وزیر خارجه اسلامی عراقچی که در جستجوی زیارتگاهی برای حفاظت به مصر سفر کرده است از زیارت آرامگاه موقت محمدرضا شاه پهلوی در مسجد الرفاعی خودداری کرد.
خدایا سپاس!
آرامگاه موقت پادشاه به عشق مردم ایران، در امان است. جایی که سالانه هزاران نفر برای ادای احترام از آن بازدید می کنند.
@AmirTaheri4
خدایا سپاس!
آرامگاه موقت پادشاه به عشق مردم ایران، در امان است. جایی که سالانه هزاران نفر برای ادای احترام از آن بازدید می کنند.
@AmirTaheri4
👍150❤30👎2
برنامه زنده تلویزیون جهانی پارس
❤41👍14👎1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
👍59❤7👎2😱2
وحید سرخگل، زندانی سیاسی پادشاهیخواه محبوس در زندان اوین، با وجود وضعیت بد جسمانیاش از رسیدگی پزشکی محروم مانده است.
وی از دو هفته پیش تاکنون، بطور مجدد دچار سردردهای شدید شده است و بهداری زندان تنها به تجویز قرصهای قلب و مسکن بسنده میکند.
#جاویدشاه
#KingRezaPahlavi
Yasaman Khodajoo
@AmirTaheri4
وی از دو هفته پیش تاکنون، بطور مجدد دچار سردردهای شدید شده است و بهداری زندان تنها به تجویز قرصهای قلب و مسکن بسنده میکند.
#جاویدشاه
#KingRezaPahlavi
Yasaman Khodajoo
@AmirTaheri4
😭81🤬43❤9💔6👎1
ابراهیم اسحاقی، کشتیگیر ساکن آلمان، در گفتگو با منوتو اعلام کرد آخرین پیروزی خود در لیگ قهرمانی کشتی این کشور را به شهبانو فرح پهلوی تقدیم میکند. اسحاقی گفت «پهلوی در تاریخ ایرانزمین یک حقیقت زنده و شهبانو فرح پهلوی الگویی برای زنان این سرزمین است. سایهاش مستدام باد مادر ایران زمین.»
اتاق خبر منوتو
@AmirTaheri4
اتاق خبر منوتو
@AmirTaheri4
❤151👏28👍2👎1🎉1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
این ویدیو کوتاه مروری مختصر دارد بر زندگی ژاله علو، پیشکسوت سینما،. تلویزیون و دوبله ایران.
اتاق خبر منوتو
@AmirTaheri4
اتاق خبر منوتو
@AmirTaheri4
❤73❤🔥7👎2👍1
«رهبر عالیقدر» خامنهای مدعی است که رژیم او هیچ وقت نیروهای نیابتی نداشته است.
حزبالله، حماس، جهاد اسلامی، حوثیها، حشدالشعبی و نُجَباء، توسط مسلمانان بومی محل تشکیل و تأمین مالی شدند.
(خب! در این صورت بگویید که سپاه قدس ۵۰ میلیارد دلار را کجا ،چگونه و توسط چه کسی خرج کرده؟)
@AmirTaheri4
حزبالله، حماس، جهاد اسلامی، حوثیها، حشدالشعبی و نُجَباء، توسط مسلمانان بومی محل تشکیل و تأمین مالی شدند.
(خب! در این صورت بگویید که سپاه قدس ۵۰ میلیارد دلار را کجا ،چگونه و توسط چه کسی خرج کرده؟)
@AmirTaheri4
👍127👌12❤4👎1
حقایقی که فمنیست ها دوست ندارند، شما بدانید!
در عصر پهلوی، بنیانگذار هواشناسی و تهیه کننده اطلس جغرافیایی در ایران، یک بانو بود. بانو #ژینوس_نعمت_محمودی
این بانوی فرهیخته پس از فتنه ۵۷، در ششم دیماه به جرم میهن پرستی اعدام شد.
Vida VidaSarafraz
@AmirTaheri4
در عصر پهلوی، بنیانگذار هواشناسی و تهیه کننده اطلس جغرافیایی در ایران، یک بانو بود. بانو #ژینوس_نعمت_محمودی
این بانوی فرهیخته پس از فتنه ۵۷، در ششم دیماه به جرم میهن پرستی اعدام شد.
