Forwarded from Partisan / پارتیزان
🚫🚫🚫🚫🚫تکذیبیه خبر دروغ امضای قرارداد خرید سوخو 30 توسط ایران
اخیرا کانالی در تلگرام اقدام به پخش خبری دروغ مبنی بر امضای قرارداد خرید 100 فروند جنگنده سوخو 30 روسی توسط ایران را کرده . این کانال پس از چند دقیقه اقدام به حذف خبر خود کرد .
عزیزان لطفا از کپی کردن این خبر جعلی خودداری فرمایید . مقامات ایران فقط اعلام تمایل به خرید سوخو 30 برای سالهای پیش روکرده اند اما تا کنون هیچ درخواست رسمی داده نشده و قرار دادی امضا نشده است بین ایران و روسیه.
اخیرا کانالی در تلگرام اقدام به پخش خبری دروغ مبنی بر امضای قرارداد خرید 100 فروند جنگنده سوخو 30 روسی توسط ایران را کرده . این کانال پس از چند دقیقه اقدام به حذف خبر خود کرد .
عزیزان لطفا از کپی کردن این خبر جعلی خودداری فرمایید . مقامات ایران فقط اعلام تمایل به خرید سوخو 30 برای سالهای پیش روکرده اند اما تا کنون هیچ درخواست رسمی داده نشده و قرار دادی امضا نشده است بین ایران و روسیه.
👍1
کیانوش:
مثل همیشه میگویم تا زمانی که مقامی مربوط و رسمی در خبرگزاری رسمی خبری در این رابطه نداده یا تا زمانی که شاهد ورود جنگ افزار های جدید به ایران نبوده ایم اخبار حاشیه ای را باور نکنید.
#arteshban
@arteshbannews
مثل همیشه میگویم تا زمانی که مقامی مربوط و رسمی در خبرگزاری رسمی خبری در این رابطه نداده یا تا زمانی که شاهد ورود جنگ افزار های جدید به ایران نبوده ایم اخبار حاشیه ای را باور نکنید.
#arteshban
@arteshbannews
وقت بخیر
یک فروند B737-900 خطوط هوایی آلاسکا با رنگ آمیزی جذاب آن در بالا و یک فروند B737-900ER متعلق به خطوط هوایی لایون ایر، این شرکت اولین دریافت کننده 900ER بود.
____________________________
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
یک فروند B737-900 خطوط هوایی آلاسکا با رنگ آمیزی جذاب آن در بالا و یک فروند B737-900ER متعلق به خطوط هوایی لایون ایر، این شرکت اولین دریافت کننده 900ER بود.
____________________________
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
زیردریایی های کلاس لس آنجلس
در دهه شصت نسل جدید ناو هواپیمابر آمریکا طراحی شد. ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز. قرار بود از دهه هفتاد کار تولید تعداد زیادی از این ناوهای هواپیمابر آغاز شود. ضمن اینکه آمریکا ناوگان عظیمی از ناوهای هواپیمابر کلاس کیتی هاوک و اینترپرایز و ناوهای تهاجمی آبی خاکی و رزمناوها و ناوشکن ها را نیز در اختیار داشت که قرار بود در آینده ناوهای کلاس نیمیتز نیز به آن افزوده شود.
.
این ناوگان عظیم دریایی نیازمند ناوگان بزرگی از زیردریایی ها نیز بود تا امنیت آنرا در مقابل زیردریایی های پرتعداد شوروی تامین کند. با این پیش نیاز از نیمه دوم دهه شصت زیردریایی های کلاس لس آنجلس طراحی شدند تا بدین ترتیب ناوگانی از زیردریایی های حملات سریع تشکیل شود تا امنیت زیرسطحی ناوگان دریایی ایالات متحده حفظ شود.
.
از سال هفتاد و دو تولید زیردریایی های لس آنجلس آغاز شد. زیردریایی های کلاس لس آنجلس که با کد ششصد و هشتاد و هشت نیز شناخته می شوند ، در حال حاضر جزء برترین زیردریایی های هجومی جهان شناخته می شوند. همچنین زیردریایی های کلاس لس آنجلس پرتعدادترین زیردریایی های تولید شده از یک کلاس زیردریایی هستند. چرا که در مجموع شصت و دو فروند از زیردریایی ها به تولید رسید. زیردریایی های کلاس لس آنجلس به صورت تخصصی زیردریایی های ضد زیردریایی بودند. چرا که هدف از طراحی آنها اسکورت ناوگان دریایی ایالات متحده و مقابله با زیردریایی های شوروی بود. به همین دلیل این زیردریایی ها به خوبی برای جنگ زیر دریاها مسلح و تجهیز شده بودند و به خوبی می توانستند از پس زیردریایی های شوروی بر بیایند و آنها را از ناوگان ایالات متحده دور نگه دارند.
.
