⚡اسرائیل و امارات: دیپلماسی برد-برد

عادی‌سازی مناسبات امارات متحده عربی و اسرائیل ضربه بزرگی است به بازی «طرد دیپلماتیک»

در حالی‌ سال ۲۰۲۰ به پایان خود نزدیک می‌شود که می‌توان آن را سال بازی‌های دیپلماتیک باخت – باخت نام نهاد. به هر سو که بنگرید نمونه‌ای از این بازی‌های بدون برنده را در صحنه دیپلماسی جهانی خواهید یافت. بدین‌سان، شاید بتوان گفت که اعلام ناگهانی عادی‌سازی روابط بین اسرائیل و امارات متحده عربی استثنایی است بر قاعده. حتی می‌توان گفت که این تنها نمونه برد – برد دیپلماتیک در سال میلادی جاری است.
نخستین برنده، البته نظام بین‌المللی است که پس از جنگ جهانی دوم بر مناسبات قانونمند و مصلحت‌آمیز میان کشورهایی که به اتفاق سازمان ملل را تشکیل می‌دهند متکی بوده است. البته در عمل این نظام بارها با چالش روبه‌رو بوده است. بحران‌های دیپلماتیک، تبلیغات عنادآمیز، حتی جنگ‌های کوچک و بزرگ این نظام را گاه‌گاه تا مرزهای آشفتگی به پیش برده‌اند. با این حال خواه ناخواه حفظ این نظام برای حفظ حداقلی از صلح و امنیت همواره مورد قبول بوده است. عادی‌سازی مناسبات امارات متحده عرب و اسرائیل ضربه بزرگی است به بازی «طرد دیپلماتیک» که همواره نظام بین‌المللی را تهدید کرده است.
این «طرد دیپلماتیک» یا در واقع انکار وجود یک کشور عضو سازمان ملل، برای دو دهه جمهوری خلق چین را از عضویت در سازمان ملل محروم کرد و بدین سان نزدیک به یک پنجم از خانواده انسانی را در انزوای تحمیلی نگاه داشت. در حال حاضر همین حربه «طرد دیپلماتیک» علیه تازه‌ترین کشور مستقل مسلمان، یعنی کوزوو، به کار می‌رود زیرا روسیه با وتوی خود، در ورودی به سازمان ملل متحد را بسته است. اسرائیل از ابتدای پیدایش خود به عنوان یک دولت مستقل عضو سازمان ملل متحد، با «طرد دیپلماتیک» روبه‌رو بوده است. از این رو هر تحولی که این «طرد دیپلماتیک» را تعدیل یا تضعیف کند، بردی است برای نظم جهانی.
برنده دوم در این مقوله، البته اسرائیل است. غالبا فراموش می‌شود که اسرائیل حتی تا پیش از تاسیس دولت خود، در آرزوی پذیرفته شدن در خاورمیانه و همزیستی با دیگر اقوام و ملل منطقه بوده است. حتی پیش از آن که جنبش صهیونیسم با الهام از ناسیونالیسم‌های اروپایی سده نوزدهم شکل بگیرد، آرزوی بسیاری از یهودیان پراکنده در سراسر عالم، به ویژه در اروپا، بازگشت به فلسطین و زیستن در محیط جغرافیایی، فرهنگی و اقلیمی نیاکان واقعی یا خیالی قوم یهود بود.
بنجامین دیزرائیلی در رمان خود «کانیگزبی» از سفر یک اشراف‌زاده انگلیسی با اصالت یهودی به امپراتوری عثمانی سخن می‌گوید. قهرمان داستان، که بسیار شبیه نویسنده است، با آموختن زبان‌های محلی، به ويژه عربی و ترکی، می‌کوشد تا «خویشتن» گمشده در سیمای اروپایی خود را بازیابد و در کنار «برادران» شرقی خود زندگی تازه‌ای را شکل می‌دهد. شبیه همین مضمون را در رمان «دانیل دوراندا» اثر جورج الیوت می‌یابیم. یک اشراف‌زاده انگلیسی در وداع با پدرش در بستر مرگ، درمی‌یابد که اصالت یهودی دارد. او نیز در آرزوی بازگشت به شرق و احیای ریشه‌های معنوی، فرهنگی و دینی گمشده خویش است.
دو رمان مورد بحث هنگامی نوشته شدند که هنوز صحبتی از صهیونیسم نبود. اما بنیانگذار صهیونیسم، تئودور هرتزل، نویسنده یهودی- مجارستانی، نیز دانسته یا ندانسته، همان آرزوی بازگشت به خویش را بیان می‌کرد. هرتزل در کتاب «دولت نوین کهن» به زبان آلمانی، از بازگشت یهودیان به «میهن» خود در خاورمیانه سخن می‌گوید. اما این بازگشت برای ایجاد امپراتوری یا تسلط بر دیگران نیست. برعکس، هدف این بازگشت بازیافتن جایی است برای قومی که از اصل خود دور شده است و اکنون می‌کوشد تا در کنار اقوام نزدیک به خود، یعنی مردم خاورمیانه، به ويژه اعراب، به مسیر منحرف شده از تاریخ خود بازگردد.
آیا تصادفی است که عادی‌سازی روابط میان اسرائیل و امارات متحده عربی در آستانه صد و بیست‌وسومین سال کنفرانس اول صهیونیست‌ها در شهر بازل سوییس رخ می‌دهد؟
از دیدگاه بنیان‌گذاران جنبش «بازگشت»، خاورمیانه همواره محیط زیست طبیعی و درون زمین اسرائیل به شمار رفته است. به عبارت دیگر، اسرائیل هرگز نخواسته است که جزیره‌ای باشد در یک دریای مهاجم. آرمان مبلغان «بازگشت» بدون پذیرفته شدن اسرائیل از سوی همسایگان دور و نزدیک خود تحقق نخواهد یافت.
کوشش برای «طرد دیپلماتیک» اسرائیل هرگز نتوانست اکثریت ملل عالم را به سوی خود بکشاند. هم‌اکنون ۱۶۴ کشور از ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد، اسرائیل را به رسمیت می‌شناسند و مناسبات دوستانه، یا دست‌ کم عادی با آن را ارج می‌نهند. از ۵۷ کشور با اکثریت مسلمان فقط ۱۶ تای آن‌ها هرگز مناسبات رسمی با اسرائیل نداشته‌اند. گو این که بعضی آنان مثلا اندونزی در دوران پس از سوهارتو و عراق پس از سقوط صدام حسین ارتباطات نیمه رسمی گسترده‌ای با اسرائیل

