‍ ♦️سعید ماسوری، زندانی سیاسی که چند روز پیش از زندان قزل‌حصار به زندان زاهدان تبعید شده بود، به مکانی نامعلوم منتقل شده، زندان زاهدان از پذیرش وی امتناع کرده و هیچ اطلاعاتی از محل نگهداری او در دست نیست.

♦️ماسوری ۲۵ سال است که در زندان به‌سر می‌برد و این جابجایی‌ها، در کنار بی‌اطلاعی مطلق، مصداق بارز «ناپدیدسازی قهری» است.

سعید ماسوری؛ مبارزی که خستگی را خسته کرده است

✍️عزیز قاسم‌زاده

در میان چهره‌های مبارز و مقاوم ایران  سعید ماسوری جایگاه ویژه‌ای دارد. مردی که از  ۲۵ سال پیش یعنی از ۳۵ سالگی تا به امروز که ۶۰ ساله شده است،بی‌وقفه در زندان بوده و هیچ‌گاه برای یک لحظه هم به مرخصی نیامده است. به رغم این مقاومت و ایستادگی طولانی اما نام او در سایه مانده است. گویی رسانه‌ها نیز ظلمی عامدانه و غیر عامدانه در حق او روا داشته اند. سعید ماسوری اما با بیست و پنج سال مجاهدت تمام، خستگی را خسته کرده است.
کسی که پزشکی در اروپا را رها کرد و به ایران آمد و از سال ۷۹ به طور پیوسته در زندان بوده است.
سعید ماسوری در آلمان و نروژ به تحصیل پزشکی پرداخت اما برخلاف بسیاری که برای ماندن می‌کوشند، مسیر بازگشت را برگزید؛ بازگشتی که به بازداشت و حبس ابد او ختم شد. در دی ۱۳۷۹ سعید ماسوری در دزفول بازداشت شد، ابتدا به اعدام محکوم شد و سپس این حکم به حبس ابد تقلیل یافت.

از آن زمان تاکنون، در سلول‌های زندان‌های اهواز، اوین، رجایی‌شهر و قزل‌حصار، روزها را بی‌مرخصی و سال‌ها را بی‌امید آزادی گذرانیده است؛ اما وجودش همیشه چشمه ی سرشار امید بوده است.
آرش صادقی، فعال حقوق بشر که سال‌ها با سعید ماسوری هم‌بند بوده، درباره او چنین می‌نویسد:
«چهار سال و نیم با او در یک بند بودم. دو سال و نیم انفرادی و سال‌های طولانی زندان، جابه‌جایی و تبعید، نتوانسته بود در روحیه او کوچک‌ترین خللی ایجاد کند.»
رفتار و منش ماسوری در زندان به شهادت همه کسانی که با او حبس کشیده اند،بسیار انسانی و اخلاقی است.او در رابطه با هم بندیانش فارغ از اینکه  تعلق سیاسی هر کدام چه باشد و خود به چه باوری عقیده دارد،چنان رفتار کرده که همگی با هر نحله  فکری، مجذوب او شده اند. بسیاری از زندانیان با گرایش‌های متفاوت، از مقاومت بی‌نظیر و حُسن خلق او به عنوان الگویی سازنده برای دیگر زندانیان یاد کرده اند.
مادر سعید اما اکنون دچار فراموشی شده و تنها چیزی را که به یاد می آورد چهارشنبه‌های ملاقات با سعید است.
آرش صادقی در یادداشتش تاکید می کند که مادر سعید ماسوری سال‌هاست به بیماری افسردگی و فراموشی دچار شده. اما هنوز، فقط یک چیز را فراموش نمی‌کند: روز ملاقات با سعید – چهارشنبه‌ها
آرش می نویسد:
«در یکی از ملاقات‌ها، پس از پایان دیدار، مادر پشت‌سر سعید خواست وارد زندان شود. زندانبان گفت: «مادر، کجا می‌روید؟» مادر پاسخ داد: «می‌خواهم با سعیدم باشم… سال‌هاست یک دل سیر او را ندیده‌ام.»
حالا پس از سالها تبعید و انفرادی های طولانی  در زندان های گوناگون، سعید ماسوری اینک به  زندان زاهدان تبعید شده است.
با تبعید سعید به زندان زاهدان، این مادر، با شرایط جسمانی‌اش، دیگر حتی توان دیدار با پسرش را نمی یابد.
با وجود این همه سال حبس و استقامت، نام سعید ماسوری کمتر در رسانه‌ها شنیده شده است. در حالی که او از معدود کسانی‌ست که
پزشکی در اروپا را رها کرد و به ایران برگشت اما دو دهه نیم را  بدون مرخصی، در زندان سپری نموده است.

