یک نیروی پیشمرگه در اقلیم کردستان عراق و موشک ضد تانک میلان.
.
.
.
آلمان تعداد سی لانچر و پانصد موشک ضد تانک میلان را در اختیار نیروهای پیشمرگه قرار داده است تا به وسیله آن خودروهای زرهی انتحاری تروریست های داعش را در فاصله ای ایمن از نیروهای خودی متوقف سازند.
.
.
.
البته کردهای سوریه هم تعدادی موشک میلان از ارتش سوریه در اختیار گرفته اند.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
.
.
.
آلمان تعداد سی لانچر و پانصد موشک ضد تانک میلان را در اختیار نیروهای پیشمرگه قرار داده است تا به وسیله آن خودروهای زرهی انتحاری تروریست های داعش را در فاصله ای ایمن از نیروهای خودی متوقف سازند.
.
.
.
البته کردهای سوریه هم تعدادی موشک میلان از ارتش سوریه در اختیار گرفته اند.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
Pakistan can rely on four fully equipped JF-17 Thunder squadrons following the handover of the 16th Block II JF-17 to the Pakistan Air Force (PAF), sources in Pakistand said on Tuesday 29 december. The aircraft was rolled out at the Pakistan Aeronautical Complex (PAC).
روز سه شنبه مصادف با 29 دسامبر 2015 منابع پاکستاني اعلام کردند که پاکستان چهارمين اسکادران JF-17 Thunder خود را با تحويل شانزدهمين JF-17 Block ll تکميل نموده است.
اين جنگنده ها در مجتمع هوايي پاکستان توليد شده اند.
پاکستان در سال 2007 اولين Thunder خود را تحويل گرفت.
اين جنگنده به طور مشترک با چين توسعه يافته و پاکستان توليد 58 درصد بدنه را بر عهده دارد.
اولين JF-17 توليد داخل در سال 2009 به نيروي هوايي پاکستان تحويل داده شد و تا کنون مجتمع هوايي پاکستان 66 جنگنده Thunder را توليد کرده که 50 فروند آن از نسخه اوليه Block l بوده که نسخه دندانگيري نيست.اما Block ll که توليدش از 2014 شروع شده الکترونيک و تسليحات بهتري دارد و نسبتا کارا است.
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
روز سه شنبه مصادف با 29 دسامبر 2015 منابع پاکستاني اعلام کردند که پاکستان چهارمين اسکادران JF-17 Thunder خود را با تحويل شانزدهمين JF-17 Block ll تکميل نموده است.
اين جنگنده ها در مجتمع هوايي پاکستان توليد شده اند.
پاکستان در سال 2007 اولين Thunder خود را تحويل گرفت.
اين جنگنده به طور مشترک با چين توسعه يافته و پاکستان توليد 58 درصد بدنه را بر عهده دارد.
اولين JF-17 توليد داخل در سال 2009 به نيروي هوايي پاکستان تحويل داده شد و تا کنون مجتمع هوايي پاکستان 66 جنگنده Thunder را توليد کرده که 50 فروند آن از نسخه اوليه Block l بوده که نسخه دندانگيري نيست.اما Block ll که توليدش از 2014 شروع شده الکترونيک و تسليحات بهتري دارد و نسبتا کارا است.
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
در زمان شوروی سابق استراتژی دریایی این کشور به این گونه بود که بمب افکن های بزرگ توپولف شانزده و بیست و دو تعداد زیادی موشک ضد کشتی سنگین را به سمت ناوگان غرب شلیک کنند. بر اساس همین استراتژی بود که موشک های ضد کشتی بسیار بزرگ و سنگین و مافوق صوت در این کشور ساخته میشد. موشک هایی مثل "P-700" گرانیت ، "P-500" بازالت ، "P-270" موسکیوا و ... . این موشکها بیش از چهار تن وزن داشتند و چون تنها بر اساس استراتژی دریایی شوروی طراحی شده بودند ، هیچ مشابهی در غرب و یا حتی در چین نداشتند.
.
.
به دلیل وزن زیاد این موشک ها ، تنها بمب افکن های استراتژیک قادر به حمل و شلیک این قبیل موشک ها بودند. جنگنده های تاکتیکی شوروی قادر به حمل هیچگونه موشکی در نقش ضد کشتی نبودند. یعنی هیچ موشک ضد کشتی مخصوص حمل بر روی جنگنده های تاکتیکی در شوروی طراحی نشده بود. چرا که جنگنده های این کشور عملا قادر به نزدیک شدن به ناوگان غرب به منظور شلیک موشک ضد کشتی نبودند.
.
.
در اواخر دهه هشتاد ، شوروی موشک هوا به سطح "KH-31" با نامگذاری ناتو "AS-17" کریپتون را طراحی کرد. این موشک در اصل یک موشک هوا به زمین بود که بر اساس موشک سانبرن به منظور حملات دقیق زمینی طراحی شده بود. این موشک ششصد کیلوگرم وزن داشت و بدین ترتیب تمامی جنگنده های تاکتیکی شوروی قادر بودند که به تعداد یک یا دو تیر از این موشک را حمل کنند.
.
.
هرچند که این موشک در مدل ضد کشتی نیز طراحی شد ، اما برد کم و سرجنگی سبک آن عملا مناسب نقش ضد کشتی نبود و هیچگاه یک موشک استاندارد ضد کشتی محسوب نشد و در بازار بین المللی هیچ مشتری خارجی حاضر به خرید آن در نقش ضد کشتی نشد. در خود شوروی نیز این موشک در نقش ضد کشتی به خدمت گرفته نشد. بدین ترتیب عملا تا پایان حیات شوروی این کشور موشک ضد کشتی که از جنگنده های تاکتیکی قابل پرتاب باشند را طراحی و عملیاتی نکرد.
.
.
شاید فکر کنید که موشک "P-270" موسکیوا از این قاعده مستثنی است. اما این را باید در نظر داشت که این موشک نیز تا پایان حیات شوروی تنها بر روی بمب افکن های استراتژیک این کشور نصب و پرتاب میشد. پس از فروپاشی شوروی بود که با تغییراتی بر روی موشک و کاهش وزن آن ، بر روی "SU-33" نیز نصب شد.
.
.
اما پس از فروپاشی شوروی ، روسیه دیگر به دنبال نابود کردن اتمی ناوگان غرب نبود و بمب افکن های استراتژیک دریایی خود را بازنشست کرده بود. از سویی دیگر موشکهای ضد کشتی مثل هارپون و اگزوسه بازار جهانی موشک های ضد کشتی را قبضه کردند. روسیه دنبال موشکی بود که به وسیله آن هم جنگنده های خود را تجهیز کند و هم در بازارهای جهانی با سایر موشک ها رقابت کند.
.
.
