غزاله رعیت، شهروند بهائی، در تاریخ ۲۵ دیماه در محل کار خود در مشهد توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است. بنا بر گزارشها، تاکنون هیچ توضیح یا دلیل مشخصی درباره علت بازداشت او به خانوادهاش اعلام نشده و پیگیریهای نزدیکان وی نیز بیپاسخ مانده است. با گذشت هفتهها از زمان بازداشت، او همچنان در وضعیت بلاتکلیف در زندان نگهداری میشود و اطلاعی از وضعیت حقوقی پرونده، اتهامات انتسابی یا دسترسی او به وکیل در دست نیست.
این بازداشت در چارچوب تداوم فشارهای سیستماتیک بر اقلیتهای مذهبی و عقیدتی در ایران رخ میدهد؛ روندی که سالهاست با احضار، بازداشت، پروندهسازی، محدودیتهای شغلی و اقتصادی و محرومیت از حقوق شهروندی همراه بوده است. بهویژه پس از اعتراضات سراسری اخیر، گزارشهای متعددی از افزایش فشار بر شهروندان بهائی در نقاط مختلف کشور منتشر شده است؛ فشارهایی که اغلب با طرح اتهامات کلی و مبهم امنیتی همراه بوده و بدون شفافیت قضایی اعمال میشود.
ادامه بازداشت و بلاتکلیفی غزاله رعیت، در کنار بیاطلاعی خانواده از وضعیت او، موجب نگرانی جدی فعالان حقوق بشر درباره سلامت، امنیت و رعایت حقوق قانونی این شهروند بهائی شده است. نهادهای حقوق بشری همواره تأکید کردهاند که بازداشتهای خودسرانه و نگهداری افراد در وضعیت بلاتکلیف، نقض آشکار اصول دادرسی عادلانه و حقوق بنیادین شهروندان محسوب میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
این بازداشت در چارچوب تداوم فشارهای سیستماتیک بر اقلیتهای مذهبی و عقیدتی در ایران رخ میدهد؛ روندی که سالهاست با احضار، بازداشت، پروندهسازی، محدودیتهای شغلی و اقتصادی و محرومیت از حقوق شهروندی همراه بوده است. بهویژه پس از اعتراضات سراسری اخیر، گزارشهای متعددی از افزایش فشار بر شهروندان بهائی در نقاط مختلف کشور منتشر شده است؛ فشارهایی که اغلب با طرح اتهامات کلی و مبهم امنیتی همراه بوده و بدون شفافیت قضایی اعمال میشود.
ادامه بازداشت و بلاتکلیفی غزاله رعیت، در کنار بیاطلاعی خانواده از وضعیت او، موجب نگرانی جدی فعالان حقوق بشر درباره سلامت، امنیت و رعایت حقوق قانونی این شهروند بهائی شده است. نهادهای حقوق بشری همواره تأکید کردهاند که بازداشتهای خودسرانه و نگهداری افراد در وضعیت بلاتکلیف، نقض آشکار اصول دادرسی عادلانه و حقوق بنیادین شهروندان محسوب میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤8💔6😡1
سعیده منتظری، دختر حسینعلی منتظری، در یادداشتی با عنوان «کاوه، امیدی برای آینده ایران» که در وبسایت کلمه منتشر شد، نوشت: «شرمسارم اگر در گذشته احیانا قدمی در جهت تایید جمهوری اسلامی، این حکومت مستبد، برداشتهام. نزدیک به چهل روز است که سایه مرگ بر سر شهرها و روستاهای ایران و در هر کوی و برزن گسترده شده است.»
منتظری اعلام کرد: «در پی کشتار بزرگی که در ۱۸ و ۱۹ دیماه بر مردم روا داشته شد و منجر به جان باختن چند هزار تن از هموطنانم و نیز مجروح شدن بسیاری شد، بهتزدهام و البته شرمسار.»