♦️سعید ماسوری در طی سالهای طولانی زندان بارها شاهد اعدام هم‌بندی‌هایش بوده و نامه‌هایی کوبنده در اعتراض به موج اعدام‌ها نوشته است اما به رغم این همه دلاوری، فضای نابرابر رسانه‌ای در عدم  معرفی شخصیتی چنین مقاوم، دردناک و ناعادلانه و حکایت از ساز و کارهایی است که گاه آگاهانه و عامدانه و گاه غیر عامدانه، صورت می پذیرد. خاموش کردن یا حذف کسانی که صدای روشن آنها و مرام خورشید گونشان بر فلک الافلاک تاریخ آزادی خواهی ثبت گشته، تلاشی بیهوده و عبث است و خاموشی و فراموشی را راهی بدان نیست.
سعید ماسوری امروز تنها یک زندانی سیاسی نیست. او نمادی از مقاومت دلیرانه و وفاداری به آرمان هایی است که برای تحققش بی‌ادعا و  بی‌هیاهو و بی چشم داشت از حمایت دیگران، هر روز امیدوارانه تر از پیش، تک تک این سالهای دور و دراز زندان را سپری نموده است. یادآوری نام او و  تجلیل از مرام او، پاسداشت فردی است که در سخت‌ترین شرایط، روح خود را حفظ کرد. او در دل تاریکی، شمعی شد برای همگنان و هنوز هم، صدای او  هرچند کم‌شنیده شده، گواه این است که مبارزه در مسیر انسانیت و ساز و کار عادلانه، حتی در سلول انفرادی و زندان های طولانی هم می‌تواند پیوسته زنده بماند.

#از_قزلحصار_بگو
#سعید_ماسوری

#اعتراضات_سراسری
#مرگ_بر_دیکتاتور #مرگ_بر_خامنه‌ای #قیام_تا_پیروزی #نه_به_اعدام
♦️تماس با ما :
🆔@CHZIR
@salehamiri1396
@f_soltani2019

♦️پیام زندانیان محکوم‌به‌اعدام از قزل‌حصار به مردم ایران:

♦️«پناه ما شمایید؛ بساط اعدام باید برچیده شود.»

بیش از ۱۵۰۰ زندانی در واحد ۲ زندان قزل‌حصار از ۲۱ مهرماه در اعتراض به اعدام هم‌بندیان خود دست به اعتصاب غذا زده‌اند. آن‌ها می‌گویند:

ما هر شب با کابوس چوبه‌دار به خواب می‌رویم. این وضعیت دیگر قابل تحمل نیست.
ما خواهان لغو مجازات اعدام هستیم.
از مردم و سایر زندانیان می‌خواهیم صدای ما باشند.
پناه ما، شما هستید.

♦️«حق ما اعدام نیست. جای ما در زندان نیست.»
«علیه اعدام در ایران کاری کنید. سکوت نکنید.»

زندان قزل‌حصار، ۲۳ مهر ۱۴۰۴

#نه_به_اعدام #اعتصاب_غذا #از_قزلحصار_بگو

#اعتراضات_سراسری
#مرگ_بر_دیکتاتور #مرگ_بر_خامنه‌ای #قیام_تا_پیروزی
♦️تماس با ما :
🆔@CHZIR
@salehamiri1396
@f_soltani2019

♦️بیانیه زنان زندانی سیاسی اوین در حمایت از معترضان قزلحصار: اعتراض به اعدام باید دغدغه همگانی شود

♦️در پی اعتصاب و اعتراض گسترده زندانیان محکوم به اعدام در زندان قزلحصار، جمعی از زنان زندانی سیاسی اوین با انتشار بیانیه‌ای ضمن حمایت از این حرکت، تأکید کردند که مخالفت با اعدام باید به دغدغه‌ای عمومی در جامعه بدل شود. آنان گسترش فقر، فساد و نابرابری را ریشه وقوع جرائم و توجیه حکومت برای تداوم چرخه مرگ دانسته‌اند.

