در این اپرای غم‌انگیز، رهبران کرد در سرزمین‌های باقی‌مانده از خلافت عثمانی، با کوته‌بینی و فساد و عنادهای درونی خود بزرگ‌ترین باخت را برای هم‌قومان خود رقم زدند. در جریان جنگ جهانی اول، سربازان کرد با دلاوری استثنایی با متجاوزان غربی جنگیده بودند. در حالی که کردان در آن زمان تنها هفت درصد از جمعیت خلافت عثمانی در آسیا را تشکیل می‌دادند، با دادن بیش از ۳۰۰ هزار کشته نزدیک به ۱۵ درصد کل تلفات خلافت را به خود اختصاص داده بودند. نتیجه همکاری با قدرت‌‌های امپریالیستی، اخراج ۷۰۰ هزار کرد از سرزمین‌های اجدادی‌شان در آناتولی، و بیش از ۵۰ هزار کشته در نبردهای قومی با ترکان و ارامنه بود. کرزن با این جمله معروف که «کردان را همیشه می‌شود اجاره کرد، اما نمی‌توان خرید» متحد محلی بریتانیا را در تقسیم جنازه خلافت عثمانی تحقیر کرد.

طرح انگلیسی «بخشیدن از کیسه خلیفه» سرانجام به نوعی استقلال نیم‌بند برای عراق، سوریه، لبنان، مصر، و لیبی منجر شد، البته پس از سال‌های تحت‌الحمایگی بریتانیا و فرانسه. مارونیان و دروزیان لبنان نیز توانستند در چارچوب یک نظام طایفه‌گر نقش سیاسی مهمی در سرزمین خود به دست آورند. مصر با استقرار یک دودمان آلبانی‌الاصل به شبه‌استقلال رسید و لیبی توانست دودمانی محلی را به حکومت برساند. در یمن، امامت زیدی استقلالش را به دست آورد و کویت تحت حمایت بریتانیا شکل دادن به هویت خاص خود را آغاز کرد. سودان تحت حمایت مشترک بریتانیا و مصر به نوعی خودمختاری رسید. ارامنه پس از قیچی شدن بخش‌های بزرگی از سرزمین نیاکانی‌شان سرانجام به یک مینی ارمنستان دست یافتند. تنها قومی که سرش بی‌کلاه ماند، قوم کرد بود.

رفتار مزدورانه رهبران کرد آن زمان تصویر کردها را در نگاه ترکان و اعراب و دیگر اقوام تیره و تار کرده بود. آن رهبران منافع قوم را قربانی منافع شخصی خود کردند. بسیاری از آنان پس از فرو نشستن گرد و خاک زمان به انگلستان مهاجرت کردند، اما این شبهه که رهبران کرد همواره آماده خدمت به قدرت‌‌های بیگانه‌اند باقی ماند.

قرارداد لوزان در واقع نخستین مهر تصدیق بر سیاست «قوم‌زدایی» یا «پاک‌سازی قومی» نیز بود. اخراج بیش از یک میلیون یونانی از روستاها و شهرهای نیاکانی‌شان در آسیای صغیر و بیرون راندن نزدیک به یک میلیون ارمنی از سرزمین‌شان، همراه با «پاک‌سازی قومی» علیه کردان در بخش‌هایی از عراق و سوریه، الگوهایی بود برای «قوم‌زدایی» در یوگسلاوی سال‌های ۱۹۹۰ میلادی و در میانمار قرن حاضر.

در صد سالی که از قرارداد لوزان می‌گذرد، قدرت‌های گوناگون از رهبران کرد برای اعمال فشار بر مخالفان یا رقیبان در موارد گوناگون استفاده کرده‌اند. بریتانیا رهبران کرد را در حکم چهره‌هایی برای تثبیت تسلط خود بر بین‌النهرین به کار گرفت. در سوریه، فرانسه از راه سازمان‌دهی واحدهای رزمی کرد و نصیری، اقلیت‌ها را علیه اکثریت مسلمان عرب به میدان فرستاد. حتی پیش از آن، نمایندگان غیررسمی آمریکا، که در حاشیه مذاکرات برای قرارداد لوزان بودند، کوشیدند از بعضی رهبران کرد برای باز نگاه ‌داشتن ارتباط در منطقه بهره گیرند.

