قسمت سوم: معرفی خانواده 737NG
بخش دوم
.
.
بعدا بوئینگ B737-900 که نسخه کشیده تر از سری 800 بود را ارائه کرد. سری 900 با وجود بدنه بزرگتر، تعداد خروجی مشابه با سری 800 دارد و توان حمل بیشتر از 190 مسافر را ندارد اما در حالت چیدمان دو کلاس، مسافر بیشتری نسبت به سری 800 حمل میکند. این مدل در عمل بعنوان رقیب ایرباس A321 بود.
مدل B737-900ER نسخه بزرگتر و برد بلند از سری 900 است و بزرگترین نسخه بوئینگ737 تاکنون به حساب میاید و به منظور جایگزینی با بوئینگ757 در خط تولید و رقابت با ایرباسA321 روانه بازار شد. این مدل توان حمل 180 تا 220 مسافر تا برد نهایی 6000 کیلومتر را داراست. تاکنون بیش از 410 فروند از این مدل تولید شده و همچنان تولید آن ادامه دارد. به تازگی خطوط هوایی دلتا قصد خرید یکصد فروند مدل 900ER جهت جایگزینی با بخشی از ناوگان قدیمی تر خود خصوصا 757 ها را دارد.
____________________________
.
.
خانواده BBJ یا Boeing Business Jet دسته خاصی از تولیدات این شرکت جهت پرواز های لوکس و VIP هستند. هواپیما هایی بر اساس مدل های 737، 747، 757، 767، 777 و 787 جهت مصارف پرواز های لوکس و VIP تولید شده است. استفاده از 737 جهت یک جت ویژه برای پرواز های VIP جدید نیست. اولین بار بوئینگ اقدام به تغییر B737-300 به نسخه بیزنس تحت نام Boeing 77-33 Jet کرد اما پروژه با پیگیری پروژه 737NG کنسل شد. مدل BBJ1 بر اساس مدل B737-700 ساخته شد با فضای کابین لوکس و البته با بالها و ارابه های فرود قوی تر که از مدل 800 وام گرفته بود و البته برد بیشتر بخاطر تانک های سوخت بزرگتر. جمعا 120 فروند BBJ1 تولید شد که ارتش آمریکا تحت نام C-40B از مشتریان آن بود. مدل BBJ2 عینا با مشخصات مشابه B737-800 است اما با کابین لوکس که جمعا 21 فروند از این مدل ساخته شد. و مدل BBJ3 نیز نسخه VIP بر اساس مدل B737-900ER میباشد که 7 فروند از آن ساخته شده است. همچنین مدل BBJ C نسخه قابل تبدیل مسافری/باری از این نمونه است که بر اساس B737-700C ساخته شده است. هواپیما های BBJ1/2/3 مشتریان زیادی دارند که اکثرا هواپیما های دولت ها و شرکت های خصوصی و بعضا افراد هستند.
____________________________
.
.
مدل B737 AEW&C که در کمپانی بوئینگ با نام B737-700IGW شناخته میشود نسخه ای بر اساس مدل 700 بعنوان هواپیمایی سبک تر از آواکس E-3 با یک دستگاه رادار آرایه فازی فعال الکترونیکی چندمنظوره ساخت نورثروپ گرومن روی بدنه ارائه شد که توان جستجو در حالت کنترل، 600 کیلومتر، در حالت رهگیری اهداف هوایی در ابعاد یک جنگنده 370 کیلومتر و در حالت شناسایی اهداف دریایی در ابعاد یک ناوچه حدود 240 کیلومتر برد دارد، رادار نصب شده توان دریافت همزمان 180 هدف و رهگیری 24 هدف را دارد. همچنین آنتن الینت برای عملیات جاسوسی و مراقبت بر روی این پرنده نصب شده است. نیروی هوایی استرالیا اولین مشتری این پرنده بود که آنرا با نام E-7 بخدمت گرفت همچنین نیرو های هوایی ترکیه و کره جنوبی از دیگر کاربران این هواپیما هستند.
____________________________
.
.
