@Beytuteh
سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت
سرها در گريبان است
كسی سر بر نيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را
........
وگر دست محبّت سوی كسی يازی
به اكراه آورد دست از بغل بيرون
كه سرما سخت سوزان است
نفس، كز گرمگاه سينه می‌آيد برون، ابری شود تاريک
چو ديوار ايستد در پيش چشمانت
نفس كاين است، پس ديگر چه داری چشم
ز چشمِ دوستانِ دور يا نزديک؟

مسيحای جوانمرد من!
ای ترسای پيرِ پيرهنْ چركين
هوا بس ناجوانمردانه سرد است... آی،
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای

منم من، ميهمان هر شبت، لولی‌وشِ مغموم
منم من، سنگ تيپاخورده‌ی رنجور
منم، دشنامِ پستِ آفرينش، نغمه‌ی ناجور
نه از رومم، نه از زنگم،
همان بی‌رنگ بی‌رنگم
بيا بگشای در، بگشای، دلتنگم
.......
حريفا! ميزبانا! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج می‌لرزد
تگرگی نيست، مرگی نيست
صدايی گر شنيدی، صحبت سرما و دندان است

سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت
هوا دلگير، درها بسته، سرها در گريبان، دست‌ها پنهان
نفس‌ها ابر، دل‌ها خسته و غمگين
درختان اسكلت‌های بلور آجين
زمين دلمرده، سقف آسمان كوتاه
غبارآلوده مهر و ماه
زمستان است.

#مهدی_اخوان‌ثالث
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
سیبِ‌سرخ گونه‌ی محبوب گندم‌گون من

تا فریبم داد فهمیدم که من هم آدمم...

#سعید_بیابانکی
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
زمستان است.....

https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
چه خوش است پیش زلفت سر شکوه باز کردن
گله های روز هجران به شب دراز کردن

همه روز در خیالم که شب دگر بیاید
تو و ناز ها که داری ، من و آن نیاز کردن

درِ دل کنون نشاید به همه فراز کردن
تو به خانه ای ، نشاید در خانه باز کردن

به تکلمی دهانت بگشود عقده هایم
چه خوش است کشف معنی بر اهل راز کردن

سر کوی دلبر من به حریم کعبه ماند
که به هر طرف کنی رو بتوان نماز کردن

بجز از حدیث زلفت که به عمر می سرایم
همه عمر در ملالم  ز سخن دراز کردن

بگذار تا که مظهر ز تو کام دل بگیرد
تو هزار جای داری ز برای ناز کردن...

شاعر: #مظهر_همدانی
با صدای: #محمد_صالح‌علاء https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
گاه آرزو می‌کنم
ای کاش برای تو پرتو آفتاب باشم
تا دست‌هایت را گرم کند،
اشک‌هایت را بخشکاند ،
و خنده را به لبانت بازآرد.
پرتوی خورشیدی که اعماق تاریک وجودت
را روشن کند،
روزت را غرقه نور کند،
یخ پیرامونت را آب کند...

#مارگوت_بیکل
دکلمه؛ #شاملو
.https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh

«هرکجا می‌نگرم مجلس سهراب کشی‌است

آه از این خاک برآن نعش پسر بسیار است»

#حامد_عسکری
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
امیرو‌ را کشتند...
کَل باغخان می‌گفت: سر معامله تریاک
خدا عالم ، ولی فرحناز می‌گفت : سر هیچ!
هشت‌سالگیم امان نداد بفهمم سر هیچِی که فرحناز می‌گفت: دعوا بوده یا تریاک یا حادثه
هرچی بود فرحناز را خانه‌سوز کرد، پیر کرد.
فرحناز را سه‌روز قبل از طواف دادن امیرو دور صعله‌ی کفترهاش از پشت‌بام دیده بودم، من رفته بودم از زلف توت‌‌خانه‌ی نخعی که شلال شده بود روی پشت‌بام خونه‌ی بی‌بی توت‌ بخورم که داشت رخت می‌فشرد روی بند پهن کند، موهاش بلند بود، خیلی بلند... سیاه بود ، خیلی سیاه.
فرح‌ناز را یک‌هفته بعد از طواف دادن امیرو دور صعله‌ی کفترهاش دوباره از پشت بام دیدم(بی‌توت خوران) داشت همان کنده‌ی زلف پیچاپیچ رو می‌رکید ... پُرسه‌ امیرو بود، حیاط را فرش‌کرده بودند، فرحناز وسط نشسته بود صورت خنج می‌انداخت، از پرسه‌ی مردانه سه‌تا استکان قهوه داغ کف‌رفته بودیم رفتیم پشت بام با خاطرجمعی بخوریم، قهوه‌ی آمیخته با هل و دارچین و شکر فراوان
گلو می‌زد از شیرینی، که یاسر گفت:«تموم شد بریم تو زنونه روغن‌جوشی هم می‌دن». سرکشیدم که وراندازی کنم زنانه را که آن جملات مهیب را شنیدم: « بو امیرو... بو سیاوشم... بو سرو رشیدم... بو سهرابم ...»
یک نفر به خون غلتیده بود و‌ حالا فرحناز برای همه جوانان به خون غلتیده‌ی ایران زبان گرفته بود...اینقدر داغ بود سرب حرف‌های فرحناز که اسفنج مغزم ‌ را سوراخ و‌ در غریب‌ترین جاهای آن لانه کرد.
سالها بعد از لای صفحات غبار گرفته‌ی مغزم یک‌هو گفت «وقتش نشده بنویسی‌ام؟»
یهو شد این بیت:
«هرکجا می‌نگرم مجلس سهراب کشی‌است...
آه از این خاک برآن نعش پسر بسیار است»

