فوج دشمنان و تازیان روز و شب همه در کنار "او"
لیک در قفا قلب ملتی میتپد ز غم سوگوار "او"
١٤ دى ماه روز كشته شدن قهرمان ملى و بزرگمرد تاريخ ايران زمين "بابك خرمدين" توسط خليفه ظالم عباسى
🆔 @ArteshbanNews
لیک در قفا قلب ملتی میتپد ز غم سوگوار "او"
١٤ دى ماه روز كشته شدن قهرمان ملى و بزرگمرد تاريخ ايران زمين "بابك خرمدين" توسط خليفه ظالم عباسى
🆔 @ArteshbanNews
Admiral Gorshkov-class frigate
فریگت(ناوچه یا ناوشکن) کلاس آدمیرال گورشکو
گورشکو کلاسی است با جرم 4550 تن و برد 8300km در سرعت 26 ک.م بر ساعت.
این کلاس یک گزینه عالی برای نیرو دریایی ارتش ایران است زیرا هم تکنولوژی و سلاح های مناسبی دارد هم با طرح های آتی این نیرو مانند کلاس لقمان تداخل ندارد.
این کلاس از 2 مجموعه 8 عددی موشک ضد کشتی P-800 یاخونت، 32 سلول پرتاب عمودی موشک با قابلیت پرتاب خانواده موشک های پدافند هوایی 9M96 که در S-400 نیز استفاده شده است و دارای نهایت برد 120km هستند از طرفی این سلول ها موشک های کوتاه برد 9M100 را نیز میتواند حمل کند.
سلاح اصلی آن یک دستگاه توپ 130mm در سینه ناو است.
دو دستگاه سیستم دفاع نزدیک کاشتان وظیفه حفاظت از ناوچه در فاز نهایی حمله دشمن را دارد.
دو تیربار 14.5mm نیز روی ناوچه نصب شده.
دو پرتابگر 4 تایی اژدر 330mm نیز برای دفاع دربرابر ناوگان زیر سطحی دشمن روی ناوچه قرار دارد.
در بحث هوادریا از یک فروند بالگرد Ka-27 و یک آشیانه بهره میبرد.
از رقبای این طرح میتوان به type-054A چین اشاره کرد.
#arteshban
@arteshbannews
فریگت(ناوچه یا ناوشکن) کلاس آدمیرال گورشکو
گورشکو کلاسی است با جرم 4550 تن و برد 8300km در سرعت 26 ک.م بر ساعت.
این کلاس یک گزینه عالی برای نیرو دریایی ارتش ایران است زیرا هم تکنولوژی و سلاح های مناسبی دارد هم با طرح های آتی این نیرو مانند کلاس لقمان تداخل ندارد.
این کلاس از 2 مجموعه 8 عددی موشک ضد کشتی P-800 یاخونت، 32 سلول پرتاب عمودی موشک با قابلیت پرتاب خانواده موشک های پدافند هوایی 9M96 که در S-400 نیز استفاده شده است و دارای نهایت برد 120km هستند از طرفی این سلول ها موشک های کوتاه برد 9M100 را نیز میتواند حمل کند.
سلاح اصلی آن یک دستگاه توپ 130mm در سینه ناو است.
دو دستگاه سیستم دفاع نزدیک کاشتان وظیفه حفاظت از ناوچه در فاز نهایی حمله دشمن را دارد.
دو تیربار 14.5mm نیز روی ناوچه نصب شده.
دو پرتابگر 4 تایی اژدر 330mm نیز برای دفاع دربرابر ناوگان زیر سطحی دشمن روی ناوچه قرار دارد.
در بحث هوادریا از یک فروند بالگرد Ka-27 و یک آشیانه بهره میبرد.
از رقبای این طرح میتوان به type-054A چین اشاره کرد.
#arteshban
@arteshbannews
بارش برف و سرمای هوا اکثر جبهه ها در سوریه را با رکود مواجه کرده به جز دو جبهه یکی در جنوب حماه که ارتش سوریه در حال پاکسازی روستا ها است و طی چهل و هشت ساعت گذشته یازده روستا را پاکسازی کرده
و دیگری در جنوب سوریه نبرد سنگین در شهر شیخ مسکین که تروریست ها با ارسال نیروهای کمکی فراوان تا این لحظه مانع تصرفش توسط ارتش شدند و درگیری ها به شدت ادامه دارند
در دیگر محور ها مثل کویرس درگیری هايی به صورت پراکنده در جریان هستند.