او تاکید کرد: « بهتزده از اینکه مگر میشود انسان تا این اندازه درندهخو شود که علیرغم این ادعا که «در عوض در ایران امنیت داریم»، برای دو روز حکومت بیشتر، اینچنین مردم را به خاک و خون بکشد؟!»
منتظری در پایان این یادداشت نوشت: «امید این که در این شب بیپایان، و شهری سراسر تاریکی و خاموشی، کاوهها که امیدی برای آینده ایرانند بدرخشند و دادخواه باشند و شاهد ایرانی آزاد و آباد. و امید این که پوینده راه حق و حقیقت باشیم.»
#حکومت_ایدئولوژیک #پایان_دیکتاتور #گفتگو_توانا
منتظری اعلام کرد: «در پی کشتار بزرگی که در ۱۸ و ۱۹ دیماه بر مردم روا داشته شد و منجر به جان باختن چند هزار تن از هموطنانم و نیز مجروح شدن بسیاری شد، بهتزدهام و البته شرمسار.»
او تاکید کرد: « بهتزده از اینکه مگر میشود انسان تا این اندازه درندهخو شود که علیرغم این ادعا که «در عوض در ایران امنیت داریم»، برای دو روز حکومت بیشتر، اینچنین مردم را به خاک و خون بکشد؟!»
منتظری در پایان این یادداشت نوشت: «امید این که در این شب بیپایان، و شهری سراسر تاریکی و خاموشی، کاوهها که امیدی برای آینده ایرانند بدرخشند و دادخواه باشند و شاهد ایرانی آزاد و آباد. و امید این که پوینده راه حق و حقیقت باشیم.»
#حکومت_ایدئولوژیک #پایان_دیکتاتور #گفتگو_توانا
👏15👍5🤮3💩2🏆1
https://dialog.tavaana.org/desire-power/
میل به قدرت، نیروی محرکهای که در ژرفای روان انسان ریشه دوانده، در تاریخ بشریت نقابهای گوناگونی بر چهره زده است. یکی از پیچیدهترین و تأثیرگذارترین این نقابها، پیوند خوردن این میل با نظامهای قدسی و نمادهای دینی است که طی آن، یک رهبر کهنسال و درگیر توهمات بزرگمنشی، مقدسات دینی چون خدا، پیامبران، امامان و سنتهای نبوی را به ابزارهایی برای تحقق امیال قدرتطلبانه خویش تبدیل میکند. این فرآیند نه تنها تحلیلی از روان فردی کهنسال را طلب میکند، بلکه نیازمند کالبدشکافی پویاییهای جمعی و ناخودآگاه فرهنگی است که زمینهساز پذیرش یا مقاومت در برابر چنین پدیدهای میشود.
میل به قدرت، نیروی محرکهای که در ژرفای روان انسان ریشه دوانده، در تاریخ بشریت نقابهای گوناگونی بر چهره زده است. یکی از پیچیدهترین و تأثیرگذارترین این نقابها، پیوند خوردن این میل با نظامهای قدسی و نمادهای دینی است که طی آن، یک رهبر کهنسال و درگیر توهمات بزرگمنشی، مقدسات دینی چون خدا، پیامبران، امامان و سنتهای نبوی را به ابزارهایی برای تحقق امیال قدرتطلبانه خویش تبدیل میکند. این فرآیند نه تنها تحلیلی از روان فردی کهنسال را طلب میکند، بلکه نیازمند کالبدشکافی پویاییهای جمعی و ناخودآگاه فرهنگی است که زمینهساز پذیرش یا مقاومت در برابر چنین پدیدهای میشود.
