.
به دلایل بسیار می‌توان استدلال کرد که برخی از این بازی‌ها در واقع منطق ذاتی فیسبوک در ‌دادن پاداش به کسانی را که با بازیکنان بیش‌تری متحد شده‌اند و در محیطی که توجه، مایه‌ی اصلی حیات است، منابع بیش‌تری را تحت کنترل خود درآورده‌اند، نمایان‌تر کرده‌اند. دانشمندان علوم اجتماعی نیز استدلال کرده‌اند که شبکه‌های اجتماعی «واقعی» نیز به کسانی که از «قدرت افراد ضعیف‌تر» بهره می‌گیرند، از شیوه‌هایی مثل به‌کارگیری آشنایان یا دوستانِ دوستان برای یافتن شغل، پاداش می‌دهند. بازی‌های فیسبوکی این حقیقت عملی در مورد شبکه‌های اجتماعی را آشکار می‌سازند. چون این بازی‌ها اغلب شامل دارایی‌های قابل سازمان‌دهی، امتیازات مثبت و منفی، و ارزیابی کار انجام‌شده از طریق انجام وظایف چندگانه می‌شوند، در تعریف متافیزیکی شیء‌محور «برونو لاتور» می‌گنجند، که در آن بازنده به‌عنوان «فردی که در گردآوری متحدان انسانی، طبیعی، مصنوعی، منطقی و احساسی برای رسیدن به موفقیت، شکست خورده است» معرفی می‌شود.
#فیسبوک_و_فلسفه #امیر_رئیس‌زاده #نیش_فلسفه #نشر_سیفتال

نسخه‌ی دیجیتال در #فیدیبو

آبراهام مازلو نظریه‌ای درباره‌ی انگیزش ارائه داد: کمبود‌ها و نقص‌هایی که در نیازهای جسمانی و روانی پایه‌تر وجود دارند از خودشکوفایی انسان‌ها ممانعت می‌کنند؛ افرادی که نمی‌توانند نیاز‌های فیزیولوژیکی و امنیتی پایه‌ی خود را تأمین کنند‌، در حرکت رو به جلو، پیش‌روی در هرم نیازها، رسیدن به احساس عشق‌وتعلق‌، پرورش عزت نفس، بالفعل‌کردن پتانسیل‌ها دچار مشکلات زیادی می‌شوند.شخصی که دچار کمبود باشد و مرتباَ روی چیزهایی که ندارد تمرکز کند (پالپاتین که تشنه‌ی قدرت بیش‌تر است) ‌یا بابت از دست‌دادن داشته‌های کنونی‌اش نگران باشد (آناکین که بابت رویاهای مربوط به مرگ پَدمِه نگران است)‌، چه‌ این‌ها واقعی باشند چه خیالی‌، در مقایسه با افرادی که با انگیزه بوده و قدر جهان را می‌دانند و در جهت بهتر‌کردن آن برای همه تلاش می‌کنند‌، رشد شخصی کم‌تری را تجربه خواهند کرد. فردی که عمدتاً به واسطه‌‌ی کمبود‌های خود انگیزه‌مند می‌شود، فردی تملک‌گرا و حسودتر خواهد بود، در حالی‌که فردی که انگیزه‌اش بهتر‌‌شدن جامعه است فردی سخاوت‌مند‌تر‌، سپاس‌گزار‌تر و قابل اعتماد‌تر خواهد بود.
#روان‌شناسی_جنگ_ستارگان #بابک_نجفی #نیش_دانش #نشر_سیفتال

🔴 گروه فلسفه علم دانشگاه صنعتی شریف و معاونت پژوهشی دانشگاه صدا و سیما برگزار میکند:

#کارگاه_علوم_نوین_رسانه

🏢 پردیس بین المللی دانشگاه صنعتی شریف, جزیره کیش
📆 3 تا 6 بهمن ماه 1399

🔴 محورهای کارگاه:

🔖 هوش مصنوعی و رسانه
🔖 عصب شناسی و رسانه
🔖 نورومارکتینگ و رسانه
🔖 هوش هیجانی و رسانه
🔖 زیبایی شناسی و رسانه
🔖 آینده پژوهی و رسانه
🔖 دین پژوهی و رسانه
🔖 مطالعات فلسفی و رسانه
🔖 ذهن آگاهی و رسانه
🔖 سینمای نوین و رسانه

🔴🔴 توجه
این برنامه از جزیره کیش به صورت #پخش_زنده خواهد بود و به دلیل لزوم رعایت پروتکل های بهداشتی, حضور علاقه مندان در این کارگاه به صورت #مجازی است و به شرکت کنندگان, #گواهینامه معتبر دانشگاه صنعتی شریف اعطا می شود. شرایط ثبت نام را از کانال و صفحه اینستاگرام برنامه دنبال کنید.