تصویر تانک تی هفتادو و دو ام در دمشق
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
و دیگری در جنوب سوریه نبرد سنگین در شهر شیخ مسکین که تروریست ها با ارسال نیروهای کمکی فراوان تا این لحظه مانع تصرفش توسط ارتش شدند و درگیری ها به شدت ادامه دارند
در دیگر محور ها مثل کویرس درگیری هايی به صورت پراکنده در جریان هستند.
تصویر تانک تی هفتادو و دو ام در دمشق
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
یک نیروی پیشمرگه در اقلیم کردستان عراق و موشک ضد تانک میلان.
.
.
.
آلمان تعداد سی لانچر و پانصد موشک ضد تانک میلان را در اختیار نیروهای پیشمرگه قرار داده است تا به وسیله آن خودروهای زرهی انتحاری تروریست های داعش را در فاصله ای ایمن از نیروهای خودی متوقف سازند.
.
.
.
البته کردهای سوریه هم تعدادی موشک میلان از ارتش سوریه در اختیار گرفته اند.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
.
.
.
آلمان تعداد سی لانچر و پانصد موشک ضد تانک میلان را در اختیار نیروهای پیشمرگه قرار داده است تا به وسیله آن خودروهای زرهی انتحاری تروریست های داعش را در فاصله ای ایمن از نیروهای خودی متوقف سازند.
.
.
.
البته کردهای سوریه هم تعدادی موشک میلان از ارتش سوریه در اختیار گرفته اند.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
Pakistan can rely on four fully equipped JF-17 Thunder squadrons following the handover of the 16th Block II JF-17 to the Pakistan Air Force (PAF), sources in Pakistand said on Tuesday 29 december. The aircraft was rolled out at the Pakistan Aeronautical Complex (PAC).
روز سه شنبه مصادف با 29 دسامبر 2015 منابع پاکستاني اعلام کردند که پاکستان چهارمين اسکادران JF-17 Thunder خود را با تحويل شانزدهمين JF-17 Block ll تکميل نموده است.
اين جنگنده ها در مجتمع هوايي پاکستان توليد شده اند.
پاکستان در سال 2007 اولين Thunder خود را تحويل گرفت.
اين جنگنده به طور مشترک با چين توسعه يافته و پاکستان توليد 58 درصد بدنه را بر عهده دارد.
اولين JF-17 توليد داخل در سال 2009 به نيروي هوايي پاکستان تحويل داده شد و تا کنون مجتمع هوايي پاکستان 66 جنگنده Thunder را توليد کرده که 50 فروند آن از نسخه اوليه Block l بوده که نسخه دندانگيري نيست.اما Block ll که توليدش از 2014 شروع شده الکترونيک و تسليحات بهتري دارد و نسبتا کارا است.
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
روز سه شنبه مصادف با 29 دسامبر 2015 منابع پاکستاني اعلام کردند که پاکستان چهارمين اسکادران JF-17 Thunder خود را با تحويل شانزدهمين JF-17 Block ll تکميل نموده است.
اين جنگنده ها در مجتمع هوايي پاکستان توليد شده اند.
پاکستان در سال 2007 اولين Thunder خود را تحويل گرفت.
اين جنگنده به طور مشترک با چين توسعه يافته و پاکستان توليد 58 درصد بدنه را بر عهده دارد.
اولين JF-17 توليد داخل در سال 2009 به نيروي هوايي پاکستان تحويل داده شد و تا کنون مجتمع هوايي پاکستان 66 جنگنده Thunder را توليد کرده که 50 فروند آن از نسخه اوليه Block l بوده که نسخه دندانگيري نيست.اما Block ll که توليدش از 2014 شروع شده الکترونيک و تسليحات بهتري دارد و نسبتا کارا است.