Independentpersian

@AmirTaheri4

‏یادداشت به رئیس جمهور ماکرون
در آستانه سفر دوم به ‎#بیروت به یاد داشته باشید:
اکثر لبنانی‌ها بدنبال راه خروج از بن‌بستی هستند که توسط آخوندهای تهران از طریق نوکران حزب‌الله به آنها تحمیل شده.
نبايد به آنها پيشنهاد نصفه خروج از بن‌بست را بدهید، لبنان نیاز به شروع کاملا تازه دارد.

@AmirTaheri4

مساله فلسطین ؛ از نگاه شاه فقید و آیت‌الله ها – تحلیلی از روزنامه نگار و تحلیل گر ارشد، دکتر امیر طاهری

هفته گذشته در دیداری با هیأت نمایندگی حماس، بخش فلسطینی اخوان المسلمین، رهبر جمهوری‌ اسلامی، آیت‌الله علی خامنه‌ای، مسأله فلسطین را «قضیه اول و مهم‌ترین مسأله دنیای اسلام» خواند و از فلسطینیان خواست که با «مقاومت و فداکاری» برای «آزادی قدس و فلسطین از چنگال صهیونیست‌ها» بکوشند.

این که آیا فلسطین، مسأله‌ای که می‌تواند صورت‌های گوناگون داشته باشد، «قضیه اول و مهم‌ترین مسأله دنیای اسلام» هست یا نه، قابل بحث است. نزدیک به ۱.۵ میلیارد مسلمان با بسیار مسائل دیگر روبرو هستند: رژیم‌های استبدادی و غالبا فاسد در بسیاری کشورهای با اکثریت مسلمان، عقب ماندگی اقتصادی و علمی، معضلات اجتماعی، تنش‌های قومی و شکاف روز افزون طبقاتی از این زمره‌اند. حتا اگر مسأله فلسطین را در ابعاد سنتی آن بنگریم – به ویژه حضور آوارگانی که پس از چند نسل هنوز در آرزوی بازگشت به زادگاه پدران یا نیاکان خود هستند، تکیه آیت‌الله بر این مطلب به آسانی پذیرفتنی نیست. آیا نزدیک به یک میلیون مسلمان برمه‌ای یا روهینجا که از زادگاه خود بیرون رانده شده‌اند، از نظر آیت‌الله انسان‌های درجه دوم هستند؟ و آیا دیده یا شنیده‌اید که آیت‌الله حتی یک بار و حداقل با یک جمله از کشتار و پراگندگی قوم چچن ابراز تأسف کرده باشد؟ هم‌چنین، آنچه جمهوری خلق چین هم اکنون در ترکستان خاوری یا شین‌جان با مسلمانان اویغور می‌کند، هرگز توجه آیت‌الله را جلب نکرده است.