هواپیمای گشت دریایی P-8A Poseidon که در کمپانی بوئینگ تحت نام B737-800A شناخته میشود مدلی بر اساس B737-800 مجهز تجهیزات ضد سطحی، ضد زیرسطحی مانند سونار تجهیزات کاوش سطحی اپتیکی و راداری مانند رادار چندمنظوره کاوش سطحی APY-10 ساخت ریتون آمریکا و همچنین تجهیزات مراقبت و جاسوسی میباشد. P-8A توان حمل و شلیک اژدر، موشک SLAM-ER، موشک هارپون و دیگر تسلیحات مانند بمب های سقوط آزاد و تاخیری عمقی را دارد. هواپیمای P-8A در نیروی دریایی آمریکا جایگزین هواپیمای مشهور لاکهید P-3 هست. دیگر کاربر این هواپیما ارتش هند میباشد.
____________________________
.
.
پی نوشت: از بالا به پایین، C-40A گارد ملی ارتش ایالات متحده آمریکا، P-8I نیروی دریایی هند و B737 AEW&C نیروی هوایی ترکیه
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
بخش دوم
.
.
بعدا بوئینگ B737-900 که نسخه کشیده تر از سری 800 بود را ارائه کرد. سری 900 با وجود بدنه بزرگتر، تعداد خروجی مشابه با سری 800 دارد و توان حمل بیشتر از 190 مسافر را ندارد اما در حالت چیدمان دو کلاس، مسافر بیشتری نسبت به سری 800 حمل میکند. این مدل در عمل بعنوان رقیب ایرباس A321 بود.
مدل B737-900ER نسخه بزرگتر و برد بلند از سری 900 است و بزرگترین نسخه بوئینگ737 تاکنون به حساب میاید و به منظور جایگزینی با بوئینگ757 در خط تولید و رقابت با ایرباسA321 روانه بازار شد. این مدل توان حمل 180 تا 220 مسافر تا برد نهایی 6000 کیلومتر را داراست. تاکنون بیش از 410 فروند از این مدل تولید شده و همچنان تولید آن ادامه دارد. به تازگی خطوط هوایی دلتا قصد خرید یکصد فروند مدل 900ER جهت جایگزینی با بخشی از ناوگان قدیمی تر خود خصوصا 757 ها را دارد.
____________________________
.
.
خانواده BBJ یا Boeing Business Jet دسته خاصی از تولیدات این شرکت جهت پرواز های لوکس و VIP هستند. هواپیما هایی بر اساس مدل های 737، 747، 757، 767، 777 و 787 جهت مصارف پرواز های لوکس و VIP تولید شده است. استفاده از 737 جهت یک جت ویژه برای پرواز های VIP جدید نیست. اولین بار بوئینگ اقدام به تغییر B737-300 به نسخه بیزنس تحت نام Boeing 77-33 Jet کرد اما پروژه با پیگیری پروژه 737NG کنسل شد. مدل BBJ1 بر اساس مدل B737-700 ساخته شد با فضای کابین لوکس و البته با بالها و ارابه های فرود قوی تر که از مدل 800 وام گرفته بود و البته برد بیشتر بخاطر تانک های سوخت بزرگتر. جمعا 120 فروند BBJ1 تولید شد که ارتش آمریکا تحت نام C-40B از مشتریان آن بود. مدل BBJ2 عینا با مشخصات مشابه B737-800 است اما با کابین لوکس که جمعا 21 فروند از این مدل ساخته شد. و مدل BBJ3 نیز نسخه VIP بر اساس مدل B737-900ER میباشد که 7 فروند از آن ساخته شده است. همچنین مدل BBJ C نسخه قابل تبدیل مسافری/باری از این نمونه است که بر اساس B737-700C ساخته شده است. هواپیما های BBJ1/2/3 مشتریان زیادی دارند که اکثرا هواپیما های دولت ها و شرکت های خصوصی و بعضا افراد هستند.
____________________________
.
.
مدل B737 AEW&C که در کمپانی بوئینگ با نام B737-700IGW شناخته میشود نسخه ای بر اساس مدل 700 بعنوان هواپیمایی سبک تر از آواکس E-3 با یک دستگاه رادار آرایه فازی فعال الکترونیکی چندمنظوره ساخت نورثروپ گرومن روی بدنه ارائه شد که توان جستجو در حالت کنترل، 600 کیلومتر، در حالت رهگیری اهداف هوایی در ابعاد یک جنگنده 370 کیلومتر و در حالت شناسایی اهداف دریایی در ابعاد یک ناوچه حدود 240 کیلومتر برد دارد، رادار نصب شده توان دریافت همزمان 180 هدف و رهگیری 24 هدف را دارد. همچنین آنتن الینت برای عملیات جاسوسی و مراقبت بر روی این پرنده نصب شده است. نیروی هوایی استرالیا اولین مشتری این پرنده بود که آنرا با نام E-7 بخدمت گرفت همچنین نیرو های هوایی ترکیه و کره جنوبی از دیگر کاربران این هواپیما هستند.