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
در زمان شوروی سابق استراتژی دریایی این کشور به این گونه بود که بمب افکن های بزرگ توپولف شانزده و بیست و دو تعداد زیادی موشک ضد کشتی سنگین را به سمت ناوگان غرب شلیک کنند. بر اساس همین استراتژی بود که موشک های ضد کشتی بسیار بزرگ و سنگین و مافوق صوت در این کشور ساخته میشد. موشک هایی مثل "P-700" گرانیت ، "P-500" بازالت ، "P-270" موسکیوا و ... . این موشکها بیش از چهار تن وزن داشتند و چون تنها بر اساس استراتژی دریایی شوروی طراحی شده بودند ، هیچ مشابهی در غرب و یا حتی در چین نداشتند.
.
.
به دلیل وزن زیاد این موشک ها ، تنها بمب افکن های استراتژیک قادر به حمل و شلیک این قبیل موشک ها بودند. جنگنده های تاکتیکی شوروی قادر به حمل هیچگونه موشکی در نقش ضد کشتی نبودند. یعنی هیچ موشک ضد کشتی مخصوص حمل بر روی جنگنده های تاکتیکی در شوروی طراحی نشده بود. چرا که جنگنده های این کشور عملا قادر به نزدیک شدن به ناوگان غرب به منظور شلیک موشک ضد کشتی نبودند.
.
.
در اواخر دهه هشتاد ، شوروی موشک هوا به سطح "KH-31" با نامگذاری ناتو "AS-17" کریپتون را طراحی کرد. این موشک در اصل یک موشک هوا به زمین بود که بر اساس موشک سانبرن به منظور حملات دقیق زمینی طراحی شده بود. این موشک ششصد کیلوگرم وزن داشت و بدین ترتیب تمامی جنگنده های تاکتیکی شوروی قادر بودند که به تعداد یک یا دو تیر از این موشک را حمل کنند.
.
.
هرچند که این موشک در مدل ضد کشتی نیز طراحی شد ، اما برد کم و سرجنگی سبک آن عملا مناسب نقش ضد کشتی نبود و هیچگاه یک موشک استاندارد ضد کشتی محسوب نشد و در بازار بین المللی هیچ مشتری خارجی حاضر به خرید آن در نقش ضد کشتی نشد. در خود شوروی نیز این موشک در نقش ضد کشتی به خدمت گرفته نشد. بدین ترتیب عملا تا پایان حیات شوروی این کشور موشک ضد کشتی که از جنگنده های تاکتیکی قابل پرتاب باشند را طراحی و عملیاتی نکرد.
.
.
شاید فکر کنید که موشک "P-270" موسکیوا از این قاعده مستثنی است. اما این را باید در نظر داشت که این موشک نیز تا پایان حیات شوروی تنها بر روی بمب افکن های استراتژیک این کشور نصب و پرتاب میشد. پس از فروپاشی شوروی بود که با تغییراتی بر روی موشک و کاهش وزن آن ، بر روی "SU-33" نیز نصب شد.
.
.
اما پس از فروپاشی شوروی ، روسیه دیگر به دنبال نابود کردن اتمی ناوگان غرب نبود و بمب افکن های استراتژیک دریایی خود را بازنشست کرده بود. از سویی دیگر موشکهای ضد کشتی مثل هارپون و اگزوسه بازار جهانی موشک های ضد کشتی را قبضه کردند. روسیه دنبال موشکی بود که به وسیله آن هم جنگنده های خود را تجهیز کند و هم در بازارهای جهانی با سایر موشک ها رقابت کند.
.
.
با این طرز تفکر ، موشک "KH-35" طراحی شد. البته طراحی این موشک از زمان شوروی به منظور صادرات آغاز شده بود. موشک "KH-35" با نامگذاری ناتو "AS-20" کایاک ، یک موشک ضد کشتی در کلاس موشک های هارپون و اگزوسه است. از آنجایی که این موشک هم از نظر ظاهری و هم از نظر نقش و عملکرد شبیه موشک هارپون است ، در روسیه به آن هارپونسکی نیز گفته می شود. این موشک دارای وزن خالی پانصد و بیست کیلومتر در نسخه های هواپرتاب است. بدین ترتیب حدود دویست کیلوگرم از موشکهایی مثل هارپون و اگزوسه سبک تر است. از این رو می توان آنرا بر روی جنگنده های تاکتیکی و بالگردها نیز نصب و شلیک کرد. البته نسخه های سطح پرتاب این موشک ششصد و بیست کیلوگرم وزن دارند که به دلیل نصب یک بوستر برای رساندن موشک به ارتفاع بالا جهت روشن شدن موتور اصلی است.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
.