Vida VidaSarafraz
@AmirTaheri4
❤144😢44💔17👍6👌6👎1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
۲۰ ثانیه ای که گویای ۵۰ سال ثبات، پیشرفت ، خوشبختی و رفاه مردمی ست و یک دقیقه و ۳۰ ثانیه ای که نشان دهنده ۴۶ سال نکبت، سر درگمی ، آشفتگی هر روزه ، عقبگردی عمیق و غیر قابل تصور برای آن جامعه ایرانی که من می شناختم
پستی از میهن پرستی بنام علی کریمی
Azadeh Khorasani👑💙
@AmirTaheri4
پستی از میهن پرستی بنام علی کریمی
Azadeh Khorasani👑💙
@AmirTaheri4
❤106👌16😢5😱3👍2👎1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نقشه اردوغان برای انزوای ایران در قرنطینه
ایران و متحدانش سوریه را تبدیل کردند به تلی از ویرانی. ترکیه و متحدانش سوریه را از نو خواهند ساخت! این نقل به مضمون ادعایی است که رسانههای ترکیه در روزهای اخیر مطرح کردهاند. این ادعا بر دو فرض نادرست بنا شده و یک هدف پنهانی دارد. اولین فرض نادرست افکندن گناه ویرانی سوریه به گردن ایران و مزدوران آقای خامنهای است. اما واقعیت این است که آقای خامنهای و مزدوران ایشان درتار مردم سوریه در کنار بشار الاسد نقش داشتند اما ویرانی شهرها و روستاهای آنور را باید به حساب روسیه و ولادیمیر پوتین نوشت که با بمبارانهای هوایی گسترده، «تلی از ویرانی» موردبحث را به وجود آوردند. فرض نادست دوم این است که خود ترکیه در تراژدی سوریه نقشی نداشته است و اکنون در نقش فرشته نجات یا پرنده آبی مژدهبخش قرار میگیرد. اما باید پرسید: چه کسی شهرهای کردنشین قمیشلی و عفرین را بمباران کرد؟ کدامور ادلب را به صورت بزرگترین پایگاه گروههای تروریستی اسلامی در سوریه درآورد؟
دخالت آقای خامنهای و مزدوران ایشان در آنچه یک جنگ داخلی بود، هم خطا بود و هم ابلهانه. هیچوری از دخالت...
@AmirTaheri4
👍100❤2👎2👏2💔2
نقشه اردوغان برای انزوای ایران در قرنطینه
نقشه اردوغان برای انزوای ایران در قرنطینه
ایران و متحدانش سوریه را تبدیل کردند به تلی از ویرانی. ترکیه و متحدانش سوریه را از نو خواهند ساخت! این نقل به مضمون ادعایی است که رسانههای ترکیه در روزهای اخیر مطرح کردهاند. این ادعا بر دو فرض نادرست بنا شده و یک هدف پنهانی دارد. اولین فرض نادرست افکندن گناه ویرانی سوریه به گردن ایران و مزدوران آقای خامنهای است. اما واقعیت این است که آقای خامنهای و مزدوران ایشان درتار مردم سوریه در کنار بشار الاسد نقش داشتند اما ویرانی شهرها و روستاهای آنور را باید به حساب روسیه و ولادیمیر پوتین نوشت که با بمبارانهای هوایی گسترده، «تلی از ویرانی» موردبحث را به وجود آوردند. فرض نادست دوم این است که خود ترکیه در تراژدی سوریه نقشی نداشته است و اکنون در نقش فرشته نجات یا پرنده آبی مژدهبخش قرار میگیرد. اما باید پرسید: چه کسی شهرهای کردنشین قمیشلی و عفرین را بمباران کرد؟ کدامور ادلب را به صورت بزرگترین پایگاه گروههای تروریستی اسلامی در سوریه درآورد؟
دخالت آقای خامنهای و مزدوران ایشان در آنچه یک جنگ داخلی بود، هم خطا بود و هم ابلهانه. هیچوری از دخالت...