🆔 @mediaworkshop99

و اما رِی راسل، یکی از نویسندگان خاص در ژانر وحشت. راسل ویژگی‌های ادبیات پساجنگ‌، تئاتر گران‌گینیول‌ و ادبیات قرن بیستم و مدرن آمریکا را با هم درمی‌آمیزد. راسل ترکیب فوق‌العاده‌ای‌ست از لیبرالیسم و ارتداد.
معروف‌ترین رمان او دادخواهی از اهریمن است. این کتاب پیشگام و طرح‌ریز دو رمان دیگر یعنی بچه‌ی رُزماری و جن‌گیر است. در واقع آثار او به قدری کم چاپ شدند که حرف و سخن چندانی درباره‌ی آن‌ها زده نشد. فقط جمله‌ی معروف استیون کینگ است که درباره‌ی «ساردونیکوس» او گفت: «این یکی از بهترین داستان‌های نوشته‌شده در گوتیک مدرن است.»
چنین امر پیچ‌درپیچی در هیچ‌جا بهتر از سه‌گانه‌ی اِس (S) او نمایان‌تر نیست. سه اثر ساردونیکوس، ساگیتاریوس (برج قوس) و سانگیناریوس (خون‌خوار)، نوع‌آوری نویسنده هستند و پایان حیرت‌انگیز و غامضی دارند. این سه داستان را نیز در این مجموعه کتاب آورده‌ایم.

#دژهای_گجسته #ری_راسل #یاسمن_نقوی #داستان_گوتیک #داستان_وحشت #گی‌یرمو_دل‌تورو #نشر_سیفتال
نسخه‌ی دیجیتال در #طاقچه

رمان گُجسته‌دَژ هیل نوشته‌ی شِرلی جکسن، همانند تمام داستان‌های خوب با موضوع اشباح، برای شخصیت اصلی خود تله می‌کارد.... آن‌چه باعث شده گُجسته‌دَژ هیل در ژانر اشباح، داستانی عالی باشد، این است که جکسن نیز برای خواننده‌هایش تله کاشته‌. «النور وَنس‌»‌ تنها یک آدم مداخله‌گر و فضول نیست؛ او توسط خود عمارت به‌طرف این ماجراجویی کشیده شده ‌است، و مسائل بغرنجی که در عمارت رخ می‌دهند، بیان‌گر حالات شخصی‌ و درونی‌اش است و از آن‌ها نشأت می‌گیرد. او فردی‌ست پیچیده و متمایز، و حتا غریب. ما رمان را از دریچه‌ی خودآگاهی النور درک می‌کنیم و هرچه‌قدر هم بدانیم که غیر قابل ‌اعتماد است، با او اُخت می‌شویم. زمانی که عمارت روان او را به چنگ می‌آورد، خواننده از بس با او تنیده شده ‌است، خود دچار دخل و تصرف می‌شود؛ زمانی‌که زمین زیرپای النور متلاطم است، ما نیز تعادل‌مان را از دست می‌دهیم؛ وقتی النور به تله می‌افتد، ما نیز به تله می‌افتیم. از سراسر این رمان حس واهمه‌ای مانا و نفس‌گیر می‌بارد.
#گجسته‌دز_هیل #شرلی_جکسن #علی_خدادادی #داستان_وحشت #گی‌یرمو_دل‌تورو #نشر_سیفتال
نسخه‌ی دیجیتالی در #طاقچه

