در انگلیس سر شاه رو بریدن

اما در ایران پادشاهی مشروطه استثنایی بود که سلطنت مطلقه رو از بین برد.

تنها راه رهایی #بازگشت_به_مشروطه
با تمام اشکالات وارده به آن قابلیت اطلاح آن وجود داره.

#جاویدشاه

@AmirTaheri4

استاد امیر طاهری درباره #منشور_همبستگی می‌گوید: «پیشنهاد من این است، آنهایی که ادعای رهبری دارند، اول یک دوره آموزش برای خودشان بگذارند بعد بیایند اگر برنامه ای دارند ارائه بدهند.»

ویدیو کامل را در یوتیوب ببینید:
http://youtube.com/watch?v=1Qu5VLGaaMc

@AmirTaheri4

IndyPersianPod

@AmirTaheri4

پیشنهاد می‌کنم آنهایی که ادعای رهبری دارند، برنامه خود را به مناظره بگذارند →

@AmirTaheri4

استاد امیر طاهری در برنامه «تفسیر خبر» درباره #منشور_همبستگی می‌گوید: «پیش‌بینی من این است که تا شنبه آینده فراموش می‌شود. این منشور یک چرکنویس است که یک عده‌ای که آن را نوشتند افراد واردی نیستند. اطلاعات آنها درباره تاریخ #ایران و تاریخ معاصر کم است.»

@AmirTaheri4

استاد #امیر_طاهری: دکتر مصدق، با حسن نیت تمام و بی‌آنکه بهره ‌گیری مادی در میان باشد، ایران را به بن‌بست کشاند و عملی شدن قانون ملی شدن نفت را سال‌ها به تعویق افکند.

@AmirTaheri4

ویدیو کامل را در یوتوب ببینید:
https://youtu.be/tY3wP3NhVsQ

#محمد_مصدق #ایندیپندنت_فارسی

IndyPersianPod

@AmirTaheri4

«اگر بخواهید اتحاد کنید مثل دوران آقای خمینی مجبورید دروغ بگید»
بخشی از گفتگو با استاد امیرطاهری
@AmirTaheri4
#ملت_ایران

کامل رو اینجا تماشا کنید👇
https://www.instagram.com/reel/Cp3EfnzM1jb/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

Mayra K. Yazdari


@AmirTaheri4

‌‎#نوروز    مبارک

برای همه هموطنان و مردم جهان که نوروز را جشن می‌گیرند، سال نو را تبریک می‌گویم.
نوروز به طور رسمی در ۱۹ کشور دارای زبان یا فرهنگ پارسی برگزار می‌شود.
ما سال سخت اما امیدبخشی را پشت سر گذاشتیم و برای دور بعدی مبارزه برای آزادی و عزت آماده هستیم.

@AmirTaheri4

نقد صریح و بی پرده امیر طاهری درباره محمد مصدق


@AmirTaheri4

نقد صریح و بی پرده امیر طاهری درباره محمد مصدق

فایل صوتی

محمد مصدق یک خیانت‌کار بود که جمهوری اسلامی از دل آن خارج شد.

@AmirTaheri4

‏توضیح استاد ‎@AmirTaheri4 بر فدرالیسم.

فدرالیسم چه موقعی پیش می آید؟ آلمان، هندوستان، آمریکا چگونه فدرال شد؟ چرا ایران فرق دارد؟ چرا شرایط ایران مناسب با فدرالیسم نیست؟

اگر ایران را بخواهیم فدرال کنیم ابتدا باید ایران را تجزیه کنیم سپس فدرال کنیم.

بر چه اساس ایران را تیکه تیکه کنیم؟ بر اساس خون؟ رنگ پوست؟ جغرافیا؟ زبان؟

‎
@AmirTaheri4

«میهن»
هم به معنای کشور است
هم به معنای ملت
نسل کنونی،نسل آینده و نسل گذشته است. میهن را نمی توان خلاصه کرد به یک چیز خاص
همه اینها را دربر می میگیرد.
حالا اگر ما میهن را رها کنیم و یک لغت عربی، کثیرالمله!، را بگیریم،خیلی چیز عجیبی است.

