Amir Taheri امیر طاهری

سفر پوتین به ویتنام، از سوی دیگر برای پکن ناخوشایند خواهد بود. مناسبات‌ هانوی و پکن همواره سرد، اگر نخواهیم بگوییم خصمانه، بوده است. چین بخشی از خاک ویتنام را در اشغال دارد و از این واقعیت که ایالات‌متحده شریک اول بازرگانی ویتنام است، خرسند نیست. هیئت حاکمه ویتنام که مانند «بچه‌های نیویورک» خودمان، فرزندانشان را برای تحصیل به آمریکا می‌فرستند، نیز حاضر نخواهند بود که مناسبات دوستانه خود با «شیطان بزرگ» را به خاطر گل روی «ولودیا» که آینده‌اش معلوم نیست، در خطر افکنند.

مقصد بعدی تزار «ولودیا» کجا خواهد بود؟ پوتین امیدوار است که دیگر کشورهایی را که در جنگ سرد جزو اقمار شوروی بودند، در جنگ سرد جدید به اردوگاه روسیه بکشاند. مقصد بعدی که مطبوعات مسکو مطرح می‌کنند، قاهره، پایتخت مصر، است؛ اما به گمان من، رهبران کنونی مصر حاضر نخواهند بود مناسبات سودبخش خود با قدرت‌های غربی را به امید پیروزی پوتین در جنگ سرد جدید در خطر افکنند.

امپراتوری‌سازی کار آسانی نیست و عوامل و امکاناتی فراتر از پول، اسلحه و تبلیغات لازم دارد. پوتین می‌تواند با عرضه نفت ارزان، مواد غذایی به‌ویژه گندم و حبوبات و فروش اسلحه با تخفیف یا حتی به اقساط دراز‌مدت و سرانجام، به میدان فرستادن مزدوران واگنر در بعضی کشورها خودی نشان دهد، اما روسیه پوتین ساخت‌وسازهای لازم برای جذب حمایت مردمی از الگوی روسی را ندارد. الگوی اتحاد جماهیر شوروی، یعنی کمونیسم، می‌توانست به‌عنوان یک جریان بزرگ سیاسی‌ــ‌تاریخی حتی در نسخه کیش شخصیت استالینی‌اش، بخش‌هایی از جوامع استعمار زده یا نو استقلال را همراه با اقشاری از کارگران در جهان صنعتی به خود جلب کند.

اما الگوی روسی پوتین فقط با خریدن سیاستمداران فسادپذیر، از جمله در اروپای غربی و ایالات‌متحده، می‌تواند خودی نشان دهد. شاید بدین سبب است که در ماه‌های اخیر پوتین کوشیده است تا بخش مهمی از سیمای سیاسی‌ــ‌فرهنگی اتحاد شوروی را از نو فعال کند. او حتی از «حقوق زحمتکشان» و راه پیشرفت غیر سرمایه‌داری و شیوه حکومتی مقتدر‌ــ مضامینی که کمونیسم استالین عرضه می‌کرد‌ــ سخن می‌گوید.

منابع مسکو می‌گویند سفر بعدی تزار «ولودیا» ممکن است به برازاویل، پایتخت کنگو کوچک باشد‌، کشوری که دنیس ساسو انگوسو، آخرین رهبر آفریقایی هوادار شوروی در دوران جنگ سرد، هنوز سر کار است؛ اما نزدیک به ۲۰ سال پیش و در مصاحبه‌ای که در برازاویل برای مجله فرانسوی «سیاست بین‌المللی» با او انجام دادم، پرسیدم: آیا هنوز مارکسیست‌ــ‌لنینیستی فکر می‌کند؟ با یک قهقهه پاسخ داد: «نه! در آن زمان جوان بودم و جوان حق دارد اشتباه کند!»

اگر برازاویل نه، پوتین کجا برود؟ شاید هراره، پایتخت زیمبابوه!

@AmirTaheri4

👍88👏7❤5😁4💯2

3.94K views09:52