از سال هفتاد و دو تا سال هشتاد و دو به مدت ده سال تعداد سی و یک فروند زیردریایی کلاس لس آنجلس به تولید رسید. از آنجایی که هدف از طراحی این زیردریایی ها اسکورت ناوگان دریایی آمریکا بود ، به همین دلیل قابلیت تهاجمی چندانی برای این زیردریایی ها در نظر گرفته نشده بود. این سی و یک فروند زیردریایی قابلیت تهاجمی نداشتند. اما در عوض به شدت دارای قابلیت دفاعی بودند. این زیردریایی ها در قسمت دماغه خود چهار تیوب داشتند که می توانست اژدرهای هوشمند "Mk-48" ، موشک های ضد کشتی "UGM-84" هارپون و انواع مین های هوشمند را در سطح آب رها کنند. همچنین به واسطه داشتن سرعت عملکرد بالا ، سکوت عملیاتی ، الکترونیک پیشرفته ، تسلیحات موثر دفاعی و از همه مهمتر تعداد بیشتر می توانستند به خوبی ناوگان شوروی را دورتر از ناوگان ایالات متحده نگه دارند. طبق برآوردهای کارشناسان هر زیردریایی لس آنجلس عملا قادر بود به طور همزمان با دو زیردریایی کلاس ویکتور شوروی درگیر شود.
.
همانطور که گفته شد ، از آنجایی که از یک طرف هدف اولیه از تولید زیردریایی های کلاس لس آنجلس دفاع در مقابل ناوگان زیرسطحی شوروی بود و از طرفی دیگر نیز وظیفه تهاجم به ناوگان سطحی ایالات متحده سپرده شده بود ، به همین دلیل زیردریایی های کلاس لس آنجلس قابلیت تهاجمی نداشتند. تمامی سی و یک فروند زیردریایی که تا سال هشتاد و دو تولید شدند ، صرفا زیردریایی های دفاعی بودند. اما از سال هشتاد و دو از یک سو با افزایش توان ناوگان سطحی ایالات متحده در دفاع از زیرسطحی های شوروی و از سویی افزایش کارایی زیردریایی های کلاس لس آنجلس ، قابلیت تهاجمی نیز به این زیردریایی ها افزوده شد. بدین ترتیب زیر دریایی هایی که از سال هشتاد و دو به بعد ساخته شدند ، علامه بر چهار تیوب در دماغه زیردریایی ، دوازده سیلوی عمودی نیز در کمرگاه زیردریایی در اختیار داشتند. این سیلوها مخصوص شلیک موشک کروز توماهاوک بود.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
در دهه شصت نسل جدید ناو هواپیمابر آمریکا طراحی شد. ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز. قرار بود از دهه هفتاد کار تولید تعداد زیادی از این ناوهای هواپیمابر آغاز شود. ضمن اینکه آمریکا ناوگان عظیمی از ناوهای هواپیمابر کلاس کیتی هاوک و اینترپرایز و ناوهای تهاجمی آبی خاکی و رزمناوها و ناوشکن ها را نیز در اختیار داشت که قرار بود در آینده ناوهای کلاس نیمیتز نیز به آن افزوده شود.
.
این ناوگان عظیم دریایی نیازمند ناوگان بزرگی از زیردریایی ها نیز بود تا امنیت آنرا در مقابل زیردریایی های پرتعداد شوروی تامین کند. با این پیش نیاز از نیمه دوم دهه شصت زیردریایی های کلاس لس آنجلس طراحی شدند تا بدین ترتیب ناوگانی از زیردریایی های حملات سریع تشکیل شود تا امنیت زیرسطحی ناوگان دریایی ایالات متحده حفظ شود.
.
از سال هفتاد و دو تولید زیردریایی های لس آنجلس آغاز شد. زیردریایی های کلاس لس آنجلس که با کد ششصد و هشتاد و هشت نیز شناخته می شوند ، در حال حاضر جزء برترین زیردریایی های هجومی جهان شناخته می شوند. همچنین زیردریایی های کلاس لس آنجلس پرتعدادترین زیردریایی های تولید شده از یک کلاس زیردریایی هستند. چرا که در مجموع شصت و دو فروند از زیردریایی ها به تولید رسید. زیردریایی های کلاس لس آنجلس به صورت تخصصی زیردریایی های ضد زیردریایی بودند. چرا که هدف از طراحی آنها اسکورت ناوگان دریایی ایالات متحده و مقابله با زیردریایی های شوروی بود. به همین دلیل این زیردریایی ها به خوبی برای جنگ زیر دریاها مسلح و تجهیز شده بودند و به خوبی می توانستند از پس زیردریایی های شوروی بر بیایند و آنها را از ناوگان ایالات متحده دور نگه دارند.
.
