پرسنل فنی و خلبان های عراقی در حال اموزش پرواز و نگهداری جنگنده سوپر اتاندارد در فرانسه ، تابستان 1983 #ارتشبان #arteshban #علیرضا_نبی

Iraqi Super-Etendard

سوپر اتاندارد ، جنگنده پر ماجرا !
#علیرضا_نبی
در 1982 ؛ عراق در تلاش برای خریدن جنگنده ای بود که حرفی در برابر جنگنده های ایرانی داشته باشد و بتوان از ان استفاده گسترده کرد .

عراق با فرانسه وارد مذاکره شد و درخواست خرید جنگنده میراژ F-1 از نوع EQ از فرانسه کرد .

فرانسه موافقت کرد ولی اقدامی انجام داد که تعجب هر فرد نظامی و استراتژیست را بر می انگیزد .

فرانسه ذکر کرد که خط تولید میراژ F-1 فی الواقع جا ندارد ولی میتوان به جای میراژ برای مدت محدودی به عراق جنگنده ضد کشتی داسو-برگه Super-Etendard قرض داد .

البته شایان ذکر است که خود عراقی ها هم تمایلات قبلی از خود برای اجاره نشان داده بودند .

عراق از این موافقت دولت فرانسه بسیار خوشحال شد زیرا میتوانست به وسیله سوپر اتاندارد ضربات مهلکی به شاهرگ اقتصاد ایران یعنی نفت وارد کند .

سوپر اتاندارد هایی که عراق اجاره کرد دو ویژگی بسیار موثر در حملات به کشتی های نفت کش ایرانی داشت :

1-سوپر اتاندارد های عراق ، نسخه استاندارد نیروی دریایی فرانسه بود که برتری های الکترونیکی نسبت به سوپر اتاندارد های سایر کشور ها مانند ارژانتین داشت که در نبرد این برتری ها نمایان میشود .
2-حمل موشک مرگبار Exocet که نه تنها در زمان خود بلکه فی الواقع هم از ان در خیلی از کشور ها استفاده میشود .

سر انجام در تابستان سال 1983 تیم فنی 30 نفره از طرف عراق عازم فرانسه شد تا مهارت های نگهداری سوپر اتاندارد ها را فرا بگیرند .

در 7 اکتبر 1983 ، عملیات شکر ( Sugar ) صورت گرفت . 5 تن از خلبانان فرانسوی به همراه 5 سوپر اتاندارد به شماره های (65 ، 66 ، 67 ، 68 ، 69 ) و 2 عدد داسو فالکن ( احتمالا 20 ) راهی عراق شدند .

جنگنده ها در دو مرحله در جریان سفرششان به عراق ابتدا بر روی ناو هواپیمابر فوش که از لبنان باز می گشت فرود امدند و سپس بار دیگر بر روی ناو کلمنسو نشستند .

بالاخره جنگنده های اجاره ای عراقی در پایگاه هوایی ( القریه ) فرود امدند . نیروی هوایی عراق برای سوپر اتاندارد ها اسکادران 81 را تشکیل داد .

بر خلاف مسئله ای که بر ما و ذهن ما غالب میکنند ، از 5 تن خلبان فرانسوی که حامل جنگنده ها بودند تنها 1 نفر باقی ماند که به عنوان مربی در عراق باقی ماند و خلبانان عراقی سوپر اتاندارد ها را به پرواز در می اوردند .

Hughes YAH-64
آپاچی

بخش نخست

آپاچی بالگردی است تهاجمی و هنوز پس از سال هایی که از دهه 80 میلادی میگذرد در بالاترین جایگاه رده بندی بالگرد های تهاجمی قرار میگیرد.

پس از لغو شدن برنامه بالگرد تهاجمی AH-56 شاین که قرار بود جانشین AH-1 Cobra باشد رقابتی آغاز شد که دو طرح نهایی از آن خارج شد بالگرد های YAH-63 شرکت Bell و YAH-64 شرکت Hughes.

پس از آزمون های فراوان و سنجش هایی که بین دو طرح انجام شد طرح شرکت هیوز پیروز میدان شد بالگرد شرکت هیوز بالگردی بود با پیکره بندی سنتی، روتور اصلی و فرعی چهار پره ای مقاوم در برابر آتش مستقیم، سه ارابه فرود ثابت، موتور های جدا از یکدیگر، دو بالچه حمل سلاح و کابین پله ای با شیشه ها و دیواره های ضد گلوله.