من عاشقتم استاد ❤❤❤
@AmirTaheri4

باده فروش

@AmirTaheri4

#مشروطه برای ایران ما یک مسیر راه مشخص و مطمئنی هست که هرگز نباید به هر دلیلی از آن انحراف و دوری نمود. #بازگشت_به_مشروطه برای گذار و ترسیم آینده روشن‌تر


@AmirTaheri4

‏«ما برای آنکه ایران خانه خوبان شود رنج دوران برده ایم»
وقتی پیر یا بزرگی بغض می کند یعنی درد سنگین تر از آنست که در سخن بگنجد.
امیدوارم ‎#شاهزاده_رضا_پهلوی پیش از آنکه دیرتر شود به خانه خود که ‎#اردوگاه_ایرانگرایان است برگردد. بی شک او فروتنی خود را در برابر دیگر گروهها تا همین جا هم به نمایش گذاشت و بسنده است و اگر قرار بود این گروهها در چشم مردم ایران دیده شوند دیده شدند،اما آنچه دیده نشد این بغض ها و بی تابی هاست برای وطن.
(بغض استاد امیر طاهری در برابر واژه ایران)


Behnam Amini

@AmirTaheri4

امیر طاهری
زیر‌و‌بم‌های ملی شدن نفت
adminاسفند ۲۶, ۱۴۰۱۰
نفت
نفت

۲۹ اسفند، روز ملی شدن نفت، یکی از مهم‌ترین روزهای تاریخ ایران است. در این روز بود که همه نهادهای ملی – دولتی ایران، مجلس شورای ملی، هیئت دولت و نهاد پادشاهی، به‌اتفاق موفق شدند مالکیت ایران را بر مهم‌ترین ثروت طبیعی‌اش در آن زمان، در چارچوب قانون اعلام کنند؛ اما در آن روز کسی نمی‌دانست که هم‌‌بستگی نهادها به‌زودی درهم می‌شکند و ایران وارد بحرانی می‌شود که سال‌ها، یا حتی دهه‌ها، ادامه خواهد یافت.

چرا چنین شد؟ به گمان من انتخاب دکتر محمد مصدق به‌عنوان نخست‌وزیر با مأموریت مشخص برای عملی کردن قانون ملی شدن نفت، نخستین اشتباه بود، اشتباهی که در آن اکثریت نمایندگان مجلس و شخص پادشاه شریک بودند. همان‌طور که تجربه ۲۷ ماه نخست‌وزیری نشان داد، مصدق یک سیاستمدار درجه‌یک پارلمانی بود و می‌دانست چگونه نیروی مردمی را برای پیشبرد نظرات خود بسیج کند، اما درصحنه سیاست به‌عنوان هنر مشکل‌گشایی و قلمرو امکانات نه آرزوها، استعداد و تجربه لازم را نداشت. او فقط یک کار را خوب بلد بود؛ برانگیختن احساسات، درنتیجه آنجا که لازم بود عقل و درایت بر شور و احساس غلبه کند، خود را ناتوان می‌دید. مثل این است که یک ویولونیست هنرمند را به رهبری ارکستر بگمارید.

مجلس و شاه به مصدق مأموریت دادند که قانون ملی شدن نفت را به مرحله اجرا درآورد، اما او از آغاز مأموریتی را که جنبه سیاسی، فنی و دیپلماتیک داشت، به برنامه‌ای برای درگیری با بریتانیا و متحدان آن تبدیل کرد. او وعده داد که «آخرین میخ تابوت استعمار انگلیس» را بکوبد. این وعده ممکن است لازم و دل‌چسب باشد، اما به اجرای قانون ملی شدن نفت ربطی ندارد. به اجرا درآوردن آن قانون نیازمند مذاکره و سرانجام توافق بود، اما با یک‌مرده که در تابوت است و می‌خواهید آخرین میخ آن تابوت را بزنید نمی‌شود مذاکره کرد.

