ایران به زودی «خیر و برکت» این همکاری با چین را خواهند دید. روزنامه کیهان تهران، از این نیز فراتر میرود و از تشکیل محور ایران- چین- روسیه برای عرضه نظم نوین جهانی سخن میگوید.
خوب، جریان چیست؟ این سر و صداها تا چه حد بازتابگر واقعیتاند؟ یک بررسی دقیق از مساله نشان میدهد که اینبار نیز، مانند بسیار موارد دیگر در دوران ۴۰ساله جمهوری اسلامی، با آمیزهای از فانتزی و جاهطلبی کودکانه از یک سو و کین و نفرت بیمارگونه از سوی دیگر روبرو هستیم. رهبران جمهوری اسلامی قابلیت زیستن در جهان واقعیات را، در بسیار موارد از دست دادهاند و آرزوهای خود را حتی پیش از شکل گرفتن، تحقق یافته میپندارند.
به یک معنا میتوان گفت که در سند ۱۸صفحهای وزارت امور خارجه، چیزی جز یک تصویر خیالی نیست. رهبران تهران هنوز نتوانستهاند حتی بر سر عنوان این تصویر خیالی توافق کنند. در روزهای گذشته، مقامات گوناگون در تهران از «برنامه همکاریهای جامع» پیمان فرابردی ایران و چین «تفاهم نامه» و حتی «معاهده فرابردی» سخن گفتهاند، بی آنکه متوجه باشند که هر یک از این اصطلاحات مفهوم حقوقی و ویژهای را القا میکنند.
از سوی دیگر، سخنگویان جمهوری اسلامی تاکید میکنند که «سند» مورد بحث چیزی جز یک «نقشه راه» نیست و نباید به عنوان متنی نهایی تلقی شود. با این حال عنوان سند منتشر شده از سوی وزارت امور خارجه «ویرایش نهایی» است برای «برنامه همکاریهای جامع ۲۵ساله ایران و چین».
درهمان حال، وزارت امور خارجه چین از متن ۱۸ صفحه ای تهران خبر ندارد و در عوض یک متن ۱۰ صفحهای به انگلیسی و یک متن دیگر به ماندارین، زبان رسمی چین، در پنج صفحه عرضه میکند.
انسیتو مطالعات استراتژیک بینالمللی پکن، وابسته به دانشگاه پکن، چیزی جز بیانیه پایان سفر آقای ژی جین پینگ، رییس جمهورخلق چین، به تهران در سال ۲۰۱۶ عرضه نمیکند.
کمیته ملی چین برای همکاریهای اقتصادی چند مقاله در ضرورت توسعه بازرگانی میان جمهوری خلق چین و جمهوری دارد، اما از نهایی شدن یک معاهده راهبردی بیخبر است. انستیتو مطالعات بینالمللی شانگهای نیز مدعی است که مذاکرات درباره همکاریهای آینده دو کشور هنوز به طور جدی آغاز نشده است.
به عبارت دیگر، سر و صدایی که تهران به راه انداخته است، ممکن است هیاهوی بسیار برای هیچ باشد دستکم در آینده نزدیک.
ماجرا با سفر رییس جمهوری چین به تهران آغاز شد. در آن سفر آقای ژی جینگ پینگ ۱۷ تفاهمنامهای را که «بیت رهبری» در سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵ با رهبران چین تثبیت کرده بود، امضا کرد و راه را برای مذاکره برای عملی کردن برنامههای اعلام شده باز کرد.
مجموعه تفاهمنامهها را میتوان به چهار بخش تقسیم کرد. در بخش اول، چین ایران را به عنوان یک منبع مواد خام، به ویژه نفت و گاز، سنگهای معدنی و مواد غذایی از یک سو و خریدار کالاهای صنعتی از سوی دیگر میبیند. آقای مجیدرضا حریری، رییس اتاق مشترک ایران و چین میگوید: «نوع اقتصاد ایران مبتنی بر فروش مواد خام به دنیاست. چین هم خریدار این کالاهاست و به همین سبب (میتوانند) شریک اول تجاری یکدیگر باشند.»
به عبارت دیگر، چین، در این بخش مورد بحث، خواستار تحمیل یک رابطه کلاسیک استعماری به ایران است -همان شیوهای که بریتانیا در هند، فرانسه در الجزایر و هلند در اندونزی، در دوران استعمار به کار برد. در سالهای اخیر، چین همین رابطه را با بیش از ۳۰ کشور آسیایی و آفریقایی در حال رشد برقرار کرده است تا هم نیاز خود به مواد خام را تامین کند و هم بازارهای لازم برای صنایع خود را به دست آورد.
