Australian Army EC TIGER ARH
بالگرد تهاجمی-شناسایی تایگر نخست برای یک بالگرد ضد زره عالی طراحی شد ولی با پایان جنگ سرد طرح برای انجام علیات های پشتیبانی نزدیک هوایی، شناسایی و... بهینه شد.
تایگر به دلیل استفاده گسترده از کامپوزیت ها در بدنه خود بسیار سبک است و جنس بدنه به همراه طراحی بدنه از تایگر یک بالگرد نیمه پنهان کار ساخته است.
ملخ های اصلی تایگر به گونه ای طراحی شده اند که صدای جانبی کمی تولید کنند.
از ایرادات وارد بر طرح میتوان به مقاومت کمتر کامپوزیت های تایگر نسبت به فلزات در برابر آسیب های رزمی اشاره کرد، این کامپوزیت ها خطر آذرخش را برای بالگرد بیشتر میکنند.
بالک های کوچک حجم و جرم لود مهمات را در مواقع اضطراری کاهش میدهد ولی با این توجیه که نسل جدید راکت های هدایت پذیر کم کم در حال رواج پیدا کردن هستند میتوان تا حدودی از این عیب چشم پوشید مخصوصا که نمونه های ضد زره این راکت ها تا 600mm توان نفوذ در زره فولادی را دارند که برای نابودی تانک های قدیمی یا IFV ها کافیست ولی اگر بخواهیم واقع بین باشیم این عیب بسیار بزرگی است زیرا پایلون های داخلی بالک توان حمل موشک های ضد زره را دارد که اگر بخواهیم سوخت اضافی حمل کنیم باید از خیر موشک ها گذشت.
هزینه خرید به دلیل الکترونیک پیشرفته و بدنه کامپوزیت بسیار زیاد است.
تایگر در 2 گونه اصلی تولید میشود:
1-گونه نخست مخصوص آلمان است این گونه فاقد توپ جیات 30mm دماغه است و به جای آن از دوربین فروسرخ بهره میبرد، حسگر ها و نشان گذار های بالگرد بروی یک دکل روی توپی روتور اصلی حمل میشود که این پیکربندی امکان کاوش کار زار را از پشت موانع به بالگرد میدهد دیگر تفاوت ها جزئی تر هستند.
نداشتن توپ دماغه یکی از ضعف های بزرگ تایگر UHT است که آن را مجبور به استفاده از پاد خارجی تیربار یا توپ میکند.
2-دومین گونه از یک توپ جیات 30mm ساخت فرانسه با خشاب 450 تیری بهره میبرد و سامانه های کاوش و نشان گذار بالای کابین و زیر روتور مانند نگاره حمل میشوند.
این گونه خود به 3 گونه ARH برای ارتش استرالیا، HAD برای ارتش اسپانیا و HAP برای ارتش فرانسه تقسیم میشود.
موشک های ضد زره اصلی آن عبارت اند از موشک آمریکایی AGM-114، موشک اروپایی HOT 3, موشک اسرائیلی Spike-ER و موشک آلمانی PARS 3LR.
#arteshban
@arteshbannews
بالگرد تهاجمی-شناسایی تایگر نخست برای یک بالگرد ضد زره عالی طراحی شد ولی با پایان جنگ سرد طرح برای انجام علیات های پشتیبانی نزدیک هوایی، شناسایی و... بهینه شد.
تایگر به دلیل استفاده گسترده از کامپوزیت ها در بدنه خود بسیار سبک است و جنس بدنه به همراه طراحی بدنه از تایگر یک بالگرد نیمه پنهان کار ساخته است.
ملخ های اصلی تایگر به گونه ای طراحی شده اند که صدای جانبی کمی تولید کنند.
از ایرادات وارد بر طرح میتوان به مقاومت کمتر کامپوزیت های تایگر نسبت به فلزات در برابر آسیب های رزمی اشاره کرد، این کامپوزیت ها خطر آذرخش را برای بالگرد بیشتر میکنند.