نسخه صوتی
@AmirTaheri4
ایران و متحدانش سوریه را تبدیل کردند به تلی از ویرانی. ترکیه و متحدانش سوریه را از نو خواهند ساخت! این نقل به مضمون ادعایی است که رسانههای ترکیه در روزهای اخیر مطرح کردهاند. این ادعا بر دو فرض نادرست بنا شده و یک هدف پنهانی دارد. اولین فرض نادرست افکندن گناه ویرانی سوریه به گردن ایران و مزدوران آقای خامنهای است. اما واقعیت این است که آقای خامنهای و مزدوران ایشان درتار مردم سوریه در کنار بشار الاسد نقش داشتند اما ویرانی شهرها و روستاهای آنور را باید به حساب روسیه و ولادیمیر پوتین نوشت که با بمبارانهای هوایی گسترده، «تلی از ویرانی» موردبحث را به وجود آوردند. فرض نادست دوم این است که خود ترکیه در تراژدی سوریه نقشی نداشته است و اکنون در نقش فرشته نجات یا پرنده آبی مژدهبخش قرار میگیرد. اما باید پرسید: چه کسی شهرهای کردنشین قمیشلی و عفرین را بمباران کرد؟ کدامور ادلب را به صورت بزرگترین پایگاه گروههای تروریستی اسلامی در سوریه درآورد؟
دخالت آقای خامنهای و مزدوران ایشان در آنچه یک جنگ داخلی بود، هم خطا بود و هم ابلهانه. هیچوری از دخالت...
نسخه صوتی
@AmirTaheri4
👏92👍23❤3👎2
امیر طاهری
آتشبس پرمسئله اما امیدبخش
اسرائیل و لبنان
آتشبس! واژهای است که شنیدن آن حتی بدبینترین ناظران را نیز دستکم برای لحظهای شادمان میکند. با آنکه جنگ از روزی که آدمیان از غار بیرون آمدند و با واقعیت زندگی با «دیگران» آشنا شدند، جزو گرایشهای گریزناپذیر انسان بوده است، کمتر کسی را میتوان یافت که پایان یک جنگ را حتی برای مدتی کوتاه، آرزو نکند.
مشکل اینجا است که این برخورد احساسی با مسئله جنگ بهعنوان ضرورتی اجتنابناپذیر اما نفرتانگیز، برخورد عقلانی با آن را دشوارتر میسازد؛ به عبارت دیگر، نفرت ما از جنگ ممکن است ما را وادار کند که حتی شکنندهترین، اگر نخواهیم بگوییم روباهصفتانهترین، آتشبس را حتی بهطور موقت، بپذیریم، بیآنکه بدانیم این پذیرفتن نخستین گام به سوی جنگی بزرگتر و پرهزینهتر خواهد بود.
در چند روز گذشته، اعلام یک آتشبس موقتــ برای شش ماهــ بین اسرائیل و حزبالله با استقبال عمومی روبرو شده است. در واشینگتن، مشاطهگران پرزیدنت جو بایدن از «آخرین موفقیت دیپلماتیک» او سخن میگویند. در پاریس، یاران پرزیدنت امانوئل مکرون، او را معمار این آتشبس قلمداد میکنند. در اورشلیم، هواداران بنیامین نتانیاهو نخستوزیر (آری او هنوز هوادارانی دارد!) خردمندی او را بهعنوان رهبری که میداند چه وقت میبایستی توپها را ساکت کرد، میستایند. در تهران، کروبیان اطراف آیتالله علی خامنهای مانند همیشه که هر واقعهای را هر جا اتفاق بیفتد، یک «پیروزی بزرگ» دیگر برای او میدانند، آتشبس اعلامشده را نیز «حاصل رهبری خردمندانه» ایشان میدانند.
در بیروت، هم نجیب میقاتی، سیاستگری که نقش نخستوزیر موقت را بازی میکند، و هم شیخ نعیم قاسم، رهبر هنوز انتخابنشده حزبالله، و هم نبیه بری، رئیس مجلسی که سالهاست مشروعیت خود را از دست داده، خود را سازنده واقعی آتشبس اعلامشده میدانند.
