Audio
👍35❤4👏3❤🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Surena/سورنا
:چند دقیقهٔ مهم:
تنهاراه موفقیت اپوزیسیون،پذیرش صریح و شفاف هدایتگری رضاشاه دوم پهلوی درقالب پادشاهی مشروطه است.
هرراه دیگری یعنی افتادن دردام حقهبازی، بیاعتمادی مردم و شکست سیاسی!
نگاه حذف یا کمرنگکردن نقش شاه،برای نزدیکی به گروههای چپ و اسلامگرا خطاست و به شکست میانجامد؛
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
Amir Taheri
https://youtu.be/nAnv88wZ8Zs?si=5g51eJjtHNNsvPtu
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@AmirTaheri4
:چند دقیقهٔ مهم:
تنهاراه موفقیت اپوزیسیون،پذیرش صریح و شفاف هدایتگری رضاشاه دوم پهلوی درقالب پادشاهی مشروطه است.
هرراه دیگری یعنی افتادن دردام حقهبازی، بیاعتمادی مردم و شکست سیاسی!
نگاه حذف یا کمرنگکردن نقش شاه،برای نزدیکی به گروههای چپ و اسلامگرا خطاست و به شکست میانجامد؛
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
Amir Taheri
https://youtu.be/nAnv88wZ8Zs?si=5g51eJjtHNNsvPtu
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@AmirTaheri4
👍70❤4🤷1
مشروطیت و تیم محمدرضا شاه
یک تاریخنگار از محمدرضا شاه پرسید که تیم شما برای مدرنسازی ایران کیست؟ شاه فقید پاسخ داد: تیم من ملت ایران است. تیم دیگری ندارم
امیر طاهری
پنج شنبه ۲۰ شهریور ۱۴۰۴ برابر با ۱۱ سِپتامبر ۲۰۲۵ ۸:۱۵
تصویری از محمد مصدق، احمد قوام، امیرنصر عضدی و مظفر فیروز- با استفاده از آرشیو عکسهای تاریخ معاصر
«شاهزاده تا چند دقیقه دیگر شما را خواهند دید!» با این جمله بود که پیشکار عصاقورتداده مرا به سالن پذیرایی «شاهزاده قجری» در خانه مجلل کوچه سندومینیک پاریس هدایت کرد. میزبانی که قبلا او را ندیده بودم، اما پس از یک گفتگوی تلفنی، دعوت او را برای ملاقات پذیرفته بودم. در آن نخستین برخورد، عنوان «شاهزاده» با طنین سنتیاش در گوشم صدا کرد: طنینی که آمیزهای بود از طنز توام با قمپز. برای نسل من که در دوران پهلوی زاده و بزرگ شده بودیم، عنوان شاهزاده یکی از کلیشههایی بود که پس از انقراض قاجاریه، به پیشنهاد رضاشاه کبیر و با تصویب مجلس شورای ملی، گردگیری شده بود.*
هنگام انتظار در آن اتاق لویی پانزدهم، به یاد این تصنیف تهران قدیم افتادم:
در سال هزار و سیصد و هفت/ عمامه و ریش از میان رفت
الدوله و سلطنه تموم شد/ شازدهی علم در حموم شد!
رضاشاه کبیر با حذف عناوین اشرافیــ از جمله شاهزاده که تعدادشان به چند هزار تن میرسیدــ نظامی را ترسیم کرد که در آن، القاب در معانی مجازی محدود نمیشدند. او تاکید کرد که فرزندان و دیگر اعقاب خود او نیز هرگز «شاهزاده» خوانده نشوند. به همین سبب، پسران رضاشاه با لقب شاهپور و دختران او با لقب شاهدخت معرفی میشدند؛ القابی که به تصویب مجلس شورای ملی رسیده بود.
با تبعید رضاشاه کبیر و در سالهای نخستین پادشاهی محمدرضاشاه که کشور یا در اشغال بیگانه بود یا درگیر بیثباتی سیاسی و بحران اقتصادی، بعضی ویژگیهای دوران پیش از مشروطه بار دیگر خود را نشان دادند. عمامه و ریش سر از روزن بیرون آوردند و خانان و ایلخانان بار دیگر خنجر به کمر بستند. در همان حال، القاب گذشته نیز مانند سکههای کهنه، بار دیگر به بازار آمدند.
برگردیم به شاهزاده پاریسی که میزبان من بود. ایشان شاهزاده مظفرفیروز قاجار بود که در سالهای اشغال ایران و سلطه متفقین، نقش فعالی در دایره محدود سیاستبازی در تهران بازی کرده بود. او را قبل از اینکه تلفن بزند، از طریق کتابها و گزارشهای مربوط به تاریخ معاصر ایرانیان میشناختم، اما در پاریس فکر میکردم که سالها است دار فانی را وداع گفته است.
در بیش از دو ساعت گفتگو، او را مردی قبراق از نظر آگاهی از رویدادها و در عین حال بهراستی نگران ایران دیدم. چیزی که عرضه میکرد، به طور خلاصه این بود: شاهزاده مظفرفیروز با تشکیل حزبی به نام «همبستگی ایرانیان»، برای سرنگونی نظام نوبنیاد جمهوری اسلامی مبارزه خواهد کرد، اما پیروزی نهایی این مبارزه بدون حمایت ایالات متحده ممکن نخواهد بود. به همین سبب شاهزاده نامهای به جیمی کارتر، رئیسجمهوری وقت آمریکا، فرستاده بود تا حمایت واشینگتن را جلب کند. شاهزاده فیروز هم آن نامه و هم جواب کارتر را که در چند سطر از فرستنده نامه تشکر کرده بود، نشان داد و افزود: «هدف من جلوگیری از افتادن ایران به دست کمونیستها است، چون آخوندها چیزی جز عروسک کمونیستها نیستند.»
البته از آنجا که من هرگز در عمرم عضو هیچ حزبی نبودم و از حزببازی خاطره خوبی برای ایران نداشتم، به شاهزاده اطلاع دادم که تنها کاری که از دستم برمیآید، پوشش خبری فعالیتهایی است که حزب ایشان ممکن است به راه اندازد.
این آخرین ملاقات ما نبود، اما حزب «همبستگی» شاهزاده به جز برگزاری چند مهمانی شام برای تبعیدیان سرشناســ که برای من یادآور روسهای سفید بودندــ اقدامی انجام نداد.
شاهزاده حزبساز بعدی ابونصر عضد، فرزند عضدالملک، بود که پیش از انقلاب بهعنوان یکی از واردکنندگان بزرگ شکر شناخته میشد. ابونصر را چند بار در ایران در مهمانیها دیده بودم و هرگز تصور نمیکردم که روزی پشه جاهطلبی سیاسی او را نیز نیش بزند. ابونصر با واسطه محمود صادقی، سفیر پیشین ایرانیان در بلگراد، خواستار دیداری شد که در کافه هتل ژرژ پنجم، هتل موردعلاقه احمد شاه قاجار، صورت گرفت. او نیز میخواست برای نجات ایران از کمونیست شدن، حزبی تشکیل دهد و در این زمینه به کمک انگلستان، بهعنوان حامی دیرین قاجاریه، امیدوار بود. در طول دیدار، با خود فکر میکردم: چرا مرد محترمی مانند ابونصر عضد باید تصور کند که با عنوان «شاهزاده» به رهبری ملت ایران خواهد رسید. یکی از معایب من دیدن جنبه طنزآمیز هر رویداد است. در سالن مجلل ژرژ پنجم، شبح احمدشاه و شاهزاده وثوقالدوله را میدیدم که سرگرم بازی تخته نرد هستند. در همان حال نام میزبانم را به فارسی ترجمه میکردم: ابونصر یعنی پدر پیروزی و عضدالملک یعنی ماهیچه مملکت!