از سال هفتاد و دو تا سال هشتاد و دو به مدت ده سال تعداد سی و یک فروند زیردریایی کلاس لس آنجلس به تولید رسید. از آنجایی که هدف از طراحی این زیردریایی ها اسکورت ناوگان دریایی آمریکا بود ، به همین دلیل قابلیت تهاجمی چندانی برای این زیردریایی ها در نظر گرفته نشده بود. این سی و یک فروند زیردریایی قابلیت تهاجمی نداشتند. اما در عوض به شدت دارای قابلیت دفاعی بودند. این زیردریایی ها در قسمت دماغه خود چهار تیوب داشتند که می توانست اژدرهای هوشمند "Mk-48" ، موشک های ضد کشتی "UGM-84" هارپون و انواع مین های هوشمند را در سطح آب رها کنند. همچنین به واسطه داشتن سرعت عملکرد بالا ، سکوت عملیاتی ، الکترونیک پیشرفته ، تسلیحات موثر دفاعی و از همه مهمتر تعداد بیشتر می توانستند به خوبی ناوگان شوروی را دورتر از ناوگان ایالات متحده نگه دارند. طبق برآوردهای کارشناسان هر زیردریایی لس آنجلس عملا قادر بود به طور همزمان با دو زیردریایی کلاس ویکتور شوروی درگیر شود.
.
همانطور که گفته شد ، از آنجایی که از یک طرف هدف اولیه از تولید زیردریایی های کلاس لس آنجلس دفاع در مقابل ناوگان زیرسطحی شوروی بود و از طرفی دیگر نیز وظیفه تهاجم به ناوگان سطحی ایالات متحده سپرده شده بود ، به همین دلیل زیردریایی های کلاس لس آنجلس قابلیت تهاجمی نداشتند. تمامی سی و یک فروند زیردریایی که تا سال هشتاد و دو تولید شدند ، صرفا زیردریایی های دفاعی بودند. اما از سال هشتاد و دو از یک سو با افزایش توان ناوگان سطحی ایالات متحده در دفاع از زیرسطحی های شوروی و از سویی افزایش کارایی زیردریایی های کلاس لس آنجلس ، قابلیت تهاجمی نیز به این زیردریایی ها افزوده شد. بدین ترتیب زیر دریایی هایی که از سال هشتاد و دو به بعد ساخته شدند ، علامه بر چهار تیوب در دماغه زیردریایی ، دوازده سیلوی عمودی نیز در کمرگاه زیردریایی در اختیار داشتند. این سیلوها مخصوص شلیک موشک کروز توماهاوک بود.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
👍1
زیردریایی های کلاس لس آنجلس
دو مدل از موشک توماهاوک در زیردریایی های لس آنجلس استفاده می شد. مدل "TLAM" که مدل تهاجمی خشکی بود و دارای سرجنگی اتمی یا متعارف بود (هرچند سرجنگی اتمی هیچگاه در این زیردریایی استفاده نشد) بسته به نوع دارای بردی حداکثر تا دوهزار و پانصد کیلومتر بود. زیردریایی می توانست به وسیله این موشک ها سواحل و عمق خاک دشمن را مورد حمله قرار دهد. مدل دیگر توماهاوک که در این زیردریایی ها استفاده می شد ، مدل "TASM" بود که مدل مخصوص ضد کشتی و ضد رادار توماهاوک بود. این مدل دارای چهارصد و شصت کیلوگرم سرجنگی بود و چهارصد و پنجاه کیلومتر برد داشت. بدین ترتیب زیردریایی های کلاس لس آنجلس که از سال هشتاد و دو به بعد تولید شدند علاوه بر دفاع از ناوگان دریایی ایالات متحده ، دارای توان تهاجمی سنگینی به ناوگان دریایی شوروی و سواحل و مناطق خشکی و عمق خاک این کشور نیز بودند
.
.
علاوه بر این سیلوها سیستم جامع کنترل آتش و نظارت و مدیریت میدان نبرد نیز برای این زیردریایی ها طراحی شده بود که می توانستند عملیات تهاجمی را به خوبی مدیریت کنند.
.
.
تولید زیردریایی های کلاس لس آنجلس تا سال نود و شش ادامه داشت. از سال هشتاد و دو تا نود و شش تعداد سی و یک فروند دیگر زیردریایی لس آنجلس ساخته شد که همگی دارای سیلوهای پرتاب موشک توماهاوک بودند و دارای قابلیت تهاجمی بودند. بدین ترتیب در مجموع شصت و دو فروند زیردریایی کلاس لس آنجلس ساخته شد که پرتعداد ترین زیردریایی ساخته شده از یک کلاس به شمار میروند.
.
