‍ ‍ 🔴#فوتبال‌سیاسی

روزگاری چهره را رنگ و لعابی می زدم
دم زِ قرمزها و گَه آن تیم آبی می زدم

فکر و ذکر من همه بازی دِربی گشته بود
باتعصّب بودم و چشمان و گوشم بسته بود

تیم محبوبم اگر می برد با شادی و شور
جای آن بازیکنان من می شدم مستِ غرور

کم کمَک عاقل شدم چشمان وگوشم بازشد
با تعجب ملتفت در بودن یک راز شد

میشود یک چند سالی قهرمان تیم حبیب
قهرمان گردد زمانی هم دِگر تیم رقیب

آمد از شرق اروپا یک مربّی نا گهان
تا شود یک چند فصلی تیم قرمز قهرمان

اینک امّا آمده از غربِ آن بهرِ حریف
نکته دارد جان من یک نکتهء ریزو ظریف

میشود سال دِگر آن تیم آبی قهرمان
تا که نیم دیگر مردم شود راضی از آن

ورزش ما تا ابد باید بماند این چنین
تا که هم شرقی و هم غربی بماند بهترین

ما همه بازیچهء دست سیاست گشته ایم
همچو هر کار دِگر بر دیگران وابسته ایم

کو حجازی وکلانی روشن و پروین چه شد
کوملوان وسپاهان پاس وآن شاهین چه شد

یک به یک هر تیم دیگر میشودخوار وذلیل
تا بماند تیم قرمز یا که آبی بی بدیل

جامعه باید دوقطبی باشد و در دو جناح
تا که خون هر یکی باشد به آن دیگر مباح

تو نه قرمز باش و نه همراهی آبی بکن
همچو "پروا" فکر یک نانی و هم آبی بکن

شاعر معاصر #امیررضاپروا

#ایران_همبستگی_ملی
#سال۹۸سال_براندازی

@c_b_shahzadeh