بالک های کوچک حجم و جرم لود مهمات را در مواقع اضطراری کاهش میدهد ولی با این توجیه که نسل جدید راکت های هدایت پذیر کم کم در حال رواج پیدا کردن هستند میتوان تا حدودی از این عیب چشم پوشید مخصوصا که نمونه های ضد زره این راکت ها تا 600mm توان نفوذ در زره فولادی را دارند که برای نابودی تانک های قدیمی یا IFV ها کافیست ولی اگر بخواهیم واقع بین باشیم این عیب بسیار بزرگی است زیرا پایلون های داخلی بالک توان حمل موشک های ضد زره را دارد که اگر بخواهیم سوخت اضافی حمل کنیم باید از خیر موشک ها گذشت.
هزینه خرید به دلیل الکترونیک پیشرفته و بدنه کامپوزیت بسیار زیاد است.
تایگر در 2 گونه اصلی تولید میشود:
1-گونه نخست مخصوص آلمان است این گونه فاقد توپ جیات 30mm دماغه است و به جای آن از دوربین فروسرخ بهره میبرد، حسگر ها و نشان گذار های بالگرد بروی یک دکل روی توپی روتور اصلی حمل میشود که این پیکربندی امکان کاوش کار زار را از پشت موانع به بالگرد میدهد دیگر تفاوت ها جزئی تر هستند.
نداشتن توپ دماغه یکی از ضعف های بزرگ تایگر UHT است که آن را مجبور به استفاده از پاد خارجی تیربار یا توپ میکند.
2-دومین گونه از یک توپ جیات 30mm ساخت فرانسه با خشاب 450 تیری بهره میبرد و سامانه های کاوش و نشان گذار بالای کابین و زیر روتور مانند نگاره حمل میشوند.
این گونه خود به 3 گونه ARH برای ارتش استرالیا، HAD برای ارتش اسپانیا و HAP برای ارتش فرانسه تقسیم میشود.
موشک های ضد زره اصلی آن عبارت اند از موشک آمریکایی AGM-114، موشک اروپایی HOT 3, موشک اسرائیلی Spike-ER و موشک آلمانی PARS 3LR.
#arteshban
@arteshbannews
👍1
Skovalian air force S-300 PMU
.
.
اس سیصد در حال حاضر یکی از بهترین و کامل ترین سامانه های پدآفند هوایی در جهان به شمار میرود. هرچند این سامانه تاکنون هرگز در میدان نبرد واقعی بکار گرفته نشده و هرگز تاکنون موشکی به سمت دشمن در میدان نبرد واقعی شلیک نکرده است ، اما با این حال باز هم بر اساس اطلاعات ادعا شده از سوی کارخانه سازنده میتوان تا حدود زیادی آنرا سامانه ای قابل اعتماد دانست.
.
.
اما نکته مهم درباره این سامانه اینجاست که این سامانه از ابتدا به این صورت نبوده و راه طولانی ای را طی کرده تا به سامانه امروزی رسیده است. از ابتدای عملیاتی شدن این سامانه تا کنون گزارش های زیادی از ضعف عملکرد این سامانه منتشر شده است که کارخانه سازنده را مجبور به بازبینی و اصلاح آن کرده است. دهها مورد شلیک ناموفق در جریان آزمایشات این سامانه رخ داده است که ناشی از ضعف عملکرد موتور و لانچر موشک بوده است. نقائص زیادی هم درباره سامانه هدفگیری آن گزارش شده است. هرچند اغلب این معایب امروزه برطرف شده اند ، اما باید توجه داشت که اس سیصد از ابتدا اس سیصد امروزی نبود و سامانه ای مملو از اشکال بود و به مرور زمان تبدیل به اس سیصد های امروزی شده است.
.
.
