USAF Boeing E/A-18G Growler

سرکوب پدافند هوایی دشمن

بخش نخست

جنگ الکترونیک

جنگ الکترونیک به زبان ساده:
اقداماتی که در راستای مقابله با تجهیزات الکترونیک دشمن انجام شود، جنگ الکترونیک به اختصار جنگال یا ECM نامیده میشود.

در بحث استفاده از ECM باید به یاد داشت الکترونیک دشمن و جنگ الکترونیک خودی باید به طور همزمان پیشرفت کنند و استفاده از پاد هایی که توان کافی ندارند تقریبا بی فایده است.

زمانی که از جنگال استفاده میشود طرف خودی امواج مشخصی را به اطراف پخش میکند که باعث اخلال در عملکرد سیستم های دشمن میشود به عبارتی سیستم جنگال امواجی را منتشر میکند که با امواج سیستم پدافند دشمن هم خوانی داشته باشد بنابراین سیستم پدافندی به اشتباه میفتد و جایگاه دشمن را در مکانی اشتباه تخمین میزند، جنگال میتواند برای رادار دشمن اهداف کاذب تولید کند، جنگال میتواند با ارسال ویروس از طریق کد های راداری پدافند دشمن را هک کند و . . .

ابزار جنگال را میتوان به صورت داخلی یا خارجی حمل کرد، آواکس ها از پرنده های مهم جنگال عستند همانطور که در عملیات مول کریکت 19 توسط اسرائیل ثابت شد برای خواندن جزئیات این عملیات به پیج @military_war_history مراجعه کنید.

جنگنده هایی مانند F/A-22A و F-35 میتوانند با ارسال امواج حاوی کد های ویروس از رادار خود پدافند دشمن را از کار بیاندازند این امواج با برخورد به فلز کد های ویروس را منتقل میکنند.

در عملیات فاو یک RF-4E ایرانی در یک گردش به حاشیه بصره رسید این فوتو فانتوم مجهز به پاد جنگال AN/ALQ-119 بود و در یک زمان 12 موشک SAM-2 را منحرف کرد.

عکس: گراولر، از قدرتمند ترین جنگنده های سرکوب پدافند هوایی جهان از راه جنگال.

#arteshban

@arteshbannews

شب خوش دوستان

در تصویر هواپیمای EC130 -v رو مشاهده میفرمایید.

اگر بخواهیم مروری داشته باشیم بر پیشینه این مدل از هرکولس در حقیقت EC130 گونه اصلاح شده برای فرماندهی و کنترل هوابرد میدان نبرد و جنگ الکترونیک بود .

این سیستم که با مدل EC130 -E شروع میشد از یک سیستم هوابرد فرماندهی و کنترل دیجیتالی ارتباطات و بازیابی سریع داده ها به عنوان پل فرماندهی تشکیل شده بود .

هواپیما صاحب ۱۵ کنسول کامپیوتری اتوماتیک بود که به کاربران اجازه انالیز سریع شرایط در میدان نبرد را می داد. در سال ۱۹۹۰ تمامی هواپیما های این گونه با کد رمز commando solo به فرماندهی تازه تاسیس عملیات ویژه نیروی هوایی پیوستند.هواپیما در گونه های مختلف نقش های مختلفی را نیز بر عهده گرفت. در گونه EC130-H نقش اخلالگر ارتباطات رادیویی را ایفا میکرد.

در این میان شاید جالبترین گونه را جنرال داینامیکس تحت عنوان EC130-V (تصویر بالا) برای ایفای نقش اخطار زودهنگام در سال ۱۹۹۲ به گارد ساحلی امریکا پیشنهاد کرد. این نمونه در حقیقت ترکیبی بود از سی ۱۳۰ اچ با رادار ای پی اس ۱۲۵ (aps125 ) مورد استفاده در هواپیمای یی۲ نیروی دریایی بود .

