‏در اولین بازدید از مصر به کجا خواهید رفت؟
جیزه، دره پادشاهان، معبد ابوسمبل، کارناک، اقصر، جزیره فیله؟ درست است؟
اما اگر عراقچی وزیر خارجه رژیم اسلامی باشید نه.
نمی توان به مکان های مرتبط با پادشاهان و فراعنه بروید.
پس قبر یک نوه امام و مسجدی به نام نوه پیامبر را می یابید.

‏ نیازی به گفتن نیست که او نمی تواند به یکی از کاباره های معروف قاهره که در آن بهترین رقاص های عربی هنر خود را اجرا می کنند، برود.
او نمی تواند از موزه های دیدنی شهر که مملو از اشیاء فراعنه پیش از اسلام است دیدن کند.
بیچاره عراقچی!
نمی داند چه چیزی را از دست داده است.

@AmirTaheri4

‏حفاظت از حرم ها سالانه بیش از ۲ میلیارد دلار برای ایران هزینه دارد، مبلغ هنگفتی که بسیاری از مردم در عراق، سوریه، لبنان و جمهوری اسلامی ثروتمند کرد.
به همین دلیل مرغی که تخم طلا میگذارد را نمی کشند.
آنها به دنبال امامزاده جدید برای "حفاظت" در ترکیه، مصر، افغانستان و پاکستان هستند

@AmirTaheri4

‏شکست کامل سپاه قدس در لبنان، سوریه، عراق و یمن انحلال آن، استفاده از بودجه هنگفت آن برای اهداف مفیدتر را ضروری می کند.
فرمانده نالایق و بزدل آن ‎#اسماعیل_قاآنی که فراری است باید برکنار شود و کسی که او را به این سمت منتقل کرد، خامنه ای، باید از صحنه خارج شود

@AmirTaheri4

‏“آیت‌الله فاضل لنکرانی امروز: ملت‌های مسلمان امروز دو گزینه دارند:
۱- پذیرش خواری و بندگی در ازای رفاه اقتصادی.
۲- انتخاب عزت و مقاومت و قبول رنج فقر.

(یک راه سوم هم هست: فرستادن شماها به تیمارستان و یاد گرفتن زندگی عادی!)”

@AmirTaheri4

‏وزیر امور خارجه اسلامی عباس عراقچی که برای کشف زیارتگاه های شیعیان به قاهره سفر کرده دو امام زاده جدید کشف کرد: مسجد زینب نوه پیامبر و قبر نفیسه نوه امام حسن.
جمهوری اسلامی با از دست دادن امکان پاسداری از حرم ها در سوریه، به دنبال زیارتگاهای جدید در جای دیگری برای حفاظت است.

‏وزیر امور خارجه اسلامی عباس عراقچی که برای کشف زیارتگاه های شیعیان به قاهره سفر کرده دو امام زاده جدید کشف کرد: مسجد زینب نوه پیامبر و قبر نفیسه نوه امام حسن.
جمهوری اسلامی با از دست دادن امکان پاسداری از حرم ها در سوریه، به دنبال زیارتگاهای جدید در جای دیگری برای حفاظت است.

@AmirTaheri4

‏محمود الهاشمی رئیس مرکز راهبردی اسلامی عراق در ستون خبرگزاری رسمی ایرنا نوشت: جمهوری اسلامی هرگز متحدان خود را رها نمی کند. در سوریه این اسد بود که مقاومت را رها کرد. جمهوری اسلامی در کنار محور مقاومت عراق خواهد ایستاد.
(جدی؟ مطمئنی؟)

@AmirTaheri4

برگزاری جشن #سده توسط همزبانان گرامی مان در #تاجیکستان.
رقص مردانه تاجیک ها زیباست 💚
#ایرانشهر
#پاينده_ایران

صدرا امین

@AmirTaheri4

پهلوی یک حقیقت همیشه زنده است
که با شما دشمنان ایران نمیتوانید با لخت شدنها و مقاله نوشتنهایتان تخریبش کنید.