نمونه های اولیه عملیاتی اس سیصد تنها چهل و پنج کیلومتر برد داشتند و سامانه قادر بود تنها با دو هدف همزمان درگیر شود. سامانه قابلیت درگیری در ارتفاع پست بسیار ضعیفی داشت. تمام این کاستیها در مدلهای بعدی برطرف شدند و بهبود یافتند.
.
.
بد نیست بدانید برخلاف تبلیغات منفی که در رسانه های داخلی بر روی سامانه پاتریوت آمریکا و بزرگنمایی که بر روی اس سیصد روسها میشود ، تا دو دهه پاتریوت کاملا برتر از اس سیصد بود. منابع مختلف ، اس سیصدهای دهه نودی را رقیب پاتریوت عنوان کرده اند ، نه سامانه برتر از آن.
#arteshban
#military_war_history
@arteshbannews
.
.
اس سیصد در حال حاضر یکی از بهترین و کامل ترین سامانه های پدآفند هوایی در جهان به شمار میرود. هرچند این سامانه تاکنون هرگز در میدان نبرد واقعی بکار گرفته نشده و هرگز تاکنون موشکی به سمت دشمن در میدان نبرد واقعی شلیک نکرده است ، اما با این حال باز هم بر اساس اطلاعات ادعا شده از سوی کارخانه سازنده میتوان تا حدود زیادی آنرا سامانه ای قابل اعتماد دانست.
.
.
اما نکته مهم درباره این سامانه اینجاست که این سامانه از ابتدا به این صورت نبوده و راه طولانی ای را طی کرده تا به سامانه امروزی رسیده است. از ابتدای عملیاتی شدن این سامانه تا کنون گزارش های زیادی از ضعف عملکرد این سامانه منتشر شده است که کارخانه سازنده را مجبور به بازبینی و اصلاح آن کرده است. دهها مورد شلیک ناموفق در جریان آزمایشات این سامانه رخ داده است که ناشی از ضعف عملکرد موتور و لانچر موشک بوده است. نقائص زیادی هم درباره سامانه هدفگیری آن گزارش شده است. هرچند اغلب این معایب امروزه برطرف شده اند ، اما باید توجه داشت که اس سیصد از ابتدا اس سیصد امروزی نبود و سامانه ای مملو از اشکال بود و به مرور زمان تبدیل به اس سیصد های امروزی شده است.
.
.
نمونه های اولیه عملیاتی اس سیصد تنها چهل و پنج کیلومتر برد داشتند و سامانه قادر بود تنها با دو هدف همزمان درگیر شود. سامانه قابلیت درگیری در ارتفاع پست بسیار ضعیفی داشت. تمام این کاستیها در مدلهای بعدی برطرف شدند و بهبود یافتند.
.
.
بد نیست بدانید برخلاف تبلیغات منفی که در رسانه های داخلی بر روی سامانه پاتریوت آمریکا و بزرگنمایی که بر روی اس سیصد روسها میشود ، تا دو دهه پاتریوت کاملا برتر از اس سیصد بود. منابع مختلف ، اس سیصدهای دهه نودی را رقیب پاتریوت عنوان کرده اند ، نه سامانه برتر از آن.
#arteshban
#military_war_history
@arteshbannews
👍1
Su-24 M2
شركت سوخوى در سال 1999 برنامه ارتقا ناوگان Su-24 هاى سرى M نيروى هوايى ارتش روسيه را طى برنامه ى "GEFEST" به استاندار M2 معرفى كرد كه در سال 2000 ميلادى شروع اين برنامه كليد خورد و شركت سوخوى دست به ارتقا ناوگان Su-24M به استاندارد M2 زد .
طى اين برنامه فنسر هاى سرى M روسيه به تجهيزاتى چون :
- تجهيز به HUD جديد به نام Ils-31 و يا KAI-24P :
هر دو اين "Head Up Display" ها توان نشان دادن اطلاعات گسترده پروازى همچو سايت نشانه روى براى هدايت بمب هاى سقوط ازاد ، ارتفاع پروازى ، سرعت ، سايت نشانه روى توپ و تغيير نشانه ها بر اساس نياز و درخواست خلبان را دارند و حتى ميتواند نقشه هاى الكترونيكى را روى خود نشان دهد .