زیردریایی های کلاس لس آنجلس تا نیمه اول دهه هشتاد از نظر قابلیت های رزمی از تمامی زیردریایی های عملیاتی شوروی برتر بودند. شوروی در این دوره زیردریایی های هجومی کلاس ویکتور یک ، ویکتور دو و ویکتور سه و همچنین زیردریایی های کلاس آلفا را در خدمت داشت که قابلیت های رزمی پایین تری نسبت به زیردریایی های لس آنجلس داشتند و بیشتر با زیردریایی های کلاس استورجن آمریکا قابل مقایسه بودند. در آغاز دهه هشتاد شوروی به منظور برتری بر زیردریایی های لس آنجلس ، شروع به طراحی زیردریایی جدید کلاس "SIERRA" کرد. اما زیردریایی سیرا در عمل بسیار گرانقیمت و پیچیده و بسیار پرخرج از آب در آمد و در عمل کارایی زیادی به نسبت هزینه اش نداشت. ضمن اینکه آغاز بکار نسل جدید زیردریایی های لس آنجلس با قابلیت تهاجمی و الکترونیک بهبود یافته ، عملا پروژه زیردریایی سیرا را با چالش جدی مواجه کرد. بدین ترتیب تنها دو فروند زیردریایی سیرا تولید شد. شوروی پروژه زیردریایی سیرا دو را کلید زد که نمونه بهبود یافته تری نسبت به سیرا بود.
.
.
اما ایالات متحده که این تحرکات شوروی را زیر نظر داشت ، اقدام به بهبود زیردریایی های لس آنجلس خود کرد. همانطور که گفتیم سی و یک فروند دومی زیردریایی های لس آنجلس دارای توان تهاجمی و قابلیت های بهبود یافته ای بودند. اما ایالات متحده که از تلاش شوروی برای پیشی گرفتن از زیردریایی های لس آنجلس خبر داشت ، بیست و سه فروند پایانی را به شدت بهینه سازی کرد. این بیست و سه فروند زیردریایی لس آنجلس با نام "688I" یا لس آنجلس بهبود یافته شناخته می شوند. این زیردریایی ها دارای الکترونیک بسیار پیشرفته و در عین حال بسیار ساکت بودند. بدین ترتیب با روی کار آمدن این زیردریایی ها ، عملا پروژه زیردریایی سیرا دو در شوروی نیز متوقف شد. تنها دو فروند زیردریایی سیرا دو ساخته شد و سومین زیردریایی هم که در حال ساخت بود ، ساختش متوقف شده و اوراق شد.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
دو مدل از موشک توماهاوک در زیردریایی های لس آنجلس استفاده می شد. مدل "TLAM" که مدل تهاجمی خشکی بود و دارای سرجنگی اتمی یا متعارف بود (هرچند سرجنگی اتمی هیچگاه در این زیردریایی استفاده نشد) بسته به نوع دارای بردی حداکثر تا دوهزار و پانصد کیلومتر بود. زیردریایی می توانست به وسیله این موشک ها سواحل و عمق خاک دشمن را مورد حمله قرار دهد. مدل دیگر توماهاوک که در این زیردریایی ها استفاده می شد ، مدل "TASM" بود که مدل مخصوص ضد کشتی و ضد رادار توماهاوک بود. این مدل دارای چهارصد و شصت کیلوگرم سرجنگی بود و چهارصد و پنجاه کیلومتر برد داشت. بدین ترتیب زیردریایی های کلاس لس آنجلس که از سال هشتاد و دو به بعد تولید شدند علاوه بر دفاع از ناوگان دریایی ایالات متحده ، دارای توان تهاجمی سنگینی به ناوگان دریایی شوروی و سواحل و مناطق خشکی و عمق خاک این کشور نیز بودند
.
.
علاوه بر این سیلوها سیستم جامع کنترل آتش و نظارت و مدیریت میدان نبرد نیز برای این زیردریایی ها طراحی شده بود که می توانستند عملیات تهاجمی را به خوبی مدیریت کنند.
.
.
تولید زیردریایی های کلاس لس آنجلس تا سال نود و شش ادامه داشت. از سال هشتاد و دو تا نود و شش تعداد سی و یک فروند دیگر زیردریایی لس آنجلس ساخته شد که همگی دارای سیلوهای پرتاب موشک توماهاوک بودند و دارای قابلیت تهاجمی بودند. بدین ترتیب در مجموع شصت و دو فروند زیردریایی کلاس لس آنجلس ساخته شد که پرتعداد ترین زیردریایی ساخته شده از یک کلاس به شمار میروند.
.
زیردریایی های کلاس لس آنجلس تا نیمه اول دهه هشتاد از نظر قابلیت های رزمی از تمامی زیردریایی های عملیاتی شوروی برتر بودند. شوروی در این دوره زیردریایی های هجومی کلاس ویکتور یک ، ویکتور دو و ویکتور سه و همچنین زیردریایی های کلاس آلفا را در خدمت داشت که قابلیت های رزمی پایین تری نسبت به زیردریایی های لس آنجلس داشتند و بیشتر با زیردریایی های کلاس استورجن آمریکا قابل مقایسه بودند. در آغاز دهه هشتاد شوروی به منظور برتری بر زیردریایی های لس آنجلس ، شروع به طراحی زیردریایی جدید کلاس "SIERRA" کرد. اما زیردریایی سیرا در عمل بسیار گرانقیمت و پیچیده و بسیار پرخرج از آب در آمد و در عمل کارایی زیادی به نسبت هزینه اش نداشت. ضمن اینکه آغاز بکار نسل جدید زیردریایی های لس آنجلس با قابلیت تهاجمی و الکترونیک بهبود یافته ، عملا پروژه زیردریایی سیرا را با چالش جدی مواجه کرد. بدین ترتیب تنها دو فروند زیردریایی سیرا تولید شد. شوروی پروژه زیردریایی سیرا دو را کلید زد که نمونه بهبود یافته تری نسبت به سیرا بود.
