🔹استراتژی اجرا شد- سپاس از گارد شاهنشاهی، اتحاد ملی و کمپین بازگشت شاهزاده برای نمایش قدرت رسانه‌ای هماهنگ

https://t.me/ASHOOZA/479

این قلم به روشنی نشان داد که چگونه همراهی پادشاهی‌خواهان با فراخوان‌های گروه‌های دارای پیشینه یا اهداف تجزیه‌طلبانه، سه زیان مهلک را به دنبال دارد: تخریب چهره‌ی ملی در حافظه‌ی جمعی، تایید روایت تبلیغاتی حکومت مبنی بر ضدیت تمام اپوزیسیون با تمامیت ایران، و افزایش ریسک‌های امنیتی که منجر به بازداشت‌ها و فرسایش سرمایه‌ی انسانی جنبش میشد. در واقع، این قلم هشدار داد که این فراخوان، اصول بنیادین پادشاهی‌خواهی (وحدت ملی و نظم مدنی) را نقض کرده و جنبش را به سمتی می‌برد که قواعد بازی را به دیگران واگذار می‌کند.

اجرای صحیح و به موقع توصیه‌هایی که منجر به این تحلیل و انتشار آن شد، نشان‌دهنده‌ی درایت و هوشمندی عملیاتی فعالان این عرصه است. ما از اینکه توانستیم با اجرای این تدابیر، از قرار گرفتن در دام‌های استراتژیک ذکر شده در تحلیل جلوگیری کنیم، خرسندیم و این موفقیت را به تلاش همگانی نسبت می‌دهیم.

پادشاهی‌خواهان، با درک عمیق اهمیت این تحلیل، این استدلال‌ها را نه تنها یک تاکتیک، بلکه شرط بقای استراتژیک خود پذیرفتند و در راستای آن گام برداشتند. ما فهمیدیم که جوهره‌ی پادشاهی‌خواهی بر تداوم وحدت ملی و بازسازی نظم مدنی استوار است و هرگونه همراهی با نیروهای گریز از مرکز، فلسفه‌ی وجودی ما را نابود می‌سازد.

در این زمینه، لازم است از کانال‌های گارد شاهنشاهی، اتحاد ملی، و کمپین بازگشت شاهزاده صمیمانه تشکر کنم که با همکاری موثر و به موقع خود در انتشار این تحلیل راهبردی، قدرت رسانه‌ای هماهنگ و منسجم پادشاهی‌خواهان را به نمایش گذاشتند. این هم‌افزایی، یک دستاورد بزرگ محسوب می‌شود.
این سه کانال، به حق بزرگترین و اصیل‌ترین مجراهای پادشاهی‌خواهی هستند و همواره با گام برداشتن در مسیر درست و اصیل، ضامن سلامت استراتژیک جنبش بوده‌اند. لازم است که این همکاری رسانه‌ای هماهنگ، به عنوان یک الگوی موفق، تداوم یابد. امید است که این همکاری‌های رسانه‌ای هوشمندانه بیش از پیش تعمیق یابد تا اتحاد و انسجام ملی، به عنوان ستون اصلی اندیشه پادشاهی‌خواهی، تقویت گردد.

✍ #اشو

جوین شو کانال خودت هموطن👇❤️:

https://t.me/ASHOOZA

🔹چرا یک لیتر بطری آب گران‌تر از یک لیتر بنزین است؟

درک این که چرا بنزین ارزان باقی مانده، نیازمند جابجایی مرکز ثقل تحلیل از حوزه اقتصاد خُرد به حوزه ژئوپلیتیک و امنیت سیاسی داخلی است.  سود حاصل از قاچاق و تناقض در اظهارات مقامات ، در حقیقت دو روی یک سکه هستند که سیاست رسمی را دیکته می‌کنند.


قیمت یک بطری آب یک و نیم لیتری، ۱۲ هزار تومانی با یک لیتر بنزین ۳ هزار تومانی مشاهده می‌شود، یارانه بنزین، ارزان‌ترین و بزرگ‌ترین یارانه پنهان کشور است که به جیب تمام مصرف‌کنندگان، فارغ از میزان درآمد و نیاز، سرازیر می‌شود.

قاچاق گسترده سوخت، محصول ناکارآمدی سیستمی نیست، بلکه یک سیاست اجرایی سایه  است که توسط نهادهای قدرتمند برای اهداف استراتژیک به کار گرفته می‌شود، آنگاه چرایی عدم افزایش قیمت بنزین به یک منطق کاملا متفاوت درمی‌آید.

بنزین نه یک کالای لوکس، بلکه یک کالای زیربنایی در اقتصاد ایران است. قیمت آن به مثابه یک فشارسنج اجتماعی عمل می‌کند. افزایش قیمت سوخت، به دلیل تأثیر دومینو بر حمل و نقل، غذا و معیشت، به‌سرعت به کاتالیزوری برای اعتراضات سراسری تبدیل می‌شود. ریسک فعال شدن این آتش، با توجه به سابقه تاریخی (آبان ۹۸)، غیرقابل مدیریت تلقی می‌شود.