در بعضی کشورها مانند سودان و موزامبیک، چین حتی با خرید زمینهای قابل کشت برنامههای درازمدتی را برای تامین مواد غذایی مورد نیاز خود شکل داده است. از آنجا که ایران خود با کمبود زمینهای قابل کشت و منابع آب روبرو است، این سناریو در ایران قابل اجرا نیست. اما چین،
Independentpersian
@AmirTaheri4
جمهوریاسلامی حاضر است برای بقای خود تمامی ایران را به حراج بگذارد، اما چین واقعبینتر از آن است که برای نجات یک کشتی توفانزده، منافع خود را در خطر افکند
فرشته نجات جمهوری اسلامی یا هیولای استعمارگری که میخواهد ایران را زیر سلطه در آورد؟ در روزهای اخیر، این پرسشها در محافل سیاسی ایرانی به بحثها و مشاجرات داغ منجر شده است. کلید زن این بحثها و مشاجرات انتشار متنی است که وزارت خارجه جمهوری اسلامی به عنوان سند راهبردی همکاریهای ایران و چین منتشر کرده است. مخالفان این سند، از جمله محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری پیشین، آن را گامی در راه صدمه زدن به حاکمیت ملی ایران خواندهاند. هواداران تغییر رژیم در ایران، از این هم جلوتر رفتهاند و از «ترکمانچای» چینی سخن گفتهاند.
اما، در آن سوی طیف سیاسی، آقای اسحق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهوری اسلامی، وعده میدهد که مردم ایران به زودی «خیر و برکت» این همکاری با چین را خواهند دید. روزنامه کیهان تهران، از این نیز فراتر میرود و از تشکیل محور ایران- چین- روسیه برای عرضه نظم نوین جهانی سخن میگوید.
خوب، جریان چیست؟ این سر و صداها تا چه حد بازتابگر واقعیتاند؟ یک بررسی دقیق از مساله نشان میدهد که اینبار نیز، مانند بسیار موارد دیگر در دوران ۴۰ساله جمهوری اسلامی، با آمیزهای از فانتزی و جاهطلبی کودکانه از یک سو و کین و نفرت بیمارگونه از سوی دیگر روبرو هستیم. رهبران جمهوری اسلامی قابلیت زیستن در جهان واقعیات را، در بسیار موارد از دست دادهاند و آرزوهای خود را حتی پیش از شکل گرفتن، تحقق یافته میپندارند.
به یک معنا میتوان گفت که در سند ۱۸صفحهای وزارت امور خارجه، چیزی جز یک تصویر خیالی نیست. رهبران تهران هنوز نتوانستهاند حتی بر سر عنوان این تصویر خیالی توافق کنند. در روزهای گذشته، مقامات گوناگون در تهران از «برنامه همکاریهای جامع» پیمان فرابردی ایران و چین «تفاهم نامه» و حتی «معاهده فرابردی» سخن گفتهاند، بی آنکه متوجه باشند که هر یک از این اصطلاحات مفهوم حقوقی و ویژهای را القا میکنند.
از سوی دیگر، سخنگویان جمهوری اسلامی تاکید میکنند که «سند» مورد بحث چیزی جز یک «نقشه راه» نیست و نباید به عنوان متنی نهایی تلقی شود. با این حال عنوان سند منتشر شده از سوی وزارت امور خارجه «ویرایش نهایی» است برای «برنامه همکاریهای جامع ۲۵ساله ایران و چین».
درهمان حال، وزارت امور خارجه چین از متن ۱۸ صفحه ای تهران خبر ندارد و در عوض یک متن ۱۰ صفحهای به انگلیسی و یک متن دیگر به ماندارین، زبان رسمی چین، در پنج صفحه عرضه میکند.
انسیتو مطالعات استراتژیک بینالمللی پکن، وابسته به دانشگاه پکن، چیزی جز بیانیه پایان سفر آقای ژی جین پینگ، رییس جمهورخلق چین، به تهران در سال ۲۰۱۶ عرضه نمیکند.
کمیته ملی چین برای همکاریهای اقتصادی چند مقاله در ضرورت توسعه بازرگانی میان جمهوری خلق چین و جمهوری دارد، اما از نهایی شدن یک معاهده راهبردی بیخبر است. انستیتو مطالعات بینالمللی شانگهای نیز مدعی است که مذاکرات درباره همکاریهای آینده دو کشور هنوز به طور جدی آغاز نشده است.