.
.
اما ایالات متحده که این تحرکات شوروی را زیر نظر داشت ، اقدام به بهبود زیردریایی های لس آنجلس خود کرد. همانطور که گفتیم سی و یک فروند دومی زیردریایی های لس آنجلس دارای توان تهاجمی و قابلیت های بهبود یافته ای بودند. اما ایالات متحده که از تلاش شوروی برای پیشی گرفتن از زیردریایی های لس آنجلس خبر داشت ، بیست و سه فروند پایانی را به شدت بهینه سازی کرد. این بیست و سه فروند زیردریایی لس آنجلس با نام "688I" یا لس آنجلس بهبود یافته شناخته می شوند. این زیردریایی ها دارای الکترونیک بسیار پیشرفته و در عین حال بسیار ساکت بودند. بدین ترتیب با روی کار آمدن این زیردریایی ها ، عملا پروژه زیردریایی سیرا دو در شوروی نیز متوقف شد. تنها دو فروند زیردریایی سیرا دو ساخته شد و سومین زیردریایی هم که در حال ساخت بود ، ساختش متوقف شده و اوراق شد.
#military_war_history
#arteshbannews
#arteshban
👍2
زیردریایی های کلاس لس آنجلس
.
اما این بار شوروی با درسی که از پروژه سیرا آموخته بود ، زیردریایی جدید آکولا را طراحی کرد. زیردریایی های کلاس آکولا یک ، دارای توان هجومی و قابلیت های رزمی یکسان با نمونه های بهبود یافته زیردریایی های لس آنجلس بود. بدین ترتیب با روی کار آمدن زیردریایی های آکولا ، از نظر توانایی رزمی بالاخره شوروی به سطح زیردریایی های بهبود یافته لس آنجلس رسید. هرچند از نظر تعداد هنوز بسیار عقبتر از آمریکا بود.
.
.
شوروی نمونه زیردریایی آکولا دو را نیز عملیاتی کرد که کاملا برتر از زیردریایی های لس آنجلس بهبود یافته بود. بدین ترتیب در اواخر دهه هشتاد برای اولین بار از سال چهل و پنج زیردریایی شوروی دارای قابلیت های رزمی بهتری نسبت به زیردریایی آمریکا شد. هرچند از نظر تعداد رقیب زیردریایی آمریکا نشد. آمریکا بیست و سه فروند زیردریایی بهبود یافته لس آنجلس در اختیار داشت. اما شوروی تنها شش زیردریایی آکولا دو در اختیار داشت. اما به هر حال آکولا دو قدرتمند تر از زیردریایی آمریکایی بود.
.
.
زیردریایی های کلاس لس آنجلس دارای صد و ده متر طول ، هفت هزار تن وزن غوطه وری هستند و در مجموع دارای صد و بیست و نه نفر پرسنل می باشند. حداکثر سرعت این زیردریایی سی و هفت کیلومتر بر ساعت عنوان شده است. اما سرعت واقعی آن شصت و پنج کیلومتر بر ساعت است. عمق غوطه وری این زیردریایی نیز سیصد متر عنوان شده است. اما این زیردریایی توان رفتن به اعماق پانصد و پنجاه متری آب را نیز دارد.
.
.
از آنجایی که این زیردریایی ها به یک رآکتور آب سبک با توان بیست و شش مگاوات مجهز هستند ، عملا می توانند بدون هیچگونه محدودیتی به هر نقطه ای از جهان سرک بکشند و ماموریت انجام دهند. اما زیردریایی تنها از نظر تسلیحات و آذوقه محدودیت دارد. ذخیره آذوقه زیردریایی برای نود روز متوالی کافیست و زیردریایی قادر است نود روز متوالی در زیر آب بماند. هر زیردریایی در طول عمر خدمتی خود به دو بار سوختگیری نیاز دارند. هر زیردریایی سی سال عمر مفید عملیاتی دارد. هر ده سال یکبار می بایست میله های سوخت رآکتور تعویض شود و به اصطلاح سوختگیری میشود. فرآیند سوختگیری این زیردریایی ها یک سال زمان می برد. بدین معنا که هر ده سال ، زیردریایی به مدت یکسال زمینگیر می شود. بدنه زیردریایی از چند لایه لاستیک مخصوص عایق پوشانده شده است که به شدت زیردریایی را عایق کرده است و صداهای داخل زیردریایی به بیرون پخش نمی شود.