نگاهی به سرمقالهها و مقالات در تقریباً تمامی مطبوعات کشورهای ذینفع تصویری از کف زدنهای تحسینآمیز رسم میکنند. چه کسی ممکن است خواستار ادامه خونریزی و ویرانگری شهرها و روستاها باشد. جنگ ۱۴ ماهه اسرائیل با حزبالله بیش از یکمیلیون لبنانی را آواره کرده است. بیش از ۵۰ هزار لبنانی کشته یا زخمی شدهاند. بخش مهمی از زیربنای لبنان، بهویژه در جنوب آن کشور، به عصر حجر بازگردانده شده است. اقتصاد در حال نزع لبنان آخرین نفسها را میکشد. همین جنگ که آغازگر آن، به گمان من، نه حزبالله بود نه سید حسن نصرالله (زیرا آقای خامنهای بود که به امید بهرهبرداری از سرمایهگذاری ۲۵ سالهاش در تبدیل لبنان به «سنگر مقدم مقاومت» خواستار جنگ بود)، در اسرائیل نیز خسارات و صدماتی بیسابقه داشته است. صدها اسرائیلی، از جمله غیرنظامیان، کشتهشدهاند. نزدیک به نیم میلیون تن از خانه و کاشانه خود گریختهاند تا در پناهگاهها، هتلها و اقامتگاههای موقت روزهای پراضطراب و شبهای پر هراس را در انتظار فرجی که ممکن است هرگز نیاید، به سر برند.
خوب، با این اوصاف، آیا میتوان آتشبس اعلامشده را ستایش نکرد؟ از این مهمتر، آیا میتوان ادعا کرد که این آتشبس میتواند آنتراکتی باشد برای جنگ بعدی که همواره پر خسارتتر و خونبارتر از جنگ قبلی بوده است؟
جنگ هنگامی رخ میدهد که یکی از دو طرف ادامه وضع موجود را به زیان خود یا حتی خطرناک برای خود احساس میکند؛ بنابراین هدف اصلی جنگ تعطیل وضع موجود و ساختن وضع موجود تازهای است که آن احساس خطر را از میان میبرد؛ اما هیچ جنگی بدون آنکه یکطرف بپذیرد که بازنده شده است، پایان نمییابد. در جنگی که از آغاز پیدایش اسرائیل از سوی بخش بزرگی از اعراب علیه آن دولت نوپا آغازشده است، این اتفاق نیفتاده است. در نتیجه، این جنگ علیرغم پیروزیهای نظامی اسرائیل و علیرغم قراردادهای صلح امضاشده، حتی با مصر و اردن، هنوز به اشکال مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، دیپلماتیک و تبلیغاتی ادامه دارد. نخستین جنگ اسرائیل و حزبالله در سال ۲۰۰۶ میلادی و نخستین جنگ اسرائیل با حماس در غزه در سال ۲۰۰۹ نمونههای کوچکی از آن جنگ بزرگتر بودند.
برگردیم به آتشبس اعلامشده که بهعنوان یک پدیده دیپلماتیک بیش از پنیر سوئیسی سوراخ دارد. این آتشبس برای شش ماه اعلامشده است، البته با این تصریح از سوی اسرائیل که هرگاه ممکن است شکسته شود. میتوان پرسید: چرا برای شش ماه، به جای هفت ماه یا ۶۰ ماه؟ چه اتفاقی قرار است در این شش ماه بیفتد؟ آیا در پایان این مدت، آتشبس دائمی خواهد شد؟
@AmirTaheri4
آتشبس پرمسئله اما امیدبخش
اسرائیل و لبنان
آتشبس! واژهای است که شنیدن آن حتی بدبینترین ناظران را نیز دستکم برای لحظهای شادمان میکند. با آنکه جنگ از روزی که آدمیان از غار بیرون آمدند و با واقعیت زندگی با «دیگران» آشنا شدند، جزو گرایشهای گریزناپذیر انسان بوده است، کمتر کسی را میتوان یافت که پایان یک جنگ را حتی برای مدتی کوتاه، آرزو نکند.
مشکل اینجا است که این برخورد احساسی با مسئله جنگ بهعنوان ضرورتی اجتنابناپذیر اما نفرتانگیز، برخورد عقلانی با آن را دشوارتر میسازد؛ به عبارت دیگر، نفرت ما از جنگ ممکن است ما را وادار کند که حتی شکنندهترین، اگر نخواهیم بگوییم روباهصفتانهترین، آتشبس را حتی بهطور موقت، بپذیریم، بیآنکه بدانیم این پذیرفتن نخستین گام به سوی جنگی بزرگتر و پرهزینهتر خواهد بود.