چند بیت دیگر را از اضافه خمیر همین بیت ساختم و شد این غزل
همین...
#حامد_عسکری
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
‌حال دلت چگونه شد؟
‌
‌
‌آواز: #محمدرضا_شجریان
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
مثل گیسویی که باد آن را پریشان می‌کند
هر دلی را روزگاری عشق ویران می‌کند

ناگهان می‌آید و در سینه می‌لرزد دلم
هرچه جز یاد تو را با خاک یکسان می‌کند

با من از این هم دلت بی‌اعتناتر خواست، باش!
موج را برخورد صخره کِی پشیمان می‌کند؟

مثل مادر، عاشق از روز ازل حسرت‌کِش است
هرکسی او را به زخمی تازه مهمان می‌کند

اشک می‌فهمد غم ِ افتاده‌ای مثل مرا
چشم تو از این خیانت‌ها فراوان می‌کند

عاشقان در زندگی دنبال مرهم نیستند
دردِ بی‌درمان‌شان را مرگ درمان می‌کند

#مژگان_عباسلو
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
به چنگ اورده ام گیسوی معشوقی خیالی را
خدا از ما نگیرد نعمت آشفته حالی را

خدا را شکر امشب هم حریفی پیش رو دارم
که با او میتوان نوشید ساغر های خالی را

مرا در بر بگیر ای مهربان هرچند میدانم
ندارم طاقت آغوش یک دریا زلالی را

ز مستی فاش میگویم تو را بوسیده ام اما
کسی باور ندارد حرف مست لا ابالی را

من آن خاکم که روزی بستر رودی خروشان بود
کنار چشمه بشکن بغض این ظرف سفالی را

#فاضل_نظری
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
دور‌ها سلام...
خوشا به حالِ شما دورها
که هر چیز خوبی پیش شما در دورهاست
همین پاییز خودمان از دورها آمده است
سال‌های سپری شده به دورها رفته‌اند...

#محمد_صالح‌علاء
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
بکوش عظمت در نگاه تو باشد.

ناتانائیل، آرزو مکن که خدا را جز در همه جا بیابی.

هر آفریده ای نشانه ی اوست اما او را نشان نمی دهد.

همین که آفریده ای نگاهمان را به خویش معطوف کند ما را از راه آفریدگار باز می دارد.

ناتانائیل همچنان که می گذری ،به همه چیز نگاه کن و در هیچ جا درنگ نکن. به خود بگو تنها خداست که گذرا نیست...

ناتانائیل من زندگی دردآلود را از دل آسودگی دوست تر می دارم.

ناتانائیل من شوق را به تو خواهم آموخت.

اعمال ما وابسته به ماست همچنان که روشنایی به فسفر. راست است که ما را می سوزاند اما برایمان شکوه و درخشش به ارمغان می آورد. و اگر جان ما ارزشی داشته باشد برای این است که سخت تر از دیگران سوخته است.

برای من خواندن این که شنهای ساحل نرم است کافی نیست، می خواهم پاهای برهنه ام آن را حس کند، معرفتی که قبل آن احساسی نباشد برایم بیهوده است!

در شگفتم ناتانائیل! تو خدا را در خود داری و از آن بی خبری!

او را ندیده ای چون او را پیش خود به گونه ای دیگر مجسم می کردی.

ناتانائیل! تنها خداست که نمی توان در انتظارش بود. در انتظار خدا بودن، ناتانائیل یعنی باور نداشتن این‌که او هم اکنون حضور دارد.

ناتانائیل! زیبا ترین سرورهای شاعرانه آنهاست که از درک هزارو یک دلیل وجود خداوند به آدمی دست میدهد.
@Beytuteh
ناتانائیل بدبختی هر کسی از آن است که همیشه اوست که می نگرد و آنچه را که می نگرد از آن خود می داند، اهمیت هرچیز نه به خاطر ما که به خاطر خود اوست، ای کاش نگاه تو همان باشد که به آن می نگری.

ناتانائیل! ای کاش عظمت در نگاه تو باشد نه در آنچه بدان می نگری...