.
.
در حال حاضر سی و نه فروند زیردریایی کلاس لس آنجلس در نیروی دریایی عملیاتی هستند. در دهه نود و قرن جدید ایالات متحده تعداد زیادی از زیردریایی های لس آنجلس خود را از رده خارج کرده و اوراق نمود. اغلب این زیردریایی ها متوسط عمری کمتر از پانزده سال داشتند. اما از آنجایی که موعد سوختگیری آنها فرا رسیده بود و سوختگیری مجدد آنها هزینه بردار بود و از سویی دیگر آمریکا دیگر نیازی به این همه زیردریایی نداشت ، آنها را اوراق کرد.
.
.
زیردریایی های لس آنجلس در حال حاضر جزء برترین زیردریایی های تهاجمی جهان به شمار می روند. در جریان جنگ خلیج فارس نه فروند از این زیردریایی ها در خلیج فارس حضور داشتند و با شلیک موشک توماهاوک به سمت مواضع عراقی ها ، در جنگ شرکت کردند. در جریان جنگ یوگسلاوی دوازده فروند از این زیردریایی ها در این نبرد شرکت داشتند و با موشک های تاماهاوک مواضع نیروهای صرب را زیر آتش داشتند.
پایان
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
.
اما این بار شوروی با درسی که از پروژه سیرا آموخته بود ، زیردریایی جدید آکولا را طراحی کرد. زیردریایی های کلاس آکولا یک ، دارای توان هجومی و قابلیت های رزمی یکسان با نمونه های بهبود یافته زیردریایی های لس آنجلس بود. بدین ترتیب با روی کار آمدن زیردریایی های آکولا ، از نظر توانایی رزمی بالاخره شوروی به سطح زیردریایی های بهبود یافته لس آنجلس رسید. هرچند از نظر تعداد هنوز بسیار عقبتر از آمریکا بود.
.
.
شوروی نمونه زیردریایی آکولا دو را نیز عملیاتی کرد که کاملا برتر از زیردریایی های لس آنجلس بهبود یافته بود. بدین ترتیب در اواخر دهه هشتاد برای اولین بار از سال چهل و پنج زیردریایی شوروی دارای قابلیت های رزمی بهتری نسبت به زیردریایی آمریکا شد. هرچند از نظر تعداد رقیب زیردریایی آمریکا نشد. آمریکا بیست و سه فروند زیردریایی بهبود یافته لس آنجلس در اختیار داشت. اما شوروی تنها شش زیردریایی آکولا دو در اختیار داشت. اما به هر حال آکولا دو قدرتمند تر از زیردریایی آمریکایی بود.
.
.
زیردریایی های کلاس لس آنجلس دارای صد و ده متر طول ، هفت هزار تن وزن غوطه وری هستند و در مجموع دارای صد و بیست و نه نفر پرسنل می باشند. حداکثر سرعت این زیردریایی سی و هفت کیلومتر بر ساعت عنوان شده است. اما سرعت واقعی آن شصت و پنج کیلومتر بر ساعت است. عمق غوطه وری این زیردریایی نیز سیصد متر عنوان شده است. اما این زیردریایی توان رفتن به اعماق پانصد و پنجاه متری آب را نیز دارد.
.
.
از آنجایی که این زیردریایی ها به یک رآکتور آب سبک با توان بیست و شش مگاوات مجهز هستند ، عملا می توانند بدون هیچگونه محدودیتی به هر نقطه ای از جهان سرک بکشند و ماموریت انجام دهند. اما زیردریایی تنها از نظر تسلیحات و آذوقه محدودیت دارد. ذخیره آذوقه زیردریایی برای نود روز متوالی کافیست و زیردریایی قادر است نود روز متوالی در زیر آب بماند. هر زیردریایی در طول عمر خدمتی خود به دو بار سوختگیری نیاز دارند. هر زیردریایی سی سال عمر مفید عملیاتی دارد. هر ده سال یکبار می بایست میله های سوخت رآکتور تعویض شود و به اصطلاح سوختگیری میشود. فرآیند سوختگیری این زیردریایی ها یک سال زمان می برد. بدین معنا که هر ده سال ، زیردریایی به مدت یکسال زمینگیر می شود. بدنه زیردریایی از چند لایه لاستیک مخصوص عایق پوشانده شده است که به شدت زیردریایی را عایق کرده است و صداهای داخل زیردریایی به بیرون پخش نمی شود.
.
.
در حال حاضر سی و نه فروند زیردریایی کلاس لس آنجلس در نیروی دریایی عملیاتی هستند. در دهه نود و قرن جدید ایالات متحده تعداد زیادی از زیردریایی های لس آنجلس خود را از رده خارج کرده و اوراق نمود. اغلب این زیردریایی ها متوسط عمری کمتر از پانزده سال داشتند. اما از آنجایی که موعد سوختگیری آنها فرا رسیده بود و سوختگیری مجدد آنها هزینه بردار بود و از سویی دیگر آمریکا دیگر نیازی به این همه زیردریایی نداشت ، آنها را اوراق کرد.