با این طرز تفکر ، موشک "KH-35" طراحی شد. البته طراحی این موشک از زمان شوروی به منظور صادرات آغاز شده بود. موشک "KH-35" با نامگذاری ناتو "AS-20" کایاک ، یک موشک ضد کشتی در کلاس موشک های هارپون و اگزوسه است. از آنجایی که این موشک هم از نظر ظاهری و هم از نظر نقش و عملکرد شبیه موشک هارپون است ، در روسیه به آن هارپونسکی نیز گفته می شود. این موشک دارای وزن خالی پانصد و بیست کیلومتر در نسخه های هواپرتاب است. بدین ترتیب حدود دویست کیلوگرم از موشکهایی مثل هارپون و اگزوسه سبک تر است. از این رو می توان آنرا بر روی جنگنده های تاکتیکی و بالگردها نیز نصب و شلیک کرد. البته نسخه های سطح پرتاب این موشک ششصد و بیست کیلوگرم وزن دارند که به دلیل نصب یک بوستر برای رساندن موشک به ارتفاع بالا جهت روشن شدن موتور اصلی است.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
.
.
به دلیل وزن زیاد این موشک ها ، تنها بمب افکن های استراتژیک قادر به حمل و شلیک این قبیل موشک ها بودند. جنگنده های تاکتیکی شوروی قادر به حمل هیچگونه موشکی در نقش ضد کشتی نبودند. یعنی هیچ موشک ضد کشتی مخصوص حمل بر روی جنگنده های تاکتیکی در شوروی طراحی نشده بود. چرا که جنگنده های این کشور عملا قادر به نزدیک شدن به ناوگان غرب به منظور شلیک موشک ضد کشتی نبودند.
.
.
در اواخر دهه هشتاد ، شوروی موشک هوا به سطح "KH-31" با نامگذاری ناتو "AS-17" کریپتون را طراحی کرد. این موشک در اصل یک موشک هوا به زمین بود که بر اساس موشک سانبرن به منظور حملات دقیق زمینی طراحی شده بود. این موشک ششصد کیلوگرم وزن داشت و بدین ترتیب تمامی جنگنده های تاکتیکی شوروی قادر بودند که به تعداد یک یا دو تیر از این موشک را حمل کنند.
.
.
هرچند که این موشک در مدل ضد کشتی نیز طراحی شد ، اما برد کم و سرجنگی سبک آن عملا مناسب نقش ضد کشتی نبود و هیچگاه یک موشک استاندارد ضد کشتی محسوب نشد و در بازار بین المللی هیچ مشتری خارجی حاضر به خرید آن در نقش ضد کشتی نشد. در خود شوروی نیز این موشک در نقش ضد کشتی به خدمت گرفته نشد. بدین ترتیب عملا تا پایان حیات شوروی این کشور موشک ضد کشتی که از جنگنده های تاکتیکی قابل پرتاب باشند را طراحی و عملیاتی نکرد.
.
.
شاید فکر کنید که موشک "P-270" موسکیوا از این قاعده مستثنی است. اما این را باید در نظر داشت که این موشک نیز تا پایان حیات شوروی تنها بر روی بمب افکن های استراتژیک این کشور نصب و پرتاب میشد. پس از فروپاشی شوروی بود که با تغییراتی بر روی موشک و کاهش وزن آن ، بر روی "SU-33" نیز نصب شد.
.
.
اما پس از فروپاشی شوروی ، روسیه دیگر به دنبال نابود کردن اتمی ناوگان غرب نبود و بمب افکن های استراتژیک دریایی خود را بازنشست کرده بود. از سویی دیگر موشکهای ضد کشتی مثل هارپون و اگزوسه بازار جهانی موشک های ضد کشتی را قبضه کردند. روسیه دنبال موشکی بود که به وسیله آن هم جنگنده های خود را تجهیز کند و هم در بازارهای جهانی با سایر موشک ها رقابت کند.
.
.
با این طرز تفکر ، موشک "KH-35" طراحی شد. البته طراحی این موشک از زمان شوروی به منظور صادرات آغاز شده بود. موشک "KH-35" با نامگذاری ناتو "AS-20" کایاک ، یک موشک ضد کشتی در کلاس موشک های هارپون و اگزوسه است. از آنجایی که این موشک هم از نظر ظاهری و هم از نظر نقش و عملکرد شبیه موشک هارپون است ، در روسیه به آن هارپونسکی نیز گفته می شود. این موشک دارای وزن خالی پانصد و بیست کیلومتر در نسخه های هواپرتاب است. بدین ترتیب حدود دویست کیلوگرم از موشکهایی مثل هارپون و اگزوسه سبک تر است. از این رو می توان آنرا بر روی جنگنده های تاکتیکی و بالگردها نیز نصب و شلیک کرد. البته نسخه های سطح پرتاب این موشک ششصد و بیست کیلوگرم وزن دارند که به دلیل نصب یک بوستر برای رساندن موشک به ارتفاع بالا جهت روشن شدن موتور اصلی است.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
👍1
قطر این موشک چهل و دو سانتیمتر است. همچنین طول این موشک سیصد و هشتاد سانتیمتر است. سامانه هدایتی موشک مجهز به سامانه هدفگیری اینرسیایی و گلوناس و همچنین یک حسگر راداری فعال برای فاز نهایی حمله است. حسگر راداری فعال این موشک بیست کیلومتر برد دارد و همان حسگر راداری نصب شده بر روی نمونه ضد کشتی موشک کلاب است.
.
.
کایاک دارای صد و سی کیلومتر برد می باشد. این موشک قادر است هم در ارتفاع بالا و هم در ارتفاع پست به صورت سینه مال با سطح دریا پرواز کند. این موشک پس از شلیک در ارتفاع بالا پرواز میکند و در حدود سی کیلومتری از هدف ارتفاع خود را کم می کند و به حدود بیست متری سطح دریا میرسد. سپس بوسیله حسگر راداری خود اقدام به جستجو برای یافتن هدف میکند. پس از کشف هدف و قفل کردن بر روی آن ، ارتفاع خود را به سه تا چهار متری کاهش میدهد و در این ارتفاع اقدام به حمله به هدف می کند. بدین ترتیب در این ارتفاع پایین از دید افقی رادارهای ناو در امان می ماند.
.
.
موشک کایاک دارای صد و چهل و پنج کیلوگرم سرجنگی می باشد. بدین ترتیب مناسب حمله به ناوهایی با تناژ کمتر از پنج هزار تن می باشد. هر چند با شلیک تعداد بیشتر می توان به ناوهای سنگین تر نیز آسیب رساند. همچنین این موشک را می توان علیه اهداف ثابت در سواحل و خشکی ها نیز بکار برد.
.
.
تاکنون این موشک در هیچ نبردی شرکت نکرده است. اما با توجه به عملکرد مشابه موشک هارپون ، می توان کارایی بالایی برای آن متصور شد. کشورهای زیادی کاربر این موشک هستند. برخی کشورها مثل ونزوئلا هم نمونه هوا پرتاب و هم نمونه دفاع ساحلی این موشک را در خدمت گرفته اند. ویتنام از سال دوهزار و ده تولید داخلی این موشک را آغاز کرد. کره شمالی نیز در رزمایش های خود از این موشک رونمایی کرد که باعث بروز جنجال زیادی شد.