تصویر: YAH-64 در سال 1982

#بالگرد_تهاجمی

#arteshban

@arteshbsnnews

AH-64 Apache

آپاچی

بخش دوم

طرح شرکت هیوز سلاح های متفاوتی را حمل میکرد شامل یک دستگاه توپ خودکار تک لول 30mm مدل M-230 همراه یک خشاب 1200 تیری بود که بردی معادل 3 تا 4 کیلومتر دارد و در فاصله کم توان انهدام نفربر ها را دارد، تا 16 موشک هدایت لیزری یا راداری AGM-114 هلفایر را میتوان نصب کرد که در نمونه اولیه 6 کیلومتر و در نمونه های آخر تا 12 کیلومتر برد دارد، تا 76 راکت 70 میلیمتری یا ترکیبی از آن ها، تا 4 تیرموشک FIM-92 استینگر یا 2 تیر موشک AIM-9 سایدوایندر بر نوک بالچه ها را میتوان نصب کرد.

توپ M-230 با 1200 تیر فشنگ واقعا گزینه قابل توجهی است قابل ذکر است توپ 30mm روسی 2A42 که در Mi-28 و Ka-52 نصب شده در آزمایش های ارتش چین قدرتی معادل کالیبر 25mm را از خود نشان داد.

میتوان گفت با توجه به اینکه شعاع عملیاتی "خالی" آپاچی 500 کیلومتر است که در مقایسه با رقبا 200 تا 300 کیلومتر بیشتر است برتری در شعاع عمل رزمی قاطعانه با AH-64 است.

#بالگرد_تهاجمی

#arteshban

@arteshbannews

AH-64 Apache
آپاچی

قسمت سوم

بدنه توان تحمل قطعی در برابر مهمات 12.7 میلیمتری در تمام نقاط بدنه و تحمل برخورد گلوله های 23 میلیمتری در 95% بدنه را دارد.

پوشش شفاف کابین در برابر مهمات 12.7 میلیمتری مقاوم است و یک موشش شفاف دیگر بین خلبان و افسر تسلیحات وجود دارد.

پره های روتور اصلی از کولار ساخته شده و در هر کدام 5 تیر تیتانیومی به کار رفته که ساختار کلی پره را حتی پس از اصابت چند گلوله به آن حفظ میکند.

مخزن سوخت مانند بقیه بالگرد های تهاجمی ضد نشت است و گیربکس بالگرد پس از خالی شدن روغن میتواند تا 30 دقیقه به کار کردن ادامه دهد که برای رسیدن به پایگاه یا زمین خودی مناسب است.

در پوشش زرهی از Mi-28 پایینتر است ولی چالاکی و پقدورات مروازی خود را حفظ کرده.

تصویر: لانگبو آپاچی یونانی

#بالگرد_تهاجمی

#arteshban

@arteshbannews

AH-64
آپاچی

قسمت چهارم

موتور T-700 موتوری قابل اطمینان و پر قدرتی است که از فیلتر هوا و خنک کننده استفاده میکند این موتور بروی UH-60 بلک هاوک و AH-1W و AH-1Z نیز برای مثال نصب شده است، این موتور ها با فاصله زیادی از یکدیگر قرار دارند و توسط پوشش زرهی، فیلتر فروسرخ و بالچه ها محافظت میشوند.

هر موتور 2000 اسب بخار نیرو ایجاد میکند که با توجه به جرم خالی 5150 کیلوگرمی و جرم پرواز 10480 کیلوگرمی توان مناسبی را ایجاد میکند، سرعت کروز بالگرد 265 کیلومتر بر ساعت در حالت خالی است که 5 کیلومتر از Mi-28 کمتر است یعنی تفاوت چشمگیری وجود ندارد.

آپاچی در حالت عادی 600 کیلومتر شعاع عملیاتی( 600 رفت و 600 برگشت بدون سوختگیری) دارد که در سنگین ترین حالت این رقم به 230 کیلومتر میرسد( شعاع عملیاتی عادی Mi-28 همراه تسلیحات عادی و نه سنگین 200 کیلومتر است.) یا معادل 2.67 ساعت گشت زنی.

برد عبوری آپاچی بدون مخزن سوخت خارجی 1900 کیلومتر و برد عبوری Mi-28 بدون مخزن سوخت خارجی 1100 کیلومتر است.

حداکثر جرم محموله خارجی آن شامل مهمات یا موشک آویخته شده از بالچه ها معادل 2712 کیلوگرم از که حدود 450 کیلوگرم از Mi-28 بیشتر است.