ناتانائیل! در کنار آن چه شبیه توست نمان! هرگز نمان

همین که پیرامونت رنگ تو را به خود گرفت، یا تو به رنگ آن شدی، دیگر سودی برایت نخواهد داشت، باید آن را ترک بگویی.

از هیچ چیز جز درسی که برایت به ارمغان می آورد بر مگیر!

ناتانائیل! می توان به زیبایی به خواب رفت و به زیبایی از خواب برخواست، اما خواب های شگفت در کار نیست، و من رویا را تنها زمانی دوست دارم که حقیقت آن را بپذیرم، زیرا زیباترین خواب‌ها هم با لحظه ی بیداری برابری نمی کند...

#آندره_ژید
کتاب: "مائده‌های زمینی"
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh

دلتنگی‌های آدمی را،
باد ترانه‌ای می‌خواند
رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می‌گیرد
و هر دانه‌ی برفی
به اشکی ناریخته می‌ماند

سکوت سرشار از سخنان ناگفته است
از حرکات ناکرده
اعتراف به عشق‌های نهان
و شگفتی‌های بر زبان نیامده
در این سکوت حقیقت ما نهفته است
حقیقت تو و من

شعر: #مارگوت_بیگل
صدا: #احمد_شاملو
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
من باغ زمستان زده دارم تو نداری...
من خرمن طوفان زده دارم تو نداری

از خاطره‌ی تلخ بهشتی که فرو ریخت
یک میوه‌ی دندان زده دارم ، تو نداری

من عهد نوشتم تو نه بستی و نه خواندی
من دست به قرآن زده دارم تو نداری

گر همسفر عشق شدی را که شنیدی؟
من اسب به میدان زده دارم تو نداری

من این‌همه گفتم و تو یک جمله نوشتی:
من سرمه به مژگان زده دارم تو نداری

#حامد_عسکری
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
شاید بیشتر ما مثل سروش صحت باید خجالت‌زده باشیم که چرا به گنج‌هایی که در ادبیاتمون هست و فراتر از مرزهای جغرافیایی شناخته شدن و در زمینه‌های بسیاری ازشون بهره گرفتند، بی‌توجهیم و ازشون به سادگی رد شدیم. گنج‌هایی مثل شاهنامه، مثنوی مولانا، گلستان و بوستان سعدی و ...
بخشی از گفت‌وگوی سروش صحت با خانم دکتر بئاتریس سالاس مترجم شاهنامه به زبان اسپانیولی و استاد دانشگاه آزاد
ای در طلب گره گشایی مرده
در وصل فتاده وز جدایی مرده
ای بر لب بحر تشنه در خواب شده
ای بر سر گنج وز گدایی مرده
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
دلم شکستی و جانم هنوز چشم به راهت
شبی سیاهم و در آرزوی طلعت ماهت

در انتظار تو چشمم سپید گشت و غمی نیست
اگر قبول تو افتد فدای چشم سیاهت

جمال چون تو به چشم نگاه پاک توان دید
به روی چون منی الحق دریغ چشم و نگاهت

در انتظار تو می‌میرم و در این دم آخر
دلم خوش‌ست که دیدم به خواب گاه به گاهت

اگر به باغ تو گل بر دمید من به دل خاک
اجازتی که سری برکنم به جای گیاهت...

#شهریار
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
دلتنگی‌های آدمی را
باد ترانه‌ای می‌خواند،
رویاهایش را
آسمان پر ستاره نادیده می‌گیرد،
و هر دانه برفی
به اشكی نریخته می‌ماند.

سكوت سرشار از سخنان ناگفته است؛
از حركات ناكرده،
اعتراف به عشق‌های نهان
و شگفتی‌های بر زبان نیامده.
در این سكوت،
حقیقت ما نهفته است.
حقیقت تو
و من…

#احمد_شاملو
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
گنجشگکِ اشی مشی
لبِ بومِ ما، مشین
بارون میاد؛ خیس میشی…
برف میاد؛ گوله میشی…
میُفتی توو حوضِ نقاشی
خیس میشی… گوله میشی…
میُفتی توو حوضِ نقاشی

●♪♫ #فرهاد_مهراد
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
به مناسبت ماه رمضان و خاطراتی که با ربنای استاد شجریان داریم برشی از داستان شجریان و جنگو بشنوید و لذت ببرید

#ربنای_شجریان #ماه_رمضان  #احسان_عبدی‌پور
https://t.me/Beytuteh

@Beytuteh
در خلوت بامدادی باران
بیداری روشن خروس صبح
خواب خوش قریه را سلامی داد
در جنگل بی کرانه مرغی خواند
با نغمه ی خرد
روشنی....پرشور
تنهایی ارغوان چه شیرین است
بر یال گریوه های دشت دور

#شفیعی_کدکنی

https://t.me/Beytuteh‌