.
.
و از همه اینها مهمتر اینکه اغلب منابع ایران را نیز از کاربران این موشک ضد کشتی توانمند معرفی کرده اند.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
.
.
کایاک دارای صد و سی کیلومتر برد می باشد. این موشک قادر است هم در ارتفاع بالا و هم در ارتفاع پست به صورت سینه مال با سطح دریا پرواز کند. این موشک پس از شلیک در ارتفاع بالا پرواز میکند و در حدود سی کیلومتری از هدف ارتفاع خود را کم می کند و به حدود بیست متری سطح دریا میرسد. سپس بوسیله حسگر راداری خود اقدام به جستجو برای یافتن هدف میکند. پس از کشف هدف و قفل کردن بر روی آن ، ارتفاع خود را به سه تا چهار متری کاهش میدهد و در این ارتفاع اقدام به حمله به هدف می کند. بدین ترتیب در این ارتفاع پایین از دید افقی رادارهای ناو در امان می ماند.
.
.
موشک کایاک دارای صد و چهل و پنج کیلوگرم سرجنگی می باشد. بدین ترتیب مناسب حمله به ناوهایی با تناژ کمتر از پنج هزار تن می باشد. هر چند با شلیک تعداد بیشتر می توان به ناوهای سنگین تر نیز آسیب رساند. همچنین این موشک را می توان علیه اهداف ثابت در سواحل و خشکی ها نیز بکار برد.
.
.
تاکنون این موشک در هیچ نبردی شرکت نکرده است. اما با توجه به عملکرد مشابه موشک هارپون ، می توان کارایی بالایی برای آن متصور شد. کشورهای زیادی کاربر این موشک هستند. برخی کشورها مثل ونزوئلا هم نمونه هوا پرتاب و هم نمونه دفاع ساحلی این موشک را در خدمت گرفته اند. ویتنام از سال دوهزار و ده تولید داخلی این موشک را آغاز کرد. کره شمالی نیز در رزمایش های خود از این موشک رونمایی کرد که باعث بروز جنجال زیادی شد.
.
.
و از همه اینها مهمتر اینکه اغلب منابع ایران را نیز از کاربران این موشک ضد کشتی توانمند معرفی کرده اند.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
👍1
هواپیمای جنگ الکترونیک گراولر
بخش اول
.
.
هواپیمای مدرن جنگ الکترونیک گراولر در حال حاضر برترین و پیشرفته ترین جنگنده مخصوص جنگ الکترونیک در جهان به شمار میرود. تصور غلطی که گاها درباره این جنگنده دیده می شود این است که این جنگنده یک سوپرهورنت است که بر روی آن تعدادی غلاف جنگ الکترونیک نصب شده است و بدین ترتیب با نصب این غلاف های اخلالگر بر روی هر جنگنده ای می توان یک گراولر ساخت. این دیدگاه کاملا اشتباه است. چون غلاف های جنگ الکترونیک این جنگنده به صورت مستقل قابل نصب و استفاده بر روی جنگنده های دیگر نیستند. ضمن اینکه گراولر مجموعه کاملی از گیرنده ها و پردازشگرها را در اختیار دارد که بر روی سایر جنگنده ها نصب نشده است. گراولر یک جنگنده اختصاصی جنگ الکترونیک است.
ماجرای گراولر به آنجایی باز می گردد که نیروی دریایی ایالات متحده تصمیم داشت جایگزینی برای هواپیماهای جنگ الکترونیک "E/A-6 Prowler" خود ، که به پایان عمر عملیاتی خود نزدیک می شدند ، بیابد. از آنجایی که سوپرهورنت جنگنده اصلی فعلی و آینده نیروی دریایی بود و در حال تولید نیز بود ، به همین دلیل به عنوان پلتفرم جنگنده جدید جنگ الکترونیک در نظر گرفته شد.
در زمینه جنگ الکترونیک همیشه اولین قدم دریافت سیگنالها و امواج راداری دشمن است. جنگنده های جنگ الکترونیک ایالات متحده تا پیش از گراولر ، جنگنده های "E/A-111 Raven" و "E/A-6 Prowler" بودند. در هر دوی این جنگنده ها سامانه دریافت کننده امواج راداری و سیگنالهای دشمن بر روی سکان عمودی جنگنده نصب شده بود. اما در سوپرهورنت این امکان وجود نداشت. چون سکان عمودی سوپرهورنت استحکام لازم برای نگهداری سامانه را نداشت. به همین دلیل در گراولر این سامانه بر روی نوک بالهای جنگنده نصب شد.
سامانه دریافت کننده امواج راداری و سیگنالهای دشمن ، مدل "AN/ALQ-218 (V)2" به تعداد دو دستگاه در دو نوک بالهای گراولر نصب شده است. این سامانه قادر است انواع امواج راداری و سیگنالها و حتی سیگنالهای صوتی دشمن را دریافت و طبقه بندی کند و تحویل کامپیوترهای پردازنده گراولر بدهد. این سامانه دارای چندین آنتن گیرنده است که در قسمت های مختلف گراولر نصب میشوند و این جنگنده را قادر می سازند تا از زوایای مختلف اقدام به دریافت سیگنال ها و امواج راداری دشمن کند.
گراولر علاوه بر کامپیوتر مرکزی پرواز خود جنگنده ، به دو کامپیوتر مجزا ویژه کنترل و تجزیه و تحلیل امواج راداری دشمن و همچنین تجهیزات جنگ الکترونیک جنگنده مجهز شده است. سیگنالهای دریافتی توسط سامانه "AN/ALQ-218 (V)2" توسط کامپیوترها تجزیه و تحلیل و بررسی میشوند و اقدام متقابل علیه آنها صورت می گیرد.
از آنجایی که گراولر یک جنگنده جنگ الکترونیک است و همیشه توسط جنگنده های دیگر پشتیبانی میشود و هیچگاه وارد رزم هوایی با دیگر جنگنده ها نمی شود ، نیازی نیز به توپ دماغه ندارد. به همین دلیل در گراولر توپ "M-61" ولکان حذف شد و به جای آن سامانه اخلالگر "AN/ALQ-227" نصب شد. این سامانه ویژه اخلال در شبکه های ارتباطی و قطع ارتباط واحدهای مختلف زمینی و هوابرد در نظر گرفته شده است.
اما اصلی ترین بخش گراولر ، پاد های جنگ الکترونیک "AN/ALQ-99" می باشند. این پاد ها با قابلیت ایجاد اخلال بسیار شدید بر روی امواج رادارهای دشمن ، به تعداد سه تا پنج دستگاه بر روی پایلون های نصب سلاح گراولر قابل نصب می باشد. از آنجایی که این پاد ها قدرت اخلال بسیار سنگینی دارند ، به همان اندازه نیز انرژی زیادی مصرف می کنند. بدین ترتیب نیروی الکتریسیته خود جنگنده برای تامین نیروی این اخلالگرها کافی نیست. به همین دلیل در قسمت نوک هر پاد یک پروانه توربینی تعبیه شده است که یک ژنراتور تولید الکتریسیته را در داخل پادها به گردش در می آورد و این ژنراتور نیروی الکتریسیته مورد نیاز هر پاد را تامین می کند.