♦️متن بیانیه به شرح زیر است:

دستی که برای سیر کردن خود یا فرزندش دراز شده باشد را به گیوتین و سری که بر فقر و گرسنگی خروشیده باشد را به دار می‌سپارند. گسترش فقر و فساد و فلاکت، جامعه را به دو نیمه فرادست و فرودست تقسیم کرده است. بر سفره‌ها نان بیاتی هم باقی نمانده تا گرسنگی را فرو دهند. آنکه دست از آستین برون آورد و آنکه بر این فقر و فلاکت فریادی برآورد را به مسلخ می‌برند.
سیستم همواره بدون آسیب‌شناسی و اشاره به ورشکستگی‌های سیاسی و اقتصادی خود، اعمال مجرمانه را جرائم خشن و بزه نامیده و افکار عمومی را علیه محکومان به مرگ برانگیخته و تلاش نموده به پاک‌کردن صورت‌مسئله که همانا ناکارآمدی و فساد سیستماتیک است، احساسات عمومی را تحریک و با تاکید بر اعمال مجرمانه محکوم، اجرای حکم مرگ را توجیه‌پذیر کند.
اعمال مجرمانه‌ای نظیر «قتل، مواد مخدر، سرقت و تجاوز» که عموما منجر به صدور احکام مرگ می‌شود، در نتیجه تدابیر سیاسی-اقتصادی حاکمیت بروز می‌یابد. اعتراض علیه این سیاست‌های رژیم نشانه بلوغ افکار عمومی است.
اخیرا و در زندان قزلحصار بیش از هزار زندانی در بند محکومان به مرگ در برابر اعدام و بر سیاست‌های سرکوبگرانه حکومتی شوریده‌اند. بلوغ سیاسی محکومان به مرگ در زندان قزلحصار نقطه‌عطفی در تاریخ مبارزات مردم ایران علیه سرکوب و مجازات مرگ است.
بند زنان اوین ضمن تقدیر از حرکت تاثیرگذار زندانیان قزلحصار، تا لغو مجازات اعدام در کنار تمامی محکومان به مرگ و خانواده‌های آنان ایستاده است.
همان‌طور که محکومان به مرگ در زندان قزلحصار طی روزهای اخیر از مردم خواسته‌اند، امیدواریم اعتراض علیه اعدام دغدغه عمومی جامعه شود.

جمعی از زنان زندانی سیاسی اوین
مهر ۱۴۰۴

‎#NoToExecutions
#نه_به_اعدام
#از_قزلحصار_بگو

#اعتراضات_سراسری
#مرگ_بر_دیکتاتور #مرگ_بر_خامنه‌ای #قیام_تا_پیروزی
♦️تماس با ما :
🆔@CHZIR
@salehamiri1396
@f_soltani2019

♦️ششمین روز اعتصاب غذای زندانیان زندان قزلحصار

♦️در زندان قزلحصار فاجعه‌ای در حال رخ دادن است. صدای زندانیان در اعتصاب باشیم.
‏⁧ #از_قزلحصار_بگو ⁩
‏⁧ #نه_به_اعدام ⁩

#اعتراضات_سراسری
#مرگ_بر_دیکتاتور #مرگ_بر_خامنه‌ای #قیام_تا_پیروزی #نه_به_اعدام
♦️تماس با ما :
🆔@CHZIR
@salehamiri1396
@f_soltani2019

♦️عفو بین‌الملل: محمود بلوچی‌رازی، کودک ۱۶ ساله بلوچ، باید فوراً از زندان آزاد شود

♦️محمود بلوچی‌رازی، دانش‌آموز ۱۶ ساله بلوچ از شهرستان نیکشهر، پس از بازداشت در کلاس درس توسط مأموران امنیتی و در غیاب حکم قضایی، برای تحت فشار قرار دادن پدرش در بازداشت نگه داشته شده و بنا بر گزارش عفو بین‌الملل با شکنجه و بدرفتاری مواجه بوده است.
سازمان عفو بین‌الملل از مقام‌های جمهوری اسلامی ایران خواسته است که محمود بلوچی‌رازی، کودک ۱۶ ساله، را فوراً و بدون قید و شرط آزاد کنند. به گفته این سازمان حقوق بشری، این نوجوان حدود دو هفته پیش به‌طور خودسرانه بازداشت شده و برای وادار کردن پدرش به تسلیم خود، تحت شکنجه و سایر اشکال بدرفتاری قرار گرفته است
بر اساس گزارش‌های منتشرشده ، روز یک‌شنبه ۱۶ آذرماه ۱۴۰۴، مأموران اداره اطلاعات استان کرمان با یورش به یک مدرسه در دهستان چانِف از توابع شهرستان نیکشهر، این دانش‌آموز ۱۶ ساله بلوچ را از داخل کلاس درس، بدون ارائه حکم قضایی، بازداشت کردند
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#از_قزلحصار_بگو
#زندانی_ما_کجاست
#نه_به_اعدام

#اعتراضات_سراسری
#مرگ_بر_خامنه‌ای
♦️تماس با ما:
🆔@CHZIR
@salehamiri1396