بنزین ارزان در ایران، بیش از آنکه یک یارانه انرژی باشد، یک ابزار کنترل اجتماعی ارزان‌قیمت است. در غیاب سازوکارهای حمایتی قوی، شفافیت اقتصادی و اعتماد عمومی، حفظ این یارانه پنهان تنها راه باقی‌مانده برای تزریق مصنوعی آرامش به جامعه است.


قاچاق، نکته کلیدی اینجاست!


در حقیقت، ساختار حاکم، این وضعیت را به عنوان یک مکانیسم توزیع قدرت تعریف کرده ست. سود حاصل از قاچاق، نه تنها برای قاچاقچیان، بلکه به نوعی، از طریق سازوکارهای پنهان، بین حلقه‌های مختلف تامین و توزیع – که لزوما دولت مرکزی نیستند – تقسیم می‌شود. این توزیع رانتی، وفاداری و سکوت برخی بازیگران کلیدی را تضمین می‌کند.

افزایش قیمت، این شبکه را دچار شوک کرده و آن‌ها را به مخالفین فعال تبدیل می‌کند.


اگر قیمت رسمی افزایش یابد، سود قاچاق به شدت کاهش یافته و اساسا این شبکه از کار می‌افتد. این امر به معنای از دست دادن یک ابزار قدرتمند برای تامین مالی و کنترل جناح‌های وابسته است. سیستم، برای حفظ این شبکه، حاضر است هزینه اقتصادی عظیم یارانه را بپردازد.

همانطور که اشاره شد، شبکه‌هایی که اکنون از قاچاق سود می‌برند، نه تنها لزوما تابع محض دولت نیستند، بلکه دارای وزن و نفوذ مستقلی هستند.

افزایش قیمت، این شبکه‌ها را از یک شریک نان‌خور به دشمنان فعال و دارای انگیزه تبدیل می‌کند. این تغییر فاز، یک تهدید داخلی جدید و کنترل نشده ایجاد می‌کند.


شرایط تحریم و کاهش شدید منابع ارزی ، این جریان درآمدی غیررسمی، به عنوان یک کانال تأمین مالی عمل می‌کند که از مسیرهای رسمی و نظارت‌پذیر خارج است. این پول می‌تواند صرف عملیات‌های استراتژیک، تامین نقدینگی نهادهای خاص یا ایجاد ثروت برای حلقه‌های خاص قدرت شود.

سود حاصل از این قاچاق، به عنوان یک مکانیسم پاداش‌دهی غیرمستقیم برای وفادار نگه داشتن جناح‌های کلیدی در سلسله مراتب قدرت عمل می‌کند.

قیمت پایین بنزین، بستر این قاچاق را فراهم می‌آورد.

در نهایت، معادله ریسک-بازده به نفع نگهداری از وضعیت موجود حل می‌شود.


افزایش قیمت دو ریسک را همزمان فعال می‌کند: الف- خشم عمومی (ریسک امنیتی کلاسیک) و ب-شورش نخبگان رانت‌خوار (ریسک امنیتی ساختاری). حکومت در این شرایط، با دو جبهه بالقوه از نارضایتی مواجه می‌شود که یکی از آن‌ها از بطن ساختار حاکمیتی برمی‌خیزد.

سود حاصل از افزایش قیمت بنزین، هرچند بزرگ است، اما در نهایت سود اقتصادی است؛ در حالی که ریسک آن،  ریسک بقای سیاسی-امنیتی  محسوب می‌شود.

برنامه جمهوری اسلامی در عدم افزایش قیمت بنزین، یک استراتژی مبتنی بر حفظ ابزارهای کنترل و تامین مالی سایه است. بنزین ارزان، قیمتی است که سیستم برای خرید سکوت عمومی و تداوم جریان درآمدی سازمان‌یافته داخلی می‌پردازد. اگرچه این کار، اقتصاد سیستم را در بلندمدت تحلیل می‌برد، اما در کوتاه‌مدت، به بقای شبکه‌های قدرت و مهار تلاطم‌های سیاسی کمک می‌کند.

در نهایت: اجازه دهید بنزین به اوج اقتدار قیمتی خود برسد، و در این میان، بر لبان ما هیچ زمزمه‌ای از ناسازگاری نسراید که مسیر صعود را سد کند؛ زیرا این ارتفاع‌گیری قیمتی، ، به نفع مسیر استراتژیک ماست. تمامی اخبار و گمانه‌زنی‌هایی که حکایت از وعده‌های افزایش بهای بنزین دارند، باید در پسِ سکوتِ مطلق مدفون گردند. بگذارید نیروهای مقتدر و صاحب‌نفوذ در ساختار جمهوری اسلامی، رویاروی یکدیگر قرار گیرند و به مصاف هم برخیزند. ما تنها تماشاگر خواهیم بود؛ چرا که بازی پس از رسیدن قیمت به اوج، دیدنی‌تر خواهد شد.


✍ #اشو

جوین شو کانال خودت هموطن👇❤️:

https://t.me/ASHOOZA