رادار "AN/APG-79" که در دماغه جنگنده نصب شده است ، یک رادار آرایه فازی فعال "AESA" است که یک رادار چند حالته است. این رادار مجهز به یک گیرنده چهار کاناله می باشد که قادر است در یک پهنای باند وسیع اقدام به دریافت حجم عظیمی از امواج راداری دشمن نماید که در عملیات های جنگ الکترونیک بسیار مفید و کارآمد است. بدین ترتیب گراولر میتواند حجم بسیار سنگینی از سیگنالها و امواج راداری دشمن را دریافت کرده و توسط کامپیوترهای خود مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد. ضمن اینکه گراولر از این قابلیت خود می تواند در عملیات های جاسوسی الکترونیکی و شنود سیگنال های دشمن به خوبی استفاده کند.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
بخش اول
.
.
هواپیمای مدرن جنگ الکترونیک گراولر در حال حاضر برترین و پیشرفته ترین جنگنده مخصوص جنگ الکترونیک در جهان به شمار میرود. تصور غلطی که گاها درباره این جنگنده دیده می شود این است که این جنگنده یک سوپرهورنت است که بر روی آن تعدادی غلاف جنگ الکترونیک نصب شده است و بدین ترتیب با نصب این غلاف های اخلالگر بر روی هر جنگنده ای می توان یک گراولر ساخت. این دیدگاه کاملا اشتباه است. چون غلاف های جنگ الکترونیک این جنگنده به صورت مستقل قابل نصب و استفاده بر روی جنگنده های دیگر نیستند. ضمن اینکه گراولر مجموعه کاملی از گیرنده ها و پردازشگرها را در اختیار دارد که بر روی سایر جنگنده ها نصب نشده است. گراولر یک جنگنده اختصاصی جنگ الکترونیک است.
ماجرای گراولر به آنجایی باز می گردد که نیروی دریایی ایالات متحده تصمیم داشت جایگزینی برای هواپیماهای جنگ الکترونیک "E/A-6 Prowler" خود ، که به پایان عمر عملیاتی خود نزدیک می شدند ، بیابد. از آنجایی که سوپرهورنت جنگنده اصلی فعلی و آینده نیروی دریایی بود و در حال تولید نیز بود ، به همین دلیل به عنوان پلتفرم جنگنده جدید جنگ الکترونیک در نظر گرفته شد.
در زمینه جنگ الکترونیک همیشه اولین قدم دریافت سیگنالها و امواج راداری دشمن است. جنگنده های جنگ الکترونیک ایالات متحده تا پیش از گراولر ، جنگنده های "E/A-111 Raven" و "E/A-6 Prowler" بودند. در هر دوی این جنگنده ها سامانه دریافت کننده امواج راداری و سیگنالهای دشمن بر روی سکان عمودی جنگنده نصب شده بود. اما در سوپرهورنت این امکان وجود نداشت. چون سکان عمودی سوپرهورنت استحکام لازم برای نگهداری سامانه را نداشت. به همین دلیل در گراولر این سامانه بر روی نوک بالهای جنگنده نصب شد.
سامانه دریافت کننده امواج راداری و سیگنالهای دشمن ، مدل "AN/ALQ-218 (V)2" به تعداد دو دستگاه در دو نوک بالهای گراولر نصب شده است. این سامانه قادر است انواع امواج راداری و سیگنالها و حتی سیگنالهای صوتی دشمن را دریافت و طبقه بندی کند و تحویل کامپیوترهای پردازنده گراولر بدهد. این سامانه دارای چندین آنتن گیرنده است که در قسمت های مختلف گراولر نصب میشوند و این جنگنده را قادر می سازند تا از زوایای مختلف اقدام به دریافت سیگنال ها و امواج راداری دشمن کند.
گراولر علاوه بر کامپیوتر مرکزی پرواز خود جنگنده ، به دو کامپیوتر مجزا ویژه کنترل و تجزیه و تحلیل امواج راداری دشمن و همچنین تجهیزات جنگ الکترونیک جنگنده مجهز شده است. سیگنالهای دریافتی توسط سامانه "AN/ALQ-218 (V)2" توسط کامپیوترها تجزیه و تحلیل و بررسی میشوند و اقدام متقابل علیه آنها صورت می گیرد.
از آنجایی که گراولر یک جنگنده جنگ الکترونیک است و همیشه توسط جنگنده های دیگر پشتیبانی میشود و هیچگاه وارد رزم هوایی با دیگر جنگنده ها نمی شود ، نیازی نیز به توپ دماغه ندارد. به همین دلیل در گراولر توپ "M-61" ولکان حذف شد و به جای آن سامانه اخلالگر "AN/ALQ-227" نصب شد. این سامانه ویژه اخلال در شبکه های ارتباطی و قطع ارتباط واحدهای مختلف زمینی و هوابرد در نظر گرفته شده است.
اما اصلی ترین بخش گراولر ، پاد های جنگ الکترونیک "AN/ALQ-99" می باشند. این پاد ها با قابلیت ایجاد اخلال بسیار شدید بر روی امواج رادارهای دشمن ، به تعداد سه تا پنج دستگاه بر روی پایلون های نصب سلاح گراولر قابل نصب می باشد. از آنجایی که این پاد ها قدرت اخلال بسیار سنگینی دارند ، به همان اندازه نیز انرژی زیادی مصرف می کنند. بدین ترتیب نیروی الکتریسیته خود جنگنده برای تامین نیروی این اخلالگرها کافی نیست. به همین دلیل در قسمت نوک هر پاد یک پروانه توربینی تعبیه شده است که یک ژنراتور تولید الکتریسیته را در داخل پادها به گردش در می آورد و این ژنراتور نیروی الکتریسیته مورد نیاز هر پاد را تامین می کند.
رادار "AN/APG-79" که در دماغه جنگنده نصب شده است ، یک رادار آرایه فازی فعال "AESA" است که یک رادار چند حالته است. این رادار مجهز به یک گیرنده چهار کاناله می باشد که قادر است در یک پهنای باند وسیع اقدام به دریافت حجم عظیمی از امواج راداری دشمن نماید که در عملیات های جنگ الکترونیک بسیار مفید و کارآمد است. بدین ترتیب گراولر میتواند حجم بسیار سنگینی از سیگنالها و امواج راداری دشمن را دریافت کرده و توسط کامپیوترهای خود مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد. ضمن اینکه گراولر از این قابلیت خود می تواند در عملیات های جاسوسی الکترونیکی و شنود سیگنال های دشمن به خوبی استفاده کند.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
👍1
هواپیمای جنگ الکترونیک گراولر
بخش دوم
با زیر مجموعه های الکترونیکی گراولر آشنا شدید. طرز عمل گراولر به این صورت است که سیگنالها و امواج راداری دشمن که از رادارهای زمینی و پدآفندی و یا رادار جنگنده های دشمن منتشر میشوند ، توسط گیرنده های رادار اصلی گراولر و همچنین گیرنده های "AN/ALQ-218" دریافت میشود و توسط کامپیوترهای جنگنده تجزیه و تحلیل و طبقه بندی میشود و اطلاعات آن رادارها مشخص میشود. سپس با اطلاعات بدست آمده از رادارهای دشمن ، پاد های ایجاد اخلال "AN/ALQ-99" اقدام به ایجاد مناسب ترین نوع اخلال بر روی رادارهای دشمن و یا امواج راداری دشمن می کنند.