در چند روز گذشته، اعلام یک آتشبس موقتــ برای شش ماهــ بین اسرائیل و حزبالله با استقبال عمومی روبرو شده است. در واشینگتن، مشاطهگران پرزیدنت جو بایدن از «آخرین موفقیت دیپلماتیک» او سخن میگویند. در پاریس، یاران پرزیدنت امانوئل مکرون، او را معمار این آتشبس قلمداد میکنند. در اورشلیم، هواداران بنیامین نتانیاهو نخستوزیر (آری او هنوز هوادارانی دارد!) خردمندی او را بهعنوان رهبری که میداند چه وقت میبایستی توپها را ساکت کرد، میستایند. در تهران، کروبیان اطراف آیتالله علی خامنهای مانند همیشه که هر واقعهای را هر جا اتفاق بیفتد، یک «پیروزی بزرگ» دیگر برای او میدانند، آتشبس اعلامشده را نیز «حاصل رهبری خردمندانه» ایشان میدانند.
در بیروت، هم نجیب میقاتی، سیاستگری که نقش نخستوزیر موقت را بازی میکند، و هم شیخ نعیم قاسم، رهبر هنوز انتخابنشده حزبالله، و هم نبیه بری، رئیس مجلسی که سالهاست مشروعیت خود را از دست داده، خود را سازنده واقعی آتشبس اعلامشده میدانند.
نگاهی به سرمقالهها و مقالات در تقریباً تمامی مطبوعات کشورهای ذینفع تصویری از کف زدنهای تحسینآمیز رسم میکنند. چه کسی ممکن است خواستار ادامه خونریزی و ویرانگری شهرها و روستاها باشد. جنگ ۱۴ ماهه اسرائیل با حزبالله بیش از یکمیلیون لبنانی را آواره کرده است. بیش از ۵۰ هزار لبنانی کشته یا زخمی شدهاند. بخش مهمی از زیربنای لبنان، بهویژه در جنوب آن کشور، به عصر حجر بازگردانده شده است. اقتصاد در حال نزع لبنان آخرین نفسها را میکشد. همین جنگ که آغازگر آن، به گمان من، نه حزبالله بود نه سید حسن نصرالله (زیرا آقای خامنهای بود که به امید بهرهبرداری از سرمایهگذاری ۲۵ سالهاش در تبدیل لبنان به «سنگر مقدم مقاومت» خواستار جنگ بود)، در اسرائیل نیز خسارات و صدماتی بیسابقه داشته است. صدها اسرائیلی، از جمله غیرنظامیان، کشتهشدهاند. نزدیک به نیم میلیون تن از خانه و کاشانه خود گریختهاند تا در پناهگاهها، هتلها و اقامتگاههای موقت روزهای پراضطراب و شبهای پر هراس را در انتظار فرجی که ممکن است هرگز نیاید، به سر برند.
خوب، با این اوصاف، آیا میتوان آتشبس اعلامشده را ستایش نکرد؟ از این مهمتر، آیا میتوان ادعا کرد که این آتشبس میتواند آنتراکتی باشد برای جنگ بعدی که همواره پر خسارتتر و خونبارتر از جنگ قبلی بوده است؟
جنگ هنگامی رخ میدهد که یکی از دو طرف ادامه وضع موجود را به زیان خود یا حتی خطرناک برای خود احساس میکند؛ بنابراین هدف اصلی جنگ تعطیل وضع موجود و ساختن وضع موجود تازهای است که آن احساس خطر را از میان میبرد؛ اما هیچ جنگی بدون آنکه یکطرف بپذیرد که بازنده شده است، پایان نمییابد. در جنگی که از آغاز پیدایش اسرائیل از سوی بخش بزرگی از اعراب علیه آن دولت نوپا آغازشده است، این اتفاق نیفتاده است. در نتیجه، این جنگ علیرغم پیروزیهای نظامی اسرائیل و علیرغم قراردادهای صلح امضاشده، حتی با مصر و اردن، هنوز به اشکال مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، دیپلماتیک و تبلیغاتی ادامه دارد. نخستین جنگ اسرائیل و حزبالله در سال ۲۰۰۶ میلادی و نخستین جنگ اسرائیل با حماس در غزه در سال ۲۰۰۹ نمونههای کوچکی از آن جنگ بزرگتر بودند.