https://youtu.be/x3yjA3Gtjk0?si=ai1nkeTXiaAYJhvA

Hassan Khayatbashi

@AmirTaheri4

‏تیتر امروز کیهان رسانه نزدیک به ‎#خامنه ای:
نبرد سرنوشت ساز بین یمن و اسرائیل آغاز شد.
کیهان در تحلیل خود مدعی شده است که حملات هوایی اسرائیل به مواضع ‎#حوثی ها باعث یک جنگ بزرگ هوایی و دریایی بین این دو شده که در پایان آن تنها یکی از آنها پابرجا خواهد ماند.
(حدس بزنید کدام یک!)

@AmirTaheri4

‏زهرا مصطفوی، دختر خمینی امروز در سخنرانی کرمان خواستار «افزایش منابع» برای کمک به آزادی فلسطین و محو اسرائیل از روی نقشه شد.
او دبیرکل کمیته بین المللی دفاع از ملت فلسطین است.
(به زبان ساده تر: وی طلب پول بیشتری میکند.)

@AmirTaheri4

امیر طاهری @AmirTaheri4 :
پنج شرطی که برای تغییر رژیم در هر کشوری لازم است، در جمهوری اسلامی ایران وجود دارد⏬

Mahan Irani

@AmirTaheri4

مقایسه‌ای ویژه و استثنایی که تا به حال نشنیده‌اید: آزادی بیان و مطبوعات در ایران قبل و بعد از ۵۷ !
امیر طاهری روزنامه نگار ارشد میگوید،در سال‌های ابتدایی انقلاب، انفجار مطبوعاتی بزرگی به وقوع پیوست که در آن هر کس هر چیزی می‌نوشت و این موج آزادی بیان به نوعی فرصت‌ برای روزنامه‌نگاران تبدیل شد. بسیاری از این افراد که از این فضا استفاده کردند، در نهایت یا به زندان افتادند، یا اعدام شدند، یا مجبور به فرار از کشور شدند. در واقع، این دوران را نمی‌توان آزادی واقعی دانست، بلکه بیشتر به نوعی تصفیه حساب و ابراز عقده‌هایی که در طول سال‌ها انباشته شده بود، شباهت داشت.

طاهری می افزاید،مخالفان پادشاهی مشروطه در آن زمان می‌خواستند اسراری را افشا کنند، اما بعدتر مشخص شد که این اسرار وجود خارجی نداشتند. آنچه که در رسانه‌ها مطرح می‌شد بیشتر بر اساس داستان‌سازی و تخیلات بود تا حقیقت. این فرایند در حقیقت نوعی تلاش برای مشروعیت بخشیدن به انقلاب و ایده‌های ضدپادشاهی بود.

تفاوت عمده‌ای که در مقایسه با دوران شاه وجود دارد، این است که امروز تمامی مطبوعات کشور یا به نوعی وابسته به نهادهای حکومتی...

@AmirTaheri4

مقایسه‌ای ویژه و استثنایی که تا به حال نشنیده‌اید: آزادی بیان و مطبوعات در ایران قبل و بعد از ۵۷ !
امیر طاهری روزنامه نگار ارشد میگوید،در سال‌های ابتدایی انقلاب، انفجار مطبوعاتی بزرگی به وقوع پیوست که در آن هر کس هر چیزی می‌نوشت و این موج آزادی بیان به نوعی فرصت‌ برای روزنامه‌نگاران تبدیل شد. بسیاری از این افراد که از این فضا استفاده کردند، در نهایت یا به زندان افتادند، یا اعدام شدند، یا مجبور به فرار از کشور شدند. در واقع، این دوران را نمی‌توان آزادی واقعی دانست، بلکه بیشتر به نوعی تصفیه حساب و ابراز عقده‌هایی که در طول سال‌ها انباشته شده بود، شباهت داشت.