این گونه به علت عدم تامین منابع مالی هیچگاه از مرز ازمایش پیش نمونه فراتر نرفت .

#Alireza_Derakhshande
#ارتشبان
@ArteshbanNews

Kh-31P Krypton

سرکوب پدافند هوایی دشمن

بخش دوم

نابودی پدافند دشمن به صورت فیزیکی

پدافند مجموعه ای از سخت افزار هاست بنابراین میتوان اجزای آن را هدف قرار داد برای این منظور میتوان از سلاح های مخصوص سرکوب پدافند یا سلاح های هدایت شونده استفاده کرد ولی قبل از اقدام به حمله باید از مکان اجزای اساسی پدافند ( معمولا رادار های شناسایی و کنترل آتش ) آگاه شد برای این کار چند روش وجود دارد.

برای شناسایی مکان اجزای اساسی پدافند راه های گوناگونی وجود دارد مانند جاسوس های نفوذی در سیستم پدافند دشمن، جاسوسی الکترونیک و مکان یاب های امواج راداری( که شناسایی رادار های آرایه فازی از این راه مشکل تر از انواع دیگر است )، استفاده از دام های پرنده( موضوع پست بعدی)، شناسایی از راه ماهواره های جاسوسی و. . . یا مجموعه ای از روش های یاد شده.

همانطور که در بالا گفتیم پس از آگاهی از مکان اجزای اساسی میتوان آن ها را با دو نوع سلاح هدف قرار داد بسته به شرایط مثلا برای هدف قرار دادن رادار های آرایه فازی بهتر است از موشک های کروز پنهان کار مانند Storm Shadow بهره برد البته موشک های ضد رادار جدید نیز قدرت زیادی در هدف قرار داد این گونه هدف های سخت دارند.

از موشک های ضد رادار میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

AGM-88 HARM
ALARM
Kh-31P
Kh-58

از کروز های پنهان کار میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

JASSM
KEPD 350
Storme Shadow
SOM
JSM
Kh-59MK2

از بمب های دور ایستای مناسب هدف قرار دادن اجزای پدافند میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

GBU-39 SDB
GBU-53 SDB II
AGM-154 JSOW

تصویر: موشک کریپتون در کنار یک Su-30 روسی.

#arteshban

@arteshbannews

ADM-160 MALD

سرکوب پدافند هوایی دشمن

بخش سوم

دام پرنده

کمین، کمین یکی از عواملی است که میتواند ضربه مهلکی به مهاجم وارد کند پس باید به نحوی پدافند را از سکوت خارج کرد.

در دهه 70 و 80 میلادی اسرائیل بنا بر تجربیات جنگ های گذشته برای سرکوب پدافند هوایی اعراب یک هدف پرنده را طراحی کرد هدفی که دارای دو بال جمع شونده برای ایجاد قابلیت هوا سری بود این هدف SAMSON نام داشت و در عملیات مول کریکت 19 بشدت قابلیت خود را نشان داد و دره بقا را از کنترل پدافند سوریه خارج کرد آمریکا نیز سامسون را خرید و در داخل تولید کرد.

نحوه کار دام پرنده به این صورت است که جنگنده و بمب افکن ها این دام ها را پرتاب میکنند، پدافند دشمن با رهگیری این اهداف موشک های خود را شلیک میکنند و خود را خلع سلاح میکنند ولی قسمت اصلی کار لو رفتن رادار ها و حمله به آن هاست.

در طرح دارپا برای شکست خانواده S-300 (شامل S-400) دام های پرنده نقش بزرگی را بازی میکنند.