برگردیم به آتشبس اعلامشده که بهعنوان یک پدیده دیپلماتیک بیش از پنیر سوئیسی سوراخ دارد. این آتشبس برای شش ماه اعلامشده است، البته با این تصریح از سوی اسرائیل که هرگاه ممکن است شکسته شود. میتوان پرسید: چرا برای شش ماه، به جای هفت ماه یا ۶۰ ماه؟ چه اتفاقی قرار است در این شش ماه بیفتد؟ آیا در پایان این مدت، آتشبس دائمی خواهد شد؟
@AmirTaheri4
👍39❤3
نتانیاهو میگوید در این مدت اسرائیل خواهد توانست زرادخانه خود را از نو پر کند و به شهروندان متواری خود فرصت دهد که به روستاها و شهرهای خود در نزدیکی مرز لبنان بازگردند؛ اما آیا آنان بیآنکه بدانند شش ماه بعد چه خواهد شد، حاضر خواهند بود سلامت و امنیت خود را بار دیگر در خطر افکنند؟ زرادخانه اسرائیل هرگز در خطر کاهش جدی نبوده است، زیرا ایالاتمتحده حتی در دوران بایدن، هرگز روند عرضه را کند نکرده است. این خطر از هر زمان دیگر کمتر است، زیرا دونالد ترامپ، صمیمیترین دوست اسرائیل، بهزودی به کاخ سفید بازخواهد گشت.
دوره ششماهه اعلامشده میتواند از نظر سیاسی برای نتانیاهو مشکلآفرین شود. دولت ائتلافی او با آنکه امروز در افکار عمومی اسرائیلیان، محبوبتر از همیشه است، در چارچوب فعالان سیاسی اسرائیل، دشمنان سرسختی دارد که منتظر فرصتاند تا ائتلاف شکننده او را از هم بپاشند.
در لبنان نیز، با آنکه صدها خانواده آواره از جنوب به روستاهای خود بازگشتهاند، بازگشت همه راندهشدگان در سطح کشور در طی شش ماه بعید به نظر میرسد. البته در این شش ماه، جمهوری اسلامی از فرصت استفاده خواهد کرد تا زرادخانه موشکی و پهپادی حزبالله را که بهشدت کاهشیافته است، از نو پر کند. افزایش ۴۰ درصدی بودجه سپاه قدس، حتی پیش از اعلام آتشبس، این امکان را در اختیار آقای خامنهای و همکاران ایشان قرار میدهد.
امیر طاهری
بعضی هواداران آتشبس بهویژه در اسرائیل آمریکا و فرانسه، میگویند مهلت ششماهه صرف جمعکردن پایگاههای حزبالله در جنوب لبنان و عقبنشینی رزمندگان آنان تا شمال رود لیتانی خواهد شدــ یعنی همان سناریویی که در ۲۰۰۶ با پادرمیانی فرانسه اجرا شد؛ اما فاصله شمال لبنان تا مرز یا خط آتشبس با اسرائیل، با اتومبیل، ۱۵ دقیقه طول میکشد و با کاتیوشا، انواع موشکهای ساخت جمهوری اسلامی و پهپادها، چند ثانیه. اسرائیل سالهای متمادی جنوب لبنان را با کمک یک نیروی مسلح از مسیحیان لبنانی ضد حزبالله در اختیار داشت؛ اما خطر حزبالله، در واقع یعنی خطر جمهوری اسلامی، نهتنها کاهش نیافت بلکه هرسال بزرگتر شد.
مبلغان آتشبس اعلامشده همچنین امیدوارند که سپاه صلح سازمان ملل بتواند در جنوب لبنان بازسازی و تقویت شود و راه را برای استقرار ارتش دولتی آن کشور هموار سازد؛ اما نباید فراموش کرد که صلحبانان سازمان ملل از هفت دهه پیش در جنوب لبنان حضورداشتهاند، بیآنکه مانع استقرار تروریستهای فلسطینی و بعد از آنان، تروریستهای حزباللهی شوند. در ۲۰۰۶، سازمان ملل ۳۰۰۰ صلحبان در جنوب لبنان داشت. ۱۴ ماه پیش، تعداد آن صلحبانان بیش از ۱۰ هزار بود، اما حضور آنان مانع حمله حزبالله به اسرائیل نشد. وقتی صلحی در کار نباشد، صلحبان مانند آوازخوانی است که صدای خود را از دست داده است.