به عبارت دیگر، سر و صدایی که تهران به راه انداخته است، ممکن است هیاهوی بسیار برای هیچ باشد دستکم در آینده نزدیک.
ماجرا با سفر رییس جمهوری چین به تهران آغاز شد. در آن سفر آقای ژی جینگ پینگ ۱۷ تفاهمنامهای را که «بیت رهبری» در سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵ با رهبران چین تثبیت کرده بود، امضا کرد و راه را برای مذاکره برای عملی کردن برنامههای اعلام شده باز کرد.
مجموعه تفاهمنامهها را میتوان به چهار بخش تقسیم کرد. در بخش اول، چین ایران را به عنوان یک منبع مواد خام، به ویژه نفت و گاز، سنگهای معدنی و مواد غذایی از یک سو و خریدار کالاهای صنعتی از سوی دیگر میبیند. آقای مجیدرضا حریری، رییس اتاق مشترک ایران و چین میگوید: «نوع اقتصاد ایران مبتنی بر فروش مواد خام به دنیاست. چین هم خریدار این کالاهاست و به همین سبب (میتوانند) شریک اول تجاری یکدیگر باشند.»
به عبارت دیگر، چین، در این بخش مورد بحث، خواستار تحمیل یک رابطه کلاسیک استعماری به ایران است -همان شیوهای که بریتانیا در هند، فرانسه در الجزایر و هلند در اندونزی، در دوران استعمار به کار برد. در سالهای اخیر، چین همین رابطه را با بیش از ۳۰ کشور آسیایی و آفریقایی در حال رشد برقرار کرده است تا هم نیاز خود به مواد خام را تامین کند و هم بازارهای لازم برای صنایع خود را به دست آورد.
در بعضی کشورها مانند سودان و موزامبیک، چین حتی با خرید زمینهای قابل کشت برنامههای درازمدتی را برای تامین مواد غذایی مورد نیاز خود شکل داده است. از آنجا که ایران خود با کمبود زمینهای قابل کشت و منابع آب روبرو است، این سناریو در ایران قابل اجرا نیست. اما چین،
Independentpersian
@AmirTaheri4
Telegraph
ایران و چین: هیاهوی بسیار بر سر هیچ؟
ایران و چین: هیاهوی بسیار بر سر هیچ؟ جمهوریاسلامی حاضر است برای بقای خود تمامی ایران را به حراج بگذارد، اما چین واقعبینتر از آن است که برای نجات یک کشتی توفانزده، منافع خود را در خطر افکند امیر طاهری جمعه ۲۰ تیر ۱۳۹۹ برابر با ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۰
Amir Taheri امیر طاهری
ما با ۳ تا از اندیشکدهها در پکن و شانگهای درباره گزارشهای تهران از "پیمان استراتژیک" با چین تماس گرفتیم. آنها میگویند که چیزی فراتر از اطلاعیه شی جینپینگ که در بازدید از تهران در سال ۲۰۱۶ امضا شده نمیدانند. شاید آخوندها امید به تزریق احساس خوب به چشمانداز…
مجلس جمهوری اسلامی، ظریف را به ارائه خلاصهای از گزارش «معامله استراتژیک» با چین به یک جلسه غیر علنی در روز یکشنبه دعوت میکند.
چرا جلسه علنی نیست تا هر کس بفهمد چه اتفاقی در جریان است؟
سوال کلیدی: آیا چنین معاملهای وجود دارد یا ما در مورد یک اطلاعیه مبهم مربوط به ۲۰۱۶ صحبت میکنیم؟
@AmirTaheri4
چرا جلسه علنی نیست تا هر کس بفهمد چه اتفاقی در جریان است؟
سوال کلیدی: آیا چنین معاملهای وجود دارد یا ما در مورد یک اطلاعیه مبهم مربوط به ۲۰۱۶ صحبت میکنیم؟
@AmirTaheri4
آیت الله مصباحی مقدم مشاور #خامنهای: دولت #روحانی شیفته غرب است و اتحاد استراتژیک با چین را به تاخیر میاندازد. توافق اولیه با چین پس از آنکه «رهبر عظمی» فرستادهی خود را به پکن برای مذاکرات فرستاد، بدست آمد.