در سال‌های ۱۹۴۰ میلادی، اتحاد جماهیر شوروی از رهبران کرد برای اعمال فشار بر ایران و ترکیه بهره گرفت. در سال‌های ۱۹۵۰ و دوران جنگ سرد، هم اتحاد جماهیر شوروی و هم ایالات متحده آمریکا رهبران کرد را به‌عنوان مهره‌‌هایی در نبرد بر سر قدرت در خاورمیانه به کار گرفتند. در ۱۹۷۳، هنری کیسینجر، وزیر خارجه وقت آمریکا، کردان را «بهترین متفقان ما» در خاورمیانه خواند.

در همان سال‌ها، ایران با بهره‌گیری از رهبران کرد برای اعمال فشار بر دولت بعثی عراق موفق شد مسئله شط‌العرب را به سود خود حل کند. اما سرانجام، باز هم سر کردان بی‌کلاه ماند. در ۳۰ سال گذشته، اسرائیل با برقرار کردن مناسبات نزدیک با رهبران کرد در عراق و فعالان کرد ایرانی در تبعید کوشیده است تا دو کشور بالقوه دشمن را زیر فشار قرار دهد. در جریان کوشش برای سرنگونی رژیم بعثی عراق، رهبران کردان آن کشور از حمایت جمهوری اسلامی در ایران و همچنین آمریکا برخوردار بودند، اما سرانجام، تنها نیم‌کلاهی برای خود به دست آوردند.

چه ‌چیز می‌تواند این تجربه غم‌انگیز را توضیح دهد؟ سه عامل احتمالا مهم‌اند. نخست، رهبران کرد همواره وعده‌ای می‌دادند که به‌آسانی برآورده شدنی نیست: استقلال و ایجاد کردستان واحد. به عبارت دیگر، اوهام مسلکی واقعیت اینجا و اکنون را حذف می‌کرد. دوم، رهبران کرد برای تحقق وعده خود به‌جای تکیه به پایگاه مردمی، روی کمک قدرت‌های خارجی حساب می‌کردند. عبدالله اوجالان، رهبر حزب کارگران کرد یا پ‌ک‌ک، نیازمند پایگاه‌های نظامی در سوریه بود و در نتیجه، چاره‌ای نداشت جز اینکه نفوذ دولت دمشق و از ورای آن اتحاد جماهیر شوروی را بپذیرد.

@AmirTaheri4

اما، به محض اینکه سوریه و شوروی به خواست‌‌های خود از ترکیه رسیدند، اوجالان را از خاک سوریه اخراج کردند و پایگاه‌های او را بستند. رهبر «بزرگ» کرد تبدیل شد به آواره‌ای فراری که سرانجام با کمک موساد ردیابی و دستگیر شد.

سوم، غالب رهبران کرد فکر می‌کردند با جمع کردن تعدادی تفنگدار یا چریک به نام «پیش‌مرگ» می توانند به هدف برسند. اما تجربه نشان داده است که کسب استقلال یک قوم با جدایی از دولت یا امپراتوری موجود، با نبرد مسلحانه، به نتیجه نمی‌رسد. نروژ از طریق مذاکره از سوئد جدا شد نه با جنگ. اسلواکی و جمهوری چک نیز با مذاکره از هم طلاق گرفتند. بیست سال جنگ به استقلال سودان جنوبی نینجامید. آنچه این هدف را برآورد مذاکرات سه ساله خارطوم و جوبا بود. تیمور شرقی پس از سال‌ها جنگ چریکی با پرتغال و سپس اندونزی نتوانست به استقلال برسد، اما با مذاکره در چارچوب دیپلماسی این آرزو را تحقق بخشید.