استقرار ارتش دولتی لبنان در جنوب آن کشور نیز وعدهای بود که فرانسویان در ۲۰۰۶ بهعنوان ضمانت آتشبس به جمهوری اسلامی عرضه کردند. تهران موافقت خود را اعلام کرد، زیرا میدانست که ارتش لبنان فقط روی کاغذ وجود دارد. در تقریباً ۲۰ سالی که از آن تاریخ میگذرد، ارتش لبنان نهتنها بازسازی نشده، بلکه بیشازپیش تحلیل رفته است و قاطعانه میتوان گفت که نه فرماندهان مسیحی آن و نه سربازان شیعهاش حاضر خواهند بود برای جلوگیری از حمله به اسرائیل با حزبالله وارد نبرد شوند.
بدون بازسازی لبنان بهصورت یک دولتــملت قانونی و عادی هیچ قدرتیــ حتی آمریکا و فرانسه که طراحان آتشبس جدید هستندــ نخواهند توانست تضمین بدهند که خاک لبنان بهعنوان «سنگر مقدم مقاومت» مورداستفاده یا سوءاستفاده جمهوری اسلامی قرار نخواهد گرفت.
این واقعیت با حدت بیشتری جلوه میکند، وقتی به یاد میآوریم که در شش ماه آینده، بایدن در ایالت خود، دلاویر، مشغول غازچرانی خواهد بود. مکرون نیز که با یک دولت تقولق به صندلی خود چسبیده است، با خطر بیرون رانده شدن از کاخ الیزه، پس از شکست نخستوزیر میشل بارنیه و انحلال مجلس و انتخابات زودرس ریاستجمهوری، روبرو است. نتانیاهو چطور؟ آیا او خواهد توانست کرکسهایی را که دور سرش میگردند، دور کند و ائتلاف تقولق خود را ادامه دهد؟ شریک چهارم اما اعلامنشده این آتشبس آقای خامنهای است. آیا او نیز با تندتر شدن کنتور زمان برای ادامه ولایت یا حتی زندگیاش، روبرو نیست؟ شش ماه دیگر آیا آنچه از حزبالله باقیمانده، خواهد توانست با شکل دادن به یک رهبری سیاسینظامی جدید، موقعیت خود را بهعنوان دولتدردولت لبنان بازسازی کند؟ در حال حاضر، حتی وابستگان سنیمذهب، درزی و مسیحی حزبالله هنوز حاضر نیستند پیوند خود را با آن قطع کنند. هنوز پول و اسلحه ایران برای تطمیع یا ترساندن بسیاری از شخصیتهای سیاسی لبنان کافی است.
@AmirTaheri4
دوره ششماهه اعلامشده میتواند از نظر سیاسی برای نتانیاهو مشکلآفرین شود. دولت ائتلافی او با آنکه امروز در افکار عمومی اسرائیلیان، محبوبتر از همیشه است، در چارچوب فعالان سیاسی اسرائیل، دشمنان سرسختی دارد که منتظر فرصتاند تا ائتلاف شکننده او را از هم بپاشند.
در لبنان نیز، با آنکه صدها خانواده آواره از جنوب به روستاهای خود بازگشتهاند، بازگشت همه راندهشدگان در سطح کشور در طی شش ماه بعید به نظر میرسد. البته در این شش ماه، جمهوری اسلامی از فرصت استفاده خواهد کرد تا زرادخانه موشکی و پهپادی حزبالله را که بهشدت کاهشیافته است، از نو پر کند. افزایش ۴۰ درصدی بودجه سپاه قدس، حتی پیش از اعلام آتشبس، این امکان را در اختیار آقای خامنهای و همکاران ایشان قرار میدهد.