پاد ایجاد اخلال "AN/ALQ-99" یک اخلالگر بسیار قدرتمند است که برخلاف اخلالگرهایی که بر روی جنگنده ها نصب میشود ، قابلیت ایجاد اخلال بر روی تمامی باندهای هشت گانه راداری را دارا می باشند و قادر به ایجاد اخلال بر روی هر نوع موج راداری با هر نوع باند و طول موجی می باشند.
این پاد در دهه هفتاد طراحی شد و همزمان با آغاز به کار هواپیمای اخلالگر پراولر بر روی آن عملیاتی شد. اما علی رغم قدمت زیاد این پاد ، به طور مرتب عملیات بهینه سازی و به روزرسانی بر روی آن انجام شده است. با هر پیشرفت شوروی در زمینه رادار و پدآفند ، این پاد نیز به روز شده است تا بتواند به بهترین شکل ممکن با رادارها و پدآفند شرق مقابله کند. این پاد امروزه برای مقابله با قویترین سامانه های راداری و پدآفندی (مثل اس چهارصد) بهینه شده است. هر گراولر می تواند سه الی پنج دستگاه از این پاد اخلالگر را با خود حمل کند.
پاد ایجاد اخلال و جنگ الکترونیک "AN/ALQ-99" در درون بدنه خود مجهز به سامانه های ایجاد اخلال و چند آنتن فرستنده اخلال بسیار قدرتمند می باشد که در چند حالت قادر است با رادار ها و پدآفندهای دشمن مقابله کند. حالت اول "Standoff-jammer" یا اخلالگر دور ایستا است. در این حالت گراولر خود در فاصله ای بسیار دورتر از رادارها و سیستم های پدآفندی دشمن مستقر می شود و با ایجاد اخلال سنگین در یک محدوده با زاویه مشخص ، اقدام به دور کردن و منحرف ساختن امواج راداری که از رادارهای دشمن منتشر میشوند ، از آن محدوده مشخص میکند. بدین ترتیب گراولر در یک محدوده مشخص از آسمان ، اقدام به کور کردن امواج رادارهای دشمن میکند. بدین ترتیب جنگنده های خودی می توانند در آن محدوده مشخص بدون ترس از رادارهای دشمن به پرواز خود ادامه دهند ، بدون آنکه توسط رادارهای دشمن شناسایی شوند. توجه کنید که در این روش ، گراولر صرفا بر روی امواج رادار اقدام به اخلال می کند ، نه خود منبع فرستنده رادار. به همین دلیل در این روش رادارهای دشمن هیچگاه متوجه نمی شوند که توسط جنگنده های جنگ الکترونیک دشمن ، مورد حمله واقع شده اند.
در این روش معمولا شش تا هشت جنگنده توسط یک گراولر از دید رادارهای دشمن مخفی می شوند و می توانند با خیالی آسوده به منطقه دشمن نزدیک شوند. مثلا فرض کنید در منطقه ای چندین سامانه اس چهارصد قرار گرفته اند. در این وضعیت گراولر می تواند با ایجاد پوشش جنگ الکترونیک برای هشت جنگنده ، بدون آنکه بخواهد بر روی خود رادار شناسایی و یا رهگیری اس چهارصد ایجاد اخلال کند ، جنگنده های خودی را از دید رادار و شناسایی شدن توسط آن محافظت کند. به این معنی که با منحرف کردن امواج رادار دشمن از محدوده حضور جنگنده های خودی ، باعث میشوند امواج رادار به جنگنده های خودی برخورد نکند و به تبع آن جنگنده ها شناسایی نمی شوند و از دید رادارهای دشمن مخفی می مانند. بدین ترتیب جنگنده های حمله کننده می توانند از دید رادارهای دشمن مخفی شوند و خود را به فاصله نزدیکی از رادارها و پدآفند دشمن برسانند و رادارها و یا اهداف محافظت شده را مورد حمله قرار دهند.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
بخش دوم
با زیر مجموعه های الکترونیکی گراولر آشنا شدید. طرز عمل گراولر به این صورت است که سیگنالها و امواج راداری دشمن که از رادارهای زمینی و پدآفندی و یا رادار جنگنده های دشمن منتشر میشوند ، توسط گیرنده های رادار اصلی گراولر و همچنین گیرنده های "AN/ALQ-218" دریافت میشود و توسط کامپیوترهای جنگنده تجزیه و تحلیل و طبقه بندی میشود و اطلاعات آن رادارها مشخص میشود. سپس با اطلاعات بدست آمده از رادارهای دشمن ، پاد های ایجاد اخلال "AN/ALQ-99" اقدام به ایجاد مناسب ترین نوع اخلال بر روی رادارهای دشمن و یا امواج راداری دشمن می کنند.
پاد ایجاد اخلال "AN/ALQ-99" یک اخلالگر بسیار قدرتمند است که برخلاف اخلالگرهایی که بر روی جنگنده ها نصب میشود ، قابلیت ایجاد اخلال بر روی تمامی باندهای هشت گانه راداری را دارا می باشند و قادر به ایجاد اخلال بر روی هر نوع موج راداری با هر نوع باند و طول موجی می باشند.
این پاد در دهه هفتاد طراحی شد و همزمان با آغاز به کار هواپیمای اخلالگر پراولر بر روی آن عملیاتی شد. اما علی رغم قدمت زیاد این پاد ، به طور مرتب عملیات بهینه سازی و به روزرسانی بر روی آن انجام شده است. با هر پیشرفت شوروی در زمینه رادار و پدآفند ، این پاد نیز به روز شده است تا بتواند به بهترین شکل ممکن با رادارها و پدآفند شرق مقابله کند. این پاد امروزه برای مقابله با قویترین سامانه های راداری و پدآفندی (مثل اس چهارصد) بهینه شده است. هر گراولر می تواند سه الی پنج دستگاه از این پاد اخلالگر را با خود حمل کند.