مصطفی بارزانی- شاید برجسته‌ترین رهبر سیاسی کرد در ۱۰۰ سال گذشته- دست‌کم در پایان زندگی این واقعیات را درک کرده بود. او خنجر از پشت خوردن از اتحاد جماهیر شوروی، عراق عبدالکریم قاسم، ایران، اسرائیل، و آمریکا را تجربه کرده بود. به همین سبب، در پایان عمر «جور دیگری نبرد کردن» را توصیه می‌کرد- نبردی سیاسی با هدف ایجاد نظام‌های قانونی بر اساس عدالت اجتماعی. به عبارت دیگر، وعده استقلال دادن در جایی که نظام قانونی بر اساس عدالت اجتماعی وجود ندارد دروغی خطرناک است که نتیجه‌ای جز خون‌ریزی و سرانجام شکست تحقیرآمیز کردان نخواهد داشت.

خوشبختانه نسل جدید رهبران کرد هم در ترکیه و هم در عراق کم‌وبیش به همین نتیجه رسیده‌اند. در عراق، پس از نمایش کمیک رفراندوم استقلال، رهبران کرد با توجه به قدرت رای مردم، به‌جای لوله‌های تفنگ، می‌کوشند در تعیین مسیر آینده کشور نقشی داشته باشند. اما در سوریه، رهبران کرد پس از آنکه دولت اسد، پدر و پسر، تابعیت اکراد را لغو کرد، کوشیدند با بهره‌گیری از جنگ داخلی، به‌عنوان متحدان رژیم استبدادی جایی بیابند، اما سرانجام در نقش عمال محلی آمریکا قرار گرفتند.

صد سال پس از قرارداد لوزان، مردم خاورمیانه همچنان بهای بخشیدن از کیسه خلیفه را می‌پردازند. از دید تاریخی، البته گناه این فاجعه بر گردن امپریالیست‌های بریتانیایی و فرانسوی است. اما نباید فراموش کرد آن امپریالیست‌ها بدون نوکران و چاکران محلی ممکن نبود بتوانند نقشه سه قاره اروپا و آسیا و و آفریقا را به‌آسانی تغییر دهند.

@AmirTaheri4

بخشیدن از کیسه خلیفه: ۱۰۰ سال بعد

طرح انگلیسی «بخشیدن از کیسه خلیفه» سرانجام به نوعی ‎استقلال نیم‌بند برای عراق، سوریه، لبنان، مصر، و لیبی منجر شد.
ارامنه سرانجام به یک مینی ارمنستان دست یافتند.
تنها قومی که سرش بی‌کلاه ماند، قوم ‎کرد بود.

@AmirTaheri4

بخشیدن از کیسه خلیفه: ۱۰۰ سال بعد

طرح انگلیسی «بخشیدن از کیسه خلیفه» سرانجام به نوعی ‎استقلال نیم‌بند برای عراق، سوریه، لبنان، مصر، و لیبی منجر شد.
ارامنه سرانجام به یک مینی ارمنستان دست یافتند.
تنها قومی که سرش بی‌کلاه ماند، قوم ‎کرد بود.

فایل صوتی

@AmirTaheri4

امیر طاهری: خدابیامرز! پادشاه رانده شده و مردمان پشیمان

فایل صوتی

@AmirTaheri4

امیر طاهری: خدابیامرز! پادشاه رانده شده و مردمان پشیمان

@AmirTaheri4

‏رهبران آفریقا در دیدار با پوتین در مسکو به صراحت اعلام کردند که خواستار پایان جنگ در اوکراین از طریق مذاکره هستند
هفته آینده ۳۰کشور در کنفرانس صلح در عربستان شرکت و فشار بر پوتین را برای ختم جنگ افزایش خواهند داد
موسیقی متن از مسکو نشان میدهد که پوتین ممکنه به دنبال راه دررو باشد.

@AmirTaheri4

‏امنیت اسلامی می‌گوید که واحدهای نیروی انتظامی بیشتری را برای «حفاظت» از راهپیمایی‌های عزاداری محرم مستقر می‌کند.
بر اساس گزارش‌ها، این تصمیم پس از آن اتخاذ شد که «عناصر خاصی» در راهپیمایی‌های کرمان، یزد، شیراز و زنجان شعارهای ضد رژیم سر دادند.
از جمله شعارها: «خون ریختن بس است!»