.
به دلیل وزن زیاد این موشک ها ، تنها بمب افکن های استراتژیک قادر به حمل و شلیک این قبیل موشک ها بودند. جنگنده های تاکتیکی شوروی قادر به حمل هیچگونه موشکی در نقش ضد کشتی نبودند. یعنی هیچ موشک ضد کشتی مخصوص حمل بر روی جنگنده های تاکتیکی در شوروی طراحی نشده بود. چرا که جنگنده های این کشور عملا قادر به نزدیک شدن به ناوگان غرب به منظور شلیک موشک ضد کشتی نبودند.
.
.
در اواخر دهه هشتاد ، شوروی موشک هوا به سطح "KH-31" با نامگذاری ناتو "AS-17" کریپتون را طراحی کرد. این موشک در اصل یک موشک هوا به زمین بود که بر اساس موشک سانبرن به منظور حملات دقیق زمینی طراحی شده بود. این موشک ششصد کیلوگرم وزن داشت و بدین ترتیب تمامی جنگنده های تاکتیکی شوروی قادر بودند که به تعداد یک یا دو تیر از این موشک را حمل کنند.
.
.
هرچند که این موشک در مدل ضد کشتی نیز طراحی شد ، اما برد کم و سرجنگی سبک آن عملا مناسب نقش ضد کشتی نبود و هیچگاه یک موشک استاندارد ضد کشتی محسوب نشد و در بازار بین المللی هیچ مشتری خارجی حاضر به خرید آن در نقش ضد کشتی نشد. در خود شوروی نیز این موشک در نقش ضد کشتی به خدمت گرفته نشد. بدین ترتیب عملا تا پایان حیات شوروی این کشور موشک ضد کشتی که از جنگنده های تاکتیکی قابل پرتاب باشند را طراحی و عملیاتی نکرد.
.
.
شاید فکر کنید که موشک "P-270" موسکیوا از این قاعده مستثنی است. اما این را باید در نظر داشت که این موشک نیز تا پایان حیات شوروی تنها بر روی بمب افکن های استراتژیک این کشور نصب و پرتاب میشد. پس از فروپاشی شوروی بود که با تغییراتی بر روی موشک و کاهش وزن آن ، بر روی "SU-33" نیز نصب شد.
.
.
اما پس از فروپاشی شوروی ، روسیه دیگر به دنبال نابود کردن اتمی ناوگان غرب نبود و بمب افکن های استراتژیک دریایی خود را بازنشست کرده بود. از سویی دیگر موشکهای ضد کشتی مثل هارپون و اگزوسه بازار جهانی موشک های ضد کشتی را قبضه کردند. روسیه دنبال موشکی بود که به وسیله آن هم جنگنده های خود را تجهیز کند و هم در بازارهای جهانی با سایر موشک ها رقابت کند.
.
.
با این طرز تفکر ، موشک "KH-35" طراحی شد. البته طراحی این موشک از زمان شوروی به منظور صادرات آغاز شده بود. موشک "KH-35" با نامگذاری ناتو "AS-20" کایاک ، یک موشک ضد کشتی در کلاس موشک های هارپون و اگزوسه است. از آنجایی که این موشک هم از نظر ظاهری و هم از نظر نقش و عملکرد شبیه موشک هارپون است ، در روسیه به آن هارپونسکی نیز گفته می شود. این موشک دارای وزن خالی پانصد و بیست کیلومتر در نسخه های هواپرتاب است. بدین ترتیب حدود دویست کیلوگرم از موشکهایی مثل هارپون و اگزوسه سبک تر است. از این رو می توان آنرا بر روی جنگنده های تاکتیکی و بالگردها نیز نصب و شلیک کرد. البته نسخه های سطح پرتاب این موشک ششصد و بیست کیلوگرم وزن دارند که به دلیل نصب یک بوستر برای رساندن موشک به ارتفاع بالا جهت روشن شدن موتور اصلی است.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
👍1
قطر این موشک چهل و دو سانتیمتر است. همچنین طول این موشک سیصد و هشتاد سانتیمتر است. سامانه هدایتی موشک مجهز به سامانه هدفگیری اینرسیایی و گلوناس و همچنین یک حسگر راداری فعال برای فاز نهایی حمله است. حسگر راداری فعال این موشک بیست کیلومتر برد دارد و همان حسگر راداری نصب شده بر روی نمونه ضد کشتی موشک کلاب است.