نمونه های اولیه دام پرنده بردی معادل 130 کیلومتر در صورت پرتاب از ارتفاع بالا داشتند ولی نمونه های بعدی مجهز به موتور جت هستند که برد آن ها را تا 920 کیلومتر( در ADM-160B) افزایش داده است، برای شباهت بیشتر به هدف واقعی دام های پرنده نوین از جنگ الکترونیک و پرتاب چف( معمولا براده آلومینیوم برای گمراه کردن رادار ها ) بهره میبرند، دام های پرنده جرم و قیمت کمی دارند و در تعداد بالا توسط بمب افکن ها و شکاری ها قابل حمل است مثلا یک بمب افکن B-1B میتواند تا 114 دام پرنده بدون موتور را حمل کند یا سوپر هورنت تا 20 دام پرنده بدون موتور یا تعداد کمتری دام پرنده موتور دار.

سامسون، تالد، آی تالد و مالد از دام های پرنده هستند که مالد پیشرفته ترین دام پرنده کنونی است.

دوستان👈 توجه کنید که در واقعیت هیچ چیز 100% نیست.

برای اطلاعات تکمیلی به #فریب_گر_راداری در اینستاگرام مراجعه کنید.

#arteshban

@arteshbannews

کدام هواپیما؟ چرا؟

انتخاب بهترین هواپیما ها برای نوسازی ناوگان هواپیمایی تجاری ایران در دوران پسا تحریم

قسمت دوم - بخش دوم

چه کلاس هایی مناسب شرايط فعلى ايران هستند ؟

در دسته اول پرواز ها، ما مسیر های طولانی داریم(مانند پرواز تهران-پکن یا تهران-دوسلدورف) که نیازمند بهره گیری از هواپیما های سنگین و بزرگ با تانک های سوخت بزرگ است که در میان هواپیما ها میتوان در محصولات ایرباس مدل آ380، آ340، آ350، و آ330 اشاره کرد و در محصولات بوئینگ به مدل 747، 787 و 777 اشاره کرد. در این میان پهن پیکر های دو موتوره به واسطه بهره گیری از تنها دو دستگاه موتور دارای هزینه تعمیرات به مراتب کمتر و همچنین مصرف سوخت کمتر هستند که این مسئله خصوصا با ورود نسل جدید موتور های کم مصرف تر و ایمن تر، جایگاه ویژه ای در میان شرکت های هواپیمایی پیدا کرده است.

در دسته دوم پرواز ها ما مسیر های متوسط را داریم که از نظر طول مسیر بین پرواز های دوربرد و منطقه ای قرار میگیرند. (مانند تهران-استانبول یا تهران-نجف یا تبریز-زاهدان)

این نوع پرواز هم با هواپیما های پهن پیکر و هم هواپیما های باریک پیکر(نرو بادی) قابل انجام است که از این لحاظ استفاده از از نرو بادی ها مانند ایرباس مدل آ318، آ319، آ320 و آ321 و بوئینگ مدل 737 و امبرائر مدل ایی-جتز ایی2 و بمباردیر سری سی و توپولوف مدل تی یو204، تی یو214 و کوماک مدل سی929 و سی939، به واسطه مصرف کمتر سوخت تعداد صندلی مناسب، بسیار به صرفه تر هست البته اگر تعداد مسافر و فرکانس پروازی مسیر به گونه ای باشد که نرو بادی جوابگوی مسیر نباشد، آنگاه استفاده از هواپیمای پهن پیکر مجددا توجیه پیدا میکند.

در دسته سوم پرواز ها ما پرواز های داخلی و اصطلاحا لینک شهر های کشور را داریم(مانند تهران-مشهد و یا اهواز-عسلویه). در این دسته با توجه به کوتاه بودن مسیر و معمولا تعداد کم مسافر در هر لگ پروازی، دسته دیگری از هواپیما ها برای استفاده معرفی میشوند. هواپیما های رجینال که به واسطه نوع موتور خود به رجینال توربوپراپ و رجینال جت ها دسته بندی میشوند هواپیما های کوچک با ظرفیت 40 تا 100 مسافر و ابعاد کوچک و مصرف سوخت به مراتب کم هستند که توان بهره برداری از انواع باند ها و فرودگاه های کمتر توسعه یافته را دارند.