____________________________
.
.
هواپیمای گشت دریایی P-8A Poseidon که در کمپانی بوئینگ تحت نام B737-800A شناخته میشود مدلی بر اساس B737-800 مجهز تجهیزات ضد سطحی، ضد زیرسطحی مانند سونار تجهیزات کاوش سطحی اپتیکی و راداری مانند رادار چندمنظوره کاوش سطحی APY-10 ساخت ریتون آمریکا و همچنین تجهیزات مراقبت و جاسوسی میباشد. P-8A توان حمل و شلیک اژدر، موشک SLAM-ER، موشک هارپون و دیگر تسلیحات مانند بمب های سقوط آزاد و تاخیری عمقی را دارد. هواپیمای P-8A در نیروی دریایی آمریکا جایگزین هواپیمای مشهور لاکهید P-3 هست. دیگر کاربر این هواپیما ارتش هند میباشد.
____________________________
.
.
پی نوشت: از بالا به پایین، C-40A گارد ملی ارتش ایالات متحده آمریکا، P-8I نیروی دریایی هند و B737 AEW&C نیروی هوایی ترکیه
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
👍1
تصویر کاکپیت 737NG در بالا و کابین (کلاس اقتصادی) آن در پایین
____________________________
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
____________________________
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
خرید 737
.
.
چندی است با توجه به نزدیکی برچیده شدن نظام تحریم های جهانی علیه کشورمان از جمله تحریم های بانکی و هوانوردی، صحبت از خرید هواپیما های مدرن و پیشرفته جهت بازسازی ناوگان خسته کشور است. صحبت زیادی درمورد خرید 737NG است. عزیزان باید به چند نکته توجه کرد، بوئینگ 737NG یک پرنده مدرن، ایمن و به واسطه مصرف سوخت کم و همچنین تعمیرات آسان و ارزان بسیار به صرفه است و قطعا استفاده از آن در مسیر های پر تردد داخلی و منطقه ای بسیار سودآور و مناسب خواهد بود اما باید به نکاتی نیز توجه کرد! قیمت هر فروند 737NG بسته به مدل و گزینه ها بین 90 تا بیش از 100 میلیون دلار است. عملا خرید چنین هواپیمایی با این قیمت برای اکثر ایرلاین های کشورمان مقدور نمیباشد که بخشی از این مشکل به مسئله سو مدیریت و وجود مشکلات در اقتصاد هوانوردی کشور باز میگردد. به شخصه امیدوارم با مدیریت صحیح در سطوح مختلف مدیریتی هوانوردی کشور و بهره مندی از روش هایی مانند اجاره و جذب سرمایه خصوصى و همچنین حمایت مناسب دولت از شرکت های هواپیمایی مستعد، شاهد پرواز این پرنده کارآمد بر فراز آسمان ایران باشیم.
پی نوشت: یک فروند B737-700ER متعلق به خطوط هوایی آنا ژاپن
____________________________
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
.
.
چندی است با توجه به نزدیکی برچیده شدن نظام تحریم های جهانی علیه کشورمان از جمله تحریم های بانکی و هوانوردی، صحبت از خرید هواپیما های مدرن و پیشرفته جهت بازسازی ناوگان خسته کشور است. صحبت زیادی درمورد خرید 737NG است. عزیزان باید به چند نکته توجه کرد، بوئینگ 737NG یک پرنده مدرن، ایمن و به واسطه مصرف سوخت کم و همچنین تعمیرات آسان و ارزان بسیار به صرفه است و قطعا استفاده از آن در مسیر های پر تردد داخلی و منطقه ای بسیار سودآور و مناسب خواهد بود اما باید به نکاتی نیز توجه کرد! قیمت هر فروند 737NG بسته به مدل و گزینه ها بین 90 تا بیش از 100 میلیون دلار است. عملا خرید چنین هواپیمایی با این قیمت برای اکثر ایرلاین های کشورمان مقدور نمیباشد که بخشی از این مشکل به مسئله سو مدیریت و وجود مشکلات در اقتصاد هوانوردی کشور باز میگردد. به شخصه امیدوارم با مدیریت صحیح در سطوح مختلف مدیریتی هوانوردی کشور و بهره مندی از روش هایی مانند اجاره و جذب سرمایه خصوصى و همچنین حمایت مناسب دولت از شرکت های هواپیمایی مستعد، شاهد پرواز این پرنده کارآمد بر فراز آسمان ایران باشیم.
