🔴 «ایران برای همه ایرانیان»؛ دعوت «آمدنیوز» از نیروهای سیاسی برای همراهی با #جریان_سوم (✍️: روح‌الله زم، قسمت اول)
🆔 @Sedaiemardom
طی روزهای گذشته برخی افراد ناآگاه و شاید هم آگاه، شبهاتی را مطرح کردند که از منظر آنان، حق است و از منظر نگارنده نیز به حق است. ذیلا توضیحاتی را عرض می‌کنم:

۱- #جریان_سوم جریانی فکری و جنبشی عملگرا است که از سوی ایرانیان دغدغه‌مند و خواستار قدرت و پیشرفت ایران طراحی شده است. این جریان، اکنون در چارچوب گفتمانی علمی و روشمند با نگاهی ژرف بر ژئوپولتیک ایران و منافع ملی همه ایرانیان تنظیم شده است. این جریان وابسته به هیچ چهره‌ای نیست (اصولا مخالف چهره‌سازی و کیش شخصیت است) و مستقل از افرادی که اکنون وظیفه و زحمت معرفی آن را به عهده گرفته‌اند، به مسیر خود برای آزادی ایران از چنگال رژیم اسلامی و برقراری یک حاکمیت مدرن ادامه خواهد داد. این جریان از واکنش‌های احساسی به دور بوده و برای آینده کشور برنامه سیاسی دارد که از طریق این رسانه آن را معرفی و به پیشگاه ملت ایران تقدیم کرده، و همراه با مبارزات مدنی مردم، برنامه را تکمیل خواهد کرد تا پیروزی. این مردم ایران هستند که برنامه‌های متفاوت را بررسی کرده و تصمیم خواهند گرفت که کدام را بپذیرند. اما ما به این اصل تاکید می‌کنیم که «سرنوشت ملت ایران با برنامه‌ تعیین می‌شود نه با شخص».

۲ـ متأسفانه از ابتدای انقلاب تا کنون شاهد هستیم که نیروهای مخالف جمهوری اسلامی برنامه‌ای برای برون رفت از وضع موجود، و همچنین تصویری از نظام سیاسی آینده به مردم ارائه نکرده‌اند. این نقیصه بخصوص از اعتراضات دی‌ماه ۹۶ و شروع انقلاب مردمی، بیشتر به چشم می‌خورد. بنابراین ما نمی‌توانیم بنشینیم و منتظر باشیم. بخصوص، وقتی «برنامه‌ی گفتمانی» داریم، مسئولیت شهروندی ماست که آن برنامه را به ملت ایران ارائه کنیم تا مردم انتخاب کنند. ما به «حق انتخاب» مردم ایمان داریم. این حق انتخاب، «حق انتخاب برنامه سیاسی» را نیز شامل می‌شود. ما منتظر نشستن را خیانت به مردم ایران می‌دانیم.

۳ـ بارها به دوستان فعال در اپوزیسیون عرض کرده‌ام که اپوزیسیون آن گروهی نیست که اگر حکومت کاری کرد، با یک توییت یا بیانیه آن را محکوم کنند، یا اگر مردم به خیابان ریختند و اعتراض کردند، با یک توییت از آنان حمایت لفظی کنند، یا از دموکراسی تکثرگرا حرف بزنند در حالی که در عمل تکثر را نپذیرند و رقیبان سیاسی را تخریب کنند. صداقت و منطق معیار ماست. اپوزیسیونی که تصمیم درباره نظام سیاسی پس از جمهوری اسلامی را مسکوت بگذارد و موکول به آینده کند، از دید ما صداقت ندارد، و جا پای جای آقای خمینی می‌گذارد. آقای خمینی هم گفت اول شاه را سرنگون کنیم بعد مردم در یک رفراندوم درباره نظام آینده تصمیم می‌گیرند و دیدیم چه شد. رفراندومی که از سر ناآگاهی و بدون آگاهی‌رسانی کافی و بحث‌های نظری و علمی صورت بگیرد، یک «قمار خطرناک» است. ما سرنوشت کشور خود را برای چهل سال دیگر به یک «قمار ناآگاهانه و پوپولیستی و بر مبنای محبوبیت اشخاص» نمی‌سپاریم.