- تعويض سيستم هاى كنترل تسليحات و اتش
- تجهيز فنسر هاى سرى M به سيستم كنترل و هدايت تسليحات هدايت ماهواره اى SVP-24 :
سامانه SVP-24 يك سيستم كنترل هدايت تسليحات ماهواره اى است كه با برقراری ارتباط و سازگاری با سیستم های ناوبری ماهواره ای همچو گلوناس "GLONASS" ميتواند تسليحات ماهواره اى را در هر شرايط آب و هوايى با نشانه گذارى هدف هدايت دقيق كند .
اين سامانه به Su-24 توانايى استفاده از تسليحات هدايت ماهواره اى همچو ؛ KAB-500S را ميدهد كه جديدا توسط روسيه عليه مواضع داعش مورد استفاده قرار گرفته شده است .
- گسترش توانايى استفاده از طيف تسليحاتى بيشتر در Su-24 همچو حمل :
• Kh-59MK (AS-15 Kingbolt)
• KAB-500S (مورد قبل)
• Kh-31P
همچنين يكسرى ارتقاهاى اويونيكى مثل اينسترومنت هاى ديجيتال درون كابين نيز صورت گرفته شده است .
هم اكنون تمامى ناوگان Su-24M هاى روسيه به استاندارد M2 ارتقا پيدا كرده اند و توان تهاجمى بيشترى را تجربه ميكنند ، بخشى از اين ناوگان نيز در حال انهدام مواضع داعش در سوريه و كسب تجارب رزمى هستند .
@ArteshbanNews
#ارتشبان
#arteshban
شركت سوخوى در سال 1999 برنامه ارتقا ناوگان Su-24 هاى سرى M نيروى هوايى ارتش روسيه را طى برنامه ى "GEFEST" به استاندار M2 معرفى كرد كه در سال 2000 ميلادى شروع اين برنامه كليد خورد و شركت سوخوى دست به ارتقا ناوگان Su-24M به استاندارد M2 زد .
طى اين برنامه فنسر هاى سرى M روسيه به تجهيزاتى چون :
- تجهيز به HUD جديد به نام Ils-31 و يا KAI-24P :
هر دو اين "Head Up Display" ها توان نشان دادن اطلاعات گسترده پروازى همچو سايت نشانه روى براى هدايت بمب هاى سقوط ازاد ، ارتفاع پروازى ، سرعت ، سايت نشانه روى توپ و تغيير نشانه ها بر اساس نياز و درخواست خلبان را دارند و حتى ميتواند نقشه هاى الكترونيكى را روى خود نشان دهد .
- تعويض سيستم هاى كنترل تسليحات و اتش
- تجهيز فنسر هاى سرى M به سيستم كنترل و هدايت تسليحات هدايت ماهواره اى SVP-24 :
سامانه SVP-24 يك سيستم كنترل هدايت تسليحات ماهواره اى است كه با برقراری ارتباط و سازگاری با سیستم های ناوبری ماهواره ای همچو گلوناس "GLONASS" ميتواند تسليحات ماهواره اى را در هر شرايط آب و هوايى با نشانه گذارى هدف هدايت دقيق كند .
اين سامانه به Su-24 توانايى استفاده از تسليحات هدايت ماهواره اى همچو ؛ KAB-500S را ميدهد كه جديدا توسط روسيه عليه مواضع داعش مورد استفاده قرار گرفته شده است .
- گسترش توانايى استفاده از طيف تسليحاتى بيشتر در Su-24 همچو حمل :
• Kh-59MK (AS-15 Kingbolt)
• KAB-500S (مورد قبل)
• Kh-31P
همچنين يكسرى ارتقاهاى اويونيكى مثل اينسترومنت هاى ديجيتال درون كابين نيز صورت گرفته شده است .
