یکی از بهترین هشتگ های تاریخ توییتر فارسی همین #بچه‌های_آیت‌الله بود.چقدر بجا و دقیق و سپاس از استاد @AmirTaheri4 گرامی بابت خلق این عبارت!
#بازگشت_به_مشروطه

داریوش ایرانی

رهبر جمهوری اسلامی، علی خامنه‌ای، روز چهارشنبه ۳۰ مهرماه در دیدار با برگزارکنندگان بزرگداشت محمدحسین نائینی گفت که «مشروطه کار انگلیسی‌ها بود و روحانیان با آن مخالفت داشتند».

رهبر جمهوری اسلامی گفت: «آیت‌الله نائینی پس از نگارش کتاب تنبیه‌الامة متوجه شد اثرش ناخواسته به تقویت همان مشروطه‌ای کمک کرده که انگلیسی‌ها در ایران به‌وجود آوردند و در پی آن، حوادثی چون اعدام شیخ فضل‌الله نوری رخ داد.»

محمدحسین نائینی از نظریه‌پردازان دوران مشروطه بود ورساله «تنبیه‌الامة و تنزیه‌الملة» را در دفاع از محدود شدن قدرت مطلقه و حمایت از مشروطه نوشت.

independentpersian

@AmirTaheri4

اعلیحضرت رضا پهلوی در هر نقش دیگری از جمله رئیس‌جمهور یا رهبر انقلاب، به تن ایران وصل شود، معجزه‌ای رخ نخواهد داد.

✅ معجزه، احیاء نهاد شاهی است.

رفراندم و صندوق انتخابات در حکم دستگاه شوکی است که می‌خواهد بیماری را که سر آن قطع شده زنده کند!

#بازگشت_به_مشروطه
#جاویدشاه

ERN 👑

وقتی مردم می‌گویند #رضاشاه_روحت_شاد ناخودآگاه از ماهیّت دوگانه‌ای در پادشاهی صحبت می‌کنند که در هم‌تنیده‌است:

اوّلی، جسم فیزیکی و فانی پادشاه به‌عنوان یک انسان، که طبیعتا می‌میرد، بیمار می‌شود یا ضعف‌های انسانی دارد. دوم، موجودیّت سیاسی پادشاهی است که فراتر از شخصِ شاه وجود دارد. این مفهوم به ساختار دائمی و انتزاعی قدرت شاهی اشاره دارد که با مرگ پادشاه از بین نمی‌رود و در قالب نهادهای ملّی، قانون، و تداوم سلطنت ادامه می‌یابد. «نهاد شاهی» به این دوگانگی اشاره دارد، یعنی هم به جسم طبیعی پادشاه (که فانی است) و هم به جسم سیاسی (متشکّل از مردم) که جاودان و نماد اقتدار دائمی است. بنابراین، نهاد شاهی ترکیبی از هر دو مفهوم است که در کنار هم، ماهیّت دوگانه پادشاهی را تشکیل می‌دهند.

انقلاب ۵۷، تجلّی مرگ ایران بود:
"" جدایی جسم طبیعی شاه از پیکر سیاسی نهاد شاهی (مردم).""

ملّت دانای ایران به عنوان بدن سیاسی شاه، در سه قیام اخیر خود، از بدن طبیعی شاه دعوت کرده تا درون او قرار بگیرد. این یعنی عارضه جدایی رضا پهلوی از ملّت ایران تنها از طریق احیاء نهاد شاهی ممکن خواهد شد. رضا پهلوی در هر نقش دیگری از جمله رئیس‌جمهور یا رهبر انقلاب، به تن ایران وصل شود، معجزه‌ای رخ نخواهد داد. معجزه، احیاء نهاد شاهی است. رفراندم و صندوق انتخابات در حکم دستگاه شوکی است که می‌خواهد بیماری را که سر آن قطع شده زنده کند! نتیجه نهایتا تداوم زیست نباتی خواهد بود. سر را به بدن باید پیوند زد. این‌جا ایران است. سنّت خود را دارد. سوریه نیست. عراق نیست.

ملّت ایران، وقتی از #رضاشاه می‌گوید، نه فقط که درباره مسئله‌ای تاریخی، یعنی شاهی که ۸۰ سال پیش فوت کرده، صحبت کند؛ از خاتمی و ستادهای انتخاباتی اصلاح‌طلبان هم نمی‌گوید، بلکه درباره امر زنده‌ای که قیامش زنده به آن است، سخن می‌گوید. درباره تداومِ نهاد شاهی از رضاشاه کبیر به رضاشاه دوم. درباره تداوم نهاد شاهی با همه تحولّات آن از کوروش تا رضاشاه دوم.

گفتمان ۵۷ در مقابل، برای جدا ماندن سر از تن، از دو تاکتیک استفاده می‌کند:
۱. شعارهای ملّت را به نوستالژی تاریخی در مورد سلسله پهلوی تعبیر می‌کند، تا آن را در همان نقطه تاریخی متوقّف کند.
۲. از طریق گعده دفترچه‌نویس و بزن بهادران جیره‌خوارش، شاه را از ریشه پادشاهی جدا می‌کند.

بنابراین، نسبت به کسانی که به جای «نهاد شاهی» درباره «پهلوی‌گرایی» و «رضا پهلوی‌گرایی» صحبت می‌کنند مشکوک باشید. این حرف‌ها که در لباس پادشاهی‌خواهی تکرار می‌شود، همان گیوتین ۵۷ است تا «نهاد شاهی» را گردن بزند. نهاد شاهی یعنی تنیده بودن شخصِ شاه با بدن سیاسی‌اش که از مردم و قیام ملّی‌شان تشکیل شده است. پادشاهی در ایران نه عرصه تجلّی «دیکتاتوری شخصی» است، و نه «تسلسل خاندانی». رضاشاه کبیر هیچ‌کدام ازین‌ها نبود. بلکه قدرت شخصی خود را علیه تسلسل خاندانی قجر به‌کار انداخت تا نهاد شاهی را زنده کند. وقتی آریامهر به آرامگاهِ کوروش بزرگ می‌رفت، و جنبش پادشاهی چند دهه پس از آن دقیقا از همان‌جا آغاز می‌شود، این یعنی فردیّت شاه، با نهاد شاهی و تداوم تاریخی سنّت آن گره خورده است. این همان چیزی است که ۵۷ نمی‌تواند نابود کند.

این پیوند زنده و نیرومند باقی مانده و مادامی که شخص رضا پهلوی، جسم طبیعی خود را وقف نهاد شاهی کند، زنده خواهد ماند. رضا پهلوی در مقام یک فرد، جدای از نهاد شاهی نیست و نخواهد بود. رضا پهلوی داخل پلتفرم پادشاهی، بی‌عیب و قدرتمند خواهد بود. رضا پهلوی خارج از پلتفرم پادشاهی مثلا در قالب «رهبر انقلاب»، همه معایب رهبران سابق انقلاب را خواهد داشت. رضا پهلوی داخل پلتفرم پادشاهی، شهروند نیست، بلکه سَرِ نهاد پادشاهی است. رضا پهلوی خارج از پلتفرم پادشاهی، مشروعیّتی گذرا، فانی و حاوی اشتباهات عدیده خواهد داشت.

(این مطالب، الفبای پادشاهی‌خواهی است که هرکس خود را پادشاهی‌خواه می‌داند واجب است آن را بفهمد و درونی کند. در غیر این‌صورت هر عملی که مرتکب شود، تداوم ۵۷ خواهد بود.)

Masoud Espanteman

@AmirTaheri4