👍8👏2
https://dialog.tavaana.org/desire-power/
میل به قدرت، نیروی محرکهای که در ژرفای روان انسان ریشه دوانده، در تاریخ بشریت نقابهای گوناگونی بر چهره زده است. یکی از پیچیدهترین و تأثیرگذارترین این نقابها، پیوند خوردن این میل با نظامهای قدسی و نمادهای دینی است که طی آن، یک رهبر کهنسال و درگیر توهمات بزرگمنشی، مقدسات دینی چون خدا، پیامبران، امامان و سنتهای نبوی را به ابزارهایی برای تحقق امیال قدرتطلبانه خویش تبدیل میکند. این فرآیند نه تنها تحلیلی از روان فردی کهنسال را طلب میکند، بلکه نیازمند کالبدشکافی پویاییهای جمعی و ناخودآگاه فرهنگی است که زمینهساز پذیرش یا مقاومت در برابر چنین پدیدهای میشود.
میل به قدرت، نیروی محرکهای که در ژرفای روان انسان ریشه دوانده، در تاریخ بشریت نقابهای گوناگونی بر چهره زده است. یکی از پیچیدهترین و تأثیرگذارترین این نقابها، پیوند خوردن این میل با نظامهای قدسی و نمادهای دینی است که طی آن، یک رهبر کهنسال و درگیر توهمات بزرگمنشی، مقدسات دینی چون خدا، پیامبران، امامان و سنتهای نبوی را به ابزارهایی برای تحقق امیال قدرتطلبانه خویش تبدیل میکند. این فرآیند نه تنها تحلیلی از روان فردی کهنسال را طلب میکند، بلکه نیازمند کالبدشکافی پویاییهای جمعی و ناخودآگاه فرهنگی است که زمینهساز پذیرش یا مقاومت در برابر چنین پدیدهای میشود.
Dialog Project
میل به قدرت در پرتو تقدس: واکاوی روانشناختی یک پدیده سیاسی- دینی - Dialog Project
میل به قدرت، نیروی محرکهای که در ژرفای روان انسان ریشه دوانده، در تاریخ بشریت نقابهای گوناگونی بر چهره زده است. یکی از پیچیدهترین و تأثیرگذارترین این نقابها، پیوند خوردن این میل با نظامهای قدسی و نمادهای دینی است که طی آن، یک رهبر کهنسال و درگیر توهمات…
👍9
شکست چهل سال شستوشوی مغزی
اهتزاز دوباره شیر و خورشید
نمادها و تصاویر بخش مهمی از جریان گفتوشنود اجتماعی را شکل میدهند. گاه ارزش و کارکرد یک نماد از صدها صفحه کتاب یا ساعتها بحث و استدلال بیشتر است. نمادها حامل حافظه جمعیاند؛ از نسلهای پیشین به نسلهای بعد منتقل میشوند و ارزشها، تجربهها و روایتهای مشترک یک ملت را زنده نگه میدارند.
دشمنی خمینی با نمادهای ایران باستان تصادفی نبود: در میان گفتمانهای موجود در جامعه ایران، او گفتمان ایرانگرایانه و میهندوستانه را مهمترین رقیب برای افکار فرقهای و آخرالزمانی خود میدید. از نگاه او، هر هویت مستقلی که به مردم امکان معنا دادن به خود، تاریخ و آیندهشان را میداد، تهدیدی مستقیم برای سلطه فرقهایاش محسوب میشد. به همین دلیل، هر صدایی که اندک زاویهای با انحصار قدرت او داشت، باید تحقیر یا نابود میشد.
اما جامعه ایران مسیر دیگری را رقم زد. آنچه قرار بود محو شود، زنده ماند. نماد شیر و خورشید در تمام این سالها، با وجود ممنوعیت، سرکوب و جرمانگاری، در حافظه و دل بسیاری از ایرانیان حفظ شد. این نماد سرانجام در جریان خیزش گسترده مردم در زمستان ۱۴۰۴، به شکلی فراگیر و آشکار به میان جامعه بازگشت و دوباره به اهتزاز درآمد.