در این مسیر ها نیز با توجه به تعداد مسافر و فرکانس پروازی در صورت لزوم میتوان از هواپیما های نرو بادی هم استفاده کرد و استفاده از هر دو کلاس در این مسیر ها با توجه به مصرف سوخت کم و مسافت کوتاه و تعداد مسافران مناسب میتواند بسیار سودآور باشد کما اینکه بخش اعظمی از سودآوری ایرلاین های بزرگ از همین مسیر ها بدست می آید. از جمله این هواپیما ها میتوان به خانواده مشهور امبرائر ایی-جتز، بمباردیر سی آر جی و بمباردیر دش ایت، ای تی آر72 و ساب2000 اشاره کرد همچنین رقبای نوظهور شرقی مانند سوخو سوپرجت100، ایرکوت ام اس21، آنتونوف آن148، آنتونوف آن158، کوماک سی919، آنتونوف آن140، ژیان ام آ600 و ژیان ام آ700 نیز جز این خانواده هستند.

همانطور که مشاهده کردید نیاز صنعت هوایی یک کشور نه با یک مدل هواپیما بلکه با چندین مدل هواپیما با انواع مشخصات مختلف رفع میشود و هر شرکت هواپیمایی با توجه به استراتژی خود در امر جابجایی مسافر از یک یا چند مدل هواپیما استفاده میکند.

بعنوان مثال شرکت ترکیش ایرلاینز با توجه به استراتژی خود مبنی بر انجام پرواز های ترانزیتی، با بهره گیری از ناوگان ایرباس320 و ایرباس321 و بوئینگ 737 اقدام به جذب مسافر از سرتاسر منطقه به هاب خود یعنی استانبول کرده سپس با استفاده از ناوگان ایرباس330 و ایرباس340 و بوئینگ 777 به مقاصد ثانویه دوربرد پرواز انجام میدهد.

یا شرکت های فلای دبای و امارات نیز با همین استراتژی به وسیله هواپیما های بوئینگ 737 و ایرباس330 و گاها نسخه های برد کم بوئینگ 777 اقدام به جذب مسافر به هاب خود یعنی دبی کرده سپس با هواپیما های غول پیکر ایرباس380 و ایرباس340 و نسخه های دوربرد بوئینگ 777 اقدام به جابجایی مسافر در مسیر های بسیار طولانی میکند که این استراتژی بسیار سودآور و موفق بوده و باعث کسب درآمد و وجهه بسیار عالی برای این شرکت ها شده است.

نويسنده : Alpha H Echo (ارتشبان)

@ArteshbanNews
#ارتشبان
#arteshban

⚠خبر فورى⚠

امير پوردستان :
كارشناسان نزاجا براى ارزيابى و خريد تانك T-90 به روسيه ميروند .

منبع : مشرق نيوز

@ArteshbanNews
#ارتشبان
#arteshban

در جریان جنگ جهانی دوم آلمان نازی تا حومه مسکو پیشروی کرد و شهر در آستانه سقوط قرار داشت که با کمک غرب و مقاومت روسها ، این شهر از سقوط نجات پیدا کرد. روسها کم کم شروع به تقویت بنیه کردند و شروع به عقب راندن آلمانها از خاک خود کردند. پس از خارج کردن آلمانها از خاک شوروی ، روسها شروع به پیشروی به سوی آلمان کردند. روسها نیروی زمینی عظیمی گرد آورده بودند که شامل تانک و نفربر و کامیون و نیروی پیاده میشد و با این نیروی عظیم به سمت برلین پیشروی کردند. در واقع روسها نیاز به یک نیروی زمینی قدرتمند داشتند تا به سمت برلین پیشروی کنند.
.
.
اما از سوی دیگر متفقین غربی بیشتر تمرکزشان روی ژاپن و ایتالیا و آلمان در شرق آسیا و شمال آفریقا و غرب اروپا بود. به همین دلیل برخلاف روس ها نیروی خود را روی تقویت قوای دریایی و هوایی متمرکز کردند. به همین دلیل قدرت دریایی و هوایی در غرب رشد کرد و قوای زمینی در شرق شروع به تقویت کرد.
.
.
پس از پایان جنگ هر دو طرف همین رویه را ادامه دادند. غربی ها به دنبال تقویت قوای هوایی و دریایی خود رفتند و شوروی به دنبال گسترش نیروی زمینی خود بود.