۴- «آمدنیوز» تاکنون در عرصه سیاسی - اجتماعی کشور به مثابه یک «حزب- رسانه» عمل کرده که این مطلوب ما هم نیست اما در غیاب اپوزیسیون کنش‌گر، ناچار هستیم چنین عمل کنیم. اکنون «آمدنیوز» با بررسی شرایط کشور و «نزدیکی به دوران گذار از جمهوری اسلامی»، یک گفتمان علمی - سیاسی را حمایت می‌کند. طبعا پاسخ به گفتمان، باید علمی باشد و با برچسب‌هایی چون تجزیه‌طلب، عامل بیگانه و ... که سال‌هاست مورد استفاده رژیم بوده، حتی یک قدم عقب‌نشینی نمی‌کند. این گفتمان قرار نیست جای کسی را تنگ کند. این گفتمان حزب نیست و متکی به هیچ فردی نیست. بنابراین تخریب شخصیتی و برچسب زدن، در آن هیچ اثری ندارد. به کسانی که خرده می‌گیرند، پیشنهاد می‌کنم بجای تخریب به این گفتمان بپیوندند و صدای آن باشند. هرکسی که با معیارهای این گفتمان (از جمله حق برابر شهروندی، توزیع متناسب و شراکت در قدرت برای حفظ تمامیت ارضی کشور، و ساختار سیاسی غیر متمرکز) هم‌سو و هم‌راه باشد، یکی از رهبران و یکی از همراهان این گفتمان است. همان‌طور که ما مزاحمتی برای سایر جریان‌های سیاسی نداریم، طبعا از آنان انتظار داریم که مزاحمتی برای ما ایجاد نکنند تا مردم برنامه همه‌ی گروه‌های سیاسی را ملاحظه کرده و خود با دید باز برای آینده کشورشان تصمیم بگیرند. ما تصمیم‌گیر نیستیم. گفتمان‌ ساز هستیم. تصمیم نهایی با مردم است.

👈 قسمت دوم: https://t.me/sedaiemardom/17690
👈 قسمت سوم: https://t.me/sedaiemardom/17691

🔴 «ایران برای همه ایرانیان»؛ دعوت «آمدنیوز» از نیروهای سیاسی برای همراهی با #جریان_سوم (✍️: روح‌الله زم، قسمت دوم)
🆔 @Sedaiemardom
۵ـ بعنوان یک شهروند مشتاق آزادی کشورم، با صراحت و با صداقت کامل از همه چهره‌های صادق و دموکراسی‌خواه اپوزیسیون دعوت می‌کنم بجای تردید، به گفتمان #مامردم بپیوندید. ما دست خود را به‌سوی شما دراز می‌کنیم. این گفتمان را متعلق به خود بدانید و برای تعمیق و گسترش آن با ما همکاری کنید. ما خود در کلیات پایه‌ای این گفتمان توافق داریم و هر کدام با استقلال در نظر و دیدگاه‌، روش‌های خود را با یک‌دیگر هماهنگ می‌کنیم. شما نیز اگر بر سر این کلیات که تا به‌حال از کانال «آمدنیوز» منتشر شده، توافق دارید، با حفظ استقلال رأی برای اتحاد در عمل به ما بپیوندید.