پی نوشت: یک فروند B737-700ER متعلق به خطوط هوایی آنا ژاپن
____________________________
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
👍1
بوئینگ B737-8CX خطوط هوایی اینتر ایر که برای مدتی در اجاره شرکت هواپیمایی آسمان پرواز میکرد. این مدل نسخه ای از 737 سری 800 بدون وینگلت است.
____________________________
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
____________________________
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
Forwarded from Partisan / پارتیزان
🚫🚫🚫🚫🚫تکذیبیه خبر دروغ امضای قرارداد خرید سوخو 30 توسط ایران
اخیرا کانالی در تلگرام اقدام به پخش خبری دروغ مبنی بر امضای قرارداد خرید 100 فروند جنگنده سوخو 30 روسی توسط ایران را کرده . این کانال پس از چند دقیقه اقدام به حذف خبر خود کرد .
عزیزان لطفا از کپی کردن این خبر جعلی خودداری فرمایید . مقامات ایران فقط اعلام تمایل به خرید سوخو 30 برای سالهای پیش روکرده اند اما تا کنون هیچ درخواست رسمی داده نشده و قرار دادی امضا نشده است بین ایران و روسیه.
اخیرا کانالی در تلگرام اقدام به پخش خبری دروغ مبنی بر امضای قرارداد خرید 100 فروند جنگنده سوخو 30 روسی توسط ایران را کرده . این کانال پس از چند دقیقه اقدام به حذف خبر خود کرد .
عزیزان لطفا از کپی کردن این خبر جعلی خودداری فرمایید . مقامات ایران فقط اعلام تمایل به خرید سوخو 30 برای سالهای پیش روکرده اند اما تا کنون هیچ درخواست رسمی داده نشده و قرار دادی امضا نشده است بین ایران و روسیه.
👍1
کیانوش:
مثل همیشه میگویم تا زمانی که مقامی مربوط و رسمی در خبرگزاری رسمی خبری در این رابطه نداده یا تا زمانی که شاهد ورود جنگ افزار های جدید به ایران نبوده ایم اخبار حاشیه ای را باور نکنید.
#arteshban
@arteshbannews
مثل همیشه میگویم تا زمانی که مقامی مربوط و رسمی در خبرگزاری رسمی خبری در این رابطه نداده یا تا زمانی که شاهد ورود جنگ افزار های جدید به ایران نبوده ایم اخبار حاشیه ای را باور نکنید.
#arteshban
@arteshbannews
وقت بخیر
یک فروند B737-900 خطوط هوایی آلاسکا با رنگ آمیزی جذاب آن در بالا و یک فروند B737-900ER متعلق به خطوط هوایی لایون ایر، این شرکت اولین دریافت کننده 900ER بود.
____________________________
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
یک فروند B737-900 خطوط هوایی آلاسکا با رنگ آمیزی جذاب آن در بالا و یک فروند B737-900ER متعلق به خطوط هوایی لایون ایر، این شرکت اولین دریافت کننده 900ER بود.
____________________________
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
زیردریایی های کلاس لس آنجلس
در دهه شصت نسل جدید ناو هواپیمابر آمریکا طراحی شد. ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز. قرار بود از دهه هفتاد کار تولید تعداد زیادی از این ناوهای هواپیمابر آغاز شود. ضمن اینکه آمریکا ناوگان عظیمی از ناوهای هواپیمابر کلاس کیتی هاوک و اینترپرایز و ناوهای تهاجمی آبی خاکی و رزمناوها و ناوشکن ها را نیز در اختیار داشت که قرار بود در آینده ناوهای کلاس نیمیتز نیز به آن افزوده شود.
.
این ناوگان عظیم دریایی نیازمند ناوگان بزرگی از زیردریایی ها نیز بود تا امنیت آنرا در مقابل زیردریایی های پرتعداد شوروی تامین کند. با این پیش نیاز از نیمه دوم دهه شصت زیردریایی های کلاس لس آنجلس طراحی شدند تا بدین ترتیب ناوگانی از زیردریایی های حملات سریع تشکیل شود تا امنیت زیرسطحی ناوگان دریایی ایالات متحده حفظ شود.
.