رزم‌نامه‌ی جنگ ستارگان از طریق شخصیت‌های خود و چالش‌های حماسی پیش روی‌شان مباحث فلسفی جدی و دیرپای مختلفی را مطرح می‌کند. تصوراتی درباره‌ی هویت فردی، کشمکش میان اراده‌ی آزاد و تقدیر و سرشت خیر و شر ارائه می‌دهد. هرچند گفتار‌های دیگر این کتاب به‌ این موضوعات عمده می‌پردازند، این گفتار موضوعی بسیار خاص را مد نظر قرار داده است: چطور صحنه‌ای واحد در این رزم‌نامه دیدگاهی متداول و مشکل‌ساز معاصر درباره‌ی افراد را بازتاب می‌دهد. صحنه‌ی مورد بحث در بازگشت جِدای رخ می‌دهد و در آن‌ جابای هات شاه‌دخت لِیا را داخل دربار خود در تتویین به اسارت گرفته است. با فلسفه‌های سوزان بوردو، ژان پل سارتر و میشل فوکو می‌بینیم که صحنه‌ی اسارت لِیا بازنمای نفرت جامعه از چاقی و دل‌مشغولی آن به کنترل‌کردن بدن‌ها و به‌ویژه بدن زنانه است.

#سرآمد_جنگ_ستارگان_و_فلسفه #نرگس_حسنلی #نیش_فلسفه #نشر_سیفتال
نسخه‌ی دیجیتال در #طاقچه

دانتن اَبی و فلسفه معرفی برخی از اصلی‌ترین موضوعات در فلسفه، به کمک شماری از مشخص‌ترین و بحث‌برانگیزترین ماجراهای این مجموعه تلویزیونی‌ست. آیا مَتیو حق داشت که پس از جراحت در جنگ، مری را از خود براند؟ آیا درست بود که دِیزی درباره‌ی احساساتش به ویلیام دروغ بگوید ـ آن هم زمانی که مسئله‌ی ازدواجش با او مطرح بود؟ آیا لُرد گِرَنتهَم حق داشت که مانع ازدواج لیدی سیبِل با راننده‌اش بِرَنسن شود؟ آیا بهتر نبود آقای بِیتس از همان ابتدا درباره‌ی گذشته‌اش با آنا روراست باشد؟ این‌که بگوییم کارهای اُبرایان، که موجب سقط جنین خانم گِرَنتهَم شد، به لحاظ عینی اشتباه است به چه معناست؟ شخصیت‌های زن دانتن اَبی چگونه دیدگاه‌های مختلف فمنیستی را بازتاب می دهند؟ و آیا تامِس حقیقتاً آدم بدی است؟
تأملات فلسفی منتظرتان هستند. پس در کتابخانه‌ی شخصی‌تان بنشینید، از پیشخدمت بخواهید فنجانی چای برای‌تان بیاورد، و بیایید شروع کنیم!
#دانتن‌ابی_و_فلسفه #سپیده_اقتداری #نیش_فلسفه #نشر_سیفتال
نسخه‌ی دیجیتال در #فیدیبو

«می‌خواهم»

خواهان ناشناخته‌هایم
خواهان آرامش به خاطر ناشناختگی‌اش
خواهان خویشتنم به خاطر آرامشش
و خواهان آنم که روزهایم را سرشار از خواستن کنم.

آنان‌که ثروتی اندوخته از نوازش‌ها دارند
پوست‌شان از هجومی طلاگون به خارش می‌افتد
و آنان‌که به هر دم کسب آوازه‌ای می‌کنند
زندگی‌شان رنگ می‌بازد.

برای آنان‌که شادمانی‌شان
خورشیدشان است
شب فرا می‌رسد
اما آن‌را که در آرزوی هیچ نیست
هرچه پیش آید خوشایند است.

#بیش_از_یک_روح_است_مرا #فرناندو_پسوآ #شادی_سلطان‌زاده #نشر_سیفتال
نسخه‌ی دیجیتال در #طاقچه

«پِگاسوس»

روح من اسب فرتوتی بود
در بیست‌واندی بازار برای فروش.
به کلیسا بردمش اول؛
خریدارانش مردانی کوچک
که از منش نامعمول او ترسیدند.
یکی‌شان گفت: «فعلا نگذارش برای فروش
بگذار تا که در باد و در باران باشد
و گرسنه‌ی گناه شود
تا بیاییم و بگیریمش
مفت و مجانی آن‌گاه که روی چشمانش پوشیه زده‌ند.»
بعد، مردان دولتی دیدند
آن‌چه برای فروش برده ‌بودم.
یک از آقایان که حس کرد
بدن اسبی دگر به کار دُمی می‌خورْد
که از برای دل‌خوش‌کُنَک نگه می‌داشت
(یادگار روح خودش در اصل)
فرمود: «به میزان حمّالی‌اش علف می‌دهمش.»
یکی، دو هفته دادم‌ او را دستش،
دیدم از بیچاره یک گونی استخوان مانده!
قحطی‌زده، خسته، درمانده...