طاهری می افزاید،مخالفان پادشاهی مشروطه در آن زمان می‌خواستند اسراری را افشا کنند، اما بعدتر مشخص شد که این اسرار وجود خارجی نداشتند. آنچه که در رسانه‌ها مطرح می‌شد بیشتر بر اساس داستان‌سازی و تخیلات بود تا حقیقت. این فرایند در حقیقت نوعی تلاش برای مشروعیت بخشیدن به انقلاب و ایده‌های ضدپادشاهی بود.

تفاوت عمده‌ای که در مقایسه با دوران شاه وجود دارد، این است که امروز تمامی مطبوعات کشور یا به نوعی وابسته به نهادهای حکومتی...

نسخه صوتی

@AmirTaheri4

‏تاسیسات نظامی متشکل از پایگاه‌، پادگان‌، سکوهای پرتاب موشک و انبار تسلیحاتی که قاسم سلیمانی در دیرالزور سوریه طی ده سال ساخت، ۲۵۰میلیون دلار برای ایران هزینه داشته است.
هواپیماهای جنگی اسرائیل در ۳ ساعت بمباران پس از فرار نیروهای جمهوری اسلامی، این تاسیسات را با خاک یکسان کردند

@AmirTaheri4

ظریف، فرش هلسینکی شرقی مى‌بافد


امیر طاهری
دوشنبه - 16 دسامبر 2024

با اینکه مجله «سیاست خارجی آمریکا» یک نشریه طنز نیست، اما هر چند سال یک‌بار مقاله‌ای از محمدجواد ظریف منتشر می‌کند؛ از زمانی که او به عنوان سفیر ایران در سازمان ملل فعالیت می‌کرد.
جدیدترین مشارکت او در این مجله در تاریخ ۲ دسامبر منتشر شد و در آن از ظریف به عنوان «معاون رئیس‌جمهوری ایران» یاد شده است. این در حالی است که، برخلاف ایالات متحده، چنین مقامی در نظام فعلی ایران وجود ندارد. آنچه در ایران داریم، تقریباً ۱۰ «دستیار رئیس‌جمهوری» است که بدون داشتن اختیار مردمی یا تأیید مجلس، در امور مختلف در کنار رئیس‌جمهوری فعالیت می‌کنند. ظریف یکی از این دستیاران است.
با این حال، ظریف در مقاله جدید خود وانمود می‌کند که به نمایندگی از کل نظام جمهوری اسلامی ایران و درباره مسائلی که فراتر از حوزه اختیارات اوست، صحبت می‌کند.
او با این ادعا شروع می‌کند که رئیس‌جمهوری ایران — و نه «رهبر معظم» — در تمام جنبه‌های دفاعی، امنیتی و سیاست خارجی حرف آخر را می‌زند. برخلاف مقالات قبلی‌اش، این بار فقط یک بار به خامنه‌ای اشاره می‌کند، در حالی که رئیس خود، مسعود پزشکیان را ۹ بار با عباراتی مانند «مطالبات پزشکیان» یاد می‌کند، گویی که او (پزشکیان) مشتاق هدایت ملت است.
ظریف می‌نویسد:
«پزشکیان می‌داند که جهان به سوی عصر پساقطبی حرکت می‌کند؛ جایی که بازیگران جهانی می‌توانند همزمان در زمینه‌های مختلف با یکدیگر رقابت و همکاری کنند. او یک سیاست خارجی انعطاف‌پذیر اتخاذ کرده و به جای تکیه بر الگوهای قدیمی و منسوخ، اولویت را به تعامل دیپلماتیک و گفت‌وگوی سازنده داده است.»
به عبارت دیگر، رئیس‌جمهوری جدید، ادعای گسستی آشکار از رفتارهای نظام در ۴۵ سال گذشته دارد.