@AmirTaheri4
یک تاریخنگار از محمدرضا شاه پرسید که تیم شما برای مدرنسازی ایران کیست؟ شاه فقید پاسخ داد: تیم من ملت ایران است. تیم دیگری ندارم
امیر طاهری
پنج شنبه ۲۰ شهریور ۱۴۰۴ برابر با ۱۱ سِپتامبر ۲۰۲۵ ۸:۱۵
تصویری از محمد مصدق، احمد قوام، امیرنصر عضدی و مظفر فیروز- با استفاده از آرشیو عکسهای تاریخ معاصر
«شاهزاده تا چند دقیقه دیگر شما را خواهند دید!» با این جمله بود که پیشکار عصاقورتداده مرا به سالن پذیرایی «شاهزاده قجری» در خانه مجلل کوچه سندومینیک پاریس هدایت کرد. میزبانی که قبلا او را ندیده بودم، اما پس از یک گفتگوی تلفنی، دعوت او را برای ملاقات پذیرفته بودم. در آن نخستین برخورد، عنوان «شاهزاده» با طنین سنتیاش در گوشم صدا کرد: طنینی که آمیزهای بود از طنز توام با قمپز. برای نسل من که در دوران پهلوی زاده و بزرگ شده بودیم، عنوان شاهزاده یکی از کلیشههایی بود که پس از انقراض قاجاریه، به پیشنهاد رضاشاه کبیر و با تصویب مجلس شورای ملی، گردگیری شده بود.*
هنگام انتظار در آن اتاق لویی پانزدهم، به یاد این تصنیف تهران قدیم افتادم:
در سال هزار و سیصد و هفت/ عمامه و ریش از میان رفت
الدوله و سلطنه تموم شد/ شازدهی علم در حموم شد!
رضاشاه کبیر با حذف عناوین اشرافیــ از جمله شاهزاده که تعدادشان به چند هزار تن میرسیدــ نظامی را ترسیم کرد که در آن، القاب در معانی مجازی محدود نمیشدند. او تاکید کرد که فرزندان و دیگر اعقاب خود او نیز هرگز «شاهزاده» خوانده نشوند. به همین سبب، پسران رضاشاه با لقب شاهپور و دختران او با لقب شاهدخت معرفی میشدند؛ القابی که به تصویب مجلس شورای ملی رسیده بود.
با تبعید رضاشاه کبیر و در سالهای نخستین پادشاهی محمدرضاشاه که کشور یا در اشغال بیگانه بود یا درگیر بیثباتی سیاسی و بحران اقتصادی، بعضی ویژگیهای دوران پیش از مشروطه بار دیگر خود را نشان دادند. عمامه و ریش سر از روزن بیرون آوردند و خانان و ایلخانان بار دیگر خنجر به کمر بستند. در همان حال، القاب گذشته نیز مانند سکههای کهنه، بار دیگر به بازار آمدند.
برگردیم به شاهزاده پاریسی که میزبان من بود. ایشان شاهزاده مظفرفیروز قاجار بود که در سالهای اشغال ایران و سلطه متفقین، نقش فعالی در دایره محدود سیاستبازی در تهران بازی کرده بود. او را قبل از اینکه تلفن بزند، از طریق کتابها و گزارشهای مربوط به تاریخ معاصر ایرانیان میشناختم، اما در پاریس فکر میکردم که سالها است دار فانی را وداع گفته است.
در بیش از دو ساعت گفتگو، او را مردی قبراق از نظر آگاهی از رویدادها و در عین حال بهراستی نگران ایران دیدم. چیزی که عرضه میکرد، به طور خلاصه این بود: شاهزاده مظفرفیروز با تشکیل حزبی به نام «همبستگی ایرانیان»، برای سرنگونی نظام نوبنیاد جمهوری اسلامی مبارزه خواهد کرد، اما پیروزی نهایی این مبارزه بدون حمایت ایالات متحده ممکن نخواهد بود. به همین سبب شاهزاده نامهای به جیمی کارتر، رئیسجمهوری وقت آمریکا، فرستاده بود تا حمایت واشینگتن را جلب کند. شاهزاده فیروز هم آن نامه و هم جواب کارتر را که در چند سطر از فرستنده نامه تشکر کرده بود، نشان داد و افزود: «هدف من جلوگیری از افتادن ایران به دست کمونیستها است، چون آخوندها چیزی جز عروسک کمونیستها نیستند.»
البته از آنجا که من هرگز در عمرم عضو هیچ حزبی نبودم و از حزببازی خاطره خوبی برای ایران نداشتم، به شاهزاده اطلاع دادم که تنها کاری که از دستم برمیآید، پوشش خبری فعالیتهایی است که حزب ایشان ممکن است به راه اندازد.
این آخرین ملاقات ما نبود، اما حزب «همبستگی» شاهزاده به جز برگزاری چند مهمانی شام برای تبعیدیان سرشناســ که برای من یادآور روسهای سفید بودندــ اقدامی انجام نداد.
شاهزاده حزبساز بعدی ابونصر عضد، فرزند عضدالملک، بود که پیش از انقلاب بهعنوان یکی از واردکنندگان بزرگ شکر شناخته میشد. ابونصر را چند بار در ایران در مهمانیها دیده بودم و هرگز تصور نمیکردم که روزی پشه جاهطلبی سیاسی او را نیز نیش بزند. ابونصر با واسطه محمود صادقی، سفیر پیشین ایرانیان در بلگراد، خواستار دیداری شد که در کافه هتل ژرژ پنجم، هتل موردعلاقه احمد شاه قاجار، صورت گرفت. او نیز میخواست برای نجات ایران از کمونیست شدن، حزبی تشکیل دهد و در این زمینه به کمک انگلستان، بهعنوان حامی دیرین قاجاریه، امیدوار بود. در طول دیدار، با خود فکر میکردم: چرا مرد محترمی مانند ابونصر عضد باید تصور کند که با عنوان «شاهزاده» به رهبری ملت ایران خواهد رسید. یکی از معایب من دیدن جنبه طنزآمیز هر رویداد است. در سالن مجلل ژرژ پنجم، شبح احمدشاه و شاهزاده وثوقالدوله را میدیدم که سرگرم بازی تخته نرد هستند. در همان حال نام میزبانم را به فارسی ترجمه میکردم: ابونصر یعنی پدر پیروزی و عضدالملک یعنی ماهیچه مملکت!
@AmirTaheri4
👍28❤4❤🔥2
سومین شاهزادهای که میخواست منجی ایران شود، شاهزاده مهدی یوخاریباش قاجار بود که هرگز در ایران زندگی نکرده بود، اما آتش عشق به ایران را در دل زنده نگاه میداشت. انسانی بهراستی شریف و پاکدل که فکر میکرد محمدرضاشاه با اصلاحاتی که انجام داد، «میلیونها آشغال از طبقات پایین» را به بالا آورد و به قول حافظ، «گدا را معتبر کرد»؛ گدایی که اکنون بر کشور مسلط شده بود.
شاهزاده مهدیــ با نام فرانسوی آمدنــ امیدوار بود که یک «خیانت بزرگ تاریخی» را جبران کند. به گفته او، قاجاریه از قبایل آشاقیباش ترکمن بودند که با دلاوری قبایل یوخاریباش، به سلطنت رسیدند، اما آنان را طرد کردند. عدالت تاریخی حکم میکند که ایران به دست کسانی بیفتد که آن را از آشوب و تجزیه بعد از مرگ نادرشاه نجات دادند.
این سومین شاهزاده موفق شد یک مهمانی بزرگ در ویلای خود در مدون، با حضور چند شخصیت برجسته فرانسویــ موریس کوو دو مورویل، نخستوزیر پیشین و ژاک توبون، وزیر دادگستریــ تشکیل دهد، اما فرانسویان نهتنها کمکی نکردند، بلکه ساز همکاری با خمینیچیهای تهران را نواختند. شاهزاده مهدی و حزب هرگزتشکیلنشده او اندکاندک محو شدند.