هم اكنون تمامى ناوگان Su-24M هاى روسيه به استاندارد M2 ارتقا پيدا كرده اند و توان تهاجمى بيشترى را تجربه ميكنند ، بخشى از اين ناوگان نيز در حال انهدام مواضع داعش در سوريه و كسب تجارب رزمى هستند .
@ArteshbanNews
#ارتشبان
#arteshban
👍2
جالب است بدانید در سال نود و پنج ، یعنی چهار سال پس از فروپاشی شوروی سابق رزمایش بزرگی توسط ناتو در اروپا برگزار میشود. اسلواکی هم که به تازگی به ناتو پیوسته بود ، در این رزمایش شرکت داشت. کشورهای ناتو چندین گردان سامانه پاتریوت را نیز در این رزمایش شرکت داده بودند. بنا به در خواست ناتو ، اسلواکی یک گردان کامل اس سیصد خود را نیز آورد و در این رزمایش شرکت داد. اس سیصد های اسلواکی در آن تاریخ مدل "S-300PMU" بودند و پیشرفته ترین مدل های ساخته شده اس سیصد تا آن تاریخ بودند. هرچند ناتو در این رزمایش دریافت که اس سیصد میتواند پدآفند خطرناکی باشد ، اما با این حال زمانی که در کنار پاتریوت علیه اهداف مختلف به کار گرفته شد ، نتوانست همانند پاتریوت در مقابل اهداف هوایی موفقیت کسب کند.
.
.
همچنین در این رزمایش نمونه ضد بالستیک "S-300" نیز مورد ارزیابی قرار گرفت. در این ارزیابی اس سیصد نتوانست عملکرد و کارایی پاتریوت در جنگ خلیج فارس را کسب کند. دلیل این ضعف و عملکرد بد ، ضعف در طراحی کلاهک ، فیوز انفجاری و سیستم هدایت موشک بود. البته تمامی این معایب طی سالهای آینده برطرف شدند. اما خب چیزی که ثابت شد این بود که اگر در جنگ خلیج فارس به جای پاتریوت ، اس سیصد حضور داشت ، هرگز نمی توانست موفقیت پاتریوت را بدست آورد.
.
.
غرب با بررسی اس سیصد در سال نود و پنج به دنبال روشهای موثر مقابله با آن رفت. در سال دوهزار و پنج غرب در تمرین نظامی مشترک ناتو توانست بر اس سیصد غلبه کند. همچنین در تمرین سال دوهزار و دوازده ناتو که "S-300 PMU1" نیز حاضر بود ، توانست با حمله سنگین الکترونیکی بر آن غلبه کند.
.
.
اس سیصد سامانه کارآمدی است. اما این را باید در نظر داشت که پدآفند همیشه یک قدم عقب تر از نیروی هوایی است. ضمن اینکه غرب تاکنون دهها بار با اس سیصد تمرین کرده و راههای غلبه بر آن را می شناسد.
#military_war_history
#arteshban
@arteshbannews
.
.
همچنین در این رزمایش نمونه ضد بالستیک "S-300" نیز مورد ارزیابی قرار گرفت. در این ارزیابی اس سیصد نتوانست عملکرد و کارایی پاتریوت در جنگ خلیج فارس را کسب کند. دلیل این ضعف و عملکرد بد ، ضعف در طراحی کلاهک ، فیوز انفجاری و سیستم هدایت موشک بود. البته تمامی این معایب طی سالهای آینده برطرف شدند. اما خب چیزی که ثابت شد این بود که اگر در جنگ خلیج فارس به جای پاتریوت ، اس سیصد حضور داشت ، هرگز نمی توانست موفقیت پاتریوت را بدست آورد.
.
.
