تو درک نمیکنی.
اعتماد چیزی جز تکیه کردن نیست.
و تکیه کردن ضعف آدم‌های ترسوعه.
من نیازی به چنین ضعفی ندارم.
زیردستان زیادی دارم
خیلی از اون ها خودشون رو وقف من کردند.
اما من هرگز از هیچ‌ کدومشون اعتماد نخواستم.

اون چیزی که من خواستم وفاداری بوده نه ایمان .
ایمان یه موضوع کاملا متفاوته.

همیشه به اون ها گفتم:
به هیچ‌کس اعتماد نکنید حتی به خود من.
اما متاسفانه
هرگز ندیدم کسی اونقدر قوی باشه که واقعا به این هشدار گوش کنه.

همه‌ی موجودات نیازمند اطاعت‌ هستند.
هیچ‌کس نمی‌تونه بدون تکیه به دیگری زنده بمونه
کسی که اون رو شایسته‌تر از خودش بدونه.

برای گریز از بارِ سنگین مسئولیت
چشم‌ها به افقی بالاتر دوخته می‌شه.
اون ها همیشه در جست‌وجوی فردی برترند
و برترها نیز به‌دنبال برتر از خود.

و چنین است که پادشاهان پدید می‌آیند.
و چنین است که خدایان زاده می‌شوند.🤩

وقتی جاخالی می‌دی یعنی از خوردن ضربه می‌ترسی.
وقتی حمله می‌کنی یعنی از زدنش می‌ترسی.
وقتی از کسی محافظت می‌کنی یعنی می‌ترسی از دستش بدی.

این که نشد مبارزه! وسط دعوا نباید بذاری ترس برت داره!

وقتی جاخالی میدی به این فکر کن که:
محاله بذارم بهم بزنی!
وقتی از یکی محافظت می‌کنی:
تا من هستم، نمی‌ذارم بلایی سرت بیاد!
وقتی حمله می‌کنی:
خودم می‌زنمت، همین الان!😌

حتی آدم‌هایی که نمی‌تونن بهت دلیلی برای ادامه دادن زندگی بدن، خیلی راحت میتونن دلیلی برات پیدا کنن که نخوای بمیری.

میترسم دیگه وقت زیادی برام نمونده باشه.
برای یه کاپیتان از گوته 13 اینکه نتونستم جلوی اون مزاحم‌هایی که آرامش سیریتی رو به‌هم ریختن و باعث مرگ کلی از سربازامون شدن وایسم، شرم بزرگیه.آخرِ کارِ، اینکه به‌دست همچین آدمای پَستی شکست بخورم. برام خیلی سنگینه.

اما تو.
تو یه انسانی.
اصلا نباید پات به این ماجرا باز می‌شد. حتی نباید قدمت به این دنیا می‌رسید.
ولی حالا، توی آخرین لحظه‌هام، یه خواهش ازت دارم. اگه گستاخی منو می‌بخشی.

لطفا از جامعهٔ ارواح محافظت کن.
کوروساکی ایچیگو.😈

فقط آدم‌های ضعیف درگیر ظاهر و سَبک میشن و آخرش هم نبرد رو میبازن.
یه کاپیتان نمی‌تونه همچین خوش‌خیالی‌هایی داشته باشه.سعی نکن بچه‌خوبی باشی.
فرقی نمی‌کنه تو صاحب یکی باشی یا یکی صاحب تو باشه، همین که نبرد رو شروع می‌کنی، از هر دو طرف که نگاه کنی، تو بازنده‌ای.💮

انسان، بدل دروغین میمون است
و خدا، بدل دروغین انسان

🕊️ یوهاباخ...
دنیایی که تو میخواستی
شاید واقعا عاری از ترس بود
ولی با این حال در دنیایی بدون ترس از مرگ
آدم ها هیچوقت بر ترس هاشون غلبه نمی‌کردن
و یا دنبال امید نمی‌گشتن.
آدم ها فقط با زندگی کردن به جلو پیش میرن
ولی این کاملا با به جلو پیش رفتن بعد از غلبه بر ترس فرق داره.
برای همینه که آدم‌ها یه اسم خاص بهش دادن...

«شجاعت»