برای مدتی کوتاه، بازار حزبسازی در پاریس به رهبری این یا آن شاهزاده کساد شد، اما شاهزاده بعدی که به میدان آمد، شاهزاده علی امینالدوله معروف به دکتر علی امینی بود که حزب «جبهه نجات ایران» را ایجاد کرد؛ حزبی که تئوریسین اصلی آن اسلام کاظمیه، روزنامهنگاری چپگرا ولی بااستعداد بود. اما این بار شاهزادهبازی حزبی به شکلی جدید عرضه شد: در این شکل جدید، رضا پهلوی، ولیعهد ایران و رضا شاه دوم، از دید مشروطهخواهان، در نقش شاهزاده قرار میگرفت و دکتر امینی عهدهدار مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی میشد. پس از سرنگونی؟ خدا میداند! آنچه اهمیت داشت، گرفتن مهر تایید رضا شاه دوم، بدون پذیرفتن مقام قانونیاش بود. در آنجا نیز گرفتن «چراغ سبز» (اصطلاح دکتر امینی) از آمریکا شرط اصلی پیروزی محسوب میشد.
البته حزبسازی زیر علم این یا آن شاهزاده پیش از انقلاب اسلامی در داخل ایران نیز بارها صورت گرفت. در زمانی که محمدرضاشاه هنوز نمیتوانست وظایف و اختیارات قانونی شاهنشاه مشروطه را عملی سازد، شاهزاده سلیمانمیرزا قاجار حزب توده ایران را تشکیل داد؛ حزبی که بعدها یکی از سلاله او، شاهزاده ایرج اسکندری، دبیرکلی آن را بر عهده گرفت. بدون بهرهگیری از عنوان شاهزاده و البته بدون حمایت سفارت شوروی و سفارت انگلستان در تهران، محال بود حزب توده در شکل بزرگترین باهماد سیاسی ایران سالهای ۱۳۲۰ ظاهر شود، اما همین مخلوط شاهزادگی و حمایت خارجی مانع از آن شد که حزب تودهــ که هیچ یک از بنیانگذاران آن از بهاصطلاح طبقه کارگر نبودندــ به صورت یک حزب کمونیست ایرانی شکل بگیرد.
در نیمه سالهای ۱۳۲۰، یکی دیگر از شاهزادههای قاجار به فکر حزبسازی افتاد: شاهزاده احمد قوام معروف به قوامالسلطنه که چند بار به نخستوزیری رضاشاه کبیر و محمدرضاشاه نیز رسیده بود. قوام که به گمان من یکی از پنج رجال بزرگ سیاسی دوران معاصر ما است، حزب دموکرات ایران را تشکیل داد تا در برابر حزب روسیــانگلیسی توده و فرقه دموکرات متکی به استالین قرار گیرد، اما او نیز مرتکب همان اشتباه کلاسیک شد: انتظار «چراغ سبز» و کمک از یک قدرت خارجیــ در این مورد ایالات متحدهــ و فکر میکرد که با انتخاب عنوان دموکرات، از حمایت پرزیدنت هری ترومن و حزب دموکرات او برخوردار خواهد شد. میدانیم که چنین نشد و حضرت اشرف پس از پیروزی بر استالین و کمک به نجات آذربایجان، برای سالها خانهنشین شد.
اندکی بعد، یک پسرخاله شاهزاده احمد، یعنی شاهزاده محمد مصدقالسلطنه، معروف به دکتر مصدق، همان سناریو شکستخورده را به اجرا درآورد. او با گردآوری چند فعال سیاسی سرشناس تحصنی در کاخ محمدرضاشاه ترتیب داد و با پذیرایی شایان عبدالحسین هژیر، وزیر دربار وقت، روبرو شد. در جریان آن تحصن توام با مهمانی بود که جبهه ملی ایران تشکیل شد. لغت «ملی» چراغی بود که جبههسازان به واشینگتن میزدند که در آن زمان، در نقش هوادار «نیروهای ملی» در بسیاری کشورهاــ بهویژه چین ملی علیه کمونیستهای مائویی و کره جنوبی علیه داوطلبان چینی کیم ایلسونگــ ظاهر میشد.
دین اچسون، وزیر خارجه ترومن، نظر خوبی نسبت به مصدق نداشت و او را «یک شاهزاده خودخواه و توخالی» میدانست، اما معاون اچسون، یعنی جورج مکگی، شیفته مصدق بود و اصرار داشت که شاهزاده قاجار میتواند با شکست کمونیسم در ایران زیر پرچم ملیگرایی، شکست سیاسی آمریکا در حمایت از ملیگرایان چینی به رهبری چیانگ کایشک را جبران کند.
@AmirTaheri4
شاهزاده مهدیــ با نام فرانسوی آمدنــ امیدوار بود که یک «خیانت بزرگ تاریخی» را جبران کند. به گفته او، قاجاریه از قبایل آشاقیباش ترکمن بودند که با دلاوری قبایل یوخاریباش، به سلطنت رسیدند، اما آنان را طرد کردند. عدالت تاریخی حکم میکند که ایران به دست کسانی بیفتد که آن را از آشوب و تجزیه بعد از مرگ نادرشاه نجات دادند.
این سومین شاهزاده موفق شد یک مهمانی بزرگ در ویلای خود در مدون، با حضور چند شخصیت برجسته فرانسویــ موریس کوو دو مورویل، نخستوزیر پیشین و ژاک توبون، وزیر دادگستریــ تشکیل دهد، اما فرانسویان نهتنها کمکی نکردند، بلکه ساز همکاری با خمینیچیهای تهران را نواختند. شاهزاده مهدی و حزب هرگزتشکیلنشده او اندکاندک محو شدند.
برای مدتی کوتاه، بازار حزبسازی در پاریس به رهبری این یا آن شاهزاده کساد شد، اما شاهزاده بعدی که به میدان آمد، شاهزاده علی امینالدوله معروف به دکتر علی امینی بود که حزب «جبهه نجات ایران» را ایجاد کرد؛ حزبی که تئوریسین اصلی آن اسلام کاظمیه، روزنامهنگاری چپگرا ولی بااستعداد بود. اما این بار شاهزادهبازی حزبی به شکلی جدید عرضه شد: در این شکل جدید، رضا پهلوی، ولیعهد ایران و رضا شاه دوم، از دید مشروطهخواهان، در نقش شاهزاده قرار میگرفت و دکتر امینی عهدهدار مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی میشد. پس از سرنگونی؟ خدا میداند! آنچه اهمیت داشت، گرفتن مهر تایید رضا شاه دوم، بدون پذیرفتن مقام قانونیاش بود. در آنجا نیز گرفتن «چراغ سبز» (اصطلاح دکتر امینی) از آمریکا شرط اصلی پیروزی محسوب میشد.
البته حزبسازی زیر علم این یا آن شاهزاده پیش از انقلاب اسلامی در داخل ایران نیز بارها صورت گرفت. در زمانی که محمدرضاشاه هنوز نمیتوانست وظایف و اختیارات قانونی شاهنشاه مشروطه را عملی سازد، شاهزاده سلیمانمیرزا قاجار حزب توده ایران را تشکیل داد؛ حزبی که بعدها یکی از سلاله او، شاهزاده ایرج اسکندری، دبیرکلی آن را بر عهده گرفت. بدون بهرهگیری از عنوان شاهزاده و البته بدون حمایت سفارت شوروی و سفارت انگلستان در تهران، محال بود حزب توده در شکل بزرگترین باهماد سیاسی ایران سالهای ۱۳۲۰ ظاهر شود، اما همین مخلوط شاهزادگی و حمایت خارجی مانع از آن شد که حزب تودهــ که هیچ یک از بنیانگذاران آن از بهاصطلاح طبقه کارگر نبودندــ به صورت یک حزب کمونیست ایرانی شکل بگیرد.