@AmirTaheri4

‏جالب هست
مساجد و تکیه های بیشتری در سرتاسر ایران جلسات عزاداری محرم را به استثنای ملاها برگزار می کنند.
به عبارت دیگر، ایرانیان بیشتر و بیشتر متوجه می شوند که ملاهای حاکم از مناسک و مراسم شیعی برای حفظ قدرت و کسب درآمد استفاده می کنند.

@AmirTaheri4

‏امنیت اسلامی می‌گوید که واحدهای نیروی انتظامی بیشتری را برای «حفاظت» از راهپیمایی‌های عزاداری محرم مستقر می‌کند.
بر اساس گزارش‌ها، این تصمیم پس از آن اتخاذ شد که «عناصر خاصی» در راهپیمایی‌های کرمان، یزد، شیراز و زنجان شعارهای ضد رژیم سر دادند.
از جمله شعارها: «خون ریختن بس است!»

@AmirTaheri4

امیر طاهری: خامنه‌ای و حسرت ناتمام

@AmirTaheri4

امیر طاهری: خامنه‌ای و حسرت ناتمام

فایل صوتی

@AmirTaheri4

ميگن كه خيلي خوب شماها حرفايي كه ميزنيد خيلي خوبه، ولي هميشه باهم اختلاف داريد، بينتون تنش هست ، ما بايد نشون بديم اگر هم اختلافي باشه ما اينارو به عنوان منبع قدرت استفاده ميكنيم و..
بشنويم صحبت هاي شيرين استاد طاهري در نخستين نشست هم انديشي #مشروطه_خواهان واقعي
@AmirTaheri4

sara

@AmirTaheri4

اولین نشست هم اندیشی مشروطه خواهان برای ایران با حضور دکتر امیر طاهری
#نماد_ملی_ایران


@AmirTaheri4

اولین نشست هم اندیشی مشروطه خواهان برای ایران با حضور دکتر امیر طاهری
#نماد_ملی_ایران

فایل صوتی


@AmirTaheri4

ميگن كه خيلي خوب شماها حرفايي كه ميزنيد خيلي خوبه، ولي هميشه باهم اختلاف داريد، بينتون تنش هست ، ما بايد نشون بديم اگر هم اختلافي باشه ما اينارو به عنوان منبع قدرت استفاده ميكنيم و..
بشنويم صحبت هاي شيرين استاد طاهري در نخستين نشست هم انديشي #مشروطه_خواهان واقعي
@AmirTaheri4

sara

@AmirTaheri4

پاسخ قاطع استاد امیر طاهری درباره
ادعای فساد مالی پادشاهان پهلوی
#جاویدشاه
@AmirTaheri4

Aria.Farpoori


@AmirTaheri4

‏قم امروز- آیت الله رشاد: «لباس بلندی که روحانیت شیعه می‌پوشند، سبک واقعی ایرانی است، کسانی که شلوار می‌پوشند از غرب تقلید می‌کنند».
رفیق! کاملاً در اشتباهی
هرودوت (کتاب چهارم) را ببین.
یونانی‌ها دامن می‌پوشیدند و ایرانی ها شلوار می‌پوشیدند. پوشش آخوندها اختراع عجیب خودشان است.

@AmirTaheri4

‏گویی ایران وجود ندارد

ترکمنستان و آذربایجان در حال برنامه‌ریزی سرمایه‌گذاری مشترک با اتحادیه اروپا برای خط لوله ترانس-کاسپین برای انتقال گاز از آسیای مرکزی به اروپا هستند.
آنها فراموش می‌کنند که نیمی از خط لوله باید از آبهای ایران بگذرد
تاکنون هیچ واکنشی از سوی آخوندها دیده نشده.

@AmirTaheri4

نشست هم اندیشی مشروطه خواهان برای ایران - اختلاف نظرها را بعنوان منبع غنی سازی استفاده کنیم ، توافق داریم که ایران در موقعیت خوبی نیست ، همه در راه پیدا کردن راه حل باشیم ، تعین آینده ایران منوط بر اراده مردم است.

@AmirTaheri4