.
.
کایاک دارای صد و سی کیلومتر برد می باشد. این موشک قادر است هم در ارتفاع بالا و هم در ارتفاع پست به صورت سینه مال با سطح دریا پرواز کند. این موشک پس از شلیک در ارتفاع بالا پرواز میکند و در حدود سی کیلومتری از هدف ارتفاع خود را کم می کند و به حدود بیست متری سطح دریا میرسد. سپس بوسیله حسگر راداری خود اقدام به جستجو برای یافتن هدف میکند. پس از کشف هدف و قفل کردن بر روی آن ، ارتفاع خود را به سه تا چهار متری کاهش میدهد و در این ارتفاع اقدام به حمله به هدف می کند. بدین ترتیب در این ارتفاع پایین از دید افقی رادارهای ناو در امان می ماند.
.
.
موشک کایاک دارای صد و چهل و پنج کیلوگرم سرجنگی می باشد. بدین ترتیب مناسب حمله به ناوهایی با تناژ کمتر از پنج هزار تن می باشد. هر چند با شلیک تعداد بیشتر می توان به ناوهای سنگین تر نیز آسیب رساند. همچنین این موشک را می توان علیه اهداف ثابت در سواحل و خشکی ها نیز بکار برد.
.
.
تاکنون این موشک در هیچ نبردی شرکت نکرده است. اما با توجه به عملکرد مشابه موشک هارپون ، می توان کارایی بالایی برای آن متصور شد. کشورهای زیادی کاربر این موشک هستند. برخی کشورها مثل ونزوئلا هم نمونه هوا پرتاب و هم نمونه دفاع ساحلی این موشک را در خدمت گرفته اند. ویتنام از سال دوهزار و ده تولید داخلی این موشک را آغاز کرد. کره شمالی نیز در رزمایش های خود از این موشک رونمایی کرد که باعث بروز جنجال زیادی شد.
.
.
و از همه اینها مهمتر اینکه اغلب منابع ایران را نیز از کاربران این موشک ضد کشتی توانمند معرفی کرده اند.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
.
.
کایاک دارای صد و سی کیلومتر برد می باشد. این موشک قادر است هم در ارتفاع بالا و هم در ارتفاع پست به صورت سینه مال با سطح دریا پرواز کند. این موشک پس از شلیک در ارتفاع بالا پرواز میکند و در حدود سی کیلومتری از هدف ارتفاع خود را کم می کند و به حدود بیست متری سطح دریا میرسد. سپس بوسیله حسگر راداری خود اقدام به جستجو برای یافتن هدف میکند. پس از کشف هدف و قفل کردن بر روی آن ، ارتفاع خود را به سه تا چهار متری کاهش میدهد و در این ارتفاع اقدام به حمله به هدف می کند. بدین ترتیب در این ارتفاع پایین از دید افقی رادارهای ناو در امان می ماند.
.
.
موشک کایاک دارای صد و چهل و پنج کیلوگرم سرجنگی می باشد. بدین ترتیب مناسب حمله به ناوهایی با تناژ کمتر از پنج هزار تن می باشد. هر چند با شلیک تعداد بیشتر می توان به ناوهای سنگین تر نیز آسیب رساند. همچنین این موشک را می توان علیه اهداف ثابت در سواحل و خشکی ها نیز بکار برد.
.
.