ظریف می‌افزاید: «پزشکیان خواهان ثبات و توسعه اقتصادی در خاورمیانه است»، چیزی که ظاهراً نظام ایران قبلاً نمی‌خواست؛ زیرا اولویت اصلی آن «صدور انقلاب» بود. سپس ادامه می‌دهد: «پزشکیان خواهان مذاکره بر اساس برابری است»، هرچند معنای دقیق این عبارت روشن نیست، اما ظاهراً اشاره به تعامل با ایالات متحده در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ دارد.
این اظهارنظر جسورانه‌ای است، به‌ویژه اگر در نظر بگیریم که رهبر جمهوری اسلامی همین هفته گذشته شعار معروف «نه جنگ، نه مذاکره» را تکرار کرد. از سوی دیگر، خود پزشکیان همواره تأکید می‌کند: «وظیفه من اجرای خواسته‌های رهبر معظم است.» جالب اینجاست که پزشکیان حتی به طور غیرمستقیم هم هیچ‌یک از این «تمایلات» را که ظریف به او نسبت می‌دهد، اعلام نکرده است.
ظریف در ادامه، به سبکی دراماتیک، با ادعای عنوان «معاون رئیس‌جمهوری»، می‌گوید:
«این یک لحظه تاریخی برای برقراری ثبات است که نباید از دست برود.»
او پیشنهاد می‌کند: «شبیه‌سازی فرآیند هلسینکی، که منجر به تشکیل سازمان امنیت و همکاری اروپا شد.»
توافقنامه‌های هلسینکی در آگوست ۱۹۷۵ پس از دو سال مذاکرات میان کشورهای اروپای غربی تحت رهبری ایالات متحده و کشورهای عضو پیمان ورشو به رهبری اتحاد جماهیر شوروی امضا شد. همچنین کانادا، به عنوان یکی از اعضای ناتو، این توافق را امضا کرد.
شاید ظریف واژه «شبیه‌سازی» را بدون آگاهی کامل به کار می‌برد، زیرا ایران را به‌عنوان جانشین اتحاد جماهیر شوروی می‌بیند؛ به‌عنوان رقیب جهان غرب و محور مقاومت، یعنی «الحشد الشعبی» در عراق و سوریه (زمانی که این مقاله نوشته شد، بشار اسد هنوز در دمشق بود)، لبنان تحت رهبری «حزب‌الله»، حوثی‌ها در بخشی از یمن و غزه تحت حکومت «حماس»، که به‌نوعی نسخه کوچک‌تر پیمان ورشو هستند. در مقابل، ایالات متحده رهبری سایر کشورهای منطقه، از مصر گرفته تا کشورهای عضو شورای همکاری خلیج و ترکیه (عضو ناتو) را بر عهده دارد.
به عبارت دیگر، نسخه «تقلیدی» از توافق هلسینکی در خاورمیانه، منطقه را به دو حوزه نفوذ تقسیم می‌کند: یکی برای ایران و محور مقاومت و دیگری برای ایالات متحده و متحدان عرب و ترک آن.
نویسنده دوراندیش، به‌ناگاه متوجه می‌شود که سناریوی طراحی‌شده‌اش یک عنصر پررنگ را نادیده گرفته است: اسرائیل. با این «رژیم صهیونیستی» چه باید کرد؟
ظریف در ابتدا می‌گوید: «حمایت ایران از مقاومت فلسطین می‌تواند همکاری با کشورهای عربی را حرکت بخشد.» او می‌افزاید: «به‌هرحال، جهان عرب در حمایت از بازگرداندن حقوق مردم فلسطین با ایران هم‌سو است.» سپس اضافه می‌کند که «توافق‌نامه‌های ابراهیم» «بی‌اثر» هستند. به عبارت دیگر، تهران باید ابتکار عمل در مسئله فلسطین را به دست بگیرد. اما چگونه؟