پاد ایجاد اخلال و جنگ الکترونیک "AN/ALQ-99" در درون بدنه خود مجهز به سامانه های ایجاد اخلال و چند آنتن فرستنده اخلال بسیار قدرتمند می باشد که در چند حالت قادر است با رادار ها و پدآفندهای دشمن مقابله کند. حالت اول "Standoff-jammer" یا اخلالگر دور ایستا است. در این حالت گراولر خود در فاصله ای بسیار دورتر از رادارها و سیستم های پدآفندی دشمن مستقر می شود و با ایجاد اخلال سنگین در یک محدوده با زاویه مشخص ، اقدام به دور کردن و منحرف ساختن امواج راداری که از رادارهای دشمن منتشر میشوند ، از آن محدوده مشخص میکند. بدین ترتیب گراولر در یک محدوده مشخص از آسمان ، اقدام به کور کردن امواج رادارهای دشمن میکند. بدین ترتیب جنگنده های خودی می توانند در آن محدوده مشخص بدون ترس از رادارهای دشمن به پرواز خود ادامه دهند ، بدون آنکه توسط رادارهای دشمن شناسایی شوند. توجه کنید که در این روش ، گراولر صرفا بر روی امواج رادار اقدام به اخلال می کند ، نه خود منبع فرستنده رادار. به همین دلیل در این روش رادارهای دشمن هیچگاه متوجه نمی شوند که توسط جنگنده های جنگ الکترونیک دشمن ، مورد حمله واقع شده اند.
در این روش معمولا شش تا هشت جنگنده توسط یک گراولر از دید رادارهای دشمن مخفی می شوند و می توانند با خیالی آسوده به منطقه دشمن نزدیک شوند. مثلا فرض کنید در منطقه ای چندین سامانه اس چهارصد قرار گرفته اند. در این وضعیت گراولر می تواند با ایجاد پوشش جنگ الکترونیک برای هشت جنگنده ، بدون آنکه بخواهد بر روی خود رادار شناسایی و یا رهگیری اس چهارصد ایجاد اخلال کند ، جنگنده های خودی را از دید رادار و شناسایی شدن توسط آن محافظت کند. به این معنی که با منحرف کردن امواج رادار دشمن از محدوده حضور جنگنده های خودی ، باعث میشوند امواج رادار به جنگنده های خودی برخورد نکند و به تبع آن جنگنده ها شناسایی نمی شوند و از دید رادارهای دشمن مخفی می مانند. بدین ترتیب جنگنده های حمله کننده می توانند از دید رادارهای دشمن مخفی شوند و خود را به فاصله نزدیکی از رادارها و پدآفند دشمن برسانند و رادارها و یا اهداف محافظت شده را مورد حمله قرار دهند.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
👍1
هواپیمای جنگ الکترونیک گراولر
بخش سوم
.
.
البته به دلیل قدرت بسیار زیاد رادارهای اس سیصد و اس چهارصد در عمل نمی توان جنگنده ها را به فاصله بسیار نزدیک رادار برد. این اصل را در نظر داشته باشید که قدرت اخلال سامانه های اخلالگر هر چقدر که از منبع اخلال دورتر شویم کاهش می یابد. حالت بالعکس این موضوع نیز صادق است. امواج راداری هرچقدر از رادار فاصله بیشتری داشته باشند ، قدرت امواج رادارشان کاهش می یابد. به عنوان مثال امواج رادار اس چهارصد را در فاصله سیصد کیلومتری آسانتر از فاصله دویست کیلومتری می توان مختل کرد.
همانطور که گفتیم هر گراولر می تواند در عمل شش تا هشت جنگنده را پشتیبانی الکترونیکی کند. اما در مواجهه با رادارهای با قدرت بالاتر میتوان از تعداد بالاتری گراولر جهت پشتیبانی جنگ الکترونیک استفاده کرد. مثلا چهار گراولر در یک زمان اقدام به پشتیبانی هشت جنگنده کنند. همچنین می توان به منظور افزایش عمق نفوذ به مناطق حفاظت شده ، خود جنگنده های پشتیبانی جنگ الکترونیک را نیز توسط تعدادی دیگر جنگنده گراولر پوشش داد و مخفی نمود. به عنوان مثال دو فروند گراولر اقدام به مخفی کردن چهار فروند گراولر در فاصله صد و پنجاه کیلومتری عمق خاک دشمن کنند و این چهار فروند گراولر نیز اقدام به مخفی کردن و پوشش جنگ الکترونیک از هشت جنگنده هجومی کنند. بدین ترتیب جنگنده گراولر قادر خواهد بود عمق بیشتری در محدوده حفاظت شده را مورد پوشش قرار دهد.
نوع دوم جنگ الکترونیک گراولر ، تهاجم مستقیم است. در این متد جنگنده با تهاجم مستقیم الکترونیکی به منبع ارسال کننده رادارهای دشمن ، آنها را از کار می اندازد. بدین ترتیب راه برای حمله سایر جنگنده های مهاجم نیز باز می شود.
گراولر نه تنها رادارها و پدآفندهای زمینی ، بلکه قادر است علیه رادارهای هوابرد و رادار جنگنده ها نیز جنگ الکترونیک انجام دهد. بدین ترتیب می تواند در نبردهای هوایی با پشتیبانی جنگ الکترونیک ، از جنگنده های خودی پشتیبانی به عمل آورد. مثلا برد رادار جنگنده "SU-35" سوپرفلانکر معادل چهارصد کیلومتر اعلام شده است. گراولر قادر است جنگنده های خودی را از دید رادار سوپرفلانکر مخفی نگاه دارد و کاری کند که رادار سوپر فلانکر جنگنده های خودی را از فاصله کمتر از صد و پنجاه کیلومتری کشف کند. و یا با حمله مستقیم به رادار آن باعث از کار افتادن آن در میدان نبرد شود. همچنین گراولر قادر است موشک های هدایت راداری دشمن که به سمت جنگنده های خودی شلیک میشوند را نیز مختل کرده و از کار بیاندازد.
گراولر قادر به شنود مکالمات صوتی واحدهای مختلف زمینی یا هوایی نیز می باشد و این توانایی را دارد که علاوه بر شنود ، این ارتباط صوتی را نیز مختل کند. همچنین گراولر مجهز به سامانه اخلالگر "AN/ALQ-227" نیز می باشد. این اخلالگر ویژه حمله به تاسیسات شبکه ای و ارتباطی و مخابراتی دشمن است. اما از همه اینها مهمتر این است که کامپیوتر مرکزی سیستم اخلال گراولر مجهز به برنامه مخرب "SUTER" می باشد. همانطور که در مبحث سرکوب پدآفند هوایی نیز بدان اشاره شد ، تکنولوژی "SUTER" شامل یک برنامه کامپیوتری است که ویژه حمله سایبری به شبکه راداری دشمن و یا شبکه های ارتباطی ، مخابراتی و یا پدآفندی دشمن می باشد. برنامه سوتر در چند وضعیت قادر است به شبکه های پیچیده دشمن نفوذ کند. سوتر میتواند صفحه نمایشگر رادار دشمن را برای جنگنده های خودی نمایش دهد. همچنین سوتر می تواند کنترل شبکه های دشمن را در اختیار بگیرد و در نهایت این برنامه قادر است با ارسال کدهای ویروس مخرب بر روی شبکه های دشمن ، آن شبکه را به طور کامل از کار بیاندازد. این توانایی هایی که در این پاراگراف ذکر شد ، تنها مختص گراولر است و سایر جنگنده های جنگ الکترونیک مثل پراولر و راون این قابلیت ها را ندارند. همچنین هیچ سامانه اخلالگری در جهان این قابلیت را ندارد.