#military_war_history

#arteshban

@arteshbannews

اما شوروی پس از جنگ جهانی دوم از نظر سیاسی در یک محاصره دریایی قرار گرفت. شوروی از شمال غرب دسترسی به دریای بارنت داشت و از شرق نیز به اقیانوس آرام دسترسی داشت. اما از نظر ژئوپولتیکی حتی با وجود این دریاها نیز ، شوروی دسترسی مستقیمی به آبهای آزاد نداشت و از نظر سیاسی تحت محاصره دریایی ناوگان غرب بود. البته این محاصره بیشتر حالت سیاسی داشت. بدین معنی که در صورت وقوع جنگ با غرب ، ناوگان نیرومند غرب با حضور در دریای شمال در غرب و اقیانوس آرام در شرق میتوانست مانع تحرک کامل ناوگان شوروی شود و این کشور را تحت محاصره کامل بگیرد. توجه کنید که مناطق ساحلی شمالی شوروی اغلب یخ زده هستند و قابل کشتیرانی نیستند.
.
.
به همین دلیل شوروی برای مقابله با ناوگان دریایی نیرومند غرب و جلوگیری از محاصره دریایی ، اقدام به تدوین دکترین نظامی خود بر مبنای جلوگیری از محاصره دریایی کرد. از ابتدای دهه پنجاه شوروی اقدام به ساخت بمب افکن های دوربرد کرد. همزمان با طراحی بمب افکن ها ، موشک های ضد کشتی اتمی نیز طراحی شد. بمب افکن هایی مثل توپولف شانزده ، بیست و دو و بیست و دو ام طراحی شدند. این بمب افکن ها هیچ مشابهی در غرب نداشتند. چون بر اساس فلسفه ای متفاوت از بمب افکن های "B-52" و "Tu-95" طراحی شده بودند. در دکترین نظامی شوروی قرار بود در صورت محاصره دریایی شوروی توسط ناوگان دریایی غرب ، بمب افکن های "Tu-16/22" در تعداد انبوه اقدام به شلیک تعداد زیادی موشک ضد کشتی اتمی به سمت ناوگان دریایی غرب کنند و بدین ترتیب محاصره دریایی را از بین ببرند. براساس همین طرز فکر و استراتژی بود که در شوروی موشک های ضد کشتی با وزن بسیار سنگین چند تنی و دوربرد با کلاهک اتمی طراحی و تولید میشد و در غرب مشابهی نداشت. مثل موشکهای "P-700 Granit" و یا موشک "P-500 Bazalt" . در واقع غرب نیازی به چنین موشک هایی نداشت و با همان هارپون و اگزوسه غیر اتمی و متعارف نیز قادر بود ناوگان دریایی شوروی را به محاصره درآورد. اما شوروی به موشک های چند تنی دوربرد اتمی نیاز مبرم داشت. به همین دلیل است که در زمان شوروی تمام موشک های ضد کشتی این کشور تنها از روی بمب افکن های دوربرد سنگین شلیک میشد و جنگنده های این کشور توان حمل و شلیک موشک ضد کشتی را نداشتند. چون بر اساس استراتژی شوروی نیازی به چنین کاری نبود.