از سال هفتاد و دو تولید زیردریایی های لس آنجلس آغاز شد. زیردریایی های کلاس لس آنجلس که با کد ششصد و هشتاد و هشت نیز شناخته می شوند ، در حال حاضر جزء برترین زیردریایی های هجومی جهان شناخته می شوند. همچنین زیردریایی های کلاس لس آنجلس پرتعدادترین زیردریایی های تولید شده از یک کلاس زیردریایی هستند. چرا که در مجموع شصت و دو فروند از زیردریایی ها به تولید رسید. زیردریایی های کلاس لس آنجلس به صورت تخصصی زیردریایی های ضد زیردریایی بودند. چرا که هدف از طراحی آنها اسکورت ناوگان دریایی ایالات متحده و مقابله با زیردریایی های شوروی بود. به همین دلیل این زیردریایی ها به خوبی برای جنگ زیر دریاها مسلح و تجهیز شده بودند و به خوبی می توانستند از پس زیردریایی های شوروی بر بیایند و آنها را از ناوگان ایالات متحده دور نگه دارند.
.
از سال هفتاد و دو تا سال هشتاد و دو به مدت ده سال تعداد سی و یک فروند زیردریایی کلاس لس آنجلس به تولید رسید. از آنجایی که هدف از طراحی این زیردریایی ها اسکورت ناوگان دریایی آمریکا بود ، به همین دلیل قابلیت تهاجمی چندانی برای این زیردریایی ها در نظر گرفته نشده بود. این سی و یک فروند زیردریایی قابلیت تهاجمی نداشتند. اما در عوض به شدت دارای قابلیت دفاعی بودند. این زیردریایی ها در قسمت دماغه خود چهار تیوب داشتند که می توانست اژدرهای هوشمند "Mk-48" ، موشک های ضد کشتی "UGM-84" هارپون و انواع مین های هوشمند را در سطح آب رها کنند. همچنین به واسطه داشتن سرعت عملکرد بالا ، سکوت عملیاتی ، الکترونیک پیشرفته ، تسلیحات موثر دفاعی و از همه مهمتر تعداد بیشتر می توانستند به خوبی ناوگان شوروی را دورتر از ناوگان ایالات متحده نگه دارند. طبق برآوردهای کارشناسان هر زیردریایی لس آنجلس عملا قادر بود به طور همزمان با دو زیردریایی کلاس ویکتور شوروی درگیر شود.
.
همانطور که گفته شد ، از آنجایی که از یک طرف هدف اولیه از تولید زیردریایی های کلاس لس آنجلس دفاع در مقابل ناوگان زیرسطحی شوروی بود و از طرفی دیگر نیز وظیفه تهاجم به ناوگان سطحی ایالات متحده سپرده شده بود ، به همین دلیل زیردریایی های کلاس لس آنجلس قابلیت تهاجمی نداشتند. تمامی سی و یک فروند زیردریایی که تا سال هشتاد و دو تولید شدند ، صرفا زیردریایی های دفاعی بودند. اما از سال هشتاد و دو از یک سو با افزایش توان ناوگان سطحی ایالات متحده در دفاع از زیرسطحی های شوروی و از سویی افزایش کارایی زیردریایی های کلاس لس آنجلس ، قابلیت تهاجمی نیز به این زیردریایی ها افزوده شد. بدین ترتیب زیر دریایی هایی که از سال هشتاد و دو به بعد ساخته شدند ، علامه بر چهار تیوب در دماغه زیردریایی ، دوازده سیلوی عمودی نیز در کمرگاه زیردریایی در اختیار داشتند. این سیلوها مخصوص شلیک موشک کروز توماهاوک بود.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
در دهه شصت نسل جدید ناو هواپیمابر آمریکا طراحی شد. ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز. قرار بود از دهه هفتاد کار تولید تعداد زیادی از این ناوهای هواپیمابر آغاز شود. ضمن اینکه آمریکا ناوگان عظیمی از ناوهای هواپیمابر کلاس کیتی هاوک و اینترپرایز و ناوهای تهاجمی آبی خاکی و رزمناوها و ناوشکن ها را نیز در اختیار داشت که قرار بود در آینده ناوهای کلاس نیمیتز نیز به آن افزوده شود.
.