این بازگشت، در شرایطی رخ داد که نظام اسلامی طی چهار دهه، از هیچ تلاشی برای لکهدار کردن یا حذف این نماد دریغ نکرده بود. از شستوشوی مغزی سازمانیافته در مدارس گرفته تا تبلیغات مستمر و یکسویه در رسانههای مصادرهشده مثل صداوسیما، پروژهای گسترده برای تحقیر هر آنچه نشانی از ایران و هویت ملی داشت دنبال شد. با اینهمه، نتیجه معکوس بود: سرکوب به فراموشی نینجامید، بلکه به انباشت معنا انجامید.
بازگشت شیر و خورشید، نشانهای روشن از شکست این پروژه است. این رخداد بار دیگر نشان داد که گفتمانی که ریشه در پذیرش عمومی، حافظه تاریخی و مشارکت مردم دارد، در نهایت بر گفتمانهایی که بر حذف، نفرت و تحمیل زور بنا شدهاند، پیروز میشود. نمادها را میتوان ممنوع کرد، اما نمیتوان آنها را از حافظه یک ملت پاک کرد.
#نماد #حکومت_ایدئولوژیک #شستشوی_مغزی #گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
اهتزاز دوباره شیر و خورشید
نمادها و تصاویر بخش مهمی از جریان گفتوشنود اجتماعی را شکل میدهند. گاه ارزش و کارکرد یک نماد از صدها صفحه کتاب یا ساعتها بحث و استدلال بیشتر است. نمادها حامل حافظه جمعیاند؛ از نسلهای پیشین به نسلهای بعد منتقل میشوند و ارزشها، تجربهها و روایتهای مشترک یک ملت را زنده نگه میدارند.
دشمنی خمینی با نمادهای ایران باستان تصادفی نبود: در میان گفتمانهای موجود در جامعه ایران، او گفتمان ایرانگرایانه و میهندوستانه را مهمترین رقیب برای افکار فرقهای و آخرالزمانی خود میدید. از نگاه او، هر هویت مستقلی که به مردم امکان معنا دادن به خود، تاریخ و آیندهشان را میداد، تهدیدی مستقیم برای سلطه فرقهایاش محسوب میشد. به همین دلیل، هر صدایی که اندک زاویهای با انحصار قدرت او داشت، باید تحقیر یا نابود میشد.
اما جامعه ایران مسیر دیگری را رقم زد. آنچه قرار بود محو شود، زنده ماند. نماد شیر و خورشید در تمام این سالها، با وجود ممنوعیت، سرکوب و جرمانگاری، در حافظه و دل بسیاری از ایرانیان حفظ شد. این نماد سرانجام در جریان خیزش گسترده مردم در زمستان ۱۴۰۴، به شکلی فراگیر و آشکار به میان جامعه بازگشت و دوباره به اهتزاز درآمد.
این بازگشت، در شرایطی رخ داد که نظام اسلامی طی چهار دهه، از هیچ تلاشی برای لکهدار کردن یا حذف این نماد دریغ نکرده بود. از شستوشوی مغزی سازمانیافته در مدارس گرفته تا تبلیغات مستمر و یکسویه در رسانههای مصادرهشده مثل صداوسیما، پروژهای گسترده برای تحقیر هر آنچه نشانی از ایران و هویت ملی داشت دنبال شد. با اینهمه، نتیجه معکوس بود: سرکوب به فراموشی نینجامید، بلکه به انباشت معنا انجامید.
بازگشت شیر و خورشید، نشانهای روشن از شکست این پروژه است. این رخداد بار دیگر نشان داد که گفتمانی که ریشه در پذیرش عمومی، حافظه تاریخی و مشارکت مردم دارد، در نهایت بر گفتمانهایی که بر حذف، نفرت و تحمیل زور بنا شدهاند، پیروز میشود. نمادها را میتوان ممنوع کرد، اما نمیتوان آنها را از حافظه یک ملت پاک کرد.
#نماد #حکومت_ایدئولوژیک #شستشوی_مغزی #گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍17❤2👏2🥴1
در ادامه روند افزایشی بازداشت شهروندان بهائی در کرمان که همزمان با اعتراضات سراسری در این شهر شدت گرفته است، روز سهشنبه ۲۱ بهمنماه، مأموران امنیتی پویان غلامی، شهروند بهائی، را در محل کارش بازداشت کردند.