غرب با بررسی اس سیصد در سال نود و پنج به دنبال روشهای موثر مقابله با آن رفت. در سال دوهزار و پنج غرب در تمرین نظامی مشترک ناتو توانست بر اس سیصد غلبه کند. همچنین در تمرین سال دوهزار و دوازده ناتو که "S-300 PMU1" نیز حاضر بود ، توانست با حمله سنگین الکترونیکی بر آن غلبه کند.
.
.
اس سیصد سامانه کارآمدی است. اما این را باید در نظر داشت که پدآفند همیشه یک قدم عقب تر از نیروی هوایی است. ضمن اینکه غرب تاکنون دهها بار با اس سیصد تمرین کرده و راههای غلبه بر آن را می شناسد.
#military_war_history
#arteshban
@arteshbannews
👍1
IRIAF F-4D , 1st TAB , Tehran
ماجرای F-4D در ایران
#علیرضا_نبی
ایران در سال 1968-69 سفارش 32 عدد جنگنده F-4D را تسلیم ایالات متحده کرد .
تحویل فانتوم های D تا سال 1971 ادامه داشت و این 32 فروند موجب شد نیروی هوایی ایران وارد عرصه جدیدی شود .
در بین فانتوم های مدل D ، تعدادی ارتقا پیدا کردند و در اختیار ایران قرار گرفتند .
*********************************************
ارتقا های خاص ، تحت نام پروژه <بازيگر صلح> بر روی فانتوم های اعمال شد .
در سال 1357 هشت فروند از F-4D های نیروی هوایی تحت برنامه بازیگر صلح به جستوجوگر های IRST Housing به همراه RHAW پیشرفته و جدید و همچنین هدف گذار لیزری AN/AVQ-9 ملقب به Zot Box گردیدند،که به این فانتومها توانایی استفاده از بمبهای هدایت لیزری از جمله GBU-10 Paveway I را می دادند.
پس از انقلاب نیروی هوایی 20 کیت بمبهای هدایت تلویزیونی GBU-8 و GBU-9از ایالات متحده دریافت میکند ،تقریبا همهء کیتهای GBU-8 پس از جنگ باقی میمانند.. طی پروژه ای تصمیم بر ساخت بمب هدایت تلویزیونی جدید توسط نیروی هوایی تحت نام قدر گرفته میشود .
طی این پروژه بیش از 10 بمب Mk-84 بوسیلهء کیتهای هدایت اپتیکالی GBU-8 به بمبهای مجهز به موشک میشوند موتور این بمبها موتور موشک ضدهوایی هاک بود که در آن زمان هنوز تعداد زیادی از آنها باقیمانده بود .
نام این بمب GBU-67/B قدر نام داشت و از سلاح معدود فانتوم دی های ارتقا یافته باقیمانده از جنگ ایران و عراق بود .
قبل از انقلاب هشت فروند از هشت فروند خاص به همراه تعدادی دیگر از فانتوم های مدل D در پایگاه هفتم شکاری شیراز مستقر شدند .
*********************************************
اما روی 4 فروند دیگر از فانتوم های مدل D ارتقایی صورت پذیرفت که ان ها را خاص ترین فانتوم ها در ایران میدانند و معتقدند که یکی از باارزش ترین دارایی های ارتش ایران بودند
ان فانتوم ها دارای سیستم AN/ARN-92 معروف به LORAN بودند ، این فانتوم ها رجیستر استاندارد ایران را حمل نمیکردند .
مستشاران امریکایی این ارتقا را در پایگاه یکم انجام دادند ، امریکایی ها معتقد بودند دو تن از افسرانشان که از مسئولان این پروژه بودند بعد از انقلاب در ایران دستگیر شدند .
این فانتوم ها در انتهای کمر خود ، دارای انتن Towel Rail بودند . سیستم ECM این فانتوم ها از نوع AN/ALQ-87 بود .
دو فروند اخر لوران فانتوم ، مجهز به APS-107A RHAW بودند .