این ناوگان عظیم دریایی نیازمند ناوگان بزرگی از زیردریایی ها نیز بود تا امنیت آنرا در مقابل زیردریایی های پرتعداد شوروی تامین کند. با این پیش نیاز از نیمه دوم دهه شصت زیردریایی های کلاس لس آنجلس طراحی شدند تا بدین ترتیب ناوگانی از زیردریایی های حملات سریع تشکیل شود تا امنیت زیرسطحی ناوگان دریایی ایالات متحده حفظ شود.
.
از سال هفتاد و دو تولید زیردریایی های لس آنجلس آغاز شد. زیردریایی های کلاس لس آنجلس که با کد ششصد و هشتاد و هشت نیز شناخته می شوند ، در حال حاضر جزء برترین زیردریایی های هجومی جهان شناخته می شوند. همچنین زیردریایی های کلاس لس آنجلس پرتعدادترین زیردریایی های تولید شده از یک کلاس زیردریایی هستند. چرا که در مجموع شصت و دو فروند از زیردریایی ها به تولید رسید. زیردریایی های کلاس لس آنجلس به صورت تخصصی زیردریایی های ضد زیردریایی بودند. چرا که هدف از طراحی آنها اسکورت ناوگان دریایی ایالات متحده و مقابله با زیردریایی های شوروی بود. به همین دلیل این زیردریایی ها به خوبی برای جنگ زیر دریاها مسلح و تجهیز شده بودند و به خوبی می توانستند از پس زیردریایی های شوروی بر بیایند و آنها را از ناوگان ایالات متحده دور نگه دارند.
.
از سال هفتاد و دو تا سال هشتاد و دو به مدت ده سال تعداد سی و یک فروند زیردریایی کلاس لس آنجلس به تولید رسید. از آنجایی که هدف از طراحی این زیردریایی ها اسکورت ناوگان دریایی آمریکا بود ، به همین دلیل قابلیت تهاجمی چندانی برای این زیردریایی ها در نظر گرفته نشده بود. این سی و یک فروند زیردریایی قابلیت تهاجمی نداشتند. اما در عوض به شدت دارای قابلیت دفاعی بودند. این زیردریایی ها در قسمت دماغه خود چهار تیوب داشتند که می توانست اژدرهای هوشمند "Mk-48" ، موشک های ضد کشتی "UGM-84" هارپون و انواع مین های هوشمند را در سطح آب رها کنند. همچنین به واسطه داشتن سرعت عملکرد بالا ، سکوت عملیاتی ، الکترونیک پیشرفته ، تسلیحات موثر دفاعی و از همه مهمتر تعداد بیشتر می توانستند به خوبی ناوگان شوروی را دورتر از ناوگان ایالات متحده نگه دارند. طبق برآوردهای کارشناسان هر زیردریایی لس آنجلس عملا قادر بود به طور همزمان با دو زیردریایی کلاس ویکتور شوروی درگیر شود.
.
همانطور که گفته شد ، از آنجایی که از یک طرف هدف اولیه از تولید زیردریایی های کلاس لس آنجلس دفاع در مقابل ناوگان زیرسطحی شوروی بود و از طرفی دیگر نیز وظیفه تهاجم به ناوگان سطحی ایالات متحده سپرده شده بود ، به همین دلیل زیردریایی های کلاس لس آنجلس قابلیت تهاجمی نداشتند. تمامی سی و یک فروند زیردریایی که تا سال هشتاد و دو تولید شدند ، صرفا زیردریایی های دفاعی بودند. اما از سال هشتاد و دو از یک سو با افزایش توان ناوگان سطحی ایالات متحده در دفاع از زیرسطحی های شوروی و از سویی افزایش کارایی زیردریایی های کلاس لس آنجلس ، قابلیت تهاجمی نیز به این زیردریایی ها افزوده شد. بدین ترتیب زیر دریایی هایی که از سال هشتاد و دو به بعد ساخته شدند ، علامه بر چهار تیوب در دماغه زیردریایی ، دوازده سیلوی عمودی نیز در کمرگاه زیردریایی در اختیار داشتند. این سیلوها مخصوص شلیک موشک کروز توماهاوک بود.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
👍1
زیردریایی های کلاس لس آنجلس
دو مدل از موشک توماهاوک در زیردریایی های لس آنجلس استفاده می شد. مدل "TLAM" که مدل تهاجمی خشکی بود و دارای سرجنگی اتمی یا متعارف بود (هرچند سرجنگی اتمی هیچگاه در این زیردریایی استفاده نشد) بسته به نوع دارای بردی حداکثر تا دوهزار و پانصد کیلومتر بود. زیردریایی می توانست به وسیله این موشک ها سواحل و عمق خاک دشمن را مورد حمله قرار دهد. مدل دیگر توماهاوک که در این زیردریایی ها استفاده می شد ، مدل "TASM" بود که مدل مخصوص ضد کشتی و ضد رادار توماهاوک بود. این مدل دارای چهارصد و شصت کیلوگرم سرجنگی بود و چهارصد و پنجاه کیلومتر برد داشت. بدین ترتیب زیردریایی های کلاس لس آنجلس که از سال هشتاد و دو به بعد تولید شدند علاوه بر دفاع از ناوگان دریایی ایالات متحده ، دارای توان تهاجمی سنگینی به ناوگان دریایی شوروی و سواحل و مناطق خشکی و عمق خاک این کشور نیز بودند
.