بر اساس گزارشها، مأموران پس از بازداشت این شهروند بهائی، با مراجعه به منزل وی اقدام به تفتیش خانه کردند و سپس او را به مکانی نامشخص منتقل کردند. تا لحظه تنظیم این خبر، اطلاعاتی درباره دلایل بازداشت، محل نگهداری و وضعیت حقوقی پرونده پویان غلامی در دست نیست.
این بازداشت در چارچوب تداوم فشارهای سیستماتیک بر اقلیتهای مذهبی و عقیدتی در ایران رخ میدهد؛ روندی که سالهاست با احضار، بازداشت، پروندهسازی، محدودیتهای شغلی و اقتصادی و محرومیت از حقوق شهروندی همراه بوده است. بهویژه پس از اعتراضات سراسری اخیر، گزارشهای متعددی از افزایش فشار بر شهروندان بهائی در نقاط مختلف کشور منتشر شده است؛ فشارهایی که اغلب با طرح اتهامات کلی و مبهم امنیتی همراه بوده و بدون شفافیت قضایی اعمال میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بر اساس گزارشها، مأموران پس از بازداشت این شهروند بهائی، با مراجعه به منزل وی اقدام به تفتیش خانه کردند و سپس او را به مکانی نامشخص منتقل کردند. تا لحظه تنظیم این خبر، اطلاعاتی درباره دلایل بازداشت، محل نگهداری و وضعیت حقوقی پرونده پویان غلامی در دست نیست.
این بازداشت در چارچوب تداوم فشارهای سیستماتیک بر اقلیتهای مذهبی و عقیدتی در ایران رخ میدهد؛ روندی که سالهاست با احضار، بازداشت، پروندهسازی، محدودیتهای شغلی و اقتصادی و محرومیت از حقوق شهروندی همراه بوده است. بهویژه پس از اعتراضات سراسری اخیر، گزارشهای متعددی از افزایش فشار بر شهروندان بهائی در نقاط مختلف کشور منتشر شده است؛ فشارهایی که اغلب با طرح اتهامات کلی و مبهم امنیتی همراه بوده و بدون شفافیت قضایی اعمال میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡11✍1🙏1
Forwarded from گفتوشنود
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
«دیکتاتوریها یک وجه سلبی دارند و یک وجه ایجادی. وجه سلبیشان اتکا به ترور و وحشت است اما بعد از اینکه منابع ایدئولوژه که وجه سلبی است، تمام میشود. در داخل ایران اتفاقی که افتاده است این است که وجه سلبی یعنی وضعیت ایدئولوژی بعد از ۴ دهه خرج شده و دیگر ته کشیده است و حالا نوبت وجه دیکتاتوری و فاز اتکا به ترور وحشت رسیده که با آن سیستم را پیش میبرد…».
بخشی از سخنان مصطفی دانشگر، پژوهشگر.
این برنامه بخشی از بگو-بشنو ۴۶ با عنوان «۷۳درصد سکولار در ایران یعنی چه؟» است که ۶ اسفند ۱۴۰۲ در اتاق کلابهاوس آموزشکده توانا برگزار شده است.
لینک وبسایت:
https://dialog.tavaana.org/ir-terror-ideology/
لینک یوتیوب:
https://youtu.be/XRZGaAT9pJM
لینک ساندکلاد
https://on.soundcloud.com/sTin6N4Xfxj1yKDw7
#دیکتاتوری_مذهبی #استبداد_مذهبی #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بخشی از سخنان مصطفی دانشگر، پژوهشگر.
این برنامه بخشی از بگو-بشنو ۴۶ با عنوان «۷۳درصد سکولار در ایران یعنی چه؟» است که ۶ اسفند ۱۴۰۲ در اتاق کلابهاوس آموزشکده توانا برگزار شده است.