#قحطی #پتریک_کوه‌نا #علی‌_خدادادی #نشر_سیفتال
نسخه‌ی دیجیتال در #طاقچه

بسیاری از دختران متولدشده در سال‌هایی که فمینیست‌ها در حال حذف علل آن «پوچی آبرومندانه» بودند که مایه‌ی تحقیر می‌شد، تصویر زن را از مادرانی دریافت کردند که خودشان هنوز گرفتارش بودند. این مادران شاید الگوی واقعی افسانه‌ی الاهه‌های مردخوار بودند. سایه‌ی خواری و خویش‌زبونیِ که می‌توانست یک زن خانه‌دار آرام را به یک زن غرغروی سلطه‌جو تبدیل کند، برخی از دختران‌شان را به رونوشتی از مرد خشمگین تبدیل کرده بود. نخستین زنان در بازار کار و حرفه، عجیب و غریب تلقی می‌شدند. برخی‌ در آزادی جدیدشان احساس ناامنی می‌کردند، می‌ترسیدند که لطیف و مهربان باشند، عشق بورزند یا فرزندی به دنیا بیاورند، مبادا استقلال باارزش‌شان را ازدست بدهند، مبادا هم‌چون مادران‌شان بازهم به اسارت بیفتند. هم‌آنان افسانه را تحکیم کردند.

#مشکل_بی‌نام‌ونشان #بتی_فریدن #شادی_سلطان‌زاده #نشر_سیفتال
نسخه‌ی دیجیتال در #طاقچه

زن پاسخ داد: «یه کم پول دزدید‌م» و لبخندی زد.
جو لبخندش را برگرداند. اگر زیادی به خود زحمت می‌داد، شاید می‌توانست فقط مادرش را زنی بداند هم زیبا و هم دوست‌داشتنی، اما اکنون در این مورد ـ و چه بسا شکوه خلاف‌کاربودن نیز مزید بر علت شده بود ـ آن خانم که بغل‌دستش نشسته بود، در نظرش جذاب‌تر از آن چیزی آمد که تصورش را کرده بود. او خوش‌برخورد بود، موهایی نرم و لبخندی دل‌نشین داشت و زیاد هم ماتیک و چیزهای دیگر به چهره نمالیده بود و نیز کت خزش در برخورد با دست جو حس نرمی و مرغوبیت می‌داد. هم‌چنین، آن لحظه که تبسم کرد، جو دیگر یقین پیدا کرد سؤالاتی بیهوده از قبیل سن و سال و این‌که آیا مدرسه را دوست دارد، در کار نخواهد بود، از این رو بود که ناغافل جواب تبسمش را با لبخندی کاملا دوستانه داده بود.
جو پرسید: «یعنی می‌گیرنِتون؟»
زن نیز جواب داد: «شک نکن؛ به همین زودیا. البته به دردسرش می‌ارزید.»
جو که ‌خوب می‌دانست خلاف آخر و عاقبت ندارد، پرسید: «چه‌طور؟»
«خب، این شد که یه مقدار پول از اون مرتیکه‌ی خسیس که صاحب‌کارم باشه، دزدیدم و ...
#دختر_گمشده #شرلی_جکسن #علی_خدادادی #نشر_سیفتال
نسخه‌ی دیجیتال در #طاقچه

«آینه‌ی شکسته» را از طاقچه دریافت کنید

#آینه‌ی_شکسته #کترین_آن_پورتر #علی‌_خدادادی #کتاب_دیجیتال #تازه‌ی_نشر #نشر_سیفتال
https://taaghche.com/book/80075

#آینه‌ی_شکسته #کترین_آن_پورتر #علی‌_خدادادی #کتاب_دیجیتال #تازه‌ی_نشر #نشر_سیفتال