انتخاب شعار «خلعید» یعنی بریدن دست برای آنچه می‌بایست یک برنامه فنی، سیاسی و دیپلماتیک باشد، نشان داد که مصدق در مسیر جدل و مبارزه قرار دارد، نه مذاکره و توافق. چند ماه طول کشید تا بسیاری از ایرانیان و بعضی از افکار عمومی جهان متوجه شدند که مصدق دانسته یا نادانسته، تحقیر امپریالیسم انگلیس و انتقا‌م‌جویی از سال‌ها دخالت آن در امور داخلی ایران را مهم‌تر از حل مسئله نفت می‌داند. به‌عبارت‌دیگر، مسئله نفت مستمسکی بود برای رسیدن به هدفی بزرگ‌تر و به همین دلیل پذیرفتن اصل ملی شدن در دولت حزب کارگر بریتانیا از دید او اهمیتی نداشت. دولت کارگری انگلیس که خود یک برنامه وسیع ملی کردن به راه انداخته بود، نمی‌توانست حق ملل دیگر را درزمینهٔ ملی کردن نفی کند. در همان حال، دولت کارگری انگلیس پرداخت غرامت به مالکان خصوصی منابع ملی شده را یک اصل می‌دانست، اصلی که در مورد ملی شدن نفت ایران نیز می‌بایست رعایت شود؛ اما از دید مصدق، پرداخت هر غرامتی به شرکتی که سا‌ل‌ها ایران را «غارت کرده است» پذیرفتنی نبود. از این گذشته ایران با اقتصاد درهم‌شکسته‌اش در آن زمان نمی‌توانست هزینه دولت خود را بپردازد، چه رسد به اینکه غرامت بدهد. از دید او «انگلیسی‌ها همیشه دست گرفتن دارند». اشغالگران انگلیسی در جنگ جهانی دوم در ایران از منابع زیربنایی، کشاورزی و خدمات ایران بهره گرفتند، بی‌آنکه بهای آن را نقد بپردازند.

دولت کارگری انگلیس در این زمینه نیز آمادگی‌اش را برای مذاکره و رسیدن به توافق ابلاغ کرد، اما مصدق تصور کرد که این نیز یکی از ترفند‌های «روباه پیر» است. «ترفند بعدی» روباه پیر پیشنهادی بود برای عقد قراردادی جدید بر اساس قرارداد ۱۹۳۳ که در زمان رضاشاه کبیر امضاشده بود. این سخن شاید بی‌انصافی باشد، اما به نظر من مصدق آن قرارداد را یا نخوانده بود یا نمونه‌ای از دغل‌بازی «روباه پیر» می‌دانست. بدین‌سان پیشنهاد عقد یک قرارداد مدت‌دار بر اساس قرارداد ۱۹۳۳ پذیرفتنی نبود، اما عقد چنان قراردادی به ایران اجازه می‌داد که از تعطیلی صنعت نفت جلوگیری کند و غرامت لازم را در طی سال‌ها با بهره‌گیری از درآمد حاصله بپردازد. همچنین بر اساس قرارداد ۱۹۳۳، ایران ۲۰ درصد از سهام شرکت بی‌پی (BP) و ۴۸ شرکتی که بی‌پی در آن‌ها سهیم بود را به دست می‌آورد، شرکت‌هایی که در آن زمان نزدیک به ۳۰ درصد از تولید و پالایش نفت در دنیا را در کنترل داشتند.

مصدق در طی ۲۷ ماه نخست‌وزیری، انواع و اقسام پیشنهادهای بریتانیا را که با میانجیگری ایالات‌متحده برای رسیدن به توافق عرضه شد رد کرد. رسانه‌های جهانی او را «دکتر نه» (Doctor No) لقب دادند، شخصیتی که مانند مفیستوفلس در «فاوست» گوته یا «نانت» قهرمان اپرای افنباخ (Offenbach) کاری جز نه گفتن بلد نیست.

@AmirTaheri4

یوسف مازندی که در آن زمان خبرنگار یونایتدپرس اینترنشنال در تهران بود و از لطف مصدق برخوردار، می‌گوید: «به دکتر پیشنهاد کردم در یک مصاحبه همه‌جانبه به افکار عمومی جهان به‌ویژه در آمریکا بگوید دقیقاً چه می‌خواهد؟ دکتر استقبال کرد و وعده داد که این مصاحبه پس از چند روز انجام شود، اما هفته‌‌ها و ماه‌ها گذشت و خبری نشد. معلوم بود که مصدق دقیقاً نمی‌داند چه می‌خواهد.»