مسأله فلسطین را به دو صورت می‌توان بررسی کرد. در صورت اول ما با نبرد دو قوم، اسرائیلی و عرب، بر سر یک خاک روبرو هستیم نه با یک مسأله دینی یا مذهبی. این مسأله دستکم از نظر تئوریک می‌تواند دو راه‌حل داشته باشد. راه حل اول تفاهم بر سر همزیستی است که استراتژی «دو کشور برای دو ملت»، را توجیه می‌کند. راه حل دوم کوشش دو ملت متخاصم برای حذف یکدیگر است.

صورت دوم مسأله فلسطین، سوء استفاده‌ای است که مستبدان عرب از آن کرده‌اند. جمال عبدالناصر، صدام حسین، حافظ الاسد، معمر القذافی و دیگران برای انحراف افکار عمومی از بدکاری یا دستکم ندانم کاری خویش، مسأله فلسطین را دستاویز قرار داده‌اند. آنان با هزینه پرداخت شده به شکل رنج‌ها و حتا خون دادن فلسطینی‌ها، خود را در هیأت قهرمان مقاومت و مبارزه جلوه داده‌اند. آقای خامنه‌ای این الگوی رسوا شده را پذیرفته است و می‌کوشد با کوبیدن بر طبل فلسطین، کمبودها و شکست‌های حکومت خود را ناچیز جلوه دهد. در سخنان طولانی خود برای هیأت حماس، «رهبر» جمهوری اسلامی یاد آور شد که «مقاومت فلسطین»، که روزی با سنگ مبارزه می‌کرد، امروز به خاطر کمک‌های تهران، به «موشک‌های نقطه‌زن» مجهز شده است و این یعنی «احساس پیشرفت».

مشاهده کامل در تلگراف

@AmirTaheri4

امیر طاهری: یک روز «بدونِ آمریکا» پس از ۴۱ سال “خیالِ خام” نابودی آمریکا

مشاهده در لینک یوتیوب


برگردان فارسی تحلیلی با عنوان “ممکن است که ایران به یک روز «بدون آمریکا» نیاز داشته باشد”
Iran May Need an 'America Free' Day

Forty-one years of “End of America” fantasies have produced nothing useful for Iranians; maybe they would do better with one “America free” day.
#یونیکا
#امیر_طاهری
#روز_بدون_آمریکا
@Unikador

@AmirTaheri4

پیش بینی دوسال پیش (سال ۲۰۱۸) دکتر امیر طاهری :

رژیم ایران مجبور است از مناطقی که مورد علاقه اسرائیل است خارج شود.


@AmirTaheri4

وضع جدید را بر چه اساسی می‌خواهید به وجود آورید؟

نمی‌توانیم بگوییم ایران ناگهان تبدیل می‌شود به کاغذ سفیدی که ما هر چی دلمان خواست رویش نقش کنیم!

برای عبور از وضع موجود نیاز به یک پایگاه فرهنگی، سیاسی، قانونی و تجربی داریم که همان مشروطیت است.

@AmirTaheri4

‌‏مصطفی ادیب نخست وزیر لبنان می‌گوید که کابینه‌ای از تکنوکرات ها تشکیل خواهد داد. اما مشکلات لبنان سیاسی هستند نه تکنیکی، تکنوکرات‌ها در بهترین حالت، سیاست‌های اربابان خود را اجرا می‌کنند. وقتی سیاستمداران فاسد و دست‌نشانده قدرت‌های دیگرند، نتیجه‌ای نخواهیم گرفت!

@AmirTaheri4

‏یادداشت به رئیس جمهور ‎#امانوئل‌مکرون در مورد ‎#بیروت:
در دام آخرین مانور دسته حاکم بی‌اعتبار در لبنان نیافتید.
معرفی ‎#مصطفي_أديب به عنوان نخست‌وزیر برای کابینه ائتلاف مانند جایگزینی یک باشگاه کلاهبرداران با کنفدراسیون کودن‌ها است.
لبنان نیاز به تغییر اساسی دارد.

@AmirTaheri4

‌‎#خامنه‌ای، ‎#امارات را بدلیل عادی سازی روابط با ‎#اسرائیل به "خیانت" متهم می‌کند.
فتوای ‎#خمینی ۱۳۵۹: ایران روابط خود را با هر کشوری که اسرائیل را به رسمیت بشناسد، قطع می‌کند. خامنه‌ای بارها آنرا تایید کرده.
او جرأت قطع روابط با امارات را دارد؟
مثال دیگری از واق زدن در حال دراز کش؟

@AmirTaheri4

امیرطاهری: بازی با آتشِ قدرتها در لیبی

برگردان فارسی تحلیلی به قلم استاد امیر طاهری با عنوان زیر:
Powers Play with Fire in Libya

With coronavirus lockdown gradually whittled down, last week we started working on a series of conferences on the greater Middle East region for one of the local universities. As we suggested topics we came to Libya where a forgotten war has been going on for almost a decade.