صدوپنجاه‌سال بود که نویسندگان برخاسته از قماش تجار ـ با اندکی استثنا ـ بر این اندیشه بودند که می‌توان سرخوشانه‌ در بی‌مسئولیتی به‌سر بُرد. به‌راستی نیز چنین کردند و همان‌گونه که در زندگی‌شان تنها بودند، در تنهایی نیز جان دادند. لیک، ما نویسندگان قرن بیستم هیچ‌گاه نباید تنها باشیم. باری، باید بدانیم که نمی‌توان از رنج عموم گریخت و تنها توجیه‌مان ـ اگر به‌راستی توجیهی در میان باشد ـ تا آن‌جا‌که می‌توانیم، دفاع از حق کسانی‌ست برای آنان که خود توان این کار را ندارند. و باید این کار را در مورد همگی آنانی که در حال حاضر در رنجند، انجام دهیم، بدون توجه به این‌که حکومت‌ها و احزابی که بر آنان ستم می‌کنند ـ در گذشته یا آینده ـ از چه جای‌گاه و منزلتی برخوردار بوده و خواهند بود؛ برای هنرمند هیچ شکنجه‌شده‌ای افضل از دیگری نیست. به این‌خاطر است که امروزه ـ یا به‌ویژه امروزه ـ زیبایی نباید در خدمت هیچ حزبی باشد؛ نباید در کوتاه یا درازمدت خدمت‌گزار چیزی جز رنج انسان‌ها و رهایی‌شان باشد.
#آفرینش_پر_مخاطره #آلبر_کامو #علی‌_خدادادی #نشر_سیفتال
نسخه‌ی دیجیتال در #طاقچه

#بیش_از_یک_روح_است_مرا #فرناندو_پسوآ #شادی_سلطان‌زاده #نشر_سیفتال

هدف اصلی این کتاب گشودن چشمان شما به دنیای واقعی مهندسی اجتماعی‌ست. امید است این کتاب در حفظ یا ایجاد میزان بی‌خطری از ترس در شما مفید بوده باشد تا از ویرانی‌های بالقوه‌ای که مهندسی اجتماعی می‌تواند نه تنها برای شرکت‌ها و سازمان‌ها، بلکه در خانه و زندگی شخصی شما نیز به بار آورد، آگاه باشید. از این‌رو، امیدوارم پیوسته به حملات مخرب محتملی که پیش‌تر در این کتاب مورد بحث قرار گرفتند توجه کنید.
مطمئن باشید که پیاده‌سازی و پیروی از اصولی که در این کتاب خواندید توانایی شما را در تشخیص این حملات افزایش می‌دهد و می‌توانید به‌شیوه‌ای کارآمدتر با افراد پیرامون خود گفتگو کنید.
#مهندسی_اجتماعی #وینس_ری‌نولدر #مریم_آرین #نیش_دانش #نشر_سیفتال

نامه به مادرم نوشته ژرژ سیمنون است که او را یکی از بهترین نویسندگان معاصر فرانسوی‌زبان می‌دانند. سیمنون بیشتر با رمان‌های پلیسی شناخته می‌شود اما در این کتاب تعدادی از نامه‌های او به مادرش را می‌خوانید. در این کتاب تنفر سیمنون در جوانی به مادرش را شاهدیم و اینکه حالا در سن بالا توان درک مادرش را پیدا کرده است. سیمنون زندگی عجیبی داشته است و یکی از عجیب‌ترین اتفاقات زندگی‌اش این بوده است که دکتر به اشتباه تشخیص داده او فقط ۲ سال زنده می‌ماند. سیمنون بارها در مصاحبه‌هایش گفته است کسی نویسنده می‌شود که از مادرش متنفر باشد.
«مامان عزیزم، بیش از سه‌ونیم‌سال از وقتی مُردی می‌گذرد؛ در نودویک‌سالگی، و احتمالا تازه الان دارم درکت می‌کنم. در کودکی و نوجوانی با تو زیر یک سقف زندگی کردم، با تو زندگی کردم، اما وقتی نوزده‌سالگی به مقصد پاریس آن‌جا را ترک کردم هنوز برایم غریبه بودی. حالا که خوب فکر می‌کنم می‌بینم هیچ‌وقت تو را مامان صدا نکردم، مادر صدایت کردم، درست همان‌طور که پدرم را هیچ‌وقت بابا صدا نکردم. علتش چی بود؟ خودم هم نمی‌دانم.»
#نامه_به_مادرم #ژرژ_سیمنون #مرجان_حمیدی #کتاب_دیجیتالی #نشر_سیفتال