از این گذشته مشاوران مصدق کمترین اطلاعی از مقوله نفت نداشتند و حاضر نبودند از ۲۰ یا ۳۰ ایرانی که در این زمینه مطلع بودند، یاری بخواهند. همه آن ایرانیان آگاه به دلیل کار کردن در شرکت نفت مورد سوءظن او بودند. از دید مصدق فرم مهم‌تر از محتوا بود؛ دولت او می‌بایست یک دولت ضد استعماری جلوه کند، دولتی که انتقام یک قرن تحقیر ایرانیان را از بریتانیا خواهد گرفت. یکی از اتهام‌هایی که دشمنان ایران به ما می‌زنند این است که ما «باطنی» محسوب می‌شویم، یعنی یک اقدام را باهدف اعلام‌شده آغاز می‌کنیم، اما هدف واقعی ما اعلام‌نشده است. در ظاهر مسلمانیم و در باطن گبر، ظاهر قرآن را می‌پذیریم، اما باطن آن را رد می‌کنیم. بدین ترتیب، انتقام‌جویی از انگلیس استعمارگر کاسه‌ای بود که زیر نیم‌کاسه «ملی شدن نفت» قرار داشت. مشکل دیگر فردگرایی شدید مصدق بود. او نخست‌وزیری را به خانه شخصی خودش – شماره ۱۰۹ خیابان کاخ- منتقل کرده بود و تقریباً هرگز یک جلسه کامل از هیئت دولت برگزار نکرد. ستایشگران مصدق می‌گویند او حقوق نخست‌وزیری نمی‌گرفت و هزینه نخست‌وزیری، ازجمله واحد امنیتی حاضر در خیابان کاخ را از جیب خودپرداخت می‌کرد. او حتی در سفرهایش به اروپا، آمریکا و مصر‌، همه هزینه‌ها ازجمله هدایا برای هری ترومن، رئیس‌جمهوری آمریکا را خودش پرداخت کرد.

امیر طاهری
امیر طاهری
مصدق با رسیدن به بن‌بست در مأموریتش – یعنی عملی کردن ملی شدن نفت‌ – برای آنکه بیکار نماند، یا بیکار نمایان نشود، در زمینه‌های گوناگون فعالیت کرد: انحلال شورای پول بانک ملی، اعلام حکومت‌نظامی، انحلال مجلس، درافتادن با شاه و هواداران (درافتادن با متحدان پیشین خود ازجمله آیت‌الله کاشانی، دکتر مظفر بقایی، حسین مکی و…) در همان حال با سخنرانی‌های کوبنده، خلأ عملی خود را پر می‌کرد. او در یک جمعیت چند صدنفری اعلام کرد: «مجلس اینجاست که شما هستید نه آن ساختمان (یعنی بهارستان).»

او سرانجام با کوشش برای تصفیه ارتش و شهربانی به‌عنوان وزیر دفاع و فرمانده کل قوا دشمنان بیشتری به دست آورد.

در طی کمتر از سه سال، وحدت ملی بی‌سابقه‌ای که با تصویب قانون ملی شدن نفت شکل‌گرفته بود، از هم پاشید. نخست‌وزیر در برابر شاه قرار گرفت، زبدگان سیاسی به گروه‌‌های متخاصم تقسیم شدند. روحانیون نیز با چنددستگی روبرو شدند. حزب توده که در ابتدا از وحدت حمایت می‌کرد در ردیف دشمنان قرار گرفت با این تصور که مصدق می‌خواهد آمریکا را به‌جای انگلیس به ایران بکشاند. برنامه به‌اصطلاح «اخراج بهائیان از فرهنگ» که در زمان نخست‌وزیری رزم‌آرا به رهبری وزیر فرهنگش، دکتر شمس‌الدین جزایری، آغازشده بود، از نو زنده شد تا روحانیون قشری شیعه را خوشحال کند، اما نتیجه عکس داد.

مصدق با حسن نیت تمام و بی‌آنکه بهره‌گیری مادی در میان باشد، ایران را به بن‌بست کشاند و عملی شدن قانون ملی شدن نفت را سال‌ها به تعویق افکند. استراتژی «کاسه زیر نیم‌کاسه» او با شکست کامل و وقایع سورئالیستی ۲۵ تا ۲۸ مرداد و بالا رفتن مصدق از نردبام برای مخفی ماندن در خانه همسایه پایان یافت – وقایعی که در دهه‌های بعد یک صنعت یا «تجارت» بین‌المللی و اصطلاح سیاسی و دانشگاهی «کودتا علیه دولت دموکراتیک مصدق» را به وجود آورد.

عکس الگوی مصدق را در نخست‌وزیری خویشاوند او، احمد قوام یا قوام‌السلطنه می‌بینیم. درحالی‌که مصد‌ق‌السلطنه هدف اصلی را به نفع هدف فرعی کنار گذاشت، قوام هرگز از هدف اصلی منحرف نشد. مجلس شورای ملی و محمدرضا شاه به قوام مأموریت «نجات آذربایجان» را دادند و او را به نخست‌وزیری منصوب کردند. مظفر فیروز، یکی از مشاوران نزدیک قوام، گفته است که در نخستین روزهای تشکیل دولت جدید به قوام پیشنهاد می‌کند که «یک موج ضد کمونیسم» به راه بیندازند، قوام پاسخ می‌دهد: «مأموریت ما فعلاً نجات آذربایجان است نه مبارزه با کمونیسم.»