تاکنون این موشک در هیچ نبردی شرکت نکرده است. اما با توجه به عملکرد مشابه موشک هارپون ، می توان کارایی بالایی برای آن متصور شد. کشورهای زیادی کاربر این موشک هستند. برخی کشورها مثل ونزوئلا هم نمونه هوا پرتاب و هم نمونه دفاع ساحلی این موشک را در خدمت گرفته اند. ویتنام از سال دوهزار و ده تولید داخلی این موشک را آغاز کرد. کره شمالی نیز در رزمایش های خود از این موشک رونمایی کرد که باعث بروز جنجال زیادی شد.
.
.
و از همه اینها مهمتر اینکه اغلب منابع ایران را نیز از کاربران این موشک ضد کشتی توانمند معرفی کرده اند.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
👍1
هواپیمای جنگ الکترونیک گراولر
بخش اول
.
.
هواپیمای مدرن جنگ الکترونیک گراولر در حال حاضر برترین و پیشرفته ترین جنگنده مخصوص جنگ الکترونیک در جهان به شمار میرود. تصور غلطی که گاها درباره این جنگنده دیده می شود این است که این جنگنده یک سوپرهورنت است که بر روی آن تعدادی غلاف جنگ الکترونیک نصب شده است و بدین ترتیب با نصب این غلاف های اخلالگر بر روی هر جنگنده ای می توان یک گراولر ساخت. این دیدگاه کاملا اشتباه است. چون غلاف های جنگ الکترونیک این جنگنده به صورت مستقل قابل نصب و استفاده بر روی جنگنده های دیگر نیستند. ضمن اینکه گراولر مجموعه کاملی از گیرنده ها و پردازشگرها را در اختیار دارد که بر روی سایر جنگنده ها نصب نشده است. گراولر یک جنگنده اختصاصی جنگ الکترونیک است.
ماجرای گراولر به آنجایی باز می گردد که نیروی دریایی ایالات متحده تصمیم داشت جایگزینی برای هواپیماهای جنگ الکترونیک "E/A-6 Prowler" خود ، که به پایان عمر عملیاتی خود نزدیک می شدند ، بیابد. از آنجایی که سوپرهورنت جنگنده اصلی فعلی و آینده نیروی دریایی بود و در حال تولید نیز بود ، به همین دلیل به عنوان پلتفرم جنگنده جدید جنگ الکترونیک در نظر گرفته شد.
در زمینه جنگ الکترونیک همیشه اولین قدم دریافت سیگنالها و امواج راداری دشمن است. جنگنده های جنگ الکترونیک ایالات متحده تا پیش از گراولر ، جنگنده های "E/A-111 Raven" و "E/A-6 Prowler" بودند. در هر دوی این جنگنده ها سامانه دریافت کننده امواج راداری و سیگنالهای دشمن بر روی سکان عمودی جنگنده نصب شده بود. اما در سوپرهورنت این امکان وجود نداشت. چون سکان عمودی سوپرهورنت استحکام لازم برای نگهداری سامانه را نداشت. به همین دلیل در گراولر این سامانه بر روی نوک بالهای جنگنده نصب شد.
سامانه دریافت کننده امواج راداری و سیگنالهای دشمن ، مدل "AN/ALQ-218 (V)2" به تعداد دو دستگاه در دو نوک بالهای گراولر نصب شده است. این سامانه قادر است انواع امواج راداری و سیگنالها و حتی سیگنالهای صوتی دشمن را دریافت و طبقه بندی کند و تحویل کامپیوترهای پردازنده گراولر بدهد. این سامانه دارای چندین آنتن گیرنده است که در قسمت های مختلف گراولر نصب میشوند و این جنگنده را قادر می سازند تا از زوایای مختلف اقدام به دریافت سیگنال ها و امواج راداری دشمن کند.
گراولر علاوه بر کامپیوتر مرکزی پرواز خود جنگنده ، به دو کامپیوتر مجزا ویژه کنترل و تجزیه و تحلیل امواج راداری دشمن و همچنین تجهیزات جنگ الکترونیک جنگنده مجهز شده است. سیگنالهای دریافتی توسط سامانه "AN/ALQ-218 (V)2" توسط کامپیوترها تجزیه و تحلیل و بررسی میشوند و اقدام متقابل علیه آنها صورت می گیرد.