(منظور از «فرستاده» علی اکبر ولایتی است)
@AmirTaheri4
(منظور از «فرستاده» علی اکبر ولایتی است)
@AmirTaheri4
امروز کیهان #خامنهای آنچه را که به عنوان "پیمان استراتژیک" بین جمهوری اسلامی و چین منتشر شده است نشان میدهد "متنی است که توسط ایران نوشته شده و مورد تأیید چینیها نیست". به عبارت دیگر، لیست آرزوها است. با این حال، عنوان متن "پیش نویس نهایی" است. آیا تهران امیدوار است که از پکن دیکته کند؟
@AmirTaheri4
@AmirTaheri4
سرمقاله کیهان به کسانی که از «پیمان استراتژیک» با چین انتقاد میکنند، حمله کرده، ضمن انتقاد از پیمان هستهای اوباما «برجام»، به آن عنوان «ترکمنچای آمریکایی»، بواسطه پیمان تحقیرکنندهای که روسیه در قرن ۱۹ به ما تحمیل کرد، یاد میکند.
کیهان قبول دارد که انواع "ترکمنچایها" باید رد شوند؟
@AmirTaheri4
کیهان قبول دارد که انواع "ترکمنچایها" باید رد شوند؟
@AmirTaheri4
من با"توافق اوباما"مخالفت کردم چراکه حق حاکمیت ملی ایران را نقض میکرد، با ایران مثل یک کشور جذامی رفتار میکرد و بخش بزرگی از اقتصاد ما را در اختیار خارجیها قرار میداد. اما تاثیر این"لیستی از آرزوها "که به عنوان"پیمان استراتژیک" با چین منتشر شده، به مراتب برای ایران بدتر خواهد بود.
@AmirTaheri4
@AmirTaheri4
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گفت و گوی ف. م. سخن با جناب آقای امیر طاهری
دکتر امیر طاهری : روزنامهنگاری تغییر کرده. بجای اطلاعرسانی، تبدیل شده به وسیلهٔ انتقال نظرات و احساسات و عقاید.
@AmirTaheri4
دکتر امیر طاهری : روزنامهنگاری تغییر کرده. بجای اطلاعرسانی، تبدیل شده به وسیلهٔ انتقال نظرات و احساسات و عقاید.
@AmirTaheri4
سخت است که بازیِ تهران را سنجید.
یک جناح طوری صحبت میکند که انگار «اتحاد استراتژیک» با چین نهایی شده، دیگری میگوید که تنها یک «لیست آرزوهای ایران» است.
با وجود تلاش، ما نتوانستیم کسی را در چین پیدا کنیم که حتی وجود مذاکرات اولیه را تائید کند.
دیپلماسی احساس خوب از نوع ملاها؟
@AmirTaheri4
یک جناح طوری صحبت میکند که انگار «اتحاد استراتژیک» با چین نهایی شده، دیگری میگوید که تنها یک «لیست آرزوهای ایران» است.
با وجود تلاش، ما نتوانستیم کسی را در چین پیدا کنیم که حتی وجود مذاکرات اولیه را تائید کند.
دیپلماسی احساس خوب از نوع ملاها؟
@AmirTaheri4
#اردوغان "شوی نماز" در ایا صوفیه (سنت سوفیا)، که به مسجد جامع تبدیل میشود، برگزار میکند در حالیکه پر از مردان امنیتی حزب عدالت و توسعه است. نمایشی غریب از رهبر متعصبی که ارتباطش با واقعیت را از دست داده.
به نظر میرسد در منطقه ما، دین، به جای میهن پرستی، آخرین پناه آدم پست است.
@AmirTaheri4
به نظر میرسد در منطقه ما، دین، به جای میهن پرستی، آخرین پناه آدم پست است.
@AmirTaheri4
دست اندازی #اردوغان به کلیسای سنت سوفیا برای کسی که ۱۵۰ میلیارد دلار خرج هتلهای مجلّل و مراکز خرید در «استانبول جدید» رؤیایی خود کرده مایۀ شرمساری است. او به سادگی میتواند یک مسجد بسازد. ولی این کار را نمیکند، چون میداند که قادر به رقابت با زیبایی و عظمت کلیسای بیزانسی نیست.
@AmirTaheri4
@AmirTaheri4
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
امیر طاهری:
اصلا ما در ایران، چیزی بنام "دولت" نداریم بلکه یک گروه کوچک، متکی به یک ایدئولوژی متحجرانه،که معتقد هستند قدرت متعلق به اونهاست که از خدا منتقل شده به امام زمان و سپس به ولی فقیه.
@AmirTaheri4
اصلا ما در ایران، چیزی بنام "دولت" نداریم بلکه یک گروه کوچک، متکی به یک ایدئولوژی متحجرانه،که معتقد هستند قدرت متعلق به اونهاست که از خدا منتقل شده به امام زمان و سپس به ولی فقیه.
@AmirTaheri4