امیر طاهری
بعضی هواداران آتشبس بهویژه در اسرائیل آمریکا و فرانسه، میگویند مهلت ششماهه صرف جمعکردن پایگاههای حزبالله در جنوب لبنان و عقبنشینی رزمندگان آنان تا شمال رود لیتانی خواهد شدــ یعنی همان سناریویی که در ۲۰۰۶ با پادرمیانی فرانسه اجرا شد؛ اما فاصله شمال لبنان تا مرز یا خط آتشبس با اسرائیل، با اتومبیل، ۱۵ دقیقه طول میکشد و با کاتیوشا، انواع موشکهای ساخت جمهوری اسلامی و پهپادها، چند ثانیه. اسرائیل سالهای متمادی جنوب لبنان را با کمک یک نیروی مسلح از مسیحیان لبنانی ضد حزبالله در اختیار داشت؛ اما خطر حزبالله، در واقع یعنی خطر جمهوری اسلامی، نهتنها کاهش نیافت بلکه هرسال بزرگتر شد.
مبلغان آتشبس اعلامشده همچنین امیدوارند که سپاه صلح سازمان ملل بتواند در جنوب لبنان بازسازی و تقویت شود و راه را برای استقرار ارتش دولتی آن کشور هموار سازد؛ اما نباید فراموش کرد که صلحبانان سازمان ملل از هفت دهه پیش در جنوب لبنان حضورداشتهاند، بیآنکه مانع استقرار تروریستهای فلسطینی و بعد از آنان، تروریستهای حزباللهی شوند. در ۲۰۰۶، سازمان ملل ۳۰۰۰ صلحبان در جنوب لبنان داشت. ۱۴ ماه پیش، تعداد آن صلحبانان بیش از ۱۰ هزار بود، اما حضور آنان مانع حمله حزبالله به اسرائیل نشد. وقتی صلحی در کار نباشد، صلحبان مانند آوازخوانی است که صدای خود را از دست داده است.
استقرار ارتش دولتی لبنان در جنوب آن کشور نیز وعدهای بود که فرانسویان در ۲۰۰۶ بهعنوان ضمانت آتشبس به جمهوری اسلامی عرضه کردند. تهران موافقت خود را اعلام کرد، زیرا میدانست که ارتش لبنان فقط روی کاغذ وجود دارد. در تقریباً ۲۰ سالی که از آن تاریخ میگذرد، ارتش لبنان نهتنها بازسازی نشده، بلکه بیشازپیش تحلیل رفته است و قاطعانه میتوان گفت که نه فرماندهان مسیحی آن و نه سربازان شیعهاش حاضر خواهند بود برای جلوگیری از حمله به اسرائیل با حزبالله وارد نبرد شوند.
بدون بازسازی لبنان بهصورت یک دولتــملت قانونی و عادی هیچ قدرتیــ حتی آمریکا و فرانسه که طراحان آتشبس جدید هستندــ نخواهند توانست تضمین بدهند که خاک لبنان بهعنوان «سنگر مقدم مقاومت» مورداستفاده یا سوءاستفاده جمهوری اسلامی قرار نخواهد گرفت.
این واقعیت با حدت بیشتری جلوه میکند، وقتی به یاد میآوریم که در شش ماه آینده، بایدن در ایالت خود، دلاویر، مشغول غازچرانی خواهد بود. مکرون نیز که با یک دولت تقولق به صندلی خود چسبیده است، با خطر بیرون رانده شدن از کاخ الیزه، پس از شکست نخستوزیر میشل بارنیه و انحلال مجلس و انتخابات زودرس ریاستجمهوری، روبرو است. نتانیاهو چطور؟ آیا او خواهد توانست کرکسهایی را که دور سرش میگردند، دور کند و ائتلاف تقولق خود را ادامه دهد؟ شریک چهارم اما اعلامنشده این آتشبس آقای خامنهای است. آیا او نیز با تندتر شدن کنتور زمان برای ادامه ولایت یا حتی زندگیاش، روبرو نیست؟ شش ماه دیگر آیا آنچه از حزبالله باقیمانده، خواهد توانست با شکل دادن به یک رهبری سیاسینظامی جدید، موقعیت خود را بهعنوان دولتدردولت لبنان بازسازی کند؟ در حال حاضر، حتی وابستگان سنیمذهب، درزی و مسیحی حزبالله هنوز حاضر نیستند پیوند خود را با آن قطع کنند. هنوز پول و اسلحه ایران برای تطمیع یا ترساندن بسیاری از شخصیتهای سیاسی لبنان کافی است.
@AmirTaheri4
👍48❤5