.
.
زیردریایی های لس آنجلس در حال حاضر جزء برترین زیردریایی های تهاجمی جهان به شمار می روند. در جریان جنگ خلیج فارس نه فروند از این زیردریایی ها در خلیج فارس حضور داشتند و با شلیک موشک توماهاوک به سمت مواضع عراقی ها ، در جنگ شرکت کردند. در جریان جنگ یوگسلاوی دوازده فروند از این زیردریایی ها در این نبرد شرکت داشتند و با موشک های تاماهاوک مواضع نیروهای صرب را زیر آتش داشتند.
پایان
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
👍1
USAF Lockheed F-117A Nighthawk
نایت هاوک
نایت هاوک با توجه به گستردگی عملیات های خود و تعداد دفعاتی که به مناطق پر خطر نفوذ کرده تلفات بسیار اندکی داشته است.
تکنولوژی پنهان کاری به معنی شناسایی نشدن توسط دشمن نیست بلکه به معنی کاهش موثر توان پدافند دشمن است.
#اصول_پنهان_کاری
#arteshban
@arteshbannews
نایت هاوک
نایت هاوک با توجه به گستردگی عملیات های خود و تعداد دفعاتی که به مناطق پر خطر نفوذ کرده تلفات بسیار اندکی داشته است.
تکنولوژی پنهان کاری به معنی شناسایی نشدن توسط دشمن نیست بلکه به معنی کاهش موثر توان پدافند دشمن است.
#اصول_پنهان_کاری
#arteshban
@arteshbannews
👍1
معرفی گردان های رزمی بسیج
قسمت سوم گردان های امام حسین (ع)
گردان های امام حسین یکی از بهترین و مجهز ترین یگان های رزمی بسیج هستند که اموزش های متنوع و سختی رو طی میکنن و تبدیل به نیروهایی تا حدودی حرفه ای میشن اکثر اعضای این گردان قبلا عضو گردان های بیت المقدس بودند
آموزش گردان های امام حسین از یک دوره 45 روزه اغاز میشه و در این دوره نیروها اصول تیراندازی با انواع سلاح شامل اسلحه AKMو MP5 و تیربار PKM و تیربار سنگین دوشکا و w85، راکت ار پی جی و تکنیک های کمین و حمله در شرایط مختلف و مقابله با عوامل ش. م .ه ؛ استفاده از انواع بیسیم و دوربین های دید در شب رو طی میکنن سپس در اردو های رزمی ماهانه اموزش های تخصصی تر رو طی میکنن که شامل راپل و استفاده از تسلیحات نیمه سنگین مانند اس پی جی انواع خمپاره ؛ تفنگ 106 و راکت 107 (معروف به مینی کاتیوشا) و موشک های ضد هوایی دوشپرتاب ؛ و توپ zu-23 هستد ؛دوره های تک تیراندازی با سلاح svd و صیاد(اشتایر)هم از دیگر اموزش های این گردان هست
همچنین چندین بار در سال در دوره های اتاق گاز شرکت میکنن
گردان های امام حسین در رزمایش هاشون در درکنار نیروهای وظیفه و کادر سپاه به کار گرفته میشن تا سطح هماهنگیشون با نیروهای رسمی بهتر بشه و در رزمایش های گردان امام حسین اغلب انواع تسلیحات سنگین شامل تانک و نفربر و توپخانه سنگین حضور داره
یونیفورم این نیروها در برخی استان ها مشابه گردان های بیت المقدس هست یعنی لباس وولند دیجیتال ، کلاه کامپوزیت ، جلیقه و کوله تاکتیکال و در برخی استان ها از لباس استتار دیجیتال صحرایی (مشابه نیروهای کادر سپاه) استفاده میکنن
تسلیحات مورد استفاده گردان امام حسین بسیار متنوع هست و تقریبا شامل همه سلاح هایی هست که در قسمت بالا گفتم
این نیروها که به عنوان نیروی کمکی برای نیروی زمینی سپاه به کار گرفته میشن در شرایط رزمی دارای سلاح های سنگین تری هم خواهند بود و با توجه به آموزش هایی که طی میکنن و همچنین دوره های منظم تمرینی که براشون در نظر گرفته میشه بسیار بهتر و حرفه ای تر از سربازان وظیفه هستند و می تونند نقش مهمی در نبرد زمینی با دشمنان ایفا کنند
@arteshbannews
#ارتشبان
#arteshban
قسمت سوم گردان های امام حسین (ع)
گردان های امام حسین یکی از بهترین و مجهز ترین یگان های رزمی بسیج هستند که اموزش های متنوع و سختی رو طی میکنن و تبدیل به نیروهایی تا حدودی حرفه ای میشن اکثر اعضای این گردان قبلا عضو گردان های بیت المقدس بودند