تصویر: AH-64D آمریکایی در عراق

#بالگرد_تهاجمی

#arteshban

@arteshbannews

AH-64
آپاچی

قسمت پنجم

پس از AH-64A نمونه B و C نیز پیشنهاد شدند که در نهایت هر دو طرح لغو شدند و نتیجه این دو طرح AH-64D لانگبو آپاچی شد.

لانگبو آپاچی به رادار قدرتمند AN/APG-78 Longbow، سیستم دیتا لینک، موتور ها و سیستم روتور و انتقال قدرت قدرتمند تر، نمایشگر های دیجیتال، محفظه حمل تجهیزات الکترونیک بزرگتر در کنار کابین، توانایی هدایت پهپاد ها و... تجهیز شد.

رادار لانگبو راداری موج میلیمتری با برد 15 کیلومتر است که میتواند یک مربع فلزی با ابعاد 50 سانتی متر در 50 سانتی متر را در 12 کیلومتری کشف کند، پوشش 360 درجه دارد و توان کشف 250 هدف را دارد و لانگبو آپاچی با تکیه بر این رادار میتواند گونه هدایت فعال راداری موشک AGM-114 هلفایر را با برد 12 کیلومتر حمل کند.
میتوان برای کاهش هزینه ها با توجه به قدرت بالای رادار لانگبو چند AH-64D را به یک AH-64D حامل رادار متصل کرد.

#بالگرد_تهاجمی

با تشکر از @military_war_history

#arteshban

@arteshbannews

AH-64
آپاچی

قسمت ششم

گونه بعدی آپاچی AH-64E است که وارد خدمت شده و کاکپیت فول گلس، رادار لانگبو ارتقا یافته، کامپیوتر مدیریت پرواز جدید، جنس بدنه سبک تر، موتور قوی تر، مشخصات پروازی بهتر، برد بیشتر و خواص رادارگریزی بیشتر را شامل شده.

این گونه فعلا بازار خوبی را تجربه میکند و قیمتی معادل 35.5 میلیون دلار دارد.

گونه F در آینده وارد خدمت میشود.

#arteshban

@arteshbannews

AH-64

توضیحات شرکت تولید کننده

آپاچی توسط شرکت هیوز ساخته و پرداخته شد سپس شرکت مکدانل داگلاس و پس از خریده شده مکدانل داگلاس توسط بوئینگ این بالگرد را بوئینگ تولید میکند.

#arteshban

@arteshbannews

یک تانک تی شصت و دو مجهز به اسنورکل
.
.
زمانی که تانک های غربی به توپ صد و پنج م م مجهز میشدند ، شوروی خواهان نصب توپ قویتری بر روی تی پنجاه و پنج شد. اما برجک تی پنجاه و پنج اجازه نصب توپ بزرگتر را نمی داد. به همین دلیل شاسی تانک کمی کشیده تر شد و یک برجک بزرگتر برای آن طراحی شد تا بتواند توپ صد و پانزده م م را بر روی آن نصب کرد.
.
.
اما تانک تی شصت و دو یک شکست استراتژیک برای شوروی محسوب می شد. هرچقدر که تی پنجاه و پنج تانک موفقی بود ، تی شصت و دو تانک ضعیف و ناموفقی بود.
.
.
تولید هر دستگاه تی شصت و دو بیش از دو برابر تی پنجاه و پنج هزینه داشت. اما عملا دو برابر تی پنجاه و پنج کارایی و عملکرد نداشت. همچنین تی شصت و دو اغلب معایب و نقاط ضعف تی پنجاه و پنج را داشت و این معایب در آن برطرف نشده بودند. به همین خاطر بیشتر متحدان شوروی ترجیح می دادند تی پنجاه و پنج های ارزانقیمت را به تعداد بیشتر به جای تی شصت و دو به خدمت بگیرند. بد نیست بدانید تولید تی شصت و دو در سال هفتاد و پنج متوقف شد. در حالیکه تی پنجاه و پنج تا سال هشتاد و سه کماکان در خط تولید بود.
.
.
در مجموع پانزده هزار دستگاه تی شصت و دو تولید شد و خط طولید آن هشت سال قبل از تی پنجاه و پنج بسته شد. در حالیکه تی پنجاه و پنج حدود صد هزار دستگاه تولید شد.

#arteshbannews
#arteshban
#military_war_history