گراولر در بعد تاکتیکی در نبردهای زمینی نیز بسیار کارآمد است. این جنگنده قادر است ارتباطات واحد های مختلف زمینی دشمن را شنود کرده و یا به طور کلی مختل کرده و از کار بیاندازد. به عنوان مثال هواپیماهای قدیمی تر پراولر در نبردهای عراق و افغانستان حضور داشتند و با ایجاد اخلال سنگین مخابراتی ، ارتباط نیروهای کمین دشمن با بمب های کار گذاشته شده را قطع می کردند. بدین ترتیب نیروهای دشمن قادر نبودند بمب ها و تله های انفجاری کار گذاشته شده را منهدم نمایند.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
بخش سوم
.
.
البته به دلیل قدرت بسیار زیاد رادارهای اس سیصد و اس چهارصد در عمل نمی توان جنگنده ها را به فاصله بسیار نزدیک رادار برد. این اصل را در نظر داشته باشید که قدرت اخلال سامانه های اخلالگر هر چقدر که از منبع اخلال دورتر شویم کاهش می یابد. حالت بالعکس این موضوع نیز صادق است. امواج راداری هرچقدر از رادار فاصله بیشتری داشته باشند ، قدرت امواج رادارشان کاهش می یابد. به عنوان مثال امواج رادار اس چهارصد را در فاصله سیصد کیلومتری آسانتر از فاصله دویست کیلومتری می توان مختل کرد.
همانطور که گفتیم هر گراولر می تواند در عمل شش تا هشت جنگنده را پشتیبانی الکترونیکی کند. اما در مواجهه با رادارهای با قدرت بالاتر میتوان از تعداد بالاتری گراولر جهت پشتیبانی جنگ الکترونیک استفاده کرد. مثلا چهار گراولر در یک زمان اقدام به پشتیبانی هشت جنگنده کنند. همچنین می توان به منظور افزایش عمق نفوذ به مناطق حفاظت شده ، خود جنگنده های پشتیبانی جنگ الکترونیک را نیز توسط تعدادی دیگر جنگنده گراولر پوشش داد و مخفی نمود. به عنوان مثال دو فروند گراولر اقدام به مخفی کردن چهار فروند گراولر در فاصله صد و پنجاه کیلومتری عمق خاک دشمن کنند و این چهار فروند گراولر نیز اقدام به مخفی کردن و پوشش جنگ الکترونیک از هشت جنگنده هجومی کنند. بدین ترتیب جنگنده گراولر قادر خواهد بود عمق بیشتری در محدوده حفاظت شده را مورد پوشش قرار دهد.
نوع دوم جنگ الکترونیک گراولر ، تهاجم مستقیم است. در این متد جنگنده با تهاجم مستقیم الکترونیکی به منبع ارسال کننده رادارهای دشمن ، آنها را از کار می اندازد. بدین ترتیب راه برای حمله سایر جنگنده های مهاجم نیز باز می شود.
گراولر نه تنها رادارها و پدآفندهای زمینی ، بلکه قادر است علیه رادارهای هوابرد و رادار جنگنده ها نیز جنگ الکترونیک انجام دهد. بدین ترتیب می تواند در نبردهای هوایی با پشتیبانی جنگ الکترونیک ، از جنگنده های خودی پشتیبانی به عمل آورد. مثلا برد رادار جنگنده "SU-35" سوپرفلانکر معادل چهارصد کیلومتر اعلام شده است. گراولر قادر است جنگنده های خودی را از دید رادار سوپرفلانکر مخفی نگاه دارد و کاری کند که رادار سوپر فلانکر جنگنده های خودی را از فاصله کمتر از صد و پنجاه کیلومتری کشف کند. و یا با حمله مستقیم به رادار آن باعث از کار افتادن آن در میدان نبرد شود. همچنین گراولر قادر است موشک های هدایت راداری دشمن که به سمت جنگنده های خودی شلیک میشوند را نیز مختل کرده و از کار بیاندازد.
گراولر قادر به شنود مکالمات صوتی واحدهای مختلف زمینی یا هوایی نیز می باشد و این توانایی را دارد که علاوه بر شنود ، این ارتباط صوتی را نیز مختل کند. همچنین گراولر مجهز به سامانه اخلالگر "AN/ALQ-227" نیز می باشد. این اخلالگر ویژه حمله به تاسیسات شبکه ای و ارتباطی و مخابراتی دشمن است. اما از همه اینها مهمتر این است که کامپیوتر مرکزی سیستم اخلال گراولر مجهز به برنامه مخرب "SUTER" می باشد. همانطور که در مبحث سرکوب پدآفند هوایی نیز بدان اشاره شد ، تکنولوژی "SUTER" شامل یک برنامه کامپیوتری است که ویژه حمله سایبری به شبکه راداری دشمن و یا شبکه های ارتباطی ، مخابراتی و یا پدآفندی دشمن می باشد. برنامه سوتر در چند وضعیت قادر است به شبکه های پیچیده دشمن نفوذ کند. سوتر میتواند صفحه نمایشگر رادار دشمن را برای جنگنده های خودی نمایش دهد. همچنین سوتر می تواند کنترل شبکه های دشمن را در اختیار بگیرد و در نهایت این برنامه قادر است با ارسال کدهای ویروس مخرب بر روی شبکه های دشمن ، آن شبکه را به طور کامل از کار بیاندازد. این توانایی هایی که در این پاراگراف ذکر شد ، تنها مختص گراولر است و سایر جنگنده های جنگ الکترونیک مثل پراولر و راون این قابلیت ها را ندارند. همچنین هیچ سامانه اخلالگری در جهان این قابلیت را ندارد.
گراولر در بعد تاکتیکی در نبردهای زمینی نیز بسیار کارآمد است. این جنگنده قادر است ارتباطات واحد های مختلف زمینی دشمن را شنود کرده و یا به طور کلی مختل کرده و از کار بیاندازد. به عنوان مثال هواپیماهای قدیمی تر پراولر در نبردهای عراق و افغانستان حضور داشتند و با ایجاد اخلال سنگین مخابراتی ، ارتباط نیروهای کمین دشمن با بمب های کار گذاشته شده را قطع می کردند. بدین ترتیب نیروهای دشمن قادر نبودند بمب ها و تله های انفجاری کار گذاشته شده را منهدم نمایند.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
👍1
هواپیمای جنگ الکترونیک گراولر
بخش چهارم
تا سال دوهزار و بیست قرار است پاد های "AN/ALQ-99" با نسل جدیدی از پاد های اخلالگر بسیار قدرتمند با نام "NGJ" جایگزین شوند. پاد اخلالگر "NGJ" محصول کمپانی رایتئون یک پاد اخلالگر با توان اخلال بسیار بیشتر از پاد "AN/ALQ-99" می باشد و توان هجومی مستقیم بیشتری دارد. این پاد قدرتمند توانایی حمله به رادارهای پیش اخطار بزرگ را نیز دارد.