.
علاوه بر این سیلوها سیستم جامع کنترل آتش و نظارت و مدیریت میدان نبرد نیز برای این زیردریایی ها طراحی شده بود که می توانستند عملیات تهاجمی را به خوبی مدیریت کنند.
.
.
تولید زیردریایی های کلاس لس آنجلس تا سال نود و شش ادامه داشت. از سال هشتاد و دو تا نود و شش تعداد سی و یک فروند دیگر زیردریایی لس آنجلس ساخته شد که همگی دارای سیلوهای پرتاب موشک توماهاوک بودند و دارای قابلیت تهاجمی بودند. بدین ترتیب در مجموع شصت و دو فروند زیردریایی کلاس لس آنجلس ساخته شد که پرتعداد ترین زیردریایی ساخته شده از یک کلاس به شمار میروند.
.
زیردریایی های کلاس لس آنجلس تا نیمه اول دهه هشتاد از نظر قابلیت های رزمی از تمامی زیردریایی های عملیاتی شوروی برتر بودند. شوروی در این دوره زیردریایی های هجومی کلاس ویکتور یک ، ویکتور دو و ویکتور سه و همچنین زیردریایی های کلاس آلفا را در خدمت داشت که قابلیت های رزمی پایین تری نسبت به زیردریایی های لس آنجلس داشتند و بیشتر با زیردریایی های کلاس استورجن آمریکا قابل مقایسه بودند. در آغاز دهه هشتاد شوروی به منظور برتری بر زیردریایی های لس آنجلس ، شروع به طراحی زیردریایی جدید کلاس "SIERRA" کرد. اما زیردریایی سیرا در عمل بسیار گرانقیمت و پیچیده و بسیار پرخرج از آب در آمد و در عمل کارایی زیادی به نسبت هزینه اش نداشت. ضمن اینکه آغاز بکار نسل جدید زیردریایی های لس آنجلس با قابلیت تهاجمی و الکترونیک بهبود یافته ، عملا پروژه زیردریایی سیرا را با چالش جدی مواجه کرد. بدین ترتیب تنها دو فروند زیردریایی سیرا تولید شد. شوروی پروژه زیردریایی سیرا دو را کلید زد که نمونه بهبود یافته تری نسبت به سیرا بود.
.
.
اما ایالات متحده که این تحرکات شوروی را زیر نظر داشت ، اقدام به بهبود زیردریایی های لس آنجلس خود کرد. همانطور که گفتیم سی و یک فروند دومی زیردریایی های لس آنجلس دارای توان تهاجمی و قابلیت های بهبود یافته ای بودند. اما ایالات متحده که از تلاش شوروی برای پیشی گرفتن از زیردریایی های لس آنجلس خبر داشت ، بیست و سه فروند پایانی را به شدت بهینه سازی کرد. این بیست و سه فروند زیردریایی لس آنجلس با نام "688I" یا لس آنجلس بهبود یافته شناخته می شوند. این زیردریایی ها دارای الکترونیک بسیار پیشرفته و در عین حال بسیار ساکت بودند. بدین ترتیب با روی کار آمدن این زیردریایی ها ، عملا پروژه زیردریایی سیرا دو در شوروی نیز متوقف شد. تنها دو فروند زیردریایی سیرا دو ساخته شد و سومین زیردریایی هم که در حال ساخت بود ، ساختش متوقف شده و اوراق شد.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
دو مدل از موشک توماهاوک در زیردریایی های لس آنجلس استفاده می شد. مدل "TLAM" که مدل تهاجمی خشکی بود و دارای سرجنگی اتمی یا متعارف بود (هرچند سرجنگی اتمی هیچگاه در این زیردریایی استفاده نشد) بسته به نوع دارای بردی حداکثر تا دوهزار و پانصد کیلومتر بود. زیردریایی می توانست به وسیله این موشک ها سواحل و عمق خاک دشمن را مورد حمله قرار دهد. مدل دیگر توماهاوک که در این زیردریایی ها استفاده می شد ، مدل "TASM" بود که مدل مخصوص ضد کشتی و ضد رادار توماهاوک بود. این مدل دارای چهارصد و شصت کیلوگرم سرجنگی بود و چهارصد و پنجاه کیلومتر برد داشت. بدین ترتیب زیردریایی های کلاس لس آنجلس که از سال هشتاد و دو به بعد تولید شدند علاوه بر دفاع از ناوگان دریایی ایالات متحده ، دارای توان تهاجمی سنگینی به ناوگان دریایی شوروی و سواحل و مناطق خشکی و عمق خاک این کشور نیز بودند
.