لینک وبسایت:
https://dialog.tavaana.org/ir-terror-ideology/
لینک یوتیوب:
https://youtu.be/XRZGaAT9pJM
لینک ساندکلاد
https://on.soundcloud.com/sTin6N4Xfxj1yKDw7
#دیکتاتوری_مذهبی #استبداد_مذهبی #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍8
رویا ثابت، زندانی بهائی، که از تاریخ سوم آبانماه ۱۴۰۴ دوران محکومیت ۱۰ سالۀ خود در زندان عادلآباد شیراز را سپری میکند، در تماس تلفنی با نزدیکانش به شرح شرایط طاقتفرسایی پرداخته که در ماههای اخیر بر او و همبندیهایش گذشته است.
او این وضعیت را «آوارگی در زندان» توصیف کرده و توضیح داده است که حدود یک ماه و نیم گذشته، به دلیل افزایش شمار زندانیان، او و سایر همبندیهایش بهطور مداوم از اتاقی به اتاق دیگر منتقل شدهاند. این جابهجاییها بدون رعایت اصل تفکیک جرائم انجام شده و در نتیجه، زندانیان سیاسی در کنار زندانیانی با اتهامات جرائم خشن نگهداری شدهاند.
به گفتۀ او، پس از جابهجاییهای متعدد، در نهایت وی و تعدادی ازهمبندیهایش به نمازخانۀ زندان منتقل شدهاند؛ مکانی سرد و فاقد ابتداییترین امکانات، از جمله حمام و سرویس بهداشتی. در این شرایط، زندانیان ناچار به استحمام با آب سرد شدهاند که همین موضوع موجب بیماری بسیاری از آنان شده است. در پی آن، صف طولانی از زندانیانب یمار در کنار بهداری شکل گرفته است.
او همچنین گفته است که تلفنها قطع شده بود و حتی در صورت فراهم بودن امکان تماس، زندانیان مجبور بودند بیش از یک ساعت در صف بایستند تا تنها چند دقیقۀ کوتاه بتوانند با خانوادههای خود صحبت کنند. در برخی مواقع نیز تماسها بهطور کامل ممنوع میشده است. علاوه براین، به دلیل کمبود مأمور، امکان استفاده از هواخوری نیز از آنان سلب شده بود.
طبق اطلاعات بهدستآمده، هر بار که مراسم یا مناسبتی در نمازخانه برگزار میشده، زندانیان ناچار بودهاند وسایل خود را جمع کرده و بار دیگر جابهجا شوند؛ وضعیتی که آنان را بهطور مداوم در شرایطی ناپایدار قرار میداده است. در این مدت، زندانیان پیگیریهای متعددی برای وضعیت خود انجام دادهاند. در نهایت، با آزادی برخی از زندانیان و پس از نامهنگاریهای فراوان، اخیرا شماری از زندانیان سیاسی به اتاق پیشین خود منتقل شدهاند؛ انتقالی که سبب شده شرایط در حال حاضر تا حدی به روال گذشته برگردد.
رویا ثابت، شهروند بهائی مقیم امارات است که در ۱۴ دیماه ۱۴۰۲، به منظور ملاقات و پرستاری از والدین سالمند خود به شیراز سفر کرده بود. او سپس در تاریخ ۲۶ بهمن ۱۴۰۲ از سوی ماموران اطلاعات سپاه بازداشت شده و با اتهام «عضویت در فرقۀ ضالۀ بهائیت» و «تبلیغ علیه نظام» به ۲۵ سال حبس که ۱۰ سال آن قابل اجرا است محکوم شد. او پیشتر اتهامات مطروحه علیه خویش را رد کرده و نسبت به تمامی آنها اعتراض کرده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
او این وضعیت را «آوارگی در زندان» توصیف کرده و توضیح داده است که حدود یک ماه و نیم گذشته، به دلیل افزایش شمار زندانیان، او و سایر همبندیهایش بهطور مداوم از اتاقی به اتاق دیگر منتقل شدهاند. این جابهجاییها بدون رعایت اصل تفکیک جرائم انجام شده و در نتیجه، زندانیان سیاسی در کنار زندانیانی با اتهامات جرائم خشن نگهداری شدهاند.
