«کیفرجو» را از طاقچه دریافت کنید
https://taaghche.com/book/116309

«سگ ها و دیوارها» را از طاقچه دریافت کنید
https://taaghche.com/book/116312

توزیع تازه‌های سیفتال

سرآغاز بي کرانگي
انتشارات #سیفتال
چاپ 1
قیمت 120000 تومان
@sedayemoaser
https://www.30book.com/Book/128616

سه داستان کوتاه ژاپني (جيبي)
انتشارات #سیفتال
چاپ 1
قیمت 25000 تومان
@sedayemoaser
https://www.30book.com/Book/128617

سگ ها و ديوارها (جيبي)
انتشارات #سیفتال
چاپ 1
قیمت 25000 تومان
@sedayemoaser
https://www.30book.com/Book/128618

کيفر جو (جيبي)
انتشارات #سیفتال
چاپ 1
قیمت 25000 تومان
@sedayemoaser
https://www.30book.com/Book/128619

«سرآغاز بی کرانگی» را از طاقچه دریافت کنید
https://taaghche.com/book/116308

سرآغاز بی‌کرانگی درباره‌ی توضیح است، خوب و بد، در زمینه‌هایی گوناگون. ما آدم‌ها همواره در پی توضیح بوده‌ایم، و از کودکی در رویارویی با این جهان شگفت‌انگیز پرسیده‌ایم چرا؟
دیوید دویچ، در این کتاب به نسبت حجیم، راهی را پیش پای‌مان می‌گذارد تا در حوزه‌های مختلف و گویی بی‌ربط، از مکانیک کوانتومی گرفته تا زیبایی گل‌ها، بدانیم توضیح خوب یعنی چه، و این توضیح خوب چه پیامدهایی دارد و ما را به کجا ره‌نمون خواهد شد. او این مقصد را بی‌کرانگی می‌نامد.

💢 توسط نشر سیفال؛
مجموعه داستان «کندال» راهی بازار نشر شد

✅ دومین مجموعه داستان آزاده حسینی به نام «کندال» که شامل ۸ داستان کوتاه است، توسط نشر سیفال راهی بازار نشر شده است.

✅ این کتاب ۸ داستان کوتاه درباره رهایی و راه‌هایی است که هرکداممان برای بیرون آمدن از گودال‌هایی که در آن گیرافتاده‌ایم، انتخاب می‌کنیم. راه‌های واقعی، خیالی و جادویی برای جَستن، پریدن و رها شدن.

✅ در بخشی از کندال، حسینی تنکابنی که پیش از این مجموعه «داستان‌های دونفره» او توسط نشر ثالث به چاپ رسیده، می‌خوانیم:
«همه مردم دنیا خودشان را می‌کشند که زندگی‌شان در صلح و آرامش باشد. همه که می‌گویم، نه آن‌طور که خیال کنید. نه آنها که نان‌شان توی جنگ است و از به هم ریختن دنیا سودهای آنچنانی می‌برند. همین همه‌ی معمولی را می‌گویم. ولی حتی فکرش را هم نمی‌توانید بکنید که همیشه در صلح بودن چه مزه‌ای دارد. مگر این‌که مثل سلما، در صلح ابدی مانده یا به عبارتی گیرکرده باشید.»

✅ کتاب «کندال» در ۷۰ صفحه و با قیمت ۵۰ هزار تومان عرضه شده است.