از آنجایی که گراولر یک جنگنده جنگ الکترونیک است و همیشه توسط جنگنده های دیگر پشتیبانی میشود و هیچگاه وارد رزم هوایی با دیگر جنگنده ها نمی شود ، نیازی نیز به توپ دماغه ندارد. به همین دلیل در گراولر توپ "M-61" ولکان حذف شد و به جای آن سامانه اخلالگر "AN/ALQ-227" نصب شد. این سامانه ویژه اخلال در شبکه های ارتباطی و قطع ارتباط واحدهای مختلف زمینی و هوابرد در نظر گرفته شده است.
اما اصلی ترین بخش گراولر ، پاد های جنگ الکترونیک "AN/ALQ-99" می باشند. این پاد ها با قابلیت ایجاد اخلال بسیار شدید بر روی امواج رادارهای دشمن ، به تعداد سه تا پنج دستگاه بر روی پایلون های نصب سلاح گراولر قابل نصب می باشد. از آنجایی که این پاد ها قدرت اخلال بسیار سنگینی دارند ، به همان اندازه نیز انرژی زیادی مصرف می کنند. بدین ترتیب نیروی الکتریسیته خود جنگنده برای تامین نیروی این اخلالگرها کافی نیست. به همین دلیل در قسمت نوک هر پاد یک پروانه توربینی تعبیه شده است که یک ژنراتور تولید الکتریسیته را در داخل پادها به گردش در می آورد و این ژنراتور نیروی الکتریسیته مورد نیاز هر پاد را تامین می کند.
رادار "AN/APG-79" که در دماغه جنگنده نصب شده است ، یک رادار آرایه فازی فعال "AESA" است که یک رادار چند حالته است. این رادار مجهز به یک گیرنده چهار کاناله می باشد که قادر است در یک پهنای باند وسیع اقدام به دریافت حجم عظیمی از امواج راداری دشمن نماید که در عملیات های جنگ الکترونیک بسیار مفید و کارآمد است. بدین ترتیب گراولر میتواند حجم بسیار سنگینی از سیگنالها و امواج راداری دشمن را دریافت کرده و توسط کامپیوترهای خود مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد. ضمن اینکه گراولر از این قابلیت خود می تواند در عملیات های جاسوسی الکترونیکی و شنود سیگنال های دشمن به خوبی استفاده کند.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
بخش اول
.
.
هواپیمای مدرن جنگ الکترونیک گراولر در حال حاضر برترین و پیشرفته ترین جنگنده مخصوص جنگ الکترونیک در جهان به شمار میرود. تصور غلطی که گاها درباره این جنگنده دیده می شود این است که این جنگنده یک سوپرهورنت است که بر روی آن تعدادی غلاف جنگ الکترونیک نصب شده است و بدین ترتیب با نصب این غلاف های اخلالگر بر روی هر جنگنده ای می توان یک گراولر ساخت. این دیدگاه کاملا اشتباه است. چون غلاف های جنگ الکترونیک این جنگنده به صورت مستقل قابل نصب و استفاده بر روی جنگنده های دیگر نیستند. ضمن اینکه گراولر مجموعه کاملی از گیرنده ها و پردازشگرها را در اختیار دارد که بر روی سایر جنگنده ها نصب نشده است. گراولر یک جنگنده اختصاصی جنگ الکترونیک است.
ماجرای گراولر به آنجایی باز می گردد که نیروی دریایی ایالات متحده تصمیم داشت جایگزینی برای هواپیماهای جنگ الکترونیک "E/A-6 Prowler" خود ، که به پایان عمر عملیاتی خود نزدیک می شدند ، بیابد. از آنجایی که سوپرهورنت جنگنده اصلی فعلی و آینده نیروی دریایی بود و در حال تولید نیز بود ، به همین دلیل به عنوان پلتفرم جنگنده جدید جنگ الکترونیک در نظر گرفته شد.