به گفتۀ او، پس از جابهجاییهای متعدد، در نهایت وی و تعدادی ازهمبندیهایش به نمازخانۀ زندان منتقل شدهاند؛ مکانی سرد و فاقد ابتداییترین امکانات، از جمله حمام و سرویس بهداشتی. در این شرایط، زندانیان ناچار به استحمام با آب سرد شدهاند که همین موضوع موجب بیماری بسیاری از آنان شده است. در پی آن، صف طولانی از زندانیانب یمار در کنار بهداری شکل گرفته است.
او همچنین گفته است که تلفنها قطع شده بود و حتی در صورت فراهم بودن امکان تماس، زندانیان مجبور بودند بیش از یک ساعت در صف بایستند تا تنها چند دقیقۀ کوتاه بتوانند با خانوادههای خود صحبت کنند. در برخی مواقع نیز تماسها بهطور کامل ممنوع میشده است. علاوه براین، به دلیل کمبود مأمور، امکان استفاده از هواخوری نیز از آنان سلب شده بود.
طبق اطلاعات بهدستآمده، هر بار که مراسم یا مناسبتی در نمازخانه برگزار میشده، زندانیان ناچار بودهاند وسایل خود را جمع کرده و بار دیگر جابهجا شوند؛ وضعیتی که آنان را بهطور مداوم در شرایطی ناپایدار قرار میداده است. در این مدت، زندانیان پیگیریهای متعددی برای وضعیت خود انجام دادهاند. در نهایت، با آزادی برخی از زندانیان و پس از نامهنگاریهای فراوان، اخیرا شماری از زندانیان سیاسی به اتاق پیشین خود منتقل شدهاند؛ انتقالی که سبب شده شرایط در حال حاضر تا حدی به روال گذشته برگردد.
رویا ثابت، شهروند بهائی مقیم امارات است که در ۱۴ دیماه ۱۴۰۲، به منظور ملاقات و پرستاری از والدین سالمند خود به شیراز سفر کرده بود. او سپس در تاریخ ۲۶ بهمن ۱۴۰۲ از سوی ماموران اطلاعات سپاه بازداشت شده و با اتهام «عضویت در فرقۀ ضالۀ بهائیت» و «تبلیغ علیه نظام» به ۲۵ سال حبس که ۱۰ سال آن قابل اجرا است محکوم شد. او پیشتر اتهامات مطروحه علیه خویش را رد کرده و نسبت به تمامی آنها اعتراض کرده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔11❤2😡2🙏1
فرد مقدس یا نهاد پاسخگو؟
وقتی ولایت فقیه جای نهاد پاسخگو را میگیرد و استبداد تثبیت میشود
پیام همراهان
جمهوری اسلامی بر پیشفرض خطرناکی بنا شده است: اینکه اگر رهبر «صالح، متقی و آگاه به مصلحت» باشد، دیگر نیازی به نهادهای پاسخگو، نظارت واقعی و قانون کارآمد وجود ندارد. مصباح یزدی این منطق را صریحاً بیان کرد: مجلس خبرگان «رهبر را کشف میکند» و پس از آن، هرگونه نظارت یا نقد او نامشروع است. در این دیدگاه، رهبر نه یک مقام سیاسی، بلکه موجودیتی قدسی است که قدرتش از پیش مشروع است و پرسش از تصمیمهای او معنای ضدیت با دین مییابد.