آموزش گردان های امام حسین از یک دوره 45 روزه اغاز میشه و در این دوره نیروها اصول تیراندازی با انواع سلاح شامل اسلحه AKMو MP5 و تیربار PKM و تیربار سنگین دوشکا و w85، راکت ار پی جی و تکنیک های کمین و حمله در شرایط مختلف و مقابله با عوامل ش. م .ه ؛ استفاده از انواع بیسیم و دوربین های دید در شب رو طی میکنن سپس در اردو های رزمی ماهانه اموزش های تخصصی تر رو طی میکنن که شامل راپل و استفاده از تسلیحات نیمه سنگین مانند اس پی جی انواع خمپاره ؛ تفنگ 106 و راکت 107 (معروف به مینی کاتیوشا) و موشک های ضد هوایی دوشپرتاب ؛ و توپ zu-23 هستد ؛دوره های تک تیراندازی با سلاح svd و صیاد(اشتایر)هم از دیگر اموزش های این گردان هست
همچنین چندین بار در سال در دوره های اتاق گاز شرکت میکنن
گردان های امام حسین در رزمایش هاشون در درکنار نیروهای وظیفه و کادر سپاه به کار گرفته میشن تا سطح هماهنگیشون با نیروهای رسمی بهتر بشه و در رزمایش های گردان امام حسین اغلب انواع تسلیحات سنگین شامل تانک و نفربر و توپخانه سنگین حضور داره
یونیفورم این نیروها در برخی استان ها مشابه گردان های بیت المقدس هست یعنی لباس وولند دیجیتال ، کلاه کامپوزیت ، جلیقه و کوله تاکتیکال و در برخی استان ها از لباس استتار دیجیتال صحرایی (مشابه نیروهای کادر سپاه) استفاده میکنن
تسلیحات مورد استفاده گردان امام حسین بسیار متنوع هست و تقریبا شامل همه سلاح هایی هست که در قسمت بالا گفتم
این نیروها که به عنوان نیروی کمکی برای نیروی زمینی سپاه به کار گرفته میشن در شرایط رزمی دارای سلاح های سنگین تری هم خواهند بود و با توجه به آموزش هایی که طی میکنن و همچنین دوره های منظم تمرینی که براشون در نظر گرفته میشه بسیار بهتر و حرفه ای تر از سربازان وظیفه هستند و می تونند نقش مهمی در نبرد زمینی با دشمنان ایفا کنند
@arteshbannews
#ارتشبان
#arteshban
👎1
شاهین های دوربرد ، قسمت اول
بعد از دریافت کامل Mig-29 ها در سال 1368-69 ، از ان جایی که فالکروم ها وظیفه گشت هوایی یا air-patrol را بر عهده داشتند ، نیروی هوایی در فکر اضافه کردن میله سوختگیری حین پرواز به ان ها بود .
از جهاتی دیگر گشت طولانی مدت میگ ها در شمال کشور ، باعث کاهش ورود فانتوم های ترک به خاک ایران میشد زیرا رادار ترک پی میبرد که جنگنده در حال گشت زنی است و نمیتوان وارد حریم ایران شد . فانتوم ها برای هدف قرار دادن مواضع PKK بعضی اوقات وارد حریم هوایی ایران میشدند .
ستاد نیروی هوایی ، دستور تحقیقات بر روی این موضوع را به مجتمع اوج که وطیفه کار های این چنینی بود صادر کرد .
مجتمع اوج ، یک فروند Mig-29UB را بستر ازمایش قرار داد و نام این پروژه را [طالع] نهاد .
کار دشوارتر از ان چیزی بود که تصور میشد زیرا..... ادامه دارد
#arteshban
#ارتشبان
@arteshbannews
بعد از دریافت کامل Mig-29 ها در سال 1368-69 ، از ان جایی که فالکروم ها وظیفه گشت هوایی یا air-patrol را بر عهده داشتند ، نیروی هوایی در فکر اضافه کردن میله سوختگیری حین پرواز به ان ها بود .
از جهاتی دیگر گشت طولانی مدت میگ ها در شمال کشور ، باعث کاهش ورود فانتوم های ترک به خاک ایران میشد زیرا رادار ترک پی میبرد که جنگنده در حال گشت زنی است و نمیتوان وارد حریم ایران شد . فانتوم ها برای هدف قرار دادن مواضع PKK بعضی اوقات وارد حریم هوایی ایران میشدند .
ستاد نیروی هوایی ، دستور تحقیقات بر روی این موضوع را به مجتمع اوج که وطیفه کار های این چنینی بود صادر کرد .
مجتمع اوج ، یک فروند Mig-29UB را بستر ازمایش قرار داد و نام این پروژه را [طالع] نهاد .
کار دشوارتر از ان چیزی بود که تصور میشد زیرا..... ادامه دارد
#arteshban
#ارتشبان
@arteshbannews
👍1