.
علاوه بر این سیلوها سیستم جامع کنترل آتش و نظارت و مدیریت میدان نبرد نیز برای این زیردریایی ها طراحی شده بود که می توانستند عملیات تهاجمی را به خوبی مدیریت کنند.
.
.
تولید زیردریایی های کلاس لس آنجلس تا سال نود و شش ادامه داشت. از سال هشتاد و دو تا نود و شش تعداد سی و یک فروند دیگر زیردریایی لس آنجلس ساخته شد که همگی دارای سیلوهای پرتاب موشک توماهاوک بودند و دارای قابلیت تهاجمی بودند. بدین ترتیب در مجموع شصت و دو فروند زیردریایی کلاس لس آنجلس ساخته شد که پرتعداد ترین زیردریایی ساخته شده از یک کلاس به شمار میروند.
.
زیردریایی های کلاس لس آنجلس تا نیمه اول دهه هشتاد از نظر قابلیت های رزمی از تمامی زیردریایی های عملیاتی شوروی برتر بودند. شوروی در این دوره زیردریایی های هجومی کلاس ویکتور یک ، ویکتور دو و ویکتور سه و همچنین زیردریایی های کلاس آلفا را در خدمت داشت که قابلیت های رزمی پایین تری نسبت به زیردریایی های لس آنجلس داشتند و بیشتر با زیردریایی های کلاس استورجن آمریکا قابل مقایسه بودند. در آغاز دهه هشتاد شوروی به منظور برتری بر زیردریایی های لس آنجلس ، شروع به طراحی زیردریایی جدید کلاس "SIERRA" کرد. اما زیردریایی سیرا در عمل بسیار گرانقیمت و پیچیده و بسیار پرخرج از آب در آمد و در عمل کارایی زیادی به نسبت هزینه اش نداشت. ضمن اینکه آغاز بکار نسل جدید زیردریایی های لس آنجلس با قابلیت تهاجمی و الکترونیک بهبود یافته ، عملا پروژه زیردریایی سیرا را با چالش جدی مواجه کرد. بدین ترتیب تنها دو فروند زیردریایی سیرا تولید شد. شوروی پروژه زیردریایی سیرا دو را کلید زد که نمونه بهبود یافته تری نسبت به سیرا بود.
.
.
اما ایالات متحده که این تحرکات شوروی را زیر نظر داشت ، اقدام به بهبود زیردریایی های لس آنجلس خود کرد. همانطور که گفتیم سی و یک فروند دومی زیردریایی های لس آنجلس دارای توان تهاجمی و قابلیت های بهبود یافته ای بودند. اما ایالات متحده که از تلاش شوروی برای پیشی گرفتن از زیردریایی های لس آنجلس خبر داشت ، بیست و سه فروند پایانی را به شدت بهینه سازی کرد. این بیست و سه فروند زیردریایی لس آنجلس با نام "688I" یا لس آنجلس بهبود یافته شناخته می شوند. این زیردریایی ها دارای الکترونیک بسیار پیشرفته و در عین حال بسیار ساکت بودند. بدین ترتیب با روی کار آمدن این زیردریایی ها ، عملا پروژه زیردریایی سیرا دو در شوروی نیز متوقف شد. تنها دو فروند زیردریایی سیرا دو ساخته شد و سومین زیردریایی هم که در حال ساخت بود ، ساختش متوقف شده و اوراق شد.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
👍2