در نیمه سالهای ۱۳۲۰، یکی دیگر از شاهزادههای قاجار به فکر حزبسازی افتاد: شاهزاده احمد قوام معروف به قوامالسلطنه که چند بار به نخستوزیری رضاشاه کبیر و محمدرضاشاه نیز رسیده بود. قوام که به گمان من یکی از پنج رجال بزرگ سیاسی دوران معاصر ما است، حزب دموکرات ایران را تشکیل داد تا در برابر حزب روسیــانگلیسی توده و فرقه دموکرات متکی به استالین قرار گیرد، اما او نیز مرتکب همان اشتباه کلاسیک شد: انتظار «چراغ سبز» و کمک از یک قدرت خارجیــ در این مورد ایالات متحدهــ و فکر میکرد که با انتخاب عنوان دموکرات، از حمایت پرزیدنت هری ترومن و حزب دموکرات او برخوردار خواهد شد. میدانیم که چنین نشد و حضرت اشرف پس از پیروزی بر استالین و کمک به نجات آذربایجان، برای سالها خانهنشین شد.
اندکی بعد، یک پسرخاله شاهزاده احمد، یعنی شاهزاده محمد مصدقالسلطنه، معروف به دکتر مصدق، همان سناریو شکستخورده را به اجرا درآورد. او با گردآوری چند فعال سیاسی سرشناس تحصنی در کاخ محمدرضاشاه ترتیب داد و با پذیرایی شایان عبدالحسین هژیر، وزیر دربار وقت، روبرو شد. در جریان آن تحصن توام با مهمانی بود که جبهه ملی ایران تشکیل شد. لغت «ملی» چراغی بود که جبههسازان به واشینگتن میزدند که در آن زمان، در نقش هوادار «نیروهای ملی» در بسیاری کشورهاــ بهویژه چین ملی علیه کمونیستهای مائویی و کره جنوبی علیه داوطلبان چینی کیم ایلسونگــ ظاهر میشد.
دین اچسون، وزیر خارجه ترومن، نظر خوبی نسبت به مصدق نداشت و او را «یک شاهزاده خودخواه و توخالی» میدانست، اما معاون اچسون، یعنی جورج مکگی، شیفته مصدق بود و اصرار داشت که شاهزاده قاجار میتواند با شکست کمونیسم در ایران زیر پرچم ملیگرایی، شکست سیاسی آمریکا در حمایت از ملیگرایان چینی به رهبری چیانگ کایشک را جبران کند.
@AmirTaheri4
👍27❤4❤🔥1
میدانیم که تجربه دکتر محمد مصدق سرانجام سرنوشتی جز شکست تجربه شاهزادهبازی در سیاست نداشت. مصدق البته به جای لقب شاهزاده از عنوان «پیشوا» استفاده کرد، اما واقعیت این است که علیرغم محبوبیتی که در آغاز داشتــ محبوبیتی که به خاطر ایستادگی در برابر استعمار انگلیس شکل گرفتــ سرانجام پس از وارد کردن صدماتی بزرگ به ساختار سیاسی و اقتصادی ایران، در ویلای خود در احمدآباد محصور شد.
من مدتهای مدیدی فکر کردهام چرا همه کوششها برای رسیدن به قدرت سیاسی در ایران با تکیه بر عناوین منسوخ و برچسبهایی مانند «خلق» و «ملی»، هرگز نتیجه جز فاجعه برای مبتکران و مذلت و بدبختی برای مردم ایران نداشت؟
امروز پس از سالها گمانهزنی، هنوز نمیتوانم بگویم که پاسخ قطعی را یافتهام، اما نکاتی را که به نظرم میرسد، برای بحث مداقه، مجادله و مناظره بیشتر عرضه میکنم.
اولین نکته این است که انقلاب مشروطه با همه شکستها و دستاندازها، موفق شد که اندیشه نهادینهسازی قدرت حکومتی را تثبیت کند. البته وسوسه «واسطه» و «پارتی» حتی برای بهرهگیری از حقوق قانونی کاملا از بین نرفت، اما دورانی که در آن یک «خط» از یک شاهزاده، یک مهر از یک آخوند یا یک تار مو از سبیل یک خان فئودال میتوانست کارها را تسریع کند، پایان یافت. مردم ما در هفت دهه مشروطه، ارزش حکومت قانون را دریافتند.
قانون اساسی مشروطه با همه نقایص آن و با توجه به اینکه همواره خوب اجرا نشد، توانست مردم ما را از رعیت تبدیل کند به شهروند با حقوق مساوی. تبعیض تاریخی علیه زنان بهتدریج از میان رفت و در سالهای آخر محمدرضاشاه به صفر نزدیک شد. هیچ مقام دولتی، سیاسی، اداری، دیپلماتیک و نظامی دیگر دور از دسترس زنان نبود. در ۱۳۵۷، درصد نمایندگان زن در مجلس شورای ملی ما همتراز همان رقم در مجلس عوام انگلیس بود که البته تعداد کل نمایندگانش تقریبا دو برابر بود.
قانون اساسی مشروطه با پس گرفتن کنترل دادگستری، آموزش و پرورش، اوقاف و سهمبندی حج و دیگر زیارات، شبکه روحانی سنتی را از بخش بزرگی از زندگی عمومی کنار گذاشت. بر اساس قانون اساسی، بهاصطلاح اقلیتهای دینی و مذهبی در مسیر تساوی حقوقی کامل با دیگر شهروندان قرار گرفتند. در ۱۳۵۷، ما وزیر فرهنگ کاتولیک داشتیم و پیش از آن وزیر تعاونیهای روستایی بهایی و کفیل وزارت دارایی زرتشتی داشتیم. بهاصطلاح اقلیتها در شبکه اداری، دیپلماتیک و حتی نظامی ما با تکیه بر حقوق شهروندی، مقامات مهمی به دست آوردند.
نخستین اشتباه همه دشمنان مشروطه این بود که به جای آنکه از امکانات بینظیر آن برای پیروز شدن و توسعه آزادیهای شهروندی استفاده کنند، بر اثر دشمنی با شخص رضاشاه کبیر یا محمدرضاشاه، به دشمنی با بزرگترین دستاورد سیاسی تاریخی ایران پرداختند. آنان ایران را کاغذی سفید فرض کردند که هر کس میتواند با جمع شدن دور یک نام شاهزاده یا بعد از ۱۳۵۷، فلان حجتالاسلام یا آیتالله یا حتی امامزاده و «یادگار امام»، نقش رویایی خود را بر آن ترسیم کند.
اما آنان فراموش کردند که در ایران مشروطه، شاهزاده با شاه فرق دارد. همانطور که در مذهب جعفری، امامزاده هرگز جای امام را نمیگیرد. در مشروطیت، شاه یک نهاد داشت که اگر خود شاه از آن خارج شود، چنانکه محمدعلیشاه به یک شکل و احمدشاه به شکل دیگر شدند، از بین نمیرود.
دومین اشتباه بزرگ دشمنان مشروطه همان امید بستن به «چراغ سبز» خارجی است، اما این «چراغ سبز» حتی موقعی که روشن شد، مثل چراغ سبز استالین به فرقه دموکرات، در رویارویی با چراغ سرخ ملت ایران محو میشود. امروز، منتظران «چراغ سبز» در چارچوب حراج هلندیــ که در آن قیمت به جای بالا رفتن پایین میآیدــ مایوس از حمایت بزرگان، به حمایت متوسطان و کوچکان دل بستهاند.
رضا شاه دوم در یکی از کتابهای خود با تحلیل دقیق فتنه ۱۳۵۷، توضیح میدهد که با کنار رفتن گزینه پادشاهی مشروطه در آن لحظه تاریخی، مردم چارهای جز رجوع به روحانیت که یک زمانی نهادینهشده بود نمیدیدند، اما در ۱۳۵۷، توده مردم نمیدانستند که روحانیت نهادینهشده دههها پیش از بین رفته بود. پوست ماری بود که خالی شده بود. این مطلب را بسیاری از ایرانیان بهسرعت دریافتند. بدین سبب بود که مبارزه علیه فاجعه ۱۳۵۷ و بازگشت به نظام قانونی کشور از سه هفته بعد از روی کار آمدن آیتالله خمینی آغاز شد و تا امروز ادامه دارد.