مدت زیادی من و تو فقط به هم نگاه کردیم. هیچ اثری از ناراحتی توی صورتت دیده نمی‌شد. نمی‌توانستم با اطمینان بگویم چه احساسی داری.
پیروزی؟ شاید. تو سیزدهمین و آخرین بچه بودی. قبل از به‌دنیا‌آمدنت پدرت به خاک سیاه نشست. وقتی مُرد پنج سالت بود.
شروع زندگی‌ات این‌طوری بود. با مادرت تنها ماندی. برادرها و خواهرهایت همه رفته بودند، بعضی به سینه‌ی گورستان. تو توی یک آپارتمان محقر، بیش‌ازحد محقر، در محله‌ای فقیرنشین در لی‌یِژ زندگی می‌کردی، و نمی‌دانم تا قبل از نوزده‌سالگی‌ات، که رفتی و توی فروشگاه بزرگ فروشندگی کردی، تو و مادرت زندگی‌تان را چطور می‌گذراندید.
از آن زمان یک عکس بی‌کیفیت از تو دارم. زیبا بودی؛ صورتت گِردی جوانی داشت، اما توی چشم‌هایت اراده‌ی آهنین و بی‌اعتمادی می‌بینم، بی‌اعتمادی به کل دنیا.
سایه‌ی لبخند روی لبت بود، اما هیچ اثری از جوانی در آن لبخند دیده نمی‌شد؛ پر بود از تلخی؛ و چشم‌های خیره‌ات به لنز دوربین، سرد بود و جدی.
«ژرژ، چرا اومدی؟»
شاید این چند کلمه‌ کلید تمام زندگیت باشند.

#نامه_به_مادرم #ژرژ_سیمنون #مرجان_حمیدی #نشر_سیفتال
نسخه‌ی دیجیتالی در سایت #طاقچه

هر نغمه
حوضچه‌ی خیزابی
عشق است.

هر ستاره‌ی صبح
حوضچه‌ی خیزابی
زمان است.
گرهی در
زمان.

و هر آه
حوضچه‌ی خیزابی
گریه‌ای.

#گفتگوی_دو_حلزون #فدریکو_گارسیا_لورکا #شادی_سلطان‌زاده #نشر_سیفتال
نسخه‌ی دیجیتالی در سایت #طاقچه

.
کتاب بازمانده نوشته پریمو لِوی است. این کتاب با ترجمه علی خدادادی منتشر شده است. 
پریمو لوی  ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۹ تا آوریل ۱۹۸۷، شیمی‌دان و نویسندهٔ ایتالیایی در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. پس از حملهٔ آلمان به شمال ایتالیا در سال ۱۹۴۳، با خبرچینی یکی از همکارانش اسیر نازی‌ها شد و ده ماه در اردوگاه آشویتس اسیر بود تا این که ارتش سرخ او را آزاد کرد. 
این کتاب مجموعه‌ای از اشعار این شاعر است که زندگی سختی را گذراند و با کلمات احساساتش را بیان می‌کند.
بخشی از کتاب بازمانده ...
سپس، اما، شروع کردیم خواندن از آوازهای خرّم وسادهٔ قدیمی؛ چنان می‌نمود که گویی همه‌چیز وفق مرادمان باشد. یک روز برای‌مان چیزی نبود جز یک روز، که هفت‌تایی می‌شوند یک هفته. کُشتن نزدمان قبیح بود؛ مردن، چیزی بعید. ماه‌ها مثل ابر گذر می‌کردند و لیک، هنوز بسیاری در پیش داشتیم! وه که دوباره بُرنا بودیم و نه شهید، نه بدنام و نه قدیس. هم‌چنان که لب به‌آواز داشتیم، این و چیزهای دگر را تصور کردیم که به‌سان ابرها بودند و توضیح‌شان ساده نیست.
#بازمانده #پریمو_لوی #علی_خدادادی #نشر_سیفتال