قوام در این راه حاضر بود مجیز استالین را بگوید، وعده نفت شمال به شوروی بدهد و حتی کمونیست به کابینه‌اش در ایران وارد کند، زیرا هدف نجات آذربایجان بود. البته قوام برخلاف مصدق حقوق نخست‌وزیری می‌گرفت و حتی مواجب باغبان و آشپز شخصی خود را از بودجه نخست‌وزیری می‌پرداخت. همچنین او برخلاف مصدق اهل سخنرانی نبود و درصحنه سیاست رجوع به عقل و آرامش را بر بهره‌گیری از احساس و جنجال ترجیح می‌داد.

@AmirTaheri4

خوب ممکن است اینجا بپرسید: پس چرا هنوز برخی ایرانیان، اگر نخواهیم بگوییم بسیاری، خود را مصدقی معرفی می‌کنند، اما کمتر کسی ستایشگر قوام‌السلطنه است؟

بخشی از پاسخ به این پرسش را شاید در نوشته‌های تاسیتوس (Tacitus) تاریخ‌نویس روم باستان، بیابیم: «مردم هم نان می‌خواهند هم سیرک (نمایش) و وقتی سیر شدند سیرک را ترجیح می‌دهند!»

سردادن این شعار در ۱۳۳۲ دل‌ها را گرم می‌کرد: «از جان خود گذشتیم، با خون خود نوشتیم: یا مرگ یا مصدق!»

عوام در همه جوامع دوست دارند فریفته شوند. اگر در زندگی سیاسی عقل و درایت و مشکل‌گشایی محک بود، هرگز با پدیده عوام‌فریبی، یا به قول امروزی‌ها «پوپولیسم» روبرو نمی‌شدیم. جوامع شاید هم مصدق لازم دارند هم قوام، مصدق برای آنکه احساسات، خشم‌ها و آرزوهای آنان را ابراز کند و قوام برای حل مشکلاتشان. از دید قوام‌ها «فعلاً» مهم‌تر از «قبلاً» و «بعداً» است. از دید مصدق «قبلاً» انبار خشم‌ها و عقده‌ها است و «بعداً» گنجینه امید‌ها و آرزوها، درنتیجه «فعلاً» چیزی جز یک خط تیره میان «قبلاً» و «بعداً» نیست.

@AmirTaheri4

‏تحلیل متفاوت امیر طاهری بر ملی شدن صنعت نفت | «دکتر نه» و ماموریت ناتمامی که به‌نامش سند زدند

مصدق با رسیدن به بن‌بست در ماموریتش – یعنی عملی کردن ملی شدن نفت‌– برای آنکه بیکار نماند، یا بیکار نمایان نشود، در زمینه‌های گوناگون فعالیت کرد: انحلال شورای پول بانک ملی، اعلام حکومت ‌نظامی، انحلال مجلس، درافتادن با شاه و هواداران (درافتادن با متحدان پیشین خود ازجمله آیت‌الله کاشانی، دکتر مظفر بقایی، حسین مکی و...) در همان حال با سخنرانی‌های کوبنده، خلا عملی خود را پر می‌کرد. او در یک جمعیت چند صدنفری اعلام کرد: «مجلس اینجاست که شما هستید نه آن ساختمان (یعنی بهارستان).»
نویسنده: امیر طاهری، روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر ارشد بین‌المللی
منبع: ایندیپندنت فارسی
‎#‎@unikador
‎@AmirTaheri4
youtube.com/watch?v=8YHSd9…‎
Unika News


@AmirTaheri4

‏سازمان ملل میگوید که بطور متوسط ​​۲۰۰۰پناهجوی افغان در ایران در حال برگشت به کشور خود هستند
چرا؟
۱-آژانس پناهندگان سازمان ملل برای ۳ماه به هر خانواده بازگشته ۷۵۰دلار میدهد
۲-وضعیت اقتصادی رو به وخامت در ایران
(بعضی ممکن است پول سازمان.ملل. را گرفته و غنی از دلار، بعد از ۳ماه به ایران برگردند)

@AmirTaheri4

‏سخنرانان جناب آقای دکتر ‎#امیر_طاهری و ایمان انصاری هستند که درباره:
· ‎#چهارشنبه_سوری انقلابی.
· ‎#منشور_همبستگی.
· ‎#قانون_اساسی_مشروطیت.
· راه اساسی رهایی ‎#ایران.
گفتگو خواهند کرد.
‎
@AmirTaheri4