فعالان ۱۳۵۷ هرگز نتوانستند یک گفتمان مشخص را در برابر گفتمان پادشاهی مشروطه عرضه کنند و به همین سبب، هنوز برای نابودی پادشاهی مشروطه خود را به هر آبوآتشی میزنند و از هر اجنبی کمک میطلبند، اما امروز ایران با ایران ۱۳۵۷ تفاوت دارد. در ۱۳۵۷، پادشاهی مشروطه در سطح عمودی بسیار سازمانیافته و کارآمد بود، اما در سطح افقی نتوانسته یا نخواسته بود پایگاه مردمی وسیع خود را متشکل کند.
@AmirTaheri4
من مدتهای مدیدی فکر کردهام چرا همه کوششها برای رسیدن به قدرت سیاسی در ایران با تکیه بر عناوین منسوخ و برچسبهایی مانند «خلق» و «ملی»، هرگز نتیجه جز فاجعه برای مبتکران و مذلت و بدبختی برای مردم ایران نداشت؟
امروز پس از سالها گمانهزنی، هنوز نمیتوانم بگویم که پاسخ قطعی را یافتهام، اما نکاتی را که به نظرم میرسد، برای بحث مداقه، مجادله و مناظره بیشتر عرضه میکنم.
اولین نکته این است که انقلاب مشروطه با همه شکستها و دستاندازها، موفق شد که اندیشه نهادینهسازی قدرت حکومتی را تثبیت کند. البته وسوسه «واسطه» و «پارتی» حتی برای بهرهگیری از حقوق قانونی کاملا از بین نرفت، اما دورانی که در آن یک «خط» از یک شاهزاده، یک مهر از یک آخوند یا یک تار مو از سبیل یک خان فئودال میتوانست کارها را تسریع کند، پایان یافت. مردم ما در هفت دهه مشروطه، ارزش حکومت قانون را دریافتند.
قانون اساسی مشروطه با همه نقایص آن و با توجه به اینکه همواره خوب اجرا نشد، توانست مردم ما را از رعیت تبدیل کند به شهروند با حقوق مساوی. تبعیض تاریخی علیه زنان بهتدریج از میان رفت و در سالهای آخر محمدرضاشاه به صفر نزدیک شد. هیچ مقام دولتی، سیاسی، اداری، دیپلماتیک و نظامی دیگر دور از دسترس زنان نبود. در ۱۳۵۷، درصد نمایندگان زن در مجلس شورای ملی ما همتراز همان رقم در مجلس عوام انگلیس بود که البته تعداد کل نمایندگانش تقریبا دو برابر بود.
قانون اساسی مشروطه با پس گرفتن کنترل دادگستری، آموزش و پرورش، اوقاف و سهمبندی حج و دیگر زیارات، شبکه روحانی سنتی را از بخش بزرگی از زندگی عمومی کنار گذاشت. بر اساس قانون اساسی، بهاصطلاح اقلیتهای دینی و مذهبی در مسیر تساوی حقوقی کامل با دیگر شهروندان قرار گرفتند. در ۱۳۵۷، ما وزیر فرهنگ کاتولیک داشتیم و پیش از آن وزیر تعاونیهای روستایی بهایی و کفیل وزارت دارایی زرتشتی داشتیم. بهاصطلاح اقلیتها در شبکه اداری، دیپلماتیک و حتی نظامی ما با تکیه بر حقوق شهروندی، مقامات مهمی به دست آوردند.
نخستین اشتباه همه دشمنان مشروطه این بود که به جای آنکه از امکانات بینظیر آن برای پیروز شدن و توسعه آزادیهای شهروندی استفاده کنند، بر اثر دشمنی با شخص رضاشاه کبیر یا محمدرضاشاه، به دشمنی با بزرگترین دستاورد سیاسی تاریخی ایران پرداختند. آنان ایران را کاغذی سفید فرض کردند که هر کس میتواند با جمع شدن دور یک نام شاهزاده یا بعد از ۱۳۵۷، فلان حجتالاسلام یا آیتالله یا حتی امامزاده و «یادگار امام»، نقش رویایی خود را بر آن ترسیم کند.
اما آنان فراموش کردند که در ایران مشروطه، شاهزاده با شاه فرق دارد. همانطور که در مذهب جعفری، امامزاده هرگز جای امام را نمیگیرد. در مشروطیت، شاه یک نهاد داشت که اگر خود شاه از آن خارج شود، چنانکه محمدعلیشاه به یک شکل و احمدشاه به شکل دیگر شدند، از بین نمیرود.
دومین اشتباه بزرگ دشمنان مشروطه همان امید بستن به «چراغ سبز» خارجی است، اما این «چراغ سبز» حتی موقعی که روشن شد، مثل چراغ سبز استالین به فرقه دموکرات، در رویارویی با چراغ سرخ ملت ایران محو میشود. امروز، منتظران «چراغ سبز» در چارچوب حراج هلندیــ که در آن قیمت به جای بالا رفتن پایین میآیدــ مایوس از حمایت بزرگان، به حمایت متوسطان و کوچکان دل بستهاند.
رضا شاه دوم در یکی از کتابهای خود با تحلیل دقیق فتنه ۱۳۵۷، توضیح میدهد که با کنار رفتن گزینه پادشاهی مشروطه در آن لحظه تاریخی، مردم چارهای جز رجوع به روحانیت که یک زمانی نهادینهشده بود نمیدیدند، اما در ۱۳۵۷، توده مردم نمیدانستند که روحانیت نهادینهشده دههها پیش از بین رفته بود. پوست ماری بود که خالی شده بود. این مطلب را بسیاری از ایرانیان بهسرعت دریافتند. بدین سبب بود که مبارزه علیه فاجعه ۱۳۵۷ و بازگشت به نظام قانونی کشور از سه هفته بعد از روی کار آمدن آیتالله خمینی آغاز شد و تا امروز ادامه دارد.
فعالان ۱۳۵۷ هرگز نتوانستند یک گفتمان مشخص را در برابر گفتمان پادشاهی مشروطه عرضه کنند و به همین سبب، هنوز برای نابودی پادشاهی مشروطه خود را به هر آبوآتشی میزنند و از هر اجنبی کمک میطلبند، اما امروز ایران با ایران ۱۳۵۷ تفاوت دارد. در ۱۳۵۷، پادشاهی مشروطه در سطح عمودی بسیار سازمانیافته و کارآمد بود، اما در سطح افقی نتوانسته یا نخواسته بود پایگاه مردمی وسیع خود را متشکل کند.
@AmirTaheri4
❤22👍9
امروز، اما، پادشاهی مشروطه در سطح افقی، نیرومندترین جریان سیاسی فرهنگی ایران است. به همین سبب است که دشمنان آن میکوشند تا آن را در سطح عمودی بزنند. خبر خوب: آنها هرگز، تکرار میکنم، هرگز موفق نخواهند شد.
ادوارد بین (E. A. Bayne)، نویسنده آمریکایی، در کتابی که بر اساس ساعتها مصاحبه با محمدرضاشاه نوشته، این گفتگو را نقل میکند:
ادوارد بین: اعلیحضرت تیم شما برای مدرنیزه کردن ایران چه کسانیاند؟
محمدرضاشاه: تیم من ملت ایران است. تیم دیگری ندارم!
---
*قانون الغای القاب و مناصب مخصوص اشرافی و کشوری در اردیبهشت ۱۳۰۴ به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
https://www.independentpersian.com/node/416583/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87/%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D8%AA%DB%8C%D9%85-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B4%D8%A7%D9%87
@AmirTaheri4
ادوارد بین (E. A. Bayne)، نویسنده آمریکایی، در کتابی که بر اساس ساعتها مصاحبه با محمدرضاشاه نوشته، این گفتگو را نقل میکند:
ادوارد بین: اعلیحضرت تیم شما برای مدرنیزه کردن ایران چه کسانیاند؟
محمدرضاشاه: تیم من ملت ایران است. تیم دیگری ندارم!