@AmirTaheri4

راه‌حل، به گفته ظریف، در برگزاری یک «همه‌پرسی» نهفته است؛ همه‌پرسی‌ای که در آن تمام افرادی که بین رود اردن و دریای مدیترانه زندگی می‌کنند ــ از مسلمانان، مسیحیان و یهودیان ــ همچنین فلسطینیانی که در قرن بیستم مجبور به مهاجرت و آوارگی شدند، به‌همراه تمام نوادگانشان، حق دارند درباره نظام حکومتی آینده تصمیم بگیرند.
به عبارت دیگر، اسرائیل باید از صحنه وجود محو شود و، به‌گفته ظریف، به یک «دولت دموکراتیک پایدار» تبدیل شود، شبیه ایران، اما این بار تحت رهبری «حماس».
نسخه ظریف از توافق هلسینکی، صرفاً به دولت‌های ملی که توسط سازمان ملل به رسمیت شناخته شده‌اند، محدود نمی‌شود؛ بلکه شامل «جنبش‌های آزادی‌بخش مردمی، مانند «حماس» و «حزب‌الله» نیز می‌شود. (لازم به ذکر است که تهران دولت فلسطین به رهبری محمود عباس را به رسمیت نمی‌شناسد و آن را به‌عنوان «شاخه‌ای از اشغالگری اسرائیل» می‌پندارد.)
او می‌گوید ایالات متحده و متحدان اروپایی‌اش باید برای احیای توافقی که آن را «نمونه‌ای منحصر به فرد» از همکاری می‌داند، کمک کنند؛ توافقی که به ایران اجازه می‌دهد برنامه هسته‌ای خود را دنبال کند و در عین حال از مزایای اقتصادی آن بهره‌مند شود.
ظریف توضیح می‌دهد که پیام او در درجه اول خطاب به رئیس‌جمهوری آینده ایالات متحده، دونالد ترامپ، است. او می‌گوید: «با وجود اینکه بزشکیان اطمینان دارد که ایران توانایی دفاع از خود را دارد، اما خواهان صلح است و می‌تواند به‌عنوان شریکی توانا و مایل به ایالات متحده عمل کند.» او اضافه می‌کند که اگر ترامپ تصمیم بگیرد چنین گام‌هایی بردارد، ایران «آماده است تا وارد گفت‌وگویی شود که برای هر دو طرف، یعنی تهران و واشنگتن، سودمند باشد.»
به‌طور خلاصه، طبق طرحی که ظریف ترسیم می‌کند، بزشکیان از ایالات متحده و ایران می‌خواهد که منطقه‌ای مشترک در خاورمیانه ایجاد کنند، اسرائیل را از روی نقشه محو کنند (از طریق یک همه‌پرسی) و به ایران کمک کنند تا اقتصاد در حال احتضارش را احیا کند، تا بتواند هزینه‌های نیروهای نیابتی خود را تأمین کند و در عین حال برنامه هسته‌ای خود را نیز تسریع بخشد. (سقوط اسد می‌تواند هزینه‌های چنین مانورهایی را کاهش دهد.)
حال سئوال این است: آیا ترامپ وسوسه خواهد شد تا چنین فرشی را بخرد؟

@AmirTaheri4

‏وزیر خارجه اسلامی عراقچی که در جستجوی زیارتگاهی برای حفاظت به مصر سفر کرده است از زیارت آرامگاه موقت محمدرضا شاه پهلوی در مسجد الرفاعی خودداری کرد.
خدایا سپاس!
آرامگاه موقت پادشاه به عشق مردم ایران، در امان است. جایی که سالانه هزاران نفر برای ادای احترام از آن بازدید می کنند.

@AmirTaheri4

برنامه زنده تلویزیون جهانی پارس

گفتگو با دکتر امیر طاهری

@AmirTaheri4

برنامه زنده تلویزیون جهانی پارس

گفتگو با دکتر امیر طاهری

نسخه صوتی

@AmirTaheri4

آخرین لحظه: گفتگوی شهرام همایون با امیر طاهری و علیرضا نامور حقیقی →


@AmirTaheri4