این پیشفرض کلامی در طول ۳۷ سال رهبری علی خامنهای به شکل عینی تحقق یافته است: رهبر هیچگاه نشست خبری نداشته، هر سخنرانی یکطرفه بوده و هیچ نهاد مستقلی توان سؤال یا اصلاح تصمیمهای او را ندارد. نمونه دردناک آن، کشتار دهها هزار شهروند در ۱۸ و ۱۹ دی ماه است؛ رویدادی که نه رهبر و نه زیردستان او پاسخگو نبودند. تمرکز قدرت در یک فرد، و تقدیس اخلاق و فضیلت او، سازوکارهای پاسخگویی و نظارت را از بین برده است.
این شخصمحوری دقیقاً همان مغالطهی ترکیب است: فضیلت فردی رهبر را به صلاح کل نظام نسبت دادن، در حالی که سیاست تابع نهادها، مشوقها و سازوکارهاست، نه صرفاً اخلاق یک انسان. نتیجه آن استبداد دینی است؛ قدرتی که پاسخگو نیست، قابل نقد نیست و اشتباهات آن هزینهای برای مردم دارد اما هیچ هزینهای برای خود رهبر ندارد.
جامعه به قدیس نیاز ندارد؛ به نهادی نیاز دارد که رهبر حتی قدیس را هم پاسخگو کند. هر جا سیاست به فضیلت فردی گره بخورد و نظارت نهادی حذف شود، اخلاق نه وسیله حفظ جامعه بلکه ابزار توجیه قدرت است و استبداد، نتیجه ناگزیر آن است
#دیکتاتور #دموکراسی #قدسی_سازی #گفتگو_توانا
@Dialigue1402
وقتی ولایت فقیه جای نهاد پاسخگو را میگیرد و استبداد تثبیت میشود
پیام همراهان
جمهوری اسلامی بر پیشفرض خطرناکی بنا شده است: اینکه اگر رهبر «صالح، متقی و آگاه به مصلحت» باشد، دیگر نیازی به نهادهای پاسخگو، نظارت واقعی و قانون کارآمد وجود ندارد. مصباح یزدی این منطق را صریحاً بیان کرد: مجلس خبرگان «رهبر را کشف میکند» و پس از آن، هرگونه نظارت یا نقد او نامشروع است. در این دیدگاه، رهبر نه یک مقام سیاسی، بلکه موجودیتی قدسی است که قدرتش از پیش مشروع است و پرسش از تصمیمهای او معنای ضدیت با دین مییابد.
این پیشفرض کلامی در طول ۳۷ سال رهبری علی خامنهای به شکل عینی تحقق یافته است: رهبر هیچگاه نشست خبری نداشته، هر سخنرانی یکطرفه بوده و هیچ نهاد مستقلی توان سؤال یا اصلاح تصمیمهای او را ندارد. نمونه دردناک آن، کشتار دهها هزار شهروند در ۱۸ و ۱۹ دی ماه است؛ رویدادی که نه رهبر و نه زیردستان او پاسخگو نبودند. تمرکز قدرت در یک فرد، و تقدیس اخلاق و فضیلت او، سازوکارهای پاسخگویی و نظارت را از بین برده است.
این شخصمحوری دقیقاً همان مغالطهی ترکیب است: فضیلت فردی رهبر را به صلاح کل نظام نسبت دادن، در حالی که سیاست تابع نهادها، مشوقها و سازوکارهاست، نه صرفاً اخلاق یک انسان. نتیجه آن استبداد دینی است؛ قدرتی که پاسخگو نیست، قابل نقد نیست و اشتباهات آن هزینهای برای مردم دارد اما هیچ هزینهای برای خود رهبر ندارد.
جامعه به قدیس نیاز ندارد؛ به نهادی نیاز دارد که رهبر حتی قدیس را هم پاسخگو کند. هر جا سیاست به فضیلت فردی گره بخورد و نظارت نهادی حذف شود، اخلاق نه وسیله حفظ جامعه بلکه ابزار توجیه قدرت است و استبداد، نتیجه ناگزیر آن است
#دیکتاتور #دموکراسی #قدسی_سازی #گفتگو_توانا
@Dialigue1402
👍14❤1👎1🎃1