گراولر یک هواپیمای جنگ الکترونیک منحصر به فرد و پیشرفته است. کامپیوترهای پردازشگر بسیار قدرتمند آن قادر است حجم عظیمی از امواج راداری را تجزیه و تحلیل کرده و اطلاعات آنرا بدست آورد. میتوان این جنگنده را به صورت مستقیم با رادارهای دشمن درگیر کرد و یا با پشتیبانی اطلاعاتی هواپیماهایی نظیر ریوت جوینت این کار را انجام داد. این جنگنده توانمند مخصوص حمله الکترونیکی و سایبری به شبکه های راداری و پدآفندی دشمن طراحی شده است و قادر به حمله به پیچیده ترین شبکه ها و پدآفندهایی مثل اس سیصد و اس چهارصد می باشد. تاکنون صد فروند گراولر تولید شده و تحویل نیروی دریایی ایالات متحده شده است. استرالیا نیز تعداد بیست و چهار فروند از این جنگنده توانمند را سفارش داده است تا پوشش جنگ الکترونیک جنگنده های سوپرهورنت خود را تامین کند. ایالات متحده نیز به دنبال تعداد بیشتری گراولر است و در حال بررسی برای خرید تعداد بیشتری گراولر است.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
بخش چهارم
تا سال دوهزار و بیست قرار است پاد های "AN/ALQ-99" با نسل جدیدی از پاد های اخلالگر بسیار قدرتمند با نام "NGJ" جایگزین شوند. پاد اخلالگر "NGJ" محصول کمپانی رایتئون یک پاد اخلالگر با توان اخلال بسیار بیشتر از پاد "AN/ALQ-99" می باشد و توان هجومی مستقیم بیشتری دارد. این پاد قدرتمند توانایی حمله به رادارهای پیش اخطار بزرگ را نیز دارد.
گراولر یک هواپیمای جنگ الکترونیک منحصر به فرد و پیشرفته است. کامپیوترهای پردازشگر بسیار قدرتمند آن قادر است حجم عظیمی از امواج راداری را تجزیه و تحلیل کرده و اطلاعات آنرا بدست آورد. میتوان این جنگنده را به صورت مستقیم با رادارهای دشمن درگیر کرد و یا با پشتیبانی اطلاعاتی هواپیماهایی نظیر ریوت جوینت این کار را انجام داد. این جنگنده توانمند مخصوص حمله الکترونیکی و سایبری به شبکه های راداری و پدآفندی دشمن طراحی شده است و قادر به حمله به پیچیده ترین شبکه ها و پدآفندهایی مثل اس سیصد و اس چهارصد می باشد. تاکنون صد فروند گراولر تولید شده و تحویل نیروی دریایی ایالات متحده شده است. استرالیا نیز تعداد بیست و چهار فروند از این جنگنده توانمند را سفارش داده است تا پوشش جنگ الکترونیک جنگنده های سوپرهورنت خود را تامین کند. ایالات متحده نیز به دنبال تعداد بیشتری گراولر است و در حال بررسی برای خرید تعداد بیشتری گراولر است.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
👍1
Capitan Al-Shamrani & F-15C behind him , Dhahran air base
2 شکار در کمتر از یک دقیقه با F-15 !
#علیرضا_نبی
در 24 ژانویه 1991 در خلال عملیات طوفان صحرا ، هواپیمای E-3 ایالات متحده که در حال گشت زنی بود ، هشدار داد که 3 هواپیمای عراقی در حال نزدیک شدن به 2 کشتی انگلیسی هستند ، کشتی ها نیز این خبر را تایید کردند .
چندی نگذشت که خبر دادند که هواپیماها از نوع میراژ هستند و هر کدام حامل موشک اگزوست هستند ، اگزوست یعنی پایان کشتی ها !
فورا از پایگاه ظهران عربستان یک فروند جنگنده F-15C به خلبانی سروان( عاید الشمرانی ) از اسکادران 13 به پرواز در امد .
میراژ ها از شمال وارد فضای عربستان شده بودند و به سمت کشتی ها در خلیج فارس میرفتند ، الشمرانی باید خود را قبل از اینکه میراژ ها به محدوده لانچ اگزوست برسند ، ان ها را شکار میکرد .
شمرانی توانست خود را بر فراز خلیج فارس به ان ها برساند ، شمرانی اولین میراژ را با موشک کوتاه برد Aim-9 مورد هدف قرار داد ، بعد از 30 ثانیه دومین را هم با Aim-9 مورد هدف قرار داد .
میراژ سومی گریبان گیر شوک انفجار هم رزم خود شد و به اب بر خورد کرد ؛ و کشتی های انگلیسی و ستوان الشمرانی صحیح و سالم ماندند .
این شکار نه تنها رکوردی در نیروی هوایی عربستان ، بلکه در کارنامه رزمی جنگنده F-15 هم ثبت شد .
پ.ن : به اشتراک گذاشتن این مطلب تنها و تنها و تنها جنبه تاریخی دارد و به ملاحظات سیاسی ربطی ندارد .
2 شکار در کمتر از یک دقیقه با F-15 !
#علیرضا_نبی
در 24 ژانویه 1991 در خلال عملیات طوفان صحرا ، هواپیمای E-3 ایالات متحده که در حال گشت زنی بود ، هشدار داد که 3 هواپیمای عراقی در حال نزدیک شدن به 2 کشتی انگلیسی هستند ، کشتی ها نیز این خبر را تایید کردند .
چندی نگذشت که خبر دادند که هواپیماها از نوع میراژ هستند و هر کدام حامل موشک اگزوست هستند ، اگزوست یعنی پایان کشتی ها !
فورا از پایگاه ظهران عربستان یک فروند جنگنده F-15C به خلبانی سروان( عاید الشمرانی ) از اسکادران 13 به پرواز در امد .
میراژ ها از شمال وارد فضای عربستان شده بودند و به سمت کشتی ها در خلیج فارس میرفتند ، الشمرانی باید خود را قبل از اینکه میراژ ها به محدوده لانچ اگزوست برسند ، ان ها را شکار میکرد .
شمرانی توانست خود را بر فراز خلیج فارس به ان ها برساند ، شمرانی اولین میراژ را با موشک کوتاه برد Aim-9 مورد هدف قرار داد ، بعد از 30 ثانیه دومین را هم با Aim-9 مورد هدف قرار داد .
میراژ سومی گریبان گیر شوک انفجار هم رزم خود شد و به اب بر خورد کرد ؛ و کشتی های انگلیسی و ستوان الشمرانی صحیح و سالم ماندند .
این شکار نه تنها رکوردی در نیروی هوایی عربستان ، بلکه در کارنامه رزمی جنگنده F-15 هم ثبت شد .
پ.ن : به اشتراک گذاشتن این مطلب تنها و تنها و تنها جنبه تاریخی دارد و به ملاحظات سیاسی ربطی ندارد .
👍1