#military_war_history

#arteshban

@arteshbannews

اما در غرب به منظور مقابله با رشد ناوگان بمب افکن های دوربرد مجهز به موشک های کروز اتمی ، جنگنده تامکت بر روی عرشه ناوهای هواپیمابر آمریکا قرار گرفت. تامکت جنگنده ای ناونشین با رادار بسیار دوربرد بود و مجهز به موشک های دوربرد بود. این جنگنده قادر بود بمب افکن های دورپرواز شوروی را از فاصله ای دورتر از برد کشف رادارهای دریایی این بمب افکن ها کشف کند و اقدام به حمله به آنها کند و یا می توانست به وسیله رادار قدرتمند خود ، موشک های کروز اتمی شوروی را از فاصله ای دور شناسایی و نابود کند.
.
.
استراتژی شوروی برای شکستن محاصره دریایی توسط ناوگان غرب به این صورت بود که بمب افکنهای دریایی از آسمان اقدام به پرتاب تعداد زیادی موشک کروز اتمی به سمت ناوگان غرب میکنند. همزمان زیردریایی های اتمی و رزمناوها نیز اقدام به شلیک موشک های کروز اتمی به سمت ناوگان غرب می کردند (فلسفه طراحی رزمناوهای کلاس کایروف نیز همین بود). بدین ترتیب حجم عظیمی موشک کروز به سمت ناوگان غرب شلیک میشد. بدین ترتیب از این حجم عظیم موشک شلیک شده اگر حتی دو یا سه تا هم در نزدیکی ناوگان منفجر میشدند ، برای نابودی کل ناوگان کافی بود. اما غرب با جنگنده تامکت به این استراتژی پاسخ داد. به طور معمول چهل تامکت بر روی هر ناو هواپیمابر آمریکا مستقر میشد که هر یک شش موشک فونیکس حمل میکرد. بدین ترتیب این تعداد تامکت می توانند عملا دویست و چهل بمب افکن دوربرد و یا موشک کروز شوروی را نابود کنند.
.
.
اما مشکل بزرگ برای ناوگان غرب این بود که تامکت یک جنگنده رهگیر بود و مستقر کردن تعداد زیادی تامکت بر روی ناو هواپیمابر ، قابلیت هجومی ناو را به شدت تحت الشعاع خود قرار می داد و ناو بیشتر حالت دفاعی به خود بگیرد. اینجا بود که آمریکا اقدام به طراحی سیستم جامع مدیریت میدان نبرد دریایی ایجیس کرد. این سیستم مجهز به چندین رادار پیش اخطار و آرایه فازی بود که می توانست تهدیدات هوایی ، سطحی و زیرسطحی را از فاصله ای دوردست شناسایی و رهگیری کند. سیستم ایجیس قادر بود به طور همزمان صدها هدف را شناسایی و رهگیری کند و در نهایت با آنها درگیر شود. این سیستم بر روی رزمناوهای غربی نصب میشد. بدین ترتیب نیاز ناوهای هواپیمابر به رهگیرهای تامکت کاسته میشد و ناوهای هواپیمابر می توانستند کماکان جنگنده هایی با نقش تهاجمی حمل کنند.
.
.
شوروی تا پایان جنگ سرد نیز نتوانست این محاصره سیاسی را بشکند. جالب اینجاست که شوروی به صورت متعارف قادر نبود محاصره دریایی غرب را بشکند و حتما میبایست متوسل به سلاح اتمی میشد. در حالی که ناوگان دریایی (متعارف - غیر اتمی) غرب برای محاصره و مهار شوروی کاملا کافی بود.


پایان



#arteshban

#military_war_history

@arteshbannews

T-90

خبر های خوبی در مورد خرید T-90 منتشر شده که مایه امیدواری است.

تانک T-90 دومین تانک شرقیه و بهترین گزینه خرید توسط ایران.

در مورد T-72 ها هم با تعویض برجک و چند تغییر در شاسی میتوان آن ها را تا حدی به T-90 نزدیک کرد ولی به دلیل محدودیت های موجود در خود T-72 برای مثال توان استفاده از گلوله های جدید روس را نخواهند داشت.

نمونه مورد نظر ایران میتواند از T-90A تا T-90MS متغییر باشد.

#arteshban

@arteshbannews