---
*قانون الغای القاب و مناصب مخصوص اشرافی و کشوری در اردیبهشت ۱۳۰۴ به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
https://www.independentpersian.com/node/416583/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87/%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D8%AA%DB%8C%D9%85-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B4%D8%A7%D9%87
@AmirTaheri4
ایندیپندنت فارسی
امیر طاهری | مشروطیت و تیم محمدرضا شاه
«شاهزاده تا چند دقیقه دیگر شما را خواهند دید!» با این جمله بود که پیشکار عصاقورتداده مرا به سالن پذیرایی «شاهزاده قجری» در خانه مجلل کوچه سندومینیک پاریس هدایت کرد. میزبانی که قبلا او را ندیده
❤36👍9❤🔥4
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
امیر طاهری - حمله نهایی اسراییل، سرنگونی رژیم، بازگشت پادشاهی در پرسش و پاسخ از لندن با بیژن فرهودی
#امیر_طاهری #حمله_اسراییل #نهایی #سرنگونی #رژیم، #بازگشت #پادشاهی #پرسش_و_پاسخ #لندن با #بیژن_فرهودی
امیر طاهری - حمله نهایی اسراییل، سرنگونی رژیم، بازگشت پادشاهی در پرسش و پاسخ از لندن با بیژن فرهودی
بررسی تازه ترین تحولات ایران و منطقه بویژه احتمال حمله مجدد #اسراییل به جمهوری اسلامی با امیر طاهری
@AmirTaheri4
👍34❤9🤬1
امیر طاهری - حمله نهایی اسراییل، سرنگونی رژیم، بازگشت پادشاهی در…
امیر طاهری - حمله نهایی اسراییل، سرنگونی رژیم، بازگشت پادشاهی در پرسش و پاسخ از لندن با بیژن فرهودی
#امیر_طاهری #حمله_اسراییل #نهایی #سرنگونی #رژیم، #بازگشت #پادشاهی #پرسش_و_پاسخ #لندن با #بیژن_فرهودی
امیر طاهری - حمله نهایی اسراییل، سرنگونی رژیم، بازگشت پادشاهی در پرسش و پاسخ از لندن با بیژن فرهودی
بررسی تازه ترین تحولات ایران و منطقه بویژه احتمال حمله مجدد #اسراییل به جمهوری اسلامی با امیر طاهری
نسخه صوتی
@AmirTaheri4
#امیر_طاهری #حمله_اسراییل #نهایی #سرنگونی #رژیم، #بازگشت #پادشاهی #پرسش_و_پاسخ #لندن با #بیژن_فرهودی
امیر طاهری - حمله نهایی اسراییل، سرنگونی رژیم، بازگشت پادشاهی در پرسش و پاسخ از لندن با بیژن فرهودی
بررسی تازه ترین تحولات ایران و منطقه بویژه احتمال حمله مجدد #اسراییل به جمهوری اسلامی با امیر طاهری
نسخه صوتی
@AmirTaheri4
👍40❤5❤🔥2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
تفسیر خبر جمعه 21 شهریور 1404 - ایران به سوی آینده ای روشن
میهمانان: امیر طاهری و علیرضا نوری زاده
@AmirTaheri4
میهمانان: امیر طاهری و علیرضا نوری زاده
@AmirTaheri4
👍27❤6
Audio
فایل صوتی با کیفیت
تفسیر خبر جمعه 21 شهریور 1404 - ایران به سوی آینده ای روشن
میهمانان: امیر طاهری و علیرضا نوری زاده
@AmirTaheri4
تفسیر خبر جمعه 21 شهریور 1404 - ایران به سوی آینده ای روشن
میهمانان: امیر طاهری و علیرضا نوری زاده
@AmirTaheri4
👍28❤5
وقتی شاه فقید در پاسخ به تاریخنگار گفت «تیم من ملت ایران است، تیم دیگری ندارم»، در واقع مرز را برای همیشه مشخص کرد:
مشروعیت و اقتدار از ملت میآید، نه از دفترچهها، عناوین، یا ادعاهای شخصی.
این همان معنای عمیق مشروطیت است؛ شاه نهاد ملی بود، نه یک حلقه محفلی
https://www.independentpersian.com/node/416583
upuouo
@AmirTaheri4
مشروعیت و اقتدار از ملت میآید، نه از دفترچهها، عناوین، یا ادعاهای شخصی.
این همان معنای عمیق مشروطیت است؛ شاه نهاد ملی بود، نه یک حلقه محفلی
https://www.independentpersian.com/node/416583
upuouo
@AmirTaheri4
❤60👍17❤🔥3💯2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
1984 𓃬☼
دیدگاهِ خلع کردن #رضاشاه_دوم از شاه بودن، برای جلب پشتیبانی گروههای چپ و اسلامگرا ، … اشتباه است.
در سیاست، وقتی موفق میشوید که یک انتخاب روشن به مردم عرضه کنید.
امیر طاهری: #طاغوتی، طرفدار پادشاهی مشروطه با رضاشاه دوم پهلوی به عنوان پادشاه
ای شاه ایران
برگرد به ایران
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
Amir Taheri
https://youtu.be/nAnv88wZ8Zs?si=5g51eJjtHNNsvPtu
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@AmirTaheri4
دیدگاهِ خلع کردن #رضاشاه_دوم از شاه بودن، برای جلب پشتیبانی گروههای چپ و اسلامگرا ، … اشتباه است.
در سیاست، وقتی موفق میشوید که یک انتخاب روشن به مردم عرضه کنید.
امیر طاهری: #طاغوتی، طرفدار پادشاهی مشروطه با رضاشاه دوم پهلوی به عنوان پادشاه
ای شاه ایران
برگرد به ایران
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
Amir Taheri
https://youtu.be/nAnv88wZ8Zs?si=5g51eJjtHNNsvPtu
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@AmirTaheri4
❤49❤🔥9👍9👏4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Behnaz
واقعا شرم آور است که صحبتهای صریح و بی لکنت آقای @AmirTaheri4 در دفاع از پادشاهی رضاشاه دوم را میشنوید و باز به ایشان توهین میکنید.
این ویدیو از دستتون در رفته سریعا تا جیره مواجبتون قطع نشده،دست به کار بشید تقطیع کنید.ولی بدانید که با این کارهای دور از اخلاق فقط تیشه به ریشه ایران میزنید.
#جاویدشاه
#KingRezaPahlavi
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
Surena/سورنا
:چند دقیقهٔ مهم:
تنهاراه موفقیت اپوزیسیون،پذیرش صریح و شفاف هدایتگری رضاشاه دوم پهلوی درقالب پادشاهی مشروطه است.
هرراه دیگری یعنی افتادن دردام حقهبازی، بیاعتمادی مردم و شکست سیاسی!
نگاه حذف یا کمرنگکردن نقش شاه،برای نزدیکی به گروههای چپ و اسلامگرا خطاست و به شکست میانجامد؛
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@AmirTaheri4
واقعا شرم آور است که صحبتهای صریح و بی لکنت آقای @AmirTaheri4 در دفاع از پادشاهی رضاشاه دوم را میشنوید و باز به ایشان توهین میکنید.
این ویدیو از دستتون در رفته سریعا تا جیره مواجبتون قطع نشده،دست به کار بشید تقطیع کنید.ولی بدانید که با این کارهای دور از اخلاق فقط تیشه به ریشه ایران میزنید.
#جاویدشاه
#KingRezaPahlavi
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
Surena/سورنا
:چند دقیقهٔ مهم:
تنهاراه موفقیت اپوزیسیون،پذیرش صریح و شفاف هدایتگری رضاشاه دوم پهلوی درقالب پادشاهی مشروطه است.
هرراه دیگری یعنی افتادن دردام حقهبازی، بیاعتمادی مردم و شکست سیاسی!