۶- «آمدنیوز» تنها بدهکار «اعتماد مردم» است. خط قرمز «آمدنیوز» تنها «حق مردم» است و افراد و جناح‌های سیاسی داخل و خارج حق هیچ‌گونه طلب‌کاری از «آمدنیوز» را ندارند. هیچ فرد یا گروه سیاسی به رشد «آمدنیوز» کمکی نکرده و در زمان هجمه‌ها و تخریب‌های سنگین از «آمدنیوز» حمایت نکرده است. در شگفتم که چگونه برخی افراد امروز، از این رسانه طلبکاری می‌کنند! «آمدنیوز» نه از جایی بودجه‌ای می‌گیرد، نه به کسی بدهکار است. حق طلب‌کاری را نیز به جریانات سیاسی نمی‌دهد. هر چه بوده حق مردم بوده، و یاری مالی بسیار اندکی به حساب‌ پی‌پال رسانه. با این وجود، هر کجا منافع ملی ایجاب کند، «آمدنیوز» در همان‌جا هست. بارها به سران اپوزیسیون تماس گرفتیم، پیغام دادیم، نظرسنجی گذاشتیم تا آنان را دور یک میز جمع کنیم که «به خاطر مردم» بر سر حداقل‌ها توافق کنند. یکی با نگاه متفرعنانه پاسخ تلفن ما را نداد؛ یکی دیگر از «آمدنیوز» برای انعکاس وسیع حرف‌های خود بهره گرفت، اما در انجمن‌های خصوصی آن را رسانه‌ای بی‌اعتبار معرفی کرد؛ یکی گفت ما خود آلترناتیو هستیم و جریانی به قدرت ما نیست؛ آن یکی کنفرانس گذاشت و از اتحاد اپوزیسیون حول محور خود حرف زد و بعد به محاق رفت. از سوی دیگر فشارهای مردم و استیصال از ادامه حکومت فعلی ما را بر آن داشت دست از افراد و جریان‌های سیاسی داخل و خارج بشوییم و به ایجاد مدل جدید سیاسی فکر کنیم؛ مدلی که «ایران قدرتمند و یک‌پارچه» پس از جمهوری اسلامی را تضمین کند؛ مدلی که بدون فریب و شعارهای تو خالی، حقیقا خواستار «ایران برای همه ایرانیان» باشد؛ تُرک و کُرد و بلوچ و لُر و عرب و تُرکمن و مازنی و گیلکی و بختیاری و … نه تنها حقوق برابر در آن ایران داشته باشند، بلکه در قدرت سیاسی نیز سهیم باشند. مدلی که باعث بشود، همه ایرانیان، به ایران افتخار کنند، نه این‌که خواستار جدایی از آن باشند.

۷- تجربه استبداد‌ی بیش از صد سال گذشته از حکومت‌های پیش از پهلوی‌ها تا امروز، و این‌که همواره یک «منصب مادام‌العمر» در رأس نظام‌های سیاسی ما بوده، ما را به شدت نسبت به «شخص پرستی» و ایجاد یک «دیکتاتوری جدید» پس از جمهوری اسلامی، نگران کرده است. ما با جمهوری اسلامی مبارزه می‌کنیم چون خواستار «آزادی و حقوق برابر شهروندی» هستیم. ما نمی‌خواهیم نظام سیاسی کشور میان شاه و شیخ تبادل شود و این دور تسلسل باطل، ایران ما را بیش از این ویران و سرنوشت چند نسل را دست‌خوش تباهی کند. ما به شدت نگران حقوق اقوام، یک‌پارچگی کشور و حق مردم هستیم. همان‌طور که بسیاری از عزیزان در اپوزیسیون نیز چنین دغدغه‌ای دارند. اما تاکنون برخی سعی کرده‌اند این دغدغه‌ها را نه با «ارائه برنامه» (و ایجاد اتحاد بر سر برنامه)، بلکه با «اتحاد باندی درون خود» حل کنند و این شدنی نیست. کشور ایران ما از دوران باستان کشوری متکثر است و به همین سبب اپوزیسیون آن نیز پراکنده است. هیچ اپوزیسیونی به طور مطلق در میان مردم مقبولیت ندارد و همه باید بر سر یک برنامه متحد شوند. اما تا وقتی برنامه خود را ارایه نکرده‌اند، اتحاد معنا ندارد.

👈 قسمت اول: https://t.me/sedaiemardom/17689
👈 قسمت سوم: https://t.me/sedaiemardom/17691