*********************************************
شماره دهی فانتوم های مدل D ;
پس از تحویل نخستین سری فانتوم ها که از مدل D بودند، سازمان دهی و سامان دهی فانتوم ها در پایگاه های مختلف شکاری شروع شد. فانتوم های مدل D با شماره سریال های 67-14869 - 3-601 تا 68-6919 - 3-632 مشخص شدند. تا سال 1353، فانتوم های مدل D که هنوز در خدمت بودند دوباره سریال دهی شدند. اینبار شماره سریال ها از 665-3 شروع و به 691-3 خاتمه می یافت.
گفته می شود که یک فروند فانتوم D و یک فروند فانتوم مدل E وجود دارد که هر دو دارای شماره سریال 668-3 هستند.
*********************************************
در جنگ تحمیلی ، تلفات فانتوم های D نسبت به تعدادشان به شدت بالا بود و تقریبا تلفات سنگینی دادند بنابر این به پشت خط مقدم برگردانده شدند .
بعد از منحل شدن اسکادران F-4D پایگاه شیراز ، انچه که از فانتوم های دیزل ( اصطلاح عامیانه برای F-4D )
پایگاه یکم و هفتم باقی مانده بود ، به پایگاه ضعیف چابهار فرستاده شدند و اسکادران 101 را تشکیل دادند .
طی پروژه ای که به پروژه <شهید دوران> معروف بود ، فانتوم های چابهار به همراه فانتوم های مدل E پایگاه نهم بندرعباس ارتقای الکترونیکی پیدا کردند .
بهسازی های جالبی روی فانتوم های D صورت گرفت که یکی از ان ها تعویض کنترل اتش ان بود که تقریبا جان تازه ای به فانتوم D ایران بخشید .
کهن سال ترین فانتوم های عملیاتی جهان دیزل فانتوم های ایران با تقریبا 50 سال سن هستند.
باکمال احترام و ادب؛
علیرضا نبی
#arteshban
#ارتشبان
@arteshbannews
ماجرای F-4D در ایران
#علیرضا_نبی
ایران در سال 1968-69 سفارش 32 عدد جنگنده F-4D را تسلیم ایالات متحده کرد .
تحویل فانتوم های D تا سال 1971 ادامه داشت و این 32 فروند موجب شد نیروی هوایی ایران وارد عرصه جدیدی شود .
در بین فانتوم های مدل D ، تعدادی ارتقا پیدا کردند و در اختیار ایران قرار گرفتند .
*********************************************
ارتقا های خاص ، تحت نام پروژه <بازيگر صلح> بر روی فانتوم های اعمال شد .
در سال 1357 هشت فروند از F-4D های نیروی هوایی تحت برنامه بازیگر صلح به جستوجوگر های IRST Housing به همراه RHAW پیشرفته و جدید و همچنین هدف گذار لیزری AN/AVQ-9 ملقب به Zot Box گردیدند،که به این فانتومها توانایی استفاده از بمبهای هدایت لیزری از جمله GBU-10 Paveway I را می دادند.
پس از انقلاب نیروی هوایی 20 کیت بمبهای هدایت تلویزیونی GBU-8 و GBU-9از ایالات متحده دریافت میکند ،تقریبا همهء کیتهای GBU-8 پس از جنگ باقی میمانند.. طی پروژه ای تصمیم بر ساخت بمب هدایت تلویزیونی جدید توسط نیروی هوایی تحت نام قدر گرفته میشود .
طی این پروژه بیش از 10 بمب Mk-84 بوسیلهء کیتهای هدایت اپتیکالی GBU-8 به بمبهای مجهز به موشک میشوند موتور این بمبها موتور موشک ضدهوایی هاک بود که در آن زمان هنوز تعداد زیادی از آنها باقیمانده بود .
نام این بمب GBU-67/B قدر نام داشت و از سلاح معدود فانتوم دی های ارتقا یافته باقیمانده از جنگ ایران و عراق بود .