نگاه حذف یا کمرنگکردن نقش شاه،برای نزدیکی به گروههای چپ و اسلامگرا خطاست و به شکست میانجامد؛
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@AmirTaheri4
👍76❤15😁3🤬2🤩1
شرحی بر اصل پانزدهم متمّم
یکی از شرکتکنندگان در برنامه نوفدی که ازینپس وی را بهواسطه «کثرتِ اظهارلحیه در عینِ قلّت سواد»، به محترمانهترین ریختِ ممکن، بهاختصار «جاهلِ مدّعی» مینامیم، با تاکید بر اصطلاح «مجوّز شرعی» در اصل ۱۵م متمّم قانون اساسی مشروطه برای چندمین بار است که میکوشد تا سناریوی تکراری «مشروعه» جلوهدادن «مشروطه» را که هدفی جز تخریب «قانونِ اساسی پهلوی» ندارد، پیش ببرد. غافل از آنکه یکصدوبیست سال قبل «حاج شیخ عبدالله مازندرانی» از مراجع تقلید شیعه که نسبت به علّامهک ویکیپدیاییِ ما، فهم صحیحتری از اصول مذهب خود داشته، به «میرزا حسن» از رجال عصر مشروطیّت که در تلگرافی به نجف، خواستار افزودن عبارت «مشروعه» به مشروطه شده بود میگوید:
«ای گاو مجسّم، مشروطه مشروعه نمیشود!»
اصل ۱۵م متمّم چنین است:
«هیچ ملکی را از تصرّف صاحب ملک نمیتوان بیرون کرد، مگر با مجوّز شرعی، و آن نیز پس از تعیین و تأدیه قیمت عادله است.»
در شرح این اصل اوّل چند نکته باید فهمیده شود:
۱. لغت Legitimacy از لاتین Lex در مفهوم قانون مدنی سکولار رُمی برگرفته شده که در قرون وسطی در عباراتی چون Lex Divina (قانون الهی) با ادبیات تُماس قدّیس، شباهت مفهومی با «شَرع» پیدا کرد. اصطلاح «مشروعیّت» شاهکاری در معادلسازی برای Legitimacy در دورانی است که قانون الهی از طریق مشروطیّت به قانون زمینی، سکولار میشود. کلمه «مجوّز شرعی» نیز در این اصل دقیقا به معنای «مجوزّ قانونی» است. چنانچه تمام اصول قبل و بعد از اصل پانزدهم با این عبارات خاتمه مییابد:
- مگر به حکم قانون.
- مگر در مواردی که قانون استثناء میکند.
- مگر در مواردی که قانون معیّن میکند.
- مگر به حکم و ترتیبی که قانون مقرّر نموده.
- مگر در مواردی که قانون تصریح میکند.
این تکرّر کاربرد کلمه قانون از نظر مشروعهخواهان پنهان نمیماند. تا جایی که در نوشتن رسالههای متعدّدی در روشن کردن تضادّ منشاءِ انسانیِ قانونِ زمینی مشروطه با قانون الهی رنج میبرند. شاید البته جاهلِ مدّعی بتواند نشان دهد که اگر قرار بر توسّل به شرع بوده، چرا در اصل شانزدهم، در ادامه اصل قبلی تاکید شده: «ضبط املاک و اموال مردم به عنوان مجازات و سیاست ممنوع است، مگر به حکم قانون!». نکند در اثر کمحواسی امینالضّرب و مستشارالدّوله این «به حکم قانون» در اصل قبلی واافتاده بوده؟ یا تقیزاده و سعدالدّوله با شرع نرد عشق میباختهاند؟ اینها پرسشهای ساده امّا عاقلانهای هستند که هرکسی که از طریق Chat GPT در قانون اساسی مشروطه دنبال سوتی میگردد، پیش از آنکه جلوی دوربین چشمانش را بهطرز مضحکی قلمبه کند، باید از خود بپرسد، تا خدای ناکرده جزء چیزی را محلّی برای ردّ کلّیت آن نیابد.
۲. اصل ۱۵م در کنار دیگر اصول مربوط به حقوق ملّت در متمّم قانون اساسی مشروطه، یکی از اصول کلیدی در حمایت از حقوق مالکیّت افراد در برابر اقدامات خودسرانه دولت یا حکّام بود که در زمان خود، بهویژه در دورهای که استبداد قاجاری امکان مصادره اموال بدون ضابطه را فراهم میکرد، گامی مهم در راستای ایجاد امنیّت حقوقی برای مالکان تلقی میشد، و ازین بابت با مخالفت شدید محمدّعلیشاه و دربارش روبرو بود. این یعنی بحث درباره حقوق اساسی نیازمند تخصّص است. کسی باید در اینباره صحبت کند که فهمی از تاسیس و تحوّل مشروطه داشته باشد. در غیر اینصورت، جریان پویای مشروطیّت را به شکل متنی منجمدشده در تاریخ تصوّر کرده و میخواند.
۳. گنجاندهشدن موادّ مربوط به حقوق خصوصی در قانون اساسی که جایی برای حقوق اساسی است، به تدوینِ سیویللایی قانون ما بازمیگردد که بنابر ضرورت مجبور میشود تا بخشهایی از فروع را نیز در روحِ قانون موکّد کند. با اینحال شرح عملی اصل ۱۵م در قانون مدنی به تفصیل آمده، در جایی که رشته پیوند حقوق بهکل با شرع بریده میشود. (حقوق خصوصی در همهجای دنیا برگرفته از اصول فقه است و با اینکه اصول و فروع مذاهب مختلف متمایز اند، موادّ حقوقی منبعث از آن با یکدیگر چندان متفاوت نیستند. چون مبنای شرعی آن نیز مبتنی بر اصول عقل در زمینه ارث و ... است.)
نتیجه:
مباحثی که مطرح شد، مربوط به حوزه علم حقوق هستند. حقوق کسانی را که بابت اغراض سیاستزده خود در پی شورش علیه اصولش هستند، به فهم خود راه نمیدهد. غرض از توسّل به نواقص تاریخی ظاهر برخی نصوص در فروع قانون اساسی مشروطه، به غرض دفاع از کلّیت ناقصالخلقه دفترچهای است که در حُرمت و انکار قانون اساسی مشروطه و در نتیجه در تداوم رفراندُم ۵۸ نوشته شده است....
masoudsepanta
@AmirTaheri4
یکی از شرکتکنندگان در برنامه نوفدی که ازینپس وی را بهواسطه «کثرتِ اظهارلحیه در عینِ قلّت سواد»، به محترمانهترین ریختِ ممکن، بهاختصار «جاهلِ مدّعی» مینامیم، با تاکید بر اصطلاح «مجوّز شرعی» در اصل ۱۵م متمّم قانون اساسی مشروطه برای چندمین بار است که میکوشد تا سناریوی تکراری «مشروعه» جلوهدادن «مشروطه» را که هدفی جز تخریب «قانونِ اساسی پهلوی» ندارد، پیش ببرد. غافل از آنکه یکصدوبیست سال قبل «حاج شیخ عبدالله مازندرانی» از مراجع تقلید شیعه که نسبت به علّامهک ویکیپدیاییِ ما، فهم صحیحتری از اصول مذهب خود داشته، به «میرزا حسن» از رجال عصر مشروطیّت که در تلگرافی به نجف، خواستار افزودن عبارت «مشروعه» به مشروطه شده بود میگوید:
«ای گاو مجسّم، مشروطه مشروعه نمیشود!»
اصل ۱۵م متمّم چنین است:
«هیچ ملکی را از تصرّف صاحب ملک نمیتوان بیرون کرد، مگر با مجوّز شرعی، و آن نیز پس از تعیین و تأدیه قیمت عادله است.»
در شرح این اصل اوّل چند نکته باید فهمیده شود:
۱. لغت Legitimacy از لاتین Lex در مفهوم قانون مدنی سکولار رُمی برگرفته شده که در قرون وسطی در عباراتی چون Lex Divina (قانون الهی) با ادبیات تُماس قدّیس، شباهت مفهومی با «شَرع» پیدا کرد. اصطلاح «مشروعیّت» شاهکاری در معادلسازی برای Legitimacy در دورانی است که قانون الهی از طریق مشروطیّت به قانون زمینی، سکولار میشود. کلمه «مجوّز شرعی» نیز در این اصل دقیقا به معنای «مجوزّ قانونی» است. چنانچه تمام اصول قبل و بعد از اصل پانزدهم با این عبارات خاتمه مییابد:
- مگر به حکم قانون.
- مگر در مواردی که قانون استثناء میکند.