📝 لینک مطلب در خبرگزاری مهر:

mehrnews.com/xXyGv

🔹 کانال ادبى هنرى كافه داستان
@CafeDastanMag

💢 آزاده حسینی در گفت‌وگو با کافه داستان:
ما در گذشته آدم‌های خیال‌پردازی بوده‌ایم

🖊 گفت‌وگو از: شایسته نوروزی

✅ در نوشتن داستان، هر چقدر رویارویی شخصیت با موقعیتی که در آن قرار گرفته چالش برانگیزتر باشد، موتور مرا بیشتر روشن می‌کند. من معمولاً خط اصلی ماجرا را زود پیدا می‌کنم اما بیشتر زمانی که برای نوشتن یک داستان صرف می‌کنم، زمانی است که درست مثل یک مکعب روبیک، آن‌قدر می‌چرخانمش تا بالاخره احساس کنم اجزا سر جای خودشان قرار گرفته‌اند. همه داستان‌های این مجموعه بارها و بارها چرخیده‌اند تا به حالت فعلی رسیده‌اند اما یکی از آنهایی که خیلی زیاد تغییر کرد، خود کندال بود. داستانی که تقریباً از یک شکل دیگر شروع شد و نهایتاً به شمایلی بسیار دور از آنچه که بود درآمد.

✅ شگردهایی که حالا به عنوان فنون داستان نویسی ترجمه، دسته‌بندی و آموزش داده می‌شود، سال‌ها پیش در داستان‌های فارسی استفاده شده و این یک گنجینه است. اما آن عنصر طلایی که در این داستان‌ها وجود دارد و جای آن در ادبیات داستانی امروز ما خالی است به نظر من تخیل است. ما در گذشته آدم‌های خیال‌پردازی بوده‌ایم و داستان‌گوهایمان ذهنیتی سیال و مهارنشدنی داشته‌اند، اما در داستان‌های امروزمان از این عنصر تقریباً خبری نیست. به جز نویسندگان جوان معدودی که سعی در احیا کردن ادبیات گمانه‌زن دارند، عمده نویسندگان نسل‌های پیشین و حال حاضر ما صرفاً نگاهی رئالیستی به داستان داشته‌اند و افراط در این موضوع، باعث شده یکی از ویژگی‌های ادبیات که خیال‌انگیز بودن آن است، به کلی از دست برود. در داستان‌های ما همه چیز قابل نشان‌دادن و ملموس است و این ویژگی ما را از ساحت روایت دور می‌کند و به طرف درام هل می‌دهد. من فکر می‌کنم استفاده از تخیل موجود در داستان‌های کهن، امتزاجشان با داستان‌های امروزی و بازگرداندنشان به متن ادبیات داستانی، هم گشودن یک منبع تغذیه غنی برای نویسنده است و هم باز کردن در یک جهان جذاب و جادویی به روی خواننده.

✅ نوشتن و خلق یک اثر رابطه مستقیم با جهان فکری نویسنده دارد. به زبان ساده، من جوری که فکر می‌کنم می نویسم. واضح است که اصول پایه‌ای برای قابل قبول بودن و اصطلاحاً استاندارد بودن داستان وجود دارد که باید آموخته و رعایت شود. نویسنده باید تصمیمش را در مورد موقعیت داستان گرفته باشد، باید بداند می‌خواهد چه بگوید و چطور بگوید و تمام جدیت و مهارتش را به کار بگیرد. اما بعد از آن، دیگر دست او نیست که چند نفر و چطور می‌توانند با این جهان فکری ارتباط برقرار کنند. اینکه مخاطبین یا منتقدین بعداً داستان را به کدام سمت می‌برند، در کدام دسته جای می‌دهند و کدام بخشش را پررنگ می‌کنند، چیزی نیست که موقع نوشتن به آن فکر کنم. هر نویسنده‌ای قلباً آرزو دارد که تعداد مخاطبانش بی‌شمار باشد، اما من فکر می‌کنم چیزی که مخاطب بیشتری به همراه می آورد، اصالت کار است. مخاطب بیش از تصور ما هوشمند است و موقع خواندن تشخیص می‌دهد که نویسنده تا کجا حرف خودش را می‌زند و کجا دارد ادا در می‌آورد...

📝 لینک متن کامل گفت‌وگو در مجله ادبی هنری کافه داستان:

https://b2n.ir/n09585

📌كانال ادبى هنرى كافه داستان
@CafeDastanMag