در زمینه جنگ الکترونیک همیشه اولین قدم دریافت سیگنالها و امواج راداری دشمن است. جنگنده های جنگ الکترونیک ایالات متحده تا پیش از گراولر ، جنگنده های "E/A-111 Raven" و "E/A-6 Prowler" بودند. در هر دوی این جنگنده ها سامانه دریافت کننده امواج راداری و سیگنالهای دشمن بر روی سکان عمودی جنگنده نصب شده بود. اما در سوپرهورنت این امکان وجود نداشت. چون سکان عمودی سوپرهورنت استحکام لازم برای نگهداری سامانه را نداشت. به همین دلیل در گراولر این سامانه بر روی نوک بالهای جنگنده نصب شد.
سامانه دریافت کننده امواج راداری و سیگنالهای دشمن ، مدل "AN/ALQ-218 (V)2" به تعداد دو دستگاه در دو نوک بالهای گراولر نصب شده است. این سامانه قادر است انواع امواج راداری و سیگنالها و حتی سیگنالهای صوتی دشمن را دریافت و طبقه بندی کند و تحویل کامپیوترهای پردازنده گراولر بدهد. این سامانه دارای چندین آنتن گیرنده است که در قسمت های مختلف گراولر نصب میشوند و این جنگنده را قادر می سازند تا از زوایای مختلف اقدام به دریافت سیگنال ها و امواج راداری دشمن کند.
گراولر علاوه بر کامپیوتر مرکزی پرواز خود جنگنده ، به دو کامپیوتر مجزا ویژه کنترل و تجزیه و تحلیل امواج راداری دشمن و همچنین تجهیزات جنگ الکترونیک جنگنده مجهز شده است. سیگنالهای دریافتی توسط سامانه "AN/ALQ-218 (V)2" توسط کامپیوترها تجزیه و تحلیل و بررسی میشوند و اقدام متقابل علیه آنها صورت می گیرد.
از آنجایی که گراولر یک جنگنده جنگ الکترونیک است و همیشه توسط جنگنده های دیگر پشتیبانی میشود و هیچگاه وارد رزم هوایی با دیگر جنگنده ها نمی شود ، نیازی نیز به توپ دماغه ندارد. به همین دلیل در گراولر توپ "M-61" ولکان حذف شد و به جای آن سامانه اخلالگر "AN/ALQ-227" نصب شد. این سامانه ویژه اخلال در شبکه های ارتباطی و قطع ارتباط واحدهای مختلف زمینی و هوابرد در نظر گرفته شده است.
اما اصلی ترین بخش گراولر ، پاد های جنگ الکترونیک "AN/ALQ-99" می باشند. این پاد ها با قابلیت ایجاد اخلال بسیار شدید بر روی امواج رادارهای دشمن ، به تعداد سه تا پنج دستگاه بر روی پایلون های نصب سلاح گراولر قابل نصب می باشد. از آنجایی که این پاد ها قدرت اخلال بسیار سنگینی دارند ، به همان اندازه نیز انرژی زیادی مصرف می کنند. بدین ترتیب نیروی الکتریسیته خود جنگنده برای تامین نیروی این اخلالگرها کافی نیست. به همین دلیل در قسمت نوک هر پاد یک پروانه توربینی تعبیه شده است که یک ژنراتور تولید الکتریسیته را در داخل پادها به گردش در می آورد و این ژنراتور نیروی الکتریسیته مورد نیاز هر پاد را تامین می کند.
رادار "AN/APG-79" که در دماغه جنگنده نصب شده است ، یک رادار آرایه فازی فعال "AESA" است که یک رادار چند حالته است. این رادار مجهز به یک گیرنده چهار کاناله می باشد که قادر است در یک پهنای باند وسیع اقدام به دریافت حجم عظیمی از امواج راداری دشمن نماید که در عملیات های جنگ الکترونیک بسیار مفید و کارآمد است. بدین ترتیب گراولر میتواند حجم بسیار سنگینی از سیگنالها و امواج راداری دشمن را دریافت کرده و توسط کامپیوترهای خود مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد. ضمن اینکه گراولر از این قابلیت خود می تواند در عملیات های جاسوسی الکترونیکی و شنود سیگنال های دشمن به خوبی استفاده کند.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
👍1