#امیر_طاهری
#یونیکا
#تحلیل_سیاسی
@Unikador

بیانیه کم سابقه ‏وزیر امورخارجه روسیه امروز، سرگئی لاوروف: "ما آماده‌ایم واسط مذاکره میان ایران و آمریکا باشیم به شرطی که هر دو بخواهند."
او می‌داند ترامپ بارها از ایران برای گفتگو دعوت کرده است اما آخوندها امتناع ورزیده‌اند. آیا روسیه می‌کوشد تا آخوندها را برای تغییر روند تحت فشار قراردهد؟

@AmirTaheri4

‏وسواسی برای زنده نگه داشتن جسد، جمهوری اسلامی به ملاقات در وین درباره "معامله اتمی اوباما" (برجام) می‌بالد.
با حضور چین، بریتانیا، روسیه، فرانسه و آلمان، این جلسه چیزی جز برای عکس گرفتن، نیست.
همزمان شده با سالگرد شهادت امام چهارم.

@AmirTaheri4

‏کیهان ‎#خامنه‌ای ادعا می‌کند دو انفجار دیروز در دبی و ابوظبی، نشانه‌ای برعلیه تصمیم ‎#امارات برای عادی سازی روابط با ‎#اسرائیل است.
یک تهدید نه چندان پوشیده به ترور از طرف تهران؟
در عین حال ‎#روحانی سمینار "تقویت روابط با همسایگان" را افتتاح می کند.
براستی چه کسی مسئول است؟

@AmirTaheri4

‏دادگاه ۱۲ اسلام‌گرای درگیر در حمله به مجله ‎#چارلی‌ابدو و عملیات مرتبط با آن در پاریس آغاز می‌شود. حملات، از جمله گروگان‌گیری در یک سوپر مارکت حلال، جان ۱۷ نفر را ۵ سال پیش گرفت.
محاکمه با هدف درک اینکه چگونه تروریست‌ها یک شبکه در فرانسه ایجاد کردند، تشکیل می‌شود.

@AmirTaheri4

‏سفر رئیس جمهور فرانسه ‎#امانوئل‌مکرون از ‎#بغداد نشان می‌دهد که او به دنبال جایگاهی در خاورمیانه است که او فکر می‌کند اکنون در دسترس است به دلیل "عقب نشینی آمریکایی".

این طرح ممکن است شکست بخورد، که حمایت از وضع موجود در ‎#لبنان و عراق، آرمان‌های مردم در منطقه را نادیده می‌گیرد.

@AmirTaheri4

‏سلطان جدید ‎#عمان هیثم بن طارق، یوسف بن علوی، وزیر امور خارجه کهنه‌کار را به عنوان بخشی از یک اصلاحات گسترده دولتی، جایگزین کرد.
این ممکن است به معنای هدایت ملایم سیاست خارجی به سمت روابط بهتر با همسایگان شورای همکاری خلیج فارس و تمایل کمتر نسبت به جمهوری اسلامی در تهران باشد.

@AmirTaheri4

‏کیهان ‎#خامنه‌ای ادعا می‌کند انتصاب ‎#مصطفي_أديب به عنوان نخست‌وزیر جدید لبنان "پیروزی" جمهوری اسلامی است.
می‌گوید ما ۳ خط قرمز مشخص کردیم که همه آنها پذیرفته شد.
انتخابات زودهنگام و تغییر سیاست وجود نخواهد داشت.
(آیا گزینه باقیمانده، درهم شکستن قیام عمومی برای گروه حاکم است؟)

@AmirTaheri4

‏آیا ادعای تهران مبنی بر اینکه نخست‌وزیر جدید لبنان ‎#مصطفي_أديب یک عروسک خیمه شب بازی حزب الله است، که آن هم عروسک خیمه شب بازی جمهوری اسلامی است، درست است؟
اگر بله، "طرح ‎#لبنان" ‎#مکرون یک عملیات جذب سرمایه برای حزب‌الله خواهد بود، که به دلیل مشکل نقدینگی تهران با کاهش مواجه است.

@AmirTaheri4

‏کیهان ‎#خامنه‌ای به نقل از حسن نصرالله رهبر حزب‌الله: "حتی اگر تمام جهان عادی سازی شود، ‎#لبنان اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد"
آیا نصرالله وزیر امورخارجه یا حتی کل دولت لبنان است؟
آیا او نمی‌داند که، یک عضو سازمان ملل، به این معنی است که توسط تمام جهان به رسمیت شناخته شده است.

@AmirTaheri4