- مگر در مواردی که قانون معیّن میکند.
- مگر به حکم و ترتیبی که قانون مقرّر نموده.
- مگر در مواردی که قانون تصریح میکند.
این تکرّر کاربرد کلمه قانون از نظر مشروعهخواهان پنهان نمیماند. تا جایی که در نوشتن رسالههای متعدّدی در روشن کردن تضادّ منشاءِ انسانیِ قانونِ زمینی مشروطه با قانون الهی رنج میبرند. شاید البته جاهلِ مدّعی بتواند نشان دهد که اگر قرار بر توسّل به شرع بوده، چرا در اصل شانزدهم، در ادامه اصل قبلی تاکید شده: «ضبط املاک و اموال مردم به عنوان مجازات و سیاست ممنوع است، مگر به حکم قانون!». نکند در اثر کمحواسی امینالضّرب و مستشارالدّوله این «به حکم قانون» در اصل قبلی واافتاده بوده؟ یا تقیزاده و سعدالدّوله با شرع نرد عشق میباختهاند؟ اینها پرسشهای ساده امّا عاقلانهای هستند که هرکسی که از طریق Chat GPT در قانون اساسی مشروطه دنبال سوتی میگردد، پیش از آنکه جلوی دوربین چشمانش را بهطرز مضحکی قلمبه کند، باید از خود بپرسد، تا خدای ناکرده جزء چیزی را محلّی برای ردّ کلّیت آن نیابد.
۲. اصل ۱۵م در کنار دیگر اصول مربوط به حقوق ملّت در متمّم قانون اساسی مشروطه، یکی از اصول کلیدی در حمایت از حقوق مالکیّت افراد در برابر اقدامات خودسرانه دولت یا حکّام بود که در زمان خود، بهویژه در دورهای که استبداد قاجاری امکان مصادره اموال بدون ضابطه را فراهم میکرد، گامی مهم در راستای ایجاد امنیّت حقوقی برای مالکان تلقی میشد، و ازین بابت با مخالفت شدید محمدّعلیشاه و دربارش روبرو بود. این یعنی بحث درباره حقوق اساسی نیازمند تخصّص است. کسی باید در اینباره صحبت کند که فهمی از تاسیس و تحوّل مشروطه داشته باشد. در غیر اینصورت، جریان پویای مشروطیّت را به شکل متنی منجمدشده در تاریخ تصوّر کرده و میخواند.
۳. گنجاندهشدن موادّ مربوط به حقوق خصوصی در قانون اساسی که جایی برای حقوق اساسی است، به تدوینِ سیویللایی قانون ما بازمیگردد که بنابر ضرورت مجبور میشود تا بخشهایی از فروع را نیز در روحِ قانون موکّد کند. با اینحال شرح عملی اصل ۱۵م در قانون مدنی به تفصیل آمده، در جایی که رشته پیوند حقوق بهکل با شرع بریده میشود. (حقوق خصوصی در همهجای دنیا برگرفته از اصول فقه است و با اینکه اصول و فروع مذاهب مختلف متمایز اند، موادّ حقوقی منبعث از آن با یکدیگر چندان متفاوت نیستند. چون مبنای شرعی آن نیز مبتنی بر اصول عقل در زمینه ارث و ... است.)
نتیجه:
مباحثی که مطرح شد، مربوط به حوزه علم حقوق هستند. حقوق کسانی را که بابت اغراض سیاستزده خود در پی شورش علیه اصولش هستند، به فهم خود راه نمیدهد. غرض از توسّل به نواقص تاریخی ظاهر برخی نصوص در فروع قانون اساسی مشروطه، به غرض دفاع از کلّیت ناقصالخلقه دفترچهای است که در حُرمت و انکار قانون اساسی مشروطه و در نتیجه در تداوم رفراندُم ۵۸ نوشته شده است....
masoudsepanta
@AmirTaheri4
❤29👍8👏3🤔2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
امیر طاهری: “ما فرزندان محمد رضاشاه پهلوی هستیم. پدران ما فرزندان رضا شاه کبیر بودند. پدربزرگان ما فرزندان مشروطه بودند”.
دفترچه بیچارگی با نفی مشروطه و پادشاهی سلسله پهلوی، قصد دارد ملت ایران را “یتیم” جلوه بدهد.
ملت …
@AmirTaheri4
دفترچه بیچارگی با نفی مشروطه و پادشاهی سلسله پهلوی، قصد دارد ملت ایران را “یتیم” جلوه بدهد.
ملت …
@AmirTaheri4
👍56❤11🎉1👌1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Amin Vedadi
این امیر طاهری واقعن شخصیت نادر، مصلح و تأثیرگذاری در این روزهای آشوب است. کاش همه مثل او تکلیفشان با خود، ایران، و آینده ای که می خواهند روشن بود.
@AmirTaheri4 :
((موضع از این روش تر؟ امیر طاهری، طاغوتی، طرفدار پادشاهی مشروطه، با رضا شاه دوم پهلوی به عنوان پادشاه. از این روشن تر می خواید؟))
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
Ali Sepehri
امیر طاهری گرامی: ما فرزندان محمدرضاشاه پهلوی هستیم. ... به ما یاد دادهاند که عشق ایران را برتر از همه چیز بدانیم.
#بازگشت_به_مشروطه
https://youtu.be/nAnv88wZ8Zs?si=_dft-ucUDYs6v4fa
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@AmirTaheri4
این امیر طاهری واقعن شخصیت نادر، مصلح و تأثیرگذاری در این روزهای آشوب است. کاش همه مثل او تکلیفشان با خود، ایران، و آینده ای که می خواهند روشن بود.
@AmirTaheri4 :
((موضع از این روش تر؟ امیر طاهری، طاغوتی، طرفدار پادشاهی مشروطه، با رضا شاه دوم پهلوی به عنوان پادشاه. از این روشن تر می خواید؟))
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
Ali Sepehri
امیر طاهری گرامی: ما فرزندان محمدرضاشاه پهلوی هستیم. ... به ما یاد دادهاند که عشق ایران را برتر از همه چیز بدانیم.
#بازگشت_به_مشروطه
https://youtu.be/nAnv88wZ8Zs?si=_dft-ucUDYs6v4fa
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@AmirTaheri4
👍44❤🔥8❤4
لرد مندلسون، سفیر بریتانیا در واشنگتن، پس از افشای ارتباطش با جفری استاین، مجرم متعرض جنسی کودکان، اخراج شد.
مندلسون به همراه جک استراو و لرد آلیانس یکی از پدرخواندههای بریتانیایی بودند که ظهور حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور رژیم اسلامی در تهران را مهندسی کردند
@AmirTaheri4
مندلسون به همراه جک استراو و لرد آلیانس یکی از پدرخواندههای بریتانیایی بودند که ظهور حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور رژیم اسلامی در تهران را مهندسی کردند
@AmirTaheri4
🔥26👍13😁2❤1
طبق گزارش سازمان خواربار و کشاورزی جهانی (فائو)، ایران ذخایر غلات کافی برای سال جاری دارد. اما کاهش محصولات کشاورزی، زنگ خطری است برای سال ۲۰۲۶.
۲۵٪ از ۸۷ میلیون نفر جمعیت با کمبود متوسط تا شدید غذا روبرو هستند.توقف صدور مواد خوراکی به عراق و پاکستان،کمبودها را کاهش خواهد داد
@AmirTaheri4
۲۵٪ از ۸۷ میلیون نفر جمعیت با کمبود متوسط تا شدید غذا روبرو هستند.توقف صدور مواد خوراکی به عراق و پاکستان،کمبودها را کاهش خواهد داد
@AmirTaheri4
🔥21👍9❤3💔2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
استقبال از شاه گیانندرا در نپال، آنهم پس از ۱۷ سال تجربهٔ جمهوری، کشتار، فساد، نابودی و کمونیسم!!
**نپال هم تونست**
Dr. Patriot💯
@AmirTaheri4
**نپال هم تونست**
Dr. Patriot💯
@AmirTaheri4
👍58👏15❤2