قبل از انقلاب هشت فروند از هشت فروند خاص به همراه تعدادی دیگر از فانتوم های مدل D در پایگاه هفتم شکاری شیراز مستقر شدند .
*********************************************
اما روی 4 فروند دیگر از فانتوم های مدل D ارتقایی صورت پذیرفت که ان ها را خاص ترین فانتوم ها در ایران میدانند و معتقدند که یکی از باارزش ترین دارایی های ارتش ایران بودند
ان فانتوم ها دارای سیستم AN/ARN-92 معروف به LORAN بودند ، این فانتوم ها رجیستر استاندارد ایران را حمل نمیکردند .
مستشاران امریکایی این ارتقا را در پایگاه یکم انجام دادند ، امریکایی ها معتقد بودند دو تن از افسرانشان که از مسئولان این پروژه بودند بعد از انقلاب در ایران دستگیر شدند .
این فانتوم ها در انتهای کمر خود ، دارای انتن Towel Rail بودند . سیستم ECM این فانتوم ها از نوع AN/ALQ-87 بود .
دو فروند اخر لوران فانتوم ، مجهز به APS-107A RHAW بودند .
*********************************************
شماره دهی فانتوم های مدل D ;
پس از تحویل نخستین سری فانتوم ها که از مدل D بودند، سازمان دهی و سامان دهی فانتوم ها در پایگاه های مختلف شکاری شروع شد. فانتوم های مدل D با شماره سریال های 67-14869 - 3-601 تا 68-6919 - 3-632 مشخص شدند. تا سال 1353، فانتوم های مدل D که هنوز در خدمت بودند دوباره سریال دهی شدند. اینبار شماره سریال ها از 665-3 شروع و به 691-3 خاتمه می یافت.
گفته می شود که یک فروند فانتوم D و یک فروند فانتوم مدل E وجود دارد که هر دو دارای شماره سریال 668-3 هستند.
*********************************************
در جنگ تحمیلی ، تلفات فانتوم های D نسبت به تعدادشان به شدت بالا بود و تقریبا تلفات سنگینی دادند بنابر این به پشت خط مقدم برگردانده شدند .
بعد از منحل شدن اسکادران F-4D پایگاه شیراز ، انچه که از فانتوم های دیزل ( اصطلاح عامیانه برای F-4D )
پایگاه یکم و هفتم باقی مانده بود ، به پایگاه ضعیف چابهار فرستاده شدند و اسکادران 101 را تشکیل دادند .
طی پروژه ای که به پروژه <شهید دوران> معروف بود ، فانتوم های چابهار به همراه فانتوم های مدل E پایگاه نهم بندرعباس ارتقای الکترونیکی پیدا کردند .
بهسازی های جالبی روی فانتوم های D صورت گرفت که یکی از ان ها تعویض کنترل اتش ان بود که تقریبا جان تازه ای به فانتوم D ایران بخشید .
کهن سال ترین فانتوم های عملیاتی جهان دیزل فانتوم های ایران با تقریبا 50 سال سن هستند.
باکمال احترام و ادب؛
علیرضا نبی
#arteshban
#ارتشبان
@arteshbannews
❤1
❤1
موشك قاهر يمن منهدم شده توسط سيستم هاى دفاع هوايى پاتريوت پك ٢ عربستان (MIM-104D PAC-2GEM)
پ.ن : موشك قاهر اصلاح شده و تغيير داده شده ى موشك پدافندى سام ٢ (SA-2) براى حمله به اهداف زمينى توسط يمنى ها است .
@ArteshbanNews
#ارتشبان
#arteshban
پ.ن : موشك قاهر اصلاح شده و تغيير داده شده ى موشك پدافندى سام ٢ (SA-2) براى حمله به اهداف زمينى توسط يمنى ها است .
@ArteshbanNews
#ارتشبان
#arteshban